Re-Story, de nieuwe media die zich focust op de positiviteit van waarden gedreven verandering.

Re-Story is een initiatief van Geert Degrande, Mischa Verheijden en Elke Leyman. Zij projecteren hun media bedrijf op het beschrijven van de nieuwe wereld die aan het ontstaan is. Door hun werk trachten ze een positieve stimulans te geven aan de groei van deze nieuwe wereld die met veel meer verantwoordelijkheid gevoel omgaat met de mens en onze natuurlijke omgeving dan de pure financieel gedreven werkelijkheid. In dit “het kan wél anders” filmpje tonen ze hun aanpak:

Re-Story past daarom prachtig in Sustainocratie en andersom. We staan namelijk voor hetzelfde. Waar de Stad van Morgen verbindt rondom de nieuwe werkelijkheid van natuurlijke en menselijke waarden, vertelt Re-Story erover. Ik zie Re-Story dan ook als een project voor bewustwording, het tonen van voorbeelden uit die nieuwe wereld en platform om met elkaar dit via de open dialoog verder te brengen. Een project waar we samen in mogen investeren, ook financieel en via onze inzet. Want inderdaad “Alleen verleg ik misschien een kei maar samen verzetten we bergen”.

Zorg is onderhevig aan een cultuur verandering

Onze Nederlandse (en veelal ook de Westerse cultuur) is gaandeweg steeds individualistischer geworden. Het beleid is lange tijd eenzijdig gericht geweest op onze financiële afhankelijkheden, met een duale economie tot gevolg: de groei economie en de gevolgen economie. De zogenaamde `zorgstaat` is verworden tot een zichzelf voedend en kostbaar waterhoofd over een apathische ieder voor zich cultuur.

Sinds de introductie van onder andere Sustainocratie en de proactieve regionale focus op gezondheid, gecombineerd met de vele huidige stresspunten in een onhoudbare maatschappijvorm, zien we een cultuurverandering ontstaan. Steeds meer mensen worden bewust van hun eigen verantwoordelijkheid, niet alleen voor zichzelf maar ook de directe omgeving. Ook het beleid past zich aan. Het faciliteert en reguleert op basis van gezondheid, gezonde omgangsvormen en een gezonde leefomgeving maar neemt niet de verantwoordelijkheid meer over van degenen die het zouden moeten nemen. Het woord SAMEN wordt steeds actueler, ook in de dynamiek van het samen vorm geven van ons welzijn. Een professionele zorg is dan een waardevolle ondersteuning voor de uitzondering, niet meer de regel.

Vrouwelijk waarden dienen balans terug te brengen bij de mens, in de maatschappij en op Aarde

Vandaag op 8 maart viert de wereld internationale vrouwendag. Het begon ooit, zo’n 110 jaar geleden om de rechten van de vrouw in een uiterst mannelijke maatschappijvorm. Nu, anno 2022, levert die masculiene maatschappijvorm zoveel onrust, vernietiging, ongelijkheid en problemen op dat het veel meer zou mogen gaan over de noodzakelijke “vervrouwelijking” van de maatschappij.

De ethische transitie van onze samenleving gaat met horten en stoten. Het is geen vloeiende evolutie. Het gaat namelijk gepaard met het loslaten van oude principes en gewoontes die algemeen aanvaard werden maar in de loop van de tijd aan verandering toe zijn. Ze zijn echter ingebakken in conservatieve systemen van zelfbehoud die ook nog eens een complex ecosysteem van belangen vormen. Als er dan problemen optreden die door die vorm worden veroorzaakt kunnen we ze niet oplossen vanuit hetzelfde denken als waarin ze zijn veroorzaakt. Omdat we zo moeilijk kunnen loslaten raken we in een recessie of een crisis waarna we wel MOETEN loslaten. Vaak is chaos een tijdelijke situatie waar we doorheen moeten, soms zelfs oorlog.

Het kan ook zonder al die ellende als we ons als samenleving positioneren in een minder masculiene omgeving waarin we vrouwelijke waarden evenredig een plek geven. Deze waarden zijn die van het ethische bewustwordingsproces, ons aanpassingsvermogen, creatieve innovatie en focus op waarden in plaats van belangen. Dat is de aanpak van Sustainocratie. Zo gaan we om met loslaten en opnieuw vastpakken vanuit een gemeenschappelijk verhaal. Dat geeft veel warmte en voldoen, voor de mens maar ook voor de deelnemende instanties (overheid, wetenschap, bedrijfsleven). De instantie weten op deze manier hun authenticiteit en toegevoegde waarde te waarborgen, niet door te concurreren of te manipuleren maar door er te zijn en zich te verbinden. Internationale vrouwendag dit jaar, in het midden van wereldwijde onstabiliteit, dreigingen en ellende, herinneren ons daaraan.

