Archief | STIR niveau 4 leercoöperatie RSS feed for this section

Kinderen springen in de klas en leren rekenen

23 Nov

Bewegend leren: Het lichaam en de geest van een kind ontwikkelt zich optimaal als deze zich vrij kan bewegen. Het schoolsysteem waarin jonge kinderen urenlang braaf op een stoel moeten zitten is uit de tijd. Moderne wetenschap heeft aangetoond dat lichaamsbeweging, naast de gezondheid en een gezonde mentaliteit, ook de cognitieve leervaardigheden van het kind bevordert. Al springend, dansend of schaatsend leren rekenen bijvoorbeeld.

Stad van Morgen test samen met software ontwikkelaars en basisscholen leuke klassikale instrumenten waarmee de klas in beweging gezet wordt, beloond wordt voor prestaties en onderling elkaar prestatieverhogend kunnen uitdagen in teamverband. Hierin wordt ook samenwerking gezocht met de overheid zodat het spelelement ook verweven wordt in de buurten waar de kinderen wonen en recreëren. Basisscholen worden zo meegenomen in de moderne `Gezonder Brabant` aanpak terwijl soortgelijke applicaties gebruikt worden als bijscholing in buurtgebouwen via bijvoorbeeld COS3i (sociale inclusie)

2018 School of Talents plannen

19 Nov

Als School of Talents creëert Stad van Morgen leeromgevingen die redeneren vanuit de Sustainocratische kernwaarden middels participerend leren. Dit sluit mooi aan bij de uitdaging van de Brabantse Health Deal. Dingen doen dus met het oog op de stip op de horizon van een integraal gezonde en veilige samenleving. Daaruit ontstaat een geheel nieuwe werkelijkheid en dimensie voor ondernemerschap en werkgelegenheid. De volgende lijnen zijn in ontwikkeling in de School of Talents:

  • Stages
  • Leer werk omgevingen
  • Workshops
  • Erasmus+
  • Coaching
  • Advies

Stages en leer werk omgevingen: Studenten, werklozen, migranten, vluchtelingen, nieuwsgierige personen, enz kunnen zich verdiepen in de menselijke kernwaarden van Sustainocratie en onder begeleiding innovaties bedenken die er toe doen, ongeacht specialisatie of leerrichting. We introduceren de innovatieve bedenksels samen in de maatschappij en meten de impact. Zo ontstaat de waarden gedreven, nieuwe economie, midden in de participatie.

School of Talents (3)

Workshops: School of Talents organiseert talloze workshops die starters, ondernemers en instellingen helpen bij het ontwikkelen van 4xwinst ondernemerschap, de 5K methode, circulaire economie, niveau 4 cocreatie en succesvol aanpakken van de vele misstanden die in de oude maatschappijvorm zijn ontstaan.

Erasmus+: Tot op heden heeft School of Talents ruim 1500 studenten uit Europa en Midden Oosten geïnspireerd met Sustainocratie en onze initiatieven. Daaruit zijn mooie banden ontstaan met de thuislanden van de jongeren. Erasmus+ is een Europees subsidie programma waar we gebruik van trachten te maken. In 2018 zal School of Talents eigen projecten opstarten.

Coaching en Advies: De vele hulpmiddelen en inzichten van de Stad van Morgen zijn vertaald in coaching en adviestrajecten voor het bedrijfsleven en de overheid. We helpen in transities, reorganisatie, herpositionering in de nieuwe maatschappelijke context, enz. We gebruiken instrumenten zoals de kernwaarden van Sustainocratie, het multidisciplinaire samenwerken, het 4 x winst principe en de 5K’s voor ondernemerschap 21ste eeuw.

In ruil voor sponsoring van onze stages kunnen bedrijven, instellingen en instanties coaching en advies trajecten krijgen als ook de eerste keus uit innovaties die ontstaan uit de stages.

Ook internationaal draagt de School of Talents (of Wellness in sommige gevallen door taalverschillen) de kennis en vaardigheden van de STIR Foundation uit.

School of Talents is in 2009 ontstaan als STIR Academy. Jarenlang deden we bewustwording sessies (congressen, avonden bij Fontys) maar sinds medio 2016 concentreren we ons op praktische toepassingen van Sustainocratie. Dit doen we waar mogelijk in samenwerking met het bedrijfsleven, wetenschap en de overheid.

