Life forms in nature are healthy by definition. Unhealthy ones disappear to make room for a new cycle of healthy life. If human organizations, societies, governance and economies accept unhealthy pollution we destroy ourselves. A new governance appears based on awareness of core human values to sustain our species and living surroundings. It a new democracy called Sustainocracy. Old structures collaps as new, better ones grows. Sustainocracy exists through new age ventures like AiREAS, FRE2SH, COS3I and STIR learning cooperation.
De prijs van de zorg gaat weer omhoog. Dat kan en moet anders. Helaas zit de politiek vast in verkokering waardoor er geen aanpassingen komen, alleen maar prijsverhogingen voor ons en besparingen in de zorg. Een slechte combinatie.
De zorg goedkoper maken, bijvoorbeeld tot 40€ per maand, kan. Maar dat verlangt dat we anders omgaan met onszelf en de maatschappij. De zorg kan namelijk niet de verantwoordelijkheid voor onze gezondheid op zich nemen. Ze kan alleen bijstaan om die te behouden of terug te winnen bij problemen. Maar de basis verantwoordelijkheid voor onze gezondheid ligt bij onszelf. Als we de zorg willen vergoedkoperen dan zullen we daar vooral aandacht aan moeten gaan besteden. Het gaat dan niet alleen om lichamelijke gezondheid maar ook mentale, emotionele en spirituele gezondheid. Zelfbewustzijn en lifestyle helpen ons al een heel eind op weg. Maar we kunnen het niet alleen.
Onze maatschappij is structureel ongezond. Luchtvervuiling, financiële druk, gemanipuleerd voefsel, pesticiden, negatieve stress, egocentrisme rond eigenbelang, enz zorgen voor veel gezondheid klachten. Als we massaal ons gedrag veranderen dan veradert de maatschappij vanzelf. Dat kost enige tijd maar de commerciële wereld kan niet anders dan zich aanpassen aan gezondheid gerichte keuzes. Als we gezamenlijk een commitment maken voor gezondheid dan hebben we de politiek niet nodig om het zorgsysteem in te richten. Dat doen we cooperatief zelf. Onze zorg wordt dan ondersteunend aan gezondheid in plaats van ziektes onderdrukken of zien te repareren die we vaak zelf veroorzaken.
Samen met een aantal gelijkgestemden in de zorg is de Stad van Morgen hiermee bezig. Het moeilijkste is natuurlijk de omslag in denken en handelen. Daarom zal onze aanpak langzaam groeien, eerst als alternatief daarna als nieuwe werkelijkheid.
Na ons avontuur vorig jaar met Rara Radio is programmamaker Koen zelfstandig verder gegaan met Voorbij de Horizon. Zijn programma is een samenwerking met de stad van morgen maar hij vult de programma´s volledig zelfstandig in. Uitgangspunt is steeds dat punt voorbij de horizon waar we, vanuit het duurzame voortbestaan van de mens in onze natuurlijke omgeving, optimaal vorm aan willen geven.
Er zijn natuurlijk allerlei gezondheid problemen waar we als mens mee geconfronteerd kunnen worden. Zo zijn er de mechanische problemen, zoals een gebroken been, een versleten heup of gaatjes in onze tanden. Onze gezondheidzorg heeft daar uitstekende protocollen voor. Veel lastiger wordt het als het gaat om ingewikkelde klachten zoals een verstoord immuunsysteem, darmirritaties of psychische aandoeningen. Dan grijpt de gezondheidzorg al snel naar de medische protocollen van de farmaceutische industrie. Deze bestrijden de symptomen, maar gaan niet op zoek naar de oorzaak. Als je dan vraagt naar de oorzaak wordt gemakshalve gezegd: “We weten het niet.” Dat is klinkklare onzin. Men weet het wél, maar de oplossing is A. geen verdienmodel en B. het stelt zo’n beetje onze hele maatschappij ter discussie, inclusief artikel 22 van onze grondwet waarin “de overheid zich verplicht om de gezondheid van de bevolking te bevorderen”. Zo’n bevordering begint natuurlijk met het beschermen ervan. En daar is helaas geen sprake van zolang financiële doelstellingen prioritair zijn. Aan het woord Frank Jonkers vanuit zijn praktijk voor integrale geneeskunde in Emmen. Hij gaat wél op zoek naar de oorzaak, lost het probleem op tegen een fractie van de kosten van de reguliere zorg. Alleen zijn juist die kosten vaak niet gedekt door de verzekering. Geen wonder dat de gezondheidzorg onbetaalbaar is geworden! En de juiste zorg nagenoeg ontoegankelijk is voor vele mensen. Tijd voor “de grote omslag”, ofwel een “Sustainocratie” waarin onze essentiële menselijke waarden (zoals integrale gezondheid) centraal staan, niet geld.
