Archief | Wijkcooperatie RSS feed for this section

COS3I vrouwen cirkel

8 Sep

De explosieve vrouwelijke energie in de transformatie van onze maatschappij levert veel integraal welzijn gedreven initiatieven op. Deze zijn gebundeld in onze vrouwelijke kring of cirkel van de COS3I (sociale integratie, inclusie en innovatie) groep en verdelen zich over drie verschillende aandachtsgebieden.

Het kernteam (Nalaya, Yanu en Jean-Paul)

Mocht u geïnteresseerd zijn in de programma’s, festivals of workshops, word dan lid van de Meet-up van de Stad van Morgen en de COS3I (sociale inclusie) vrouwencirkel agenda:

Aandacht 1: Helende activiteiten

De huidige sterk masculiene (politiek economische) werkelijkheid van een macht hiërarchie, met algehele geld afhankelijkheden, heeft veel beschadigingen opgeleverd, zowel bij vele mensen (mannen en vrouwen), de natuur en de samenhang tussen alles. Als we ons concentreren op de consequenties voor de vrouw dan zien we in groeiende mate:

* psychische klachten door onderdrukking, huiselijk geweld, seksueel misbruik, vragen over zingeving, innerlijke stress.

* eenzaamheid, vooral na een relatie breuk, gebrek aan maatschappelijke erkenning voor kernwaarden zoals het opvoeden van kinderen.

* Onbalans door de maatschappelijke vermannelijking in gedragspatronen ook bij vrouwen en bepaalde onvrouwelijke prestatiedruk. Deze brengen veel vrouwen in de loop van hun leven in verwarring over de zin en onzin van het bestaan, hun relatie met mannen, onderling tussen vrouwen, of het werken in maatschappelijke vormen waar men vanuit hun innerlijke vrouwelijkheid niet achter staat maar zich gedwongen voelt om mee te doen.

Veel symptomen van stress, onmacht, psychische problemen, gezondheid klachten en psychoses staan het vrouwelijke welzijn, duurzame geluk en productiviteit in de weg.

De vrouwenkring van de Stad van Morgen bestaat met name uit vrouwen die hun eigen persoonlijk beleefde drama’s hebben kunnen verwerken. Zij stellen zich dienstbaar op voor alle andere vrouwen die graag ervaringen uit het verleden achter zich willen laten en weer positief met zichzelf en hun omgeving relaties aangaan, zonder die oude boosheid, angsten of onzekerheden. Deze vrouwen hebben technieken geleerd of ontworpen die daarbij helpen.

Aandacht 2: Bewustwording en educatie

Voor jonge meisjes, moeders en vrouwen met veel vragen worden allerlei programma’s aangeboden die vanuit de menselijke kernwaarden vrouwen zelfbewust en weerbaar trachten te maken in hun vrouwelijkheid. Zo kennen we de volgende voorbeelden die vaak in samenwerking met instanties (scholen, wijkverenigingen, vrouwen clubs, enz) worden aangeboden:

* Van meisje naar vrouw. Dit thema gaat over de intense vrouwelijkheid, gelijkwaardigheid, menstruatie, seksualiteit, omgang met jongens, zelfbeschikking over het lichaam, positief zelfbeeld, schaamte, intimiteit, hygiëne, enz.

* Harmonie in een multicultureel huwelijk of relatie. Twee mensen van totaal verschillende culturen en verliefd zijn geworden hebben veelal een roze bril over de mix van culturen die zij vertegenwoordigen. In de loop van de relatie spelen de cultuurverschillen een groeiende rol. Het geluk en welzijn van het paar maar ook die van de familie, vrienden en kennissen wordt mede daardoor bepaald. Daarmee omgaan is een kunst op zichzelf. Dit wordt nog moeilijker als men in een, voor de een of beiden, vreemd land terecht komt. Kijk hier de presentatie van Jean-Paul in 2010 in de raadzaal van Eindhoven over zijn eigen processen:

