Archief | Wijkcooperatie RSS feed for this section

2018 FRE2SH plannen

13 Nov

FRE2SH is een Sustainocratische aanpak om de stad te voorzien van voedselzekerheden. FRE2SH is in 2010 ontstaan binnen de Sustainocratische kaders van Stad van Morgen vanuit het besef dat wij als stadsbevolking kwetsbaar zijn door onze afhankelijkheid van voedsel van ver buiten de stad. Pas in 2017 kreeg FRE2SH vaste vorm dankzij de samenwerking met Duurzame Kost en Trudo met de toevoeging van allerlei partners in het domein van binnenstedelijke voedselproductie en consumptie. DDW2017 was doorslaggevend als hoogtepunt om de FRE2SH visie en aanpak publiekelijk zichtbaar te maken. Dat is met vereende kracht gelukt. Nu is het zaaks om te groeien en te consolideren in de stedelijke voedselbenadering met de diversiteit aan technieken in onze coöperatie:

  • Aquaponics
  • Oesterzwam
  • Permacultuur
  • Vleesvervangers
  • Kefir
  • Insecten
  • Circulaire economie

2018 staat in het teken van verankering in het stedelijke domein van de FRE2SH aanpak. Dit trachten we te doen door middel van de volgende grote lijnen:

* 4 x winst versterking van elk van de FRE2SH partners.

Elk van de FRE2SH partners is pionier op een specifiek vlak. Dit pionierschap brengt risico’s met zich mee die door middel van samenwerking deels opgevangen kunnen worden. Toch moet elke partner zich bedrijfskundig waarmaken. Dat doen we door interne coaching, steun, delen van gemeenschappelijke belangen en de creatie van meervoudige economische bronnen die verder gaan dan alleen de handel. Het 4xwinst principe helpt daarbij.

* Nieuwe partners

Voor de verdere diepgang van het FRE2SH streven naar stedelijke samenredzaamheid worden nieuwe partners toegevoegd. Dit in het domein van voedselinnovatie naar ook binnen de kaders van voedsel bereiding, verwerking, consumptie en afval beheersing.

* Burgerparticipatie

Het voedselbewustzijn in de stad laat veel te wensen over. Door het COS3I partnerschap wordt getracht de bevolking te betrekken bij voedsel productie, consumptie en bewustwording in de wijken.

Naast vervaardiging van een diversiteit aan voedselproducten richt relatie management zich op workshops binnen scholen, bedrijven en overheden.

* Kennisontwikkeling

Er is nog veel te leren in FRE2SH binnen de vele gespecialiseerde domeinen maar ook in de relatie onderling. Door effectief research te koppelen aan de productiviteit trachten we onze kennis uit te vergroten en deze te delen met de wereld. Tevens is het van belang om bewijs te verzamelen over de resultaten van FRE2SH op gebied van voedselkwaliteit, luchtkwaliteit, verbetering van platteland landschappen, mobiliteit transitie, enz.

* Consultancy, kennisdeling en projecten elders

De FRE2SH integrale aanpak trekt belangstelling vanuit de hele wereld. Lokale demografische en cultuur contexten zijn belangrijk. Deze worden door lokale partners ingevuld. De technieken, toepassingen en technologieën worden echter geleverd door FRE2SH en haar gespecialiseerde partners. Elke toevoeging van een FRE2SH initiatief elders in de wereld vergroot het netwerk van kennisontwikkeling en samenwerking maar ontlast ook de snelle vernietiging van resources door roofbouw en ontbossing. Dat geeft ons de gelegenheid om stapsgewijs weer onze relatie met onze natuurlijke omgeving te herstellen.

 

2018 COS3i activiteiten

13 Nov

In 2018 bruist het weer van de activiteiten in de Stad van Morgen en haar 4 grote samenwerkingsverbanden (COS3i, AiREAS, FRE2SH en School of Talents) voor een duurzame, innovatieve menselijke samenleving. Dit zijn de grote lijnen voor COS3i: sociale inclusie, integratie en innovatie.

Het hogere doel van COS3i is sociale inclusie in Sustainocratie. COS3i is eind 2016 ontstaan uit de bewustwording dat 50% van onze blootstelling aan luchtvervuiling (AiREAS onderzoek) door onszelf en onze levensstijl wordt veroorzaakt. De andere 50% komt voort uit de politieke economische werkelijkheid die onze levensstijl in stand tracht te houden. Om onze levensstijl aan te passen willen we niet moraliseren maar vooral samen leuke en motiverende dingen doen die een betere gezondheid en leefomgeving opleveren. Gezondheid zien we niet alleen vanuit het lichamelijke maar ook emotioneel (positieve stress, niet negatief), rationeel (keuzes maken) en spiritueel (hoe gaan we met elkaar om?).

