Archief | Avondcollege RSS feed for this section

2018 School of Talents plannen

19 Nov

Als School of Talents creëert Stad van Morgen leeromgevingen die redeneren vanuit de Sustainocratische kernwaarden middels participerend leren. Dit sluit mooi aan bij de uitdaging van de Brabantse Health Deal. Dingen doen dus met het oog op de stip op de horizon van een integraal gezonde en veilige samenleving. Daaruit ontstaat een geheel nieuwe werkelijkheid en dimensie voor ondernemerschap en werkgelegenheid. De volgende lijnen zijn in ontwikkeling in de School of Talents:

  • Stages
  • Leer werk omgevingen
  • Workshops
  • Erasmus+
  • Coaching
  • Advies

Stages en leer werk omgevingen: Studenten, werklozen, migranten, vluchtelingen, nieuwsgierige personen, enz kunnen zich verdiepen in de menselijke kernwaarden van Sustainocratie en onder begeleiding innovaties bedenken die er toe doen, ongeacht specialisatie of leerrichting. We introduceren de innovatieve bedenksels samen in de maatschappij en meten de impact. Zo ontstaat de waarden gedreven, nieuwe economie, midden in de participatie.

School of Talents (3)

Workshops: School of Talents organiseert talloze workshops die starters, ondernemers en instellingen helpen bij het ontwikkelen van 4xwinst ondernemerschap, de 5K methode, circulaire economie, niveau 4 cocreatie en succesvol aanpakken van de vele misstanden die in de oude maatschappijvorm zijn ontstaan.

Erasmus+: Tot op heden heeft School of Talents ruim 1500 studenten uit Europa en Midden Oosten geïnspireerd met Sustainocratie en onze initiatieven. Daaruit zijn mooie banden ontstaan met de thuislanden van de jongeren. Erasmus+ is een Europees subsidie programma waar we gebruik van trachten te maken. In 2018 zal School of Talents eigen projecten opstarten.

Coaching en Advies: De vele hulpmiddelen en inzichten van de Stad van Morgen zijn vertaald in coaching en adviestrajecten voor het bedrijfsleven en de overheid. We helpen in transities, reorganisatie, herpositionering in de nieuwe maatschappelijke context, enz. We gebruiken instrumenten zoals de kernwaarden van Sustainocratie, het multidisciplinaire samenwerken, het 4 x winst principe en de 5K’s voor ondernemerschap 21ste eeuw.

In ruil voor sponsoring van onze stages kunnen bedrijven, instellingen en instanties coaching en advies trajecten krijgen als ook de eerste keus uit innovaties die ontstaan uit de stages.

Ook internationaal draagt de School of Talents (of Wellness in sommige gevallen door taalverschillen) de kennis en vaardigheden van de STIR Foundation uit.

School of Talents is in 2009 ontstaan als STIR Academy. Jarenlang deden we bewustwording sessies (congressen, avonden bij Fontys) maar sinds medio 2016 concentreren we ons op praktische toepassingen van Sustainocratie. Dit doen we waar mogelijk in samenwerking met het bedrijfsleven, wetenschap en de overheid.

Blog: https://stiracademy.wordpress.com/ inclusief agenda van workshops

web: www.schooloftalents.nl 

COS3i’s multidimensionele diversiteit

10 Okt

Zorg voor Gezondheid

Het was een dag vol sociale interactie in het wijkgebouw Fab28 te Stratum. Het was de zondag dat COS3i haar kringen presenteerde voor de sociale inclusie van de wijk in gezondheid gedreven activiteiten. De diversiteit was uiterst inspirerend, zowel in de onderlinge kennismaking als de programma’s. Vanaf nu gaan de kringen verder de wijk in middels projecten, workshops en evenementen. Houd de agenda en Meetup in de gaten voor de details. Hieronder enkele foto’s van zondag:

 

 

Programma Stratums COS3i Festival van zondag 8 oktober

6 Okt

Op de dag van de Marathon organiseert COS3I van de Stad van Morgen, samen met het wijkgebouw Fab28 in Stratum, een wijkgericht participatie festival. We gaan 11 uur ’s ochtends van start en eindigen om 11 uur ’s avonds.