* Tweede of derde ronde verliefdheid. Het gebeurt tegenwoordig bij heel veel mensen. De echtscheiding of de relatiebreuk. Men heeft de beste jaren van het jeugdige leven geïnvesteerd in een relatie die uiteindelijk breekt. Men komt er alleen voor te staan, vaak met kinderen die aandacht verlangen, economisch moeilijke tijden en veel verantwoordelijkheden. Je bent wat jaren ouder, het leven heeft littekens achtergelaten van de stress van het gebroken huwelijk, de geboortes, zorgen en het gedoe. Het hunkeren naar een schouder, een luisterend oor, intieme momenten, wat steun, een volwassen sparring partner, enz is nog steeds actueel. Maar hoe gaat zo’n verleidingsproces als je dat al lang niet meer gedaan hebt? Hoe communiceren 40 plussers die single zijn, met een rugzak aan toestanden, en verlangens naar een tweede of derde ronde?

Er zijn nog veel meer invalshoeken die vanuit de kracht van positiviteit en realisme vorm gegeven worden. Veel 1 op 1 sessies zijn mogelijk met onze deskundigen die allen meertalig zijn, maar ook groepsactiviteiten en programma’s afgestemd op zakelijke omgevingen of families.

Aandacht 3: Train de trainer

Stad van Morgen en haar samenwerkingsclusters zoals COS3I hebben een wereldwijde doelstelling met de Sustainocratische kernwaarden en manier van werken. We kunnen niet overal zelf actief zijn. Dat is ook niet verstandig omdat lokale omstandigheden in andere gebieden te maken hebben met lokale belevingen en netwerk intensieve benaderingen die onmogelijk door mensen van buitenaf kunnen worden gemanaged. Daarom trainen we trainers uit andere steden en gebieden door onze methodes en ervaringen te delen. Zo ontstaat gaandeweg een wereldwijd local for global netwerk dat elkaar helpt, aanvult en versterkt.

Train de trainer is beschikbaar voor COS3I en voor elk van de gespecialiseerd kringen.

Eindhoven meets Eindhoven, Soulkitchen en de Snapfood App

19 Aug

Een keer in de maand organiseert SoulKitchen op Strijp-S een lekker etentje om mensen in Eindhoven elkaar te laten ontmoeten. De vorige keer zat ik aan tafel met allerlei Spanjaarden hetgeen uitmondde in erg leuke gesprekken in het Spaans en Engels. Zondag 20 augustus mogen we weer een keer. Om 18 uur begint het.

Deze keer is er live muziek en toevallig kennen we de unieke en authentieke kwaliteit van deze muzikale zanger en gitarist. Uitmuntend en al op zichzelf de moeite waard voor het bezoek. Hij is tevens betrokken bij onze sociale integratie (COS3I) net als SoulKitchen betrokken is bij onze voedselzekerheden (FRE2SH). Allemaal Stad van Morgen en Sustainocratisch betrokken mensen, zoals zo velen.

En u kunt reserveren via de nieuwste App die ook aan ons verbonden is: Snapfood (gewoon gratis downloaden via de AppStore). Met deze App kunt u zelf etentjes en eet-ontmoetingen organiseren en afrekenen. Super leuk voor sociale activiteiten met mensen die u vooraf niet kent. Als u houd van lekker koken en dat graag voor grotere groepjes doet.

Het wordt steeds leuker om elkaar spontaan te treffen en leuke dingen te doen. Wij nemen al deze elementen op in ons Brabant Gezonder en Living in Eindhoven spel zodat er ook punten gescoord kunnen worden die weer leuke evenementen of attenties opleveren.

Kefir maken workshop 6 september

15 Aug

Waarom  is wonen in Sustainocratie zo speciaal 

16 Jul

Het echte leven ontwikkelt zich tussen chaos en harmonie. Voor veel mensen wisselen deze gebieden zich af op een natuurlijke manier totdat je er mee om leert gaan. Dan kun je kiezen of je leven primair geleefd wordt vanuit harmonie of chaos. Dat is een proces naar zelfbewuste volwassenheid. Voor de mens is het een leerproces. Men merkt al snel dat in de eerste levensfase (tot ongeveer 40 jaar) chaos je verrast door onbewuste keuzes, gedrag of omstandigheden. Dat is het leerproces. In de tweede levensfase is harmonie een zelfbewust uitgangspunt en chaos iets waar je mee omgaat door levenservaring. In deze blog beschrijf ik in verpersoonlijkte vorm vele voorkomende situaties van onbalans die we in de Stad van Morgen tegenkomen en op trachten te lossen door harmonie als uitgangspunt te nemen samen op weg naar kwaliteit van leven. 

