Toeval wil dat in een week tijd ik vanuit diverse burger betrokken groepen deze zin “ik ben het zat” te horen kreeg. Men trok zich terug, teleurgesteld na vaak veel energie te hebben gestoken in een initiatief. Bij navraag om de achtergrond van de keuze kwam telkens weer hetzelfde argument: “er gebeurt toch niets”, verwijzend naar de overheid als niet luisterende, niet reagerende, op geld en groei beluste organisatie.

Al ruim 20 jaar ben ik bezig met het uitdragen van mijn maatschappijvisie waarin het duurzame voortbestaan van de mens centraal staat. Meer dan een burger initiatief noem ik het liever een menselijk uitdaging, juist omdat er vaak een onderscheid gemaakt wordt tussen burgers en overheid, alsof het twee verschillende werelden zijn. Vanuit menselijkheid zou het één wereld moeten zijn, waar functies, cultuur en gedrag zich richten op ons duurzame voorbestaan. Helaas is dat niet vaak het geval, niet bij de overheid, noch de burgers of het bedrijfsleven, om nog maar een tak van sport te noemen. Ook wij burgers zijn erg vasthoudend aan onze geworven comforts, gewoontes en hebberigheden. Wijzen naar de overheid zonder naar onszelf te kijken is dan erg eenzijdig en natuurlijk gemakkelijk een bron van teleurstelling als men daar alle verwachtingen had neergelegd.

De overheid wordt politiek aangestuurd waar vele publieke zaken samenkomen. Wij burgers willen vaak maar één ding waar we last van hebben of ons aan ergeren, en dan liefst gisteren dan vandaag of morgen. Bij de overheid gaat dat allemaal niet zo eenvoudig. Dat is natuurlijk geen excuus voor allerlei keuzes die de duurzame gang van zaken in de weg staan maar het is wél waar we vandaan komen. Als we de toekomst écht duurzaam willen inrichten vanuit menselijkheid dan moeten we het samen doen. Dat doen we niet door op elkaars stoel te gaan zitten en elkaar te vertellen wat we moeten doen, maar juist elkaar stimuleren om daarin de juiste dingen te doen, elk binnen de eigen mogelijkheden.

In die afgelopen 20 jaar heb ik veel veranderingen gezien, in positieve zin, maar ben mij ook bewust ervan dat het schip nog lang niet gekeerd is en er nog heel veel moet gebeuren, ook qua algehele mentaliteit verandering. Dat geldt voor ons allemaal. Het meest bevredigend is dan om zelf initiatief te nemen, niet steeds te oordelen over anderen, maar vooral het goede voorbeeld te zijn en anderen ertoe uitnodigen zonder er meteen verwachtingen aan te koppelen.

Een aantal voorbeelden:

• Er zijn allerlei burger initiatieven te ontdekken, of fijne gezonde of inspirerende plekken. Gebruik eventueel voor ideeen of bestemmingen de interactieve kaart Ontdek Gezond Eindhoven.
• Wacht niet op een ander. Organizeer zelf desgewenst wat uitdagende activiteiten met buren, vrienden, familie, personeel door in de stad Eindhoven op ontdekkingsreis te gaan (lopend of met de fiets).
• Mocht je zelf een project in je wijk of buurt hebben die uitgelegd kan worden vanuit gezondheid (fysiek, mentaal, verbindend, creatief, enz) en waar je mensen op wilt wijzen door het op de kaart te plaatsen, laat het mij dan weten.
• De Brainport Fietsweek is zo’n initiatief waar allerlei initiatieven aan verbonden kunnen worden. Ga bijvoorbeeld:
  • de lichtjesroute doen met de fiets.
  • met de fiets naar het werk
  • meedoen met een challenge
  • of zelf een challenge organiseren
• Doe mee (of organiseer zelf) een activiteit in je straat, samen met anderen:
  • Tegelwipppen, de buurt vergroenen
  • Anti houtrook overleg, vooral bij code rood en oranje
  • Afval inzamelen van de straat en opruimen
  • Maak contact met de buren en kijk of ze hulp nodig hebben ergens mee?