Wat is en hoe werkt +1?

Als COS3i een aankondiging doet voor een sociaal evenement dan staat daarbij: +1 optie mogelijk. Maar wat betekent dat?

Een COS3i evenement

Het betekent dat u één extra deelname kunt afrekenen voor iemand die financieel even niet daadkrachtig genoeg is. COS3i houdt een administratie bij van +1’s en werkt actief samen met sociale organisaties in de wijken en buurten om mensen die het even moeilijk hebben toch een leuke, verbindende avond aan te kunnen bieden. Standaard houdt COS3i een aantal plaatsen zelf al vrij voor deze doelgroep. Dankzij het +1 concept wordt dat per evenement wat groter gemaakt.

Waarom doen we dat?

De eerste basis behoefte van de mens is de sociale inclusie. Erbij horen, deelnemen, positieve sociale interactie, is een essentiële voorwaarde voor gezondheid en een positief zelfbeeld. Helaas wordt daar in onze doorgeslagen individualistische, prestatie gerichte maatschappij te weinig vorm aan gedacht. Dat heeft al snel trauma’s en onzekerheden tot gevolg die de persoon nog verder in de put trekken. Het kan iedereen overkomen. Baanverlies, een ongeval, een echtscheiding, noem maar op. COS3i richt zich op sociale inclusie, voor iedereen, dus ook degenen die het even moeilijk hebben. Een gezellige avond kan precies die dosis positieve energie opleveren, dat ene gesprek, dat ene contact, dat voor die persoon het verschil maakt. En zo niet, dan hebben we gewoon een gezellige avond samen gehad. Punt!

Door onze voedselvoorziening aan te passen lossen we de meeste wereldproblemen op.

Onze huidige voedselvoorziening is gebaseerd op een kleine hoeveelheid eetbare soorten die we via massaproductie hebben kunnen industrialiseren. Dit hele proces is mechanisch. Het vreet energie. Daarnaast is het intens vervuilend, zowel in de productie als in de logistiek. Sommige wetenschappers geven aan dat er nog maar 60 oogsten mogelijk zijn op deze manier voordat de grond zodanig uitgeput is dat er niets meer op groeit. Het voedsel dat geproduceerd wordt is ook nog eens in voedingsstoffen verminderd tot 20% van wat de biologische soort ooit was. Deze combinatie van factoren zorgt voor ziektes, gedragsproblemen, overgewicht, toename van ziekenkosten, enz. Daarnaast zorgt de energie en water afhankelijkheid van dit systeem voor wereldwijde conflicten, oorlogen, armoede, honger en klimaatproblemen.

Lokale zelfvoorziening

Door lokale zelfvoorziening via alternatieven zoals permacultuur, voedselbossen, aquaponics, verticale landbouw, hydroponics, integratie van voedsel productie in onze steden, de transformatie van onze landbouw, lossen we veel problemen op:

  • Betere kwaliteit voeding
  • Meer keuze uit eetbare soorten
  • Verbeterde luchtkwaliteit
  • Tot 70% vermindering energiegebruik
  • Betere waterhuishouding
  • Werkgelegenheid
  • Verbeterde gezondheid
  • Meer burgerparticipatie
  • Lokale economie
  • Positieve klimaat beïnvloeding

Eigenlijk is het vreemd dat dit nog niet een massale doorgang heeft gevonden bij de overheden die gebukt gaan onder de consequenties van het oude systeem. Door aan te sluiten bij de FRE2SH samenwerking bouwen we samen (inwoners en instanties) aan die lokale, regeneratieve, circulaire voedsel economie. Dit doe we ook wereldwijd via een online cursus dat bestaat uit video´s, online discussies met experts, coaching en het delen van goede voorbeelden. Onze partners hier zijn de Online School of Food Design onder leiding van Jashan uit India en Dr. Francesca uit Italië.

Kunnen we de stad Eindhoven, of een andere stad die zich daarvoor aanmeldt, als eerste stad in de wereld, experimenteel volledig zelfvoorzienend maken op voedsel gebied?

