Tijdens het stadsdebat afgelopen zaterdag in de raadzaal van Eindhoven, over burgerparticipatie en het samen dragen van maatschappelijke verantwoordelijkheden volgens geformuleerde kernwaarden zoals gezondheid en luchtkwaliteit, kwamen zes aandachtspunten unaniem naar voren. Het debat was georganiseerd door Stichting STIR (Stad van Morgen) en AiREAS naar aanleiding van de expositie tijdens Dutch Design Week 2016 over gezondheid gedreven gebiedsontwikkeling volgens het sustainocratische maatschappijmodel. In dit model wordt gesteld dat menselijke kernwaarden (zoals gezondheid) alleen waargemaakt kunnen worden in strikte samenwerking tussen de verschillende onderdelen van een samenleving: burgers, overheid, wetenschap en innovatief ondernemerschap. Omdat functies in onze traditionele en verouderde manier van samenleven gescheiden zijn werd de aandacht voor de kernwaarden nooit gemeenschappelijk noch in de gefragmenteerde verantwoordelijkheden gedragen. Hierdoor beleven we de huidige situatie van intense wereldwijde vervuiling, misbruik van grondstoffen en politiek economische sturing met veel bureaucratie en regelgeving, reagerend op problemen maar nergens in staat om eenzijdig een proactieve benadering te formuleren voor een duurzaam menselijk voortbestaan. Kritieke situaties stapelen zich op.
Sustainocratie wordt daarom steeds vaker gezien als een noodzakelijke evolutionaire stap in gebieds-en maatschappijontwikkeling maar vergt daarbij een geheel nieuwe omgang en samenhang tussen alle belangenpartijen. Die samenhang wordt ook wel het nieuwe niveau (niveau 4) van gebiedsontwikkeling genoemd, een niveau waarin de onderliggende functionele niveaus samenkomen en zich verbinden aan het nastreven van de geformuleerde menselijke en natuurlijke kernwaarden.
De vele internationale bezoekers tijdens Dutch Design Week reageerden aangenaam verrast over het ontstaan van Sustainocratie in Eindhoven, de gemeenschappelijke expositie hierover in het gemeentehuis en de praktische uitvoering via (onder andere) AiREAS. Velen namen ervan kennis, noteerden de publicaties hierover, om het ook in te gaan voeren in hun thuisgebied ergens in de wereld.
In Eindhoven gaan we echter weer stappen verder. De fase van het activeren van proactief betrokken burgerschap in de Sustainocratische processen is in volle gang, net als het betrekken van de vele instanties die gewend zijn om op een hele andere manier met elkaar en hun institutionele opdracht om te gaan. De recent geformuleerde bestuurlijke Health Deal in Brabant is misschien een mooie kapstok voor besluitvorming en beleid maar dient zich wel te verbinden aan burgerparticipatie, initiatieven en gemeenschappelijk gedragen programma’s. Kernwaarden zoals gezondheid kun je namelijk niet kopen, je maakt ze waar, samen! In een koop en verkoop georiënteerde maatschappij overheerst geld met de “economie” als maatstaf waarin allerlei beloningsstructuren mensen en instanties bezig houden. Maar het nastreven en onderhouden van kernwaarden is geen handelseconomie. Het is een cocreatie met doelgerichte veranderingen vanuit een gemeenschappelijk gedragen bewustwording en dragen van verantwoordelijkheid. Deze doet er veel toe maar niet past in die oude wereld van regulering, geldgedreven beloning of afhankelijkheden. Er zijn nieuwe instrumenten nodig die deze vorm op niveau 4 consolideren.
Het debat begon met presentaties van burgers die pioniers zijn in deze ontwikkeling. Zij tonen hun motivatie, aanpak, successen en doorzettingsvermogen. De vraag in het debat is geënt op het uitvergroten en consolideren van de initiatieven in een nieuw geformaliseerde maatschappelijke context. Nu is de evolutie nog te veel afhankelijk van pioniers en daarom erg persoonsgebonden en kwetsbaar. Het veralgemeniseren van de processen vergt erkenning en positionering dat onderdeel is van een nieuwe werkelijkheid en complexiteit.
