Archief | Sustainocratisch project RSS feed for this section

COS3I connects in Eindhoven people, cultures and Sustainocracy

30 Nov

Het mooie van COS3I is de diversiteit maar altijd binnen de context van Sustainocratische kernwaarden.

Sustainocracy, the new democracy

It is 2 years ago now that COS3I was created as social inclusion and innovation community within the context of core human values driven Sustainocracy. We have organized and cocreated festivals with others, organize weekly international social dinners, regular musical jam sessions, involve people in positive health development, created a positivity “can do” media channel, organized walks with new neighbors, did and participated in full moon events, etc.

View original post

Sleutels staan symbool voor intimiteit

22 Nov

Een bos sleutels in je zak, wie denkt er nog over na? Het is de normaalste zaak van de wereld. Maar is dat zo? Realiseren we ons de luxe van “onze sleutels”?

Tijdens een van onze COS3I bijeenkomsten, samen met Vluchtelingenwerk, kwam een Syrische vluchteling met zijn verhaal. Hij was gevlucht uit een oorlogsgebied met angst voor zijn eigen leven. Alles wat hij bij zich had waren enkele schamele bezittingen, de kleding die hij droeg en niet veel meer. Voor het eerst in zijn leven moest hij in opvangruimtes slapen tussen enkele honderden andere vluchtelingen.

Hij werd meerdere keren verplaatst naar nieuwe opvangcentra. In een ervan kreeg hij een sleutel in zijn handen geduwd. Het gaf toegang tot een kastje waar hij persoonlijke spullen in kon opbergen. Iets wat wij als onbenullig en vanzelfsprekend ervaren werd voor hem na lange tijd zijn eerste plekje van intimiteit. Die vierkante centimeters waren ZIJN rijk en rijkdom. De sleutel werd een relikwie, een symbool van de beveiligde “Ik” in een agressieve, onbetrouwbare wereld.

Hij werd naar Nederland getransporteerd en kwam in een asielzoekerscentrum terecht. Daar kreeg hij weer een sleutel, dit keer voor een eigen kamer. Voor het eerst kon hij weer zijn persoonlijke privacy ervaren en zich terugtrekken in zijn eigen kleine domein. Dankbaarheid overviel hem. Een eigen kamer bevestigde zijn identiteit, zijn innerlijke en uiterlijke ik. Een erkenning waar hij zijn eigenwaarde aan kon ontlenen.

Hetzelfde gebeurde met een Palestijn die eerst vluchtte naar Syrië en daar statenloos moest verblijven. Ook uit Syrië moest hij vluchten en kwam in na veel omwentelingen in Nederland terecht. Vol trots en dankbaarheid laat hij zijn (tijdelijke) ID kaart zien. Zijn eerste ID kaart!!!! Het is een symbool van “bestaansrecht” voor velen. Een symbool dat je ergens bij hoort.

Uiteindelijk liet onze hoofdpersoon de een a laatste sleutel zien. Hij had een huis toegewezen gekregen. Van niks naar kast, toen naar kamer en uiteindelijk naar eigen huis! Dat was emotioneel een openbaring. “Als ik naar de hemel ga wil ik een groot plakaat maken bij God met daarop in grote letters DANKJEWEL NEDERLAND” vertelt hij met tranen in zijn ogen en een bosje sleutels in zijn hand.

De laatste sleutel is een fietssleutel. Hij komt uit een berggebied in Syrië en had nog nooit gefietst. Hier fietst iedereen. Om het te leren ging hij midden in de nacht oefenen om niet op te vallen en zich niet te hoeven schamen. Hij leerde fietsen, werd een paar keer bijna aangereden omdat hij verkeersregels verkeerd haf begrepen, maar voelt zich rijk door de grote actieradius nu van zijn bereik. Zijn fietssleutel heeft voor hem de Eindhovense wereld geopend.

De volgende keer als we onze eigen sleutel pakken laten we eens stilstaan bij de luxe en betekenis ervan. Niet iedereen in de wereld heeft dit helaas. Dank aan onze Syrische nieuwe buren realiseren we ons hoe dankbaar we mogen zijn.

Zorg voor Gezondheid

14 Nov

Met de AiREAS overeenkomst voor gezondheid en gezonde gebiedsontwikkeling Noord Eindhoven krijgt het Stad van Morgen plan “Zorg voor Gezondheid” vastere vorm.

Het verbindende proces voor sociale inclusie en innovatie, COS3I, voedt zich zo met middelen om steeds meer mensen te betrekken bij de Sustainocratische uitdaging van gezondheid. We willen stadsbreed iedereen betrekken op een laagdrempelige manier.