Onze online Vredes bijeenkomst heeft wereldwijd indrukwekkende sprekers

Op 25 januari, 2022, houden we onze eerste online sessie over Vrede. De aanleiding is tweevoud. Enerzijds de overtuiging dat samenwerking binnen Sustainocratie het fundament is voor toekomstige wereldwijde vrede. Anderzijds omdat vredesambassadeur Ukpeme Okon een Vredes concert heeft georganiseerd in Nigeria dat in Juli 2022 online en offline gaat plaats vinden en wij van harte ondersteunen. Dit was voor ons genoeg reden om een dialoog op starten over Vrede.

Dit doen we op de unieke manier die we ons eigen hebben gemaakt. We combineren expressie via kunst en zang met korte uitingen van mensen uit de hele wereld die met Vrede bezig zijn. Enkele van deze indrukwekkende sprekers en kunstenaars zijn:

Ukpeme Okon uit Nigeria

Ukpeme is partner in STIR (Stad van Morgen en doet mee met onze wekelijkse zoom overlegsessies. Zij is advocate, VN vredes ambassadeur en muzikante. Ukpeme is degene die haar netwerk heeft betrokken bij deze online Vredessessies zoals op de 25e.

Donald Brown uit Engeland

Donald Brown is beroemd beeldhouwer. Zijn kunst is te bewonderen bij vele beroemdheden thuis en in zijn galerij waar hij de scepter over zwaait. Maar bovenal gebruik hij zijn kunst om te inspireren, te empoweren en Vrede te promoten.

Kelli Guess uit Amerika

Kelli Guess is directrice in de Internationale Vrouwen beweging voor Vrede (IWPG). Zij doet wereldwijd online webinars over tolerantie, vredes educatie, kunst en vrede, enz.

Eugen Oetringer uit Duitsland

Eugen is al geruime tijd partner in STIR en woont al lang in Nederland. Hij is vooral bezig met organisaties die in een transformatie terecht komen. Hij presenteert zijn visie over Vrede via het Manifest over de Wetten van de Natuur.

Melody uit Amerika

Cheryl Melody Baskin is auteur van diverse boeken over Vrede en zangeres van haar originele liedjes over vrede, de planeet en wij als wereldfamilie. Van Melody horen we het lied `One Planet”.

En nog meer kunstenaars en sprekers

Bekijk het hele programma hier

Dialoog over vrede

Op 25 januari 2022 organiseert STIR (de wereldwijde Stad van Morgen) een internationale online dialoog over “Vrede“. De dialoog is in het Engels. Wat zegt dat woord U? Wat is de betekenis? Hoe komt het tot stand? En hoe kunnen we het behouden?

De van Nigeriaanse oorsprong Ukpeme Okon is Ambassadeur van de Vrede van de Verenigde Naties. Zij is medeorganisator van onze dialoog. Naast haar werk in Amerika als advocate, is ze moeder, muzikante en oprichtster van het Nigeriaanse bemiddelingsbureau voor lokale conflicten voordat ze tot een rechtszaak komen. In juli 2022 organiseert zij een wereldwijd vredes Jazzconcert dat online wordt uitgezonden.

Op de foto: het vreedzame meertje bij Chata Mirdada in Polen waar we gezondheid retraites organiseren

Jean-Paul Close is de initiatiefnemer van STIR en vormgever van de maatschappijvisie Sustainocratie. Hierin zorgen wij als mens voor onze duurzame ontwikkeling volgens de richtlijnen van een vijftal essentiële kernwaarden en onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheid om deze voor onszelf en elkaar te waarborgen.

Ons wereldwijde initiatief “World Happiness Bird” heeft er een uitdaging aan verbonden. Het nodigt uit tot het weergeven via een vorm van expressie “wat vrede betekent voor u?”. Een tekening, een gedicht, een schilderij, een lied (al dan niet van uzelf), een zinssnede of gezegde, een opvatting, een ervaring, een video. Deel het met ons zodat we het met de wereld kunnen delen. Tijdens de online sessie zullen we er een aantal uitlichten en delen.