De zes grote lijnen zijn daarvan het resultaat:
1. Erkennen en waarderen van sociaal ondernemen.
2. Indexeren en meetbaar maken van sociaal ondernemerschap.
3. Wijkgerichte burger betrokkenheid creëren.
4. Durf bestuurlijke ambities gezonde verstedelijking hoog te leggen.
5. De jongeren betrekken bij de maatschappelijke uitdagingen.
6. Internationale uitwisseling van het goede voorbeeld.
Dit is een van een verrassende aanbevelingen die uit het stadsdebat is gekomen over burgerparticipatie in kernwaarden gedreven gebiedsontwikkeling dat gisteren plaats vond in de Raadzaal van Eindhoven. Bestuurlijke keuzes en initiatieven blijken volgens de deelnemers aan het debat helemaal niet zo democratisch onderbouwd. Dat komt omdat de toetsing van initiatieven vaak gebeurt via de traditie van “inspraak”. De mensen die op inspraaksessies afkomen blijken maar een deel te zijn van de maatschappelijke werkelijkheid. Het zijn veelal mensen die belang hebben bij het uiten van hun mening. Deze is vaak conservatief of negatief. Degenen die positief staan tegenover verandering hebben veel minder behoefte zich erover te uiten en dit te verdedigen terwijl er een veel grotere groep mensen is die “het niet zoveel uitmaakt”. Dat is de stille meerderheid die ongehoord blijft.
Gedurende de Dutch Design Week 2016 heeft een week lang een expositie gedraaid op het stadhuis over multidisciplinair samenwerken aan een gezonde leefomgeving, met AiREAS (luchtkwaliteit) als prikkelend voorbeeld. Er werden allerlei initiatieven getoond die daaruit direct of indirect voort zijn gekomen. Vele 100-den mensen hebben de expositie en de initiatieven kunnen aanschouwen en met de betrokken initiatiefnemers van gedachten kunnen wisselen. Tot de verrassing van de expobemanning was de reactie over het algemeen niet alleen positief en enthousiast maar zelfs veel meer vooruitstrevend dan men ooit tevoren had vernomen. Opmerkingen als “dit had al veel eerder moeten gebeuren” en, “als je de binnenstad gaat vergroenen doe het dan meteen goed!” werden veelvuldig genoteerd. Weerstand was niet alleen in de ruime minderheid, het was zelfs bijna niet aanwezig.
Tijdens de open uitwisseling van gedachten konden de bezoekers, jong en oud, hun creativiteit de vrije loop laten met verrassende resultaten. Kinderen opperden oplossingen en visies die iedereen versteld deden staan. De jonge ouders genoten zichtbaar van het bewustzijn van hun kinderen en konden alleen maar beamen wat ze als volwassen verantwoordelijke personen voor hun kinderen zouden willen. Gezondheid als kernwaarde bleek bij jong en oud een basisvoorwaarde en de vele bronnen van ergernis juist aanleiding tot onbesproken stress, boosheid en een gevoel van onmacht. “Waarom horen wij deze geluiden niet” vroegen raadsleden, ambtenaren en bestuurders zich openlijk af? Dat komt omdat nu pas, vanuit multidisciplinaire samenwerking de integrale democratische basis voor besluitvorming tot zijn recht komt, niet in de hiërarchische oude wereld van belangen. Dit werd tijdens het debat verder bevestigd.
STIR heeft besloten om deze en de andere grote lijnen van unaniem aanvaarde uitgangspunten op te tekenen als manifest. Deze wordt aangeboden aan het stads en regionale bestuur als ook de andere sustainocratische partners zodat we met elkaar de ambities in de regio op het juiste niveau kunnen tillen.
Gezondheid is geen politiek economisch discussiepunt. Het is een van de 5 sustainocratische kernwaarden en daarom een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid van ons allemaal! Een gezonde stad creëren en onderhouden we samen!
Help mee onze prioriteiten te stellen voor de komende jaren.
Burgers aan zet: Stadsdebat – Raadzaal Eindhoven – Zaterdag 29 oktober – 14:00 – 16:30 (Gratis aanmelden kan hier)
De werk of verdiepingssessies van de Stad van Morgen worden gehouden in de ruimte 0.06 Verdijk kamer in het Stadhuis. Graag even aanmelden vooraf in verband met beperkte ruimte (maximaal 20 deelnemers per keer).
