Archief | School of Talents RSS feed for this section

Digitalisering verandert de wereld maatschappij

28 Okt

Digitalisering heeft een enorme impact op onze samenleving. Tijdens een bijeenkomst van een politieke partij mocht ik als gastspreker optreden. Mijn gesprek gaat over de effecten van “digitalisering” op de economie, de maatschappij en het publieke domein. Mijn academische en directie verleden in de ICT en telecommunicatie infrastructuren gaf mij de autoriteit om als spreker op te treden. Mijn hoedanigheid als initiatiefnemer van de Stad van Morgen en Sustainocratie gaf een extra dimensie als pionier van een ingrijpende transitie. Het werd een uitdaging om de aanwezigen mee te krijgen in het denken in nieuwe kaders. Wat is de betekenis van digitalisering hierin?

Economie
Om de ontwikkeling van de economie wereldwijd te begrijpen dienen we vanuit historisch perspectief te redeneren. Ik gebruikte de Kondratiev cyclus als indicator van de ontwikkelingen sinds de industrialisering. Digitalisering (ofwel het Informatie Tijdperk) was de laatste wereldwijde impuls voor het optimaliseren van de globalisering van de industriële consumptie en speculatieve maatschappij.

Digitalisering.jpg

De grote omslag

Logistieke processen ontstonden rond goederen stromen wereldwijd. Internet kwam tot leven en informatie vanuit diversiteit integreerde in multimedia platforms. Oude vormen verdwenen, nieuwe kwamen ervoor in de plaats. Globalisering bereikt een hoogtepunt maar ook een keerzijde. De Kondratiev cyclus toont de economische pieken en dalen met bijbehorende innovatieve motoren. Het toont echter niet het cumulatieve effect. Dat laat ik op een andere manier zien.

Digitalisering (1).jpg

De dualiteit van eindige groei en bewustwording

Singulariteit
De ongekende bevolkingsgroei is een issue, alleen al in mijn levensjaren nagenoeg een verdrievoudiging! Van minder dan 3 miljard in 1958 tot meer dan 7,6 miljard nu. Al deze mensen worden meegezogen in de eeuwen oude politiek economische cultuur van industrieel en verzorgend consumisme met alles vernietigende consequenties op onze leefomgeving. Het punt van collaps wordt regelmatig bereikt. Zoals bijvoorbeeld tijdens de financiële crisis in 2008. Enerzijds wordt er vanuit belangen getracht de grote collaps te voorkomen. Anderzijds kunnen we anticiperen, mede dankzij de digitalisering. Met de referentiekaders van crisissituaties uit het verleden zien we dat er wederom grote problemen aan komen. Onze huidige maatschappelijke sturing en bijbehorende levensstijl kan maximaal 3 miljard mensen aan. Boven deze hoeveelheid mensen overschrijden we de herstel capaciteit van de Aarde en werken we mee aan de vernietiging van het leven op Aarde, inclusief dat van onszelf. Een verandering van sturing en van levensstijl is derhalve noodzakelijk. Dat wordt veelal door krachten van buitenaf, een crisis of oorlog, of een beter alternatief, veroorzaakt. We kunnen het derhalve zelfbewust veroorzaken door vanuit bewustwording en participatie sociale innovatie te veroorzaken en het alternatief zichtbaar te maken. Het sociale aspect is daarbij fundamenteel.

Sociaal
Het sociale aspect van digitalisering is even ingrijpend. Waarom? Digitalisering heeft alle informatie veranderd in eentjes en nulletjes. Zo werd het mogelijk om de informatie massaal op te slaan, met elkaar te combineren en via netwerken te verspreiden. Multimedia ontstond waarbij we via de computer of telefoon met iemand konden praten en naar zelfs naar de persoon kijken. Informatie werd via internet toegankelijk voor iedereen. Hierdoor gingen mensen zich meer bemoeien met besluitvorming omdat we gegevens ontvangen en verwerken die ons daartoe aanzetten. Tegelijk met het informatie tijdperk ontstond de meepraat maatschappij. De bevolking werd mondiger, creëert haar eigen visie op ethiek en moraal en laat zich niet meer betuttelen door instanties of religies.