Leven en dood

12 Nov

Zij die mij (jpclose) volgen op Facebook merken dat ik sterk geconfronteerd met de dood de laatste weken. Een vriend die dood aangetroffen wordt in zijn huis, het overlijden van een dierbare tante van een nabije persoon, de aankondiging van kanker uitzaaiingen bij iemand anders intiem, de dementie van weer een andere, de zelfmoord van een radeloze oudere vrouw en buur…

De dood presenteert zich in vele hoedanigheden. De grote gemene deler van al deze ervaringen is dat familiebanden en zorg voor elkaar, de dood op een afstand houdt. Ons eigen initiatief COS3I heeft zich daarin al bewezen. En telkens weer laat het zich zien, ter genezing van wat was en weerbaarheid voor wat komt of dat wat men opzet.

De vele gebeurtenissen en de reacties van meelevende mensen zetten mij aan het denken. Wat is de boodschap die mij wordt aangereikt? De conclusie heb ik hierboven weergegeven. We leven in een maatschappij waar de afstand tussen elkaar erg groot is geworden. Kinderen die hun ouders niet meer waarderen, ouders die hun kinderen niet meer zien. Buren die niet met elkaar omgaan, familieleden die uit elkaar groeien. Vluchtelingen, migranten, werklozen die met de nek aangekeken worden omdat ze niet gewenst lijken.

We zijn in lief en leed een grote wereld familie. We zijn broeders en zusters onder elkaar. De angst voor elkaar komt voort uit onbegrip, hebzucht en gebrek aan zelfliefde of vertrouwen. Vaak ook ingegeven door overheersende politiek economische opvattingen.

Wanneer je met de dood zelf geconfronteerd wordt, in al haar verscheidenheid, dan valt pas het kwartje. Het leven zelf is heilig, niemand heeft het recht om erover te beslissen noch te oordelen. We kunnen het leven wel helpen, faciliteren. Door te verbinden in empathie, liefde, samenhorigheid, cocreatie, door open te staan voor elkaar.

We gaan allemaal een keer dood maar niet door eenzaamheid noch aandacht voor elkaar. Dat is ons “geloof”. Onze Stad van Morgen zekerheid. Dat is de boodschap die zich steeds weer bevestigt. Hore wie horen wil.

Verslag bijeenkomst Wereldwinkel over Global Goals.

11 Nov

Marianne Kemps heet eenieder welkom. We gaan op zoek naar mogelijkheden om de Global Goals inhoud te geven in ons eigen handelen.

Inleiding van Anton Luiken “Maakt het uit welke textiel we kopen?”

Anton heeft onderzoek gedaan naar duurzaam textiel bij TNO Delft en heeft nu een eigen bureau “Alcon Advies”.

Er wordt in Nederland 400 miljoen kg textiel jaarlijks gebruikt. Wereldwijd is dat 100 miljard kg en dit groeit steeds elk jaar, met name polyester, met als goede tweede: katoen. Het produceren van alle soorten textiel is milieubelastend. Zo vraagt de productie van synthetische vezels veel energie en geeft veel CO2 uitstoot; Katoen en zijde gebruiken heel veel water; Wol legt beslag op veel land enz. Bij het maken van vezels uit pep-flessen geeft het gemaakte textiel in de was een milieubelasting in de vorm van honderdduizenden microdeeltjes in het water.

Willen we de milieudoelstellingen 2050 halen, dat moeten we naar een circulair textielgebruik. Dus: minder kopen en langer gebruiken, tweede hands kopen en nieuwe kleding maken uit gerecyclede textiel.

Goede initiatieven op dit vlak zijn:

  • koop minder modische kleding;

  • ruil kleding;

  • huur kleding in een kledingbibliotheek;

  • repareer kapotte kleding;

  • maakt van afgedankte kleding iets anders, bv. knuffels;

  • verwerk oude todden tot tapijten.