De stad Helmond zou de lawaaierigste van Nederland zijn nu Delft en Amsterdam maatregelen hebben getroffen om hun binnensteden autoluw te maken. Burgerinitiatieven in Helmond zijn druk aan het uitoefenen op het gemeente bestuur om samen tot maatregelen te komen. Koen van de Weijer, radioman en burger betrokken zelf in Helmond, interviewt Wim van de Linden, kartrekker in Helmond met zijn stichting, en Peter van Heerebeek, deskundige uit Best op gebied van meettechnieken. Luister naar een interessant pleidooi voor een gezond Helmond.
In dit geanimeerde plaatje wordt op een beeldende manier stedelijke ontwikkeling gesuggereerd. Natuurlijk ziet het er voor allerlei mensen aansprekend uit, behalve misschien de traditionele auto fanaten die hun parkeer en rij ruimten zien verdwijnen. (bron: LinkedIn: Frank Landman).
Veel steden zijn bezig met vergroening en het minderen van autoverkeer. Het is vooral een cosmetische transitie die wel degelijk impact heeft op een aantal belangrijke stedelijke knelpunten, zoals de leefbaarheid. Ook heeft het een positieve invloed op het gedrag van de bevolking. Maar er meer nodig om tot een echt duurzaam voortbestaan te komen, voor de stad en de lokale mens. Want zelfs met de vergroening en zonder autos blijft de stedelijke bevolking enorm kwetsbaar.
In dit vergelijkende lijstje zien we de traditionele insteek en die we volgen als Stad van Morgen:
dynamische samenlevingsclusters, gebaseerd op existentiële menselijke waarden (gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording, basisbehoeften) en gerelateerde impact gedreven processen
100% afhankelijke van materiele goederen van buiten de stad
focus op lokale, circulaire zelfvoorziening in nauwe samenwerking met de lokale natuurlijke omgeving, daar waar nodig met toepassing van technologie en wetenschap
essentiële menselijke waarden worden gereguleerd in een concurrerende omgeving
Als het hebben over “de gezonde en veilige stad” dan gaat het niet alleen over luchtkwaliteit. Het gaat over de stad als verzameling van mensen die allemaal samen zorgen voor hun welzijn en invulling van hun basisbehoeften. De stad transformeert dan van een soort bodemloze put in een actieve mieren… eh mensen hoop. In plaats van onze betrokkenheid bij consumptie zijn we betrokken bij de invulling van ons algehele welzijn. Dat maakt dat “de gezonde stad” een totale omslag is in denken en handelen, een contextuele aanpassing van het begrip “stad” of “gebied” en de manier waarom wij als mensen, de natuur en betrokken instelleningen, met elkaar omgaan. In dit filmpje tracht ik het uit te leggen.
Recent werd ik benaderd door dit wetenschappelijke tijdschrift. Mijn meest recente artikel en wereldwijde publicatie (Via Euro-SPES en de Universiteit van Urbino) over de evolutie van mensen, steden en maatschappijvormen middels “doorbraakmomenten”, was opgevallen. Men sprak over de impact die de publicatie had in de wereld. Het artikel gaat over situaties (met mijzelf en de stad Eindhoven als voorbeelden) waarin we de invloeden van onze omgeving loslaten en zelf onze koers gaan bepalen, soms heel anders dan wat de omgeving van ons zou verwachten. Dat noem ik evolutie, ook al wordt het vaak als een revolutie ervaren.
Zo komt het dat mijn artikel in het eerst volgende nummer wordt samengevat en gepubliceerd. Dat zal de komende weken uitkomen waarbij dit magazine ook zorg draagt dat het bij vele mensen in de wereld terecht komt. Een bijzondere aanpak. De publicaties zijn toegankelijk geschreven met prachtige grafische omlijstingen en foto materiaal. Uniek vind ik ook dat elk artikel afgesloten wordt met een aantal vragen aan de auteur die inhoudelijk ingaan op de inzichten. Alle voorgaande edities en artikelen zijn gratis toegankelijk hetgeen dit een prachtige site maakt om nieuwe inzichten te verzamelen op een leesbare manier over de meest uiteenlopende onderwerpen. Link naar de site om het zelf te bekijken.
De regio Eindhoven staat volop in de schijnwerpers wegens de groei die het doormaakt. Ondertussen zijn er veel maatschappelijke en ecologische problemen die aandacht verlangen. Dat geldt niet alleen voor de stad Eindhoven of de regio maar omvat de hele manier waarop maatschappijen zich hebben ontwikkeld, lokaal en wereldwijd. Een omslagpunt is nodig waardoor de groei in de regio niet leidt tot uitvergroting van de problemen maar juist het oplossen ervan.