De jeugd ontwikkelt zich in een wereld die niet meer op een schriftelijke manier informatie deelt maar beeldend. De kijk op de werkelijkheid transformeert op die manier gigantisch en daardoor ook de reactie in de vorm van cultuur en gedrag. We zien misstanden in de wereld, de effecten van ons oude gedrag, de opbouw van crisissen en wakkeren onze eigen passiviteit of ondernemerschap aan. We realiseren ons dat we een slim wezen zijn dat uitgedaagd wordt zichzelf tegen zichzelf te beschermen door kaders van zelfvernietiging te verleggen naar collectief zelfbehoud. In de Stad van Morgen hebben we dit sinds 2009 vormgegeven middels de definitie van vijf kernwaarden en het multidisciplinaire cocreatie kader van Sustainocratie.

5 kernwaarden

Middels de positieve uitnodiging rond maatschappelijke prioriteiten zijn coalities ontstaan die aandacht besteden aan de opgaven die voor het menselijk voortbestaan en welzijn relevant zijn. Denk aan AiREAS voor gezondheid en luchtkwaliteit. Of COS3I voor sociale inclusie, en FRE2SH voor stadslandbouw en voedselzekerheid. Of de School of Talents and Wellness voor participerend leren voor de nieuwe generaties.

In de loop der jaren zijn er velen bij betrokken geraakt, ook overheden. Deze participatie tendens in het creëren van nieuwe samenwerking op basis van gedeelde verantwoordelijkheid en projectmatige keuze van prioriteiten heeft een groot effect op het publieke domein.

Overheid

Perverse sturing

We komen uit een wereld waarin overheden lokale macht uitoefenen via belastingen, regels en keuzes in het publieke domein. De kaders om keuzes te maken waren vooral economisch getint, gerelateerd aan het industriële en consumptie patroon. Dit komt omdat de overheid zichzelf financiert vanuit geldstromen, niet uit participatie. In deze structuur viert partijpolitiek hoogtij. Maar als het niet meer om belangen gaat maar juist verantwoordelijkheden met vooropgestelde menselijke kernwaarden, dan gaat partijpolitiek ineens over prioriteiten, of is ineens niet meer nodig. Dat zien we gebeuren in de programma’s voor de nieuwe verkiezingen. Kernwaarde “gezondheid” komt nadrukkelijk naar voren, bijvoorbeeld. Dit op zichzelf vergt een transitie. Gezondheid is geen overheid aangelegenheid alleen. Het is een aangelegenheid van ons allemaal. De overheid verandert van sturend naar betrokken faciliterend. Ook stelt de nieuwe overheid haar eigen keuzes ter discussie door ze te toetsen aan de kernwaarden, niet alleen aan politiek belangen of economie.

Ecosystems

Door als overheid de sturing los te laten, de kernwaarden te omarmen en op die basis te faciliteren, ontstaat een sociaal maatschappelijke innovatieve interactie van grote waarde 

Voor de burgers verandert er dan ook veel. We stellen ook onze eigen keuzes ter discussie binnen het kader van de genoemde kernwaarden en bijbehorend welzijn. Zo pakken we de fiets in plaats van de auto, scheiden we ons afval, willen we zonnepanelen op ons dak, starten we een moestuin, gaan we vaker sporten, kopen we biologisch voedsel, gaan we douchen in plaats van baden, enz. Met relatief kleine aanpassingen maken we met zijn allen het verschil. Maar die kleine aanpassingen zijn enorm relevant op de grotere schaal. Als iedereen de fiets pakt dan is de enorme infrastructuur voor auto’s niet meer relevant. De overheid dient de sociale innovatie te faciliteren door structurele veranderingen door te voeren. Dit vergt een andere vorm van overheid. Tot voor kort was een minister president in staat te zeggen “koop en huis en een auto want dat is goed voor de economie”. Een huis kopen is onderdeel van een bancaire speculatie dat als machtsmiddel werd gebruikt voor het andere belang van de overheid, de inkomstenbelasting.  Als je hele leven moet werken uit angst dat je je huis kwijtraakt, om je gezin te verzorgen middels geld, enz, dan ontstaat er een bepaald gevoel van een dwangmatige werkelijkheid. Of deze nu gemanipuleerd onecht is of echt. Een auto is ook zo’n belastingmachine die bij de aanschaf en het gebruik op allerlei fronten de staatskas spekt. Stel de auto der discussie dan stellen we de huidige vorm van overheids-financiering ter discussie. Het gaat nu op geen enkele manier om de mens maar om het geld, dat daarna gebruikt wordt voor verzuilde machtsverhoudingen en kostbare maar niets oplossende, afhankelijk makende publieke dienstbaarheid.

