Van Corona naar Kroon op onze evolutie

Een berichtje over onszelf

Vogels, planten en dieren, maar ook bacteriën en virussen, halen rechtstreeks en gratis hun voeding uit de natuur. Ze verstoren deze niet. Vaak voegt hun voedingsdrang zelfs waarde toe aan het ecosysteem, bijvoorbeeld door kruisbestuiving, verspreiding van zaden of het uitdunnen van de zwakkeren en zieken. Zo is voeding en leven onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De mensenwereld is doorgeslagen onnatuurlijk. Niet alleen voor voeding hebben we ons afhankelijk gemaakt van industriële processen maar voor alles.

Nu worden we geteisterd door wederom een virus. Wederom omdat de Coronaversie niet de eerste is en ook niet de laatste. Virussen zijn een natuurlijk fenomeen die vooral een voedingsbodem vinden bij kwetsbare mensen. De vraag die we ons bij een pandemie kunnen stellen is of de virus het probleem is of onze kwetsbaarheid?

Aangezien virussen van alle tijden zijn zullen we ons te raden moeten gaan bij onze kwetsbaarheid. En dan kunnen we een onderscheid maken tussen natuurlijke kwetsbaarheid en onnatuurlijke. Op eenzelfde en meer positieve manier kunnen we dan werken aan onze natuurlijke #weerbaarheid in plaats van onnatuurlijke. Want laten we wel wezen. 7 Miljard mensen opsluiten in isolement en op 1,5 meter afstand van elkaar houden is ronduit onnatuurlijk.

Natuurlijke kwetsbaarheid wordt vooral veroorzaakt door genetische overdracht, (overblijfselen van) ziektes of ongevallen, bewust of onbewust ongezond gedrag en natuurlijk ouderdom slijtage. Onnatuurlijke kwetsbaarheid komt uit datgene wat wijzelf als mensheid toevoegen aan de natuurlijke patronen. Denk daarbij aan chemische stoffen in voeding, luchtverontreiniging, negatieve stress, straling van allerlei apparaten en draadloze netwerken. Door het feit dat wij uit economische globaliseringsmotieven deze ongezonde onnatuurlijke kwetsbaarheid ook geglobaliseerd hebben zijn we wereldwijd kwetsbaarder geworden voor ziektes die leiden tot een pandemie.

Paradoxaal zien we dat dankzij het creëren van een soort economisch parallel ecosysteem aan de natuur, wij economische groei hebben gekoppeld aan de groei van de mensheid, de groei van symptoombestrijding via de zorg, de verlenging van onze #levensverwachting en groei van de kosten en complexiteit van ons zorgstelsel. Dit parallel ecosysteem is echter onnatuurlijk en kwetsbaar hierdoor vanuit het macro natuurlijk perspectief. Bij elke pandemie hoort dan ook een systeem crisis zoals een gigantische economische recessie. Deze brengt ons dichter bij onze natuurlijke werkelijkheid maar toont ook de grote pijnlijke afstand die we ervan gecreëerd hebben door de angst die we collectief voelen enerzijds en de controle mechanismen die in gang gezet worden om onze onnatuurlijke werkelijkheid weer in orde te brengen. Dit is een verloren zaak.

De oplossing zit m in het bewustwordingsproces dat het onnatuurlijke, hoe luxueus en veilig het ook lijkt en voelt, onhoudbaar is. De pandemie en recessies worden steeds groter, de menselijke drama’s ook, op termijn ook voor onszelf. Positief is dat de onnatuurlijke mensenwereld ons gigantisch veel kennis heeft opgeleverd. We kunnen daarom het beste van de twee werelden, de natuurlijke en onnatuurlijke, gaan benutten om onze natuurlijke weerbaarheid te vergroten zonder dat we aan welzijn veel hoeven in te boeten.

Daarvoor moeten een aantal dingen veranderen. We stappen af van onze angst en kijken samen onze uitdaging in de ogen. We stappen af van de controle mechanismen van bovenaf en scheppen ruimte op regionaal niveau voor integrale aanpassing van onze samenleving. We sturen aan primair op weerbaarheid en gezondheid en passen onze afhankelijkheid aan door samenredzaamheid op te bouwen in onze basisbehoeften al dan niet, indien nodig, gebruik makend van kennis en technieken. In samenwerking met onze natuurlijke omgeving en bronnen. We halen gaandeweg enkele weerbaarheid verstorende elementen weg uit ons bestaan.

In feite passen we dan #Sustainocratie toe. In plaats van angst bouwen we samen aan vertrouwen. In plaats van onnatuurlijke kwetsbaarheid bouwen we aan natuurlijke weerbaarheid. In plaats van 1,5 meter afstand slaan we de handen ineen. In plaats van de dood werken we aan het leven..

COS3I, FAB28 en WIJ sociale verbinding ervaring met Corona

Het begint als een hernieuwde samenwerking door samen intercultureel te eten. Mexicaans staat op het menu. De opdracht is simpel. We creëren 40 plekken in het wijkgebouw Fab28, we bieden een gezellig, laagdrempelige avond en trachten allerlei mensen, vooral uit de wijk Burghplan, te verleiden en verbinden.

De aankondiging

COS3I zorgt voor het verbindende kader, Fab28 faciliteert en communiceert met de wijk, WIJ Eindhoven verbindt individuele wijkbewoners vanuit een participatie behoefte. Voor COS3I is het de 26e interculturele avond die we neerzetten vanuit ons sociale verbinding en cohesie initiatief rond menselijke kernwaarden zoals gezondheid. De vraag die ons steeds bezig houdt is niet zozeer om mensen bij elkaar te brengen maar vooral bruggen te slaan tussen de aanwezigen. Tot onze verrassing hielp de Coronavirus ons onverwacht.

Hoe slaan we de brug tussen iedereen?

Op de vooravond van onze sociale Mexicaanse avond doet de landelijke overheid een oproep om thuis te werken en samenscholingen te vermijden zodat de Coronavirus uitbraak aan banden gelegd kan worden. De stedelijke burgemeesters doen mee met de boodschap waardoor we in de ochtend enkele afmeldingen krijgen, waaronder het team van keukenhulp vrijwilligers van onze kokkin. Ondertussen krijgen we ook extra aanmeldingen van mensen die de betuttelende maatregelen maar onzin vinden, gezien de onbetuttelde effecten van normale griepgolven, echte problemen zoals armoede en vervuiling. Sommigen willen zo een statement maken. Ook COS3I besluit gewoon door te gaan. Een virus is nu eenmaal natuurlijk, net als leven en dood. Wij focussen op leven. Maar….hoe lossen we de problemen van de weggevallen krachten op?

Een oproep bracht een spontane kettingreactie van betrokkenheid en participatie op gang. Verschillen mensen stonden op, hielpen in de keuken, met de bediening, het afwassen en opruimen. Dit had verrassend mooie neveneffecten. Er ontstond een speciale verbinding dimensie. De hulpdiensten vonden het fijn dat ze zich nuttig konden maken. Bruggen tussen groepjes ontstonden spontaan, er werden zelfs projectjes besproken, gemeenschappelijke talenten ontdekt en onderling geïnspireerd. Noodzaak werd een deugd, crisis een kans, samen een verbond…precies zoals we beoogden.

Kunstzinnige fotografie is bijzonder inspirerend

Chata Mirdada in Polen

In 2019 zijn we drie keer naar deze plek gereisd en in 2020 al één keer. Wat is er zo speciaal aan Chata Mirdada? Hoe moeten we bestemming beschrijven? Op zo’n manier dat het tot haar recht komt maar toch verwachting en beperkt tot de positieve verrassing?

Chata Mirdada in Polen

Dat is lastig. De plek bestaat fysiek uit twee oude, rustieke gebouwen. Het ligt op de grens van Tsjechië in de heuvels van Zuid-West Polen. We vliegen met Wizzair naar Wroclaw vanuit Eindhoven. Daarna is het ongeveer 90 minuten rijden naar de plek. We betalen een fee om er te zijn. Toch is het niet commercieel. We spreken over aandacht, liefde en bewustwording, elementen die je moet ervaren, die wederzijds ontstaan ter plekke. Er is geen vast programma, geen “behandeling” alsof je als patiënt komt. Er zijn ingrediënten om te werken aan je algehele gezondheid.

Samen eten is een begrip

Het team van Chata Mirdada bestaat uit mensen en dieren. De mensen zijn allen uniek, speciaal en getalenteerd, ieder op hun eigen manier. Ieder ook met een eigen verhaal, net als de bezoekers. Elk vormt een onmisbare schakel in de dagelijkse activiteiten die ogenschijnlijk moeiteloos verlopen. De dieren, honden en katten, vormen een belangrijk onderdeel van het team.

De vele ingrediënten van Chata Mirdada omvatten een huiselijke sfeer, goede gesprekken, lekker (vegetarisch) eten, prachtige omgeving, veel knuffelen, aanraken en liefdevolle verbinding. Maar ook professionele dingen zoals elektromagnetische resonantie, verschillende vormen van massage, acupunctuur, kruidenbaden, acupressure, chi, meditatie, enz. Dit in het huis. In de omgeving treffen we wellness centra, Normabaria hoge druk therapie, tandartsen, en andere specialisaties die ingeschakeld kunnen worden.

Onze reizen naar Chata Mirdada zijn gericht op integrale gezondheid volgens Sustainocratische principes. Cultuur verandering en “ergens anders zijn” helpt ons anders te kijken naar de werkelijkheid en onszelf, open te gaan staan voor vernieuwing. De ingrediënten van Chata Mirdada en omgeving helpen ons daar waar we behoefte aan hebben, bewust of onbewust. Dat valt niet te plannen, dat ontstaat ter plekke. Daarom gaan we ook 7 tot 9 dagen zodat we de gelegenheid nemen om ons goed onder te dompelen in de positieve uitnodiging tot participatie in gezondheid van onszelf met Chata Mirdada als unieke bijdrage.

De omgeving is prachtig

Geïnteresseerd? Ook een keer ervaren? Laat het even weten via aan COS3i (samen werken aan onze gezondheid) via jp@stadvanmorgen.com

Participatie?

Tijdens een rollenspel over de participatie maatschappij volgens het Sustainocratische model van de Stad van Morgen wees een deelnemer op grote verschillen met de versie van participatie van gangbare overheid en gerelateerde instanties. De verschillende uitingen van participatie scheppen verwarring.

We hebben destijds het woord Sustainocratie bedacht om af te stappen van de eeuwig durende discussie over wat nu eigenlijk duurzame vooruitgang is, de mensen en participatie in cocreatie vorm. Toch blijft het voor velen een lastig gebied om te begrijpen en daardoor moeilijk om de stap te zetten tot deelname of het nemen van eigen initiatief. Dus even een opsomming van begrippen die de verwarring leveren.

Participatie 1: in de gangbare politieke economische werkelijkheid drukt men participatie uit in de vorm van deelname aan de belastbare arbeidsmarkt. De nadruk wordt gelegd op gesalarieerde arbeid omdat inkomsten belasting een van de grote inkomstenbronnen is van de landelijke overheid. Deze stuurt niet aan op andere vormen van participatie omdat ze voor hen in het geldbelang niets opleveren.

Participatie 2: Wederom in de gangbare politieke economische werkelijkheid ziet men langdurige werklozen als kostenpost. Men wil via een participatie wet deze mensen een bijdrage laten leveren aan de maatschappij, bijvoorbeeld door vrijwilligerswerk. Participatie is natuurlijk gezond maar de dwang achter het systeem is niet gezond. Hierbij worden mensen ingezet zelfs voor activiteiten die ook in de reguliere economie worden uitgevoerd. Er ontstaat irreële concurrentie en vernietiging van reguliere arbeidsplaatsen. Daarnaast maakt de overheid zich schuldig aan het verstrekken van gesubsidieerde banen. Er is veel kritiek op deze vorm van dwangarbeid onder het mom van participatie.

Participatie 3: hier komen we in het domein van niveau 4 bewustzijn gedreven gebiedsontwikkeling, Sustainocratie. Participatie betekent hier “het samen nemen van verantwoordelijkheid” voor het waarborgen van de natuurlijke kernwaarden voor het voortbestaan van de mens. Er is hier geen sprake van dwang noch hiërarchie. Instanties nemen hun verantwoordelijkheid als organisatie terwijl burgers dat doen vanuit bewustwording, gedrag en cultuur. Men werkt projectmatig en multidisciplinair samen volgens concrete prioriteiten en doelstellingen. Ieder draagt bij vanuit eigen vermogen en mogelijkheden.

Rollenspel: we spelen in groepsverband de verschillende situaties. Zo ervaren deelnemers het gevoel dat bij echte participatie hoort, maar ook wat het betekent voor mensen en functies om eraan mee te doen.

Rollenspel met 4 a 5 personen steeds (burgers, overheid, ondernemers, kennis/onderwijs), al dan niet met de verbindende Sustainocraat.

Samen verantwoordelijkheid nemen voor onze duurzame menselijke evolutie

Geluk is het COS3I thema van 2020

Wat is geluk eigenlijk? Al honderden jaren buigen wetenschappers zich over deze vraag. Iedereen is het er wel over eens dat “geluk” betekenis geeft aan een positieve emotie, een gelukmakende gebeurtenis of algehele staat van welbevinden.

Is geluk maakbaar?

Zo geeft voor velen liefde, vriendschap en warme genegenheid een gevoel van geluk. Het winnen van een loterij, de onverwachte aandacht van iemand die je bewondert of begeert, het ontvangen van een cadeau is ook reden voor gelukmakende emoties.

Empathie in verbinding zorgt voor veel geluk

Er zijn ook mensen die in een permanente vorm van geluk verkeren. Zij zijn blij met wat er is, genieten van de blijde verwachting of herinnering, kunnen goed alleen zijn en zijn bewust van de kleine en grote dingen om hun heen. Een mooie bloem, een spelend kind, een vliegende vogel, een zonsondergang, de golfslag van de zee…..ja zelf een storm, een onweersbui of felle discussie.

Geniet van het nu

Wat geluk vooral is kan samengevat worden in aandacht, positieve energie, gewaarwording en dankbaarheid. Al deze elementen zijn maakbaar. Het is daarom het thema van COS3I in 2020.

Sjoerd is super gemotiveerd

Samen met geluksambassadeur Sjoerd Slaaf wordt een team samengesteld om liefde en aandacht te zaaien vanuit de positieve uitnodiging en energie. We gebruiken de verbindende menselijke kernwaarden zoals gezondheid en sociale verbinding als kader van de samenwerking. Enkele evenementen staan als stip op de horizon maar de weg ernaartoe is even leuk en uitdagend. Meedoen is eenvoudig. Schrijf even een berichtje naar Jean-Paul Close op jp@stadvanmorgen.com en alles komt goed.

For you

Participerend leren vergeleken met leren door te doen

In de School of Talent and Wellness van de Stad van Morgen hanteren we het concept van participerend leren. Dat is wat anders dan het leren door te doen van vele scholen. Wat is het verschil?

Een horeca student kan leren door te doen via werkzaamheden in een restaurant. Een student ICT kan meedoen in een technologische onderneming. Je leert zo de toepassing van je lessen in de praktijk. Dat is erg nuttig voor de studenten. Door toe te passen wat men leert beklijft de stof beter vaak.

Participerend leren gaat echter een stapje verder. Het leren wordt gekaderd in het Sustainocratische gedachtengoed van menselijke kernwaarden. Vaak voegen we daar ook de Sustainable Development Goals aan toe. Maar de menselijke kernwaarden spreken de jongeren erg aan omdat ze te projecteren zijn op henzelf en hun eigen leefomgeving. Een student van willekeurig welke richting wordt dan gevraagd om te kijken naar eigen creatieve ideeën om bij te gaan dragen aan deze waarden, steeds gezien vanuit de eigen inhoudelijke kennis ontwikkeling. Zo wordt de opleiding niet alleen relevant voor een mogelijke betrekking maar ook als potentiële ondernemer, vernieuwer of actieve participant in het gedeelde maatschappij beeld vanuit eigen perspectief.

Participerend leren wordt aangeboden als samenwerking met het reguliere onderwijs zodat er geen concurrentie optreedt onderling maar een toegevoegde waarde, 1 + 1 = veel meer dan 2. Sinds 2010, eerst als STIR Academy, daarna als School of Talent and Wellness, wordt deze uitnodiging uitgedragen naar het onderwijs in de wereld. Vooral op niveau van internationale uitwisseling boeken we succes.

School of Talent and Wellness heeft geen gebouwen maar werkt samen op niveau 4 mens en gebiedsontwikkeling. We zijn verbinders in een maatschappelijke context waarin de positieve evolutie van de mens centraal staat.

2020

2020 is al ons elfde (11) jaar. Ikzelf (Jean-Paul Close) leef in die SvM werkelijkheid en ben er fulltime actief. Ook dit jaar gebeurt er weer van alles, mede dankzij de participatie van jou en vele anderen, en die van allerlei instellingen. Doe je (weer of nog) mee? Dan treffen we elkaar hier.

Wat is de Stad van Morgen?
Stad van Morgen is geen bedrijf maar een maatschappijvorm, een beweging waarin de mens, niet geld, centraal staat. Geld is hooguit een middel. Alle essentiële basisbehoeften voor regionaal en eigen duurzame kwaliteit van leven creëren we samen door het nemen van zelfbewuste cocreatie initiatieven. “Samen”, in de meest uitgebreide vorm, is projectmatig met participatie van iedereen, lokale bewoners, ondernemers, overheid en kennisinstellingen. Dan noemen we het “niveau 4 participatie ofwel Sustainocratie” Maar het kan ook in simpelere vorm, met kleinere groepjes. Als het maar gaat om de (totaal 5) geformuleerde kernwaarden voor het menselijke voortbestaan.

Wat loopt er al?
Er zijn gaandeweg allerlei initiatieven ontstaan waar je bij kunt aansluiten. Deze groeien of reorganiseren zich door het komen en gaan van deelnemers. Meestal zijn ze projectmatig gestructureerd maar het begint altijd als dynamische cluster van gelijkdenkende mensen en instanties rondom een bepaalde #prioriteit.

* AiREAS (Instagram: aireas2)

– prioriteit: luchtkwaliteit, gezondheid en gebiedsdynamiek
– actief sinds: 2010
– doen mee: Infiniot, 16 tal (van de 21) gemeentes regio Zuid Oost Brabant, TNO, RIVM, burgerparticipatie Eersel, Leefbaarheidfonds Vliegveld Eindhoven, leefbaarheid team Achtse barrier, dorpsraad Acht, GGD, ODZOB, provincie Noord-Brabant, Universiteit van Utrecht, Universiteit Twente, TU Eindhoven, scholen, vele inwoners, Groen Nuenen,….
– projecten: ILM2.0, Gemeente Eersel, Gemeente Nuenen, Eindhoven Noord, verschillende onderzoeken

* School of Talent and Wellness
– prioriteit: participerend leren, bewustwording, jongeren
– actief sinds: 2009 (eerst als STIR Academy)
– doen mee: Bdt Eğitim Vakfi, Turkije, Spanje, België, #Erasmusplus, allerlei scholen in Nederland (niet continu nog), #Kanthari (India)
– projecten: laat mij maar los, Erasmusplus uitwisseling, de reis van de held, workshops en rollenspellen Sustainocratie, empowerment en leiderschap, 5K 21e eeuws ondernemerschap, ondernemen zonder geld

* COS3I (Instagram: cos3i)
– prioriteit: sociale verbinding en participatie in Sustainocratie
– actief sinds: 2016
– doen mee: restaurants, wijkcentra, Latijns Amerika vereniging (Stichting CLO), muziek organisaties, AiREAS, FRE2SH, sociaal ondernemers, ReFlex, Eibernest (Deurne), Chata Mirdada (Polen), Zen resort (Bali),
– projecten: samen eten, samen koken, samen reizen voor bewustwording en gezondheid, massages, acupunctuur, samen kunst doen, samen meedoen

* FRE2SH
– prioriteit: lokale, gezonde voeding en verbinding platteland
– actief sinds: 2014 (eerst als VE2RS)
– doen mee: Chata Mirdada (Polen), Afrika, India, lokale voedsel ondernemers, #Duurzamekost, restaurants, cateraars…

– projecten: verbinding platteland en stad rechtstreeks, zonder tussenkomst groothandel, kwaliteit voedsel op loop en fietsafstand, circulaire processen, voedselbossen, permacultuur, stadsproductiviteit

* Integraal Gezondheid Gebied Ontwikkeling
– prioriteit: lokale integrale Sustainocratie waarin gezondheid 4xwinst sturend is voor iedereen

* Geluk komt van lukken
In het kader van deze processen werken we in 2020 samen met #geluksambassadeur @sjoerdslaaf om 2 events neer te zetten.
– In maart/april De kracht van het platteland, Eibernest
– In september Geluk(t), Evoluon

Dan is er nog EQoL (energy & quality of life) en Water maar dat zijn nog maar intenties. Je kunt natuurlijk ook van alles zelf verzinnen en inbrengen. Meedoen is mee verdelen in liefde, verbinding en resultaten

Amsterdam Zuid West lekker bezig

Vandaag werd ik door Natachia rondgeleid in haar stadsdeel van Amsterdam. We spraken af op het Surinameplein, allebei met de fiets. De rit van Eindhoven naar Amsterdam Centraal met de trein was aangenaam. De OV fiets snel geregeld. Er stonden er 100 te wachten op mij dus keuze te over. Dat was in de avond wel anders toen ik de fiets terugbracht. Er stonden mensen te wachten op terugkerende fietsen. Geweldig hoe populair deze manier van reizen is geworden!

Fietsen in Amsterdam is een heerlijke ervaring. De verkeerschaos is lekker dynamisch met voetgangers, trams, fietsers, busjes, alles door elkaar. De rit naar het Surinameplein was aangenaam en ik stopte enkele keer om te genieten van de grachten of fraaie gebouwen.

Het weerzien van Natachia is altijd een feest. Vrolijk, trots op haar wijk, bewust, kritisch, open en sociaal. Ze wees mij direct op de tuintjes rondom bomen, geveltuinen en moestuinen midden op het trottoir, inclusief gezellige zitjes en een heus wormenhotel.

Vanaf het eerste moment genoot ik. Al fietsend kwamen we bij een soort eiland vol speel en houtwerk mogelijkheden voor de jeugd. Daar moest ik even stoppen. Er volgende een mooie ontmoeting met beheerder Henk en 80 jarige vrijwilligster Anna die ons in ruil voor een Stad van Morgen knuffel overal rond heeft geleid. Hoe de ponys en stallen zijn gered na de storm door de hulp van allerlei mensen, hoe verschrikkelijk het is dat kinderen van ouders niet vuil mogen worden, hoe ze nu samenwerken met een kinderdagverblijf, hoe ze zelf hulp kreeg van haar lieve buren, enz….allemaal met een lekker Amsterdamse tongval…

De duiven zitten geduldig te wachten tot de ponys gevoerd worden. We verlaten “Het Landje” en gaan naar het buurthuis. Daar treffen we Guslene en Antonio die plannen proberen te maken voor betrokkenheid van jongeren. Ik leg de manier van werken uit in de School of Talents and Wellness. Dat slaat aan en er wordt serieus naar gekeken. Ook onafhankelijkheid van de gemeente via het 10-10-80 principe van Sustainocratie.

Een lekker lange Surinaamse lunch met open discussie over Sustainocratie, wat het is om als Sustainocrate betiteld te worden (griezel, griezel) en welke processen een mens zoal meemaakt de laatste tijd. Alles even hartelijk, even warm en verbonden. Met een fijn gevoel stap ik in de trein terug naar Eindhoven. Amsterdam, goed bezig!