Archief | Analyse RSS feed for this section

Sociale inclusie in de praktijk

24 Mrt

Het is nu ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik samen met Andrea Schrijen de basis begon te leggen voor COS3I (coöperatie voor sociale inclusie, integratie en innovatie binnen de context van Sustainocratie), met inzichten die uit AiREAS lifestyle onderzoeken zijn voortgekomen.

Met sociale inclusie, integratie en innovatie (COS3I) bedoelen we de uitnodiging om nieuwe mensen te ontmoeten, deel te nemen aan allerlei leuke, nieuwe initiatieven die bijdragen aan een gezonde en veilige samenleving, of zelf ondernemend actief te geraken in de nieuwe wereld van Sustainocratische menselijke kernwaarden.

img_20180223_11204961127878.png

Ons welzijn wordt bepaald door de manier waarop we met elkaar en onze omgeving omgaan

Ons oorspronkelijke plan was om het lege Designhuis te gaan gebruiken voor het opzetten van een coöperatie voor sociaal ondernemerschap, maar dat stuitte op flink verzet van bestuurders in de gemeente. We zijn daarna uitgeweken naar de wijken van Eindhoven. COS3I ontwikkelde zich verder door middel van inclusie gerichte samenwerking met allerlei partijen in de stad. Die samenwerking begint nu haar vruchten af te werpen. Maar wat zijn onze praktijkervaringen?

Sociale inclusie begint bij ons zelf: Het is gemakkelijk om te zeggen dat we sociale inclusie, integratie en innovatie willen van anderen maar de werkelijkheid is weerbarstiger. “Het moet anders” wordt pas relevant als we zelf bereid zijn “het anders te doen”. Voor een ieder is dat een confrontatie met zichzelf.

Beleren of prediken werkt niet, maar de positieve uitnodiging wel. Dan komen we eerst onszelf tegen want we moeten de uitnodiging voor onszelf aanvaarden. Dan komt het. Waarom zouden we uit onze oude vertrouwde comfort zone willen stappen? Nodigen we uit vanuit een persoonlijk belang (geld, seksualiteit, structuur, controle, zorg, partner behoefte, eenzaamheid) of het samen optrekken vanuit een gedeeld hoger doel (bijvoorbeeld gezondere maatschappij)? Doen we dit op basis van gelijkwaardigheid? Bieden we veiligheid en respect aan en voor elkaar?

Het onderscheid was vaak moeilijk te maken en daar moesten we individueel, en samen vanuit respect naar elkaar, hard aan werken. Iedereen had wel een eigen belang om mee te doen en iedereen wilde ook op een of de andere manier bijdragen aan het hogere maatschappelijke doel.

2017 was een enorme leerschool over loslaten, luisteren, elkaar bijstaan, meedoen, gelijkwaardigheid man en vrouw, zelfbewustzijn enz. voor onszelf. Zeker voor mij. Aldoor was ik man en vrouw tegelijk geweest in de Stad van Morgen processen, net als in mijn thuis situatie met opgroeiende meiden. Door beide energieën los te laten en opnieuw te verbinden openbaarde zich op een heftige manier een geheel nieuwe wereld (een nieuwe energetisch niveau) voor mijzelf én de Stad van Morgen.

Gelijkwaardigheid man en vrouw: Dit lijkt zo evident maar dat is niet zo. We komen uit een overheersend mannelijke cultuur waar ook vrouwen zich aan hebben onderworpen, zelfs als het gaat om emancipatie. De werkelijke emancipatie in COS3I werd het creëren van een evolutionaire eenheid van gelijkheid binnen de dualiteit van het mannelijke (doen) en vrouwelijke (zijn). Dat klinkt abstract maar is het niet.