Bij recycleden is een proces met minder schijven beter dan langere productieketens. Transparantie van de keten is belangrijk, maar dikwijls erg ingewikkeld. REMO is een organisatie die bedrijven verbindt die met gerecyclede vezels werken. Voorbeelden van dit soort bedrijven zijn:

  • Havep, Schijvens (werkkleding),

  • MUDjeans (spijkerbroeken),

  • BlueLoop (truien, T-shirts),

  • Ook veel buitenlandse bedrijven

  • Spanje: Recover, Belda

  • Italië – Fil3, Comistra, Le Noir, Italdenim

  • UK : Asos, Carrington

Bij grote retailers zeer beperkt aanbod: H&M (conscious collection) en C&A (Bio-katoen). Wel zijn er kleinere winkels:

Op de vraag of duurdere kledingmerken duurzamer zijn dan kledingmerken antwoord Anton dat ontkennend. De kleding komt uit vergelijkbare fabrieken; het verschil in prijs zit in de winstmarge en kosten van marketing en dergelijke. Verder merkt hij op dat het moeilijk is om zicht te krijgen op de hele productieketen. Met REMO proberen we de hele keten van gecertificeerde producten transparant te maken.

Inleiding van Verali van Meijenfeldt over de stad van morgen.

Verali werkt bij Arcadis als programma manager Europese steden.

Onze samenleving is sterk in beweging. Issues zijn: duurzaamheid, globalisering, verstedelijking, mobiliteit, klimaatverandering, schaarste, financiën, digitalisering, energie en natuurlijke kapitaal.

We onderscheiden bij een ontwikkelingslocatie een viertal lagen:

  1. Landschap, bodem en structuur (zo goed als vast gegeven)

  2. Infrastructuur (weinig veranderbaar)

  3. Gebruik ( aanpasbaar)

  4. Virtuele, digitale wereld (veranderingen niet bij te houden).

Met “smart cities” leggen we een relatie tussen de eerste drie, fysieke lagen en de virtuele, digitale wereld. Onder “smart cities”verstaan we zaken als kunstmatige intelligentie, de virtuele wereld, slimme infrastructuur oplossingen. Hiermee verhogen we de kwaliteit van het leven in de stad.

Gebiedsontwikkeling vraagt een integrale afweging van vele en geheel verschillende belangen (ruimtegebruik, bereikbaarheid, welzijn, ecologie, investeringen, energie, afval, circulair materiaal gebruik, ruimtelijke kwaliteit, water, klimaat, aanpasbaarheid, sociale relevantie, vestigingsklimaat en certificeringen. We bekijken deze belagen in hun onderlinge samenhang en komen dan tot oplossingen met de hoogste waarde.

Belangrijk is deze afwegingen te maken zo vroeg mogelijk in het proces, omdat er dan nog maximale ruimte is om keuzes te maken. Het is de kunst om niet te denken in problemen, maar is mogelijkheden.

Verali licht deze aanpak toe aan de hand van een aantal praktijkvoorbeelden, onder andere voor de ontwikkelingslocatie tussen het station en de Bijenkorf te Eindhoven. De inzet is om burgers zoveel mogelijk te betrekken bij het proces, immers zij weten dikwijls meer van de locatie.

Ze sluit af met een persoonlijke opmerking. Onze maatschappij verandert zo snel en de problemen zijn dikwijls zo overweldigend, dat het kan leiden tot een gevoel van onmacht en passiviteit. Haar advies is dan te kiezen voor één bepaald concreet issue en daar dan voor te gaan en het andere even te laten rusten.

Inleiding van Jean Paul Close over de stad van morgen, of liever: de stad voor mensen.

Onze samenleving is gebouwd op economische groei. Soms valt de economische groei weg en is er crisis. Bijvoorbeeld de sluiting van de scheepsbouw in Bilbao . Ook Eindhoven heeft zo’n periode gekend toen Philips en de Daf in de problemen kwamen. Eindhoven is weerbaarder uit deze crisis gekomen doordat werkgelegenheid in grootschalige bedrijven is vervangen door werk in kleinschaligheid.

Het verdienmodel van de overheid is er ook op economische groei gebaseerd.

  • Hoe meer consumptie; hoe hoger de BTW-inkomsten.

  • Hoe meer werkgelegenheid; hoe meer inkomstenbelasting.

  • Hoe meer winst van bedrijven; hoe hoger de opbrengst vennootschapsbelasting.

Onze consumptiemaatschappij en economische groei hebben hun keerzijde. Zo zijn we tegelijkertijd de slimste regio én de meest vervuilde regio. En het is zeer de vraag of dit wel echt samen kan gaan!

We kunnen grote vraagtekens zetten bij de geldgedreven economie, die inmiddels mondiaal is uitgewaaierd.

De belangrijkste waarden voor de mens zijn gezondheid en veiligheid. Een maatschappij zou hierop gebaseerd moeten zijn. Jean Paul bepleit een samenleving waar mensen zelf verantwoordelijkheid nemen en met elkaar in gesprek gaan op basis van gelijkwaardigheid.

