Verkeerde structuur levert verkeerde resultaten – deel 1 overheid

Onze nationale overheid organiseert en financiert zich op een verkeerde manier, zodanig zelfs dat ze gedrag stimuleert waar ze daarna veel middelen voor nodig heeft om de consequenties aan te pakken of op te lossen. Zo voedt deze structuur haar eigen problemen en ontleent vervolgens macht eraan via regels en meer belastingen. Dit leidt tot een aaneenschakeling van crisissen waar de politieke structuur voor een belangrijk deel zelf verantwoordelijk voor is.

Dit is natuurlijk historisch zo gegroeid, niet uit onwil maar de logica van keuzes die in de context van een bepaalde tijd zijn gemaakt. Maar inhoudelijk is de oude context al lang niet meer wat het was. Daarom is de werkwijze die destijds voldoening bracht nu niet meer relevant, zelfs contraproductief! Om dit te doorbreken zouden we het hele systeem moeten ontslaan. Daar lossen we echter niets mee op omdat de politiek niet de enige is die aan transformatie toe is. Wel is zij verantwoordelijk voor het al dan niet vasthouden aan een kader waaraan de rest van de maatschappij (verplicht) is verbonden. Op termijn ontwikkelt zich een morele aansprakelijkheid voor het NIET accepteren van een nieuw kader. In zo’n situatie zijn we nu aangeland. Het MOET anders.

Daarom is het nodig dat een vernieuwd kader wordt aanvaard van waaruit het oude “fout geworden” kader zichzelf saneert. De introductie van Sustainocratie, waarin de mens en natuur centraal staat vanuit een vijftal duidelijk gedefinieerde kernwaarden, is zo’n kaderaanpassing. Het vervangt het kader van “met geld en controle lossen we alles op” niet meteen maar nuanceert het door het kader eromheen aan te passen. Dit noemen we niveau 4 bewustzijn gedreven samenleving en co-creatie, een toevoeging aan de reeds bestaande niveau’s 1 (basis infrastructuur), 2 (geïntegreerde infrastructuur, inclusief zorg) en niveau 3 (technologische gedreven SMART society).

Maar laat we eerst kijken waar de schoen wringt tot en met niveau 3 (SMART society)

Inkomstenstromen van de overheid

Dat de overheid belust is op belastingen is algemeen bekend. In Nederland wordt er op nagenoeg alles belasting geheven, je kunt het zo gek niet bedenken. Toch is de grote stroom van inkomsten van de landelijke overheid te verdelen in een aantal grote hoofdlijnen, die tevens leiden tot de problemen waar we mee kampen. In de plaatjes zien we de overheid begroting van 2006 (ongeveer 140 Miljard) en 2020 (ruim 300 Miljard).

Als we plaatjes naast elkaar leggen zien we dat de overheid haar presentatie heeft aangepast. Waar voorheen (2006) de belasting over twee grote delen werd weergegeven, met apart een bijdrage van gastbaten, zijn het er nu drie. Dat komt door de privatisering van o.a. de zorg via verzekeringen. De drie hoofdlijnen zijn nu: directe belastingen, indirecte belasting en verzekeringen (zorg, volks en werk), elk goed voor ongeveer een derde van de inkomsten. In 2020 gaat het om ruim 300 Miljard Euro, zowel aan de kant van de inkomsten als de uitgaven.

Directe belastingen:

Dit bestaat vooral uit Omzetbelasting (BTW) en Accijns. Dit is de belasting die we betalen over alles wat we consumeren. Deze belasting is op 1 januari 1968 ingevoerd en was destijds 12%. Gaandeweg is deze verhoogd. Sinds 2012 is deze 21%. In 2006 was deze 19% (steeds het hoge tarief). We zien bijna een verdubbeling van de BTW, van 37 Miljard naar 60 Miljard. Hoe meer of hoe duurder we consumeren des te groter de BTW inkomsten voor de overheid. Maar consumptie is juist het probleem. Het vernietigt en vervuilt onze omgeving waardoor regelgeving en bureaucratie groeit. Ook veroorzaakt overconsumptie welvaartsziektes die de zorgkosten doen groeien maar ook onze kwetsbaarheid voor virussen, stress en andere problemen. We worden misschien wel ouder maar het beroep op zorg wordt tevens groter door gebrek aan focus op gezondheid.

De overheid heeft het geld nodig om de goederenstromen en verkoop zo goed mogelijk te faciliteren. Winkels, logistiek, wegen en spoorinfrastructuur, havens, vliegvelden enz zijn hier onderdeel van. De maatschappij zelf wordt aangestuurd vanuit “koopkracht”, ofwel de middelen die mensen gemiddeld (let wel het gaat om de som van iedereen, niet het probleem van ongelijke verdeling, armoede, en andere morele zaken) kunnen uitgeven. Culturele evenementen zijn consumptie gericht. In de mond van sociologen en zelfs overheid adviseurs (lees, operationele overheid structuur, niet de politiek die de structuur aanstuurt) spreekt men over een sterk gestructureerde ONGEZONDE maatschappij. De politieke en overheid afhankelijkheid van deze directe belastingen voert de ongezondheid en bijbehorende kosten alleen maar op.

Indirecte belastingen:

Dit bestaat vooral uit loon en inkomstenbelasting over gesalarieerde arbeid. Hoe meer mensen een arbeidscontract hebben hoe beter de overheid erop vaart. Steeds meer mensen vallen echter buiten de boot van deze vorm van “oorspronkelijke” (lees industriële) arbeid door verplaatsingen naar lagelonenlanden, automatisering, kostenbesparingen. 

Andere vormen van “werk” ontwikkelen zich gestaag, zoals zzp’ers en klein mkb in het gebied van maatschappelijke waardecreatie (bewustwording, natuurlijke geneesmiddelen, spiritualiteit, duurzaamheid, kunst en expressie, enz). Dit wordt door de landelijke overheid uit eigenbelang ontmoedigd en valt veelal buiten gestructureerde, ongezonde belangen wereld die de politiek vast blijft houden. Deze groeiende groep is enorm kwetsbaar doordat ze niet gefaciliteerd wordt in het systeem en vormt een steeds grotere kritische massa dat de oude politieke overheid cultuur ter discussie stelt.

Daarentegen vinden meer mensen een baan in de controlerende bureaucratie en de zorg. De laatste decennia heeft deze structuur zo’n grote ontwikkeling doormaakt dat de politiek er een geheel eigen belastingdruk rondom heen heeft gebouwd in de vorm van verzekeringen. In 2006 werd de kosten voor “volksgezondheid, welzijn en sport” nog begroot met 13,7 Miljard, zo’n 10% van het totaal. Sociale zekerheid en werkgelegenheid was de grootste post met 24,6 Miljard.

Anno 2020 (slechts 14 jaar later) is dit allemaal schrikbarend anders geworden. Dit toont de onhoudbaarheid van het kader voor hen die het in willen zien. Maar er zijn ondertussen giga belangen aan verbonden.

