Verkeerde structuur levert verkeerde resultaten – deel 1 overheid

Onze nationale overheid organiseert en financiert zich op een verkeerde manier, zodanig zelfs dat ze gedrag stimuleert waar ze daarna veel middelen voor nodig heeft om de consequenties aan te pakken of op te lossen. Zo voedt deze structuur haar eigen problemen en ontleent vervolgens macht eraan via regels en meer belastingen. Dit leidt tot een aaneenschakeling van crisissen waar de politieke structuur voor een belangrijk deel zelf verantwoordelijk voor is.

Dit is natuurlijk historisch zo gegroeid, niet uit onwil maar de logica van keuzes die in de context van een bepaalde tijd zijn gemaakt. Maar inhoudelijk is de oude context al lang niet meer wat het was. Daarom is de werkwijze die destijds voldoening bracht nu niet meer relevant, zelfs contraproductief! Om dit te doorbreken zouden we het hele systeem moeten ontslaan. Daar lossen we echter niets mee op omdat de politiek niet de enige is die aan transformatie toe is. Wel is zij verantwoordelijk voor het al dan niet vasthouden aan een kader waaraan de rest van de maatschappij (verplicht) is verbonden. Op termijn ontwikkelt zich een morele aansprakelijkheid voor het NIET accepteren van een nieuw kader. In zo’n situatie zijn we nu aangeland. Het MOET anders.

Daarom is het nodig dat een vernieuwd kader wordt aanvaard van waaruit het oude “fout geworden” kader zichzelf saneert. De introductie van Sustainocratie, waarin de mens en natuur centraal staat vanuit een vijftal duidelijk gedefinieerde kernwaarden, is zo’n kaderaanpassing. Het vervangt het kader van “met geld en controle lossen we alles op” niet meteen maar nuanceert het door het kader eromheen aan te passen. Dit noemen we niveau 4 bewustzijn gedreven samenleving en co-creatie, een toevoeging aan de reeds bestaande niveau’s 1 (basis infrastructuur), 2 (geïntegreerde infrastructuur, inclusief zorg) en niveau 3 (technologische gedreven SMART society).

Maar laat we eerst kijken waar de schoen wringt tot en met niveau 3 (SMART society)

Inkomstenstromen van de overheid

Dat de overheid belust is op belastingen is algemeen bekend. In Nederland wordt er op nagenoeg alles belasting geheven, je kunt het zo gek niet bedenken. Toch is de grote stroom van inkomsten van de landelijke overheid te verdelen in een aantal grote hoofdlijnen, die tevens leiden tot de problemen waar we mee kampen. In de plaatjes zien we de overheid begroting van 2006 (ongeveer 140 Miljard) en 2020 (ruim 300 Miljard).

Als we plaatjes naast elkaar leggen zien we dat de overheid haar presentatie heeft aangepast. Waar voorheen (2006) de belasting over twee grote delen werd weergegeven, met apart een bijdrage van gastbaten, zijn het er nu drie. Dat komt door de privatisering van o.a. de zorg via verzekeringen. De drie hoofdlijnen zijn nu: directe belastingen, indirecte belasting en verzekeringen (zorg, volks en werk), elk goed voor ongeveer een derde van de inkomsten. In 2020 gaat het om ruim 300 Miljard Euro, zowel aan de kant van de inkomsten als de uitgaven.

Directe belastingen:

Dit bestaat vooral uit Omzetbelasting (BTW) en Accijns. Dit is de belasting die we betalen over alles wat we consumeren. Deze belasting is op 1 januari 1968 ingevoerd en was destijds 12%. Gaandeweg is deze verhoogd. Sinds 2012 is deze 21%. In 2006 was deze 19% (steeds het hoge tarief). We zien bijna een verdubbeling van de BTW, van 37 Miljard naar 60 Miljard. Hoe meer of hoe duurder we consumeren des te groter de BTW inkomsten voor de overheid. Maar consumptie is juist het probleem. Het vernietigt en vervuilt onze omgeving waardoor regelgeving en bureaucratie groeit. Ook veroorzaakt overconsumptie welvaartsziektes die de zorgkosten doen groeien maar ook onze kwetsbaarheid voor virussen, stress en andere problemen. We worden misschien wel ouder maar het beroep op zorg wordt tevens groter door gebrek aan focus op gezondheid.

De overheid heeft het geld nodig om de goederenstromen en verkoop zo goed mogelijk te faciliteren. Winkels, logistiek, wegen en spoorinfrastructuur, havens, vliegvelden enz zijn hier onderdeel van. De maatschappij zelf wordt aangestuurd vanuit “koopkracht”, ofwel de middelen die mensen gemiddeld (let wel het gaat om de som van iedereen, niet het probleem van ongelijke verdeling, armoede, en andere morele zaken) kunnen uitgeven. Culturele evenementen zijn consumptie gericht. In de mond van sociologen en zelfs overheid adviseurs (lees, operationele overheid structuur, niet de politiek die de structuur aanstuurt) spreekt men over een sterk gestructureerde ONGEZONDE maatschappij. De politieke en overheid afhankelijkheid van deze directe belastingen voert de ongezondheid en bijbehorende kosten alleen maar op.

Indirecte belastingen:

Dit bestaat vooral uit loon en inkomstenbelasting over gesalarieerde arbeid. Hoe meer mensen een arbeidscontract hebben hoe beter de overheid erop vaart. Steeds meer mensen vallen echter buiten de boot van deze vorm van “oorspronkelijke” (lees industriële) arbeid door verplaatsingen naar lagelonenlanden, automatisering, kostenbesparingen. 

Andere vormen van “werk” ontwikkelen zich gestaag, zoals zzp’ers en klein mkb in het gebied van maatschappelijke waardecreatie (bewustwording, natuurlijke geneesmiddelen, spiritualiteit, duurzaamheid, kunst en expressie, enz). Dit wordt door de landelijke overheid uit eigenbelang ontmoedigd en valt veelal buiten gestructureerde, ongezonde belangen wereld die de politiek vast blijft houden. Deze groeiende groep is enorm kwetsbaar doordat ze niet gefaciliteerd wordt in het systeem en vormt een steeds grotere kritische massa dat de oude politieke overheid cultuur ter discussie stelt.

Daarentegen vinden meer mensen een baan in de controlerende bureaucratie en de zorg. De laatste decennia heeft deze structuur zo’n grote ontwikkeling doormaakt dat de politiek er een geheel eigen belastingdruk rondom heen heeft gebouwd in de vorm van verzekeringen. In 2006 werd de kosten voor “volksgezondheid, welzijn en sport” nog begroot met 13,7 Miljard, zo’n 10% van het totaal. Sociale zekerheid en werkgelegenheid was de grootste post met 24,6 Miljard.

Anno 2020 (slechts 14 jaar later) is dit allemaal schrikbarend anders geworden. Dit toont de onhoudbaarheid van het kader voor hen die het in willen zien. Maar er zijn ondertussen giga belangen aan verbonden.

