Netwerk BBQ aan de Rooyse Plas

juni 23, 2017juni 23, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Zaterdag 24 juni tijdens de nieuwe maan, het St. Jan feest, midzomer of wat je er van wilt maken: de gezonde BBQ…..spontaan en voor een ieder die mee wil doen….

Programma:

14:00 voor de fietsers uit Eindhoven. Verzamelen bij het Station te Eindhoven.

15:00 huiskamer café Henk in Gemert. Wandeling Gemert met Terry van de Vossenberg

16:00 naar Handel, De Rooyse Plas. Beachvolley, zwemmen, …..

18:00 BBQ – 16€ + drankjes

Maak het zo lang als je wilt. Gezelligheid, samen zijn, staat voorop. Kun je zingen, muziek spelen? Neem mee…..

Niet fietsen vanuit Eindhoven dan ga je toch lekker met de auto. Kijk wel of je iemand een lift kunt geven. Reis nooit alleen.

COS3I wijkgerichte sociale inclusie in Sustainocratie

juni 21, 2017december 25, 2017 Jean-Paul Close4 reacties

COS3I is een wijkgerichte samenwerking om de wijkbewoners te betrekken bij hun eigen leefomgeving en duurzame ontwikkeling. Dat kan op vele manieren.

Het moeilijkste van alles in een maatschappelijke transitie is het meekrijgen van de bevolking in de nieuwe dynamiek van dagelijks handelen. We zitten allemaal in bepaalde gedragspatronen die we gewend zijn. De som van deze patronen van alle 7 miljard mensen samen op Aarde zijn de basis van de grote problemen waar we nu wereldwijd mee kampen (vervuiling, aanpassing aan klimaatverandering, armoede migraties, geweld). Ook lokale problemen kunnen we daaraan wijten, zoals eenzaamheid, sociale exclusie, agressie en criminaliteit, armoede ontwikkeling, enz.

Als we er iets aan willen doen dan dienen we er zelf en samen de schouders onder te zetten en maatregelen te nemen. Binnen de Stad van Morgen helpen de kernwaarden die we voor onszelf bepaald hebben als richtlijn om acties te ontwerpen. Zo ontstaan al die mooie samenwerkingsverbanden. AiREAS bijvoorbeeld heeft ons veel inzicht gegeven over de manier waarop onze eigen levensstijl onze blootstelling aan luchtvervuiling beïnvloed. Daar kunnen we dus al wat aan doen. Maar een hele organisatie opzetten voor luchtvervuiling alleen is onmogelijk want luchtverontreiniging is het resultaat van vele activiteiten die aandacht behoeven. Als we die activiteiten aan willen pakken dan dient het daarom te gaan en zien we als resultaat een betere luchtkwaliteit. Dan komen we al snel op vraagstukken over onze mobiliteitskeuzes, eetgewoontes, maatschappelijke betrokkenheid, bewustwording, enz.

En daarvoor zijn een 20 tal mensen nu samen COS3I gestart.

Kringen: Uit de grote groep ontstaan thematische kringen waar aandacht wordt gefocust en programma’s worden uitgewerkt in de sfeer van “doe je mee?” We willen dan niet het wiel uitvinden maar vooral bestaande programma’s betrekken en ruimte bieden in het consortium zodat het ene initiatief het andere versterkt. Enkele economische dragers dienen dan de financiële basis te vormen die ook de andere maatschappelijke lijntjes mogelijk maken zonder dat we afhankelijk worden van subsidies.

Wijkgebouw: De centrale kracht is een wijkgebouw waaraan de activiteiten worden verbonden als wijkgerichte projecten. Huidige kringen bevatten niet alleen activiteiten voor de Nederlandse ouderen, werklozen, hulpbehoevenden en gezelligheidsmensen. We richten ons integraal op de multiculturele werkelijkheid waarin ook Expats, studenten, migranten enz een belangrijke rol spelen, zeker in Eindhoven.

