Inclusie betekent aandacht voor elkaar

De "nieuwe maatschappij” ontstaat gaandeweg uit ontevredenheid maar ook dankzij bewustwording, persoonlijke keuzes, omslagpunten die mens en instanties maken en het zichtbaar worden van goede voorbeelden die onze evolutie inkleuren. Meedoen is een uitnodiging voor hen die het willen zien en ook willen.

Tijdens verschillende radio podcasts kwam de huidige maatschappijvorm aan de orde die mensen al generaties lang traumatiseert, uit elkaar drijft, individualiseert en het slechtste in ons naar boven haalt. Zelfmoordpogingen, ziektelasten, gefrustreerde relaties, onproductieve organisaties, mensonterende situaties, armoede, en ga zo maar door, zijn aan de orde van de dag. Je zou haast denken dat de mens zo is maar dat is niet zo. Omgevingsfactoren bepalen veelal ons gedrag, bewust en onbewust. Het kan anders, zoals in de geschiedenis en in verschillende niet westerse culturen wordt getoond. Tijdens de podcasts bespreken we verschillende thema´s, zoals het herstellen van onze relationele vaardigheden, het omslagpunt in ons zelfbewuste gedrag, het loslaten van afhankelijkheden, openstaan voor de ander, het verwerpen van een politiek financiële sturing om plaats te maken voor een essentiële waarden gedreven samen-beleving en gedeelde verantwoordelijkheid. Het genoemde omslagpunt is reëel. Het brengt ons weer bij onze natuurlijke essentie, het mens zijn, waar we elkaar in vinden en samen de ontdekkingsreis aangaan naar een nieuwe fase in de evolutie van de mens, een waarin harmonieuze verhoudingen centraal staan, binnen onszelf, samen en samen met de natuur.

De Stad van Morgen maatschappij visie, Sustainocratie, uitgelegd door Jean-Paul Close

Het belang van de dialoog, het gesprek met elkaar. Gesprek met Eindhoven in Dialoog

De beschadigde mens. Een open reflectie met Chris den Daas over het COS3i verslag over de getraumatiseerde samenleving.

Een gesprek met de nieuwe media Re-Story over “het kan anders“.

De Vlaams – Nederlandse ervaringsdeskundige over relationele vaardigheden, Lieve Willems.

Op veler verzoek gaan we met Lieve Willems wat meer de diepte in.

Van zorg naar inclusie, met Titus Radstake, over zijn persoonlijke omslagpunt en zijn vernieuwende kijk op zorg en inclusie.

Als ons gemeenschappelijke doel zich concentreert op ons duurzame menselijke voortbestaan dan veranderen ook de spelregels, dus ook ons educatieve systeem.

Het gangbare educatieve systeem is gebaseerd op het tijdperk waarin van ons verwacht wordt dat we gehoorzaam en gedisciplineerd werken in een organisatie. We worden dan beloond met geld waar we van alles mee kunnen doen. Zelf verantwoordelijkheid nemen voor onze levensessenties, kritisch denken of snappen wat het leven precies inhoudt, hoort daar niet bij. Uiteindelijk wordt verwacht dat die organisaties alles wat we als mens nodig hebben wel zullen oplossen. Helaas werkt dat niet zolang alleen geld voor deze organisaties een maatstaf is voor succes.

Nu blijkt de wereld toch echt anders in elkaar te zitten. De gefragmenteerde belangen van de organisaties maken hen blind voor de consequenties van de som van al hun handelen. Ook de gecreëerde afhankelijkheid van ons als bevolking maakt de tragiek van de situatie alleen maar groter. Problemen worden aangepakt op dezelfde manier waarop ze zijn ontstaan en altijd achteraf. Het doel van elk van de spelers in dit menselijke ecosysteem is altijd het eigenbelang. Een belangrijk deel van dit eigenbelang wordt uitgedrukt in financiële afhankelijkheid waardoor het doel al snel in geld wordt uitgedrukt. Zonder geld kan men kennelijk niet functioneren. De spelregels in dit systeem zijn daarop afgestemd. Het onderwijs, de belastingen, de regelgeving, democratisch stemmen elke vier jaar, zelfs een belangrijk deel van het rechtssysteem.