Blog: https://stiracademy.wordpress.com/ inclusief agenda van workshops

web: www.schooloftalents.nl 

Olifantengras

4 Mei

Andrea Schrijen (lid van COS3I – sociale innovatie, integratie en inclusie) is alert:

​Fiets ik door Woensel zijn ze ergens stro in een plantsoen aan het verdelen “nee dat is geen stro dat is olifantengras” vermindert onkruidgroei, hoeven ze minder vaak met de auto langs te rijden om het te onderhouden, vermindert CO2. Een betrokken mens niet alleen met de plantsoenen maar ook 5 jaar ervaring met buurtwerk in de Bennekel! Hij wist me heel veel te vertellen over projecten die hij heeft opgezet met sport, groenprojecten en nog meer plannen op de plank heeft liggen: “adopteer een straat” en “eindhoven schoon heel gewoon” Mag ik jullie voorstellen: Cor Tholen. We mogen hem altijd bellen. En hij woont in Wintelre:).

Ongezonde bonnetjes

13 Jan

shopping-879498_960_720

U kent ze wel, die kassabonnetjes die je overal krijgt bij een aankoop en soms noodzakelijk zijn om declaraties of administratie te doen. Kassamedewerkers zijn er de hele tijd mee bezig. Nu blijken die bonnetjes niet gezond. Tijdens de Groene Dialoog kwamen Iris en Rudi met de strijdvaardige argumentatie dat we er met zijn allen wat aan moesten doen. Ook Patrick van de Voort was aanwezig. In zijn hoedanigheid als raadslid van zijn eigen opgerichte partij BBL voelde hij zich geroepen om de zaak verder te bestuderen en vragen te stellen aan het college van B&W van Eindhoven.

beantwoording-raadsvragen-bbl-voort-over-het-gebruik-van-hormoonverstorende-bpa-in-voedselverpakkingen. De vragen en antwoorden zijn duidelijk. Ook al wordt er aandacht aan besteed door het ministerie is het vooral aan de ondernemers die kassabonnen uitdelen of automatisch laten printen dat zij hun verantwoordelijkheid nemen. De alternatieve bonnen zonder het hormoonverstorende element Bpa zijn gewoon op de markt en volgens Iris en Rudi niet duurder. Het is gewoon een zelfbewuste keuze. Het gaat dan niet alleen om de klant maar vooral om het welzijn van de werknemers.

Wanneer wordt gezondheid relevant?

13 Jan

Gezondheid is een maatschappelijke kernwaarde die pas tot voor kort tot ons bewustzijn is doorgedrongen. Veiligheid is er ook een, waaraan zelfs oorspronkelijke maatschappijvorming kan worden gerelateerd. We voelen ons veilig in een maatschappij waarin de kansen tot overleven optimaal zijn. Dit manifesteert zich in werkgelegenheid, evenementen, toegang tot basisbehoeftes maar ook fysieke veiligheid in de vorm van bewaking, regels, wetgeving en het ontbreken van agressie en oorlog.

Gezondheid heeft nog nooit ons echt beziggehouden. Totdat de klimaatverandering, vervuiling en de vele zogenaamde welvaartsziektes ons liet inzien hoe kwetsbaar we zijn als we gezondheid niet als integrale verantwoordelijkheid erkennen. Dat wil niet zeggen dat we ons niet af en toe ongezond mogen gedragen. Het wil zeggen dat ongezondheid niet door ons maatschappijmodel mag worden veroorzaakt.

illness-wellnesscontinuumw

Kijk eens naar dit relevante plaatje. Het neutrale punt geeft een situatie weer waarin geen ziektes noch welzijn prikkels aanwezig zijn. Ons huidige maatschappijmodel gaat uit van dit neutrale punt waarna het zich ontwikkelt vanuit politiek economische belangen. Gezondheid is pas relevant als er signalen van ongezondheid zijn. Dan treedt het mechanisme van symptoombestrijding en behandeling op die bekostigd en gereguleerd wordt uit de politiek economische structuur. Zo hebben we een uiterst kostbare zorgstaat gecreëerd die verantwoordelijkheid neemt voor het “Behandel Paradigma” terwijl het zich laat aansturen door andere belangen.