Verzekeringen: 

Dit zijn de drie grote verzekeringen: zorg, volks en werknemersverzekeringen. Zo is de groeiende kostenpost van de gestructureerde ongezonde consumptiemaatschappij apart en op zichzelf staand bij de werknemers en bevolking neergelegd. De zorg staat gebudgetteerd anno 2020 op 84 Miljard! Dat is het 6 voudige vergeleken met 2006.

Het probleem in de politieke cultuur van de overheid is dat men alleen maar met kostenverhogingen werkt. Er wordt niet gekeken naar de oorzaak van de problemen, die allemaal ver weg in de geschiedenis hun consumptie en manipulatie basis vinden. Er wordt alleen gereageerd op de groeiende consequenties van de verkeerd gegroeide structuur waardoor de verkeerde resultaten, zoals kostenbesparingen, groeiende crisissen, kwetsbaarheden voor virussen, een afhankelijkheid mentaliteit bij de bevolking, groeiende ziekten, een controledrang bij de politici, blijvende vervuiling, verhoging van kosten en vergroting van het probleem, veroorzaakt worden.

Historisch gegroeid, actuele uitdaging 

Sinds jaar en dag zit de landelijke overheid met het probleem van inkomsten die onder druk staan en kosten die de pan uit rijzen. De belastingdruk verhogen heeft een limiet. Ook de aan de kostenkant gerelateerde organisatiestructuren zijn beperkingen verbonden. Sinds enkele jaren tracht de overheid de kosten aan banden te leggen maar kostenbesparingen gaan ten koste van het verzorgingssysteem. De corona perikelen hebben deze knelpunten maar al te duidelijk gemaakt. Daarnaast is elke belastingpot een belangenwereld op zichzelf waarin lobbies, manipulaties en belangenverstrengelingen niet vreemd zijn. En dat allemaal onder het toeziend oog van een bevolking die om de vier jaar het eigenbelang (economische afhankelijkheid, zorgbehoevend) verzekert wil zien in het spel dat gespeeld wordt. Politieke beeldvorming (loze beloftes, het verleden in stand houden, pappen en nathouden) staat dan vaak haaks op de werkelijkheid van de verantwoordelijkheden (verduurzaming, kosten besparingen, werkgelegenheid, koopkracht) die men tracht te dragen, de een nobel en ethisch, de ander met een dubbele of meervoudige agenda.

Omdraaien?

Zolang de politieke overheid blijft aansturen op de maatschappij als kostenpost via belastinginkomsten, in plaats van reële volks of liever “mens” vertegenwoordiging, integraal via kwaliteit van leven, zullen de problemen alleen maar erger worden. Kwaliteit van leven mag geen kostenpost zijn maar dient gezien te worden als een gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheid. Die verantwoordelijkheid dragen we niet via doorgeslagen consumptie, zorgafhankelijkheid, economische speculatieve groei druk, in een gemanipuleerde, vervuilde omgeving en een twijfelachtige arbeidsmarkt die vaak geen enkele of zelfs aantoonbaar negatieve toegevoegde waarde geeft.

We moeten samen de zaak omdraaien en “kwaliteit van leven” voor onszelf definiëren in termen van directe “gezondheid, veiligheid en invulling van basisbehoeften voor iedereen”. Door niveau 4 bewustzijn gedreven co-creatie structureel toe te voegen aan de bestaande overheid lagen kan de cocreatie op basis van gezondheid en veiligheid vormgegeven worden. 

De onderliggende maatschappelijke niveaus, tot en met SMART (technologie nu gericht op gezondheid, veiligheid en samenredzaamheid, in plaats van controle en automatisering) zullen zich aanpassen aan de manier waarop niveau 4 zich ontwikkelt. 

De aanvaarding van niveau 4 door de overheden heeft gevolgen voor alle andere deelnemers aan de maatschappij als ook de manier van controle, belonen, handhaven, enz. Deze gevolgen leiden gaandeweg tot aanpassingen met een betere financiële economische samenhang tussen en voor alle partijen. Bij de lokaal regionale samenredzaamheid ligt de grootste uitdaging, net als sinds enige jaren, maar dan gekaderd in productiviteit in plaats van incasso, schuld en kostenbeheersing. Zorg voor elkaar staat dan centraal in een nieuwe vorm van solidariteit voor mens en natuur.

De landelijke overheid kan zich gaan richten op regionale verbindingen voor gelijke verdeling van voorzieningen tussen de regios. 

Niveau 4 begint op gemeentelijk niveau, gefaciliteerd door de nationale overheid door mee te gaan in het kader van menselijke kernwaarden (Sustainocratie). Dit is geen politieke keuze, het is een verantwoordelijkheid, die sinds de financiële crisis in 2008 (ongezonde financiële sector) en nu de corona crisis anno 2020 (ongezonde levensstijl en maatschappij structuur), geen weg terug meer kent, niet voor de overheid maar ook niet voor de bevolking.

Een lockdown dictatuur is onhoudbaar en alleen aanvaardbaar als de niveau 4 dialoog en transformatie erdoor opgestart wordt. Dit kan via de Stad van Morgen. Precedenten en ervaringsopbouw is er al sinds de financiële kredietcrisis van 2008 de eerste bewustwordingsslag “dat het anders moet” begon en deuren openden voor dialoog en transformatieve aandacht. Het volgende artikel gaat over ondernemen.

Allemaal samen naar een nieuwe, gezonde maatschappij

UNITED (SAMEN)

De techniek van veilig meedoen aan verandering

Download hier de pdf vorm…….

Introductie:

Elke verandering is moeilijk. Op persoonlijk vlak is het al een hele uitdaging. Extra ingrijpend als het om meerdere mensen tegelijk gaat. Bijvoorbeeld binnen een gezin (een nieuwe woning, verhuizing naar het buitenland), een bedrijf (organisatie verandering, aanpassing van de missie en doelstellingen) of instantie (zoals een overheid die overstapt van reguleren naar participeren). Om brede steun en betrokkenheid te krijgen voor de verandering is het belangrijk om duidelijk hierover te communiceren, uitnodigen en structureren. Niet vanuit angst, zoals nu door de Coronavirus, maar vanuit duurzame positiviteit en persoonlijke betrokkenheid.

UNITED is ontwikkeld na jarenlange ervaring in verandermanagement en leiderschap. De laatste jaren is het zelfs gebruikt in de stapsgewijze transformatie van hele maatschappijvormen via niveau 4. Tijdens een recente internationale oproep voor de transformatie van het economische en financiële stelsel in de wereld werd ook UNITED geïntroduceerd als hulpmiddel en richtlijn. 

Hoe interessant ook de ambitie om wereldwijd het verschil te maken, de basis van de verandering begint bij onszelf. De wereld van een complexe samenleving begint bij onszelf en onze omgeving, lokaal en regionaal. Daarom presenteren we dit UNITED verhaal eerst aan de gemeentelijke overheden van Nederland. We nodigen ze uit naar niveau 4, de bewustzijn gedreven multidisciplinaire cocreatie. Als de gemeente bereid is aan tafel te komen als faciliterende partner in integraal sustainocratisch welzijn dan vullen de andere stoelen zich ook. 