Transformatie2

Gelijkwaardigheid man vrouw vormt de eenheid van duurzame menselijke evolutie

Het vergde een individueel loslaatproces van oude zorg gewoontes en opgelopen opgekropte pijnen. In mijn geval bleek het een confrontatie met mijn innerlijke zelf. We zorgen niet voor elkaar (hiërarchie) maar mét elkaar (ecosystem van gelijkwaardigheid) voor onze duurzame ontwikkeling. Op individueel niveau kwamen er allerlei nog te verwerken issues naar voren voordat we op basis van gelijkwaardigheid onze activiteiten konden opbouwen zonder verstorende eigenbelangen. Voor mij was het loslaten van een dominante zorgdrang een oog en hartopener. Je kunt samen veel meer bereiken door de verantwoordelijkheid te delen op basis van talent, authenticiteit en inzet, gekoppeld aan een gemeenschappelijk hoger doel. De resultaten worden dan veelal divers en onvoorspelbaar beter dan als een hiërarchie wordt toegepast. Gedurende dit proces waren het enkele prachtige vrouwen die mij het aspect van gelijkwaardigheid zonder enige dubbelzinnigheid bij wisten te brengen. Na twee gestrande huwelijken en langdurig alleenstaande vaderschap van twee meiden was het ervaren van gelijkwaardigheid een openbaring, rationeel en emotioneel.

In de Stad van Morgen betekende deze doorbraak een explosie van activiteit en betrokkenheid. De vrouwelijke energie (inhoud en verandering) begon te bruisen en gaf kracht aan de mannelijke energie (groei en controle). Er ontstond voor het gevoel een omgekeerde wereld. Voor de rationele mens presenteerde dit een menselijke wereld zoals die zou moeten zijn, en vaak is, bijvoorbeeld in gezinsverband. In korte tijd groeide de vrouwelijke deelname aan COS3I en de Stad van Morgen enorm. Vrouwelijk leiderschap verbond zich met de ideologie, met een geheel eigen interpretatie en inhoudelijke aanpak. Voor mij was het loslaten en aanvaarden van nieuwe inzichten binnen de kaders van Sustainocratie een persoonlijke openbaring. Geweldig! De onvoorspelbare creativiteit was overweldigend. Het gevoel dat ik zelf wat meer aan de zijlijn kon gaan staan was rustgevend. Laat maar gebeuren, zonder oordeel, zonder andere verwachtingen dan genieten van het goede dat ontstaat.

Andrea besloot na deze intense opstartfase haar eigen weg te gaan. Zij had op haar eigen unieke manier mijn en ons hart energetisch geopend en liet nu de ruimte zodat deze gevuld kon worden met diversiteit en liefdevolle creativiteit.

Samenwerking met groepen: Na het innerlijke verwerkingsproces bleek samenwerking met grote maatschappelijke groepen een mooie ontwikkeling. Behoud van eigen (groeps)identiteit (werken met elkaar, niet voor elkaar) werd de norm. Dezelfde gelijkwaardigheid, van respect en innovatieve drijfveren vanuit kernwaarden, als de eerder ervaren gelijkheid tussen man en vrouw, het vrouwelijke en mannelijke, bleek een krachtig verbindend recept, niet alleen voor COS3I maar voor alle Stad van Morgen samenwerkingsverbanden. Stad van Morgen groeide daardoor exponentieel.

Loslaten werd het nieuwe verbinden. De kringen die ontstonden werden verbonden met wijkgerichte partners. De structuur werd gebaseerd op dynamisch clustering rondom presentatie festivals en evenementen die participatie losmaken en verbinden. Alles kost tijd en manifesteert zich wanneer deze rijp is. De energie patronen vormen gaandeweg een nieuwe maatschappelijke basis met gerelateerde nieuwe verbindingen (integratie, inclusie en innovatie). De hoeveelheid deelnemende mensen en groepen vermenigvuldigt zich zienderogen. De ene keer organiseert COS3I en wordt door anderen gesteund, de andere keer ondersteunt COS3I.

De toekomst? We hebben enerzijds geen idee hoe de toekomst concreet zich gaat manifesteren. Anderzijds weten we het wel omdat de ontsloten positieve energetische resonantie voelbaar groeit en allerlei mooie processen doet ontspruiten die we zelf vorm geven of helpen vormgeven door met elkaar samen te werken. Inclusie ontstaat dan vanzelf alsof een nieuwe Kondratief cyclus zich heeft losgetrokken van de oude en de ruimte inneemt om te groeien door zich te manifesteren in onze tastbare en voelbare wereld. Liefde en vertrouwen regeert dan weer in plaats van haat en wantrouwen waar we vandaan komen.