2017 werd het jaar van het experimenteren met onze eigen sociale integratie, het verwerken van onze eigen sociale trauma’s, het leren begrijpen van deze processen en het creëren van een eerste infrastructuur met partners, activiteiten en functionele kringen.

2018 wordt derhalve het jaar van het consolideren en het meetbare laten groeien van COS3i met bijbehorende resultaten:

COS3I kringen (2)

  • Elk van de 15 verbindende kringen krijgt een eigen coördinator (als deze er nog niet is) om de leden te prikkelen tot deelname aan wijkgerichte activiteiten, festivals en het organiseren van workshops en participatiemomenten. Mocht je tijd en zin hebben om een kring te coördineren laat het ons even weten. Eerst nog vrijwillige basis maar met professionalisering kans.
    • muziek
    • voedsel
    • sport en recreatie
    • onderlinge relaties (zorg voor elkaar)
    • verduurzamingsprojecten
    • mobiliteit
    • wijkeconomie
  • De wijkcentra, waarmee we onze activiteiten wijkgericht bundelen, nemen de communicatie taak met de wijk op zich, vaak met de hulp van School of Talents studenten.
  • Elke wijk krijgt een eigen community site waarin de agenda en activiteiten bekend worden gemaakt. Zie de versie voor Stratum
  • Onze samenwerking met de verschillende lokale, internationale en Stad van Morgen groepen wordt verder geïntensiveerd vanuit de invulling van het COS3i hoger doel.
    • Multi en Intercultureel
    • wijkproductiviteit
    • wijkparticipatie
  • COS3i gaat up-cycling activiteiten organiseren dat als een van de economische dragers kan gaan gelden voor de coöperatie, naast workshops en de 10-10-80 regel met onze partners.
    • Workshops circulaire economie
    • Workshops hergebruik grondstoffen
    • Kunst en nijverheid
    • Nieuw ondernemen
  • COS3i gaat haar structuur professionaliseren met financiering uit verschillende bronnen:
    • eigen opbrengsten
    • overheid steun
    • projecten
  • Uitbreiding naar andere steden en platteland dankzij de modulaire aanpak van COS3I die het eenvoudig maakt om het toe te passen in wijken, dorpen en gebieden.

Vooralsnog blijft COS3i onderdeel van de Stad van Morgen (Stichting STIR) totdat er voldoende middelen en borging plaatsvindt voor het creëren van een eigen coöperatie.

Ook via onze Meetup zullen wij aankondigingen doen van evenementen.

COS3i’s multidimensionele diversiteit

10 Okt

Zorg voor Gezondheid

Het was een dag vol sociale interactie in het wijkgebouw Fab28 te Stratum. Het was de zondag dat COS3i haar kringen presenteerde voor de sociale inclusie van de wijk in gezondheid gedreven activiteiten. De diversiteit was uiterst inspirerend, zowel in de onderlinge kennismaking als de programma’s. Vanaf nu gaan de kringen verder de wijk in middels projecten, workshops en evenementen. Houd de agenda en Meetup in de gaten voor de details. Hieronder enkele foto’s van zondag:

 

 

COS3I vrouwen cirkel

8 Sep

De explosieve vrouwelijke energie in de transformatie van onze maatschappij levert veel integraal welzijn gedreven initiatieven op. Deze zijn gebundeld in onze vrouwelijke kring of cirkel van de COS3I (sociale integratie, inclusie en innovatie) groep en verdelen zich over drie verschillende aandachtsgebieden.

Het kernteam (Nalaya, Yanu en Jean-Paul)

Mocht u geïnteresseerd zijn in de programma’s, festivals of workshops, word dan lid van de Meet-up van de Stad van Morgen en de COS3I (sociale inclusie) vrouwencirkel agenda:

Aandacht 1: Helende activiteiten

De huidige sterk masculiene (politiek economische) werkelijkheid van een macht hiërarchie, met algehele geld afhankelijkheden, heeft veel beschadigingen opgeleverd, zowel bij vele mensen (mannen en vrouwen), de natuur en de samenhang tussen alles. Als we ons concentreren op de consequenties voor de vrouw dan zien we in groeiende mate:

* psychische klachten door onderdrukking, huiselijk geweld, seksueel misbruik, vragen over zingeving, innerlijke stress.

