Terugblik 2016

Het was weer een boeiend jaar met allerlei experimentele ontwikkelingen op gebied van Sustainocratie. Veel energie is gestoken in het breed trekken van de ideologie en het praktische proces van wat we nu niveau 4 gebiedsontwikkeling noemen, ofwel de participatiemaatschappij, het bewustzijn gedreven eco-systeem.

Algemeen:
Er zijn twee belangrijke subsidielijnen uitgezet met de betrokkenheid van heel veel partners in even zoveel landen. Geen van de twee bleken meteen succesvol maar ze hebben ook niet geleid tot een breuk tussen de partners, in tegendeel. Met de feedback en opgedane inzichten voelen we ons alleen maar gesterkt in onze relaties en daardoor ook steeds beter toegerust om het steeds weer een keer te proberen. Ook omgaan met deze subsidietrajecten is een proces, zowel voor ons als voor de subsidie-beoordelaars.

CITI-MAP (INTERREG-V): Geïnspireerd op AiREAS in Eindhoven. 6 steden in Noord West Europa. Status uiteindelijk is dat we gedurende 2017 de lobby in de verschillende provincies moeten doorvoeren zodat support integraal wordt. Een vertraging van een jaar dus.

E-Sapiens (H2020): Sustainocratie in 20 EU regio’s. Afgewezen omdat het stuk burgerparticipatie onvoldoende was uitgewerkt. Wel werd aangemoedigd om het nog een keer in te dienen met minder ambities wat regio’s betreft maar meer concreetheid in de aanpak.

Regionaal hebben we geëxperimenteerd met Rijk van Dommel en Aa middels multidisciplinaire bijeenkomsten. Helaas is daar niet veel uitgekomen qua projecten omdat alle deelnemers nog met andere agenda’s werkten dan de gewenste cocreatie vanuit kernwaarden, vooral vanuit de regionale overheid. Toch is het proces positief ontvangen en wordt steeds gevraagd naar nieuwe sessies. Maar ook de Stad van Morgen moet daarvoor financieel draagvlak hebben omdat we als kartrekker de kosten van het opstarten voor onze rekening nemen.

Internationale belangstelling:
In februari reisde ik naar India om te vertellen over Sustainocratie op uitnodiging van regeringspartijen. 250 deelnemers uit de hoogste niveau’s van India deden mee.

In oktober ging de reis naar Dresden in Duitsland voor een presentatie over het experimenteren met slimheid. Aanwezig waren 18 universiteiten uit 12 landen.

AiREAS
Uiteindelijk werd AiREAS leading in CITIMAP.

De POP werd afgerond en de 3e publicatie van AiREAS werd wereldwijd uitgebracht.
Nu wordt er met alle partners gekeken naar AiREAS 2.0, een uitbreiding richting Metropoolregio Eindhoven terwijl we in Eindhoven verder gaan met burgerparticipatie en het trachten te stimuleren van bestuurlijke transities.

DDW2016 stond mede in het teken van de Health Deal en de manier van werken van AiREAS. Veel binnen en buitenlandse belangstelling werd getoond tijdens onze tentoonstelling Eindhoof je mee.

STIR Academy wordt de School of Talents
In plaats van de twee keer per maand een avondcollege besloten we projectmatig leren toe te gaan passen middels het participerend leermodel. Ruim 800 studenten uit Turkije kwamen op bezoek en kregen een bijzondere invulling door Stichting Bij de Tijd waarin AiREAS een belangrijke rol vervulde. Met vier lokale scholen zijn we ermee experimenteel aan de slag gegaan in Nederland. Heerbeeck College in Best, ROC ter Aa in Helmond, Avans Hogeschool in Breda en de TU/e in Eindhoven.

De samenwerking met Duurzaam Brabant verliep voorspoedig middels samenkomsten onder de vlag van Tegenlicht. Geluk, 100 jarig bestaan van de Bibliotheek en de eerlijke onderneming, waren thema’s waar we onze inspiratie konden delen. Dit leidde tot het project Geluk(t) dat we voor 2017 hebben gepland.