Het sociale innovatie proces in Rijkswaterstaat “meekoppelkansen” met behulp van ons menselijke “zijn en doen” model naar de nieuwe harmonie van mens en natuur

Kortom de onvoorspelbaarheid geeft een patroon weer van positieve energie, ontmoetingen, verbindingen en productiviteit. Maar wat die samen opleveren blijft een verrassing. Dat is misschien voor de grootste controle freaks (zoals de overheid) uit de oude wereld de grootste angst. Niet weten wat er gaat gebeuren en afhankelijk zijn van het eigen aanpassingsvermogen als iets gebeurt. Dat vergt zelfkennis en vertrouwen die een controle persoon niet heeft en dus moet leren. Het gevoel dat er chaos kan komen geeft de zorgstaat een extra impuls om blokkades op te werpen, meer controles in te voeren en belastingen te heffen. Het gevoel van loslaten geeft de nieuwe dynamische structuren zoals COS3I juist vleugels om nieuwe verbindingen te zoeken op weg naar een nieuwe maatschappelijke harmonie.

Zodra de nieuwe wereld zich tastbaar manifesteert ontstaan er weer nieuwe controle behoeftes om deze te borgen, te koesteren en vast te houden. Dat is het moment dat controle mechanismen zoals de overheid of multinationals het oude loslaten en het nieuwe omarmen. Dit zien we gebeuren in de wijken, bijvoorbeeld met vernieuwende coöperatieve werkgelegenheid projecten die in beginsel niet gesteund worden door de overheid en daarna wel. Of nieuwe woonwijken op basis van tiny houses. Of coalitie akkoorden op basis van menselijke kernwaarden in plaats van oude linkse, rechtse of liberale patronen. Of ministeries die hun grenzen verleggen van verzuilde postzegel plannen naar integrale processen zoals de Circulaire Snelweg van Rijkswaterstaat of het Samen Meten programma van het RIVM.

img_20180322_163215441271931.jpg

De multidisciplinaire werkgroepen Circulaire Snelweg van Rijkswaterstaat luisteren hoe de wegen niet meer alleen een economische toegevoegde waarde gaan leveren maar ook biologisch, technologisch en sociaal. De inbreng van de Stad van Morgen met het sustainocratische gedachtegoed heeft een enorme impact. Het is fantastisch te zien hoe grote spelers in teamverband hier voor open zijn gaan staan en er hun profijt mee kunnen doen ook al is het wennen aan de integrale denkprocessen.

Media aandacht voor Expats en democratie

14 Mrt

Onze presentatie en interactie met deelnemende Expats, over de democratie in Nederland en de komende raadsverkiezingen, is niet onopgemerkt voorbijgegaan. De verschillende media gaven een mooi beeld van de bijeenkomst en gesprekken.

E52: Expats en het doolhof van 16 politieke partijen

Eindhoven News: Municipal elections

Eindhovens Dagblad: Expats are very welcome in Eindhoven

Wordt vervolgd

We staan onszelf in de weg

2 Mrt

Het was weer een mooie bijeenkomst in de raadzaal van Eindhoven. Het ging over de Sustainable Development Goals (SDG). Verschillende mensen kwamen aan het woord. Zoals iemand van Philips die de organisatie ophemelde over hun prachtige plannen en resultaten. Of de wethouder van Oss die oprecht en open hun commitment toonde met concrete voorbeelden en een persoonlijke missie rondom een nieuw soort Oss DNA waarin ook de burgemeester een belangrijke rol speelt. Er was een jonge dame die in het Engels pleitte voor geluk als uitgangspunt.