* eenzaamheid, vooral na een relatie breuk, gebrek aan maatschappelijke erkenning voor kernwaarden zoals het opvoeden van kinderen.

* Onbalans door de maatschappelijke vermannelijking in gedragspatronen ook bij vrouwen en bepaalde onvrouwelijke prestatiedruk. Deze brengen veel vrouwen in de loop van hun leven in verwarring over de zin en onzin van het bestaan, hun relatie met mannen, onderling tussen vrouwen, of het werken in maatschappelijke vormen waar men vanuit hun innerlijke vrouwelijkheid niet achter staat maar zich gedwongen voelt om mee te doen.

Veel symptomen van stress, onmacht, psychische problemen, gezondheid klachten en psychoses staan het vrouwelijke welzijn, duurzame geluk en productiviteit in de weg.

De vrouwenkring van de Stad van Morgen bestaat met name uit vrouwen die hun eigen persoonlijk beleefde drama’s hebben kunnen verwerken. Zij stellen zich dienstbaar op voor alle andere vrouwen die graag ervaringen uit het verleden achter zich willen laten en weer positief met zichzelf en hun omgeving relaties aangaan, zonder die oude boosheid, angsten of onzekerheden. Deze vrouwen hebben technieken geleerd of ontworpen die daarbij helpen.

Aandacht 2: Bewustwording en educatie

Voor jonge meisjes, moeders en vrouwen met veel vragen worden allerlei programma’s aangeboden die vanuit de menselijke kernwaarden vrouwen zelfbewust en weerbaar trachten te maken in hun vrouwelijkheid. Zo kennen we de volgende voorbeelden die vaak in samenwerking met instanties (scholen, wijkverenigingen, vrouwen clubs, enz) worden aangeboden:

* Van meisje naar vrouw. Dit thema gaat over de intense vrouwelijkheid, gelijkwaardigheid, menstruatie, seksualiteit, omgang met jongens, zelfbeschikking over het lichaam, positief zelfbeeld, schaamte, intimiteit, hygiëne, enz.

* Harmonie in een multicultureel huwelijk of relatie. Twee mensen van totaal verschillende culturen en verliefd zijn geworden hebben veelal een roze bril over de mix van culturen die zij vertegenwoordigen. In de loop van de relatie spelen de cultuurverschillen een groeiende rol. Het geluk en welzijn van het paar maar ook die van de familie, vrienden en kennissen wordt mede daardoor bepaald. Daarmee omgaan is een kunst op zichzelf. Dit wordt nog moeilijker als men in een, voor de een of beiden, vreemd land terecht komt. Kijk hier de presentatie van Jean-Paul in 2010 in de raadzaal van Eindhoven over zijn eigen processen:

* Tweede of derde ronde verliefdheid. Het gebeurt tegenwoordig bij heel veel mensen. De echtscheiding of de relatiebreuk. Men heeft de beste jaren van het jeugdige leven geïnvesteerd in een relatie die uiteindelijk breekt. Men komt er alleen voor te staan, vaak met kinderen die aandacht verlangen, economisch moeilijke tijden en veel verantwoordelijkheden. Je bent wat jaren ouder, het leven heeft littekens achtergelaten van de stress van het gebroken huwelijk, de geboortes, zorgen en het gedoe. Het hunkeren naar een schouder, een luisterend oor, intieme momenten, wat steun, een volwassen sparring partner, enz is nog steeds actueel. Maar hoe gaat zo’n verleidingsproces als je dat al lang niet meer gedaan hebt? Hoe communiceren 40 plussers die single zijn, met een rugzak aan toestanden, en verlangens naar een tweede of derde ronde?

Er zijn nog veel meer invalshoeken die vanuit de kracht van positiviteit en realisme vorm gegeven worden. Veel 1 op 1 sessies zijn mogelijk met onze deskundigen die allen meertalig zijn, maar ook groepsactiviteiten en programma’s afgestemd op zakelijke omgevingen of families.