’s Avonds vanaf 18:00 is er live muziek van Music with Strangers, een muzikale samenwerking van expats. De bar is open en uit de keuken kunnen nog lekker dingen komen vanuit het samen eten programma. Ook kunt u biljarten, darten of gewoon met de buurtbewoners netwerken. COS3i muntjes voor drank of hapjes kosten 2€ per stuk….

  • Music with Strangers
  • Afgaans restaurant (van de Tongelresestraat) heeft een proeverij….

Overdag zijn er vooral activiteiten die men gratis of tegen geringe kosten kan bijwonen. Het zijn introducties van workshops of activiteiten die met enige regelmaat terugkomen in het wijkgebouw en waar wijkbewoners zich bij aan kunnen melden.

  • marktkraampje met leuke spullen uit natuurlijke spullen en afval textiel
  • workshops eten maken,
  • workshop leuke dingen maken uit afval
  • verhalen vertellen uit Zuid Amerika samen met gitaar muziek (tussen 3 en 5)
  • FRE2SH tomaten soep uit de stadstuinen
  • Hamburgers bakken
  • Krijten (Cuddle Sheets)
  • Schminken…

8 oktober Stratum’s COS3I Festival

9 Sep

 Fab28 te Stratum

COS3I (sociale inclusie) is een beweging van de Stad van Morgen die al 12 thematische kringen telt. Elk van die kringen is al bezig met sociale inclusie, integratie en innovatie op zichzelf wegens de belangstelling van leden in de thema’s. Door deze kringen zich te laten presenteren in de wijken proberen we wijkgerichte betrokkenheid te creëren zodat we bruisende wijkactiviteiten kunnen organiseren. Een festival zorgt daarvoor.

Op 8 oktober 2017 van 11 tot 11 is het de beurt van Fab28 in Stratum. De kringen bereiding zich voor. Het programma volgt. Het wordt muzikaal, levendig en speciaal. Wijkbewoners van Stratum worden uitgenodigd om mee te doen, met de kringen, interesse te tonen in wijkgerichte continuïteit of door zelf initiatieven voor te stellen.

COS3I kringen.jpg

Elke kring heeft de ruimte om zich zo goed mogelijk te tonen

 

 

 

 

Waarom  is wonen in Sustainocratie zo speciaal 

16 Jul

Het echte leven ontwikkelt zich tussen chaos en harmonie. Voor veel mensen wisselen deze gebieden zich af op een natuurlijke manier totdat je er mee om leert gaan. Dan kun je kiezen of je leven primair geleefd wordt vanuit harmonie of chaos. Dat is een proces naar zelfbewuste volwassenheid. Voor de mens is het een leerproces. Men merkt al snel dat in de eerste levensfase (tot ongeveer 40 jaar) chaos je verrast door onbewuste keuzes, gedrag of omstandigheden. Dat is het leerproces. In de tweede levensfase is harmonie een zelfbewust uitgangspunt en chaos iets waar je mee omgaat door levenservaring. In deze blog beschrijf ik in verpersoonlijkte vorm vele voorkomende situaties van onbalans die we in de Stad van Morgen tegenkomen en op trachten te lossen door harmonie als uitgangspunt te nemen samen op weg naar kwaliteit van leven. 

Gisteren berichtte ik op Facebook dat ik “terug verhuis naar Sustainocratie”. Dat leverde veel reacties op van mensen die mij troosten voor de “vernederingen” die ik door mijn kortstondige verblijf buiten Sustainocratie had meegemaakt, zonder te weten noch te vragen over welke vernederingen ik het had. Men identificeert zich al snel met het menselijk leed en geeft troost. Men ziet niet automatisch de kansen om dit leed te verzachten door middel van betrokkenheid bij het samenwerken aan geluk, gezondheid en veiligheid. Troost is fijn maar geen oplossing, het is een pleister. Wanneer ik mensen en instanties uitnodig tot cocreatie van hun eigen geluk dan doe ik dat vanuit liefde en gebruik de kaders en werkwijze van Sustainocratie. Als ik dan zie hoe steeds meer mensen hun individuele heil zoeken in drank, drugs en decadentie om in chaos hun leed te verzachten dan kan ik daarin enerzijds een stuk loslaten herkennen van een oude pijnlijke werkelijkheid. Anderzijds een maatschappelijk drama van enorme proposities.