img_20180227_202228277028665.jpg

Veel vertegenwoordigers vanuit de internationale community waren aanwezig

Allemaal goede intenties. Maar tijdens de discussies breken de goede voornemens al snel in stukjes van belangen. De wethouder van Oss legt zich erbij neer dat het ook wel eens tegenstrijdige belangen zijn waardoor partners even niet mee doen. Philips wil graag verkopen en een belangrijk deel van haar omzet genereren uit deze goals, maar zichzelf ter discussie stellen (bijvoorbeeld als mede veroorzaker van luchtvervuiling door haar wereldwijde productie en distributie aanpak) in dezelfde context, dat blijkt moeilijker. Geluk is een argument voor workshops, niet voor een zorg voor elkaar aanpak. De statistieken tonen dat armoede in Eindhoven ondertussen steeg van 7% naar 10%.

Kortom,we staan onszelf in de weg. We willen wel maar hebben een cultuur van belangen geschapen waarin geen gemeenschappelijke verantwoording wordt afgelegd. Toen de Stad van Morgen daarop wees nam de voorzitter van de bijeenkomst het woord met de prikkelende opmerking dat deze bijeenkomst (let wel, op de vooravond van verkiezingen, in de avonduren, in het openbare debat) al voldoende blijk was van het nemen van verantwoordelijkheid door de gemeenteraad omdat vele fracties aanwezig waren die avond. De uitnodiging om dan met zijn allen lid te worden van AiREAS en verantwoordelijkheid te nemen voor het samen co-creëren van een gezonde stad (waarin veel sustainable goals verweven zitten) werd door dezelfde avondvoorzitter aan de kant geschoven.

Voor velen was deze actie van de avondvoorzitter een duidelijke blijk dat de belangenmethodiek boven alles belangrijker wordt gevonden dan de gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheid. Het was ook een verwijzing dat, ondanks het open karakter van de bijeenkomst, de raad alles bepalend is. Een bevestiging dat we onszelf systematisch in de de weg staan. De VN goals leveren een leuk permanent debat op, houdt veel mensen bezig, maar als het puntje bij paaltje komt dan gaan de belangen voor.

De SDG is, net als de Sustainocratische kernwaarden, een aangelegenheid van ons allemaal, niet alleen het beleid. Mensen uit de zaal wilden erop reageren maar kregen de kans niet en maakten hun verbazing en boosheid kenbaar achteraf.  Gedurende de interacties waren er wel enkele sprekers die een response wisten te verweven en het integraal denken, projectmatige partnerschappen en het creëren van politiek onafhankelijke samenwerkingsverbanden, als evolutionaire noodzaak zagen.

img_20180228_0839321495980676.jpg

Het kaartje dat de gemeente Oss uitdraagt

Mensenwerk

Wat ook de doelstellingen mogen zijn, het blijft mensenwerk om ze te bereiken. En bij mensenwerk hebben we te maken met allerlei vormen van het omgaan met de werkelijkheid. Die menselijke complexiteit hebben we al vaak weergegeven in de verhouding tussen het zijn en het doen. Dat geldt ook voor gemeenschappen.

ChangeUK

 

Dat zien we ook terug in de bestuurlijke werkelijkheid. De keuzes die men maakt. Zo publiceren de Verenigde Naties de sustainable development goals op een bepaalde manier welke consensus en support heeft opgeleverd van de vele deelnemende landen. Maar de steden kunnen de vertaling naar hun eigen werkelijkheid aanpassen.

Neem als voorbeeld de Gemeente Oss. Deze heeft de erkenning gekregen dat ze het beste de SDGs vertegenwoordigen. Als we dan kijken naar de nuance van deze gemeente in het publiceren van de doelstelling dan zien we bijvoorbeeld dit verschil bij nummer 8±

  • Verenigde Naties SDG nummer 8: Decent work and economic growth
  • Gemeente Oss SDG nummer 8: Fatsoenlijk werk en een gezonde economie

Het verschil is subtiel maar belangrijk. Een gezonde economie op gebiedsniveau is niet noodzakelijkerwijs een groei economie, in tegendeel. Groei economieën leveren stress en gebrek aan ethisch bewustzijn omdat groei alles bepaalt. Een gezonde economie zoekt harmonie en symbiose maar geen groei. Men is bewust en zoekt ethiek en samenhang. Een stad is als een bos. Bomen, bloemen en struiken groeien in een bos maar het bos groeit niet, het bruist van levendigheid. Dat is ook een stad. Als een stad zich concentreert op economische groei dan gaat dat ten kosten van de bruisende levendigheid die de stad in stand houdt.  Oss gaf een belangrijke inspiratie.

