Niet lang geleden ontmoette ik een gedreven lerares uit Roermond. Zij deed mee aan een opleiding in Fontys waar ik de duurzame mensgedreven maatschappijvisie van de Stad van Morgen (Sustainocratie) mocht introduceren. Haar naam is Chajmaa, waaraan ik een bruisende persoonlijkheid kon verbinden die, met liefde voor de mens, de verbinding en de ontwikkeling van onze opkomende generaties, zich identificieerde met het gedachtegoed dat ik presenteerde. Het klikte intens met haar eigen maatschappelijke insteek die veel verder gaat dan de positie van onderwijzeres. Zij vertelde dat zij zich hierdoor empowered voelde vanuit een essentie, niet iets vanuit de zijlijn. Enkele maanden later presententeerde zij haar reeds bestaande intenties om in Roermond het principe van “samen verantwoordelijkheid te nemen voor de kernwaarden van ons bestaan, waaronder onze gezondheid, in de breedste zin van het woord”, tot uiting te brengen in een gezamelijke maaltijd (Iftar), georganiseerd door en met de jongeren van haar school. De sportdag en aansluitende Iftar werd zo een principiele uiting van verbinding, van samenhang en integrale gezondheid dat ook door de lokale politiek werd gedragen en ondersteund. De lokale televisie legde haar motivatie en succes vast.
In een wereld waarin verbinding, gezondheid en veiligheid enorm onder druk staan door kapitalistische macht uitingen en geweld, is de liefde en samenhorigheid, waar Chajmaa zich voor inzet, een frisse wind die hoop geeft en een perspectief van vrede en voorspoed, door het met elkaar samen te dragen.