Participatiemaatschappij

De optelsom van bovenstaande vertaalt zich in de nieuwe vorm van bewustzijn en kernwaarden gedreven participatie. Niet meer 1 keer in de 4 jaar de verantwoordelijkheden uit handen geven maar dag in dag uit samen de schouders eronder zetten, projectmatig, innovatief, waarden gedreven en concreet prioritair.

Digitalisering (2).jpg

Liefde voor Robots

22 Mei

rl_logo-2018_red.png

In de oude Campina fabriek aan het kanaal van Eindhoven worden tussen 15 september 2018 en 2 december zo’n 50.000 mensen uit de hele wereld verwacht voor de open discussie en expositie over robots in het leven van de mens.

Stad van Morgen werkt formeel samen met de Robot Love organisatie op verschillende fronten:

  • De inhoudelijke discussie over de plek van robots in onze samenleving, gezien vanuit Sustainocratie
  • De uitnodigende impact van dit grote evenement op het kanaalgebied en de gebiedsontwikkeling plannen en wensen van de lokale inwoners zelf
  • De voedselvoorziening voor alle deelnemers vanuit FRE2SH city food en catering partners
  • De sociale inclusie (COS3i) van het evenement voor vrijwilligers uit de wereld van re-integratie, vluchtelingen, enz
  • Het participerend leerpodium voor onze School of Talents partners door het integreren van enkele eigen discussies in dit open platform.

Www.robotlove.nl

Educatieve programma voor Europa

16 Mei

Voor de periode 2019-2024 gaat de Stad van Morgen en al haar vele partners 10.000 studenten per jaar ontvangen die meedoen aan een 30 tal programma’s. We werken met 6 landen via het Erasmus+ programma.

Erasmus+ (1)

Stratums Festival was tof!

5 Mei

Op zaterdag 28 April, de dag na Koningsdag, hielden wij ons festival in het wijkcentrum Fab28 te Stratum. Het was gericht op het betrekken van wijkbewoners bij activiteiten in de wijk die uitgelegd kunnen worden volgens het sustainocratische principe van samen werken aan onze menselijke kernwaarden. Dit vertegenwoordigt een hele andere energie dan de brood en spelen mentaliteit van een Koningsdag of de commerciële festivals in de binnenstad. We stimuleren juist zelfbewustzijn, zelfleiderschap, samenwerking, cocreatie, het creatieve en oplossingsvermogen van een ieder onder ons.

Wij noemen dit Sociale Inclusie maar daar krijg je alleen een beeld bij als je een keer hebt meegedaan. Het is anders dan we gewend zijn, breekt onze comfortzones in gruzelementen en opent de emotionele ruimte voor allerlei nieuwe gewaarwordingen en persoonlijke parelmomentjes. Het is derhalve een festival waarin niet ratio de hoofdtoon voert maar juist de emotie.

Het festival ontstaat dan ter plekke. De ingrediënten zijn met veel moeite bij elkaar gebracht door het organiserend team maar binnen het kader van de locatie en het hoger doel mag het hele festival zichzelf manifesteren door de inbreng van een ieder die daar behoefte aan heeft. Dat maakt de uitkomst redelijk onvoorspelbaar en gebeuren er dingen die niemand heeft voorzien. Dat het mag, dat het kan en dat het ons allen wel gevalt is de hoofdprijs van de dag.  Zelf heb ik de dag ervaren in pieken van emoties, zowel in vreugde als pijn. In naspraak met allerlei deelnemers, aan de workshops of de gebeurtenissen, de spontane ontmoetingen, de onderlinge oude en nieuwe banden, vervulde en onvervulde verwachtingen, eigen inzet en inbreng, persoonlijke uitdagingen en grensoverschrijdende momenten, kregen we soortgelijke feedback over wisselende, intense emoties die de dag zo rijk maakten.