AiREAS, Buurauto en sociale integratie

25 Feb

De sociale ongelijkheid in onze maatschappij is enorm. De minder bedeelde mens heeft een structurele achterstand in het ontwerp van een duurzaam leven:

  • incassobureaus doen de maandlasten stijgen,
  • men kan geen auto hebben wegens de kosten of men is aangewezen op een tweede hands goedkoop modelletje,
  • laat staan meedoen met hybride en elektrische mobiliteit
  • een baan bezoeken die te ver is lukt dan al niet waardoor men geïsoleerd en beperkt raakt van de banenmarkt
  • het negatieve zelfbeeld groeit door deze beperkingen waardoor zelfvertrouwen ondermijnd wordt en men vaker toevlucht zoekt tot alcohol, drugs, eenzaamheid, sociale afzondering, hetgeen de participatie alleen maar moeilijker maakt.

De rijker mensen hebben die problemen niet en worden maatschappelijk gesteund door de overheid met aftrekposten, voorzieningen, subsidies, enz die onder het mom van verduurzaming de ongelijkheid alleen maar doet stijgen.

Hoe zou het zijn als mensen in de bijstand of met de lagere inkomens ook met een mooie, duurzame elektrische auto naar hun toekomstige werkgever kunnen rijden? Of hun eigenwaarde opvijzelen door eens een keer goedkoop met gezin te kunnen toeren in enige luxe? 

Hoe zou het zijn als deze minder bedeelde groep het goede voorbeeld geeft aan alle middeninkomens die het gemak van een eigen auto voor de deur niet ter discussie stellen? En zo de stad ruimtelijk blijven vervuilen met vele duizenden ongebruikte en geparkeerde voertuigen die niets bijdragen aan het welzijn van de stad? Stappen zij op termijn ook over op de deelauto met alle voordelen van dien?

En de overheid?

Stad van Morgen, in samenwerking met AiREAS (luchtkwaliteit, gezondheid en mobiliteit), Buurauto (specialist in een deelformule met elektrische voertuigen), COS3i (sociale integratie) en Fab28 (wijkverbindend initiatief in stadsdeel Stratum van Eindhoven) beginnen samen een integraal sociaal mobiliteit plan met als proefgebied: Stratum. We gaan het volgde doen:

  • Openen de inschrijving voor sociale deelname aan gedeelde elektrische mobiliteit in Burghplan en omgeving.
  • Bieden elektrische auto, fietsen en bakfietsen aan in HUB vorm voor het ontwerp van sociale dienstverlening, betrokkenheid en participatie…
  • Creëren in samenwerking met lokale partner de benodigde lokale energie zelfvoorziening voor deze mobiliteit
  • Ontwikkelen samen de transitie van bijstand naar een baan of ondernemerschap binnen de context van de Sustainocratische kernwaarden en innovatiestromen.

Het doel is om het gehele metropool gebied Eindhoven te voorzien van deelmobiliteit binnen de wijken, de sociale ongelijkheid te vereffenen en alle lagen van de bevolking toegang te geven tot verduurzamende faciliteiten, diensten en participatieve betrokkenheid.