De vredes dialoog is een initiatief dat voortkomt uit de wekelijkse zoomsessies op dinsdagmiddag. De aanleiding is de noodzakelijke aandacht voor vrede door de groeiende onrust in de wereld wegens klimaat gerelateerde problemen, lokale onrusten en conflicten, vluchtelingen, migraties, hongersnoden, rampen, enz.

Aanmelden voor de sessie op de 25e?

You are invited to a Zoom meeting.
When: Jan 25, 2022 05:00 PM Amsterdam

Register in advance for this meeting:
https://us06web.zoom.us/meeting/register/tZUlcuisqzgpG9GUZ5TSbW1vMxECrEhUDOkb

After registering, you will receive a confirmation email containing information about joining the meeting.

Het moet en kan anders

Een vingerwijzende regering toont haar incompetentie op gebied van menselijkheid. Alle maatregelen die ze neemt rondom een vermeende pandemie worden bedacht vanuit systeemdenken. Maar zo werkt de natuur niet, ook de natuur van de mens niet. Voor dit soort situaties is een hele andere vorm van regering nodig, niet reactief, niet systemisch (geld en macht) maar proactief, holistisch (mens en natuur).

Nu zijn het de ongevaccineerden die het doelwit zijn van de overheid om zichzelf qua verantwoordelijkheid te ontlasten. Vanaf het begin van de crisis hebben we dit gedrag van afwimpeling van verantwoordelijkheid gezien. In het begin leek dat relevant door een grote onzekerheid (bijv. het komt uit China) die van buitenaf zou komen. Maar naar mate kennis (bijv. de eerste opgeblazen sterfte verwachting van 3.4 I.F.R vergeleken met de, in een later stadium gemeten werkelijkheid van 0,15) zich ontwikkelde kon men meer naar zichzelf én de eigen verantwoordelijkheid gaan kijken. In plaats van het beleid bij te stellen, zoals in 2009 met de Mexicaanse griep, bleef men dit keer doorpakken met dezelfde maatregelen gefocust op blokkades, vaccinatie en nog eens blokkades en vaccinatie. Men sloot zelfs bepaalde informatiekanalen af. Is dit kortzichtigheid, belangenverstrengeling of tunnelvisie?

Een boeiend verslag uit 2010 “terugblik op de influezapandemie” toont vergelijkbare stappen die we nu kennen van de COVID19 aanpak. Een zin valt op:

Een belangrijk aspect is de rol die de farmaceutische industrie zou hebben gespeeld bij het ‘opblazen’ van de pandemie. De adviseurs van de WHO liggen onder vuur vanwege vermeende financiële belangen.

In een geldgedreven wereld worden eigenbelangen vaak verdoezeld door met ethiek gecamoufleerde argumenten. In een tijd dat de gezondheid en samenhang van onze maatschappij in crisis verkeert mogen we openheid, transparantie en samenwerking verwachten en zelfs eisen van onze regering. Als deze er niet is dan is opstand onvermijdelijk.

Herhaalt de geschiedenis zich maar nu geraffineerder?

In 2004 kostte de gezondheid zorg gemiddeld 1000€ per persoon in Nederland. Nu kost ons dat nagenoeg 6000€ per persoon! Deze gigantische stijging zou gemotiveerd zijn door de vergrijzing in het land en onze gestuurde afhankelijkheid van het kostbare zorgsysteem. Sinds de kredietcrisis in 2008 kwam het principe van de groei-economie ter discussie te staan. De verzorgingsstaat is niet alleen een enorme kostenpost. Het slaat tevens de sociale verbindingen plat die de basis vormen van een zorgzame maatschappij, voor en met elkaar. Matthew Lieberman, een Amerikaanse hersen onderzoeker, toonde al aan dat de eerste levensbehoefte van de mens “de sociale verbinding” is. De verzorgingsstaat heeft gaandeweg ons sociale contact uitgehold met ongelooflijk veel consequenties op gebied van agressie, eenzaamheid, depressies, gedragsstoornissen, welvaartziektes, enz. De verzorgingsstaat reageert met allerlei kostbare gefragmenteerde instanties en maatregelen rondom die stoornissen. De verzorgingsstaat stelt zichzelf hierbij niet ter discussie, ze reageert op symptomen. De kostendruk wordt alleen maar hoger.