Natuurlijk zijn we dankbaar voor de onvermoeibare, creatieve en vaak onnavolgbare inzet van Lenneke Timmermans in het hart van de organisatie. Van het team van Fab28 dat alles faciliteerde, en de bijdragen van de Koffie-eend, de Pizza-tuktuk, kraampjes houders, workshops, dans, zang, muzikale omlijsting en intense hoogtepunten. Als ook natuurlijk de hulp en steun van onnoemelijk veel mensen en kleine organisaties die bekendheid gaven aan het festival, hun spullen uitleenden of zichzelf beschikbaar stelden. Hartverwarmend en ontroerend.

Hier volgen foto’s die een slechts een visuele impressie geven. Ikzelf zal de dag nooit vergeten, heb weer veel geleerd, ook over mijzelf, en ben nu alweer met allerlei partners bezig met de volgende emotioneel verbindende hoogtepunten.

 

Gezondheid, een nieuwe dimensie voor coalitie akkoorden in steden

10 Mrt

Het principe “gezondheid en verstedelijking” is een breed begrip. Het verschaft een nieuwe dimensie aan de politieke discussie. Net zoals alle vijf de sustainocratische kernwaarden trouwens. Ongekend nieuwe en moderne coalities kunnen gesmeed worden in gemeenteraden van deze tijd, gebruik makend zelfs van de grote variëteit aan politieke partijen en programma’s. Als men de nieuwe dimensie niet opzoekt dan loopt men de kans ambitieloos de volgende vier jaar in te gaan door de versnippering van belangen.

En er ontstaat een totaal nieuwe profilering van wethouders en ambtenaren wegens de participatieve samenwerkingsmodellen met de stedelijke bevolking en activiteiten. De komende raadsverkiezingen zullen verrassende samenstellingen van coalities gaan tonen die niet meer de traditie volgen van linkse, rechtse of liberale formaties maar zich verbinden aan de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid rondom menselijke kernwaarden, stadsproductiviteit en een moderne kijk op regionale weerbaarheid.

handen op elkaar

De “gezonde stad” is een begrip dat mens, milieu, bewustwording en betrokkenheid aan elkaar verbindt, maar ook economie en politiek, in die volgorde. Een gezonde stad creëer je alleen samen. Gezondheid laat zich vertalen in een gelaagdheid van aandachtspunten:

  • De gezonde mens en leefomgeving: de huidige vervuiling en bijbehorende levensstijl zorgt voor stijgende zorgkosten, verminderde productiviteit en afbrokkeling van kwaliteit van leven in zijn algemeenheid. “Zitten is het nieuwe roken” is een stelling waar wat aan gedaan kan worden, samen. Lichaamsbeweging in een gezonde, onvervuilde stedelijke omgeving, vol groen en positieve prikkels, is een uitdaging waar alle innovatie lagen aan mee kunnen doen. Van gedragsaanpassingen tot nieuwe vormen van infrastructuur, horeca, evenementen en participatiemodellen. De gezonde mens is positief, actief en interactief met elkaar. De motivatie om mee te doen wordt niet alleen geprikkeld door omgevingsfactoren maar ook door gefaciliteerde mogelijkheden, de positieve uitnodiging en waardering.
  • De gezonde maatschappij: sociale inclusie is de basis voor duurzame vooruitgang. Dat zijn moderne wetenschappelijke inzichten die het materialisme van Maslow overstijgen. De gemeenschap die samen zorgt voor elkaar en voor de basisbehoeften die men nodig heeft voor kwaliteit van leven, zoals voeding, energie, water en lucht, waarin ook huisvesting is geborgen, is productief, alert en dienstbaar. Een gezonde maatschappij is gebaseerd op onderling vertrouwen, gelijkwaardigheid, respect naar elkaar en inzet in het gemeenschappelijke hoger doel van een bruisend gebied van gedeelde samenredzaamheid. Het elan van “samen verantwoordelijkheid nemen” verlangt ook bestuurders die de cocreatie opzoeken. Dat kunnen ze niet zelf omdat er dan een hiërarchie ontstaat in plaats van een brede multidisciplinaire coalitie. Stad van Morgen is de verbindende organisatie die de hiërarchie oplost, het eigenbelang laat zegevieren zolang het bij blijft dragen aan het gemeenschappelijke hogere doel.
  • Het gezonde milieu: Onze zelfbewust en productieve relatie met de natuur levert belangrijke interactie op waardoor we gaan werken als een ecosysteem in plaats van keten van belangen. Samenhang in een stedelijke context geeft ruimte aan gefragmenteerde groei, circulaire veranderprocessen en innovatie. Vergroening, voedselvoorziening, waterhuishouding, circulaire omgang met grondstoffen, aandacht voor gezonde lucht, voorkomen van vervuiling en stimulans tot interactieve sociale processen, zorgen voor beloonbare integrale betrokkenheid.
  • Een gezonde economie: Deze bestaat vooral niet uit de speculatieve werkelijkheid die we kunstmatig hebben gecreëerd. Verdichting, de massale leefvorm van mensen in een stad is de meest effectieve organisatorisch en minst belastende voor het milieu, mits wij er met verstand mee omgaan. Een gezonde economie bestaat vooral uit twee fundamenten: sociale cohesie en waarde creatie. Dat betekent dat we toe gaan werken aan een andere vorm van geldschepping, verdeling en waardering dat specifiek gericht is op de onderlinge verhoudingen tussen de processen in de stad, zowel ondernemend, faciliterend bestuurlijk en gedragscultuur technisch. Een stad die grotendeels afhankelijk is van goederen en belangen van buitenaf is kwetsbaar. Een stad die een circulaire eigen economie en zelfvoorziening opbouwt is daarentegen weerbaar en krachtig.

