Gezondheid is een maatschappelijke kernwaarde die pas tot voor kort tot ons bewustzijn is doorgedrongen. Veiligheid is er ook een, waaraan zelfs oorspronkelijke maatschappijvorming kan worden gerelateerd. We voelen ons veilig in een maatschappij waarin de kansen tot overleven optimaal zijn. Dit manifesteert zich in werkgelegenheid, evenementen, toegang tot basisbehoeftes maar ook fysieke veiligheid in de vorm van bewaking, regels, wetgeving en het ontbreken van agressie en oorlog.

Gezondheid heeft nog nooit ons echt beziggehouden. Totdat de klimaatverandering, vervuiling en de vele zogenaamde welvaartsziektes ons liet inzien hoe kwetsbaar we zijn als we gezondheid niet als integrale verantwoordelijkheid erkennen. Dat wil niet zeggen dat we ons niet af en toe ongezond mogen gedragen. Het wil zeggen dat ongezondheid niet door ons maatschappijmodel mag worden veroorzaakt.

Kijk eens naar dit relevante plaatje. Het neutrale punt geeft een situatie weer waarin geen ziektes noch welzijn prikkels aanwezig zijn. Ons huidige maatschappijmodel gaat uit van dit neutrale punt waarna het zich ontwikkelt vanuit politiek economische belangen. Gezondheid is pas relevant als er signalen van ongezondheid zijn. Dan treedt het mechanisme van symptoombestrijding en behandeling op die bekostigd en gereguleerd wordt uit de politiek economische structuur. Zo hebben we een uiterst kostbare zorgstaat gecreëerd die verantwoordelijkheid neemt voor het “Behandel Paradigma” terwijl het zich laat aansturen door andere belangen.

Er zijn een aantal redenen op te sommen waarom we van maatschappijmodel aan het veranderen zijn. Dit zijn er een paar:

• De consequenties van de politiek economische zorgstaat zijn zo groot en kostbaar geworden dat van een zorgstaat amper meer sprake is,
• De consequenties van de lokale en wereldwijde effecten op de natuur blijken de basis van ons voortbestaan als menselijke soort aan te tasten.

Het neutrale punt bestaat dus niet meer als maatschappelijk ankerpunt. Het is een verwijzing geworden waar de maatschappij boven staat binnen de kaders van het “Wellness Paradigm”. In plaats van gezondheidszorg als reactieve maatregel op ons gedrag en beleid creëren we zorg voor gezondheid als integrale verantwoordelijkheid. Dit heeft enorme consequenties voor de manier waarop onze maatschappij functioneert, de rol van de overheid, die van het bedrijfsleven, de wetenschap en de gedragscultuur van de bevolking.

Dat dit proces veel dieper gaande is dan alleen de Stad van Morgen en haar samenwerkingsverbanden blijkt wel uit de artikelen die landelijk in binnenlands bestuur zijn opgenomen:

* De handen ineen voor een gezonde stad

* De gezonde stad vergt samenwerkende overheden

Kernwaarden lucht en water komen zo aan bot. Luchtkwaliteit is relevant vanuit burgerparticipatie omdat we voor 50% verantwoordelijk zijn voor onze eigen blootstelling aan vervuiling (bron: AiREAS). Water is vooral een overheid aangelegenheid ook al dient waterbewustzijn zeker door te dringen tot de gebruikers. We hebben nog een lange weg te gaan voordat ook voedsel en energie tot de cocreatie en basisverantwoordelijkheden gaan behoren. Doordat de maatschappelijk context verschuift naar het Wellness Paradigma komt bewustwording en educatie structureel in beeld als instrumenten voor duurzame menselijke vooruitgang en de integraal hoog niveau welzijn benadering. Het is een proces dat gaande is en onstuitbaar de toekomst zal bepalen.