De Staat moest haar jaarlijkse kostengroei van gemiddeld 6% aan banden gaan leggen. De staatsdiensten zoals de zorg en het onderwijs moesten het ontzien. Verzorgingshuizen werden gesloten, ziekenhuis capaciteiten aan banden gelegd. Allerlei verantwoordelijkheden werden overgeheveld naar de gemeenten. Deze gemeenten zoeken in toenemende mate de cocreatie van het maatschappelijk belang op, samen met haar inwoners. Maar die transitie is in de nationale overheid nog ver te zoeken. Een recent verslag laat zien dat slechts een kwart van de Nederlandse bevolking zonder moeite zich financieel kan bedruipen. Het toont aan dat “het systeem” niet meer voldoet en “het anders moet, maar ook anders kan”. Ondertussen wordt onze maatschappij gekenmerkt als “zeer gestructureerd, ongezond”, hetgeen zich uit in welvaartziektes, een ongezonde leefomgeving, apathie rond verantwoordelijkheden en structurele afhankelijkheid van het geldgedreven en geldafhankelijke systeem. Zelfs onze essentiële “waarden” (gezondheid, veiligheid, basis behoeften) worden gezien als kostenpost in plaats van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid.

En dan komt ineens de COVID pandemie. Het sinds 2009 geoefende en geperfectioneerde draaiboek wordt (wereldwijd) uit de kast gehaald en zo ook het (lokale) OMT. Die zou volgens het reeds geciteerde verslag uit 2010 moeten bestaan uit “deskundigen uit de publieke gezondheidszorg, microbiologen, infectiologen en behandelaars” en wat ons betreft ook uit antropologen en sociologen. Deze crisis laat ineens alle tekortkoming van het beleid van de afgelopen jaren zien. Onmenselijkheid is de norm geworden. De regering valt wegens de toeslagenaffaire maar vele andere wanpraktijken zijn ook aan de oppervlakte komen te drijven. Tijdens verkiezingen komen vreemd genoeg dezelfde partijen weer aan de macht. Hierdoor ontstaat de unieke, ongekende situatie van een demissionair ontslagen kabinet die nagenoeg ongelimiteerd haar gang kan gaan met de steun van de herkozen tweede kamer waar ze officieel nog geen regering van is.

Ondertussen gaat alles fout wat maar fout kan gaan. COVID blijkt vergelijkbare proporties aan te nemen, inclusief snel muterende varianten, van een zware griep. Ondanks alle influenza vaccinaties in de afgelopen jaren zijn winterse griepcrisissen niet voorkomen. Een nieuw soort vaccin zou de oplossing moeten bieden. Deze vaccins vallen echter door de mand wegens de beperkte bescherming die ze blijken te bieden. Toch wordt stoïcijns de bevolking voorgeschoteld dat ze met meerdere vaccins (big Pharma) en een bijbehorende QR code (big IT) “veilig” zou zijn. Het tegendeel is gebleken. Toch wordt de schuld van voortdurende problemen gelegd bij het uitgaansleven (redelijk, gezien de beperkte graad van beveiliging van vaccinatie en de schijnveiligheid van de QR code. Onredelijk richting de zwaar gereguleerde horeca vergeleken met voetbalwedstrijden en grote evenementen) en de niet gevaccineerde (onredelijk, daar deze zich altijd moeten voorzien van een recente PCR test).

Sterker nog. Nieuw onderzoek toont aan dat vaccinatie bij oudere mensen misschien effectief zou zijn, niet qua besmettingspotentieel maar wel het gevaar van versneld overlijden. Het vertraagd overlijden dankzij vaccinatie heeft misschien een effect op IC belasting in ziekenhuizen maar niet op het natuurlijke verloop van het einde van het leven zelf. Bij jongere groepen is dat anders. De registratie van vaccinaties en overlijden zou misleidende gegevens bevatten. Bij deze bevolkingsgroepen zijn “onverklaarbare” pieken in overlijden geconstateerd, zoals het verslag aangeeft en uitdaagt tot tegenspraak en verder onderzoek.