Wat als we ineens geen geld meer zouden hebben, dat geld ophoud te bestaan? Houden wij dan op te bestaan?

En wat als we eens geen voedsel, water of lucht zouden hebben? Omdat we vanuit geldbelangen het zodanig vervuild of verkwanseld hebben dat het ons biologische zelf niet meer kan dienen. We hebben dan een heleboel geld maar zullen we dan nog voortbestaan?

De levende natuur functioneert al 4 miljard jaar zonder geld. Ze heeft een duurzaam, regeneratief systeem opgebouwd van ingewikkelde onderlinge relaties en afhankelijkheden. De afhankelijkheden zijn op basis van wederkerigheid. Dit natuurlijke afstemmingsproces is alles omvattend, inclusief de mens. Ondanks dat het lijkt dat er over dit afstemmingsproces niet nagedacht wordt zit er veel meer wijsheid in verstopt dan wij met al onze wetenschappelijke onderzoeken hebben kunnen doorgronden. De natuur kent bijvoorbeeld geen afval. Alles in de levenscyclus is steeds gezond. Het sterven is een essentieel onderdeel van het leven en de evolutie ervan.

In Sustainocratie hebben we het eigen en gemeenschappelijke doel voor ons allemaal aangepast en afgestemd op deze wijze natuur. Het nieuwe doel is namelijk ons eigen voortbestaan binnen de dynamiek van dit oeroude ecosysteem. Door dit doel, en niet geld, voor ogen te nemen veranderen de spelregels, voor ons allemaal. Dat is ook nodig want met de oude spelregels komen we er niet. In tegendeel. Er zijn duidelijke aanwijzingen dat we met ons gedrag en spelregels het leven op Aarde vernietigen, inclusief op termijn onszelf. Het lijkt ons daarom geen overbodige luxe om aandacht te besteden aan dit logische doel, samen met alle spelers in onze lokale en wereldmaatschappij. Sinds 2005 nodig ik het bedrijfsleven uit om van aanpak te veranderen naar het 4 x WIN ondernemerschap van de 21ste eeuw . Sinds 2009 voegen we daar als Stad van Morgen de uitnodiging aan toe voor de overheid, onszelf als inwoners, de wetenschap en het onderwijs om mede verantwoordelijkheid te nemen voor onze essentiële menselijke waarden.

Ervaringen tot nu toe op de verschillende actiegebieden die zijn ontstaan heb ik in het Engels opgetekend. Het blijkt niet gemakkelijk om het oude spel te veranderen. De gewenste vaardigheden om de nieuwe uitdaging goed te spelen moeten veelal aangeleerd worden. De instanties zijn niet gewend om samen de prioriteiten te verleggen naar ons voortbestaan. Ze hebben daarvoor veelal een verbindende partij nodig, zoals de functie die de Stad van Morgen is gaan bekleden. Ook heeft de mens als burger, werknemer, afhankelijke, enz veel emotionele schade opgelopen door de oude spelregels. Al met al is het een hele uitdaging om deze evolutionaire stappen te ondernemen. Gelukkig hebben we al enige jaren ervaring opgebouwd en kunnen we dat delen met de wereld. Als men eenmaal bekend is met het bestaan van de nieuwe spelregels, de werkwijze en de kansen die eraan verbonden zitten, dan is de stap hopelijk snel gemaakt.

De Stad van Morgen gaat masterclasses aanbieden om dit allemaal nog verder de wereld in te brengen. Eventuele financiële middelen die daarmee binnengehaald worden kunnen we dan gebruiken om bijvoorbeeld gronden of boerderijen veilig te stellen voor FRE2SH, of Health Valleys vorm te geven door de afhankelijkheid van geld weg te halen en communities te creëren. Geld is dan hooguit nog een middel.

Het belang van burgerparticipatie in onze duurzame lokale voedselsystemen

Donderdag 26 januari om 16.00 onze tijd gaan we als FRE2SH wereldwijd samenwerkingsverband in gesprek met verschillende experts in de wereld over het belang om burgers weer te betrekken bij hun eigen voeding. Het commercialiseren van voedsel heeft gebrek aan betrokkenheid veroorzaakt, een vorm van apathy en geen verantwoordelijkheid gevoel voor de natuur, het klimaat en onze leefomgeving. Die verantwoordelijkheid hebben we gemakshalve in de handen gelegd van financieel aangestuurde instanties die gaandeweg de planeet hebben geplunderd uit financieel eigenbelang. We hebben ons massaal meervoudig kwetsbaar gemaakt door deze verloren verbintenis. Als FRE2SH proberen we daar verandering in aan te brengen. Dat is een net zo’n grote uitdaging als het transformeren van ons voedselsysteem zelf.