Of, als de andere stoelen (burgers, ondernemers en kennisinstellingen) zijn ingenomen, dan kan de gemeentelijke overheid vaak niet anders dan aanschuiven. Belangrijk is wel dat men het met authentieke bereidheid doet en niet vanuit politieke aanwezigheid. 

(Samen werken aan de transformatie van ‘s werelds economische en financiële stelsel ten behoeve van duurzaamheid)

Algemene lokale uitnodiging (burgers, gemeentelijke en provinciale overheid, ondernemers en kennis) tot niveau 4 regionale ontwikkeling, voor ons Welzijn en Duurzaam voortbestaan

begrijpen, behoefte en betrokkenheid

UNITED (samen)

De U van Understanding (begrijpen)

Waarom? We hebben in korte tijd leren inzien dat als het om onze gezondheid gaat we allemaal samen verantwoordelijkheid dienen te nemen. Door de tekortkomingen en risico’s van huidige maatschappij systeem werden we gedwongen naar een lockdown en werd angst de grootste drijfveer. Velen zijn het erover eens dat dit tijdelijk misschien noodzakelijk was, om de zwaar uitgemolken ziekenhuizen niet te overspoelen met een golf van ernstig zieke mensen. Maar dit mag zich niet blijven herhalen. Om dit te voorkomen is het belangrijk dat we onze gezondheid (weerbaarheid en immuniteit) voorop gaan stellen. 

Wie? En dat kan alleen als iedereen daaraan meedoet.

  • Burgers door gezondheid gedreven cultuur en gedragsaanpassing 
  • Overheid door beleid te voeren op gezondheid en gezonde leefomgeving 
  • Ondernemerschap door waardecreatie 
  • Kennisinstellingen en onderwijs door ons te helpen met inzichten over gezondheid 

Hoe? Wat is niveau 4? Niveau 4 is een vervolg op niveau 1, 2 en 3, die het gezicht en functioneren van een gebied zoals een stad historisch hebben bepaald. 

  • Niveau 1: basis infrastructuur. Er is ooit een reden geweest dat mensen samen kwamen in een gebied en zo een gemeenschap gingen vormen. Een kasteel, een kerk, een marktplaats, een haven, een kruispunt van wegen, enz. Er werden woningen gebouwd en straten aangelegd. Dat is niveau 1.
  • Niveau 2: geïntegreerde infrastructuur. Naar mate de gemeenschap groeide werd niveau 1 complexer. Er kwam voorzieningen bij, moesten op elkaar afgestemd worden enz. Denk aan verlichting, riolering, waterafvoer, winkels, diensten. 
  • Niveau 3: SMART. Slimme (technologische) oplossingen werden toegevoegd aan de moderne wereld. Stoplichten om het verkeer te regelen, sensoren om plannen te helpen onderbouwen, cameras voor veiligheid, enz. Nu ook internet om meer vanuit huis te kunnen werken. 

Niveau 1 werd veelal, en lang geleden, nog samen gedaan. Maar toen de gemeenschap te groot en complex werd ontstond een vorm van gemeenschappelijke  dienstverlening die het collectieve gedeelte ter harte nam. Omdat het gemeenschappelijke het individuele overstijgt kreeg deze dienstverlening (overheid) steeds meer zeggenschap. Niveau 2 en 3 zit in de machtscultuur van deze overheid. Via een democratisch debat konden keuzes gefundeerd worden vanuit belangen. Consequenties op menselijk niveau werden op eenzelfde manier aangepakt als het kiezen van een gebouw, bestrating of investering in technologie, op basis van kosten en baten. 

Aangezien de overheid sinds enkele decennia een risicomijdend “zorgbeleid” hanteert is de zorg ook een belangrijke kostenpost die constant onder druk staat door de groeiende zorgbehoefte in een economisch gestimuleerde, doorgeslagen, consumistische levensstijl. Daarnaast is de zorg verwikkeld geraakt in een economische belangenstrijd, net als alle andere overheid dossiers.

“De mens” werd vaak als argument gebruikt in de gebiedsontwikkeling maar vooral in de context van arbeidsparticipatie, kostenpost, belasting, verzekeringen en hypotheek betaler, en gedragsrisico (opstand). Beleid was gericht op inkomsten (economische groei), kostenbesparingen, groei en het “afhankelijk houden van het grootste deel van de bevolking”. Gaandeweg werd duidelijk dat dit een aanpak is die de eigen problemen voedt. Maar het is een aanpak die diepgeworteld zit in de bestuurlijke cultuurgeschiedenis en bijbehorende afhankelijke instellingen. 

In groeiende mate krijgt de bevolking en de structuur te maken met crisissen. Virussen zijn er een (Influenza, Corona, Sars, HIV, etc), hebzuchtige belangen uitingen en manipulatie (politiek economische samenzweerders) zijn een tweede. Steeds meer komt het menselijke voortbestaan ter discussie door gebrek aan aandacht voor de mens en haar omgeving. De een wil de levensstijl en bijbehorende wereldeconomie vasthouden en ziet in de bevolkingsgroei een probleem. De ander ziet het gezonde leven als basisrecht en ziet onze kwetsbaarheid en gebrek aan weerbaarheid als probleem. 

Elk van de opvattingen uit zich in de wereld. Vasthouden aan het oude uit zich via controle en manipulatie (inclusief lockdown). Verandering naar weerbaarheid en gezondheid uit zich in niveau 4 (we nemen eigen verantwoordelijkheid).

Niveau 4: participatie in cocreatie van onze menselijke en natuurlijke kernwaarden zoals gezondheid.

Op niveau 4 staat “de mens” centraal, niet het politieke economische belangen systeem. Door de mens centraal te stellen nodigen we alle mensen samen uit zich in te zetten voor hun eigen kernwaarden, zoals onderbouwd en gedefinieerd op dit niveau. Mensen die werken in een instantie maken deze instantie instrumentaal aan het bijdragen aan deze kernwaarden. Dan heeft de instantie bestaansrecht en krijgt erkenning voor de specialisatie die ze aan tafel brengt. Zo worden functies ondergeschikt aan de waarden en kunnen op die basis worden aangesproken. Functies als wethouder, ambtenaar, politie, ondernemer, arts, zorginstelling, enz..burgerschap kan worden gestimuleerd tot gezond gedrag en levensstijl. 

Op niveau 4 doen we het allemaal samen. Instellingen zijn onze gereedschapskist, de ambachtelijke handen van de gezonde maatschappij zijn van de mens zelf.

En wat gebeurt er met niveau 1, 2 en 3? Die blijven in handen van de overheid. Alleen worden besluiten niet meer getoetst aan de oude belangen maar aan die van niveau 4. De uitvoering is daarna in handen van de professionele instellingen die vaak zelf ook aan tafel zitten op niveau 4.