Even wat bewustwordingsinformatie:

  • sociale ongelijkheid is een van grootste problemen van deze tijd die verduurzaming in de weg staan.
  • de kosten van een benzine auto in eigendom zijn al snel 500 tot 1500€ (als we aanschafkosten, verzekering, parkeerlasten, benzinekosten, verzekeringen en belastingen verdelen over de maand met aftrek van restwaarde van het voertuig). Aan de ondergrens zitten de tweede hands auto’s, bovengrens de duurdere nieuwe autos.
  • dit zijn onmogelijke bedragen voor mensen die met een minimum rond moeten komen. Zij zijn derhalve structureel uitgesloten van de moderne tijd met alle gevolgen van dien.
  • een elektrische deelauto staat al ter beschikking voor minder dan 50€ per sociale deelnemer, mits we ons in de wijk weten te organiseren. Dat is precies wat we gaan doen en daarvoor is het sustainocratische participatie kader (samen verantwoordelijkheid nemen: overheid, innovatief ondernemen, inwoners en kennis) fundamenteel.
    • Overheid – nog niet betrokken helaas, misschien na de raadsverkiezingen 21 maart?
    • Innovatief ondernemen – Buurauto, energie040, stichting BOSS-Baas,
    • Inwoners – Fab28 in Stratum, vele andere partners in andere wijken, belangenverenigingen, enz
    • Kennis – AiREAS (luchtkwaliteit) en COS3I (sociale integratie)
    • Verbindende coördinatie – Stad van Morgen

Wilt u meedoen? Heeft u misschien buren of familieleden die hier baat bij hebben of wilt u hen hierbij helpen? Het kan allemaal. De komende weken organiseert de mobiliteit kring van Stad van Morgen’s COS3I sociale integratie bijeenkomsten en verbindende samenwerkingsprocessen in Fab28 Stratum.

Op 28 April wordt het COS3I wijkfestival georganiseerd in Fab28 waar we ook een van deelauto’s hopen te tonen. In de tussentijd kunnen we al veel doen.

100 worden dankzij……

23 Feb

Tijdens een leuke bijeenkomst van de provincie Noord Brabant over Blue Zones werd gesteld dat Nederland “georganiseerd ongezond” is terwijl de gebieden waar mensen langer leven juist “ongeorganiseerd gezond” zijn. Onze levensstijl en maatschappelijke structuur speelt ons kennelijk parten hetgeen een enorm dure zorg oplevert, afhankelijkheid van medicijnen en een sterk verminderde productiviteit door groeiende hoeveelheden welvaartsziekten. Als we gezond en gelukkig 100 willen worden dan moeten we wat zaakjes aanpassen. Onderzoek geeft verrassende resultaten die we in de Stad van Morgen reeds toepassen maar nu ook middels onderzoek van anderen terugzien.

De belangrijkste basis om 100 te worden is …….. sociale integratie!!! Uw dagelijkse omgang met uw buren, familie, vrienden en kennissen is essentieel. Zonder vriendschap en relaties in deze sterk individualistische maatschappij komen we er dus niet. Onze gezondheid wordt gesterkt door omgangsvormen, niet door een groot zorgsysteem maar prikkels om elkaar op te zoeken. Het is natuurlijk ook belangrijk dat we leven in een gezonde omgeving met gezonde lucht maar dit voorspelt niet hoe lang we leven, onze sociale integratie juist wel. Kijk hier naar een stukje van de TED talk dat dit duidelijk maakt.

Ook via AiREAS hebben we dit wereldwijd gepubliceerd in 2016 naar aanleiding van het opzetten van de Stad van Morgen activiteiten als nieuwe maatschappijvorm gebaseerd op kernwaarden gedreven participatie.

Maar praten en schrijven is onvoldoende. Het was voor ons ook aanleiding om het hele sociale vraagstuk van welzijn op te pakken en COS3I (coöperatie sociale integratie, inclusie en innovatie) op te zetten en wijkgericht hiermee aan de slag te gaan. Deze inzichten betekenen tevens een enorme omslag in bestuurlijk denken en organiseren. Ze vormen tevens een kans om de zorgkosten omlaag te krijgen, de gezondheid omhoog en daarmee ook onze integrale productiviteit en welzijn. Hieronder ziet u verschillende uitingen van sociale interactie en productiviteit die zijn ontstaan mede dankzij partners die zich aansluiten bij het hogere integratie en inclusie doel.

We hebben geen keus

18 Feb

Vrijdagavond was het een gezellige volle bak in het theater van de Bibliotheek van Eindhoven. Aan de hand van twee concrete voorbeelden lieten we zien dat we voor enorme veranderingen staan, of we willen of niet.