Eindhoof je mee speelt zich af in het gemeentehuis van Eindhoven op de 1e verdieping, dagelijks van 11:00 tot 18:00, met een tentoonstelling en gespreksmogelijkheden over gezonde verstedelijking tijdens DDW2016 (22 oktober tot en met 30 oktober)
Doe een keer mee met een Sustainocratische discussie. Experimenteer met uw burgerschap. Tijdens de Dutch Design Week 2016 heeft de Stad van Morgen 6 gelegenheden gecreëerd om ons samen te verdiepen in de manier waarop de stad Eindhoven transformeert als we de thema’s verbinden aan een kernwaarde zoals gezondheid en er samen verantwoordelijkheid voor nemen (overheid, wetenschap, burgers, ondernemers). Aanmelden kan helemaal onderaan …..
Wel even aanmelden aub voor de verdiepingssessies want er zijn beperkt hoeveelheid plaatsen. Het stadsdebat zal apart worden aangekondigd met aanmeldingsmogelijkheden. Deze zal in de raadzaal worden gehouden.
Zowel STIR (Stad van Morgen) als ook AiREAS hebben hard en kritisch meegewerkt aan het opstellen van een manifest waarin betrokkenheid van burgers bij het ontwikkelen van hun eigen kwaliteit van leven in hun eigen leefomgeving gestimuleerd wordt in heel Europa.
Het manifest is nu klaar in definitieve vorm. Ikzelf heb reeds getekend naar volle tevredenheid omdat alle punten van onze kritiek in voorgaande versie zijn meegenomen en uitgewerkt. Ruim 50 andere partijen hebben eraan meegewerkt.
Wij bevelen ten zeerste aan dat ons netwerk dit manifest ook ondertekent zodat we samen de EU zover kunnen krijgen middels toekenning van middelen en aandacht deze vorm van samenwerking verder inhoudelijk uit te gaan werken.
Natuurlijk bevat onze samenleving veel mensen met het hart en de bezieling op de juiste plaats die trachten via de politieke partijen, eventuele bestuurlijke functies, ondernemerschap of ambtenarij, de grote uitdagingen van deze tijd het hoofd te bieden. Veelal komen ze bedrogen uit omdat het “systeem” niet gebaseerd is op het nastreven van grote verantwoordelijkheden maar juist belangen die verpakt zijn in vaak decennia oude partijen. Het is een oeroude manier van werken die toe is aan vernieuwing. Stad van Morgen introduceert een evolutionaire aanpak die stapsgewijs de transitie waar kan maken zonder dat er een revolutie aan vooraf gaat.
Een aftands democratisch stelsel van bedrog en volksverlakkerij
Elke vier jaar rollen de politici over elkaar heen met publieke leugens en volksverlakkerij om de macht van het regeren naar zich toe te trekken. Velen in de betreffende partijen zijn afhankelijk van de winst want de luxe baantjes en zakkenvullende praktijken worden verdeeld tussen de partijgenoten die onderling elkaar vertrouwen en de bal toespelen. Beleid wordt afgestemd op de lobbies van de steungevende instanties en de investeringsbehoeften van een semi-overheid waarin de oud bestuurders en het ons kent ons netwerk met duur betaalde spin-off banen van de “zorgstaat” elkaar de hand boven het hoofd houden. Dit is een wereld van scheiding tussen burgers en overheid die we allemaal samen hebben geërfd uit een ver verleden maar tegelijkertijd onhoudbaar is geworden. Er is nu sprake van een participatiemaatschappij waarbij de scheiding tussen overheid en burgers vervaagt en een nieuwe manier van bepalen en dragen van verantwoordelijkheden zich aftekent. Dat verlangt ook een andere manier van werken.
Een onhoudbaar doorgeslagen werkelijkheid van scheiding tussen overheid en burgers die toe is aan integrale transformatie. In een participatie maatschappij fuseren credit en debet tot een nieuwe kern van waarden-gedreven verantwoordelijkheden.