Gisteren berichtte ik op Facebook dat ik “terug verhuis naar Sustainocratie”. Dat leverde veel reacties op van mensen die mij troosten voor de “vernederingen” die ik door mijn kortstondige verblijf buiten Sustainocratie had meegemaakt, zonder te weten noch te vragen over welke vernederingen ik het had. Men identificeert zich al snel met het menselijk leed en geeft troost. Men ziet niet automatisch de kansen om dit leed te verzachten door middel van betrokkenheid bij het samenwerken aan geluk, gezondheid en veiligheid. Troost is fijn maar geen oplossing, het is een pleister. Wanneer ik mensen en instanties uitnodig tot cocreatie van hun eigen geluk dan doe ik dat vanuit liefde en gebruik de kaders en werkwijze van Sustainocratie. Als ik dan zie hoe steeds meer mensen hun individuele heil zoeken in drank, drugs en decadentie om in chaos hun leed te verzachten dan kan ik daarin enerzijds een stuk loslaten herkennen van een oude pijnlijke werkelijkheid. Anderzijds een maatschappelijk drama van enorme proposities.

chaos

Erg is het wanneer mensen gewend raken aan die chaos en voor zichzelf het bewustzijn blokkeren. “Ik kan het wel alleen” is zo’n individualistische opvatting die leidt tot diep ongeluk en innerlijke eenzaamheid dat door de individu wordt ontkend. Men zoekt de decadentie op wegens de schijnsamenhang die men zelf mist. Men mist het besef dat het geluk niet te vinden is tussen hen die het slechter hebben of even eenzaam zijn maar bij zichzelf en de verantwoordelijkheid die men neemt om de chaos de rug toe te keren middels cocreatie. Samen zijn is de eerste levensbehoefte van de mens maar vanuit de zinnigheid van doelgerichtheid niet de onzinnigheid van gedeelde smart. Sustainocratie nodigt uit tot zinnig samen zijn maar niet iedereen accepteert dit zomaar op persoonlijk vlak. Onze geldafhankelijke maatschappij haalt de noodzaak weg van menselijke interactie waardoor natuurlijke behoeften terecht komen in de wereld van individualisme, stress en foute keuzes zonder dat men het beseft noch dat er maatschappelijke spiegeling corrigeert. Emotionele eenzaamheid is de nieuwe maatschappelijke en individuele sluipmoordenaar. Het ergste is dat men denkt dat het zo hoort of “normaal” is.

gezelligheid

Soms ga ik met vrienden mee of tref hen onverwacht aan in een situatie waar chaos samenkomt. Ze werken met mij samen in Sustainocratie maar vallen soms terug in de chaos waar men zelf ooit troost heeft gevonden, of deze opzoeken door even de remmen los te laten. Het doet dan enorme pijn om de verschillen in normen en waarden te zien die men hanteert in beide gebieden. Met veel moeite heb ik dit zelf ontstegen door mij volledig te richten op de cocreatie samen met duizenden partners, man en vrouw. Als ik dan tijdelijk meedoe in die andere wereld dan voel ik de vernedering, pijn, angst van de aanwezigen maar ook overblijfselen van oude hebzucht, decadentie, viezigheid en manipulatie die ik in mijzelf gekend heb toen ik rouw, eenzaamheid of een scheiding moest verwerken. Mijn gevoelens gaan dan met mij op de loop en voel ik niet alleen mijn oude pijnen maar ook die van iedereen die er is. Als dat onpersoonlijk is dan valt het nog mee maar als er iemand tussen zit waar ik urenlang de diepgang mee heb opgezocht op Sustainocratisch niveau dan draag ik de pijn en het verdriet dagen zelfs weken lang met me mee. Mijn wereld stort dan in omdat ik niet kan ingrijpen in de levensprocessen van andere mensen, hoe geliefd ook, en alleen kan meekijken als indringer in hun werkelijkheid met mijn, op dat moment verschrikkelijke en ongewenste wijsheid, slechts zwaaiend als uitnodiging dat het ook anders kan. De keuze is echter aan hen. Iedereen heeft recht op zijn en haar eigen leer en bewustwording proces. Ik communiceer dat ik op hen wacht in Sustainocratie in de hoop dat ze er gehoor aan geven. Ik loop dan het risico mijn geliefden te verliezen wegens bemoeizucht. Men denkt dat mijn tranen wegens zelfmedelijden zijn maar ik huil voor hen. Dat maakt het allemaal nog moeilijker maar ik verloochen mijzelf als ik hen de keuze niet voor houd want ik kan niet naar hun leed blijven kijken. Ik zeg bij een afwijzing “Het is ok” maar eigenlijk zeg ik “hoeveel shit heb je nog nodig voordat je met mij (in geval van mijn persoonlijke liefde voor de persoon) of ons allemaal in de Stad van Morgen meegaat naar harmonie en cocreatie van ook jouw kwaliteit van leven?”. Het is echter hun proces, hun shit, en niet dat van mij. Zij hebben de keuze, niet ik voor hen.