Het eerste voorbeeld was de documentaire “plannen voor plaats” van de populaire Belgische filmmaker Nic Balthazar.  De film gaat over de Vlaamse cultuur van individueel wonen in een villa met een tuin en parkeerplaats. Gedurende decennia heeft dit geleid tot een gigantische olievlek van woningen die allemaal kostbare voorzieningen nodig hebben maar ondertussen het Vlaamse landschap hebben vernietigd. Files groeiden tot onhandelbaar formaat en openbaar vervoer en infrastructuur is onhoudbaar duur en door kostenbesparingen inefficiënt.

De documentaire doet een bod op een nieuwe vorm van ruimtelijke organisatie waarin de natuur weer een belangrijke plek inneemt en het sociale contact tussen mensen onderling wordt gestimuleerd door verdichting van woonruimtes enerzijds en prikkelende ontmoetingsplekken anderzijds. De documentaire maakt vergroening inzichtelijk in een ruimtelijke visie die niet uitgaat van postzegelbelangen maar een integraal verbindend beleid dat het kleinschalig met het grootschalige verbindt. De auto in stedelijk gebied wordt vervangen door langzame mobiliteit (lopen en fietsen) en openbaar vervoer. Binnenstedelijke voedselstructuren vermengen zich met uitnodigende samenredzaamheid en sociale interactie.

De Vlaamse bouwmeester Leo van Broeck vraagt zich openlijk af “Waar zijn we mee bezig geweest?”. Allerlei architecten en deskundigen komen in beeld met een roep van de noodzaak om het “allemaal anders” te doen. Hierbij wordt gevisualiseerd da dit “anders” zeker niet “minder of slechter” hoeft te betekenen, integendeel. Zo’n cultuurverandering levert oneindig veel voordelen op en lost veel van de maatschappelijke problemen op. Het enige probleem is de mens zelf die dagelijks functioneert in de bekende culturele comfort zone en oude, vertrouwde werkelijkheid. Men heeft het over verdichten, het dichter bij elkaar en boven elkaar wonen, de natuur de ruimte geven en groen integreren met de leefomgeving. Het sociale interactie aspect wordt goed aangekaart en vooral ook de manier waarop de ruimtelijke gebiedsontwikkeling die ont-moeting kan faciliteren, prikkelen en motiveren.

Het scheppen van precedenten, het zichtbaar maken van het goede voorbeeld en het betrekken van de bevolking in de vernieuwing waar een duidelijke visie aan te grondslag ligt, werd ook door het aanwezige Nederlandse publiek met applaus ontvangen. De film is nog niet publiekelijke beschikbaar. In besloten gemeenschappen mag de Stad van Morgen deze vertonen met dank aan de maker.

received_10155035350532163806378847.jpeg

Sebastian Perez

 

De tweede inspiratiesessie werd verzorgd door Sebastian Perez, architect van Argentijnse komaf en betrokken bij het gebied Brandevoort 2 te Helmond waar 1500 woningen moeten komen.

Sebastian pleit voor circulair gebruik van materialen. Hij maakt ons scherp bewust van het feit dat archeologen de menselijke geschiedenis nooit in kaart hebben kunnen brengen door afval.  De moderne tijd laat echter een enorme hoop materialen achter die nergens goed voor zijn en nog vele duizenden jaren de natuur blijven aantasten. Het nieuwe wonen dient derhalve respectvol te zijn met de mens en natuur. Hij verwijst naar de korte periode in het menselijke bestaan dat we samen zo een enorm spanningsveld hebben veroorzaakt met de natuur dat het ons eigen voortbestaan bedreigt.

Ook legt hij een vinger op de plek van culturele ontwikkelingen van de afgelopen generaties. Wat wij nu beleven is nog nooit eerder voorgekomen maar vergt wel een bewustwordingsslag over oude opvattingen. Waar men in de babyboom periode nog vooral stuurde op een baan voor het leven is tegenwoordig de basis verlegd naar betrokkenheid in circulaire processen. Onze oude regelgeving, systeemdenken en belangenpolitiek zijn niet mee-geëvolueerd en leggen een gevaarlijke rem op de vooruitgang. In Brandevoort 2 tracht men een verschil te maken, net zoals destijds met Brandevoort 1 is gebeurd en dat nu alweer ter discussie staat in de snelle evolutie der inzichten.