De N van Need (behoefte)

Uit het “begrijpen” ontstaat de behoefte en het urgentiebesef om ons naar dit nieuwe bewustzijn en operationeel niveau van “mens en natuur centraal”  te tillen. We kunnen niet op oude voet doorgaan daar dit alleen maar leidt tot meer crisissen zoals COVID19 en bijbehorende economische en menselijke malaise. Het is tevens onlogisch dat nieuwe lockdowns of een mogelijk vaccin de lange termijn oplossingen bieden voor de uitdagingen waar we voor staan. De enige oplossing is het stap voor stap creëren van een nieuwe maatschappelijke samenhang, een waarin geld hooguit een middel is maar gezondheid, weerbaarheid en natuurlijke immuniteit een permanent veiligheid en participatie doel is van alle betrokkenen in de regio, inwoners en instellingen gelijk. We kunnen niet onze geschiedenis overboord gooien, noch de bestaande structuren. Daarvoor is het allemaal te waardevol. We kunnen wel niveau 4 inrichten en laten functioneren zodat deze de onderliggende niveaus gaat voeden op een nieuwe, integraal welzijn gedreven manier.

De I van Involvement (betrokkenheid)

Het begrip “samen” wordt op deze manier relevant en uitdagend. Elke deelnemer, mens of instelling draagt een unieke verantwoordelijkheid en concrete bijdrage in het geheel. Wanneer organisaties zoals de overheid, het bedrijfsleven, stichtingen, onderwijs en kennisinstellingen, enz de noodzaak begrijpen dan is betrokkenheid fundamenteel en uit eigenbelang. Wanneer men meedoet kan men de eigen essenties aanpassen aan de nieuwe context en zichzelf daarin waardevol maken vanuit toegevoegde waarden, creativiteit en authenticiteit. Het creëren van bestaansrecht in de nieuwe werkelijkheid is fundamenteel. Het vergt aanpassings- vermogen en vaak een eigen transitiepad. Deelname maakt het de moeite waard. 

Zulks bestaansrecht is echter niet elke bestaande instantie toebedeeld. Zo zullen er organisaties zijn die alleen bestaansrecht hadden in de oude werkelijkheid en gedoemd zijn te verdwijnen (vaak met de nodige weerstand vooraf). Sommigen kunnen zich aanpassen en zich van nieuw elan voorzien. Er zullen ook nieuwe initiatieven ontstaan die in de oude werkelijkheid misschien de ruimte niet kregen of gewoon niet konden bestaan. Kortom, door het transformatiepad zal een nieuw economisch en financieel ecosysteem ontstaan met oude, aangepaste en nieuwe spelers. 

Dat heet evolutie. Je doet mee of niet, dat blijft een afweging en keuze. 

De T van Targeted (Doelgericht)

Het doel van de “transformatie van het economische en financiële systeem te behoeve van duurzaamheid” is te vaag en abstract om te verbinden, ondanks het besef van noodzaak en urgentie. Het COVID19 virus heeft de nodige concretie aangebracht door de proactieve verantwoordelijkheid van “gezondheid en weerbaarheid” voorop te stellen vanuit een menselijke en milieu perspectief, maar ook voor het effectief maken van een ondersteunend “zorg voor gezondheid” systeem. Door de geformuleerde en onderbouwde menselijke en natuurlijke  kernwaarden voorop te gaan stellen ontstaat een nieuwe dialoog die zich verder kan onderverdelen in specifieke regionale prioriteiten, projectmatige keuzes en leerproces. Voorbeelden van deze doelgerichte subcategorieën, waar niveau 4 tafels aan ontleend kunnen worden, zijn:

  • Weerbaarheid, immuunsysteem en gezondheid
  • Zorg voor gezondheid
  • Stedelijke voedselvoorziening en gezondheid
  • Gebiedsdynamiek, mobiliteit en gezondheid
  • Stedelijke ontwikkeling, wonen en gezondheid
  • Luchtkwaliteit en gebiedsdynamiek
  • Energie, kwaliteit van leven en lokale productiviteit
  • Stad en platteland verbinding
  • Transitie van voedselproductie van monocultuur naar natuurlijke diversiteit
  • Etc

Sommige van deze uitdagingen hebben al een niveau 4 precedent en hoeven alleen maar overgenomen te worden door andere gemeenten, van lokale verander prioriteiten voorzien te worden en eigen UNITED processen te omarmen. Denk aan:

  • AiREAS – luchtkwaliteit, gezondheid en gebiedsdynamiek
  • FRE2SH – stadslandbouw en gezonde voeding
  • COS3i – sociale inclusie en innovatie
  • School of Talents – participerend leren 

Alle niveau 4 clusters vullen elkaar aan, hebben overlappende activiteiten die ook gemanaged kunnen worden zodat de waardecreatie exponentieel wordt met rust, recreatie en cohesie tot gevolg dankzij overvloed. 

De E van Entrepreneurial (ondernemend)

Ondernemen is niet alleen beperkt tot ouderwetse geldgedreven bedrijven. We ondernemen allemaal, elke dag, vanuit het begrip “iets doen”. En als we dan wat doen laten we dan vooral “iets goeds doen”, hetgeen al een intrinsieke verbetering in zich heeft. Het probleem met het oude ondernemen was dat het geld gedreven was en daarmee vaak onze moraal ondermijnde over de consequenties van onze activiteiten. Geld was immers sturend, niet de moraal of ethiek. Omdat te veranderen creëerden we de moderne maatstaf voor 21e eeuws ondernemen, het 4 x winst principe, ofwel het Pyramide Paradigma voor integrale waarde creatie:

  1. Winst voor de mens, geredeneerd vanuit de natuurlijke menselijke kernwaarden zoals gezondheid,
  2. Winst voor de maatschappij in de vorm van sociale betrokkenheid, erkenning, beloning, participatie, gedeelde verantwoordelijkheid, kostenbesparingen, gelijkwaardigheid, participerend leren, bewustwording
  3. Winst voor het milieu middels het voorkomen en aanpakken van vervuiling, de introductie van lokale circulaire processen van materiaalgebruik, de herdefinitie en herstel natuurlijke ruimten en ecosystemen,
  4. Winst voor onze economische continuïteit. 

Dit 4 x Winst model is een verbindende aanpak op niveau 4 voor gebied en cultuurontwikkeling. Het is niet alleen relevant voor nieuwetijdse ondernemers maar ook voor niveau 4 overheidsparticipatie,  zelfbewust burgerschap, toegepaste kennis- ontwikkeling en overdracht, enz. In een samenwerking op dit niveau ontstaan projecten waarin nooit een van deze winsten op negatief mag staan omdat het uiteindelijk ergens waarde onttrekt dat niet gecompenseerd wordt. Voor weerbaarheid en maatschappelijke continuïteit moeten alle vier de winsten zich positief en meetbaar manifesteren, zonder uitzondering.

En de D van Devoted (bezield) 

De niveau 4 verbinding via UNITED en de menselijke kernwaarden is betekenisvol. Het raakt de zingeving en bevordert de passie van de deelnemers. Dit komt door de erkenning van de authentieke en noodzakelijke toegevoegde waarde van elke deelname, juist omdat het niet om geld gaat maar de creatie en het behoud van fundamentele waarden waar een ieder als mens achter kan staan. De lokale waarde creatie is voor iedere betrokkene, niet alleen voor “een ander”. Wanneer mensen en instanties hun eigenwaarde in de samenwerking inzien en versterken dan stimuleert die de motivatie tot deelname, het delen van de waarden en groei in deze processen. Tevens worden gespecialiseerde functies erkend door concrete toegevoegde waarde. 