chaos

Erg is het wanneer mensen gewend raken aan die chaos en voor zichzelf het bewustzijn blokkeren. “Ik kan het wel alleen” is zo’n individualistische opvatting die leidt tot diep ongeluk en innerlijke eenzaamheid dat door de individu wordt ontkend. Men zoekt de decadentie op wegens de schijnsamenhang die men zelf mist. Men mist het besef dat het geluk niet te vinden is tussen hen die het slechter hebben of even eenzaam zijn maar bij zichzelf en de verantwoordelijkheid die men neemt om de chaos de rug toe te keren middels cocreatie. Samen zijn is de eerste levensbehoefte van de mens maar vanuit de zinnigheid van doelgerichtheid niet de onzinnigheid van gedeelde smart. Sustainocratie nodigt uit tot zinnig samen zijn maar niet iedereen accepteert dit zomaar op persoonlijk vlak. Onze geldafhankelijke maatschappij haalt de noodzaak weg van menselijke interactie waardoor natuurlijke behoeften terecht komen in de wereld van individualisme, stress en foute keuzes zonder dat men het beseft noch dat er maatschappelijke spiegeling corrigeert. Emotionele eenzaamheid is de nieuwe maatschappelijke en individuele sluipmoordenaar. Het ergste is dat men denkt dat het zo hoort of “normaal” is.

gezelligheid

Soms ga ik met vrienden mee of tref hen onverwacht aan in een situatie waar chaos samenkomt. Ze werken met mij samen in Sustainocratie maar vallen soms terug in de chaos waar men zelf ooit troost heeft gevonden, of deze opzoeken door even de remmen los te laten. Het doet dan enorme pijn om de verschillen in normen en waarden te zien die men hanteert in beide gebieden. Met veel moeite heb ik dit zelf ontstegen door mij volledig te richten op de cocreatie samen met duizenden partners, man en vrouw. Als ik dan tijdelijk meedoe in die andere wereld dan voel ik de vernedering, pijn, angst van de aanwezigen maar ook overblijfselen van oude hebzucht, decadentie, viezigheid en manipulatie die ik in mijzelf gekend heb toen ik rouw, eenzaamheid of een scheiding moest verwerken. Mijn gevoelens gaan dan met mij op de loop en voel ik niet alleen mijn oude pijnen maar ook die van iedereen die er is. Als dat onpersoonlijk is dan valt het nog mee maar als er iemand tussen zit waar ik urenlang de diepgang mee heb opgezocht op Sustainocratisch niveau dan draag ik de pijn en het verdriet dagen zelfs weken lang met me mee. Mijn wereld stort dan in omdat ik niet kan ingrijpen in de levensprocessen van andere mensen, hoe geliefd ook, en alleen kan meekijken als indringer in hun werkelijkheid met mijn, op dat moment verschrikkelijke en ongewenste wijsheid, slechts zwaaiend als uitnodiging dat het ook anders kan. De keuze is echter aan hen. Iedereen heeft recht op zijn en haar eigen leer en bewustwording proces. Ik communiceer dat ik op hen wacht in Sustainocratie in de hoop dat ze er gehoor aan geven. Ik loop dan het risico mijn geliefden te verliezen wegens bemoeizucht. Men denkt dat mijn tranen wegens zelfmedelijden zijn maar ik huil voor hen. Dat maakt het allemaal nog moeilijker maar ik verloochen mijzelf als ik hen de keuze niet voor houd want ik kan niet naar hun leed blijven kijken. Ik zeg bij een afwijzing “Het is ok” maar eigenlijk zeg ik “hoeveel shit heb je nog nodig voordat je met mij (in geval van mijn persoonlijke liefde voor de persoon) of ons allemaal in de Stad van Morgen meegaat naar harmonie en cocreatie van ook jouw kwaliteit van leven?”. Het is echter hun proces, hun shit, en niet dat van mij. Zij hebben de keuze, niet ik voor hen.