Huidige plannen en activiteiten zijn:

Samen koken en eten: “Eet je mee?” binnen onze multiculturele bevolking zijn er heel veel mensen die het leuk vinden om te koken. Samen eten is een verbindend element waar we tijd voor nemen. Elke keer een ander gerecht, uit een ander land, samengesteld door mensen uit die landen.
Mobiliteit: “Ga je mee?” deze kring is bezig met allerlei vormen van mobiliteit zoals duofietsen, fietstaxi’s, recreatietochten…. maar ook lichamelijke activiteiten zoals sport (fietsen, rugby, wandelen) of spel (animal moves, speurtochten, uitdagingen).
Projecten: “Doe je mee?” Wijkgerichte projecten op gebied van tuinonderhoud, buurtfeesten, huizenonderhoud, kunst in de wijk,
Huiskamer: “Kom je ook?” Gezellig met elkaar een drankje drinken, kaarten, wat muziek spelen of andere dingen doen…

Enz. Alles laagdrempelig, met de inzet van allen die dat willen.

Woonbeleid kan en moet anders

juni 19, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Volgens het sustainocratische gedachtegoed behoort wonen tot de kernwaarde “veiligheid”. Zonder veiligheid is er geen duurzame maatschappijvorming mogelijk omdat personen zich genoodzaakt voelen tot overleven. Dat brengt stress met zich mee dat ten kosten gaat van welzijn, rust en stabiliteit, als ook ten kosten van vrede, cohesie en waarden gedreven productiviteit. Mensen die in een overlevingsdynamiek terecht komen kijken anders naar ethiek en verantwoordelijkheden omdat het korte termijn eigenbelang voorop komt te staan. Dat wordt verder gesterkt als men uitzicht- en kansloos zich in stand moet trachten te houden en zo soms beslissingen neemt die voor de lange termijn dramatisch uitpakken. Het voorbeeld van slechte hypotheken van banken die uiteindelijk hebben geleid tot de kredietcrisis in 2008 is slechts een voorbeeld van de onstabiliteit die wordt veroorzaakt door radeloze mensen en geldbeluste instanties die elkaar vinden in risicovolle en mensonterende scenario’s.

Sinds de jaren 70 is de landelijke overheid zo geobsedeerd met de stijgende zorgkosten van een vergrijzende maatschappij dat ze het speculatieve kapitalistische systeem hebben omarmd om geld te creëren uit het niets. Destijds was het een geniaal concept. De consequenties werden echter niet alleen onderschat, men was zich er vaak niet eens nog van bewust. Daarmee heeft men tevens de geldgedreven bestuurlijke corruptie van banken, bestuurders en vastgoedmagnaten de ruimte gegeven om zichzelf te verrijken over de rug van de bevolking. Dit vastgoedbeleid is gebaseerd op het creëren van tekorten zodat de huizenprijs stijgt door de enorme vraag. Het geldelijke vermogen in het land werd zo afgestemd op de virtuele waarde van het vastgoed en de terreinen, niet op het gebruik ervan. Zo kon het gebeuren dat leegstand groeide tegelijk met de woonbehoefte en beide elkaar niet konden vinden.

In dezelfde periode verdubbelde de bevolking door migratie. Deze werd allereerst gestuurd door de werving van goedkope handjes voor de simpele fabriek en logistieke processen waar Nederland zich op focuste. Dit, gecombineerd met de geforceerde tekorten in de huizenmarkt, de cultuur van echtscheidingen, waardoor vele mensen alleenstaand werden, al dan niet met kinderen, heeft enorme gevolgen voor het echte welzijn in Nederland. Er is een beperkte rotatie in het wonen omdat mensen een pand niet loslaten voordat ze een ander hebben gevonden. De noodzaak dwingt tot het maken van schulden waardoor geen enkel land in de wereld heeft zo’n enorme geforceerde schuldenlast om te wonen heeft dan Nederland. Het legt tevens de bevolking klem in haar vrijheid tot creatief vermogen omdat men aangewezen is tot een vorm van levenslang gesalarieerde slavernij. Ondertussen stijgen de lasten van mensen die bezwijken onder de lasten, stress en burnouts.

Nu, bijna 50 jaar later komen we als bevolking (niet noodzakelijkerwijs de bestuurders) tot de conclusie dat het anders kan en moet. Aan de speculatieve groei-economie is echter macht verbonden die zich niet zomaar laat opheffen. De gerelateerde wet en regelgeving gaat niet om de mens maar om het in stand houden van deze werkelijkheid die welzijn, speculatie en corruptie tot een beleidscombinatie hebben verheven en het als noodzakelijk en “normaal” afschildert als men erom vraagt. Ondertussen groeit de maatschappelijke ellende.