Tot slot

Wie? Wie is verantwoordelijk voor niveau 4? De uitnodiging tot participatie in cocreatie wordt gedaan door een politiek economisch onafhankelijke persoon of stichting. Deze financiert zich via de projectmatige aanpak middels een transparante 10-10-80 formule. Deze persoon of stichting noemen we de Sustainocraat. Per niveau 4 cluster kunnen dat 1 of 2, hooguit 3 personen zijn. Deze bewaken het kader van menselijke kernwaarden en cocreatie, zorgen voor gelijkwaardigheid aan tafel en functioneren als tafelvoorzitter. In het geval van uit te voeren projecten zorgen zij voor het bewaken van de afspraken, navolgen van de doelstellingen en escalatie in geval van problemen of conflicten in de operationele uitvoering.

Binnen de clusters wordt ook aandacht besteed aan de begeleiding van de deelnemers zodat de waardecreatie onderling optimaal zich ontwikkelt en elke deelnemer een sparringpartner heeft voor de eigen transitie of transformatie uitdagingen.

Anekdote 

Sinds enige jaren hanteren bewegingen in Brussel en Europa het begrip “Small Heroes”, ofwel kleine helden. Dit verwijst naar de regio’s (gemeenten) die integraal welzijn hebben omarmt als drijfveer en dit als participatiemodel omarmen. De grotere verzuilde steden worden steeds meer door mensen gezien als bronnen van ongezondheid, ongezond gedrag, uitbuiting en getto-achtige manipulatie. De kleine helden ontwikkelen zo een bepaalde aantrekkingskracht voor mensen, vaak jongeren met kinderen, ouden van dagen en kunstenaars die in de rust, natuur en verbindende participatie zich beter voelen dan het grootstedelijke alternatief. In de kleine helden kunnen zich alternatieve waardesystemen ontwikkelen waardoor het principe van samenredzaamheid een totale lokale cohesie vormen. Onderlinge relaties tussen kleine helden zorgen voor uitwisseling van overvloeden die specifiek zijn voor de concrete clusters. Dit hoeft niet materieel te zijn in de vorm van producten. Dat kan ook zijn in de vorm van recreatie, zorg specialisatie, dienstverlening, natuur, sociale activiteiten, wedstrijden, enz. Voor vele bestuurders is het fijner om faciliterend vorm te geven aan een kleine held dan een grootstedelijk wespennest. 

Jean-Paul Close

Grondlegger van Sustainocratie, niveau 4 cocreatie

Initiatiefnemer van de Stad van Morgen (niveau 4 samenwerking)

Bedenker van UNITED

Deskundig adviseur voor niveau 4 initiatieven wereldwijd

Verbindend Sustainocraat

Digitalisering verandert de wereld maatschappij

Digitalisering heeft een enorme impact op onze samenleving. Tijdens een bijeenkomst van een politieke partij mocht ik als gastspreker optreden. Mijn gesprek gaat over de effecten van “digitalisering” op de economie, de maatschappij en het publieke domein. Mijn academische en directie verleden in de ICT en telecommunicatie infrastructuren gaf mij de autoriteit om als spreker op te treden. Mijn hoedanigheid als initiatiefnemer van de Stad van Morgen en Sustainocratie gaf een extra dimensie als pionier van een ingrijpende transitie. Het werd een uitdaging om de aanwezigen mee te krijgen in het denken in nieuwe kaders. Wat is de betekenis van digitalisering hierin?

Economie
Om de ontwikkeling van de economie wereldwijd te begrijpen dienen we vanuit historisch perspectief te redeneren. Ik gebruikte de Kondratiev cyclus als indicator van de ontwikkelingen sinds de industrialisering. Digitalisering (ofwel het Informatie Tijdperk) was de laatste wereldwijde impuls voor het optimaliseren van de globalisering van de industriële consumptie en speculatieve maatschappij.

Digitalisering.jpg
De grote omslag

Logistieke processen ontstonden rond goederen stromen wereldwijd. Internet kwam tot leven en informatie vanuit diversiteit integreerde in multimedia platforms. Oude vormen verdwenen, nieuwe kwamen ervoor in de plaats. Globalisering bereikt een hoogtepunt maar ook een keerzijde. De Kondratiev cyclus toont de economische pieken en dalen met bijbehorende innovatieve motoren. Het toont echter niet het cumulatieve effect. Dat laat ik op een andere manier zien.

Digitalisering (1).jpg
De dualiteit van eindige groei en bewustwording

Singulariteit
De ongekende bevolkingsgroei is een issue, alleen al in mijn levensjaren nagenoeg een verdrievoudiging! Van minder dan 3 miljard in 1958 tot meer dan 7,6 miljard nu. Al deze mensen worden meegezogen in de eeuwen oude politiek economische cultuur van industrieel en verzorgend consumisme met alles vernietigende consequenties op onze leefomgeving. Het punt van collaps wordt regelmatig bereikt. Zoals bijvoorbeeld tijdens de financiële crisis in 2008. Enerzijds wordt er vanuit belangen getracht de grote collaps te voorkomen. Anderzijds kunnen we anticiperen, mede dankzij de digitalisering. Met de referentiekaders van crisissituaties uit het verleden zien we dat er wederom grote problemen aan komen. Onze huidige maatschappelijke sturing en bijbehorende levensstijl kan maximaal 3 miljard mensen aan. Boven deze hoeveelheid mensen overschrijden we de herstel capaciteit van de Aarde en werken we mee aan de vernietiging van het leven op Aarde, inclusief dat van onszelf. Een verandering van sturing en van levensstijl is derhalve noodzakelijk. Dat wordt veelal door krachten van buitenaf, een crisis of oorlog, of een beter alternatief, veroorzaakt. We kunnen het derhalve zelfbewust veroorzaken door vanuit bewustwording en participatie sociale innovatie te veroorzaken en het alternatief zichtbaar te maken. Het sociale aspect is daarbij fundamenteel.

Sociaal
Het sociale aspect van digitalisering is even ingrijpend. Waarom? Digitalisering heeft alle informatie veranderd in eentjes en nulletjes. Zo werd het mogelijk om de informatie massaal op te slaan, met elkaar te combineren en via netwerken te verspreiden. Multimedia ontstond waarbij we via de computer of telefoon met iemand konden praten en naar zelfs naar de persoon kijken. Informatie werd via internet toegankelijk voor iedereen. Hierdoor gingen mensen zich meer bemoeien met besluitvorming omdat we gegevens ontvangen en verwerken die ons daartoe aanzetten. Tegelijk met het informatie tijdperk ontstond de meepraat maatschappij. De bevolking werd mondiger, creëert haar eigen visie op ethiek en moraal en laat zich niet meer betuttelen door instanties of religies.