levenspijn

Doordat ik mijn geliefde partners niet in de chaos wil zien (en mijzelf helemaal niet meer), want de herinneringen aan het geleden leed zijn zo heftig dat ik snel terug wil naar mijn veilige haven in Sustainocratie en iedereen meeslepen waar ik van houd. Zo maak ik hun proces ook dat van mij. Dat is niet goed. Ik kan een baken op de horizon bieden maar niemand vroegtijdig vragen zich erin te herkennen. Dat doe ik bij mijn kinderen ook niet. Ik ben er wanneer ze mij nodig hebben. Ik vertel wanneer ze willen luisteren maar hun weg is hun eigen weg. Ik grijp alleen in wanneer het echt gevaarlijk wordt. Dat geldt ook voor mijn partners die hun eigen weg zoeken. Ik kan mij hun leven niet eigen maken, hooguit laten zien dat ik er ben, mijn liefde onvoorwaardelijk beschikbaar stellen, als ze er klaar voor zijn. En als ik er niet meer ben? Dat dan Sustainocratie een definitief onderdeel is van de maatschappij waar men de toevlucht kan zoeken en het geluk kan vinden door er zelf aan te werken. Die keuze had ik niet want Sustainocratie bestond niet. Nu wel. Misschien versnelt het daardoor de processen naar harmonie, door de uitnodiging, door het goede voorbeeld maar niet door de moralisering ervan. “Het is OK” is dus ook een geruststelling naar hen dat goed komt als ze dat zelf willen.

Ook ik heb ooit schijnveiligheid gevoeld in de chaos met de nep alcoholistische vrienden en de oeverloze, kleffe gesprekken en knuffels in de groepjes “zoekenden”. Hoe is het mogelijk dat ik ooit dacht “het wel alleen te kunnen” en mij daarin ooit goed voelde, relaties ben aangegaan die bij voorbaat gedoemd waren te mislukken, niet door hen maar door mijzelf, en uiteindelijk leidde tot meer chaos en leed? Het is de “gemakkelijke” wereld waarin verantwoordelijkheid ver te zoeken is en men zich te goed doet aan het delen van aanwezigheid en ongeremd kortstondig verlangen in plaats van daadkracht en respect. Het heeft een verslavend component omdat men zich al snel en gemakkelijk een hele pief vindt tussen iedereen die afgezakt is. Het lost de problemen niet op maar ze verdwijnen even in de nevels van de schijn. Een pleister op een open wond. Maar het is een werkelijkheid die als enige echte wordt ervaren totdat het tegendeel zich manifesteert.

Het is fijn wonen in Sustainocratie omdat we samen werken aan onze eigen kwaliteit van leven, in vrijheid en cocreatie, elkaar helpend door alle moeilijke fasen van het leven in liefde voor elkaar en het leven zelf. De kernwaarden zijn onze richtlijn waardoor we kunnen geven en kwaliteit van leven terugkrijgen. Allemaal samen 1 op 1 en met zijn allen emotioneel, spiritueel, lichamelijk en rationeel zelfbewust. 