Hoe dan anders? Volgens Sustainocratie dient de bevolking de maatschappij te dragen, niet technologie, vastgoed of kapitaal. Dit zijn slechts middelen in een constante samenwerking voor duurzaam welzijn en kwaliteit van leven. Een maatschappij waarbinnen het belangrijkste vermogen bestaat uit een creatieve, ondernemende, zelfbewuste bevolking is huisvesting een middel om de betrokken partijen vast te houden en te stimuleren. Huisvesting zou in zo’n geval gratis moeten zijn in ruil voor inzet en betrokkenheid. De huizen zouden zoveel mogelijk zelfvoorzienend moeten zijn en in ruimtelijk opzicht optimaal geprojecteerd worden op kleinschaligheid van duurzaam wonen, of dat nu communities zijn, eenpersoons of gezinswoningen. De betrokken burgers zijn interactief en productief waardoor men met elkaar eet, creëert, liefheeft en activiteiten ontplooit waardoor de gemeenschappelijke ruimtes net zo belangrijker worden als de individuele. Deze laatsten zijn van belang voor het veiligheid aspect van privacy. De gemeenschappelijke ruimtes zijn van belang voor de interactie van plezier, nut en gemeenschappelijke zekerheden.

Het Sustainocratische gedachtegoed ligt echter veel te ver van de werkelijkheid die ons nu omringt. Als we ons stappenplan omarmen dan komen we tot boeiende tussenoplossingen die ruimte proberen te krijgen in een wereld vol (helaas mens eigen) misbruik en macht. We klagen natuurlijk ook het misbruik aan dat we zichtbaar trachten te maken zodat het opzij stapt voor de logica en kracht van onze burger samenwerking.

Zo denken anderen er ook over en delen de visie met ons via allerlei wegen. Ecodorp Boekel is een voorbeeld van een initiatief dat op natuurlijke waarden zich tracht te ontwikkelen. Zo ook dit voorstel dat ik van Hans Steenbergen ontving.

BETAALBARE-HUISVESTING-IS-MOGELIJK

Of dit stuk, waarin de ontwikkeling van onze huidige maatschappelijke koers de problemen alleen maar groter maakt en we uiteindelijk niet meer anders kunnen dan het heft in eigen handen nemen om onze kernwaarden te waarborgen.

https://www.corporatienl.nl/artikelen/we-nationaliseren-de-corporatiebranche-en-geven-mensen-geen-uitkering-maar-een-sleutel-van-een-huis/

Er is heel wat gaande maar de basis is dat we de ruimte niet lijken te krijgen voor de vernieuwing waar zoveel menselijkheid en maatschappelijk welzijn vanaf hangt. Ruimte opeisen is voor velen een brug te ver juist omdat we het hebben over veiligheid en niet over opstand. Maar of er een vreedzame weg is dat zal de nabije toekomst moeten uitwijzen.

Meisjes en jongens doen het anders

juni 8, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

AiREAS was een van de vele opdrachtgevers in HAVO/VWO. Het Heerbeeck College in Best had het dit jaar anders aangepakt. Dit jaar geen individuele presentaties in de les. Aan zo’n 20 tafels in de Aula konden de vele groepjes van 4 jongeren hun onderzoek presenteren. Als opdrachtgever konden we op die manier meerdere presentaties meemaken.

Los van de inhoudelijke presentatie van onze eigen groep werden we vooral geïnteresseerd in de manier waarop deze 16 tot 18 jarigen hun onderzoek hadden uitgevoerd in teamverband. Tot onze verrassing bleken de teams die uitsluitend uit jongens bestonden het volledig anders aan te pakken dan de groepjes die volledig uit meisjes bestonden.

De jongens creëerden al snel een hiërarchie. Een van de jongens was de baas of voorzitter terwijl de rest onderling taken kregen toebedeeld. Bij de ene groep werkte dit uitstekend omdat de “baas” autoriteit had in de vorm van visie en kennis. De presentatie en het eindproduct had kwaliteit en de groep toonde cohesie maar ook afhankelijkheid van de autoriteit. Voor een andere groep werkte de hiërarchie juist averechts. De “voorzitter” had een economische insteek die alleen maar leidde tot verwarring, onenigheid en gebruik van macht in plaats van dialoog. De eindpresentatie was dan ook 3xniks.