Een actie waarin sociale participatie, overheid participatie, toegepaste technieken, toegepaste wetenschappen, voedselinnovatie, enz samenkomt in een bruisende dynamiek van innovatie en participatie.

Jean-Paul Close (Sustainocratie)

Maar misschien lopen andere steden al vooruit. Dat zijn zogenaamde allereerste stedelijke voedselwoestijnen die geen andere keus hebben dan de handen in een te slaan. Wat is een voedselwoestijn? Kijk eens naar de stad Memphis in Amerika.

Gaandeweg zullen er meer van die voedselwoestijnen ontstaan. Het zijn vaak niet de steden maar juist de inwoners die het niet zover laten komen, zoals bijvoorbeeld in de jaren 70 gebeurde in New York.

Maar ook overheden, onder druk van internationale sancties waardoor import van voedsel niet mogelijk is, zijn aangewezen op lokale oplossingen. Zie hier Qatar.

We mogen ons niet blindstaren op de vele producten in supermarkten. Hoe meer we zelf verantwoordelijkheid terugnemen voor onze voedselvoorziening, hoe beter. Dit doen we binnen onze lokale mogelijkheden, liefst als community (zie hier het Vamilie initiatief dat populair lijkt te worden). Mocht dat zelf niet lukken help dan mensen die het wel doen:

  • Door grond beschikbaar te stellen
  • Door bij te dragen met geld
  • Door u aan te sluiten als afnemer
  • Door erover te communiceren
  • Door menus samen te stellen
  • Door samen te koken en eten
  • Door creatief mee te denken en te doen

FRE2SH is een verbindende beweging van de Stad van Morgen met het oog op het duurzame voortbestaan van de mens. Deelname is gratis, maar niet vrijblijvend. Het is een commitment voor lokale zelfvoorziening.

Naast FRE2SH hebben we AiREAS (luchtkwaliteit en gezondheid), COS3i (sociale verbinding en zorg voor elkaar), School of Talents and Wellness (Participerend leren),….

Gezonde stadspleinen

Twee incidenten deze week waren aanleiding om deze blog te schrijven. Het eerste incident was een vraag van iemand uit het Waterschap. Hij was verontwaardigd over het resultaat van het plein in Eindhoven dat de laatste maanden op de schop was genomen. “Hoe komen we zo ooit af van die hittestress?”, was de terechte vraag. Zeker nu we gebukt gaan onder een hittegolf.

Stenen, geen groen, kaal, en dat in het uitgaanscentrum van Eindhoven. Op dit plein organiseren omringende ondernemers en COS3i van de Stad van Morgen sociale evenementen.

Het tweede incident was een artikel in een krant dat uitweidde over onderzoeken rond de sociale functies van een stadsplein en hoe deze er optimaal uit zou moeten zien. Via deze link staan een 10tal principes voor succesvolle plein ontwerpen.

Voor de Stad van Morgen zijn pleinen net zo belangrijk als restaurants en buurtgebouwen om via de COS3i samenwerking de sociale verbinding tussen mensen te stimuleren. Een goed plein doet dat al automatisch met schaduwrijke zitjes, terrasjes om wat te drinken of mooie gebouwen en kunst om van te genieten. Vaak worden de lokale bezienswaardigheden als achtergrond gebruikt voor selfies, huwelijksplaatjes of andere persoonlijke momenten die mensen vast willen leggen. Ook muziek evenementen, markten en zelf demonstraties maken een plein tot een belangrijke functionele plek in een stad.

Het is daarom belangrijk dat een stadsbestuur pleinen niet alleen als infrastructuur beschouwt maar als een sociale verbinder op niveau 4 stadsontwikkeling. In deze opsomming zien we de top 10 pleinen van de wereld. Over het algemeen zien we de volgende essentiële voorwaarden terugkomen:

  • Voor voetgangers
  • Diverse “hang” opties via zitjes, terrassen, trappen, gras of richels
  • Geborgenheid gevoel door omringende aantrekkelijke gebouwen
  • Gezellig aanbod van versnaperingen (drank, hapjes, snacks, winkels, vitrines)
  • Flexibel gebruik (markten, evenementen)
  • Gemakkelijk toegankelijk vanuit alle windstreken
  • Schuilplekken tegen de zon (zomer) of regen (winter)
  • Schoon en veilig
Healdsburg Plaza in California