Een doorgedraaide werkelijkheid
De hiërarchie van belangenspelletjes heeft daarbij ook de macht om wetten voor te schrijven die door politie en rechters gehandhaafd dienen te worden zonder verdere reflectie over moraal of ethiek. De grondwet is niet eens meer een leidraad voor de relatie tussen “leiderschap” eigenbelang keuzes, het volk en het milieu. De Nederlandse politiek heeft zichzelf hiervoor onschendbaar gemaakt. Het volk is hoofdaandeelhouder van het eigen land maar wordt door deze manier van doen uitsluitend onderdrukt tot hoofdfinancier van eigen zekerheden maar ook van zakkenvullerij en macht, waarbij men tevens ongevraagd garant staat voor alle schulden en wanprestaties die de club over ons en ons milieu uitstrooit. Partijpolitiek en groei-economie heeft niets te maken met democratische vrijheid van keuze of participatie noch met regionale stabiliteit. Het zijn slechts verbale elementen van een volkshuishouding dat gebaseerd is op georganiseerde boevenpraktijken van onderlinge belangen onder de bedrieglijke noemer van “volksvertegenwoordiging”.
Het moet anders
Zolang het volk de zoethouders krijgt waar het op stemt, zoals een effectieve maar veel te dure gezondheidszorg, voldoende toegang tot zwaar gebureaucratiseerde financiële zekerheden en het gevoel van vrijheid, kan deze oeroude democratische politiek/economische werkelijkheid ongestoord haar gang blijven gaan en wordt het zelfs “gewaardeerd” als iets dat onveranderlijk behoort tot onze maatschappelijke organisatie. De bevolking lijkt allang blij dat “iemand anders” de lastige kastanjes uit het vuurt haalt en men met de nodige gemakzucht blind omringd blijft met schijnbaar oneindige overvloed.
Er zijn echter nieuwe omstandigheden in de wereld waardoor uitsluitend een andere aanpak ons kan redden van de plotselinge ondergang. Partijpolitiek neemt namelijk niet proactief verantwoordelijkheid voor de grote uitdagingen van deze tijd. Ondernemerschap trouwens ook niet, net zomin als de geld afhankelijke wetenschap en burgers. In de gefragmenteerde wereld overheerst het eigenbelang overal zonder dat men bewust is van de risico’s die we lopen op gebied van uitputting van grondstoffen, concurrentie, uitdroging van de Aarde en vervuiling van onszelf en onze leefomgeving.
We hebben een generatie bereikt waar het niet alleen meer gaat over ons materiële welzijn maar vooral onze bestaansrechtelijke korte en lange termijn kwetsbaarheid. Dat lossen we niet meer op met een politiek-economische democratie….
In raadsvergaderingen wordt openlijk met bedrog, verdraaiing van feiten en achterklap onderhandelt uit partijbelang. Alles is geoorloofd mits men niet te veel door de mand valt en geloofwaardig overkomt. Zo is het gebruikelijk dat belangrijke besluiten vaak tot 30 jaar duren om tot uitvoering te komen en alleen als er een crisissituatie is ontstaan waardoor uitstel niet meer te rechtvaardigen is. Zelfs bestuurders in deze tijd die wél met de nodige idealen vooruit willen en serieuze uitdagingen aan willen pakken met daadkracht en verander drang hebben veel last van het rommelende, stekende en bedriegende wespennest waar ze verantwoording aan af moeten leggen. Een coalitieakkoord is vaak niet meer de hele 4 jaar lang houdbaar in de snel wisselende complexiteit van onze samenleving. Dan is men aangewezen op nieuwe, tussendoorse onderhandelingen die niet meer onder de druk van verkiezingsuitslagen vallen.
Een ander obstakel is dat nieuwe, kersverse bestuurders na een verkiezingsoverwinning een nieuw coalitieakkoord onderhandelen voor de komende 4 jaar. Deze is door de gemengde belangen nooit ambitieus genoeg volgens de eisen van deze tijd, bouwt alleen op beperkte investeringen en icoon-projecten voor de foto, en toont veelal een slap aftreksel van wat er tijdens de verkiezingen is gezegd en beloofd. Als men eenmaal 2 en half jaar verder is in de ambtsperiode dan zet men belangrijke keuzes in de ijskast omdat men in het restant alleen nog maar positieve resultaten wenst te boeken die uiteindelijk bijdragen aan het eind imago voor de nieuwe verkiezingen. Grote verandertrajecten die met veel moeite doorgang hebben gevonden lopen elke keer weer het risico onderuit gehaald te worden door een nieuw coalitieakkoord en lichting onbekende bestuurders met een geheel eigen kijk op idealen, netwerkrelaties of verantwoordelijkheden. Dat kon vroeger maar nu niet meer. We hebben er gewoon geen tijd noch ruimte meer voor.