De jeugd ontwikkelt zich in een wereld die niet meer op een schriftelijke manier informatie deelt maar beeldend. De kijk op de werkelijkheid transformeert op die manier gigantisch en daardoor ook de reactie in de vorm van cultuur en gedrag. We zien misstanden in de wereld, de effecten van ons oude gedrag, de opbouw van crisissen en wakkeren onze eigen passiviteit of ondernemerschap aan. We realiseren ons dat we een slim wezen zijn dat uitgedaagd wordt zichzelf tegen zichzelf te beschermen door kaders van zelfvernietiging te verleggen naar collectief zelfbehoud. In de Stad van Morgen hebben we dit sinds 2009 vormgegeven middels de definitie van vijf kernwaarden en het multidisciplinaire cocreatie kader van Sustainocratie.

5 kernwaarden

Middels de positieve uitnodiging rond maatschappelijke prioriteiten zijn coalities ontstaan die aandacht besteden aan de opgaven die voor het menselijk voortbestaan en welzijn relevant zijn. Denk aan AiREAS voor gezondheid en luchtkwaliteit. Of COS3I voor sociale inclusie, en FRE2SH voor stadslandbouw en voedselzekerheid. Of de School of Talents and Wellness voor participerend leren voor de nieuwe generaties.

In de loop der jaren zijn er velen bij betrokken geraakt, ook overheden. Deze participatie tendens in het creëren van nieuwe samenwerking op basis van gedeelde verantwoordelijkheid en projectmatige keuze van prioriteiten heeft een groot effect op het publieke domein.

Overheid

Perverse sturing

We komen uit een wereld waarin overheden lokale macht uitoefenen via belastingen, regels en keuzes in het publieke domein. De kaders om keuzes te maken waren vooral economisch getint, gerelateerd aan het industriële en consumptie patroon. Dit komt omdat de overheid zichzelf financiert vanuit geldstromen, niet uit participatie. In deze structuur viert partijpolitiek hoogtij. Maar als het niet meer om belangen gaat maar juist verantwoordelijkheden met vooropgestelde menselijke kernwaarden, dan gaat partijpolitiek ineens over prioriteiten, of is ineens niet meer nodig. Dat zien we gebeuren in de programma’s voor de nieuwe verkiezingen. Kernwaarde “gezondheid” komt nadrukkelijk naar voren, bijvoorbeeld. Dit op zichzelf vergt een transitie. Gezondheid is geen overheid aangelegenheid alleen. Het is een aangelegenheid van ons allemaal. De overheid verandert van sturend naar betrokken faciliterend. Ook stelt de nieuwe overheid haar eigen keuzes ter discussie door ze te toetsen aan de kernwaarden, niet alleen aan politiek belangen of economie.

Ecosystems
Door als overheid de sturing los te laten, de kernwaarden te omarmen en op die basis te faciliteren, ontstaat een sociaal maatschappelijke innovatieve interactie van grote waarde 

Voor de burgers verandert er dan ook veel. We stellen ook onze eigen keuzes ter discussie binnen het kader van de genoemde kernwaarden en bijbehorend welzijn. Zo pakken we de fiets in plaats van de auto, scheiden we ons afval, willen we zonnepanelen op ons dak, starten we een moestuin, gaan we vaker sporten, kopen we biologisch voedsel, gaan we douchen in plaats van baden, enz. Met relatief kleine aanpassingen maken we met zijn allen het verschil. Maar die kleine aanpassingen zijn enorm relevant op de grotere schaal. Als iedereen de fiets pakt dan is de enorme infrastructuur voor auto’s niet meer relevant. De overheid dient de sociale innovatie te faciliteren door structurele veranderingen door te voeren. Dit vergt een andere vorm van overheid. Tot voor kort was een minister president in staat te zeggen “koop en huis en een auto want dat is goed voor de economie”. Een huis kopen is onderdeel van een bancaire speculatie dat als machtsmiddel werd gebruikt voor het andere belang van de overheid, de inkomstenbelasting.  Als je hele leven moet werken uit angst dat je je huis kwijtraakt, om je gezin te verzorgen middels geld, enz, dan ontstaat er een bepaald gevoel van een dwangmatige werkelijkheid. Of deze nu gemanipuleerd onecht is of echt. Een auto is ook zo’n belastingmachine die bij de aanschaf en het gebruik op allerlei fronten de staatskas spekt. Stel de auto der discussie dan stellen we de huidige vorm van overheids-financiering ter discussie. Het gaat nu op geen enkele manier om de mens maar om het geld, dat daarna gebruikt wordt voor verzuilde machtsverhoudingen en kostbare maar niets oplossende, afhankelijk makende publieke dienstbaarheid.

Participatiemaatschappij

De optelsom van bovenstaande vertaalt zich in de nieuwe vorm van bewustzijn en kernwaarden gedreven participatie. Niet meer 1 keer in de 4 jaar de verantwoordelijkheden uit handen geven maar dag in dag uit samen de schouders eronder zetten, projectmatig, innovatief, waarden gedreven en concreet prioritair.

Digitalisering (2).jpg

Videoweergave Vlaams bezoek aan Stad van Morgen Eindhoven

Onze, in sustainocratie gespecialiseerde videoreporter Lenneke was erbij. Ondanks wat problemen met de wind in de microfoon en de moeilijkheid om alles van de Stad van Morgen in een kort filmpje weer te geven, heeft ze weer creatief gepresteerd. Veel plezier met de inzichten, inspiratie en de focus op stadslandbouw samen met onze buren. Wat ons betreft het eerste filmpje van een hele serie.

Liefde voor Robots

rl_logo-2018_red.png

In de oude Campina fabriek aan het kanaal van Eindhoven worden tussen 15 september 2018 en 2 december zo’n 50.000 mensen uit de hele wereld verwacht voor de open discussie en expositie over robots in het leven van de mens.

Stad van Morgen werkt formeel samen met de Robot Love organisatie op verschillende fronten:

  • De inhoudelijke discussie over de plek van robots in onze samenleving, gezien vanuit Sustainocratie
  • De uitnodigende impact van dit grote evenement op het kanaalgebied en de gebiedsontwikkeling plannen en wensen van de lokale inwoners zelf
  • De voedselvoorziening voor alle deelnemers vanuit FRE2SH city food en catering partners
  • De sociale inclusie (COS3i) van het evenement voor vrijwilligers uit de wereld van re-integratie, vluchtelingen, enz
  • Het participerend leerpodium voor onze School of Talents partners door het integreren van enkele eigen discussies in dit open platform.

Www.robotlove.nl

Cultuur en politiek in Eindhoven

Vandaag waren we in Eindhoven getuigen van een manifestatie omtrent cultuur. Het spanningsveld is ontstaan door de focus van het Eindhovense beleid op economie terwijl de bevolking juist de vrijheid, ruimte en middelen wil in eigen expressie via kunst, manifestatie en ongeplande toegevoegde waarde. Het aansluitende “debat” was geen debat omdat het alleen mensen betrof uit de Eindhovense politiek en niet de maatschappelijke diversiteit die de stadscultuur vertegenwoordigt. Dit geeft tevens de zin en onzin weer van cultuur en politiek.

img_20180318_142736649803479.jpg

De definitie van cultuur volgens wikipedia is “dat wat de mens schept”, in analogie met “natuur: dat wat de natuur voortbrengt”. Cultuur is de mix van gedrag, rituelen, gewoontes, erfgoed, creativiteit, geloofsuitingen, taal, kunst…..De “cultuur van Eindhoven” is zoiets als “de samenhang van alles wat we als mensen samen doen en hebben gedaan in de stad”. De Eindhovense politiek kan daarom worden gezien als onderdeel van de cultuur, niet andersom. In de Nederlandse werkelijkheid is de overheid vooral faciliterend als beschermer van ons materiële en immateriële erfgoed. Politiek en overheid dient cultuur nooit in de weg te staan en juist meer dan voldoende ruimte te bieden voor de vrije ontwikkeling van cultuur waarin creatieve en kritische expressie, tolerantie en menselijke kernwaarden zoals gezondheid en veiligheid, voorop staan.