In onze korte samenwerking met de stad Breda was hittestress het hoofdonderwerp. Daarin werden de pleinen, maar ook waterstromen door de stad, met fonteinen en levend groen gekenmerkt als waardevolle, verkoelende elementen in de stad. In de Stad Barcelona in Spanje hebben we de transformatie meegemaakt van een vieze, zwaar vervuilde industriële havenstad vol verkeer naar een dynamische, autovrije binnenstad, vol gezellige pleintjes, ontmoetingsmogelijkheden, ondersteund door een efficiënt openbaar vervoer en publieke onderhoud service.

Plaza Real (Barcelona)

Wat is de Stad van Morgen

Als mens zijn we allemaal verantwoordelijk voor ons voortbestaan. Dat vertaalt zich in een vijftal essentiële voorwaarden. In onze huidige maatschappij hebben we die verantwoordelijkheden versnippert en ondergeschikt gemaakt aan gefragmenteerde politieke en economische belangen, met alle gevolgen van dien.

Onze gezamenlijke verantwoordelijkheden (mens en instanties samen)

Om die gezamenlijke verantwoordelijkheid te dragen hebben we een nieuwe laag toegevoegd aan onze maatschappij: De participatie laag, niveau 4. Hierin participeren zowel de overheid als de inwoners, de kennisinstellingen, het onderwijs en het bedrijfsleven in die gemeenschappelijk verantwoordelijkheid voor het herstellen en handhaven van onze essentiële waarden. Stad van Morgen organiseert en verbindt op niveau 4. Stad van Morgen is een stichting (Stichting STIR) en houdt zich bezig met alles wat je maar kunt bedenken in een samenleving en altijd vanuit die gemeenschappelijke waarden.

Voorbeelden van initiatieven die op dit niveau zich ontwikkelen kunt u in dit plaatje zien. Er kunnen er steeds meer bijkomen afhankelijk van de prioriteiten die we met elkaar vorm willen geven. Water bijvoorbeeld is nog een knelpunt waar we graag een niveau 4 samenwerking zouden creëren. Maar die is er nog niet. Andere zijn er al wel, zoals AiREAS (luchtkwaliteit en gezondheid), FRE2SH (regionale voedselzekerheden), COS3i (sociale inclusie en gezonde levensstijl)…..

De verbinder op niveau 4 is een onafhankelijk Sustainocraat. Iedereen kan meedoen op dit niveau dat zich sterk projectmatig ontwikkelt, gebruik makend van de bestaande instellingen en betrokken mensen.

Voedselbossen

Soms vraag je je af waarom we eerst een hoop ellende voor onze kiezen moeten krijgen voordat structurele veranderingen bespreekbaar worden? Al jaren wijzen we op de eenzijdige landbouw als mede veroorzaker van droogte, vervuiling, ongezondheid, enz. Maar de financiële belangen verbonden aan de werkwijze hielden het in stand, en nog steeds. Toch veranderen de geluiden zoals in dit krantenartikel vandaag.

Eindhovens Dagblad, 10 Augustus 2022

Terwijl aardappelboeren met genetische manipulatie van hun gewassen trachten weerwoord te bieden aan de klimaatuitdagingen, is de boodschap “samenwerking met de natuur” er een met veel duurzamere kansen. Het is natuurlijk van de zotte dat we deze opmerking moeten maken vanuit het besef dat de natuur al 4 miljard jaar zorg draagt voor de regeneratieve voeding van het hele levende ecosysteem. En wij als mens hebben dat willen domesticeren, industrialiserend en manipuleren, niet zo zeer voor wereldwijde gezondheid en voedselzekerheid maar voor de financiële belangen van enkelingen.