Aandacht 3: Train de trainer

Stad van Morgen en haar samenwerkingsclusters zoals COS3I hebben een wereldwijde doelstelling met de Sustainocratische kernwaarden en manier van werken. We kunnen niet overal zelf actief zijn. Dat is ook niet verstandig omdat lokale omstandigheden in andere gebieden te maken hebben met lokale belevingen en netwerk intensieve benaderingen die onmogelijk door mensen van buitenaf kunnen worden gemanaged. Daarom trainen we trainers uit andere steden en gebieden door onze methodes en ervaringen te delen. Zo ontstaat gaandeweg een wereldwijd local for global netwerk dat elkaar helpt, aanvult en versterkt.

Train de trainer is beschikbaar voor COS3I en voor elk van de gespecialiseerd kringen.

Eindhoven meets Eindhoven, Soulkitchen en de Snapfood App

19 Aug

Een keer in de maand organiseert SoulKitchen op Strijp-S een lekker etentje om mensen in Eindhoven elkaar te laten ontmoeten. De vorige keer zat ik aan tafel met allerlei Spanjaarden hetgeen uitmondde in erg leuke gesprekken in het Spaans en Engels. Zondag 20 augustus mogen we weer een keer. Om 18 uur begint het.

Deze keer is er live muziek en toevallig kennen we de unieke en authentieke kwaliteit van deze muzikale zanger en gitarist. Uitmuntend en al op zichzelf de moeite waard voor het bezoek. Hij is tevens betrokken bij onze sociale integratie (COS3I) net als SoulKitchen betrokken is bij onze voedselzekerheden (FRE2SH). Allemaal Stad van Morgen en Sustainocratisch betrokken mensen, zoals zo velen.

En u kunt reserveren via de nieuwste App die ook aan ons verbonden is: Snapfood (gewoon gratis downloaden via de AppStore). Met deze App kunt u zelf etentjes en eet-ontmoetingen organiseren en afrekenen. Super leuk voor sociale activiteiten met mensen die u vooraf niet kent. Als u houd van lekker koken en dat graag voor grotere groepjes doet.

Het wordt steeds leuker om elkaar spontaan te treffen en leuke dingen te doen. Wij nemen al deze elementen op in ons Brabant Gezonder en Living in Eindhoven spel zodat er ook punten gescoord kunnen worden die weer leuke evenementen of attenties opleveren.

Kefir maken workshop 6 september

15 Aug

Waarom  is wonen in Sustainocratie zo speciaal 

16 Jul

Het echte leven ontwikkelt zich tussen chaos en harmonie. Voor veel mensen wisselen deze gebieden zich af op een natuurlijke manier totdat je er mee om leert gaan. Dan kun je kiezen of je leven primair geleefd wordt vanuit harmonie of chaos. Dat is een proces naar zelfbewuste volwassenheid. Voor de mens is het een leerproces. Men merkt al snel dat in de eerste levensfase (tot ongeveer 40 jaar) chaos je verrast door onbewuste keuzes, gedrag of omstandigheden. Dat is het leerproces. In de tweede levensfase is harmonie een zelfbewust uitgangspunt en chaos iets waar je mee omgaat door levenservaring. In deze blog beschrijf ik in verpersoonlijkte vorm vele voorkomende situaties van onbalans die we in de Stad van Morgen tegenkomen en op trachten te lossen door harmonie als uitgangspunt te nemen samen op weg naar kwaliteit van leven. 

Gisteren berichtte ik op Facebook dat ik “terug verhuis naar Sustainocratie”. Dat leverde veel reacties op van mensen die mij troosten voor de “vernederingen” die ik door mijn kortstondige verblijf buiten Sustainocratie had meegemaakt, zonder te weten noch te vragen over welke vernederingen ik het had. Men identificeert zich al snel met het menselijk leed en geeft troost. Men ziet niet automatisch de kansen om dit leed te verzachten door middel van betrokkenheid bij het samenwerken aan geluk, gezondheid en veiligheid. Troost is fijn maar geen oplossing, het is een pleister. Wanneer ik mensen en instanties uitnodig tot cocreatie van hun eigen geluk dan doe ik dat vanuit liefde en gebruik de kaders en werkwijze van Sustainocratie. Als ik dan zie hoe steeds meer mensen hun individuele heil zoeken in drank, drugs en decadentie om in chaos hun leed te verzachten dan kan ik daarin enerzijds een stuk loslaten herkennen van een oude pijnlijke werkelijkheid. Anderzijds een maatschappelijk drama van enorme proposities.