De klacht die we in Eindhoven horen is dat publieke middelen voor cultuur door overheidbeleid vooral worden gebruikt om de recreatie en design economie te stimuleren via marketing en evenementen. Dat is onterecht gebruik van de middelen. De overheid gedraagt zich zo als handelshuis met maatschappelijk geld in plaats van ruimtescheppende volksvertegenwoordiging voor de vrije ontwikkeling van cultuur en samenhang.

De vraag rijst dan wie het debat moet voeren? Dat is zeker niet de politiek maar juist de stadsbevolking zelf. Waarin voelt deze zich beperkt door de politiek of andere factoren en welke ruimte heeft men nodig om zich volledig te kunnen uiten? Hoe creëren we voor onszelf de ruimte? En hoe eisen we die op van onze volksvertegenwoordiging als we het gevoel hebben daarin in de weg te worden gestaan? Hoe willen we dat ons gemeenschapsgeld voor cultuur stimulans en bescherming van cultureel erfgoed wordt besteed?

Met de democratische invulling van deze vragen zijn we bezig met cultuur, niet door de politiek te vragen wat zij onder cultuur verstaan. Stad van Morgen voegt daar nog een ander cultuurthema aan toe waar de overheid ook een belangrijke ruimte scheppende rol in speelt, vooral door zichzelf in de huidige vorm ter discussie te stellen. Dat is namelijk de cultuurverandering van kapitalistisch consumisme en vastgoedspeculatie naar een circulaire, vanuit menselijke kernwaarden gedreven, integrale participatie. De overheid kan in de huidige maatschappelijke context verweten worden dat ze geen volksvertegenwoordiging is maar een geld gedreven vertegenwoordiging van het kapitaal.  De onderstroom van de manifestatie vandaag ging vooral om het verlangen naar een volksvertegenwoordiging waarin cultuur weer de vrijheid van menselijke creativiteit krijgt in plaats van een dominante politieke doodvonnis wegens geldbelangen.

img_20180318_1536121140919596.jpg

Media aandacht voor Expats en democratie

Onze presentatie en interactie met deelnemende Expats, over de democratie in Nederland en de komende raadsverkiezingen, is niet onopgemerkt voorbijgegaan. De verschillende media gaven een mooi beeld van de bijeenkomst en gesprekken.

E52: Expats en het doolhof van 16 politieke partijen

Eindhoven News: Municipal elections

Eindhovens Dagblad: Expats are very welcome in Eindhoven

Wordt vervolgd

Gezondheid, een nieuwe dimensie voor coalitie akkoorden in steden

Het principe “gezondheid en verstedelijking” is een breed begrip. Het verschaft een nieuwe dimensie aan de politieke discussie. Net zoals alle vijf de sustainocratische kernwaarden trouwens. Ongekend nieuwe en moderne coalities kunnen gesmeed worden in gemeenteraden van deze tijd, gebruik makend zelfs van de grote variëteit aan politieke partijen en programma’s. Als men de nieuwe dimensie niet opzoekt dan loopt men de kans ambitieloos de volgende vier jaar in te gaan door de versnippering van belangen.

En er ontstaat een totaal nieuwe profilering van wethouders en ambtenaren wegens de participatieve samenwerkingsmodellen met de stedelijke bevolking en activiteiten. De komende raadsverkiezingen zullen verrassende samenstellingen van coalities gaan tonen die niet meer de traditie volgen van linkse, rechtse of liberale formaties maar zich verbinden aan de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid rondom menselijke kernwaarden, stadsproductiviteit en een moderne kijk op regionale weerbaarheid.

handen op elkaar

De “gezonde stad” is een begrip dat mens, milieu, bewustwording en betrokkenheid aan elkaar verbindt, maar ook economie en politiek, in die volgorde. Een gezonde stad creëer je alleen samen. Gezondheid laat zich vertalen in een gelaagdheid van aandachtspunten:

  • De gezonde mens en leefomgeving: de huidige vervuiling en bijbehorende levensstijl zorgt voor stijgende zorgkosten, verminderde productiviteit en afbrokkeling van kwaliteit van leven in zijn algemeenheid. “Zitten is het nieuwe roken” is een stelling waar wat aan gedaan kan worden, samen. Lichaamsbeweging in een gezonde, onvervuilde stedelijke omgeving, vol groen en positieve prikkels, is een uitdaging waar alle innovatie lagen aan mee kunnen doen. Van gedragsaanpassingen tot nieuwe vormen van infrastructuur, horeca, evenementen en participatiemodellen. De gezonde mens is positief, actief en interactief met elkaar. De motivatie om mee te doen wordt niet alleen geprikkeld door omgevingsfactoren maar ook door gefaciliteerde mogelijkheden, de positieve uitnodiging en waardering.
  • De gezonde maatschappij: sociale inclusie is de basis voor duurzame vooruitgang. Dat zijn moderne wetenschappelijke inzichten die het materialisme van Maslow overstijgen. De gemeenschap die samen zorgt voor elkaar en voor de basisbehoeften die men nodig heeft voor kwaliteit van leven, zoals voeding, energie, water en lucht, waarin ook huisvesting is geborgen, is productief, alert en dienstbaar. Een gezonde maatschappij is gebaseerd op onderling vertrouwen, gelijkwaardigheid, respect naar elkaar en inzet in het gemeenschappelijke hoger doel van een bruisend gebied van gedeelde samenredzaamheid. Het elan van “samen verantwoordelijkheid nemen” verlangt ook bestuurders die de cocreatie opzoeken. Dat kunnen ze niet zelf omdat er dan een hiërarchie ontstaat in plaats van een brede multidisciplinaire coalitie. Stad van Morgen is de verbindende organisatie die de hiërarchie oplost, het eigenbelang laat zegevieren zolang het bij blijft dragen aan het gemeenschappelijke hogere doel.
  • Het gezonde milieu: Onze zelfbewust en productieve relatie met de natuur levert belangrijke interactie op waardoor we gaan werken als een ecosysteem in plaats van keten van belangen. Samenhang in een stedelijke context geeft ruimte aan gefragmenteerde groei, circulaire veranderprocessen en innovatie. Vergroening, voedselvoorziening, waterhuishouding, circulaire omgang met grondstoffen, aandacht voor gezonde lucht, voorkomen van vervuiling en stimulans tot interactieve sociale processen, zorgen voor beloonbare integrale betrokkenheid.
  • Een gezonde economie: Deze bestaat vooral niet uit de speculatieve werkelijkheid die we kunstmatig hebben gecreëerd. Verdichting, de massale leefvorm van mensen in een stad is de meest effectieve organisatorisch en minst belastende voor het milieu, mits wij er met verstand mee omgaan. Een gezonde economie bestaat vooral uit twee fundamenten: sociale cohesie en waarde creatie. Dat betekent dat we toe gaan werken aan een andere vorm van geldschepping, verdeling en waardering dat specifiek gericht is op de onderlinge verhoudingen tussen de processen in de stad, zowel ondernemend, faciliterend bestuurlijk en gedragscultuur technisch. Een stad die grotendeels afhankelijk is van goederen en belangen van buitenaf is kwetsbaar. Een stad die een circulaire eigen economie en zelfvoorziening opbouwt is daarentegen weerbaar en krachtig.