Kennelijk is gezond verstand nodig om de natuur weer als partner te gaan beschouwen. Als samenwerkingsverband FRE2SH maken we ons hier al vele jaren voor hard. Het voedselbos is een van de logische vormen. Wij nodigen alle belangenpartijen uit om aan de verbindende FRE2SH tafel te komen om deze transitie terug naar de natuur vorm te geven. We hebben het tevens onderdeel gemaakt van de wereldwijde training en dialoog die we de komende jaren aanbieden om de transitie te versnellen, ook wereldwijd. Dit heeft impact op de luchtkwaliteit, onze eetculturen in de wereld, de waterhuishouding, het klimaat, onze voedselzekerheid, ons energiegebruik, onze sociale verbinding, onze gezondheid…..letterlijk alles. Het heeft ook een impact op de eco-nomie, de verdeling van middelen volgens de wetten van de natuur (letterlijke betekenis van economie).

FRE2SH samenwerking

Voedsel is in FRE2SH geen commodity (speculatief verkoop product), het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Door het op dat niveau te plaatsen kunnen we onszelf als mens met een constante, gezonde voedselbehoefte verbinden aan regeneratieve, circulaire, natuurlijke, regionale gebiedsontwikkeling, onze voedselorganisatie, distributie en consumptie waarin we samen werken met boeren, kennisinstellingen, overheden én de natuur als partners voor de optimale voedselzekerheden.

Mocht u interesse hebben om mee te doen aan de FRE2SH tafel laat het gerust weten via response op deze blog. Wij nemen dan contact op.

Duurzame vrede bereiken we via samenwerking aan onze menselijke waarden

Zaterdagavond 9 Juli vanaf 16:30 wordt het Vredeconcert dat in de hoofdstad van Nigeria uitgevoerd door wereldartiesten Rick Dellaratta en Ukpeme Okon. De boodschap die we als Eindhovense stichting de wereld in brengen is dat menselijkheid de politieke economische belangen overstijgt en warme doelgerichte banden laat ontstaan die tot duurzame vreedzame ontwikkelingen leiden.

Duurzame menselijkheid verwoordt Stad van Morgen (Stichting STIR) middels 5 essentiële waarden voor het voortbestaan en welzijn van de mens in zijn algemeenheid. Samen, mens en instanties, dragen wij verantwoordelijkheid voor de waarborging en verdeling van deze waarden voor en met iedereen. In Eindhoven passen we de aanpak multidimensionaal en interdisciplinair aan binnen AiREAS bijvoorbeeld.

Het voorgesprek en het concert is exclusief bij te wonen LIVE via deze zoom link. Vanaf 16:30 zullen we met elkaar de dialoog aangaan over wat vrede nu eigen is.

Beleven en herbeleven in de buurtboerderij van Eersel

Lokale inwoners betrekken bij natuurbewustwording, waar gezondheid en een gezonde leefomgeving ook een onderdeel van is, is een uitdaging op zich. We gaan graag de natuur in voor een wandeling, een fietstocht, sport en andere vormen van recreatie. Vanuit o.a. AiREAS (luchtkwaliteit en een gezonde leefomgeving) stimuleren we ook plekken waar natuurbewustwording gecombineerd wordt met bewustwordingsprikkels voor verschillende doelgroepen. De buurtboerderij van Eersel is daar een goed voorbeeld van. Kinderen en scholen kunnen daar terecht voor visuele kennis ontwikkeling via spel, aanraking, uitdagingen, enz.

Nu is er ook iets nieuws bijgekomen. Kijk maar naar dit korte filmpje dat het allemaal mooi laat zien.

Pesten als thema tijdens een uitwisseling van buitenlandse docenten en schooldirecties

Dankzij het Europese uitwisselingsprogramma Erasmus+ krijgen leerkrachten en schooldirecties de gelegenheid om inspiratie op te doen in andere landen en culturen. Vaak zijn het professionele krachten die nog nooit eerder naar het buitenland kwamen. Voor hen is zo’n reis op meerdere fronten een openbaring. Als ze dan ook de Stad van Morgen bezoeken en kennismaken met de menselijke kernwaarden en Sustainocratie dan ontstaan er drie leergebieden: hun thuissituatie relativeren, kennismaken met de situatie in Nederland, en nadenken over hoe het ook anders kan via Sustainocratie.