Er zijn een aantal redenen op te sommen waarom we van maatschappijmodel aan het veranderen zijn. Dit zijn er een paar:

  • De consequenties van de politiek economische zorgstaat zijn zo groot en kostbaar geworden dat van een zorgstaat amper meer sprake is,
  • De consequenties van de lokale en wereldwijde effecten op de natuur blijken de basis van ons voortbestaan als menselijke soort aan te tasten.

Het neutrale punt bestaat dus niet meer als maatschappelijk ankerpunt. Het is een verwijzing geworden waar de maatschappij boven staat binnen de kaders van het “Wellness Paradigm”. In plaats van gezondheidszorg als reactieve maatregel op ons gedrag en beleid creëren we zorg voor gezondheid als integrale verantwoordelijkheid. Dit heeft enorme consequenties voor de manier waarop onze maatschappij functioneert, de rol van de overheid, die van het bedrijfsleven, de wetenschap en de gedragscultuur van de bevolking.

polarity-change-care-2

Dat dit proces veel dieper gaande is dan alleen de Stad van Morgen en haar samenwerkingsverbanden blijkt wel uit de artikelen die landelijk in binnenlands bestuur zijn opgenomen:

* De handen ineen voor een gezonde stad

* De gezonde stad vergt samenwerkende overheden

Kernwaarden lucht en water komen zo aan bot. Luchtkwaliteit is relevant vanuit burgerparticipatie omdat we voor 50% verantwoordelijk zijn voor onze eigen blootstelling aan vervuiling (bron: AiREAS). Water is vooral een overheid aangelegenheid ook al dient waterbewustzijn zeker door te dringen tot de gebruikers. We hebben nog een lange weg te gaan voordat ook voedsel en energie tot de cocreatie en basisverantwoordelijkheden gaan behoren. Doordat de maatschappelijk context verschuift naar het Wellness Paradigma komt bewustwording en educatie structureel in beeld als instrumenten voor duurzame menselijke vooruitgang en de integraal hoog niveau welzijn benadering. Het is een proces dat gaande is en onstuitbaar de toekomst zal bepalen.

De mens, onze evolutie en de grote omslag die embryonaal klein bezig is en groeit

4 Jan

Het ontstaan van de mensheid
Als we de allereerste mens even eenzaam op aarde plaatsen dan zouden we ons dit plaatje kunnen inbeelden:

Sustainocratie 2.jpg

Zo zitten wij nog steeds in elkaar. We hebben een territorium drang, ontwikkelen onszelf door dingen te ondernemen, bouwen kennis en ervaring op en stemmen ons gedrag daarop af. Ons unieke zelfbewustzijn en de praktische vaardigheden die ons onderscheiden van de rest van de levende wezens, draait primair om eigenbelang.

De eerste fase van onze evolutie: groei
Met de beschikking over een hele planeet voor onze groei vanuit eigenbelang ontwikkelde de mens zich in groepsvorm. Doordat er heel veel mensen samen een maatschappij gingen stichten konden functies ontstaan die zich specialiseerden in de belangen die elke mens in zich heeft. Zo werd territorium gedrag gaandeweg via andere territoriale machtsuitingen “de overheid”, het ondernemen werd “het bedrijfsleven”, ons gedrag “cultuur” en kennis-ontwikkeling en -overdracht “wetenschap en onderwijs”. De interactie tussen deze uit elkaar getrokken menselijke eigenschappen in gestructureerde belangengebieden geschiedt met geld en spelregels.

Sustainocratie 0 (2).jpg

De consequenties van deze fragmentatie rondom belangen zien we terug in onze huidige maatschappij. “De mens” bestaat niet meer, noch het evolutionaire bewustzijn maar er ontwikkelde zich wel veel kennis. Alleen het eigenbelang blijft de overhand houden, opgeknipt in enorme belangeneilanden. Deze eilanden hebben geleerd zich territoriaal en inter-territoriaal onderling te verhouden op basis van een ontwikkeling van spelregels. Als we dat niet zouden doen dan weten we uit historische ervaringen dat er stress ontstaat dat uiteindelijk leidt tot conflicten en oorlogen. Zelf met die conflicten uit eigenbelang wordt op dit moment door gebieden gespeeld. Op lokaal niveau, in het tussengebied van de eilanden, spelen daarom “menselijke belangen” zoals zekerheden, koopkracht, vrede, macht….. maar niet “de mens” als evolutionair wezen binnen een veel grotere natuurlijke context. Dat komt omdat in het fragmenteren van de (eigen)belangen het individuele en collectieve bewustzijn uit elkaar is gescheurd. We weten niet wat we zijn als mens, wel als burger, werknemer of instelling. We trachten burger en institutionele belangen te behartigen via interactie en leerprocessen maar niet “de mens”.