De eerste echte HUB sessies werden internationaal uitgevoerd voor de uitwisseling van kennis en goede voorbeelden. Het gehuurde lokaal in Sectie-C werd echter maar weinig gebruikt dus hebben we besloten het op te heffen. Ondertussen komt er gebruik van andere gebouwen voor in de plaats.

FRE2SH
Na de zomer gingen we van start met de Groene Dialoog, een wekelijkse bijeenkomst rondom voedselinnovatie. Verschillende initiatieven zijn daaruit voortgevloeid, zoals het multiculturele “We eten vreemd” om kennis te maken met verschillende culturen, het Voedselbos en de samenwerking met Gemert platteland.

Conclusie
Er gebeurt erg veel, niet alleen in de Stad van Morgen maar algeheel op gebied van maatschappelijk en sociaal ondernemen ten behoeve van menselijke waardecreatie. We ervaren nog veel blokkades en geld blijft sterk sturend ook al is er een tendens om via nieuwe waardesystemen te gaan werken. Het blijft positief en vooruitstrevend ook al zijn veel initiatieven sub-kritisch, fragmentarisch en sterk afhankelijk van omgevingsfactoren die nog sterk oud denken. We kunnen nog niet spreken van een doorbraak maar wel van een verspreiding en erkenning van de aanpak. We zijn benieuwd wat 2017 ons zal gaan brengen.

Wereldwijde publicaties:
AiREAS phase 1: http://link.springer.com/book/10.1007/978-3-319-26940-5
AiREAS phase 3: http://link.springer.com/book/10.1007%2F978-3-319-45620-1
Westminster University: https://www.westminster.ac.uk/news/2016/how-stupid-can-smart-be

STIR HUB inspiratie programma Januari 2017

In januari organiseren we verschillende internationale en landelijke skype en webinar sessies om inspiratie te delen rond maatschappelijk ondernemerschap thema’s.

hub-jan-17-invitation

Skype is tussen lokale STIR HUB ondernemer clubs met het oog op het implementeren van de innovaties. Webinars zijn voor iedereen maar met gelimiteerde interactie.

E52 kijkt naar de toegevoegde waarde van technologie en maatschappij

E52 is een modern online media platform dat door o.a. hoogleraar journalistiek Bart Brouwers is opgezet als variant op reeds bestaande mediakanalen. Het medium profileert in het spectrum van technologie en maatschappij binnen het DNA profiel van een regionaal Eindhovens Brainport dat zich geleidelijk met de tijdgeest mee transformeert naar een Mainport en Healthport. Zo besteedt E52 regelmatig aandacht aan de activiteiten van de Stad van Morgen en AiREAS. De uitdaging die we recent aan een groep internationale studenten hebben geformuleerd werd vandaag ook mooi geformuleerd.

De toegevoegde waarde van technologie in spelvorm, met bijbehorende experimenten om deelnemers te belonen, wordt al snel overschat als maatschappelijk sturende factor. Veel focus wordt gelegd op gedragsverandering maar de omringende sociaal-politiek-economische cultuur is nog te veel bezig met het in stand houden van het oude waardoor de motivatie van de massa zich blijft afstemmen op die oude resonantie. “Ik moet elke dag naar mijn werk want ik moet toch mijn hypotheek of huur betalen?” is een veelgehoorde opmerking die meedoen aan activiteiten in de weg staat. Maar ook de “binnenzitcultuur” van TV en computers thuis samen met chips en nootjes op de bank, of bureauwerk ergens in een kantooromgeving met skype en computersystemen, helpt niet mee aan een verandering naar meer betrokkenheid met lichaamsbeweging en recreatie in de buitenlucht.

Daarnaast heeft niet iedereen een smartphone ter beschikking of kan men het gebruiken tijdens de dagelijkse activiteiten. De afhankelijkheid van systemen om “iets te kunnen doen” is erg groot. Dat neemt niet weg dat we de weg van de verleiding opzoeken om per doelgroep toch te kijken of we het hogere doel van lichaamsbeweging in de buitenlucht kunnen waarmaken. Voorbeelden als Pokemon Go of Geocaching zijn voorbeelden dat het wél kan.