Verzekeringen: 

Dit zijn de drie grote verzekeringen: zorg, volks en werknemersverzekeringen. Zo is de groeiende kostenpost van de gestructureerde ongezonde consumptiemaatschappij apart en op zichzelf staand bij de werknemers en bevolking neergelegd. De zorg staat gebudgetteerd anno 2020 op 84 Miljard! Dat is het 6 voudige vergeleken met 2006.

Het probleem in de politieke cultuur van de overheid is dat men alleen maar met kostenverhogingen werkt. Er wordt niet gekeken naar de oorzaak van de problemen, die allemaal ver weg in de geschiedenis hun consumptie en manipulatie basis vinden. Er wordt alleen gereageerd op de groeiende consequenties van de verkeerd gegroeide structuur waardoor de verkeerde resultaten, zoals kostenbesparingen, groeiende crisissen, kwetsbaarheden voor virussen, een afhankelijkheid mentaliteit bij de bevolking, groeiende ziekten, een controledrang bij de politici, blijvende vervuiling, verhoging van kosten en vergroting van het probleem, veroorzaakt worden.

Historisch gegroeid, actuele uitdaging 

Sinds jaar en dag zit de landelijke overheid met het probleem van inkomsten die onder druk staan en kosten die de pan uit rijzen. De belastingdruk verhogen heeft een limiet. Ook de aan de kostenkant gerelateerde organisatiestructuren zijn beperkingen verbonden. Sinds enkele jaren tracht de overheid de kosten aan banden te leggen maar kostenbesparingen gaan ten koste van het verzorgingssysteem. De corona perikelen hebben deze knelpunten maar al te duidelijk gemaakt. Daarnaast is elke belastingpot een belangenwereld op zichzelf waarin lobbies, manipulaties en belangenverstrengelingen niet vreemd zijn. En dat allemaal onder het toeziend oog van een bevolking die om de vier jaar het eigenbelang (economische afhankelijkheid, zorgbehoevend) verzekert wil zien in het spel dat gespeeld wordt. Politieke beeldvorming (loze beloftes, het verleden in stand houden, pappen en nathouden) staat dan vaak haaks op de werkelijkheid van de verantwoordelijkheden (verduurzaming, kosten besparingen, werkgelegenheid, koopkracht) die men tracht te dragen, de een nobel en ethisch, de ander met een dubbele of meervoudige agenda.

Omdraaien?

Zolang de politieke overheid blijft aansturen op de maatschappij als kostenpost via belastinginkomsten, in plaats van reële volks of liever “mens” vertegenwoordiging, integraal via kwaliteit van leven, zullen de problemen alleen maar erger worden. Kwaliteit van leven mag geen kostenpost zijn maar dient gezien te worden als een gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheid. Die verantwoordelijkheid dragen we niet via doorgeslagen consumptie, zorgafhankelijkheid, economische speculatieve groei druk, in een gemanipuleerde, vervuilde omgeving en een twijfelachtige arbeidsmarkt die vaak geen enkele of zelfs aantoonbaar negatieve toegevoegde waarde geeft.

We moeten samen de zaak omdraaien en “kwaliteit van leven” voor onszelf definiëren in termen van directe “gezondheid, veiligheid en invulling van basisbehoeften voor iedereen”. Door niveau 4 bewustzijn gedreven co-creatie structureel toe te voegen aan de bestaande overheid lagen kan de cocreatie op basis van gezondheid en veiligheid vormgegeven worden. 

De onderliggende maatschappelijke niveaus, tot en met SMART (technologie nu gericht op gezondheid, veiligheid en samenredzaamheid, in plaats van controle en automatisering) zullen zich aanpassen aan de manier waarop niveau 4 zich ontwikkelt. 

De aanvaarding van niveau 4 door de overheden heeft gevolgen voor alle andere deelnemers aan de maatschappij als ook de manier van controle, belonen, handhaven, enz. Deze gevolgen leiden gaandeweg tot aanpassingen met een betere financiële economische samenhang tussen en voor alle partijen. Bij de lokaal regionale samenredzaamheid ligt de grootste uitdaging, net als sinds enige jaren, maar dan gekaderd in productiviteit in plaats van incasso, schuld en kostenbeheersing. Zorg voor elkaar staat dan centraal in een nieuwe vorm van solidariteit voor mens en natuur.

De landelijke overheid kan zich gaan richten op regionale verbindingen voor gelijke verdeling van voorzieningen tussen de regios. 

Niveau 4 begint op gemeentelijk niveau, gefaciliteerd door de nationale overheid door mee te gaan in het kader van menselijke kernwaarden (Sustainocratie). Dit is geen politieke keuze, het is een verantwoordelijkheid, die sinds de financiële crisis in 2008 (ongezonde financiële sector) en nu de corona crisis anno 2020 (ongezonde levensstijl en maatschappij structuur), geen weg terug meer kent, niet voor de overheid maar ook niet voor de bevolking.

Een lockdown dictatuur is onhoudbaar en alleen aanvaardbaar als de niveau 4 dialoog en transformatie erdoor opgestart wordt. Dit kan via de Stad van Morgen. Precedenten en ervaringsopbouw is er al sinds de financiële kredietcrisis van 2008 de eerste bewustwordingsslag “dat het anders moet” begon en deuren openden voor dialoog en transformatieve aandacht. Het volgende artikel gaat over ondernemen.

Allemaal samen naar een nieuwe, gezonde maatschappij

UNITED (SAMEN)

De techniek van veilig meedoen aan verandering

Download hier de pdf vorm…….

Introductie:

Elke verandering is moeilijk. Op persoonlijk vlak is het al een hele uitdaging. Extra ingrijpend als het om meerdere mensen tegelijk gaat. Bijvoorbeeld binnen een gezin (een nieuwe woning, verhuizing naar het buitenland), een bedrijf (organisatie verandering, aanpassing van de missie en doelstellingen) of instantie (zoals een overheid die overstapt van reguleren naar participeren). Om brede steun en betrokkenheid te krijgen voor de verandering is het belangrijk om duidelijk hierover te communiceren, uitnodigen en structureren. Niet vanuit angst, zoals nu door de Coronavirus, maar vanuit duurzame positiviteit en persoonlijke betrokkenheid.

UNITED is ontwikkeld na jarenlange ervaring in verandermanagement en leiderschap. De laatste jaren is het zelfs gebruikt in de stapsgewijze transformatie van hele maatschappijvormen via niveau 4. Tijdens een recente internationale oproep voor de transformatie van het economische en financiële stelsel in de wereld werd ook UNITED geïntroduceerd als hulpmiddel en richtlijn. 