levenspijn

Doordat ik mijn geliefde partners niet in de chaos wil zien (en mijzelf helemaal niet meer), want de herinneringen aan het geleden leed zijn zo heftig dat ik snel terug wil naar mijn veilige haven in Sustainocratie en iedereen meeslepen waar ik van houd. Zo maak ik hun proces ook dat van mij. Dat is niet goed. Ik kan een baken op de horizon bieden maar niemand vroegtijdig vragen zich erin te herkennen. Dat doe ik bij mijn kinderen ook niet. Ik ben er wanneer ze mij nodig hebben. Ik vertel wanneer ze willen luisteren maar hun weg is hun eigen weg. Ik grijp alleen in wanneer het echt gevaarlijk wordt. Dat geldt ook voor mijn partners die hun eigen weg zoeken. Ik kan mij hun leven niet eigen maken, hooguit laten zien dat ik er ben, mijn liefde onvoorwaardelijk beschikbaar stellen, als ze er klaar voor zijn. En als ik er niet meer ben? Dat dan Sustainocratie een definitief onderdeel is van de maatschappij waar men de toevlucht kan zoeken en het geluk kan vinden door er zelf aan te werken. Die keuze had ik niet want Sustainocratie bestond niet. Nu wel. Misschien versnelt het daardoor de processen naar harmonie, door de uitnodiging, door het goede voorbeeld maar niet door de moralisering ervan. “Het is OK” is dus ook een geruststelling naar hen dat goed komt als ze dat zelf willen.

Ook ik heb ooit schijnveiligheid gevoeld in de chaos met de nep alcoholistische vrienden en de oeverloze, kleffe gesprekken en knuffels in de groepjes “zoekenden”. Hoe is het mogelijk dat ik ooit dacht “het wel alleen te kunnen” en mij daarin ooit goed voelde, relaties ben aangegaan die bij voorbaat gedoemd waren te mislukken, niet door hen maar door mijzelf, en uiteindelijk leidde tot meer chaos en leed? Het is de “gemakkelijke” wereld waarin verantwoordelijkheid ver te zoeken is en men zich te goed doet aan het delen van aanwezigheid en ongeremd kortstondig verlangen in plaats van daadkracht en respect. Het heeft een verslavend component omdat men zich al snel en gemakkelijk een hele pief vindt tussen iedereen die afgezakt is. Het lost de problemen niet op maar ze verdwijnen even in de nevels van de schijn. Een pleister op een open wond. Maar het is een werkelijkheid die als enige echte wordt ervaren totdat het tegendeel zich manifesteert.

Het is fijn wonen in Sustainocratie omdat we samen werken aan onze eigen kwaliteit van leven, in vrijheid en cocreatie, elkaar helpend door alle moeilijke fasen van het leven in liefde voor elkaar en het leven zelf. De kernwaarden zijn onze richtlijn waardoor we kunnen geven en kwaliteit van leven terugkrijgen. Allemaal samen 1 op 1 en met zijn allen emotioneel, spiritueel, lichamelijk en rationeel zelfbewust. 

Dit is slechts een kant van de vele verhalen die mij raken in de werkelijkheid die in galop emotionele crisissen en chaos veroorzaakt en de noodzaak om de transitie naar harmonie noodzakelijk maakt. Zoals mensen die zich niet meer identificeren met de arbeidsmarkt die aantoonbaar bijdraagt aan de problemen in de wereld. Men wil beloond worden voor zinnige dingen, niet bijdragen aan vervuiling, onderdrukking of manipulatie. Jongeren die eenzijdig op straat hun eigen morele weg zoeken omdat de ouders hen niet begrijpen of teveel met zichzelf bezig zijn in echtscheiding of carrières. Huwelijken die koud en afstandelijk zijn geworden omdat onzekerheid toeslaat en materieel individualisme de overhand krijgt waardoor samenhang verdwijnt als ook de liefde voor elkaar. Ouderen die in eenzaamheid amper aandacht krijgen van hun familie en overgedragen zijn aan een kostbaar onpersoonlijk, liefdeloos zorgsysteem, ondanks de vele zorgverleners die graag meer willen geven maar door de geldgedreven sturing daarin geblokkeerd worden tot groot innerlijk leed in hun werk. Ga zo maar door. We krijgen het allemaal voor onze kiezen in de Stad van Morgen in de transitie die we aanbieden.