Dit is slechts een kant van de vele verhalen die mij raken in de werkelijkheid die in galop emotionele crisissen en chaos veroorzaakt en de noodzaak om de transitie naar harmonie noodzakelijk maakt. Zoals mensen die zich niet meer identificeren met de arbeidsmarkt die aantoonbaar bijdraagt aan de problemen in de wereld. Men wil beloond worden voor zinnige dingen, niet bijdragen aan vervuiling, onderdrukking of manipulatie. Jongeren die eenzijdig op straat hun eigen morele weg zoeken omdat de ouders hen niet begrijpen of teveel met zichzelf bezig zijn in echtscheiding of carrières. Huwelijken die koud en afstandelijk zijn geworden omdat onzekerheid toeslaat en materieel individualisme de overhand krijgt waardoor samenhang verdwijnt als ook de liefde voor elkaar. Ouderen die in eenzaamheid amper aandacht krijgen van hun familie en overgedragen zijn aan een kostbaar onpersoonlijk, liefdeloos zorgsysteem, ondanks de vele zorgverleners die graag meer willen geven maar door de geldgedreven sturing daarin geblokkeerd worden tot groot innerlijk leed in hun werk. Ga zo maar door. We krijgen het allemaal voor onze kiezen in de Stad van Morgen in de transitie die we aanbieden.

Die oude wereld van chaos is niet meer voor mij ondanks de natuurlijke realiteit ervan. Ik zoek en co-creëer samen de volwassen kwaliteit van leven, hoop en liefdevolle samenhang als overkoepelende werkelijkheid voor iedereen, niet de eeuwig durende decadentie, eenzaamheid, spijt en teloorgang. Dat is hard werken, vergt commitment en inzet, met vertrouwen en respect naar elkaar maar vooral SAMEN. Het is fijn en zelfs “erotisch” maar op een andere manier dan in de emotionele chaos die ontstaan is. In Sustainocratie is erotiek respectvol en getoetst aan continuïteit van de relatie in plaats van de kortstondige onpersoonlijke bevrediging die men zoekt in de chaos. Het is romantisch en uit zich in aandacht en attenties, niet alleen kortstondige seksuele spanningen en verlangens. Het gaat om de positieve verleiding, het integrale fysieke, emotionele, spirituele en rationele proces van zelfbewuste integratie tussen twee mensen individueel, het huwelijk of grote groepen mensen collectief samen als maatschappij gebaseerd op liefde voor en met elkaar. Als je eenmaal Sustainocratie geproefd hebt dan hoort het ook bij je keuzes. Voor mij de enige keuze.

wisselwerking

Chaos is ook een vorm van harmonie maar in de werkelijkheid van het overleven. Alles mag, zeker als alcohol de remmen los heeft gegooid. Maar chaos levert geen stabiliteit. Er ontstaat concurrentie, criminaliteit (ook emotionele misstanden), foute keuzes door behoefte invulling maar blindheid voor het geluk en de continuïteit dat elders ligt in de keuzes.

Sustainocracy is de harmonie van het zelfbewust leven, de verantwoordelijkheid en samenhang tussen mens en natuur. Ook hier mag alles mits het geluk, gezondheid en welzijn oplevert voor elkaar, niet kortstondig maar continu. Jongeren voelen zich erkend in sustainocratie in hun zelfleiderschap, geholpen door de warme basis van collectieve en emotionele veiligheid. Eenzaamheid weet zich weer in warmte omhuld door mee te doen aan cocreatie. Inzet is de nieuwe arbeid met vreugde, zingeving, samenhorigheid en wederkerigheid. Hulp voor elkaar en anderen heelt huwelijken en gezinnen, en creëert nieuwe liefdevolle relaties.

Twee vergelijkbare werelden met twee verschillende uitgangspunten. Je kunt je vestigen in chaos en af en toe harmonie ervaren. Je kunt je ook vestigen in de harmonie van Sustainocratie als basis en omgaan met chaos als kans. Zowel het een als het ander hoort bij het leven, net als de keuzes en de transitie processen via hebzucht en bewustwording. In Sustainocratie is chaos geen probleem maar een instrument.