Het partijpolitieke systeem en de economische groei sturing blijft een blok aan de maatschappelijke uitdagingen die harmonieuze verhoudingen zoeken met onze natuurlijke omgeving en medemens, niet de concurrerende stress van geld en macht gedreven belangen. De échte mens- en milieuwereld schreeuwt om aandacht en oplossingen die niet in de sfeer van pappen en nathouden liggen maar binnen de daadkracht van ingrijpende, participerende, bewustzijnsgedreven, multidisciplinaire samenwerking en actie. “Niet top-down, niet bottom-up, maar allemaal samen” gesticuleerde treffend een gedreven wethouder in Eindhoven die regelmatig haar nek uit durft te steken voor transitiewerk op niveau 4 (empathisch leiderschap in een waarden-gedreven eco-systeem).
Loskoppelen
Maar allemaal samen optrekken kan (nog) niet, zelfs niet als alle wereldautoriteiten besluiten aan tafel komen. In multidisciplinaire samenwerkingsvormen binnen een niveau 4 gebied, zoals Sustainocratie in Eindhoven, waarin samen gestreefd wordt naar concrete lokale menselijke kernwaarden, zoals luchtkwaliteit en volksgezondheid, is men in staat de meest uitdagende en innovatieve projecten te definiëren maar blijft de groep voor de toegankelijkheid tot de beschikbare publieke middelen (N.B. de eigen opgebrachte middelen van de bevolking) toch afhankelijk van de bedrieglijke en blokkerende praktijken van partijpolitieke discussies, manipulerende semi-overheid instanties en verzuilde, zichzelf in stand houdende bureaucratie. De welwillende wethouder loopt het risico zich een motie van wantrouwen van partijen op de hals te halen die hun eigen belangen idealen vertegenwoordigen in plaats van de beoogde diepere kernwaarden. Men moet van goede huize komen om dit emotioneel aan te kunnen en toch de ruggengraat te tonen om door te pakken. Maar dat is onlogisch als een multidisciplinaire groep alle onderbouwing reeds heeft opgebracht vanuit samengestelde expertise en integraal maatschappelijk belang om resultaat gedreven aan de slag te gaan en dan toch nog de deelnemende wethouder het hol van de leeuw in moet sturen om goedkeuring te krijgen van het nest vol politieke, niet waarde-gedreven, ongenuanceerde aasgieren. Dat werkt niet. Zelfs de meest geliefde burger die zich inzette voor wijkgerichte activiteiten brandt af in zo’n raad van onderlinge vuilwerperij en achterkamertjes als men zich verkiesbaar stelde en “mee mocht gaan doen”.
Wat werkt wel?
Kernwaarden zoals gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en invulling van basisbehoeften, zijn geen politiek handelswaar voor raadzalen of coalitie akkoorden. Het zijn structurele verantwoordelijkheden die door de gehele gemeenschap moeten worden gedragen, permanent. Daarom dienen ze uit de greep van deze verwerpelijke belangen en debatcultuur te worden ontheven om structureel te worden opgenomen in de constitutie van een gebiedsdefinitie. Daarbij horen publieke fondsen die niet in de toestemming cultuur van een verdeelde raad vallen maar binnen de resultaat-gedreven structuur van niveau 4 gebiedsontwikkeling. Dan zijn de kernwaarden ook niet meer afhankelijk van de 4 jaartermijnen maar van de prioriteitstelling en vooruitstrevendheid van de coöperatieve verbanden waarin de politieke overheid niet het laatste woord heeft en de operationele overheid zich schikt in haar kerntaak van het gemeenschappelijke belang door als beheerder van het gemeenschapsvermogen (infrastructuur en belastinggeld) faciliterend op te treden op basis van gelijkwaardigheid.