Russische roulette

Het is bekend dat een COVID vaccin het immuunsysteem verstoord zodat het reageert om tot de gewenste vermeende bescherming te komen. In die periode van verstoring (volgens het verslag uit Engeland duurt dit ongeveer 28 dagen) kan van alles gebeuren. Men heeft zelfs de regel dat als iemand een infectie heeft opgelopen dat men niet gevaccineerd dient te worden. Ik laat het plaatje hier weer even zien.

Er zijn natuurlijk mensen met een bekende of onbekende onderliggende aandoening, bijvoorbeeld een hartprobleem, sluimerende infectie of een andere lichamelijke onbalans, die door het reguliere immuunsysteem wordt onderdrukt. Zij nemen misschien de vaccinatie om zichzelf of anderen te beschermen maar blijken zich bloot te stellen aan een soort Russische Roulette. Vaak gaat het goed, maar regelmatig ook niet. Mensen die ogenschijnlijk gezond waren kunnen zo zwaar ziek worden en zelfs overlijden. De oorzaak wordt dan onterecht aangewezen als “onderliggende kwaal”, niet als COVID en zeker niet als bijwerking van het vaccin.

We kunnen dit de regering natuurlijk niet zomaar aanrekenen. Wat we de regering wél aan kunnen rekenen is dat ze vasthoudt aan een beperkte tunnelvisie rondom vaccinatie zonder open te staan voor de feedback-lussen die door voortschrijdend inzicht wereldwijd worden aangereikt. Je kunt de bevolking ook niet aanrekenen dat ze gefundeerde twijfels heeft bij een crisisbeleid dat zichzelf niet constant corrigeert. En zeker niet als men gefundeerd angstig is dat men “uit solidariteit” zelf slachtoffer wordt. Dat een overheid dan overgaat tot het verwijten van deze groep is een teken van onmacht, gebrek aan zelfreflectie en kan zelfs als misdadig worden betiteld door de gevaarlijke tweedeling die ontstaat tussen angstige groepen die elkaar hun angst gaan verwijten. Het toont een totaal gebrek aan leiderschap.

Deze groep dwingen tot vaccinatie is onder omstandigheden van de gefundeerde twijfel ronduit verwerpelijk. Ook het vasthouden aan een beleid van opsluiten en beperken is tegenstrijdig aan de menselijke natuur en basisbehoefte. Het geeft alleen maar meer maatschappelijke problemen die door een te gefragmenteerde aanpak onvoldoende aandacht krijgen.

Niet vingerwijzen maar coherent optreden vanuit het geheel

Een crisis, ongeacht de intensiteit, is geen politiek spel. Het is een gemeenschappelijke gedeelde verantwoordelijkheid van bewustwording, loslaten van oude, foute patronen, nieuwe inzichten benutten en samenwerken aan het creëren van een nieuwe vorm van harmonie en gezondheid. Dat geldt niet alleen voor de regering maar ook voor het bedrijfsleven, de bevolking, de wetenschap, enz. Met een extra politiemacht kom je er niet, ook niet met een investering in controle technologie, noch het platspuiten van jong en oud. Het ontbreekt dan totaal aan menselijkheid en kennis van natuurlijke complexiteit processen. Die kennis hoeft een regering niet zelf in huis te hebben. Ze dient er wel voor open te staan, het uit de maatschappij te betrekken, steeds te vernieuwen en transparant te gebruiken in haar moeilijke keuzes, niet selectief maar co-creatief. In plaats van puur op kosten, baten of belangen te manipuleren via verknipte dwang dient de regering zich open te stellen voor inzichten en te faciliteren op basis van gezondheid en samenhang. Ze dient niet tot een Russische roulette te verplichten, met alle weerstand en opstanden van dien, maar juist een middenweg te vinden tussen bescherming (bijv. vaccins voor ouderen), verzorging (IC uitbreiding, stimulans en beleid rondom een gezonde samenleving, niet het repareren van ongezondheid) en een natuurlijke gezondheid stimulans (natuurlijke immuniteit opbouw, gezonde levensstijl).

Positiviteit in coronatijd

Laten we wel wezen. Als het goed is zijn we 99% van de tijd gezond. Af en toe worden we geconfronteerd met de ongemakken van een ziekte (de 1%). Dankzij corona zijn we ons ervan bewust geworden dat die 99% mede afhankelijk is van de manier waarop we met die 1% omgaan. Onze partner uit België, Lieve Willems, heeft een bewustzijnsbeweging op gang gebracht met haar leuke poppetjes.