Het einde van groei brengt chaos en bewustwording
Met de exponentiële groei van de mensheid binnen de beperkingen van een grote maar eindige planetaire werkelijkheid is ineens de groei van de mens als soort eindig geworden. Gedurende een periode van enkele duizenden jaren hebben we territorium en belangen conflicten uit uitgevochten middels confrontaties maar toch is de mensheid uitgegroeid tot een allesvernietigende parasiet binnen een eindige omgeving. De gefragmenteerde belangen zijn steeds moeilijker in stand te houden. De laatste decennia kunnen we daarom een omslag waarnemen. Het tijdperk van het gefragmenteerd divergeren is gestopt en een proces van convergeren van belangen is begonnen. De vier grote belangenvelden gaan onderlinge verbintenissen aan, allereerst uit eigenbelang. Denk hierbij aan:

19e – 20e eeuw: leerplicht (bedrijfsleven en overheid vanuit economisch belang)

1e helft 20e eeuw: zorgstaat (burgers en overheid uit vredesbelang) na de ervaringen van wereldoorlogen.

2e helft 20e eeuw: triple helix (overheid, bedrijfsleven en overheid vanuit kostenoptimalisatie en innovatiebelang)

Nog steeds is “de mens” niet in beeld, hooguit bij enkelingen die een bewustzijnsdoorbraak meemaken en beseffen dat een holistische benadering nodig is om de mens te redden van zichzelf en haar doorgeslagen gefragmenteerde divergente maatschappelijke structuren. Het zijn de eerste sustainocraten die als eenling zichzelf als integrale mens positioneren maar nog geen draagvlak vinden op maatschappelijk niveau omdat de convergerende belangenpartijen dat integratie punt nog niet hebben bereikt. De kredietcrisis van 2008 brengt daar verandering in. Een eerste piepklein Sustainocratietje ontstaat, een werkelijkheid waar alle belangen weer bij elkaar komen en de mens centraal stellen. Stad van Morgen is geboren en uiteindelijk vindt men elkaar experimenteel in AiREAS.

Sustainocratie (5).jpg

Convergentie van belangen in het uiteindelijk “integrale mens belang”

Terwijl de convergerende krachten in elkaar schuiven zien we nog steeds dat de historisch ontwikkelde divergerende belangen krachtig actief blijven om zichzelf in stand te houden. Vanuit een gespecialiseerde expertise gedachten is dat uitstekend want deze partijen hebben veel kennis en inbreng te bieden voor de holistische samenvoeging. Maar vaak stuurt men niet op authenticiteit en autoriteit maar juist op eenzijdig eigenbelang en macht. Zelfs als men meedoet aan het sustainocratische programma dan is dat nog steeds vanuit een “zichzelf in stand houdende gedachten” in plaats van “het leveren van toegevoegde waarde”.   In die tegenstrijdige schermutseling tussen oude divergerende krachten en de noodzaak tot convergerende samenwerking rondom verantwoordelijkheden ontstaat chaos.

Chaos is niet erg in abstracte zin want het geeft een stressproces weer van loslaten waardoor bewustwording de vrije loop krijgt en uiteindelijk zich kan verbinden aan de nieuwe uitnodigende energie die de convergerende werkelijkheid uitstraalt. In praktische zin levert chaos echter enorm veel menselijk leed dat we zien in de vorm van armoede, zelfmoord, migraties, criminaliteit, vroegtijdige sterfgevallen, enz. In theoretische zin is dit allemaal niet nodig maar de werkelijkheid is nu eenmaal een wisselwerking tussen energetische spanningsvelden waarin leven en dood zich afwisselen in het evolutionaire proces waarbij veel onschuldige individuen het slachtoffer zijn.