Bij de meisjes waren de presentaties en inhoudelijke resultaten bewonderenswaardig. Elk van de teamleden bleek even deskundig en inhoudelijk op de hoogte. Bij navraag over hun manier van organiseren bleken ze op basis van gelijkwaardigheid en overleg hun project uitgevoerd te hebben. Een van de groepjes bleken vriendinnen die als groep hadden gewerkt. Een andere groep had elkaar door het project leren kennen en ook dezelfde techniek toegepast. Gaandeweg waren ze vriendinnen geworden.

We hebben te weinig groepjes kunnen spreken om een statistisch oordeel te kunnen vellen. De eerste indruk van de verschillen waren frappant genoeg om uit te nodigen tot vervolg onderzoek tijdens andere interacties met scholieren.

Wij hebben geen verzekering nodig, we hebben elkaar

mei 18, 2017mei 18, 2017 Jean-Paul Close1 reactie

“Wij hebben geen verzekering nodig, we hebben elkaar”. Met deze woorden maakte Dilek Demir het verband duidelijk tussen de Zuid Europese en Turkse familiecultuur en de kernwaarden van Sustainocratie. Aanleiding voor de uitspraak was het bezoek van een 20 tal jonge vrouwelijke ondernemers die op inspiratie-toer waren en de totaal gerenoveerde Edisonstraat aandeden waar de SINI Lunchroom gevestigd is.

Het bezoek was georganiseerd door Laura Conradi die zelf ondernemend bezig is op Strijp-S. De betrokken dames kwamen niet alleen uit Eindhoven maar ook uit andere steden.

“Wij hebben geen verzekering nodig, we hebben elkaar” is relevant omdat de sympathieke eigenaresse van SINI recent in haar lunchroom onwel werd en urgent opgenomen moest worden in het ziekenhuis met problemen aan haar hart. Normaliter in Nederland zou zo’n drama het sluiten van de lunchroom betekenen. Maar in het geval van SINI kwamen familie en vrienden in actie om het bedrijf draaiende te houden. “Een verzekering helpt je wel economisch maar bakt echt geen Turkse pizza’s en zet geen koffie of thee voor onze gasten”. Terwijl de eigenaresse rustig thuis kan uitzieken en lichamelijk maar ook psychisch kan herstellen groeit en bloeit het bedrijf met inzet van de spontaan betrokkenen. Ook de Stad van Morgen verplaatste vele vergaderingen naar de lunchroom zodat het nuttige met het aangename kon worden verenigd.

Het voorbeeld leverde ook de uitdaging op die we in onze COS3I (sociale inclusie, integratie en innovatie) hebben geformuleerd. Hoe kunnen we elkaar zodanig bijstaan, niet alleen vanuit de Sustainocratische stip op de horizon van samenwerking maar ook als het een keer misgaat bij een van de leden van de coöperatie. Hoe creëren we een vangnet voor de continuïteit van het bedrijf zolang de persoon in kwestie tijdelijk uit de running is? Vaak zijn het zzp-ers, kleine zelfstandigen die hun hele zekerheid hebben geïnvesteerd in dat bedrijf. Het Nederlandse zorgsysteem helpt wel bij het herstel van de persoon maar niet het bedrijf. Daar willen we als COS3I vanuit het Sustainocratische gedachtegoed verandering in aanbrengen. Want ook in het land van vele zelfstandige ondernemers geldt uiteindelijk “Wij hebben geen verzekering nodig, we hebben elkaar”.

Groot Eindhoven brengt nieuwe reeks artikelen over Touwtrekkers 040

mei 2, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Groot Eindhoven is een begrip in de stad als gratis wekelijkse krant waar allerlei regionale wetenswaardigheden in staan die door een belangrijk deel van de bevolking wordt uitgeplozen. Verslaggever Bram W. van der Putte is al vele jaren actief in de journalistieke wereld en geeft sinds enige tijd zijn eigen gewaarwording en interpretatie van de wereld om hem heen weer op een vaak uiterst poëtische en gevoelige manier in zijn De woorden van Bram rubriek op zijn eigen facebook blog en in het weekblad.

Zo is hij ook met een nieuwe reeks (Touwtrekkers 040) begonnen waarin hij mensen die zich inzetten voor de stad Eindhoven aandacht schenkt. Een “cadeautje van Bram” eigenlijk en een hele eer om hiervoor benaderd te worden. Hij werkt erin samen met fotograaf Bert Jansen.