“De maatschappij” is erg groot en omvat veel groepen die op een bepaald moment van hun dag, week of leven emotioneel open staan voor prikkels die we aanreiken (en op andere momenten helemaal niet). Door die momenten op te zoeken en te benutten hopen we stapje voor stapje nagenoeg ongemerkt een cultuurverandering te veroorzaken die er toe doet, zowel voor de deelnemers als degenen die er daarna gewoon mee aan de slag gaan “omdat de buren of andere familieleden” het doen. Het project met de studenten is daarom een klein maar wezenlijk onderdeel van een veel grotere aanpak onder de werktitel “geluk(t)”.

gelukt-1

De vele experimenten worden als Proof of Concept gedocumenteerd en verder doorontwikkeld als ze het gewenste resultaat hebben opgeleverd. “Geluk komt van lukken” is een motto dat ons noopt tot uitproberen en als iets “geluk(t)” is dan is dat reden genoeg om het succes samen te vieren. Een stip op de horizon zoals de Geluksweek 2017 in maart houdt de druk dan flink op de ketel. Het kernteam schept de kaders en allerlei initiatieven met een breed maatschappelijk draagvlak kunnen aanhaken. Zo zorgen we dat E52 en de andere media in Eindhoven nog genoeg stof hebben om te schrijven de komende tijd.

Het nieuwe rekenen

In de huidige maatschappij overheerst het denken in economische parameters. De maatschappij is een soort zwarte doos waar je geld in stopt en er komt geld uit. Zolang er meer geld uitkomt dan erin gestopt wordt lijkt iedereen tevreden. Binnen in die doos zien we allerlei radartjes die bezig zijn met geldschepping. Geld is een illusie die je kunt uitvergroten door ermee te goochelen. Als het maken en verkopen van een product “2€” kost en de verkoopprijs “6€” bedraagt dan is er ineens 4€ aan geldwaarde geschapen. Winst noemt men dat. Die 4€ vertegenwoordigt een illusie want het product van 2€ en 6€ is exact hetzelfde. Er tussenin zit een emotionele waarde van de consument die het product heeft gekocht. De 4€ winst zijn dus niets anders dan een emotie, een illusie van waarde die men wil hebben en er een geldprijs voor over heeft.  Met emoties kun je spelen en dat doet de huidige maatschappij dan ook. Als ik een huis wil hebben dan kan ik het kopen of huren. In beide gevallen moet ik een prijs betalen die overeenkomt met de emotie van het beschikbaar krijgen van de woonruimte. Dat heeft veelal helemaal niets te maken met de kostprijs van die woonruimte. Zo werkt het spel van de zwarte doos, geld erin, meer geld eruit. Groei-economie noemen we dat.

Maar het geld dat de consument nodig heeft om iets te kopen en daarmee het geldscheppingsproces mogelijk maakt moet ook ergens vandaan komen. Meestal komt dat uit arbeid, een werkproces dat gekoppeld is aan het creëren van de producten. Als ik dus arbeider ben in het proces dat een product van 2€ op de markt zet en dat ik als consument voor 6€ koop dan zit er een belangrijk gat tussen wat ik als arbeider kan verdienen en wat ik als consument kan kopen. Dat gat wordt opgevuld door diefstal, erfenissen of schulden. Schulden zijn een beslag op inkomsten in de toekomst die onmogelijk te voldoen is als de verhouding tussen mijn productiviteit en  consumptie zover uit elkaar ligt. Met automatisering van productiviteit heb ik daarbij steeds minder kans op arbeid. Met de concurrentie op grondstoffen en de groei van de wereldbevolking zal wat ik wens te consumeren steeds duurder worden. De rekensom van geldschepping en de zwarte doos werkt nog steeds maar ikzelf als mens, arbeider en consument ga onderuit. Een erfenis helpt en anders moeten we diefstal plegen op onze wereldwijde omgeving (lees lagelonenlanden, klimaatverandering, grondstofoorlogen, bodemverschraling, enz) om onszelf toch in stand te houden. De manier van rekenen werkt dus alleen voor de economist maar niet voor de burger noch mens.