Loskoppelen van de verantwoordelijkheid van kernwaarden van het oude politiek-economische belangenstelsel om het samen te voegen in een integraal innovatieve samenwerking levert snelheid, innovatieve daadkracht en vernieuwing op.
Waarom is dit belangrijk
Op wereldwijd niveau zijn onze natuurlijke en menselijke kernwaarden zodanig teniet gedaan door een verkeerde beleid- en belangenorganisatie dat we te maken hebben met enorme problemen op gebied van vervuiling, klimaatadaptatie, migraties, grondstoftekorten, armoede-ontwikkeling, enz. En zelfs integraal economische problemen. Waar we vroeger nog de luxe hadden van tijd om ons via allerlei politieke belangen spelletjes jaren lang bezig te houden voordat een knoop werd doorgehakt, zitten we nu met de benodigde combinatie van urgentie en kwaliteit in onze keuzes. Dat kan alleen in gezamenlijkheid en met autoriteit opgelost worden, niet via gefragmenteerde substructuren met belangetjes.
Sinds de kredietcrisis is tevens aan het licht gekomen hoe de groei van de wereldbevolking en de eeuwenoude commerciële hebzucht cultuur vanuit het industriële tijdperk evenredig is gegroeid door de perceptie van schijnbaar oneindig markt en economisch groeipotentieel. Het voordeel en tegendeel is tegelijkertijd gebleken. Nog nooit is de opgelegde schuld aan het financiële systeem zo hoog geweest inclusief de hypotheek die deze legt op onze productiviteit, het beleid en ons evolutionaire aanpassingsvermogen. De mensheid is in handen gekomen van een bancair geldsysteem dat als spookachtig bedenksel verplichtingen creëert die onnatuurlijk, gevaarlijk en gemanipuleerd obscuur zijn door ons van onze natuurlijke vrijheid van keuze en weerbaarheid te beroven. Sinds de jaren 50 zien we dat we een onzichtbare grens zijn overschreden waaronder we nog binnen de circulaire grondstof mogelijkheden van de Aarde opereerden maar daarna niet meer. We hebben dit op trachten te lossen middels het stimuleren van het geldsysteem om zo de consequenties van datzelfde systeem op de mens en de natuur op te kunnen lossen met geld en een zorgstaat. Dat is hetzelfde gebleken als hout op het vuur gooien in de hoop het te blussen. Natuurlijk werkt dat niet en brandt het door tot ons hout op is en er geen vuur meer mogelijk is. Dat stadium hebben we bereikt.
Daarom pleit de Stad van Morgen voor een verantwoordelijkheid gedreven aanpak van multidisciplinaire samenwerking, gestuurd door de gemeenschappelijk aanvaardde menselijke en natuurlijke kernwaarden (Sustainocratie). Door dit buiten de politiek economische sturing te plaatsen ontstaat een nieuwe innovatieve daadkracht die wel tot de noodzakelijke oplossingen kan komen mét betrokkenheid, niet de beperkingen van de lokale overheid. Op eenzelfde manier betrekken we het bedrijfsleven, de wetenschap en maatschappelijk betrokken burgers.
Elke verandering begint altijd dicht bij de mens door de groei van zelfbewustzijn. Daarna past het maatschappelijke organisatiesysteem zich gaandeweg aan. Verandering kondigt zich ook aan door de reactie van de natuur zelf. Dat is altijd onverwacht, dramatisch, dodelijk en verwijtbaar. Als we het zelf doen, aan de hand van de kernwaarden, dan is dat vooruitstrevend vreedzaam, vanuit de positieve inzet van bewustzijnsgedreven prioriteiten en middelen. Betrokkenheid is het nieuwe geld, verdeling van gecreëerde waarden de nieuwe economie. Blokkerende macht transformeert in faciliterende autoriteit in samenhangende structuren en projecten. En het begint in de steden en op het platteland als experimenterende levende laboratoria die gaandeweg de nieuwe manier van werken introduceren, borgen en optimaliseren.
De Groene Dialoog – themasessie van 5 oktober 2016.