Weer een FRE2SH hectare erbij

mei 1, 2017 Jean-Paul Close1 reactie

Een familie in Gemert stelt voor meerdere jaren hun ruime achtertuin te beschikking voor FRE2SH verticale land en tuinbouw activiteiten samen met de sociale integratie en toegepaste innovatie aanpak van COS3I. De grond wordt bewerkt door mensen die zich via FRE2SH aanmelden voor de samenredzaamheid aanpak waarbij:

de opbrengst van de grond onderling verdeeld wordt en
de overschotten worden verhandeld met de bevolking in de stad (Eindhoven)

Het maakt niet uit wat voor oppervlakte aangeboden wordt aan FRE2SH. Dat kan een stuk landbouwgrond zijn, een grote achtertuin, een groot dak of een lege verdieping van een gebouw. Uiteindelijk gaat de samenwerking om het experimenteren met het terugdringen van de kwetsbaarheid van de stedelijke bevolking door

weer zelf rechtstreeks betrokken te raken bij onze voedselvoorziening
de relatie tussen stad en platteland naar gelijkwaardigheid te tillen
innovaties toe te passen die behoren tot de uitdagingen van deze tijd
mensen zich kunnen betrekken als ze weer actief deel willen nemen aan maatschappelijke processen samen met andere mensen.

Degene die de oppervlakte beschikbaar stelt deelt net zo mee in de verdeelsleutel als degenen die er arbeid of kennis in stoppen. De eigenaar van de oppervlakte heeft het extra voordeel dat het gebied aandacht krijgt door de waarde die erop ontwikkeld wordt. Men kan geen ruimte aanbieden voor een korte tijd. Stadslandbouw is een proces van lange adem om optimaal productief te worden. De eerste kleinschalige resultaten zijn in het eerste seizoen zichtbaar maar de echte productiviteit is pas optimaal vanaf het 5e jaar. Mocht u dus een terrein of ruimte beschikbaar willen stellen dan vragen wij om een overeenkomst te maken met FRE2SH van minimaal 3 jaar.

Belangstelling?

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

Samenwerken met India tegen de effecten van straling

april 18, 2017april 18, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Vandaag heb ik een Memorandum of Understanding (MoU) getekend met het Indiase bedrijf SYENERGY ENVIRONICS Ltd uit New Dehli om samen te werken aan het verminderen van de schadelijke effecten van allerlei soorten straling op ons.

Waarom dit zo belangrijk is vertelt deze natuurkundige en oud militair stralingswapen-deskundige Dhr. Barrie Trower in een uiterst verontrustend filmpje (met dank aan Rino Groenenberg, onze sympatieke klokkenluider):

Frankrijk heeft WIFI al uit kindercrèches gebannen. Nederland is een land dat vaak uit politieke economische motieven de laatste wil zijn om zich te herkennen in haar bestuurlijke verantwoordelijkheid over de gezondheid van haar burgers. Er zijn namelijk twee manier om met de duurzame vooruitgang van ons bestaan om te gaan:

Als sidekick van een politiek economisch systeem dat via een kostbaar zorgsysteem tracht te repareren wat het zelf kapot maakt,
Of als sturend mechanisme waar politiek en economie, maar vooral duurzaam vooruitstrevend menselijk welzijn, aan wordt ontleend (Sustainocratie).

Als het 1e overheerst dan nemen wij burgers zelf verantwoordelijkheid en verenigen ons coöperatief in initiatieven van de Stad van Morgen (stichting STIR). We bewijzen gaandeweg dat 2. veel beter is voor ons als land en gemeenschap totdat er een moment komt dat we 2. van ons leiderschap gaan eisen.

We zoeken voor de MoU een aantal showcases in de regio Eindhoven die tegen speciale (prijs)voorwaarden samen met ons partnerconsortium een straling beperkingsproject aan willen gaan om zo aan te tonen hoe gezond en effectief de aanpak is voor het personeel en het bedrijf. Het gaat dan niet alleen om de door de mens geproduceerde straling (wifi, mobiele telefoons, TV schermen, enz) maar ook andere, natuurlijke vormen (aardstraling, nucleaire vormen in grondstoffen die we gebruiken, enz). In dit artikel wordt verwezen naar de werkgever die personeel onbewust blootstelt aan gevaarlijke straling. We zoeken dan ook de werkgevers die daar wat aan willen doen door samen een analyse te maken en te zorgen voor een aanpak die de productiviteit niet schaadt maar aantoonbaar verbetert.