Hoe interessant ook de ambitie om wereldwijd het verschil te maken, de basis van de verandering begint bij onszelf. De wereld van een complexe samenleving begint bij onszelf en onze omgeving, lokaal en regionaal. Daarom presenteren we dit UNITED verhaal eerst aan de gemeentelijke overheden van Nederland. We nodigen ze uit naar niveau 4, de bewustzijn gedreven multidisciplinaire cocreatie. Als de gemeente bereid is aan tafel te komen als faciliterende partner in integraal sustainocratisch welzijn dan vullen de andere stoelen zich ook. 

Of, als de andere stoelen (burgers, ondernemers en kennisinstellingen) zijn ingenomen, dan kan de gemeentelijke overheid vaak niet anders dan aanschuiven. Belangrijk is wel dat men het met authentieke bereidheid doet en niet vanuit politieke aanwezigheid. 

(Samen werken aan de transformatie van ‘s werelds economische en financiële stelsel ten behoeve van duurzaamheid)

Algemene lokale uitnodiging (burgers, gemeentelijke en provinciale overheid, ondernemers en kennis) tot niveau 4 regionale ontwikkeling, voor ons Welzijn en Duurzaam voortbestaan

begrijpen, behoefte en betrokkenheid

UNITED (samen)

De U van Understanding (begrijpen)

Waarom? We hebben in korte tijd leren inzien dat als het om onze gezondheid gaat we allemaal samen verantwoordelijkheid dienen te nemen. Door de tekortkomingen en risico’s van huidige maatschappij systeem werden we gedwongen naar een lockdown en werd angst de grootste drijfveer. Velen zijn het erover eens dat dit tijdelijk misschien noodzakelijk was, om de zwaar uitgemolken ziekenhuizen niet te overspoelen met een golf van ernstig zieke mensen. Maar dit mag zich niet blijven herhalen. Om dit te voorkomen is het belangrijk dat we onze gezondheid (weerbaarheid en immuniteit) voorop gaan stellen. 

Wie? En dat kan alleen als iedereen daaraan meedoet.

  • Burgers door gezondheid gedreven cultuur en gedragsaanpassing 
  • Overheid door beleid te voeren op gezondheid en gezonde leefomgeving 
  • Ondernemerschap door waardecreatie 
  • Kennisinstellingen en onderwijs door ons te helpen met inzichten over gezondheid 

Hoe? Wat is niveau 4? Niveau 4 is een vervolg op niveau 1, 2 en 3, die het gezicht en functioneren van een gebied zoals een stad historisch hebben bepaald. 

  • Niveau 1: basis infrastructuur. Er is ooit een reden geweest dat mensen samen kwamen in een gebied en zo een gemeenschap gingen vormen. Een kasteel, een kerk, een marktplaats, een haven, een kruispunt van wegen, enz. Er werden woningen gebouwd en straten aangelegd. Dat is niveau 1.
  • Niveau 2: geïntegreerde infrastructuur. Naar mate de gemeenschap groeide werd niveau 1 complexer. Er kwam voorzieningen bij, moesten op elkaar afgestemd worden enz. Denk aan verlichting, riolering, waterafvoer, winkels, diensten. 
  • Niveau 3: SMART. Slimme (technologische) oplossingen werden toegevoegd aan de moderne wereld. Stoplichten om het verkeer te regelen, sensoren om plannen te helpen onderbouwen, cameras voor veiligheid, enz. Nu ook internet om meer vanuit huis te kunnen werken. 

Niveau 1 werd veelal, en lang geleden, nog samen gedaan. Maar toen de gemeenschap te groot en complex werd ontstond een vorm van gemeenschappelijke  dienstverlening die het collectieve gedeelte ter harte nam. Omdat het gemeenschappelijke het individuele overstijgt kreeg deze dienstverlening (overheid) steeds meer zeggenschap. Niveau 2 en 3 zit in de machtscultuur van deze overheid. Via een democratisch debat konden keuzes gefundeerd worden vanuit belangen. Consequenties op menselijk niveau werden op eenzelfde manier aangepakt als het kiezen van een gebouw, bestrating of investering in technologie, op basis van kosten en baten. 

Aangezien de overheid sinds enkele decennia een risicomijdend “zorgbeleid” hanteert is de zorg ook een belangrijke kostenpost die constant onder druk staat door de groeiende zorgbehoefte in een economisch gestimuleerde, doorgeslagen, consumistische levensstijl. Daarnaast is de zorg verwikkeld geraakt in een economische belangenstrijd, net als alle andere overheid dossiers.

“De mens” werd vaak als argument gebruikt in de gebiedsontwikkeling maar vooral in de context van arbeidsparticipatie, kostenpost, belasting, verzekeringen en hypotheek betaler, en gedragsrisico (opstand). Beleid was gericht op inkomsten (economische groei), kostenbesparingen, groei en het “afhankelijk houden van het grootste deel van de bevolking”. Gaandeweg werd duidelijk dat dit een aanpak is die de eigen problemen voedt. Maar het is een aanpak die diepgeworteld zit in de bestuurlijke cultuurgeschiedenis en bijbehorende afhankelijke instellingen. 

In groeiende mate krijgt de bevolking en de structuur te maken met crisissen. Virussen zijn er een (Influenza, Corona, Sars, HIV, etc), hebzuchtige belangen uitingen en manipulatie (politiek economische samenzweerders) zijn een tweede. Steeds meer komt het menselijke voortbestaan ter discussie door gebrek aan aandacht voor de mens en haar omgeving. De een wil de levensstijl en bijbehorende wereldeconomie vasthouden en ziet in de bevolkingsgroei een probleem. De ander ziet het gezonde leven als basisrecht en ziet onze kwetsbaarheid en gebrek aan weerbaarheid als probleem. 

Elk van de opvattingen uit zich in de wereld. Vasthouden aan het oude uit zich via controle en manipulatie (inclusief lockdown). Verandering naar weerbaarheid en gezondheid uit zich in niveau 4 (we nemen eigen verantwoordelijkheid).

Niveau 4: participatie in cocreatie van onze menselijke en natuurlijke kernwaarden zoals gezondheid.

Op niveau 4 staat “de mens” centraal, niet het politieke economische belangen systeem. Door de mens centraal te stellen nodigen we alle mensen samen uit zich in te zetten voor hun eigen kernwaarden, zoals onderbouwd en gedefinieerd op dit niveau. Mensen die werken in een instantie maken deze instantie instrumentaal aan het bijdragen aan deze kernwaarden. Dan heeft de instantie bestaansrecht en krijgt erkenning voor de specialisatie die ze aan tafel brengt. Zo worden functies ondergeschikt aan de waarden en kunnen op die basis worden aangesproken. Functies als wethouder, ambtenaar, politie, ondernemer, arts, zorginstelling, enz..burgerschap kan worden gestimuleerd tot gezond gedrag en levensstijl. 

Op niveau 4 doen we het allemaal samen. Instellingen zijn onze gereedschapskist, de ambachtelijke handen van de gezonde maatschappij zijn van de mens zelf.