Zo kunnen we de modern gezonde stad benaderen als een bos in de natuur. Het bos groeit niet noodzakelijkerwijs maar binnen in het bos speelt zich een circulaire interactie af van groei, chaos en aanpassingen die steeds weer leidt tot stabiele harmonisering van het bos. Dat is een organische proces waarin menselijke tendensen van sociale (links), ondernemende (rechts) en liberale politieke vormen zich kunnen verbinden aan gezondheid gedreven prioriteiten zonder de democratische basis van gelijkheid, vrijheid en broederschap te verliezen. Ook de versnipperde politieke interesses, zoals 50plus, ouderen, milieu, dieren, lokale belangen kunnen zich in de coalitie verenigen onder de gemeenschappelijke vlag van “gezonde verstedelijking”.

Stad van Morgen kan coalities helpen smeden die verder gaan dan een gemeentelijk akkoord voor vier jaar maar ook de basis schept voor multidisciplinaire samenwerking tussen inwoners, ondernemers, onderwijs, wetenschap en overheid. We hebben de ervaring opgedaan met AiREAS, FRE2SH, COS3I en School of Talents waarbij we niet alleen de positieve processen hebben meegemaakt maar ook de obstakels waar we mee te maken krijgen door de context verandering naar gezondheid als basis van beleid en maatschappelijke interactie,

 

We staan onszelf in de weg

2 Mrt

Het was weer een mooie bijeenkomst in de raadzaal van Eindhoven. Het ging over de Sustainable Development Goals (SDG). Verschillende mensen kwamen aan het woord. Zoals iemand van Philips die de organisatie ophemelde over hun prachtige plannen en resultaten. Of de wethouder van Oss die oprecht en open hun commitment toonde met concrete voorbeelden en een persoonlijke missie rondom een nieuw soort Oss DNA waarin ook de burgemeester een belangrijke rol speelt. Er was een jonge dame die in het Engels pleitte voor geluk als uitgangspunt.

img_20180227_202228277028665.jpg

Veel vertegenwoordigers vanuit de internationale community waren aanwezig

Allemaal goede intenties. Maar tijdens de discussies breken de goede voornemens al snel in stukjes van belangen. De wethouder van Oss legt zich erbij neer dat het ook wel eens tegenstrijdige belangen zijn waardoor partners even niet mee doen. Philips wil graag verkopen en een belangrijk deel van haar omzet genereren uit deze goals, maar zichzelf ter discussie stellen (bijvoorbeeld als mede veroorzaker van luchtvervuiling door haar wereldwijde productie en distributie aanpak) in dezelfde context, dat blijkt moeilijker. Geluk is een argument voor workshops, niet voor een zorg voor elkaar aanpak. De statistieken tonen dat armoede in Eindhoven ondertussen steeg van 7% naar 10%.