5 April Uitnodiging Burgerdebat Wij in de Stad

maart 21, 2017april 4, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

5 april TU/e

Eindhoven: schone energie, geen afval, actieve burgers als motor.

Een innovatieve stad als Eindhoven, de tweede motor van de Nederlandse economie, staat voor de opdracht aan een duurzame toekomst te werken, met een gezonde en schone leef- werk- en woonomgeving, en een antwoord op de vraag aan energie die het klimaat niet belast. Volgens deskundigen kan de regio Eindhoven in deze transitie zelfs een cruciale rol spelen vanwege de vele technologische kennis die hier aanwezig is.

Een vitale stad is een duurzame stad, daar is bijna iedereen inmiddels wel van overtuigd. Maar hoe doen we dat? Wat is daarvoor nodig? Wat betekent zo’n stip op de horizon voor de burgers en het bedrijfsleven? Wanneer is Eindhoven een stad zonder vervuilende auto’s, afval en afhankelijkheid van fossiele brandstoffen?

Het thema ‘Duurzaamheid in de stad’ staat op woensdag 5 april centraal tijdens een ‘Burgerdebat’ dat wordt georganiseerd door ‘Wij in de Stad’. Het is het derde in een reeks waarin de toekomst van Eindhoven centraal staat. Eerder kwamen ‘Wonen in de stad’ en ‘Sociale verbondenheid in de stad’ al aan de orde. Het laatste debat, dat in het najaar plaatsvindt, gaat over ‘Macht in de stad’.

Voor het thema van deze avond is ‘Wij in de Stad’ een samenwerking aangegaan met VSI, de alumnivereniging voor scheikundig ingenieurs op de TU/e. VSI treedt ook op als mede-gastheer van de bijeenkomst.

De debatavond op 5 april telt drie inleiders die elk in een tijdsbestek van circa een kwartier vanuit een wisselende invalshoek zullen inzoomen op het thema duurzaamheid.

Erik Langereis van het onderzoeksbureau Differ, die oa de Metropoolregio Eindhoven adviseert bij de energietransitie, trapt af met het schetsen van de uitdagingen waar we voor staan.

Vervolgens spreekt Jean Paul Close, initiatiefnemer van de ‘Stad van Morgen’, over het concept van de sustainocratie

en tot slot gaat directeur Frans van Strijp van afvalbeheerder Cure in op een regio waarin afval niet meer bestaat.

Tussen en na de inleidingen is er gelegenheid tot discussie. Dat doen we aan de hand van een aantal stellingen.

Graag willen wij u hierbij uitnodigen voor dit Eindhovens Burgerdebat. U bent van harte welkom op 5 april in het Auditorium van de TU/e, collegezaal 11.

Inloop 19.30, aanvang 20.00 uur. Einde van de avond rond 22.00 uur. Toegang is gratis, consumpties zijn dit keer voor eigen rekening.

Hans Horsten is opnieuw bereid gevonden de avond te leiden. Wij denken weer een interessante en inspirerende avond voor u in petto te hebben. Een avond die u natuurlijk zelf mede bepaalt.

Resten ons 2 punten:

1. zou u dit bericht willen doorsturen naar personen of instanties waarvan u denkt dat ze ook belangstelling hebben voor het Burgerdebat en/of dit thema;

2. wanneer u van plan bent te komen wilt u dit dan doorgeven via het volgende e-mailadres: Burgerdebat@ergon.nu

Wat ons betreft tot 5 april!

Organisatoren: Jan van de Sande/Bert van Tol/Ton Siroen/Hans Lamers.

Geluk(t) lijstje Maart 2017

maart 19, 2017maart 19, 2017 Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Op 16 Maart vierden we in het Designhuis het waarden-gedreven ondernemen dat zichtbare resultaten heeft geleverd in Eindhoven. Hierdoor kan het pioniersschap verder zich ontplooien in een fase van groei en economische verbondenheid. Sustainocratisch ondernemen wordt beoordeeld volgens het 4 x winst principe. Deze vorm van ondernemen wordt ook wel het ondernemen van de 21e eeuw genoemd. In plaats van mens en planeet te gebruiken uit economisch eigenbelang wordt mens en planeet gediend waaraan economie wordt ontleend.