Als ik dan door kortstondige persoonlijke hebzucht wederom in het leed van chaos terecht ben gekomen dan kan ik de keuze maken om via bewustwording weer naar harmonie te komen. Ik heb per slot van reden Sustainocratie tot mijn beschikking. Dan neem ik misschien iemand mee. Of ik ga alleen met wederom een pijnlijke ervaring erbij die ik positief kan verwerken samen met de velen die ook mij omringen. Want ik heb geleerd dat een mens niets alleen kan maar in een maatschappij leven waar dat van ons wordt verwacht. Dat deze onnatuurlijke verwachting de basis is van alle ellende in de wereld en bij onszelf snappen we pas als we het de rug hebben toegekeerd. Wat is er dan zo fout aan onze maatschappelijke organisatie?

cyclus

Sustainocratie is een natuurlijke zelfbewuste keuze


Onze onnatuurlijke maatschappij

Onze maatschappelijke is bewust onnatuurlijk gemaakt zodat men macht kan ontlenen aan onze vereenzaming. Dat geldt voor politieke economische spelletjes die bestuurlijk en maatschappelijke chaos in plaats van cocreatie gebruiken om zichzelf in stand te houden. Dat dit onhoudbaar is blijkt wel uit de vele crisissen en ellende die we in de maatschappij tegenkomen en waar we bestuurlijke verantwoordelijkheid voor op kunnen eisen omdat men ons manipuleert. Niet alleen voor het drama dat men veroorzaakt maar wegens het belangengebied om cocreatie ondergeschikt te maken aan hun chaos beleid en te gebruiken wanneer het uitkomt. De angst voor chaos geeft politieke macht waarbij het scheppen van chaos die macht sterkt. Cocreatie verdampt die macht omdat de bevolking zelf verantwoordelijkheid neemt. Dat is de angst van het bestuur. Daarom ziet het plaatje van de onderbroken natuurlijke cyclus er anders uit dan die van de wisselwerking tussen chaos en harmonie. Het is onze huidige gemanipuleerde “democratie” die zich in het hebzucht veld heeft genesteld.

cyclus2

Samenhang bestaat niet meer door politieke belangen en economische sturing rond groei en hebzucht. Chaos is een politiek middel om angst te zaaien. En harmonie is een permanente politieke belofte die onmogelijk waar te maken is voor de lange termijn zonder de noodzakelijke cohesie.

Neem nu AiREAS en de Vestdijk. AiREAS is opgezet om samen met de overheid en burgers te werken aan een gezonde stad vanuit luchtkwaliteit. Een sustainocratische cocreatie dus in het veld van harmonie. Maar toen de eerste infrastructuur maatregel genomen werd, door het aanpassen van de Vestdijk, werd het scheppen van chaos de bestuurlijke keuze, niet de cocreatie. Dan voel ik mij als initiatiefnemer van AiREAS en Sustainocratie vernederd, teleurgesteld en teruggezogen in de oude werkelijkheid die we 6 jaar geleden hebben verlaten.

Het verplicht mij om vanuit Sustainocratie stelling te nemen door mij te verharden naar de instituten zoals ik doe in het TV interview. Cocreatie gaat niet om belangen maar om verantwoordelijkheden. Mij en ons samen wordt ons verantwoordelijkheid gevoel ontnomen door misplaatste belangen. Dan moet ik mijzelf beveiligen tegen het onrecht en zelf keuzes maken. Of dit nu individueel is of collectief. Ik nodig uit tot Sustainocratie en open alle registers om mijn geliefde personen en maatschappij te omarmen en in de cocreatie de liefde, compassie, duurzame samenhang en evolutie te ontwerpen en tot uitvoering te brengen.

Als ander voorbeeld kreeg ik voor mijn verjaardag een mailtje van mijn sustainocratische partner uit Barcelona die een lijst van misstanden liet zien van beleid dat alleen uit was op chaos creëren. De nieuwe burgermeester van Barcelona leek hoopgevend door haar bottomup oorsprong uit burgerparticipatie maar dat bleek zoete schijn. Voedsel, huisvesting, cohesie problemen die de macht in stand houden blijven de overhand voeren omdat daar het leiderschap in ontstaat van de steden. De bevolking wordt in de ellende getimmerd met welzijn als verhaal maar niet als werkelijkheid. De prijzen stijgen, de tekorten en decadentie ook waardoor de politieke weer een verhaal heeft om harmonie te beloven en chaos te creëren. Het menselijke leed is niet te overzien en de Sustainocraat voelt zich machteloos.