Doe gratis mee aan het online gesprek (in het Engels) door u te registreren via deze link. De maandelijkse gesprekken vormen onderdeel van de Masterclass en 12 maanden Minor over Regenerative Local Food development.

Sprekers voor deze komende sessie zijn:

Re-story, het media platform dat aantoont dat het ook echt anders kan…

Re-Story is een mediaplatform dat een ander geluid naar voren wil brengen dan de mainstream media. Het communiceert in verschillende talen, concentreert zich op zogeheten Zebra bedrijven (4 x WIN in ons Stad van Morgen jargon) en op het begrip “het kán anders”. Luister mee naar het gesprek met de oprichters, community bouwers en journalisten van de nieuwe tijd, Elke, Geert en Mischa.

2023 We doen het samen

Alles wordt fors duurder. Dat is de prijs van afhankelijkheid. “We doen het samen” is de filosofie vanuit de Stad van Morgen als het gaat over de invulling van onze basisbehoeften. We laten ons graag bijstaan door 4 x WIN organisaties die strategisch hebben gekozen om bij te dragen aan het algemeen belang. We weren 1 x WIN structuren die alleen uit zijn op financieel eigenbelang. Dat wat we zelf en samen kunnen creëren dat doen we samen. Zoals gezond eten, gezonde lucht, onderlinge samenhorigheid en samenredzaamheid. We kunnen ontspullen, ruilen, verdelen, weggeven, pay forward doen, elkaar helpen, steunen en succesjes vieren samen. Samen is de nieuwe Eco-Nomie, met respect voor elkaar en onze natuurlijke omgeving.

Gelukkig nieuwjaar wordt zo een opdracht aan elkaar, niet alleen een wens maar een missie.

Podcast met terugblik op 2022 en alle Stad van Morgen initiatieven

Er is veel gebeurd gedurende 2022 maar niet genoeg. Blij met de vele positieve dingen die zijn ontstaan en uitgevoerd in de verschillende samenwerkingen. Maar ook een tikje activistisch en soms zelfs wat boos over gebrek aan deelname, burger en institutionele apathie, vooral door de diepe ellende waar zo veel mensen mee worden geconfronteerd terwijl het allemaal zo anders kan. Tijdens de uitzending legt oprichter, uitnodiger en verbinder, Jean-Paul Close, uit wat er gedurende 2022 wel en niet is gebeurd. Luister mee en bepaal voor uzelf hoe u 2023 gaat inrichten. De positiviteit en een gezonde werkelijkheid bepalen we zelf.

Een podcast met een van onze klimaatburgemeesters vol met leuke tips om duurzaam samen bezig te zijn in de stad

Wat een leuk gesprek is dat geworden weer via Rara radio op de kortste dag van het jaar. Klimaatburgemeester Judith Lammers vertelt over haar persoonlijke keuzes en hoe ze geprikkeld werd door haar dochter. Allerlei leuke tips komen aan de orde waar we zelf en samen onze verantwoordelijkheid kunnen nemen in de stad met alle initiatieven die er zijn.

Van systeem incompetentie naar samen-leiderschap?

Het belangen systeem gebaseerd op groei en financiële afhankelijkheid blijkt gevaarlijk incompetent op gebied van duurzame menselijke en natuurlijke waarden. Telkens weer blijkt dit op grote en pijnlijke schaal. En steeds weer worden kosten noch moeite gespaard om het noodlijdende systeem in stand te houden. Hoe lang houden we dit nog vol?