En wat gebeurt er met niveau 1, 2 en 3? Die blijven in handen van de overheid. Alleen worden besluiten niet meer getoetst aan de oude belangen maar aan die van niveau 4. De uitvoering is daarna in handen van de professionele instellingen die vaak zelf ook aan tafel zitten op niveau 4.

De N van Need (behoefte)

Uit het “begrijpen” ontstaat de behoefte en het urgentiebesef om ons naar dit nieuwe bewustzijn en operationeel niveau van “mens en natuur centraal”  te tillen. We kunnen niet op oude voet doorgaan daar dit alleen maar leidt tot meer crisissen zoals COVID19 en bijbehorende economische en menselijke malaise. Het is tevens onlogisch dat nieuwe lockdowns of een mogelijk vaccin de lange termijn oplossingen bieden voor de uitdagingen waar we voor staan. De enige oplossing is het stap voor stap creëren van een nieuwe maatschappelijke samenhang, een waarin geld hooguit een middel is maar gezondheid, weerbaarheid en natuurlijke immuniteit een permanent veiligheid en participatie doel is van alle betrokkenen in de regio, inwoners en instellingen gelijk. We kunnen niet onze geschiedenis overboord gooien, noch de bestaande structuren. Daarvoor is het allemaal te waardevol. We kunnen wel niveau 4 inrichten en laten functioneren zodat deze de onderliggende niveaus gaat voeden op een nieuwe, integraal welzijn gedreven manier.

De I van Involvement (betrokkenheid)

Het begrip “samen” wordt op deze manier relevant en uitdagend. Elke deelnemer, mens of instelling draagt een unieke verantwoordelijkheid en concrete bijdrage in het geheel. Wanneer organisaties zoals de overheid, het bedrijfsleven, stichtingen, onderwijs en kennisinstellingen, enz de noodzaak begrijpen dan is betrokkenheid fundamenteel en uit eigenbelang. Wanneer men meedoet kan men de eigen essenties aanpassen aan de nieuwe context en zichzelf daarin waardevol maken vanuit toegevoegde waarden, creativiteit en authenticiteit. Het creëren van bestaansrecht in de nieuwe werkelijkheid is fundamenteel. Het vergt aanpassings- vermogen en vaak een eigen transitiepad. Deelname maakt het de moeite waard. 

Zulks bestaansrecht is echter niet elke bestaande instantie toebedeeld. Zo zullen er organisaties zijn die alleen bestaansrecht hadden in de oude werkelijkheid en gedoemd zijn te verdwijnen (vaak met de nodige weerstand vooraf). Sommigen kunnen zich aanpassen en zich van nieuw elan voorzien. Er zullen ook nieuwe initiatieven ontstaan die in de oude werkelijkheid misschien de ruimte niet kregen of gewoon niet konden bestaan. Kortom, door het transformatiepad zal een nieuw economisch en financieel ecosysteem ontstaan met oude, aangepaste en nieuwe spelers. 

Dat heet evolutie. Je doet mee of niet, dat blijft een afweging en keuze. 

De T van Targeted (Doelgericht)

Het doel van de “transformatie van het economische en financiële systeem te behoeve van duurzaamheid” is te vaag en abstract om te verbinden, ondanks het besef van noodzaak en urgentie. Het COVID19 virus heeft de nodige concretie aangebracht door de proactieve verantwoordelijkheid van “gezondheid en weerbaarheid” voorop te stellen vanuit een menselijke en milieu perspectief, maar ook voor het effectief maken van een ondersteunend “zorg voor gezondheid” systeem. Door de geformuleerde en onderbouwde menselijke en natuurlijke  kernwaarden voorop te gaan stellen ontstaat een nieuwe dialoog die zich verder kan onderverdelen in specifieke regionale prioriteiten, projectmatige keuzes en leerproces. Voorbeelden van deze doelgerichte subcategorieën, waar niveau 4 tafels aan ontleend kunnen worden, zijn:

  • Weerbaarheid, immuunsysteem en gezondheid
  • Zorg voor gezondheid
  • Stedelijke voedselvoorziening en gezondheid
  • Gebiedsdynamiek, mobiliteit en gezondheid
  • Stedelijke ontwikkeling, wonen en gezondheid
  • Luchtkwaliteit en gebiedsdynamiek
  • Energie, kwaliteit van leven en lokale productiviteit
  • Stad en platteland verbinding
  • Transitie van voedselproductie van monocultuur naar natuurlijke diversiteit
  • Etc

Sommige van deze uitdagingen hebben al een niveau 4 precedent en hoeven alleen maar overgenomen te worden door andere gemeenten, van lokale verander prioriteiten voorzien te worden en eigen UNITED processen te omarmen. Denk aan:

  • AiREAS – luchtkwaliteit, gezondheid en gebiedsdynamiek
  • FRE2SH – stadslandbouw en gezonde voeding
  • COS3i – sociale inclusie en innovatie
  • School of Talents – participerend leren 

Alle niveau 4 clusters vullen elkaar aan, hebben overlappende activiteiten die ook gemanaged kunnen worden zodat de waardecreatie exponentieel wordt met rust, recreatie en cohesie tot gevolg dankzij overvloed. 

De E van Entrepreneurial (ondernemend)

Ondernemen is niet alleen beperkt tot ouderwetse geldgedreven bedrijven. We ondernemen allemaal, elke dag, vanuit het begrip “iets doen”. En als we dan wat doen laten we dan vooral “iets goeds doen”, hetgeen al een intrinsieke verbetering in zich heeft. Het probleem met het oude ondernemen was dat het geld gedreven was en daarmee vaak onze moraal ondermijnde over de consequenties van onze activiteiten. Geld was immers sturend, niet de moraal of ethiek. Omdat te veranderen creëerden we de moderne maatstaf voor 21e eeuws ondernemen, het 4 x winst principe, ofwel het Pyramide Paradigma voor integrale waarde creatie:

  1. Winst voor de mens, geredeneerd vanuit de natuurlijke menselijke kernwaarden zoals gezondheid,
  2. Winst voor de maatschappij in de vorm van sociale betrokkenheid, erkenning, beloning, participatie, gedeelde verantwoordelijkheid, kostenbesparingen, gelijkwaardigheid, participerend leren, bewustwording
  3. Winst voor het milieu middels het voorkomen en aanpakken van vervuiling, de introductie van lokale circulaire processen van materiaalgebruik, de herdefinitie en herstel natuurlijke ruimten en ecosystemen,
  4. Winst voor onze economische continuïteit. 

Dit 4 x Winst model is een verbindende aanpak op niveau 4 voor gebied en cultuurontwikkeling. Het is niet alleen relevant voor nieuwetijdse ondernemers maar ook voor niveau 4 overheidsparticipatie,  zelfbewust burgerschap, toegepaste kennis- ontwikkeling en overdracht, enz. In een samenwerking op dit niveau ontstaan projecten waarin nooit een van deze winsten op negatief mag staan omdat het uiteindelijk ergens waarde onttrekt dat niet gecompenseerd wordt. Voor weerbaarheid en maatschappelijke continuïteit moeten alle vier de winsten zich positief en meetbaar manifesteren, zonder uitzondering.