Als we dan samen inschrijven voor een Europese subsidie om dit aan te pakken dan wordt het afgewezen omdat de Europese macht liever pleisters financiert dan bewustwording.

geldafhankelijkheid

De som van deze spiegels van werkelijkheden die verwrongen en onnatuurlijke patronen tonen geeft ook mij kortstondig een periode van intens verdriet. Het kan allemaal zo anders zijn, zo mooi, zo samen, zo warm en verbonden. In Sustainocratie verbinden we spiritueel. Dat wil zeggen dat we ons lichamelijk, emotioneel, rationeel en zelfbewust verbinden aan elkaar in de kernwaarden van het menselijke bestaan. Als daar afbreuk aan wordt gedaan dan halen we onze mensen weer op, helpen hen in hun healing proces als ze daar voor open staan. Of we kijken met intens leed naar het proces dat ze ondergaan in die verrotte wereld van afhankelijkheid, individualistische schijnzekerheden en emotionele koudheid van bevroren blind egocentrisch gedrag. We blijven stoïcijns uitnodigen naar het welzijn dat wij samen te bieden hebben.

welzijnDeelname is een keuze. Als Sustainocratie groeit dan vermindert de andere nepwerkelijkheid vanzelf. Iedereen mag meedoen aan ons gemeenschappelijke creatieproces. We hebben 4 gebieden waarin u terecht kunt. U kunt ook een 5e of 6e gebied creëren, alles onder de Stad van Morgen. We hebben (vooral in Eindhoven maar kan in elk gebied worden toegepast):

AiREAS: gezondheid, volksgezondheid en mobiliteit (gezonde verstedelijking)

FRE2SH: voedselzekerheid in de stad en tussen stad en platteland

COS3I: sociale integratie en inclusie in Sustainocratie

School of Talents: participerend leren voor jongeren in de transitie tussen werkelijkheden (chaos naar harmonie en leren in Sustainocratie)

We moeten nog huisvesting, zorg voor elkaar en andere belangrijke zaken onderbrengen in Sustainocratie om het compleet te maken. Nieuwe waardesystemen zijn beschikbaar voor introductie en zullen binnenkort meegaan in onze processen van overvloed creatie, beloning en verdeling.

COS3I wijkgerichte sociale inclusie in Sustainocratie

21 Jun

COS3I is een wijkgerichte samenwerking om de wijkbewoners te betrekken bij hun eigen leefomgeving en duurzame ontwikkeling. Dat kan op vele manieren.

Het moeilijkste van alles in een maatschappelijke transitie is het meekrijgen van de bevolking in de nieuwe dynamiek van dagelijks handelen. We zitten allemaal in bepaalde gedragspatronen die we gewend zijn. De som van deze patronen van alle 7 miljard mensen samen op Aarde zijn de basis van de grote problemen waar we nu wereldwijd mee kampen (vervuiling, aanpassing aan klimaatverandering, armoede migraties, geweld). Ook lokale problemen kunnen we daaraan wijten, zoals eenzaamheid, sociale exclusie, agressie en criminaliteit, armoede ontwikkeling, luchtvervuiling, enz.

Als we er iets aan willen doen dan dienen we er zelf en samen de schouders onder te zetten en maatregelen nemen. Binnen de Stad van Morgen helpen de kernwaarden die we voor onszelf bepaald hebben als richtlijn om acties te ontwerpen. Zo ontstaan al die mooie samenwerkingsverbanden. AiREAS bijvoorbeeld heeft ons veel inzicht gegeven over de manier waarop onze eigen levensstijl onze blootstelling aan luchtvervuiling beïnvloed. Daar kunnen we dus al wat aan doen. Maar een hele organisatie opzetten voor luchtvervuiling alleen is onmogelijk want luchtverontreiniging is het resultaat van vele activiteiten die aandacht behoeven. Als we die activiteiten aan willen pakken dan dient het dáárom te gaan en zien we als resultaat een betere luchtkwaliteit. Dan komen we al snel op vraagstukken over onze mobiliteitskeuzes, eetgewoontes, maatschappelijke betrokkenheid, bewustwording, enz.