Die oude wereld van chaos is niet meer voor mij ondanks de natuurlijke realiteit ervan. Ik zoek en co-creëer samen de volwassen kwaliteit van leven, hoop en liefdevolle samenhang als overkoepelende werkelijkheid voor iedereen, niet de eeuwig durende decadentie, eenzaamheid, spijt en teloorgang. Dat is hard werken, vergt commitment en inzet, met vertrouwen en respect naar elkaar maar vooral SAMEN. Het is fijn en zelfs “erotisch” maar op een andere manier dan in de emotionele chaos die ontstaan is. In Sustainocratie is erotiek respectvol en getoetst aan continuïteit van de relatie in plaats van de kortstondige onpersoonlijke bevrediging die men zoekt in de chaos. Het is romantisch en uit zich in aandacht en attenties, niet alleen kortstondige seksuele spanningen en verlangens. Het gaat om de positieve verleiding, het integrale fysieke, emotionele, spirituele en rationele proces van zelfbewuste integratie tussen twee mensen individueel, het huwelijk of grote groepen mensen collectief samen als maatschappij gebaseerd op liefde voor en met elkaar. Als je eenmaal Sustainocratie geproefd hebt dan hoort het ook bij je keuzes. Voor mij de enige keuze.

wisselwerking

Chaos is ook een vorm van harmonie maar in de werkelijkheid van het overleven. Alles mag, zeker als alcohol de remmen los heeft gegooid. Maar chaos levert geen stabiliteit. Er ontstaat concurrentie, criminaliteit (ook emotionele misstanden), foute keuzes door behoefte invulling maar blindheid voor het geluk en de continuïteit dat elders ligt in de keuzes.

Sustainocracy is de harmonie van het zelfbewust leven, de verantwoordelijkheid en samenhang tussen mens en natuur. Ook hier mag alles mits het geluk, gezondheid en welzijn oplevert voor elkaar, niet kortstondig maar continu. Jongeren voelen zich erkend in sustainocratie in hun zelfleiderschap, geholpen door de warme basis van collectieve en emotionele veiligheid. Eenzaamheid weet zich weer in warmte omhuld door mee te doen aan cocreatie. Inzet is de nieuwe arbeid met vreugde, zingeving, samenhorigheid en wederkerigheid. Hulp voor elkaar en anderen heelt huwelijken en gezinnen, en creëert nieuwe liefdevolle relaties.

Twee vergelijkbare werelden met twee verschillende uitgangspunten. Je kunt je vestigen in chaos en af en toe harmonie ervaren. Je kunt je ook vestigen in de harmonie van Sustainocratie als basis en omgaan met chaos als kans. Zowel het een als het ander hoort bij het leven, net als de keuzes en de transitie processen via hebzucht en bewustwording. In Sustainocratie is chaos geen probleem maar een instrument.

Als ik dan door kortstondige persoonlijke hebzucht wederom in het leed van chaos terecht ben gekomen dan kan ik de keuze maken om via bewustwording weer naar harmonie te komen. Ik heb per slot van reden Sustainocratie tot mijn beschikking. Dan neem ik misschien iemand mee. Of ik ga alleen met wederom een pijnlijke ervaring erbij die ik positief kan verwerken samen met de velen die ook mij omringen. Want ik heb geleerd dat een mens niets alleen kan maar in een maatschappij leven waar dat van ons wordt verwacht. Dat deze onnatuurlijke verwachting de basis is van alle ellende in de wereld en bij onszelf snappen we pas als we het de rug hebben toegekeerd. Wat is er dan zo fout aan onze maatschappelijke organisatie?

cyclus

Sustainocratie is een natuurlijke zelfbewuste keuze


Onze onnatuurlijke maatschappij

Onze maatschappelijke is bewust onnatuurlijk gemaakt zodat men macht kan ontlenen aan onze vereenzaming. Dat geldt voor politieke economische spelletjes die bestuurlijk en maatschappelijke chaos in plaats van cocreatie gebruiken om zichzelf in stand te houden. Dat dit onhoudbaar is blijkt wel uit de vele crisissen en ellende die we in de maatschappij tegenkomen en waar we bestuurlijke verantwoordelijkheid voor op kunnen eisen omdat men ons manipuleert. Niet alleen voor het drama dat men veroorzaakt maar wegens het belangengebied om cocreatie ondergeschikt te maken aan hun chaos beleid en te gebruiken wanneer het uitkomt. De angst voor chaos geeft politieke macht waarbij het scheppen van chaos die macht sterkt. Cocreatie verdampt die macht omdat de bevolking zelf verantwoordelijkheid neemt. Dat is de angst van het bestuur. Daarom ziet het plaatje van de onderbroken natuurlijke cyclus er anders uit dan die van de wisselwerking tussen chaos en harmonie. Het is onze huidige gemanipuleerde “democratie” die zich in het hebzucht veld heeft genesteld.

cyclus2

Samenhang bestaat niet meer door politieke belangen en economische sturing rond groei en hebzucht. Chaos is een politiek middel om angst te zaaien. En harmonie is een permanente politieke belofte die onmogelijk waar te maken is voor de lange termijn zonder de noodzakelijke cohesie.