De toekomst?
De convergentie gaat verder en het vlak van Sustainocratie wordt als maar groter. We zien het ook ontstaan in andere gemeenschappen. Het leerproces dat de gefragmenteerde partijen ondergaan in het erkennen van gespecialiseerde toegevoegde waarde in dat centrale gebied is noodzakelijk om afstand te nemen van de machtscultuur die men zich in het verleden eigen heeft gemaakt om te overleven in een concurrerende wereld. De divergentie krachten zullen zich gaandeweg gaan minderen maar niet zonder de vele slachtoffers die in dat proces nog zullen vallen. Ook het sustainocratische gebied ondergaat een inkleuring van allerlei vernieuwende instrumenten die de cohesie in stand houden door verdelen van waarden die gezamenlijke worden gecreëerd. Het oude geldsysteem bijvoorbeeld werkte goed in een bepaalde fase van de gefragmenteerde werkelijkheid maar werd uiteindelijk zelf een machtsinstrument in plaats van middel. Nieuwe instrumenten doen hun intrede en zullen aanvaard moeten worden door de partijen die voor een overgroot deel nog functioneren in de oude divergente wereld. De overlap dient dus een eigen identiteit te ontwikkelen waarin men de nieuwe instrumenten toepast zonder al teveel in conflict te komen met “de grotere zelf in gefragmenteerde afscheiding”. Het dient daarom complementair en nieuw te zijn. Daarom noemen we deze groepering in het centrum niveau 4 gebiedsontwikkeling zodat iedereen zelfbewust terug en omhoog kan stappen langs de treden van de verschillende duidelijk identificeerbare niveaus. Op niveau 4 staat “de mens” centraal in zijn verhouding tot de natuurlijke werkelijkheid en ons duurzame voortbestaan als soort waar ook instellingen hun voortbestaan aan hechten.

Ons heden? Sommige van ons hebben zich definitief in het uitnodigende centrum geplaatst waarin Sustainocratie zich als evolutionaire maatschappelijke identiteit manifesteert. Zo bestaat er nu een wereld van verwarring rondom duizenden jaren van divergentie en belangen, en decennia lange experimenten met convergerende krachten tussen de fragmenten uit noodzaak en bewustwording. De standpunten van de verschillende interpretaties van de oude grote werkelijkheid worden alleen maar krachtiger wegens het in stand te houden eigenbelang waardoor de stress zich verder vergroot. Sustainocratie is piepklein maar de noodzaak is schreeuwend groot. Daar binnenin ligt het aan zelfbewuste mensen die zich herkennen in het “mens zijn” en hun autoriteit en positie benutten om samen te komen in dat centrum en er ook samen dat niveau 4 verder vorm gaan geven.

Dit soort groepjes kunnen overal in de wereld ontstaan maar in Nederland doet zich de som der omstandigheden voor die dit gevoelsmatig meer toegankelijk maakt dan elders. Laten we er vooral gebruik van maken en rest van de wereld uit blijven nodigen tot dit beeld van een volgende evolutionaire werkelijkheid die uiteindelijk de “nieuwe menselijke organisatie” vertegenwoordigt in een prille embryonale, vooralsnog kwetsbare fase. Veel van de gefragmenteerde belangen zullen het niet overleven terwijl anderen zich aanpassen als gespecialiseerd suborganismen onder een nieuwe overkoepelende holistische vlag, of die nu Sustainocratie genoemd wordt of iets anders. Het DNA van die vlag en werkwijze is zich nu aan het manifesteren.

FabCafe wereldwijd initiatief

3 Jan

Met belangstelling kijkt de Stad van Morgen naar het FabCafe initiatief dat zich in verschillende delen van de wereld heeft ontpopt tot een ontmoetingsplek voor spontane maakinitiatieven. Het doet mij denken aan Houten en hun Krachtfabriek. In Eindhoven kan ik mij een bruisend FabCafe voorstellen op Sectie-C, Strijp-S, Strijp-TQ of de oude Schellensfabriek.

Samenwerkingspartners in Rotterdam zijn er ook mee bezig en zoeken een geschikte ruimte (zie hieronder hun presentatie). Stad van Morgen ziet vooral in de combinatie tussen FabCafe en School of Talents een mooie kans…..

fabcafe1

Wie heeft er zin om hierin te experimenteren en investeren? Mail dan even naar mij: jp@stadvanmorgen.com