En de D van Devoted (bezield) 

De niveau 4 verbinding via UNITED en de menselijke kernwaarden is betekenisvol. Het raakt de zingeving en bevordert de passie van de deelnemers. Dit komt door de erkenning van de authentieke en noodzakelijke toegevoegde waarde van elke deelname, juist omdat het niet om geld gaat maar de creatie en het behoud van fundamentele waarden waar een ieder als mens achter kan staan. De lokale waarde creatie is voor iedere betrokkene, niet alleen voor “een ander”. Wanneer mensen en instanties hun eigenwaarde in de samenwerking inzien en versterken dan stimuleert die de motivatie tot deelname, het delen van de waarden en groei in deze processen. Tevens worden gespecialiseerde functies erkend door concrete toegevoegde waarde. 

Tot slot

Wie? Wie is verantwoordelijk voor niveau 4? De uitnodiging tot participatie in cocreatie wordt gedaan door een politiek economisch onafhankelijke persoon of stichting. Deze financiert zich via de projectmatige aanpak middels een transparante 10-10-80 formule. Deze persoon of stichting noemen we de Sustainocraat. Per niveau 4 cluster kunnen dat 1 of 2, hooguit 3 personen zijn. Deze bewaken het kader van menselijke kernwaarden en cocreatie, zorgen voor gelijkwaardigheid aan tafel en functioneren als tafelvoorzitter. In het geval van uit te voeren projecten zorgen zij voor het bewaken van de afspraken, navolgen van de doelstellingen en escalatie in geval van problemen of conflicten in de operationele uitvoering.

Binnen de clusters wordt ook aandacht besteed aan de begeleiding van de deelnemers zodat de waardecreatie onderling optimaal zich ontwikkelt en elke deelnemer een sparringpartner heeft voor de eigen transitie of transformatie uitdagingen.

Anekdote 

Sinds enige jaren hanteren bewegingen in Brussel en Europa het begrip “Small Heroes”, ofwel kleine helden. Dit verwijst naar de regio’s (gemeenten) die integraal welzijn hebben omarmt als drijfveer en dit als participatiemodel omarmen. De grotere verzuilde steden worden steeds meer door mensen gezien als bronnen van ongezondheid, ongezond gedrag, uitbuiting en getto-achtige manipulatie. De kleine helden ontwikkelen zo een bepaalde aantrekkingskracht voor mensen, vaak jongeren met kinderen, ouden van dagen en kunstenaars die in de rust, natuur en verbindende participatie zich beter voelen dan het grootstedelijke alternatief. In de kleine helden kunnen zich alternatieve waardesystemen ontwikkelen waardoor het principe van samenredzaamheid een totale lokale cohesie vormen. Onderlinge relaties tussen kleine helden zorgen voor uitwisseling van overvloeden die specifiek zijn voor de concrete clusters. Dit hoeft niet materieel te zijn in de vorm van producten. Dat kan ook zijn in de vorm van recreatie, zorg specialisatie, dienstverlening, natuur, sociale activiteiten, wedstrijden, enz. Voor vele bestuurders is het fijner om faciliterend vorm te geven aan een kleine held dan een grootstedelijk wespennest. 

Jean-Paul Close

Grondlegger van Sustainocratie, niveau 4 cocreatie

Initiatiefnemer van de Stad van Morgen (niveau 4 samenwerking)

Bedenker van UNITED

Deskundig adviseur voor niveau 4 initiatieven wereldwijd

Verbindend Sustainocraat

Videoweergave Vlaams bezoek aan Stad van Morgen Eindhoven

Onze, in sustainocratie gespecialiseerde videoreporter Lenneke was erbij. Ondanks wat problemen met de wind in de microfoon en de moeilijkheid om alles van de Stad van Morgen in een kort filmpje weer te geven, heeft ze weer creatief gepresteerd. Veel plezier met de inzichten, inspiratie en de focus op stadslandbouw samen met onze buren. Wat ons betreft het eerste filmpje van een hele serie.

Liefde voor Robots

rl_logo-2018_red.png

In de oude Campina fabriek aan het kanaal van Eindhoven worden tussen 15 september 2018 en 2 december zo’n 50.000 mensen uit de hele wereld verwacht voor de open discussie en expositie over robots in het leven van de mens.

Stad van Morgen werkt formeel samen met de Robot Love organisatie op verschillende fronten:

  • De inhoudelijke discussie over de plek van robots in onze samenleving, gezien vanuit Sustainocratie
  • De uitnodigende impact van dit grote evenement op het kanaalgebied en de gebiedsontwikkeling plannen en wensen van de lokale inwoners zelf
  • De voedselvoorziening voor alle deelnemers vanuit FRE2SH city food en catering partners
  • De sociale inclusie (COS3i) van het evenement voor vrijwilligers uit de wereld van re-integratie, vluchtelingen, enz
  • Het participerend leerpodium voor onze School of Talents partners door het integreren van enkele eigen discussies in dit open platform.

Www.robotlove.nl

DOE MEE spel (ondernemers)

Ondernemers

Bent u pionier in de nieuwe wereld van (kern)waarde-gedreven ondernemen? Bent u actief in Eindhoven en omstreken? Kunt u uw verhaal vertellen aan de hand van een positieve score vanuit het 4 x winst model (winst voor de mens, maatschappij, het milieu en economische continuiteit)? Dan moet u zich zeker aanmelden voor dit spel. We gaan namelijk een heleboel mensen uitdagen om naar u op zoek te gaan. Duizenden bezoekers kunt u op termijn verwachten. Natuurlijk niet allemaal tegelijk maar wel in een gestage stroom.

Het spel wordt in blokken van 6 maanden gespeeld. Te beginnen 1 juni. Onderweg zijn er beloningen maar aan het einde van het blok komt het grote feest.

COS3I doe mee spel

Wilt u meer weten? Vertel dan even over uw initiatief en verstrek uw gegevens, dan nemen wij contact met u op.

Sociale inclusie in de praktijk

Het is nu ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik samen met Andrea Schrijen de basis begon te leggen voor COS3I (coöperatie voor sociale inclusie, integratie en innovatie binnen de context van Sustainocratie), met inzichten die uit AiREAS lifestyle onderzoeken zijn voortgekomen.