chaos

Erg is het wanneer mensen gewend raken aan die chaos en voor zichzelf het bewustzijn blokkeren. “Ik kan het wel alleen” is zo’n individualistische opvatting die leidt tot diep ongeluk en innerlijke eenzaamheid dat door de individu wordt ontkend. Men zoekt de decadentie op wegens de schijnsamenhang die men zelf mist. Men mist het besef dat het geluk niet te vinden is tussen hen die het slechter hebben of even eenzaam zijn maar bij zichzelf en de verantwoordelijkheid die men neemt om de chaos de rug toe te keren middels cocreatie. Samen zijn is de eerste levensbehoefte van de mens maar vanuit de zinnigheid van doelgerichtheid niet de onzinnigheid van gedeelde smart. Sustainocratie nodigt uit tot zinnig samen zijn maar niet iedereen accepteert dit zomaar op persoonlijk vlak. Onze geldafhankelijke maatschappij haalt de noodzaak weg van menselijke interactie waardoor natuurlijke behoeften terecht komen in de wereld van individualisme, stress en foute keuzes zonder dat men het beseft noch dat er maatschappelijke spiegeling corrigeert. Emotionele eenzaamheid is de nieuwe maatschappelijke en individuele sluipmoordenaar. Het ergste is dat men denkt dat het zo hoort of “normaal” is.

gezelligheid

Soms ga ik met vrienden mee of tref hen onverwacht aan in een situatie waar chaos samenkomt. Ze werken met mij samen in Sustainocratie maar vallen soms terug in de chaos waar men zelf ooit troost heeft gevonden, of deze opzoeken door even de remmen los te laten. Het doet dan enorme pijn om de verschillen in normen en waarden te zien die men hanteert in beide gebieden. Met veel moeite heb ik dit zelf ontstegen door mij volledig te richten op de cocreatie samen met duizenden partners, man en vrouw. Als ik dan tijdelijk meedoe in die andere wereld dan voel ik de vernedering, pijn, angst van de aanwezigen maar ook overblijfselen van oude hebzucht, decadentie, viezigheid en manipulatie die ik in mijzelf gekend heb toen ik rouw, eenzaamheid of een scheiding moest verwerken. Mijn gevoelens gaan dan met mij op de loop en voel ik niet alleen mijn oude pijnen maar ook die van iedereen die er is. Als dat onpersoonlijk is dan valt het nog mee maar als er iemand tussen zit waar ik urenlang de diepgang mee heb opgezocht op Sustainocratisch niveau dan draag ik de pijn en het verdriet dagen zelfs weken lang met me mee. Mijn wereld stort dan in omdat ik niet kan ingrijpen in de levensprocessen van andere mensen, hoe geliefd ook, en alleen kan meekijken als indringer in hun werkelijkheid met mijn, op dat moment verschrikkelijke en ongewenste wijsheid, slechts zwaaiend als uitnodiging dat het ook anders kan. De keuze is echter aan hen. Iedereen heeft recht op zijn en haar eigen leer en bewustwording proces. Ik communiceer dat ik op hen wacht in Sustainocratie in de hoop dat ze er gehoor aan geven. Ik loop dan het risico mijn geliefden te verliezen wegens bemoeizucht. Men denkt dat mijn tranen wegens zelfmedelijden zijn maar ik huil voor hen. Dat maakt het allemaal nog moeilijker maar ik verloochen mijzelf als ik hen de keuze niet voor houd want ik kan niet naar hun leed blijven kijken. Ik zeg bij een afwijzing “Het is ok” maar eigenlijk zeg ik “hoeveel shit heb je nog nodig voordat je met mij (in geval van mijn persoonlijke liefde voor de persoon) of ons allemaal in de Stad van Morgen meegaat naar harmonie en cocreatie van ook jouw kwaliteit van leven?”. Het is echter hun proces, hun shit, en niet dat van mij. Zij hebben de keuze, niet ik voor hen.