De nieuwe manier van rekenen

De maatschappij is nog steeds een zwarte doos maar in plaats van geld stoppen we er menselijke betrokkenheid in en er komt wederkerigheid uit. Betrokkenheid vertaalt zich in energie en talent van de mensen in de maatschappij en wederkerigheid is de verdeelsleutel van wat men door de betrokkenheid weet te realiseren in de vorm van productiviteit. Binnen die zwarte doos willen we nog steeds toegang tot producten en stoppen er nog steeds arbeid in door onze betrokkenheid. We verdelen echter de producten die zo gecreëerd worden onderling vanuit wederkerigheid en als er iets over is dan kunnen we het met anderen ruilen of verkopen die er behoefte aan hebben en ook dat weer onderling verdelen. Het creatieve vermogen van de mens is ongekend en zeker als de mens die vermogens vanuit samenwerking bundelt. Er ontstaat een zwarte doos van overvloed, zonder schulden en waarin de mens als arbeider en consument optimaal rendeert door cocreatie en samenwerking. Zo’n maatschappij noemen we een Sustainocratie.

Intercultural dinner club

Special announcement for expats and international people that are temporary residents in Eindhoven. Participate in our intercultural dinner club and get to know town and fellow citizens in a happy way. At STIR foundation we believe that a multicultural society needs intercultural relationship building to learn about each other, build intercultural bridges of respect, trust and cocreation, and have fun together……

homegrown-invitation

Zorg en technologie als studenten uitdaging

prevention

het“continuum of care” concept

Samen met AiREAS en de TU/e kijken we door participerend leren toe te passen op een groep van 25 internationale studenten hoe we technologie en zorg kunnen verbinden aan de uitdagingen van Sustainocratie. We introduceren een geheel nieuwe manier van denken die uiteindelijk de gehele zorgketen kan veranderen. In het “continuum of care” plaatje hierboven zien we de zorgketen die zich ontwikkelt van preventie en het vroegtijdig ontdekken van ziektebeelden tot en met de zorg aan het einde van een leven.

Maar we missen hier iets….

Wanneer we de huidige maatschappij beschouwen dan valt er qua preventie maar beperkt iets te doen als de politiek economische structuur en onze bijbehorende bewuste en onbewuste levensstijl juist ongezondheid in de hand helpt. In AiREAS kijken we naar de luchtkwaliteit en onze blootstelling in relatie tot onze levensstijl. We hebben ontdekt dat 50% verantwoordelijkheid van onszelf is als we onbewust omgaan met onze eigen vervuilingspatronen en levensstijl, maar de andere 50% wordt veroorzaakt door onze omgeving en maatschappelijke sturing. Hierdoor is de zorgketen gaandeweg onbetaalbaar geworden los van de enorme weerslag dat dit mogelijk heeft gehad op onze productiviteit.

Voordat we dus de zorgketen ingaan moeten we ons afvragen in welke overkoepelende cultuur en maatschappelijke werkelijkheid deze keten zich positioneert en hoe we die werkelijkheid ter discussie kunnen stellen vanuit zelf en collectief bewustzijn? In Sustainocratie stellen we 5 kernwaarden voorop, zoals gezondheid maar ook de kwaliteit van onze lucht, het eten en wat we drinken. Als we de maatschappij daarop inrichten dan heeft het een direct effect op de gehele zorgketen maar ook op de kwaliteit van het leven en de bijbehorende integrale productiviteit.