Neem nu AiREAS en de Vestdijk. AiREAS is opgezet om samen met de overheid en burgers te werken aan een gezonde stad vanuit luchtkwaliteit. Een sustainocratische cocreatie dus in het veld van harmonie. Maar toen de eerste infrastructuur maatregel genomen werd, door het aanpassen van de Vestdijk, werd het scheppen van chaos de bestuurlijke keuze, niet de cocreatie. Dan voel ik mij als initiatiefnemer van AiREAS en Sustainocratie vernederd, teleurgesteld en teruggezogen in de oude werkelijkheid die we 6 jaar geleden hebben verlaten.

Het verplicht mij om vanuit Sustainocratie stelling te nemen door mij te verharden naar de instituten zoals ik doe in het TV interview. Cocreatie gaat niet om belangen maar om verantwoordelijkheden. Mij en ons samen wordt ons verantwoordelijkheid gevoel ontnomen door misplaatste belangen. Dan moet ik mijzelf beveiligen tegen het onrecht en zelf keuzes maken. Of dit nu individueel is of collectief. Ik nodig uit tot Sustainocratie en open alle registers om mijn geliefde personen en maatschappij te omarmen en in de cocreatie de liefde, compassie, duurzame samenhang en evolutie te ontwerpen en tot uitvoering te brengen.

Als ander voorbeeld kreeg ik voor mijn verjaardag een mailtje van mijn sustainocratische partner uit Barcelona die een lijst van misstanden liet zien van beleid dat alleen uit was op chaos creëren. De nieuwe burgermeester van Barcelona leek hoopgevend door haar bottomup oorsprong uit burgerparticipatie maar dat bleek zoete schijn. Voedsel, huisvesting, cohesie problemen die de macht in stand houden blijven de overhand voeren omdat daar het leiderschap in ontstaat van de steden. De bevolking wordt in de ellende getimmerd met welzijn als verhaal maar niet als werkelijkheid. De prijzen stijgen, de tekorten en decadentie ook waardoor de politieke weer een verhaal heeft om harmonie te beloven en chaos te creëren. Het menselijke leed is niet te overzien en de Sustainocraat voelt zich machteloos.

Als we dan samen inschrijven voor een Europese subsidie om dit aan te pakken dan wordt het afgewezen omdat de Europese macht liever pleisters financiert dan bewustwording.

geldafhankelijkheid

De som van deze spiegels van werkelijkheden die verwrongen en onnatuurlijke patronen tonen geeft ook mij kortstondig een periode van intens verdriet. Het kan allemaal zo anders zijn, zo mooi, zo samen, zo warm en verbonden. In Sustainocratie verbinden we spiritueel. Dat wil zeggen dat we ons lichamelijk, emotioneel, rationeel en zelfbewust verbinden aan elkaar in de kernwaarden van het menselijke bestaan. Als daar afbreuk aan wordt gedaan dan halen we onze mensen weer op, helpen hen in hun healing proces als ze daar voor open staan. Of we kijken met intens leed naar het proces dat ze ondergaan in die verrotte wereld van afhankelijkheid, individualistische schijnzekerheden en emotionele koudheid van bevroren blind egocentrisch gedrag. We blijven stoïcijns uitnodigen naar het welzijn dat wij samen te bieden hebben.

welzijnDeelname is een keuze. Als Sustainocratie groeit dan vermindert de andere nepwerkelijkheid vanzelf. Iedereen mag meedoen aan ons gemeenschappelijke creatieproces. We hebben 4 gebieden waarin u terecht kunt. U kunt ook een 5e of 6e gebied creëren, alles onder de Stad van Morgen. We hebben (vooral in Eindhoven maar kan in elk gebied worden toegepast):

AiREAS: gezondheid, volksgezondheid en mobiliteit (gezonde verstedelijking)

FRE2SH: voedselzekerheid in de stad en tussen stad en platteland

COS3I: sociale integratie en inclusie in Sustainocratie

School of Talents: participerend leren voor jongeren in de transitie tussen werkelijkheden (chaos naar harmonie en leren in Sustainocratie)

We moeten nog huisvesting, zorg voor elkaar en andere belangrijke zaken onderbrengen in Sustainocratie om het compleet te maken. Nieuwe waardesystemen zijn beschikbaar voor introductie en zullen binnenkort meegaan in onze processen van overvloed creatie, beloning en verdeling.