Kortom,we staan onszelf in de weg. We willen wel maar hebben een cultuur van belangen geschapen waarin geen gemeenschappelijke verantwoording wordt afgelegd. Toen de Stad van Morgen daarop wees nam de voorzitter van de bijeenkomst het woord met de prikkelende opmerking dat deze bijeenkomst (let wel, op de vooravond van verkiezingen, in de avonduren, in het openbare debat) al voldoende blijk was van het nemen van verantwoordelijkheid door de gemeenteraad omdat vele fracties aanwezig waren die avond. De uitnodiging om dan met zijn allen lid te worden van AiREAS en verantwoordelijkheid te nemen voor het samen co-creëren van een gezonde stad (waarin veel sustainable goals verweven zitten) werd door dezelfde avondvoorzitter aan de kant geschoven.

Voor velen was deze actie van de avondvoorzitter een duidelijke blijk dat de belangenmethodiek boven alles belangrijker wordt gevonden dan de gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheid. Het was ook een verwijzing dat, ondanks het open karakter van de bijeenkomst, de raad alles bepalend is. Een bevestiging dat we onszelf systematisch in de de weg staan. De VN goals leveren een leuk permanent debat op, houdt veel mensen bezig, maar als het puntje bij paaltje komt dan gaan de belangen voor.

De SDG is, net als de Sustainocratische kernwaarden, een aangelegenheid van ons allemaal, niet alleen het beleid. Mensen uit de zaal wilden erop reageren maar kregen de kans niet en maakten hun verbazing en boosheid kenbaar achteraf.  Gedurende de interacties waren er wel enkele sprekers die een response wisten te verweven en het integraal denken, projectmatige partnerschappen en het creëren van politiek onafhankelijke samenwerkingsverbanden, als evolutionaire noodzaak zagen.

img_20180228_0839321495980676.jpg

Het kaartje dat de gemeente Oss uitdraagt

Mensenwerk

Wat ook de doelstellingen mogen zijn, het blijft mensenwerk om ze te bereiken. En bij mensenwerk hebben we te maken met allerlei vormen van het omgaan met de werkelijkheid. Die menselijke complexiteit hebben we al vaak weergegeven in de verhouding tussen het zijn en het doen. Dat geldt ook voor gemeenschappen.

ChangeUK

 

Dat zien we ook terug in de bestuurlijke werkelijkheid. De keuzes die men maakt. Zo publiceren de Verenigde Naties de sustainable development goals op een bepaalde manier welke consensus en support heeft opgeleverd van de vele deelnemende landen. Maar de steden kunnen de vertaling naar hun eigen werkelijkheid aanpassen.

Neem als voorbeeld de Gemeente Oss. Deze heeft de erkenning gekregen dat ze het beste de SDGs vertegenwoordigen. Als we dan kijken naar de nuance van deze gemeente in het publiceren van de doelstelling dan zien we bijvoorbeeld dit verschil bij nummer 8±

  • Verenigde Naties SDG nummer 8: Decent work and economic growth
  • Gemeente Oss SDG nummer 8: Fatsoenlijk werk en een gezonde economie

Het verschil is subtiel maar belangrijk. Een gezonde economie op gebiedsniveau is niet noodzakelijkerwijs een groei economie, in tegendeel. Groei economieën leveren stress en gebrek aan ethisch bewustzijn omdat groei alles bepaalt. Een gezonde economie zoekt harmonie en symbiose maar geen groei. Men is bewust en zoekt ethiek en samenhang. Een stad is als een bos. Bomen, bloemen en struiken groeien in een bos maar het bos groeit niet, het bruist van levendigheid. Dat is ook een stad. Als een stad zich concentreert op economische groei dan gaat dat ten kosten van de bruisende levendigheid die de stad in stand houdt.  Oss gaf een belangrijke inspiratie.

AiREAS, Buurauto en sociale integratie

25 Feb

De sociale ongelijkheid in onze maatschappij is enorm. De minder bedeelde mens heeft een structurele achterstand in het ontwerp van een duurzaam leven:

  • incassobureaus doen de maandlasten stijgen,
  • men kan geen auto hebben wegens de kosten of men is aangewezen op een tweede hands goedkoop modelletje,
  • laat staan meedoen met hybride en elektrische mobiliteit
  • een baan bezoeken die te ver is lukt dan al niet waardoor men geïsoleerd en beperkt raakt van de banenmarkt
  • het negatieve zelfbeeld groeit door deze beperkingen waardoor zelfvertrouwen ondermijnd wordt en men vaker toevlucht zoekt tot alcohol, drugs, eenzaamheid, sociale afzondering, hetgeen de participatie alleen maar moeilijker maakt.