De beeldvorming van de bolletjes met oogjes, of wasknijpers met een lach, is het netwerk van relaties (vrienden, familie) dat wij altijd bij ons dragen. Ze zijn er niet alleen in onze herinnering maar ook in de fysieke ruimte door wat er achter gelaten is door de knuffel, het samenzijn, de ontmoeting. Deze ontmoetingen “infecteren” ons normaliter met genot, liefde, inspiratie en samenhorigheid. Soms komt er ook een virusje mee die we vaak de baas zijn via ons immuunsysteem.

Door zelfbewust om te gaan met die 1% houden de 99% hoog. Dat gaat preventief middels gezonde voeding, ademhaling, rust, positieve stress (passie en motivatie) en een gezonde sociale interactie. Maar ook door toepassing van social distancing met onbekenden, hygiëne en als we dan toch een keer ziek zijn, door afzondering, isolement en het genieten van de zorg van onze geliefde en zelfzorg door in bed te blijven en uit te zieken. Wat vooral niet moeten doen is de 1% de overhand laten krijgen over de 99% door angst of onzekerheid. Want dan groeit de 1% in plaats van het duurzaam vasthouden van de 99%.

Daarom zien de bolletjes en wasknijpers er vrolijk uit. Ze relativeren, maken bewust, voorzichtig maar ook levendig en verbindend. Uiteindelijk draait ons welzijn vooral om de manier waarop we verantwoordelijkheid nemen, zelf en samen, voor onze gezondheid door de 1% een structurele en positieve plek te geven van aandacht zodat de 99% zich volop kan blijven ontwikkelen voor ons allemaal.

AiREAS metingen in Nuenen, fase 2

Vandaag zijn na ruime vertraging de meetkastjes opgehangen op de daarvoor door de gemeente Nuenen aangewezen plekken. De vertragingen rond fase 2 zijn gekomen door verschillende factoren.

  1. De complexiteit van de wens van de gemeente. Het meten van fijnstof als luchtkwaliteit is relatief eenvoudig. De interpretatie van de data is echter veel moeilijker. Dat wordt vaak door onwetendheid gebagatelliseerd. Er zijn goedkope metertjes tegenwoordig beschikbaar die je zelf in elkaar kunt knutselen. Het Samen Meten project van RIVM is daarop gebaseerd, net als de Sensor Community van Duitse oorsprong. AiREAS werkt er graag mee samen en onze eigen data is in de meeste gevallen ook zichtbaar op deze sites. De goedkope metertjes hebben vaak een afwijkend gedrag door de geringe betrouwbaarheid, ze hangen bij mensen thuis en geven een relatief beeld van de luchtkwaliteit op elk moment van de dag. een enkel metertje kan onbetrouwbare informatie verstrekken. Dankzij het grote volume van metertjes in een gebied is er een interessant beeld te verkrijgen van de luchtvervuiling, verplaatsingen ervan bij bijvoorbeeld brand, enz. Hoe interessant ook, de metingen zijn niet van toepassing op de huidige Nuenense casus. Dit hebben wij in fase 1 al gedaan.
  2. De uitdaging waar Nuenen voor staat gaat over het wegennet (bundelroutes), de bijbehorende vervuiling en overlast, als ook de beleidskeuzes waar de overheid voor staat, al dan niet in samenwerking met de lokale burgers. Als het over verkeer gaat dan hebben we het niet meer alleen over fijnstof maar vooral over gassen zoals NO2. De technologie om NO2 te meten is al jaren in ontwikkeling maar nog steeds verre van optimaal. In fase 1 beschikten we niet over NO2 meet mogelijkheden. Het wachten was op ons regionale meetnetwerk dat we ingekocht hebben van TNO. Echter ondervond ook TNO vertragingen met haar NO2 sensor. Leverancier Intemo heeft al wél een NO2 sensor maar deze werd in twijfel getrokken door de problemen die we in fase 1 hadden ondervonden met de producten van deze leverancier. TNO stelde voor om de techniek van Intemo aan te vullen met een goedkope en bewezen techniek op basis van chemische palmes buisjes. Deze leveren geen piek informatie maar wel maandelijkse gemiddeldes die veel nauwkeuriger zijn dan alle technologische meet opties bij elkaar.
  3. De gemeente Nuenen heeft zich aangesloten op het regionale meetnetwerk van AiREAS dat in de loop van het jaar zich heeft uitgerold in de 23 deelnemende gemeenten. Het doel van dit netwerk is om wetenschappelijk inzicht te krijgen over stedelijk, luchthaven en vervuiling van intensieve veehouderij. Hier zijn verschillende landelijke partijen bij betrokken, zoals het RIVM en IRAS (universiteit van Utrecht). Dit regionale meetnetwerk heeft ook een aantal flexibele meetstations die op verzoek van gemeenten inzetbaar zijn. Daar wilde gemeente Nuenen graag gebruik van maken maar het ontbreken van de NO2 sensoren maakte de optie minder interessant. Dus was Nuenen weer aangewezen op de lokale Nuenense aanpak met AiREAS en de inzet van de Intemo sensoren aangevuld met de palmes buisjes.
  4. De vergelijkbaarheid van de data van verschillende leveranciers was ook een issue gebleken toen in de verschillende AiREAS projecten voor het eerst verschillende sensoren tegelijk werden ingezet. Er werden onverklaarbare verschillen geconstateerd die door burger participatie al snel als onbetrouwbaar en waardeloos werden bestempeld. Voor AiREAS was het echter een reden om te onderzoeken waar die verschillen vandaan kwamen. Met de betrokkenheid van allerlei partijen, zoals Scapeler, RIVM, Sensor Community, enz werd gaandeweg duidelijk dat de sensor technieken per meetmodule en fabrikant verschilden. Dat geldt niet alleen voor de kastjes van Intemo, maar ook voor een grote speler zoals TNO. Het referentie netwerk is dat van RIVM. Dit is sinds kort door RIVM beschikbaar gesteld voor vergelijkende metingen en het bijstellen van de meetapparatuur (kalibratie). AiREAS vroeg aan de leveranciers om dit ter harte te nemen. Dat wilde iedereen wel maar het kost tijd en moeite. Er ontstond hier en daar jaloezie omdat de grotere partijen subsidies zouden krijgen om dit te doen en de kleineren niet. Dankzij wat middelen van de Gemeente Eindhoven werd toch hierin consensus gevonden.
  5. Tot slot was er nog Corona waardoor alles stroperig ging, vooral als het om fysieke ontmoetingen ging die betrekking hadden op deze installaties.