levenspijn

Doordat ik mijn geliefde partners niet in de chaos wil zien (en mijzelf helemaal niet meer), want de herinneringen aan het geleden leed zijn zo heftig dat ik snel terug wil naar mijn veilige haven in Sustainocratie en iedereen meeslepen waar ik van houd. Zo maak ik hun proces ook dat van mij. Dat is niet goed. Ik kan een baken op de horizon bieden maar niemand vroegtijdig vragen zich erin te herkennen. Dat doe ik bij mijn kinderen ook niet. Ik ben er wanneer ze mij nodig hebben. Ik vertel wanneer ze willen luisteren maar hun weg is hun eigen weg. Ik grijp alleen in wanneer het echt gevaarlijk wordt. Dat geldt ook voor mijn partners die hun eigen weg zoeken. Ik kan mij hun leven niet eigen maken, hooguit laten zien dat ik er ben, mijn liefde onvoorwaardelijk beschikbaar stellen, als ze er klaar voor zijn. En als ik er niet meer ben? Dat dan Sustainocratie een definitief onderdeel is van de maatschappij waar men de toevlucht kan zoeken en het geluk kan vinden door er zelf aan te werken. Die keuze had ik niet want Sustainocratie bestond niet. Nu wel. Misschien versnelt het daardoor de processen naar harmonie, door de uitnodiging, door het goede voorbeeld maar niet door de moralisering ervan. “Het is OK” is dus ook een geruststelling naar hen dat goed komt als ze dat zelf willen.

Ook ik heb ooit schijnveiligheid gevoeld in de chaos met de nep alcoholistische vrienden en de oeverloze, kleffe gesprekken en knuffels in de groepjes “zoekenden”. Hoe is het mogelijk dat ik ooit dacht “het wel alleen te kunnen” en mij daarin ooit goed voelde, relaties ben aangegaan die bij voorbaat gedoemd waren te mislukken, niet door hen maar door mijzelf, en uiteindelijk leidde tot meer chaos en leed? Het is de “gemakkelijke” wereld waarin verantwoordelijkheid ver te zoeken is en men zich te goed doet aan het delen van aanwezigheid en ongeremd kortstondig verlangen in plaats van daadkracht en respect. Het heeft een verslavend component omdat men zich al snel en gemakkelijk een hele pief vindt tussen iedereen die afgezakt is. Het lost de problemen niet op maar ze verdwijnen even in de nevels van de schijn. Een pleister op een open wond. Maar het is een werkelijkheid die als enige echte wordt ervaren totdat het tegendeel zich manifesteert.

Het is fijn wonen in Sustainocratie omdat we samen werken aan onze eigen kwaliteit van leven, in vrijheid en cocreatie, elkaar helpend door alle moeilijke fasen van het leven in liefde voor elkaar en het leven zelf. De kernwaarden zijn onze richtlijn waardoor we kunnen geven en kwaliteit van leven terugkrijgen. Allemaal samen 1 op 1 en met zijn allen emotioneel, spiritueel, lichamelijk en rationeel zelfbewust. 

Dit is slechts een kant van de vele verhalen die mij raken in de werkelijkheid die in galop emotionele crisissen en chaos veroorzaakt en de noodzaak om de transitie naar harmonie noodzakelijk maakt. Zoals mensen die zich niet meer identificeren met de arbeidsmarkt die aantoonbaar bijdraagt aan de problemen in de wereld. Men wil beloond worden voor zinnige dingen, niet bijdragen aan vervuiling, onderdrukking of manipulatie. Jongeren die eenzijdig op straat hun eigen morele weg zoeken omdat de ouders hen niet begrijpen of teveel met zichzelf bezig zijn in echtscheiding of carrières. Huwelijken die koud en afstandelijk zijn geworden omdat onzekerheid toeslaat en materieel individualisme de overhand krijgt waardoor samenhang verdwijnt als ook de liefde voor elkaar. Ouderen die in eenzaamheid amper aandacht krijgen van hun familie en overgedragen zijn aan een kostbaar onpersoonlijk, liefdeloos zorgsysteem, ondanks de vele zorgverleners die graag meer willen geven maar door de geldgedreven sturing daarin geblokkeerd worden tot groot innerlijk leed in hun werk. Ga zo maar door. We krijgen het allemaal voor onze kiezen in de Stad van Morgen in de transitie die we aanbieden.

Die oude wereld van chaos is niet meer voor mij ondanks de natuurlijke realiteit ervan. Ik zoek en co-creëer samen de volwassen kwaliteit van leven, hoop en liefdevolle samenhang als overkoepelende werkelijkheid voor iedereen, niet de eeuwig durende decadentie, eenzaamheid, spijt en teloorgang. Dat is hard werken, vergt commitment en inzet, met vertrouwen en respect naar elkaar maar vooral SAMEN. Het is fijn en zelfs “erotisch” maar op een andere manier dan in de emotionele chaos die ontstaan is. In Sustainocratie is erotiek respectvol en getoetst aan continuïteit van de relatie in plaats van de kortstondige onpersoonlijke bevrediging die men zoekt in de chaos. Het is romantisch en uit zich in aandacht en attenties, niet alleen kortstondige seksuele spanningen en verlangens. Het gaat om de positieve verleiding, het integrale fysieke, emotionele, spirituele en rationele proces van zelfbewuste integratie tussen twee mensen individueel, het huwelijk of grote groepen mensen collectief samen als maatschappij gebaseerd op liefde voor en met elkaar. Als je eenmaal Sustainocratie geproefd hebt dan hoort het ook bij je keuzes. Voor mij de enige keuze.