Met sociale inclusie, integratie en innovatie (COS3I) bedoelen we de uitnodiging om nieuwe mensen te ontmoeten, deel te nemen aan allerlei leuke, nieuwe initiatieven die bijdragen aan een gezonde en veilige samenleving, of zelf ondernemend actief te geraken in de nieuwe wereld van Sustainocratische menselijke kernwaarden.

img_20180223_11204961127878.png
Ons welzijn wordt bepaald door de manier waarop we met elkaar en onze omgeving omgaan

Ons oorspronkelijke plan was om het lege Designhuis te gaan gebruiken voor het opzetten van een coöperatie voor sociaal ondernemerschap, maar dat stuitte op flink verzet van bestuurders in de gemeente. We zijn daarna uitgeweken naar de wijken van Eindhoven. COS3I ontwikkelde zich verder door middel van inclusie gerichte samenwerking met allerlei partijen in de stad. Die samenwerking begint nu haar vruchten af te werpen. Maar wat zijn onze praktijkervaringen?

Sociale inclusie begint bij ons zelf: Het is gemakkelijk om te zeggen dat we sociale inclusie, integratie en innovatie willen van anderen maar de werkelijkheid is weerbarstiger. “Het moet anders” wordt pas relevant als we zelf bereid zijn “het anders te doen”. Voor een ieder is dat een confrontatie met zichzelf.

Beleren of prediken werkt niet, maar de positieve uitnodiging wel. Dan komen we eerst onszelf tegen want we moeten de uitnodiging voor onszelf aanvaarden. Dan komt het. Waarom zouden we uit onze oude vertrouwde comfort zone willen stappen? Nodigen we uit vanuit een persoonlijk belang (geld, seksualiteit, structuur, controle, zorg, partner behoefte, eenzaamheid) of het samen optrekken vanuit een gedeeld hoger doel (bijvoorbeeld gezondere maatschappij)? Doen we dit op basis van gelijkwaardigheid? Bieden we veiligheid en respect aan en voor elkaar?

Het onderscheid was vaak moeilijk te maken en daar moesten we individueel, en samen vanuit respect naar elkaar, hard aan werken. Iedereen had wel een eigen belang om mee te doen en iedereen wilde ook op een of de andere manier bijdragen aan het hogere maatschappelijke doel.

2017 was een enorme leerschool over loslaten, luisteren, elkaar bijstaan, meedoen, gelijkwaardigheid man en vrouw, zelfbewustzijn enz. voor onszelf. Zeker voor mij. Aldoor was ik man en vrouw tegelijk geweest in de Stad van Morgen processen, net als in mijn thuis situatie met opgroeiende meiden. Door beide energieën los te laten en opnieuw te verbinden openbaarde zich op een heftige manier een geheel nieuwe wereld (een nieuwe energetisch niveau) voor mijzelf én de Stad van Morgen.

Gelijkwaardigheid man en vrouw: Dit lijkt zo evident maar dat is niet zo. We komen uit een overheersend mannelijke cultuur waar ook vrouwen zich aan hebben onderworpen, zelfs als het gaat om emancipatie. De werkelijke emancipatie in COS3I werd het creëren van een evolutionaire eenheid van gelijkheid binnen de dualiteit van het mannelijke (doen) en vrouwelijke (zijn). Dat klinkt abstract maar is het niet.

Transformatie2
Gelijkwaardigheid man vrouw vormt de eenheid van duurzame menselijke evolutie

Het vergde een individueel loslaatproces van oude zorg gewoontes en opgelopen opgekropte pijnen. In mijn geval bleek het een confrontatie met mijn innerlijke zelf. We zorgen niet voor elkaar (hiërarchie) maar mét elkaar (ecosystem van gelijkwaardigheid) voor onze duurzame ontwikkeling. Op individueel niveau kwamen er allerlei nog te verwerken issues naar voren voordat we op basis van gelijkwaardigheid onze activiteiten konden opbouwen zonder verstorende eigenbelangen. Voor mij was het loslaten van een dominante zorgdrang een oog en hartopener. Je kunt samen veel meer bereiken door de verantwoordelijkheid te delen op basis van talent, authenticiteit en inzet, gekoppeld aan een gemeenschappelijk hoger doel. De resultaten worden dan veelal divers en onvoorspelbaar beter dan als een hiërarchie wordt toegepast. Gedurende dit proces waren het enkele prachtige vrouwen die mij het aspect van gelijkwaardigheid zonder enige dubbelzinnigheid bij wisten te brengen. Na twee gestrande huwelijken en langdurig alleenstaande vaderschap van twee meiden was het ervaren van gelijkwaardigheid een openbaring, rationeel en emotioneel.

In de Stad van Morgen betekende deze doorbraak een explosie van activiteit en betrokkenheid. De vrouwelijke energie (inhoud en verandering) begon te bruisen en gaf kracht aan de mannelijke energie (groei en controle). Er ontstond voor het gevoel een omgekeerde wereld. Voor de rationele mens presenteerde dit een menselijke wereld zoals die zou moeten zijn, en vaak is, bijvoorbeeld in gezinsverband. In korte tijd groeide de vrouwelijke deelname aan COS3I en de Stad van Morgen enorm. Vrouwelijk leiderschap verbond zich met de ideologie, met een geheel eigen interpretatie en inhoudelijke aanpak. Voor mij was het loslaten en aanvaarden van nieuwe inzichten binnen de kaders van Sustainocratie een persoonlijke openbaring. Geweldig! De onvoorspelbare creativiteit was overweldigend. Het gevoel dat ik zelf wat meer aan de zijlijn kon gaan staan was rustgevend. Laat maar gebeuren, zonder oordeel, zonder andere verwachtingen dan genieten van het goede dat ontstaat.

Andrea besloot na deze intense opstartfase haar eigen weg te gaan. Zij had op haar eigen unieke manier mijn en ons hart energetisch geopend en liet nu de ruimte zodat deze gevuld kon worden met diversiteit en liefdevolle creativiteit.

Samenwerking met groepen: Na het innerlijke verwerkingsproces bleek samenwerking met grote maatschappelijke groepen een mooie ontwikkeling. Behoud van eigen (groeps)identiteit (werken met elkaar, niet voor elkaar) werd de norm. Dezelfde gelijkwaardigheid, van respect en innovatieve drijfveren vanuit kernwaarden, als de eerder ervaren gelijkheid tussen man en vrouw, het vrouwelijke en mannelijke, bleek een krachtig verbindend recept, niet alleen voor COS3I maar voor alle Stad van Morgen samenwerkingsverbanden. Stad van Morgen groeide daardoor exponentieel.

Loslaten werd het nieuwe verbinden. De kringen die ontstonden werden verbonden met wijkgerichte partners. De structuur werd gebaseerd op dynamisch clustering rondom presentatie festivals en evenementen die participatie losmaken en verbinden. Alles kost tijd en manifesteert zich wanneer deze rijp is. De energie patronen vormen gaandeweg een nieuwe maatschappelijke basis met gerelateerde nieuwe verbindingen (integratie, inclusie en innovatie). De hoeveelheid deelnemende mensen en groepen vermenigvuldigt zich zienderogen. De ene keer organiseert COS3I en wordt door anderen gesteund, de andere keer ondersteunt COS3I.