Met de huidige installatie van Intemo meetkasten, aangevuld met palmes buisjes, gaan we 6 maanden meten. Daaruit moet een duidelijk onderbouwde nulmeting komen ten opzichte van het verkeer en de lokale omstandigheden bij de meetstations. Op basis van deze resultaten en de ontwikkelingen bij bijvoorbeeld TNO in het regionale meetnetwerk, kijken we of er nog aanvullend iets nodig is of dat we dit stuk naar tevredenheid (voor de gemeente) kunnen afronden. Nadruk ligt op “de gemeente” omdat deze verplichtingen heeft naar de gemeenteraad voor de keuzes die op handen zijn. AiREAS is zich bewust van de spanningen die bij burger groepen bestaan ten opzichte van dit project. AiREAS is zelf een burgerinitiatief met het oog op multidisciplinaire samenwerking met maar één gemeenschappelijk doel en verantwoordelijkheid: gezondheid en een gezonde leefomgeving. Voor AiREAS is meten een middel, geen doel op zich. AiREAS beroept zich op de deskundigheid en inzet van haar partners (technologie, wetenschap, overheden), ieder op hun eigen gebied van autoriteit. In de stappen naar die stip op de horizon van gezondheid moeten we zelfbewust samen prioriteiten stellen binnen de mogelijkheden die zich aandienen, niet alleen in beleid beïnvloeding maar ook burger zelfreflectie en gedragsaanpassingen.

Installatie van de meetkast op de Geldropsedijk

Oktober staat in het teken van het zichtbaar maken van burgerinitiatieven en betrokkenheid van de jeugd

Wie helpt mee?

Binnen de Stad van Morgen (Stichting STIR) en AiREAS (luchtkwaliteit en gezondheid) zijn we de hele maand oktober bezig om de kracht van burgerinitiatieven op gebied van algehele gezondheid, onderlinge verbindingen, klimaat en leefomgeving, verder zichtbaar te maken. Daarbij hoort ook de betrokkenheid van de jeugd, rechtstreeks en via hun leerinstelling. We doen dit niet alleen in Eindhoven maar verbinden tevens met de rest van Europa via onze partners.