Zo kunnen we de modern gezonde stad benaderen als een bos in de natuur. Het bos groeit niet noodzakelijkerwijs maar binnen in het bos speelt zich een circulaire interactie af van groei, chaos en aanpassingen die steeds weer leidt tot stabiele harmonisering van het bos. Dat is een organische proces waarin menselijke tendensen van sociale (links), ondernemende (rechts) en liberale politieke vormen zich kunnen verbinden aan gezondheid gedreven prioriteiten zonder de democratische basis van gelijkheid, vrijheid en broederschap te verliezen. Ook de versnipperde politieke interesses, zoals 50plus, ouderen, milieu, dieren, lokale belangen kunnen zich in de coalitie verenigen onder de gemeenschappelijke vlag van “gezonde verstedelijking”.

Stad van Morgen kan coalities helpen smeden die verder gaan dan een gemeentelijk akkoord voor vier jaar maar ook de basis schept voor multidisciplinaire samenwerking tussen inwoners, ondernemers, onderwijs, wetenschap en overheid. We hebben de ervaring opgedaan met AiREAS, FRE2SH, COS3I en School of Talents waarbij we niet alleen de positieve processen hebben meegemaakt maar ook de obstakels waar we mee te maken krijgen door de context verandering naar gezondheid als basis van beleid en maatschappelijke interactie,

 

AiREAS, Buurauto en sociale integratie

De sociale ongelijkheid in onze maatschappij is enorm. De minder bedeelde mens heeft een structurele achterstand in het ontwerp van een duurzaam leven:

  • incassobureaus doen de maandlasten stijgen,
  • men kan geen auto hebben wegens de kosten of men is aangewezen op een tweede hands goedkoop modelletje,
  • laat staan meedoen met hybride en elektrische mobiliteit
  • een baan bezoeken die te ver is lukt dan al niet waardoor men geïsoleerd en beperkt raakt van de banenmarkt
  • het negatieve zelfbeeld groeit door deze beperkingen waardoor zelfvertrouwen ondermijnd wordt en men vaker toevlucht zoekt tot alcohol, drugs, eenzaamheid, sociale afzondering, hetgeen de participatie alleen maar moeilijker maakt.

De rijker mensen hebben die problemen niet en worden maatschappelijk gesteund door de overheid met aftrekposten, voorzieningen, subsidies, enz die onder het mom van verduurzaming de ongelijkheid alleen maar doet stijgen.

Hoe zou het zijn als mensen in de bijstand of met de lagere inkomens ook met een mooie, duurzame elektrische auto naar hun toekomstige werkgever kunnen rijden? Of hun eigenwaarde opvijzelen door eens een keer goedkoop met gezin te kunnen toeren in enige luxe? 

Hoe zou het zijn als deze minder bedeelde groep het goede voorbeeld geeft aan alle middeninkomens die het gemak van een eigen auto voor de deur niet ter discussie stellen? En zo de stad ruimtelijk blijven vervuilen met vele duizenden ongebruikte en geparkeerde voertuigen die niets bijdragen aan het welzijn van de stad? Stappen zij op termijn ook over op de deelauto met alle voordelen van dien?

En de overheid?

Stad van Morgen, in samenwerking met AiREAS (luchtkwaliteit, gezondheid en mobiliteit), Buurauto (specialist in een deelformule met elektrische voertuigen), COS3i (sociale integratie) en Fab28 (wijkverbindend initiatief in stadsdeel Stratum van Eindhoven) beginnen samen een integraal sociaal mobiliteit plan met als proefgebied: Stratum. We gaan het volgde doen:

  • Openen de inschrijving voor sociale deelname aan gedeelde elektrische mobiliteit in Burghplan en omgeving.
  • Bieden elektrische auto, fietsen en bakfietsen aan in HUB vorm voor het ontwerp van sociale dienstverlening, betrokkenheid en participatie…
  • Creëren in samenwerking met lokale partner de benodigde lokale energie zelfvoorziening voor deze mobiliteit
  • Ontwikkelen samen de transitie van bijstand naar een baan of ondernemerschap binnen de context van de Sustainocratische kernwaarden en innovatiestromen.

Het doel is om het gehele metropool gebied Eindhoven te voorzien van deelmobiliteit binnen de wijken, de sociale ongelijkheid te vereffenen en alle lagen van de bevolking toegang te geven tot verduurzamende faciliteiten, diensten en participatieve betrokkenheid.

Even wat bewustwordingsinformatie:

  • sociale ongelijkheid is een van grootste problemen van deze tijd die verduurzaming in de weg staan.
  • de kosten van een benzine auto in eigendom zijn al snel 500 tot 1500€ (als we aanschafkosten, verzekering, parkeerlasten, benzinekosten, verzekeringen en belastingen verdelen over de maand met aftrek van restwaarde van het voertuig). Aan de ondergrens zitten de tweede hands auto’s, bovengrens de duurdere nieuwe autos.
  • dit zijn onmogelijke bedragen voor mensen die met een minimum rond moeten komen. Zij zijn derhalve structureel uitgesloten van de moderne tijd met alle gevolgen van dien.
  • een elektrische deelauto staat al ter beschikking voor minder dan 50€ per sociale deelnemer, mits we ons in de wijk weten te organiseren. Dat is precies wat we gaan doen en daarvoor is het sustainocratische participatie kader (samen verantwoordelijkheid nemen: overheid, innovatief ondernemen, inwoners en kennis) fundamenteel.
    • Overheid – nog niet betrokken helaas, misschien na de raadsverkiezingen 21 maart?
    • Innovatief ondernemen – Buurauto, energie040, stichting BOSS-Baas,
    • Inwoners – Fab28 in Stratum, vele andere partners in andere wijken, belangenverenigingen, enz
    • Kennis – AiREAS (luchtkwaliteit) en COS3I (sociale integratie)
    • Verbindende coördinatie – Stad van Morgen

Wilt u meedoen? Heeft u misschien buren of familieleden die hier baat bij hebben of wilt u hen hierbij helpen? Het kan allemaal. De komende weken organiseert de mobiliteit kring van Stad van Morgen’s COS3I sociale integratie bijeenkomsten en verbindende samenwerkingsprocessen in Fab28 Stratum.

Op 28 April wordt het COS3I wijkfestival georganiseerd in Fab28 waar we ook een van deelauto’s hopen te tonen. In de tussentijd kunnen we al veel doen.