De toekomst? We hebben enerzijds geen idee hoe de toekomst concreet zich gaat manifesteren. Anderzijds weten we het wel omdat de ontsloten positieve energetische resonantie voelbaar groeit en allerlei mooie processen doet ontspruiten die we zelf vorm geven of helpen vormgeven door met elkaar samen te werken. Inclusie ontstaat dan vanzelf alsof een nieuwe Kondratief cyclus zich heeft losgetrokken van de oude en de ruimte inneemt om te groeien door zich te manifesteren in onze tastbare en voelbare wereld. Liefde en vertrouwen regeert dan weer in plaats van haat en wantrouwen waar we vandaan komen.

Het sociale innovatie proces in Rijkswaterstaat “meekoppelkansen” met behulp van ons menselijke “zijn en doen” model naar de nieuwe harmonie van mens en natuur

Kortom de onvoorspelbaarheid geeft een patroon weer van positieve energie, ontmoetingen, verbindingen en productiviteit. Maar wat die samen opleveren blijft een verrassing. Dat is misschien voor de grootste controle freaks (zoals de overheid) uit de oude wereld de grootste angst. Niet weten wat er gaat gebeuren en afhankelijk zijn van het eigen aanpassingsvermogen als iets gebeurt. Dat vergt zelfkennis en vertrouwen die een controle persoon niet heeft en dus moet leren. Het gevoel dat er chaos kan komen geeft de zorgstaat een extra impuls om blokkades op te werpen, meer controles in te voeren en belastingen te heffen. Het gevoel van loslaten geeft de nieuwe dynamische structuren zoals COS3I juist vleugels om nieuwe verbindingen te zoeken op weg naar een nieuwe maatschappelijke harmonie.

Zodra de nieuwe wereld zich tastbaar manifesteert ontstaan er weer nieuwe controle behoeftes om deze te borgen, te koesteren en vast te houden. Dat is het moment dat controle mechanismen zoals de overheid of multinationals het oude loslaten en het nieuwe omarmen. Dit zien we gebeuren in de wijken, bijvoorbeeld met vernieuwende coöperatieve werkgelegenheid projecten die in beginsel niet gesteund worden door de overheid en daarna wel. Of nieuwe woonwijken op basis van tiny houses. Of coalitie akkoorden op basis van menselijke kernwaarden in plaats van oude linkse, rechtse of liberale patronen. Of ministeries die hun grenzen verleggen van verzuilde postzegel plannen naar integrale processen zoals de Circulaire Snelweg van Rijkswaterstaat of het Samen Meten programma van het RIVM.

img_20180322_163215441271931.jpg
De multidisciplinaire werkgroepen Circulaire Snelweg van Rijkswaterstaat luisteren hoe de wegen niet meer alleen een economische toegevoegde waarde gaan leveren maar ook biologisch, technologisch en sociaal. De inbreng van de Stad van Morgen met het sustainocratische gedachtegoed heeft een enorme impact. Het is fantastisch te zien hoe grote spelers in teamverband hier voor open zijn gaan staan en er hun profijt mee kunnen doen ook al is het wennen aan de integrale denkprocessen.

Media aandacht voor Expats en democratie

Onze presentatie en interactie met deelnemende Expats, over de democratie in Nederland en de komende raadsverkiezingen, is niet onopgemerkt voorbijgegaan. De verschillende media gaven een mooi beeld van de bijeenkomst en gesprekken.

E52: Expats en het doolhof van 16 politieke partijen

Eindhoven News: Municipal elections

Eindhovens Dagblad: Expats are very welcome in Eindhoven

Wordt vervolgd

We staan onszelf in de weg

Het was weer een mooie bijeenkomst in de raadzaal van Eindhoven. Het ging over de Sustainable Development Goals (SDG). Verschillende mensen kwamen aan het woord. Zoals iemand van Philips die de organisatie ophemelde over hun prachtige plannen en resultaten. Of de wethouder van Oss die oprecht en open hun commitment toonde met concrete voorbeelden en een persoonlijke missie rondom een nieuw soort Oss DNA waarin ook de burgemeester een belangrijke rol speelt. Er was een jonge dame die in het Engels pleitte voor geluk als uitgangspunt.

img_20180227_202228277028665.jpg
Veel vertegenwoordigers vanuit de internationale community waren aanwezig

Allemaal goede intenties. Maar tijdens de discussies breken de goede voornemens al snel in stukjes van belangen. De wethouder van Oss legt zich erbij neer dat het ook wel eens tegenstrijdige belangen zijn waardoor partners even niet mee doen. Philips wil graag verkopen en een belangrijk deel van haar omzet genereren uit deze goals, maar zichzelf ter discussie stellen (bijvoorbeeld als mede veroorzaker van luchtvervuiling door haar wereldwijde productie en distributie aanpak) in dezelfde context, dat blijkt moeilijker. Geluk is een argument voor workshops, niet voor een zorg voor elkaar aanpak. De statistieken tonen dat armoede in Eindhoven ondertussen steeg van 7% naar 10%.

Kortom,we staan onszelf in de weg. We willen wel maar hebben een cultuur van belangen geschapen waarin geen gemeenschappelijke verantwoording wordt afgelegd. Toen de Stad van Morgen daarop wees nam de voorzitter van de bijeenkomst het woord met de prikkelende opmerking dat deze bijeenkomst (let wel, op de vooravond van verkiezingen, in de avonduren, in het openbare debat) al voldoende blijk was van het nemen van verantwoordelijkheid door de gemeenteraad omdat vele fracties aanwezig waren die avond. De uitnodiging om dan met zijn allen lid te worden van AiREAS en verantwoordelijkheid te nemen voor het samen co-creëren van een gezonde stad (waarin veel sustainable goals verweven zitten) werd door dezelfde avondvoorzitter aan de kant geschoven.

Voor velen was deze actie van de avondvoorzitter een duidelijke blijk dat de belangenmethodiek boven alles belangrijker wordt gevonden dan de gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheid. Het was ook een verwijzing dat, ondanks het open karakter van de bijeenkomst, de raad alles bepalend is. Een bevestiging dat we onszelf systematisch in de de weg staan. De VN goals leveren een leuk permanent debat op, houdt veel mensen bezig, maar als het puntje bij paaltje komt dan gaan de belangen voor.

De SDG is, net als de Sustainocratische kernwaarden, een aangelegenheid van ons allemaal, niet alleen het beleid. Mensen uit de zaal wilden erop reageren maar kregen de kans niet en maakten hun verbazing en boosheid kenbaar achteraf.  Gedurende de interacties waren er wel enkele sprekers die een response wisten te verweven en het integraal denken, projectmatige partnerschappen en het creëren van politiek onafhankelijke samenwerkingsverbanden, als evolutionaire noodzaak zagen.

img_20180228_0839321495980676.jpg
Het kaartje dat de gemeente Oss uitdraagt

Mensenwerk

Wat ook de doelstellingen mogen zijn, het blijft mensenwerk om ze te bereiken. En bij mensenwerk hebben we te maken met allerlei vormen van het omgaan met de werkelijkheid. Die menselijke complexiteit hebben we al vaak weergegeven in de verhouding tussen het zijn en het doen. Dat geldt ook voor gemeenschappen.