Er zijn nog niet veel ondernemingen die 100% voldoen aan deze criteria. Veel 20e eeuwse ondernemers scoren zelfs negatief waardoor ze waarde onttrekken aan mens en planeet, en daardoor indirect ook aan de maatschappij en economie wegens de consequenties die we via belastingen, regelgeving en kostbare oplossingen weer goed moeten proberen te krijgen. Veel ouderwetse vormen van waarden gedreven ondernemerschap werden geschaard onder de noemer van vrijwilligerswerk of stichtingen. Maar dat is aan het veranderen. Veel wordt nu gedaan als coöperatie waarin geld als middel wordt gezien en niet als doel. Vaak kan ook een alternatieve waardensysteem de rol van de Euro overnemen omdat deze beter past.

Omdat deze vorm van ondernemen nog moet ontstaan als geaccepteerde norm zijn pioniers hierin een applaus waard. Dat is de taak van Geluk(t), een tweejaarlijks evenement dat deze ondernemers en hun initiatieven voorziet van een welverdiende schouderklop. We onderscheiden vier stadia in ondernemen:

Visie
Pionier
Groei
Volwassen

Het blijkt heel moeilijk om de fasen succesvol te doorlopen omdat elk een geheel eigen aanpak vergt. Op het schakelvlak gaat het vaak fout. Geluk(t) waardeert vooral sustainocratische (4x winst) ondernemingen (score boven de 0) die de pioniersfase hebben voltooid of er midden in zitten maar wel al zichtbaar hebben gemaakt.

1. De Brabantse Health Deal (score: 75)

Deze kwam als eerste aan bod. Het is boeiend om te zien dat hier de beeldvorming doorbroken wordt dat ondernemen alleen gaat om geld verdienen. Ondernemen is een werkwoord dat “iets doen” betekent. Sustainocratisch ondernemen is “iets doen binnen de 4 x winst kaders”. Dat kan ook gedaan worden door wethouders en ambtenaren die samen een nieuw beleidskader weten door te voeren op bestuurlijk niveau. De deal scoort maximaal op het zijn’s niveau maar mist nog de operationele uitvoering.

2. Geluksweek (score: 63)

Dit initiatief in het Parktheater geboren. De gepassioneerde initiatiefneemster Marion Reus kwam vertellen hoe het was ontstaan en aansluiting vond bij Fontys. Nu groeit het in andere gebieden als een lopend vuurtje.

3. Groene dialoog (score: 25)

De dag ervoor hadden we het Geluksdiner genoten in S-Plaza. De groene dialoog is een initiatief dat de voedsel verduurzaming bespreekbaar maakt. Wekelijks komen geïnteresseerden bij elkaar en bespreken gerelateerde thema’s. De activiteit bestaat al ruim 3 maanden en gaat gestaag door.

4. Duurzame kost (score: 38)

Op Strijp-S in het Veemgebouw is 1200 m2 in gebruik genomen voor binnenstedelijke voedselproductie middels aguaponics en permacultuur. Jos Hakkennes vertelt over zijn initiatief, de uitdaging en plannen. Natuurlijk willen we allemaal een keer de forel en groenten bij hem komen eten.

5. Fietstaxi (score: 63)

De eerste fietstaxi heeft echt rondgereden in Eindhoven. Na veel overleg en plannenmakerij werd uiteindelijk de eerste fietstaxi bemachtigd en zijn de proefritten vol enthousiasme uitgevoerd. De pioniersfase werd zo afgerond en kreeg de status Geluk(t). De overgang naar continuïteit en groei blijkt echter nogal wat problemen op te leveren.

6. E52 (score: 38)

Deze online journalistiek heeft een geheel eigen karakter.

7. Deep Look (score: 50)

Deze lichtelijk autobiografische film van Veysi Yildirim is aangrijpend omdat het de wereld in slow motion weergeeft zoals deze wordt beleefd door Veysi, een Turk die is opgegroeid in Den Haag. Het is een muziekfilm met een unieke kijk op het leven van iemand die doof is geboren.

8. S-Plaza (score: 50)

Het interculturele centrum van Patrick van de Voort in de oude Schellensfabriek waar men samen kan eten, muziek maken, overleggen, ontmoeten, enz.

De volgende Geluk(t) bijeenkomst is tijdens DDW2017.

Stad van Morgen

Duurzame menselijke vooruitgang + Democratie (Sustainocratie)

Categorie: Ondernemer van je eigen leven