8 docenten en schooldirecteuren uit Turkije

Pesten

Vandaag kwam het thema “pesten” aan de orde. Zowel in Nederland als in Turkije is het een issue waar men zich zorgen over maakt. Het is tevens een mooie gelegenheid om het verschil inzichtelijk te maken tussen het onderwijs gericht op het voorbereiden van jongeren op een werkzaam, competitief leven, of de ontwikkeling van jongeren vanuit de menselijke waarden. Vooral het thema “veiligheid” heb ik er toen uitgelicht en onderbouwt vanuit het Sustainocratische gedachtegoed. Samen met de aanwezigen hebben we gekeken naar de verschillende groeifasen van jongeren en hoe we ermee al dan niet omgaan in het onderwijs. In een van die groeifasen is het onbewust concurreren en het interpreteren van onderlinge verschillen een onderdeel van de ontwikkeling. Daarin ontstaat ook het pestgedrag als een fenomeen van expressie in een omgeving waarin diversiteit gaat doordringen tot de jongeren.

Vele pestende jongeren hebben geen idee dat ze pesten, ze zijn op zoek naar hun eigen identiteit via de vergelijking met anderen, soms in groepsverband en vaak ten kosten van een ander. Zeker als “de ander” bepaalde kenmerken vertoont die aandacht krijgen. Als deze ander dan wat zwakker in de schoenen staat, geen antwoord heeft op de agressie (of wat als agressie wordt ervaren) of zelf met een aantal innerlijke twijfels zit, dan kan deze snel bezwijken onder de druk van de pestkoppen. Het veelgehoorde argument “dat ze ermee moeten leren omgaan” (ze komen er sterker uit!) gaat niet op. In deze fase van ontwikkeling zijn volwassen rolmodellen en patronen van groot belang, net als relativering en begeleiding naar bewustwording van gedrag en consequenties. De jongeren het zelf maar op laten lossen is onverantwoord, gevaarlijk en oneerlijk voor alle betrokkenen. Veiligheid begint met “respect”, voor en naar elkaar. Maar op die leeftijd is empathie als inlevingsvermogen nog ver te zoeken. De jongeren zijn nog teveel met zichzelf bezig. Veiligheid moet geleerd worden en is vaak afwezig in het huidige schoolsysteem als proactieve benadering. Straf, disciplinering en kritiek, of afwimpeling en struisvogelpolitiek is er wel, maar daar lossen we het leerproces niet mee op, vaak integendeel.

Hulp van volwassen, een positieve leeromgeving en toegepaste expertise is hierin van essentiële waarde. De ouders bieden idealiter (hetgeen vaak ontbreekt in de huidige maatschappijvorm) een beschermde thuishaven en kunnen gedrag problemen herkennen als men ervoor open staat. Ouderen dienen de diplomatie op te brengen en het voorbeeld te geven van onderhandeling en nuancering. De school is veel onafhankelijker dan de ouders en kan het leerproces kaderen door de natuurlijke concurrentie en ontdekkingsreis in te bedden in leerprogramma zoals sport en spel, theater, kunst expressie, muziek en open dialoog. Maar dan dient de school ruimte en aandacht te geven aan het fenomeen “veiligheid” in de breedste zin van het woord, en deze verantwoordelijkheid niet wegwuiven als “verstorend gedrag”, “taak van de ouders”, “taak van de leerlingen zelf”, enz. Het is een essentiële leerfase waar elk kind doorheen moet volgens de antropologische werkelijkheid van persoonlijke ontwikkeling. Als dat niet gebeurt dan lopen we de kans dat een kind blijvende schade oploopt dat de rest van het leven een stempel drukt.

Die negatieve stempels werden door de deelnemende docenten herkend, ook in hun eigen persoonlijke ontwikkeling. Het doorlopen van de ontwikkelingsfasen van een mens bleek een oogopener voor deze professionals waar ze ook thuis wat mee kunnen. Het is natuurlijk fijn als we zo een zaadje mee kunnen geven dat elders tot bloei kan komen.