ChangeUK

 

Dat zien we ook terug in de bestuurlijke werkelijkheid. De keuzes die men maakt. Zo publiceren de Verenigde Naties de sustainable development goals op een bepaalde manier welke consensus en support heeft opgeleverd van de vele deelnemende landen. Maar de steden kunnen de vertaling naar hun eigen werkelijkheid aanpassen.

Neem als voorbeeld de Gemeente Oss. Deze heeft de erkenning gekregen dat ze het beste de SDGs vertegenwoordigen. Als we dan kijken naar de nuance van deze gemeente in het publiceren van de doelstelling dan zien we bijvoorbeeld dit verschil bij nummer 8±

  • Verenigde Naties SDG nummer 8: Decent work and economic growth
  • Gemeente Oss SDG nummer 8: Fatsoenlijk werk en een gezonde economie

Het verschil is subtiel maar belangrijk. Een gezonde economie op gebiedsniveau is niet noodzakelijkerwijs een groei economie, in tegendeel. Groei economieën leveren stress en gebrek aan ethisch bewustzijn omdat groei alles bepaalt. Een gezonde economie zoekt harmonie en symbiose maar geen groei. Men is bewust en zoekt ethiek en samenhang. Een stad is als een bos. Bomen, bloemen en struiken groeien in een bos maar het bos groeit niet, het bruist van levendigheid. Dat is ook een stad. Als een stad zich concentreert op economische groei dan gaat dat ten kosten van de bruisende levendigheid die de stad in stand houdt.  Oss gaf een belangrijke inspiratie.

AiREAS, Buurauto en sociale integratie

De sociale ongelijkheid in onze maatschappij is enorm. De minder bedeelde mens heeft een structurele achterstand in het ontwerp van een duurzaam leven:

  • incassobureaus doen de maandlasten stijgen,
  • men kan geen auto hebben wegens de kosten of men is aangewezen op een tweede hands goedkoop modelletje,
  • laat staan meedoen met hybride en elektrische mobiliteit
  • een baan bezoeken die te ver is lukt dan al niet waardoor men geïsoleerd en beperkt raakt van de banenmarkt
  • het negatieve zelfbeeld groeit door deze beperkingen waardoor zelfvertrouwen ondermijnd wordt en men vaker toevlucht zoekt tot alcohol, drugs, eenzaamheid, sociale afzondering, hetgeen de participatie alleen maar moeilijker maakt.

De rijker mensen hebben die problemen niet en worden maatschappelijk gesteund door de overheid met aftrekposten, voorzieningen, subsidies, enz die onder het mom van verduurzaming de ongelijkheid alleen maar doet stijgen.

Hoe zou het zijn als mensen in de bijstand of met de lagere inkomens ook met een mooie, duurzame elektrische auto naar hun toekomstige werkgever kunnen rijden? Of hun eigenwaarde opvijzelen door eens een keer goedkoop met gezin te kunnen toeren in enige luxe? 

Hoe zou het zijn als deze minder bedeelde groep het goede voorbeeld geeft aan alle middeninkomens die het gemak van een eigen auto voor de deur niet ter discussie stellen? En zo de stad ruimtelijk blijven vervuilen met vele duizenden ongebruikte en geparkeerde voertuigen die niets bijdragen aan het welzijn van de stad? Stappen zij op termijn ook over op de deelauto met alle voordelen van dien?

En de overheid?

Stad van Morgen, in samenwerking met AiREAS (luchtkwaliteit, gezondheid en mobiliteit), Buurauto (specialist in een deelformule met elektrische voertuigen), COS3i (sociale integratie) en Fab28 (wijkverbindend initiatief in stadsdeel Stratum van Eindhoven) beginnen samen een integraal sociaal mobiliteit plan met als proefgebied: Stratum. We gaan het volgde doen:

  • Openen de inschrijving voor sociale deelname aan gedeelde elektrische mobiliteit in Burghplan en omgeving.
  • Bieden elektrische auto, fietsen en bakfietsen aan in HUB vorm voor het ontwerp van sociale dienstverlening, betrokkenheid en participatie…
  • Creëren in samenwerking met lokale partner de benodigde lokale energie zelfvoorziening voor deze mobiliteit
  • Ontwikkelen samen de transitie van bijstand naar een baan of ondernemerschap binnen de context van de Sustainocratische kernwaarden en innovatiestromen.

Het doel is om het gehele metropool gebied Eindhoven te voorzien van deelmobiliteit binnen de wijken, de sociale ongelijkheid te vereffenen en alle lagen van de bevolking toegang te geven tot verduurzamende faciliteiten, diensten en participatieve betrokkenheid.

Even wat bewustwordingsinformatie:

  • sociale ongelijkheid is een van grootste problemen van deze tijd die verduurzaming in de weg staan.
  • de kosten van een benzine auto in eigendom zijn al snel 500 tot 1500€ (als we aanschafkosten, verzekering, parkeerlasten, benzinekosten, verzekeringen en belastingen verdelen over de maand met aftrek van restwaarde van het voertuig). Aan de ondergrens zitten de tweede hands auto’s, bovengrens de duurdere nieuwe autos.
  • dit zijn onmogelijke bedragen voor mensen die met een minimum rond moeten komen. Zij zijn derhalve structureel uitgesloten van de moderne tijd met alle gevolgen van dien.
  • een elektrische deelauto staat al ter beschikking voor minder dan 50€ per sociale deelnemer, mits we ons in de wijk weten te organiseren. Dat is precies wat we gaan doen en daarvoor is het sustainocratische participatie kader (samen verantwoordelijkheid nemen: overheid, innovatief ondernemen, inwoners en kennis) fundamenteel.
    • Overheid – nog niet betrokken helaas, misschien na de raadsverkiezingen 21 maart?
    • Innovatief ondernemen – Buurauto, energie040, stichting BOSS-Baas,
    • Inwoners – Fab28 in Stratum, vele andere partners in andere wijken, belangenverenigingen, enz
    • Kennis – AiREAS (luchtkwaliteit) en COS3I (sociale integratie)
    • Verbindende coördinatie – Stad van Morgen

Wilt u meedoen? Heeft u misschien buren of familieleden die hier baat bij hebben of wilt u hen hierbij helpen? Het kan allemaal. De komende weken organiseert de mobiliteit kring van Stad van Morgen’s COS3I sociale integratie bijeenkomsten en verbindende samenwerkingsprocessen in Fab28 Stratum.

Op 28 April wordt het COS3I wijkfestival georganiseerd in Fab28 waar we ook een van deelauto’s hopen te tonen. In de tussentijd kunnen we al veel doen.