Op het programma staat:

8/9 Oktober: Klimaat Festival in de De Block

12 Oktober: Leerlingen markt in Heerbeeck college te Best met AiREAS

CreatiVelo: fietsen naar Glasgow (COP26) met een evenement in Eindhoven medio Oktober

Youth4Planet/Earthbeat: video storytelling door burger verslaggevers (Engelstalig)

Eindhoven in Dialoog: een gemeenschappelijke bijeenkomst eind Oktober/begin November

We zouden ook een autovrije zondag willen organiseren en een stickeractie naar vervuilende bedrijven (liever eigenlijk naar die bedrijven die aantoonbaar 4 x win functioneren, dus in ieder geval NIET vervuilend)

Laat weten of je mee wilt helpen via jp@stadvanmorgen.com of zelf een initiatief wil ontplooien waar we bij betrokken kunnen worden.

Evaluatie dinsdag zoom sessies

Sinds september 2020 organiseert de Stad van Morgen wekelijks een open zoom sessie, elke dinsdagochtend om 10.00. Deze bijeenkomsten zijn gemotiveerd door de beperkingen in fysieke ontmoetingen en bewegingsvrijheden die werden opgelegd door de corona pandemie. De uitnodiging tot werd gekenmerkt door Sustainocratie, een maatschappij gebaseerd op menselijke kernwaarden en de uitnodiging om er gezamenlijk in projectmatige cocreatie verantwoordelijkheid voor te nemen. Een grote diversiteit aan mensen heeft deelgenomen gedurende het jaar. Zij deelden hun inzichten en positieve persoonlijke bijdrage aan het grotere geheel van een natuurlijke waarden gedreven samenhang. Deelnemers kwamen in eerste instantie uit heel Nederland. Gaandeweg sloten zich ook Nederlanders aan die woonachtig zijn in het buitenland (o.a. Portugal, Thailand) waardoor ook een interregionale culturele uitwisseling ontstond. Uiteindelijk kwam er tevens een verbinding met Vlaanderen.

Na een jaar is een evaluatie op zijn plaats. Wat heeft men ervaren? Wat kan er anders? Gaan we door? Of niet? Met welke motivatie?

Uniek in deze bijeenkomsten is de open, vrije dialoog die wordt toegepast. Zo ook vandaag tijdens de uitnodiging tot evaluatie. Elke opmerking van een van de deelnemers triggerde weer ideeën of verhalen bij een ander. Zo ontstonden er automatisch weer verbindende initiatieven en intenties onderling. Misschien is dit wel het meest tekenend van de bijeenkomsten: het onvoorspelbare. En dat binnen een algemeen aanvaardbare context van natuurlijke menselijke kernwaarden, gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheden en projectmatige cocreatie. Enkele opmerkingen van deelnemers:

  • De mogelijkheid elkaar te ontmoeten, te bemoedigen en te inspireren
  • Het verlangen naar de dialoog als natuurlijk proces
  • De 2 fundamentele elementen: de kernwaarden en de cocreatie
  • Het doorzettingsvermogen
  • De indrukwekkende diversiteit aan deelnemers met hun inzichten en activiteiten

Ook werden er ideeën en wensen uitgesproken:

  • jongeren uitnodigen of betrekken
  • misschien ook op andere tijdstippen speciale sessies doen voor hen die thematisch geïnteresseerd zijn of wegens tijd geen mogelijkheid zien om mee te doen om 10.00 uur op een dinsdag.
  • meer de blogs gebruiken en delen als ook elkaars initiatieven zichtbaar maken als ze relevant zijn binnen het kader dat ons bindt
  • anderen uitnodigen om mee te doen aan de sessies
  • rijpe cocreatie appels (projecten, initiatieven) laten ontstaan die dan een eigen leven kunnen gaan leiden online en offline

Minder besproken maar wel van belang volgens mij als (niveau 4) verbinder is het breder trekken van de dialoog door ook mensen uit instellingen zoals de overheid, het bedrijfsleven, het onderwijs en wetenschap mee te krijgen. Zo kan er een brug geslagen worden tussen het oude denken en handelen (vaak met institutionele tunnelvisie) en het denken en handelen vanuit kernwaarden en cocreatieve verbindingen met de betrokkenheid van een veelvoud aan mensen en instituties.

Relevante blogs: