De commercie verkiest Marokkaanse sperziebonen boven de Nederlandse oogst en laat onze eigen boer barsten. We gunnen de Marokkanen hun handel maar niet ten kosten van eigen gelijkwaardig product. Vrachtwagens heen en weer slepen tussen Marokko en Nederland is vervuilende en onnodig. Dankzij het opgebouwde netwerk van No Waste Army, de media aandacht en de reactie van het Nederlandse volk zijn de bonen van boer Kees gered van de brandstapel. Maar er is meer. De aandacht van de Nederlander wordt gevestigd op het gedrag van de handel en kiest hopelijk daardoor steeds meer voor lokaal product. Door zelfbewust gedragsverandering en solidariteit met onze eigen producenten, ontstaat vanzelf een ommezwaai naar een kortere, duurzamere keten. Als het moet dan kan Nederland groot zijn.