wisselwerking

Chaos is ook een vorm van harmonie maar in de werkelijkheid van het overleven. Alles mag, zeker als alcohol de remmen los heeft gegooid. Maar chaos levert geen stabiliteit. Er ontstaat concurrentie, criminaliteit (ook emotionele misstanden), foute keuzes door behoefte invulling maar blindheid voor het geluk en de continuïteit dat elders ligt in de keuzes.

Sustainocracy is de harmonie van het zelfbewust leven, de verantwoordelijkheid en samenhang tussen mens en natuur. Ook hier mag alles mits het geluk, gezondheid en welzijn oplevert voor elkaar, niet kortstondig maar continu. Jongeren voelen zich erkend in sustainocratie in hun zelfleiderschap, geholpen door de warme basis van collectieve en emotionele veiligheid. Eenzaamheid weet zich weer in warmte omhuld door mee te doen aan cocreatie. Inzet is de nieuwe arbeid met vreugde, zingeving, samenhorigheid en wederkerigheid. Hulp voor elkaar en anderen heelt huwelijken en gezinnen, en creëert nieuwe liefdevolle relaties.

Twee vergelijkbare werelden met twee verschillende uitgangspunten. Je kunt je vestigen in chaos en af en toe harmonie ervaren. Je kunt je ook vestigen in de harmonie van Sustainocratie als basis en omgaan met chaos als kans. Zowel het een als het ander hoort bij het leven, net als de keuzes en de transitie processen via hebzucht en bewustwording. In Sustainocratie is chaos geen probleem maar een instrument.

Als ik dan door kortstondige persoonlijke hebzucht wederom in het leed van chaos terecht ben gekomen dan kan ik de keuze maken om via bewustwording weer naar harmonie te komen. Ik heb per slot van reden Sustainocratie tot mijn beschikking. Dan neem ik misschien iemand mee. Of ik ga alleen met wederom een pijnlijke ervaring erbij die ik positief kan verwerken samen met de velen die ook mij omringen. Want ik heb geleerd dat een mens niets alleen kan maar in een maatschappij leven waar dat van ons wordt verwacht. Dat deze onnatuurlijke verwachting de basis is van alle ellende in de wereld en bij onszelf snappen we pas als we het de rug hebben toegekeerd. Wat is er dan zo fout aan onze maatschappelijke organisatie?

cyclus

Sustainocratie is een natuurlijke zelfbewuste keuze


Onze onnatuurlijke maatschappij

Onze maatschappelijke is bewust onnatuurlijk gemaakt zodat men macht kan ontlenen aan onze vereenzaming. Dat geldt voor politieke economische spelletjes die bestuurlijk en maatschappelijke chaos in plaats van cocreatie gebruiken om zichzelf in stand te houden. Dat dit onhoudbaar is blijkt wel uit de vele crisissen en ellende die we in de maatschappij tegenkomen en waar we bestuurlijke verantwoordelijkheid voor op kunnen eisen omdat men ons manipuleert. Niet alleen voor het drama dat men veroorzaakt maar wegens het belangengebied om cocreatie ondergeschikt te maken aan hun chaos beleid en te gebruiken wanneer het uitkomt. De angst voor chaos geeft politieke macht waarbij het scheppen van chaos die macht sterkt. Cocreatie verdampt die macht omdat de bevolking zelf verantwoordelijkheid neemt. Dat is de angst van het bestuur. Daarom ziet het plaatje van de onderbroken natuurlijke cyclus er anders uit dan die van de wisselwerking tussen chaos en harmonie. Het is onze huidige gemanipuleerde “democratie” die zich in het hebzucht veld heeft genesteld.

cyclus2

Samenhang bestaat niet meer door politieke belangen en economische sturing rond groei en hebzucht. Chaos is een politiek middel om angst te zaaien. En harmonie is een permanente politieke belofte die onmogelijk waar te maken is voor de lange termijn zonder de noodzakelijke cohesie.