Binnen dat kader krijgen  de studenten een zware dobber door de opdracht om met behulp van technologische instrumenten de burgers zover te krijgen dat ze meedoen aan die gezondheid gedreven maatschappij. Dit gebeurt nog voordat we aan preventie beginnen ook al zou het preventie uitgelegd kunnen worden. Daarbij dienen we uit te gaan van het feit dat het gros van de burgers, en vooral degenen die nog ruim voor de preventiefase leven, nog steeds bezig is met geheel andere prioriteiten dan hun gezondheid en dus niet zichzelf zomaar laat verleiden tot deelname aan iets gezonds. Vanuit welke motivatie gaat men juist wel meedoen? Zijn er doelgroepen te bedenken die eerder geneigd zijn mee te doen dan anderen?

Een tweede deel van de uitdaging is om economische continuïteit te vinden door de toepassing van technologie ook als proof of concept te positioneren met meetbare sociale, ecologische én economische impact die overgenomen wordt door de consument.

 

Geluk komt van lukken

GELUK(T) is de titel van een programma dat zich vanaf januari tot de geluksweek in maart 2017 voltrekt. Het bestaat uit 6 gemeenschappelijke thema sessies, een of meerdere samenwerkingstrajecten binnen de sustainocratische werkwijze van maatschappelijk ondernemen vanuit kernwaarden, en het hoogtepunt tijdens de geluksweek zelf. Het programma is niet alleen leuk en leerzaam maar vooral ook een oogopener over wat geluk nu eigenlijk is en hoe men het eigen geluk en dat van anderen positief kan beïnvloeden.

gelukt-untitled-page-1

Met het programma kan iedereen meedoen die op onze manier geluk wil ervaren. U dient wel het hele programma mee te doen. Dat kost allemaal niet zoveel tijd en is te combineren in overleg met andere activiteiten.

We draaien het programma desgewenst ook met mensen uit de overheid, het bedrijfsleven of studenten om zo kennis te maken met teambuilding, gelukkig werken en samen vieren van eigen successen en die van anderen.

Begin januari zijn de twee kickoff bijeenkomsten die ook meer informatie verstrekken. Nu kunt u zichzelf of als organisatie al aanmelden. We kunnen onbeperkt veel mensen aan mits we tijdig groepen kunnen samenstellen.

Wanneer verandert politieke compromis in complot?

Een hartstochtelijk lid van de Amerikaanse republikeinse partij kondigt schriftelijk zijn vertrek aan na 30 jaar actief lidmaatschap. Zijn besluit komt voort uit de verkiezingsoverwinning van Donald Trump. Zijn brief maakt veel los in de Amerika en verschillende zinsneden blijken ook inspirerend voor ons allemaal. Er zijn namelijk grenzen aan alles, ook in partijpolitieke betrokkenheid en zelfs de manier waarop een Staat zich manifesteert. Want de Staat dat zijn we allemaal……of niet?

“We worden lid van een politieke partij om onze persoonlijke invloed te vergroten” stelt deze man terecht. De essentie van partijpolitiek is de gemeenschappelijke vertegenwoordiging van concrete opvattingen die uit overtuiging en samenhang ten goede komen aan de gemeenschap. Geen enkel mens denk hetzelfde maar door deze groepsvorming rondom passievolle stellingen en belangen kunnen grote compromissen onderling onderhandeld worden die bijdragen aan de gemeenschappelijke vooruitgang, verder dan een enkele individu dat ooit alleen zou kunnen. Maar wanneer zo’n groep of landelijke aanpak, met landelijke invloed en leiderschap potentieel, zich laat verleiden tot het publiekelijk uitdragen van haat, discriminatie, vernedering, opruiing, belediging, dood en vernieling dan rijst de vraag wanneer de hooggewaardeerde politieke medezeggenschap omslaat in medeplichtigheid?