De Stad van Morgen gebruikt de kwaliteit van de lucht om ons heen als een maatstaf van het een (vervuilende dynamiek) en het ander (gezondheid gedreven ontwikkelingen). We zien dat iedereen (overheid, bedrijven, wij als burgers) er wel mee bezig zijn, ieder op onze eigen manier.
De dialoog bestaat uit 3 open vragen, elk met een begeleidend filmpje. Bekijk het filmpje en beantwoord de vraag naar eigen inzicht. Na enige weken starten we een tweede ronde. Dan krijgt u een selectie van de antwoorden van andere mensen (anoniem) en kunt deze waarderen (ook anoniem). Ook daar zijn weer 3 filmpjes bij geplaatst die u kunt bekijken.
Veel plezier met de dialoog! Desgewenst, aan het einde van de dialoog, kunt u met uw email aangeven of u verder mee wenst te doen in dialoog sessies samen met onze experts in fysieke bijeenkomsten.
In dit filmpje geven wij een indruk van de ontwikkeling van Eindhoven en hoe wij zien dat we allemaal samen de omslag meemaken van in verschillende stadia (industrieel, Brainport TDK, gezond en veilig, samen).
In Maart 2023, na een korte publieke avond presentatie, werd ik verrast door een plotselinge verstoring van mijn spraakvermogen. Ik kon bepaalde woorden niet uitspreken en hele zinnen kostten enorm veel inspanning. Ik ben die avond dan maar naar huis gegaan want sociale interactie met mensen was onmogelijk. Dit werd een begin van een degeneratieve spiraal en persoonlijk avontuur dat mijn leven voor de zoveelste keer flink op zijn kop zette.
De diagnose van Myasthenia Gravis komt niet zomaar. Deze verstoorde relatie tussen het immuunsysteem en de spieren, vooral in het gezicht, is zeldzaam (1 op de 10.000). De oorzaak is onbekend. In mijn geval gingen de problemen met mijn spraak verder met mijn slikvermogen. Ik kon plotseling niet meer eten, noch drinken. De huisarts verwees mij naar de KNO arts. Die kon niets vinden. Ondertussen zag ik dubbel met mijn ogen en kwam ik bij de oogarts. Uiteindelijk opperde men misschien iets “neurologisch”. Slikproeven onder live toezicht van een röntgenapparaat toonden de ernst van de situatie. Mijn epiglottis, het klepje in de keel dat zorgt dat de luchtpijp en slokdarm niet met elkaar verward worden tijdens het eten, drinken en ademen, ging niet meer dicht. Dat kwam door gebrek aan spierkracht in mijn keel. Voedsel bleef in de keel steken, met braak, hoest en stikneigingen tot gevolg. Drank schiet gemakkelijk in het verkeerde keelgat met alle gevolgen van dien. Toch was dit onvoldoende om de diagnose rond te maken, al begon deze zich geleidelijk af te tekenen. Een uitgebreid bloedonderzoek moest uitsluitsel geven over de werking van de Thymus (een klier achter het borstbeen) en de enzymenhuishouding in mijn systeem. Toen pas werd de diagnose MG bevestigd. Ondertussen waren we 4 maanden verder en was ik 30 kilo afgevallen. Dat laatste was geen drama want ik had voorheen overgewicht. Dat was ik nu, zonder sporten, ineens kwijt.
Erger was mijn uiterlijk. Het gebrek aan spierkracht in mijn aangezicht zorgde dat ik een karikatuur was geworden van mijzelf. Mijn ogen kon ik niet afdoende sluiten. Deze stonden niet meer vriendelijk maar streng en afgezakt. Ik kon ook niet meer lachen. De beweging werd niet meer dan een grimas. Ik moest ook vaak hoesten. Het gewichtsverlies tekende scherp af in mijn gezicht.
Het effect op mijn omgeving was groot. Ten eerste is er het onbegrip bij familie, vrienden en kennissen. Men begrijpt de situatie niet en komt met allerlei eigen beelden om het uit te leggen. De een vraagt zich af of ik een TIA heb gehad? Anderen zijn overtuigd dat ik met onverwerkte (jeugd) trauma’s te kampen heb of met opgekropte situaties die via ziektepatronen zich manifesteren. Men zoekt altijd goedbedoelde externe oplossingen via pilletjes, vitaminen, hoestdrankjes, raadgeving, enz op basis van wat men projecteert uit eigen ervaringen, vaak zonder enige vorm van dialoog met mij. Mijn sociale leven werd onmogelijk. Praten, eten en drinken zijn verbindende elementen. Nu deze verstoord waren was mijn sociale interactie ook verstoord. Een hoestende, proestende, niets zeggende figuur in een publieke ruimte is voor veel mensen geen pretje (zeker niet met Covid bij velen nog in het angst-geheugen geprent).