De huidige trend is verstedelijking. Meer dan de helft van de nog steeds toenemende 7,6 miljoen mensen wonen in steden waarin ze in een afhankelijk positie zijn voor hun eten (zonder eten ben je in 3 weken dood), water (bij 3 dagen is het over), lucht (3 minuten) en energie.

Jean Paul zet zich in voor een gezonde stad waarin mensen zelf verantwoordelijkheid nemen. Dat doet hij met projecten gericht op gezonde lucht, beperken geluidsoverlast van de luchtvaart, terugdringen autoverkeer ( wat zouden we allemaal voor moois kunnen doen met de grond onder de wegen?), voedsel productie in het Veengebouw (volgens een circulaire methode in lagen met led-verlichting). Voor deze projecten is veel belangstelling van stadsbesturen.

Overschakeling naar een duurzame maatschappij heeft alleen kans van slagen als dit van onder af wordt gedragen. We moeten dus zelf verantwoordelijkheid nemen. De stad van morgen is dus een stad van en voor de mensen.

Discussie:

In verband met de uitloop van het programma is er weinig tijd voor een plenaire discussie. Wel wordt er veel nagepraat tijdens de pauze en daarna.

Opgemerkt wordt dat we ons moeten organiseren als we veranderingen willen afdwingen. Gelukkig zijn er een aantal politieke partijen die duurzaamheid hoog in hun vaandel hebben staan. Ook buurtverenigingen zouden een rol kunnen spelen.

Hoe dring je het afval terug en dan met name het plastic afval? Gewezen wordt op het initiatief van Ecoplaza om een pastic vrije supermarkt te willen worden. Het zou voor burgers eenvoudiger moeten afval gescheiden in te zamelen. Verder zijn de EU-voorschriften van de houdbaarheidsdatum te rigide, waardoor onnodig voedsel wordt weggegooid.

De formule van wereldwinkels is zo’n beetje over hun houdbaarheidsdatum heen. De inleidingen van vanavond leveren vele aanknopingspunten voor een nieuw concept. Het zou bijvoorbeeld een buurt-community kunnen zijn voor duurzame ontwikkeling met een repair café, kledingbibliotheek, experimenteerplek voor recyclen.

Afsluiting.

Marianne Kemps sluit af met een fair Trade presentje voor de inleiders. Ondanks de beperkte opkomst was het een zeer geslaagde bijeenkomst, waarvoor op een of andere wijze een vervolg gaat komen.

Stad van Morgen, hoe ziet die eruit?

5 Nov

NEDERLAND ALS STATELOZE DEMOCRATIE

5 Nov


Bijeenkomst in het kader van het museum als parlement

Zondag, 11/11/2018, 14:00 – 17:00

Op 11 november van 14.00 tot 17.00 uur ben je van harte welkom op de bijeenkomst Nederland als Stateloze Democratie. Deze bijeenkomst vindt plaats in het deel van het Van Abbemuseum dat tijdelijk tot parlement is verklaard. Dit nieuwe parlement is geïnspireerd op de idealen van de Rojava revolutie in Noord-Syrië, waar een multi-etnische coalitie een nieuwe vorm van stateloze democratie heeft gemaakt, gebaseerd op lokaal zelfbestuur, feminisme en ecologie.

Nota bene: In Eindhoven en Nederland functioneert de Stad van Morgen via Sustainocratie al als participatie maatschappij sinds 2009.

Tijdens de bijeenkomst verkennen politici, activisten en kunstenaars samen wat de idealen van de Rojava revolutie voor Nederland zouden kunnen betekenen. Kunnen we de staat opeisen als coöperatief? Is het co-presidentschap van één man en één vrouw voor elke organisatie uitvoerbaar? Kan de gemeente tot commune verklaard worden? En kunnen we de grondwet collectief herschrijven tot een nieuw sociaal contract?

Met bijdragen van Bij1; Black Queer and Trans Resistance; Demned; Federatie van Arbeiders uit Turkije in Nederland (HTIF); GroenLinks Amsterdam; Internationale Vrije Vrouwen Stichting; Kick Out Zwarte Piet; Nieuwe Democratische Jongeren (YDG); Revolutionaire Eenheid; SP Eindhoven; The Hague Peace Projects en vele anderen. Met muziek van Peshmerge.

Voorgezeten door Ernst van den Hemel.

Geprogrammeerd door Serda Demir, Jonas Staal en Evelien Scheltinga.

De bijeenkomst heeft Nederlands als voertaal.