Blog: John Schmeitz
Veel mensen in en rond Eindhoven zijn betrokken en begaan met voedsel. Steeds meer staat gezond voedsel onder druk door economische keuzes, onwetendheid en een te grote drempel om aan gezond voedsel te komen. Daarom hebben verschillende initiatieven de krachten gebundeld en De Groene Dialoog gestart. Na de Kick-Off van woensdag 28 september bij S-Plaze in de Schellensfabriek, is er wekelijks een bijeenkomst om iedereen, die geïnteresseerd is te inspireren en te informeren over wat er gaande is en welke mogelijkheden en dromen er zijn om te zorgen dat iedereen laagdrempelige toegang kan krijgen tot gezond voedsel. Elke dialoog wordt gestart met een aantal sprekers, die vertellen over hun droom en waarom ze die willen verwezenlijken. Uit de inbreng worden dan thema’s gekozen voor de dialoogtafels. De aanwezigen kiezen vervolgens het thema waar ze het meest mee hebben en gaan onder leiding van de inbrenger van het thema in dialoog.
Weliswaar is in dialoog gaan vaak heel voedend en inspirerend, maar tot concrete zaken komt het vaak niet. Zoals één van de initiatiefnemers, Rik Konings, zei: “We heffen het glas, doen een plas en het blijft vaak zoals het was.” Een andere initiatiefnemer, STIR- De Stad van Morgen, heeft ervaring met het komen tot cocreatie met AiREAS en FRE2SH. In een kort overleg voor aanvang is er dan ook geopperd om naast dialoogtafels ook projecttafels mogelijk te maken. Projecttafels gaan concreet iets neerzetten en dialoogtafels is voor inspiratie, dromen en informatie te delen met elkaar. Mocht er kennis nodig zijn aan de projecttafels, die aanwezig is bij een dialoogtafels, dan is het lijntje snel gelegd en kunnen er weer nieuwe verbindingen ontstaan.
Afgelopen woensdagavond 5 oktober waren er drie sprekers: Ben Nas vanuit Stad van Morgen en FRE2SH met het “Voedselbos”, Inge van der Hall van Inge’s Eettafel over zeldzame huisdieren en biodiversiteit en Lotje van der Heijden over pure voeding en voedsel bewustwording.
Zonder daar bewust mee bezig te zijn, bleek later dat van de drie dialoogtafels er zomaar twee met een concreet project kwamen en verder gaan uitwerken.
Het groepje van “het Voedselbos” gaat zich verder verdiepen in het creëren van een Voedselbos en een plek hiervoor uitzoeken binnen de “Groen blauwe Ruit”, wat het gebied is tussen Eindhoven, Helmond en het platteland ingesloten daarboven tussen de kanalen.
Het groepje over biodiversiteit gaat tijdens de Dutch Design Week op 26 oktober vanaf 18 uur een diner met sprekers en dialoog organiseren om mensen kennis te laten maken met het Zeldzame voedsel uit Brabant en bewust te maken, waarom biodiversiteit zo belangrijk is. Het idee heeft als titel “Zeldzaam lekker in Brabant” en er zal voor 60 tot 80 personen gefaciliteerd worden door Patrick van der Voort bij S-Plaze in de Schellensfabriek. Mogelijk dat er ook voorbeelden uit een voedselbos geplaatst gaan worden, zodat dit de twee projectteams ook nog verbindt.
Mooi om te zien, dat hoewel nog niet op zo’n korte termijn verwacht, het zomaar tot concrete projecten kan komen. Dus als je je wil laten inspireren, informeren en dromen delen over voedsel dan was je al bij de Groene Dialoog aan het juiste adres. Wil je ook concreet iets neerzetten, dan ben je ook welkom. En het ontstaan van een project mag, maar hoeft niet. Het kan spontaan ontstaan, zoals afgelopen woensdag ook bleek. Komende weken zullen er naast dialoogtafels ook projectafels bezig zijn om het zaadje van afgelopen woensdagavond verder tot wasdom te laten komen. Heb je iets toe te voegen aan het project, al is het maar voor even, dan ben je altijd welkom. Ook voor woensdagmiddag 26 oktober zoeken we nog vrijwilligers om alles klaar te zetten bij S-Plaza en te helpen bij het diner. Heb je interesse, kom dan volgende week woensdag 12 oktober naar S-Plaza in de Schellensfabriek op de Bleekweg 1F in Eindhoven. Inloop vanaf 19 uur en aanvang 19:30 uur.
Stad van Morgen 