In 2006 en 2007 waarschuwde Stad van Morgen oprichter Jean-Paul Close voor de aanstormende crisissen in zijn artikel over de drie eenheid. Hij toonde het domino effect van falende, gesatureerde markten op de financiële wereld van afhankelijkheden, en andersom. Overheden staan op de tweede plaats in de dominoketen maar doen net of ze alles bepalend zijn. Daarom deden de overheden niets voorafgaand aan de financiële crisis de wereld op zijn kop zette in 2008. Overheden zijn faciliterend in groei maar reageren pas op problemen als het te laat is. Dan richten ze de zoveelste dure instelling op rondom een probleem en trachten het systeem, de oorzaak van alles in stand te houden. Totdat de problemen de overhand nemen en het hele systeem in elkaar klapt.

Verrast door de bankencrisis moesten de ministers van financiën hals over kop redden wat er te redden viel. Ondanks zoveel bureaucratie en hiërarchische structuren, is men niet in staat de zogenaamde “points of singularity” aan te zien komen en vooraf maatregelen te treffen voor de veiligheid van de maatschappij.

Als de collapse dan inzet tracht men wederom de status quo terug te winnen in plaats van lering te trekken en een transformatie vorm te geven of te omarmen. Moeten we dan ene en andere maal het enorme leed meemaken?

Close was al bezig de Stichting STIR op te richten om te gaan experimenteren met een maatschappijvisie (Sustainocratie) die zich concentreert op onze essentiële waarden voor ons voortbestaan. Deze visie positioneert zich achter de “transformation” daar waar de grote vraagtekens staan in de tekening. Samen geven we vorm aan een nieuwe maatschappijvorm die niet meteen weer omvalt. Dat blijkt moeilijk als de grote machtsbolwerken steeds weer terug trachten te keren in die oude, ontplofte werkelijkheid. De incompetentie rond verandering en aanpassing aan deze tijd druipt af van de blinde tunnel visie en bolwerken van belangen.

In Sustainocratie zetten we de overheid naast de andere partijen, met dezelfde essentiële verantwoordelijkheden vanuit een infrastructuur en diensten perspectief. Niet groei noch financiële afhankelijkheid maar balans en cocreatie. Geen keten van afhankelijkheden maar een community van samenredzaamheid. Die positie moet eerst als optie erkend worden, dan worden aanvaard en daarna de maatschappelijke onderlinge relaties erop worden afgestemd.

Toen in 2010 de Stad van Morgen de energie samenwerking aankondigde onder de naam EQol (Energy & Quality of Life) gaf op institutioneel niveau niemand thuis. EQoL had berekend lokaal ongeveer 3000 woningen nodig te hebben in Eindhoven om het positieve effect van de samenwerking op 4 x WIN niveau meetbaar te maken. De gemeente was hier niet mee bezig. De grote woningcorporaties wilden niet meedoen, mochten het zelfs niet later door de overheid (schoenmaker bij de leest politiek). Alleen de kleinste van allemaal in Eindhoven gaf gehoor. Deze wilde extra draagvlak creëren binnen Brainport bedrijven. Een ontmoeting tijdens het wekelijkse diner van de Rotary 1 (top bedrijven in de regio Eindhoven) werd een debacle. De grote Philips Nederland baas blies het voorstel onmiddellijk af. Zij hadden energie privileges die lucratief waren. Er was geen enkele intentie om mee te doen aan de lokale energie verantwoordelijkheid. De rest van de aanwezige CEOs bleken amper een eigen visie erop na te houden en volgenden slaafs de visie van de Philips man. Nu, anno 2022, wordt schaamteloos de rekening neergelegd bij de lokale bevolking met exorbitante energieprijzen, krijgt lokaal MKB weer een mokerslag, de zoveelste na de vele COVID beperkingen, en reageert de overheid met kleine financiële cadeautjes als pleister op veel grotere wonden. Die cadeautjes worden ook nog eens als schuld door onszelf bekostigt.

Stad van Morgen besloot destijds te focussen op AiREAS en FRE2SH waar wél de energie problematiek op tafel kon komen maar als onderdeel van een oorzaak-gevolgen pakket. Dan dienen we wel met elkaar de ingrijpende maatregelen van herziening van stedelijke en gebiedsfuncties door te voeren. Dat laatste blijkt nog steeds lastig omdat gefragmenteerde belangenpartijen de keuzes nogsteeds bij zichzelf houden.