Netwerk BBQ aan de Rooyse Plas  

23 Jun

Zaterdag 24 juni tijdens de nieuwe maan, het St. Jan feest, midzomer of wat je er van wilt maken: de gezonde BBQ…..spontaan en voor een ieder die mee wil doen….

Programma:

14:00 voor de fietsers uit Eindhoven. Verzamelen bij het Station te Eindhoven. 

15:00 huiskamer café Henk in Gemert. Wandeling Gemert met Terry van de Vossenberg 

16:00 naar Handel, De Rooyse Plas. Beachvolley, zwemmen, …..

18:00 BBQ – 16€ + drankjes 

Maak het zo lang als je wilt. Gezelligheid, samen zijn, staat voorop. Kun je zingen, muziek spelen? Neem mee…..

Niet fietsen vanuit Eindhoven dan ga je toch lekker met de auto. Kijk wel of je iemand een lift kunt geven. Reis nooit alleen. 

Guus Meeuwis brengt het goede naar boven

10 Jun

Opa en Oma zijn respectievelijk 84 en 82 jaar oud. Ze hebben via de giroloterij kaartjes gewonnen voor Guus Meeuwis in woonplaats Eindhoven. Op vrijdagavond 9 juni is het zover. ’s Ochtends zat opa al te mopperen dat dit niks voor hem is. Zoveel mensen, een stadion vol, muziek, onzekerheid, angst, slecht ter been….en als er wat gebeurt? Maar het avontuur bleek doorslaggevend. Oma wil altijd overal op tijd zijn. Het concert begint om 19:45 maar om 17:30 staat ze al klaar om te vertrekken. Je weet maar nooit.

Eenmaal in het PSV stadion bleken de gewonnen kaartjes een zitplaats te vertegenwoordigen in de uiterste nok van het stadion. De eerste twee trappen gingen nog maar daarna werd het steeds steiler, zonder leuningen en met een enorme diepte onder de voeten. Welwillende omstanders hielpen ze dat stukje verder omhoog tot ze op hun plekje konden neerstrijken. “Als we dat geweten hadden…?”

Opeens werden ze door omstanders een pilsje in hun handen gedrukt. “He? Hoezo? Waar hebben we dat aan verdiend?” Wildvreemde mensen die hen zo maar even een liefdevol cadeautje gaven. Moeten we ze nu betalen? Nee….jullie hebben het verdiend!

Even later komt een stadionmedewerker met de opmerking dat hij voor speciale gevallen een aparte zitplaats kan regelen. Stomverbaasd gaan opa en oma mee, onderweg geholpen door allerlei omstanders. En inderdaad krijgen ze een prachtige zitplaats waar uiteindelijk Guus zelf een aantal keer langskomt. De sfeer is geweldig. Elk liedje wordt luidkeels meegezongen. Opa en oma worden omhelst door jongeren, krijgen spontaan knuffels en kussen van omstanders en gaan mee in de vreugde van de show.

Vlak voor het einde van de show besluit oma met opa al aan te wandelen, bang voor de meute die dadelijk het stadion gaan verlaten. Iemand die hen tegenkomt onderweg vraagt spontaan “hebben jullie het leuk gehad?” en weer volgt een omhelzing. Een politie helikopter vliegt boven het stadion maar die lijkt bij het proces te horen, net als alle politie die zich heeft verzameld rondom het stadion. Ze hebben geen weet van de mogelijke dreiging die is ontstaan en ervaren de politiedrukte als een bijkomstigheid.

Eenmaal thuis zijn opa en oma doodmoe maar enthousiast. “Het was geweldig! Met al die lieve en enthousiaste mensen rondom ons heen kan de wereld toch niet slecht zijn!”

En gelijk heeft ze. Guus haalt het beste in de mensen naar boven en de mensen zijn gewoon goed, behalve als je naar de ellende op televisie kijkt.