De rijker mensen hebben die problemen niet en worden maatschappelijk gesteund door de overheid met aftrekposten, voorzieningen, subsidies, enz die onder het mom van verduurzaming de ongelijkheid alleen maar doet stijgen.

Hoe zou het zijn als mensen in de bijstand of met de lagere inkomens ook met een mooie, duurzame elektrische auto naar hun toekomstige werkgever kunnen rijden? Of hun eigenwaarde opvijzelen door eens een keer goedkoop met gezin te kunnen toeren in enige luxe? 

Hoe zou het zijn als deze minder bedeelde groep het goede voorbeeld geeft aan alle middeninkomens die het gemak van een eigen auto voor de deur niet ter discussie stellen? En zo de stad ruimtelijk blijven vervuilen met vele duizenden ongebruikte en geparkeerde voertuigen die niets bijdragen aan het welzijn van de stad? Stappen zij op termijn ook over op de deelauto met alle voordelen van dien?

En de overheid?

Stad van Morgen, in samenwerking met AiREAS (luchtkwaliteit, gezondheid en mobiliteit), Buurauto (specialist in een deelformule met elektrische voertuigen), COS3i (sociale integratie) en Fab28 (wijkverbindend initiatief in stadsdeel Stratum van Eindhoven) beginnen samen een integraal sociaal mobiliteit plan met als proefgebied: Stratum. We gaan het volgde doen:

  • Openen de inschrijving voor sociale deelname aan gedeelde elektrische mobiliteit in Burghplan en omgeving.
  • Bieden elektrische auto, fietsen en bakfietsen aan in HUB vorm voor het ontwerp van sociale dienstverlening, betrokkenheid en participatie…
  • Creëren in samenwerking met lokale partner de benodigde lokale energie zelfvoorziening voor deze mobiliteit
  • Ontwikkelen samen de transitie van bijstand naar een baan of ondernemerschap binnen de context van de Sustainocratische kernwaarden en innovatiestromen.

Het doel is om het gehele metropool gebied Eindhoven te voorzien van deelmobiliteit binnen de wijken, de sociale ongelijkheid te vereffenen en alle lagen van de bevolking toegang te geven tot verduurzamende faciliteiten, diensten en participatieve betrokkenheid.

Even wat bewustwordingsinformatie:

  • sociale ongelijkheid is een van grootste problemen van deze tijd die verduurzaming in de weg staan.
  • de kosten van een benzine auto in eigendom zijn al snel 500 tot 1500€ (als we aanschafkosten, verzekering, parkeerlasten, benzinekosten, verzekeringen en belastingen verdelen over de maand met aftrek van restwaarde van het voertuig). Aan de ondergrens zitten de tweede hands auto’s, bovengrens de duurdere nieuwe autos.
  • dit zijn onmogelijke bedragen voor mensen die met een minimum rond moeten komen. Zij zijn derhalve structureel uitgesloten van de moderne tijd met alle gevolgen van dien.
  • een elektrische deelauto staat al ter beschikking voor minder dan 50€ per sociale deelnemer, mits we ons in de wijk weten te organiseren. Dat is precies wat we gaan doen en daarvoor is het sustainocratische participatie kader (samen verantwoordelijkheid nemen: overheid, innovatief ondernemen, inwoners en kennis) fundamenteel.
    • Overheid – nog niet betrokken helaas, misschien na de raadsverkiezingen 21 maart?
    • Innovatief ondernemen – Buurauto, energie040, stichting BOSS-Baas,
    • Inwoners – Fab28 in Stratum, vele andere partners in andere wijken, belangenverenigingen, enz
    • Kennis – AiREAS (luchtkwaliteit) en COS3I (sociale integratie)
    • Verbindende coördinatie – Stad van Morgen

Wilt u meedoen? Heeft u misschien buren of familieleden die hier baat bij hebben of wilt u hen hierbij helpen? Het kan allemaal. De komende weken organiseert de mobiliteit kring van Stad van Morgen’s COS3I sociale integratie bijeenkomsten en verbindende samenwerkingsprocessen in Fab28 Stratum.

Op 28 April wordt het COS3I wijkfestival georganiseerd in Fab28 waar we ook een van deelauto’s hopen te tonen. In de tussentijd kunnen we al veel doen.