Eindhoven wil 36.000 woningen erbij bouwen maar kan nu al geen betaalbare energie voorziening garanderen aan de huidige bevolking. De stad telt de grootste dichtheid eenpersoons huishoudens in gezinswoningen. Individualisme is misschien financieel economisch interessant maar vanuit duurzame ontwikkeling en menselijkheid een drama. Het is de basis voor de enorme stijging in zorg behoeftes zoals geconstateerd in de COS3i aanpak voor sociale inclusie en bijbehorende verslaglegging. Die zorgbehoefte kan onvoldoende worden afgedekt door de enorme bureaucratisering in de zorg, de industrialisering ervan via verzekeringsmaatschappij, de kostenoptimalisatie die steeds wordt gezocht en de focus op systeem gerelateerde problemen, niet “de mens”.

Toen FRE2SH ongesubsidieerd ging experimenteren met de essentie van voedsel ontstond het grootste binnenstedelijk voedselsysteem in Eindhoven met betrokkenheid van allerlei ondernemers, restaurants en vele geïnspireerde bezoekers uit binnen en buitenland. Directe impact op de gezondheid, betrokkenheid van burgers en de luchtkwaliteit kon worden gegarandeerd. Toch reageerden overheid bestuurders met het sturen van ambtenaren om te controleren op niet bestaande regels in plaats van de initiatieven te omarmen en stimuleren. Uiteindelijk moest FRE2SH wijken voor de binnenstedelijke prioriteit van parkeren in plaats van regeneratieve voedselzekerheden. Ondertussen groeien de rijen bij de voedselbank, kan de voedselbank de vraag niet meer aan en stijgen de prijzen in de supermarkten nagenoeg exponentieel. Voedsel is voor FRE2SH een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid, geen commodity dat we zomaar overlaten aan manipulatief en speculerend ondernemerschap.

Op Europees niveau zien we steeds sterkere impulsen om die gelijkwaardige verhoudingen tussen inwoners en lokale overheden te stimuleren (Horizon 2020 publicaties van 6 december 2022). Daar is echter voor steden moed en visie voor nodig maar ook de positieve uitnodiging zoals we die in Sustainocratie formuleren. Zelfstandig kan het systeem deze keuze vaak niet maken omdat ze nu eenmaal vast zit aan historisch ontwikkelde verhoudingen en functies. Maar als ze ingaat op de uitnodiging dan gaat de transformatie vanzelf, in stapjes en vanuit de verschillende prioriteiten die gevoeld en gezien worden. In de Stad van Morgen willen we dan niet meer over mogelijke “incompetentie” praten. Per slot van rekening kun je een blinde niet verwijten dat deze niet kan zien, om maar een metafoor te gebruiken. Wat wel verwijtbaar is wanneer er een onderbouwde keuze aangeboden wordt en men stoïcijns deze blijft negeren om daarna de rekening bij de bevolking neer te leggen in de vorm van ziektelast, onkosten en crisissen. De vraag of dit incompetentie is of een belangenafweging laten we in het midden. Dat er in deze afwijzing gaandeweg een juridische basis ligt om de verwijtbaarheid aan te kaarten via de rechtbank wordt zelfs in bepaalde Europese kringen aangemoedigd.

Ook hier wil de Stad van Morgen het liefst niet verdwalen in dreigementen en rechtszaken maar de uitnodiging blijven herhalen tot het samen nemen van verantwoordelijkheid rondom onze levensessenties, steeds met krachtigere bewoordingen. Tegenwoordig doen we dat het liefst met aantoonbare resultaten vanuit gebieden waar de stap naar deze vorm van niveau 4 samenwerking al wel wordt genomen, inclusief de kracht van het invoeren van ingrijpende veranderingen. Dat deze impactvolle veranderingen vaak vooraf veel onvrede en verzet ontvangen hoort bij de impopulariteit van verandering. Maar als de noodzaak onderbouwd is vanuit de essentie van ons voortbestaan en duurzaam welzijn, dan zal uiteindelijk de verandering met dankbaarheid worden bejubeld, al is het helaas altijd achteraf. Dat hoort bij leiderschap.

Beeld hierboven: samen verantwoordelijk voor onze gezondheid en leefomgeving (AIREAS) met de overheden, ondernemerschap, wetenschap en inwoners samen op gelijkwaardige basis.