Dit is een morele vraag die ons politiek gedreven, democratische landschap kleurt en ook de essentie is geweest van het ontstaan van Sustainocratie als alternatief voor de partijpolitieke democratie. In de geschiedenis van de mensheid hebben we verschillende malen kunnen zien dat de lijn van medezeggenschap naar medeplichtigheid is overschreden vanuit eigenbelang, machtswellust, valse beloftes en angst om een levensstijl of belang te verliezen. We zien dan dat de essentie van de dialoog, het gemeenschapsbelang, gezien vanuit verschillende perspectieven, en de zoektocht naar het compromis wordt verkracht door het ontstaan van een complot dat haaks staat op de mens, onze kernwaarden en vreedzame overtuigingen. Het slechtste in de mens, de drang om in oorlog te wedijveren tegen elkaar, te willen overleven wanneer men gemanipuleerd is geraakt in een doodstrijd, komt dan naar boven en zoekt het drama van de beschuldiging, het verwijt en het verschil. De illusie van vrijheid is geen vrijheid meer, niet van keuze, noch overleg, geen dialoog, geen compromis en geen vooruitgang. Kijk naar de macht uiting van geweld in het prachtige heilige indianen landschap in Amerika ten behoeve van een oliepijpleiding.

Ook in Nederland of Duitsland vragen we ons dit af. Waarom moeten we de Staat of Stad aanklagen om bestuurlijk aandacht te krijgen voor het behartigen van onze kernwaarde zoals gezondheid of gezonde lucht? Staat de wet wel aan de kant van de mens? Of vertegenwoordigt de Staat en ons rechtssysteem het belang van het complot en is zo medeplichtig aan de morele aftakeling die de grens van het toelaatbare zichtbaar maakt? Is onze (gedwongen of gewenste?) focus op een geldgedreven en geldafhankelijke groei economie een compromis of een complot?

Als voorbeeld nemen we luchtvervuiling in Noord West Europa. Is onze nalatigheid ten opzichte van de vele slachtoffers van luchtverontreiniging een consequentie van medezeggenschap of medeplichtigheid?

Hebben wij een keuze? Volgens ons in de Stad van Morgen wel. Net als de man in Amerika, die zich jarenlang vol overtuiging heeft ingezet voor een politieke stroming, of de vele mensen in het indianenlandschap die zich massaal verzetten tegen de plannen en machtuiting, hebben wij afstand genomen van deze vorm van maatschappelijke inrichting. De partijpolitieke structuren zijn allen een morele grens overschreden door zich te koesteren in het geldcomplot waaraan het welzijn en het voortbestaan van de mens ondergeschikt is gemaakt. Luchtvervuiling, oliebelangen, geldgedrevenheid en bijbehorende slachtoffers worden getolereerd uit politiek economisch belang. Onze levensstijl is daarop afgestemd.

In onze dagelijkse keuzes worden wij meegesleurd in deze stroom van belangen die ons verplichten tot deelname aan iets waar we niet meer achter staan. Als we willen veranderen worden we daarin op alle fronten belemmerd. Dan is er geen sprake meer van keuze vrijheid maar van complot.
Wij willen en kunnen ons daar niet vanuit democratische medezeggenschap in verantwoorden zonder ons medeplichtig te voelen voor de ellende in de wereld, de dood van onze medemens en vernietiging van onze leefomgeving. De afgeschermde partijpolitieke cultuur is zelf een complot geworden van zelfbehoud in plaats van compromisvorming vanuit een voortschrijdende werkelijkheid. Wij gaan daarom mee in de stelling van Socrates “Je kunt je leven lang vechten tegen een systeem of al je energie steken in het creëren van iets nieuws”. Wij kiezen voor de vrijheid, het samen leven, de cocreatie, de innovatie vanuit de menselijke kernwaarden van ons bestaan. Wij creëren iets nieuws, het Nederland van en voor de mens en milieu. Geld is slechts een middel, geen doel op zich. Olie mag in de grond blijven en we zoeken samen naar nieuwe energiebronnen of passen ons leven aan. De mens zelf en ons voortbestaan vanuit welzijn maar ook zelfbewuste verantwoordelijkheid is onze essentie. Sustainocratie biedt ons daarin een betere, veiligere, gezondere en aantrekkelijkere stip op de horizon, een gemeenschappelijk en transparant proces, zonder complotten, zonder schuldgevoelens, zonder medeplichtigheid…..een Nederland, Europa en globale mensenwereld waarin we met een goed gevoel samen leven en beleven.