In de wereld van het duurzame bestaan en voortbestaan van de mens (Sustainocratie) is “de vrouw” van levensbelang. Zij kan niet worden vervangen door een man. De vrouw vertegenwoordigt het “zijn” van de mensheid, de geboorte van de vernieuwing en elke evolutionaire stap die dit leven maakt. De positie van “de man” is ook fundamenteel maar vanuit de ondersteuning hieraan door het leveren van veiligheid via “het doen”.. Aan dat existentiële fundament tussen man en vrouw koppelen we de ontwikkeling van onze moraal, the respect voor het leven, de zorgzaamheid en de sociale verbinding. Man en vrouw zijn in die menselijke complexiteit gelijkwaardig maar niet hetzelfde. Door de verbinding van de twee werelden, die van het zijn en het doen, ontstaat een harmonieus samenspel dat zich kan uiten in het gezinsleven, communities en hele maatschappelijke organisaties. Dan is er geen discriminatie, geen onderdrukking, geen vermannelijkte of vervrouwelijkte hierarchie. Dan zien we een volwassen cultuur met de de pure vorm van democratie, die van de onderlinge, liefdevolle afstemming rond de invulling van de kernwaarden van ons bestaan.

De jaarlijkse internationale vrouwendag
Elke jaar wordt een dag lang de nadruk gelegd op de positie van de vrouw. Historisch gezien heefft de maatschappij zich vermannelijkt in de prestatiewereld rondom materialistische politiek financiele belangen. De mannelijke essentie van veiligheid is vervangen door materialstische groeibelangen. De positie van de vrouw is gedwongen ondergeschikt geraakt. Deze onnatuurlijke situatie leidt tot de ene crisis na de ander zoals in het plaatje hierboven is te zien. Elk jaar weer dient de vrouw zich te manifesteren door haar existentiele gelijkheid te benadrukken in een wereld die al heel lang vrouw onvriendelijk is geworden, onduurzaam en mensheid vernietigend. Eén dag in het jaar staat de vrouw en het vrouwelijk centraal. Dit uit zich vaak kritisch wegens het onrecht dat in de huidige mensenwereld plaatsvindt. De rest van het jaar uit Sustainocratie zich vanuit existentiele menselijkheid en de noodzaak tot de vervrouwelijking van de maatschappij, niet via materialisme maar door de waarborging van de immateriële essenties van ons bestaan, zoals onze gezondheid, veiligheid, de sociale verbinding, samenhorigheid en respect voor het leven. Een aantal van deze principes kwamen ook aan de orde tijdens de vrouwendag vandaag