De Belgische boodschap is ook hier relevant. Durf te dromen, maak je wensen en inzichten zichtbaar en ontwikkel zoveel draagvlak dat het opschorten van de oude werkelijkheid onderbouwd wordt en aanvaard. Dat is ook de boodschap van de Stad van Morgen. De vraag of onze bestuurlijke structuren (verkiezingen, Raad, wethouders, ambtenaren, participatie maatschappij, verschillende helix vormen) de complexiteit wel aankunnen wordt als vraag geaccepteerd maar het antwoord kent vele interpretaties. In de zaal zitten mensen met politieke ambities, kritische werklozen, participanten in Sustainocratische processen, enz. Men is het over het algemeen eens dat intense participatie en het werken van een integrale visie van belang is. Hoe dat in zijn werk dient te gaan kan verschillen per inzicht.

Tijdens de afsluitende borrel gingen de verbindende gesprekken door tot in de late uurtjes. Eerst in de bibliotheek zelf (dank voor de fijne gastvrijheid) en daarna onder genot van live muziek in S-Plaza.

 

Weer een heel seizoen vol sociale interactie

15 Feb

Als COS3I sociale inclusie, integratie en innovatie verbinden we graag met initiatiefnemers die hetzelfde hogere doel nastreven van de ontmoeting met elkaar,  inspiratie, plannen makerij…..mee doen …… We zijn partners van elkaar en trachten elkaar stadsbreed te versterken met onze netwerken en middelen. Doel is een bruisende en gezond interactieve stad waar iedereen, niemand uitgezonderd aan mee kan doen.

16 februari – Onze Stad van Morgen – Bibliotheek 17 uur – de grote uitdagingen waar we voor staan zijn niet te onderschatten en overstijgen de politieke raadsverkiezingen. Hoe gaan we hiermee om?

28126632_10155606927604335_1332815930_o

19 februari – Eindhoven stemt op 21 maart……sociologische discussie…CLO – De Uitwijk Eindhoven.

22 februari – Friday Social – S-Plaza en Social Eindhoven – drinks, dance and networking

24 februari – Music with Latinos – Expat HUB – multicultureel muziek maken, zingen

10 maart – Internationale Vrouwendag – Parktheater – vrouwelijke creativiteit en ondernemerschap.

22 maart – openingsactiviteiten Stichting Ik Wil – Woensel West

7 April – Lichtparade – Nos Mundu

28 April – Stratum COS3I Festival – COS3I in Fab28

En al die activiteiten die we nog ongenoemd hebben gelaten zoals workshops, gezamenlijke projecten en kringen waar men creativiteit en inzichten in kwijt kan op allerlei gebied. Kijk op Stad van Morgen Meetup of Facebook voor details.

Waarom is sociale interactie belangrijk? Hersendeskundige Lieberman toont aan dat het sociale contact tussen mensen zorgt voor elkaar, onze gemoedsrust, armoede en eenzaamheid bestrijding, creativiteit en gevoel van samenhorigheid. Sociale inclusie zorgt sociologisch voor betrokkenheid, prikkelt tot het laten ontstaan van verbindingen, verhoogt de gemiddelde IQ en nodigt uit tot het creëren van gemeenschappelijke doelstellingen, projecten en oplossingen voor de meest uiteenlopende uitdagingen. In feite is sociale interactie de eerste levensbehoefte van de mens. Dat kan op vele manieren worden ingevuld. Vele uiterst gemotiveerde partners van de Stad van Morgen doen al vele decennia hun best om leuke, aangename programma’s te maken waar iedereen aan mee kan doen. Ook wijzelf trachten daarin ons steentje bij te dragen door te helpen, te verbinden en initiatieven aan toe te voegen.