Neem nu AiREAS en de Vestdijk. AiREAS is opgezet om samen met de overheid en burgers te werken aan een gezonde stad vanuit luchtkwaliteit. Een sustainocratische cocreatie dus in het veld van harmonie. Maar toen de eerste infrastructuur maatregel genomen werd, door het aanpassen van de Vestdijk, werd het scheppen van chaos de bestuurlijke keuze, niet de cocreatie. Dan voel ik mij als initiatiefnemer van AiREAS en Sustainocratie vernederd, teleurgesteld en teruggezogen in de oude werkelijkheid die we 6 jaar geleden hebben verlaten.

Het verplicht mij om vanuit Sustainocratie stelling te nemen door mij te verharden naar de instituten zoals ik doe in het TV interview. Cocreatie gaat niet om belangen maar om verantwoordelijkheden. Mij en ons samen wordt ons verantwoordelijkheid gevoel ontnomen door misplaatste belangen. Dan moet ik mijzelf beveiligen tegen het onrecht en zelf keuzes maken. Of dit nu individueel is of collectief. Ik nodig uit tot Sustainocratie en open alle registers om mijn geliefde personen en maatschappij te omarmen en in de cocreatie de liefde, compassie, duurzame samenhang en evolutie te ontwerpen en tot uitvoering te brengen.

Als ander voorbeeld kreeg ik voor mijn verjaardag een mailtje van mijn sustainocratische partner uit Barcelona die een lijst van misstanden liet zien van beleid dat alleen uit was op chaos creëren. De nieuwe burgermeester van Barcelona leek hoopgevend door haar bottomup oorsprong uit burgerparticipatie maar dat bleek zoete schijn. Voedsel, huisvesting, cohesie problemen die de macht in stand houden blijven de overhand voeren omdat daar het leiderschap in ontstaat van de steden. De bevolking wordt in de ellende getimmerd met welzijn als verhaal maar niet als werkelijkheid. De prijzen stijgen, de tekorten en decadentie ook waardoor de politieke weer een verhaal heeft om harmonie te beloven en chaos te creëren. Het menselijke leed is niet te overzien en de Sustainocraat voelt zich machteloos.

Als we dan samen inschrijven voor een Europese subsidie om dit aan te pakken dan wordt het afgewezen omdat de Europese macht liever pleisters financiert dan bewustwording.

geldafhankelijkheid

De som van deze spiegels van werkelijkheden die verwrongen en onnatuurlijke patronen tonen geeft ook mij kortstondig een periode van intens verdriet. Het kan allemaal zo anders zijn, zo mooi, zo samen, zo warm en verbonden. In Sustainocratie verbinden we spiritueel. Dat wil zeggen dat we ons lichamelijk, emotioneel, rationeel en zelfbewust verbinden aan elkaar in de kernwaarden van het menselijke bestaan. Als daar afbreuk aan wordt gedaan dan halen we onze mensen weer op, helpen hen in hun healing proces als ze daar voor open staan. Of we kijken met intens leed naar het proces dat ze ondergaan in die verrotte wereld van afhankelijkheid, individualistische schijnzekerheden en emotionele koudheid van bevroren blind egocentrisch gedrag. We blijven stoïcijns uitnodigen naar het welzijn dat wij samen te bieden hebben.

welzijnDeelname is een keuze. Als Sustainocratie groeit dan vermindert de andere nepwerkelijkheid vanzelf. Iedereen mag meedoen aan ons gemeenschappelijke creatieproces. We hebben 4 gebieden waarin u terecht kunt. U kunt ook een 5e of 6e gebied creëren, alles onder de Stad van Morgen. We hebben (vooral in Eindhoven maar kan in elk gebied worden toegepast):

AiREAS: gezondheid, volksgezondheid en mobiliteit (gezonde verstedelijking)

FRE2SH: voedselzekerheid in de stad en tussen stad en platteland

COS3I: sociale integratie en inclusie in Sustainocratie

School of Talents: participerend leren voor jongeren in de transitie tussen werkelijkheden (chaos naar harmonie en leren in Sustainocratie)

We moeten nog huisvesting, zorg voor elkaar en andere belangrijke zaken onderbrengen in Sustainocratie om het compleet te maken. Nieuwe waardesystemen zijn beschikbaar voor introductie en zullen binnenkort meegaan in onze processen van overvloed creatie, beloning en verdeling.