De medische wereld in Nederland houdt zich veelal bezig met symptoombestrijding. Zo ook bij mijn MG problematiek. De onderdrukking van het immuunsysteem gaat dan via de intraveneuze toediening van immunoglobuline, donor serum van antistoffen van andere mensen. Dat voltrekt zich door meerdere sessies van vijf uur in kortstondige opname in het ziekenhuis. Als het werkt dan blijkt mijn spraak en slikvermogen weer redelijk terug te komen. Handig voor iemand die nogal wat te vertellen heeft in de wereld als decennia lange ontwerper met experimenteer processen met Sustainocratie als maatschappijvorm. De verschillende wereldwijde publicaties brengen mij in contact met allerlei mensen die meer willen weten of samen willen werken in complexe uitdagingen. Het is nu extra uitdagende om ermee om te gaan, lokaal én wereldwijd.
Zelf ben ik niet van symptoombestrijding. Dat blijkt wel vanuit mijn inzet met Sustainocratie als alternatief voor de financieel gedreven maatschappij. In die financieel gedreven werkelijkheid wordt symptoombestrijding structureel toegepast omdat men de financieel gestructureerde werkelijkheid niet als oorzaak wil kenmerken en dan de noodzaak moeten inzien om die werkelijkheid aan te passen. Hetzelfde geldt voor onze integrale en positieve gezondheid. Mijn omgeving heeft, met alle inzichten en raadgeving, veelal stukjes gelijk in een groter, degeneratief geheel. Lifestyle, opgedrongen emotionele blokkades, oude stukjes onverwerkte issues, de effecten van onze huidige maatschappij, hebben impact op het persoonlijke ecosysteem. Terwijl ik met Sustainocratie aan de knoppen van de samenleving draai, word ik met mijn MG problematiek nu geconfronteerd met het experimenten met mijn eigen knoppen. De keuze om aandacht te besteden aan mijn eigen gezondheid ontstond al enige jaren geleden. Een alvleesklier diagnose, die achteraf fout bleek te zijn, had zoveel impact op het emotionele welzijn van mijn dochters dat ik mijn liefde voor hen moest bevestigen door vooral duidelijke maatregelen te nemen voor mijn gezondheid.
Nu krijg ik te horen dat ik meer open mag gaan staan voor de liefde van anderen naar mij. Vaak weet ik niet hoe, omdat ik zo gewend ben geraakt aan mijn dienstbaarheid naar anderen, steeds maar weer, via mijn initiatieven vanuit Sustainocratie en mijn commitment naar mijn familiaire omgeving (alleenstaande vader, mantelzorger, buurtverzorging, aanjager gezonde verstedelijking, aanjager sociale innovatie, enz). Het kost enorm veel moeite om dit los te laten, en de vraag is of dit wel nodig is? Misschien dien ik mijzelf weer te transformeren om tot een nieuwe vorm van harmonie met mijzelf en mijn omgeving te komen. Dat op zich is weer een nieuwe uitdaging waarin ik mijzelf hierin ook een plek mag geven. Dit proces levert weer een boeiende reeks zelf selecterende situaties op van mensen die mij afstoten en anderen die zich juist ineens aangetrokken voelen. In die caleidoscoop van patronen (medisch, eigen inzichten en aanpassingen, loslaten, opnieuw clusteren, begrijpen, aanvaarden, anders vormgeven) is het de kunst om de positiviteit vast te blijven houden en, ondanks alles, de lijn van duurzame menselijke ontwikkeling te blijven volgen, al meanderend door chaos en bewustwording, steeds weer.
Onze fundamentele relatie met onze natuurlijk omgeving is onderbroken door de geïndustrialiseerde wereld die via het geldsysteem ons gemanipuleerde versies van de natuur voorschotelt. We ademen vervuilde lucht in, ons eten is ontdaan van voedingsstoffen en bewerkt met pesticiden, conserveringsmiddelen en andere stoffen. Ons water is vervuild en vaak aangelengd met mineralen of zuiveringsstoffen. Ons lichaam en geest reageert navenant met ziektes, gedrag en psychische stoornissen.
In dit artikel in het nieuwetijdse nieuwsplatform Re-Story lezen we een analyse van de Vlaamse kok Peter Vandermeersch vanuit zijn kookschool de Zonnekeuken. Een analyse die wij volkomen bevestigen vanuit onze ervaringen met onze eigen FRE2SH activiteiten op dit gebied. Lees je mee vanuit dit boeiende artikel.
Schildklier problemen, reumatische klachten, psychische klachten, neurologische klachten, kanker, gebrek aan weerbaarheid, enz kunnen allemaal herleid worden naar onze voeding en verloren verbindingen met de natuur, onze eigen natuur en die om ons heen.
Stad van Morgen 