En daarvoor zijn een 20 tal mensen nu samen COS3I gestart en ontstaat er ineens een dynamiek met 100den betrokkenen in alle wijken.

Kringen: Uit de grote groep ontstaan thematische kringen waar aandacht wordt gefocust en programma’s worden uitgewerkt in de sfeer van “doe je mee?” We willen dan niet het wiel uitvinden maar vooral bestaande programma’s betrekken en ruimte bieden in het consortium zodat het ene initiatief het andere versterkt. Enkele economische dragers dienen dan de financiële basis te vormen die ook de andere maatschappelijke lijntjes mogelijk maken zonder dat we afhankelijk worden van subsidies. De overheid heeft dan een participerende en faciliterende rol, net als alle andere deelnemers. Geld is een middel, sociale innovatie en integratie is het doel.

Wijkgebouw: De centrale kracht is een wijkgebouw waaraan de activiteiten worden verbonden als wijkgerichte projecten. Huidige kringen bevatten niet alleen activiteiten voor de Nederlandse ouderen, werklozen, hulpbehoevenden en gezelligheidsmensen. We richten ons integraal op de multiculturele werkelijkheid waarin ook Expats, studenten, migranten enz een belangrijke rol spelen, zeker in Eindhoven.

Screenshot_2017-07-10-15-19-52-1

Dit tijdschrift wordt voorzien van een integratie spel

 

Huidige plannen en activiteiten zijn:

  • Samen koken en eten: “Eet je mee?” binnen onze multiculturele bevolking zijn er heel veel mensen die het leuk vinden om te koken. Samen eten is een verbindend element waar we tijd voor nemen. Elke keer een ander gerecht, uit een ander land, samengesteld door mensen uit die landen.
  • Mobiliteit: “Ga je mee?” deze kring is bezig met allerlei vormen van mobiliteit zoals duofietsen, fietstaxi’s, recreatietochten…. maar ook lichamelijke activiteiten zoals sport (fietsen, rugby, wandelen) of spel (animal moves, speurtochten, uitdagingen).
  • Projecten: “Doe je mee?” Wijkgerichte projecten op gebied van tuinonderhoud, buurtfeesten, huizenonderhoud, kunst in de wijk,
  • Huiskamer: “Kom je ook?” Gezellig met elkaar een drankje drinken, kaarten, wat muziek spelen of andere dingen doen…
  • De kunst en nijverheid kring: Leuke spulletjes maken uit afval, gebruikt textiel of andere materialen. Dan samen verkopen in onze wijkfestivals met eten, drinken en muziek, spelletjes voor kinderen, enz.
  • De muziekkring:
  • De healing kring: Om samen onze oude opvattingen en problemen los te laten door samen te werken aan nieuwe kansen. Ook een mooie omgeving voor mensen die uit een stressvolle situatie komen en zich weer willen ontwikkelen in maatschappelijke betrokkenheid en werkgelegenheid.

Enz. Alles laagdrempelig, met de inzet van allen die dat willen en kunnen.

Regelmatige verkoop stadslandbouw producten op 5 hoog Veemgebouw

19 Jun

Vrijdag 23 juni in de ochtend (van 09:30 tot 12:30 neemt FRE2SH weer de tweewekelijkse verkoop van de productie van Duurzame Kost op de 5e verdieping van het VEEM gebouw op Strijp-S ter harte. Te koop zijn verse salades, kruiden en forellen. Alle verkoop wordt ter plekke geoogst en u krijgt er een korte uitleg bij.

U kunt voor een vrijwillige bijdrage lid worden van FRE2SH door u aan te melden. U krijgt dan regelmatig uitnodigingen om rechtstreeks verse stadslandbouw producten af te nemen zonder tussenhandel. Ook ontstaan er allerlei leuke voedselgerelateerd initiatieven waar u aan mee kunt doen. FRE2SH is een samenwerkingsverband binnen de Stad van Morgen dat experimenteert met binnenstedelijke voedselzekerheden en kwaliteit.

FRE2SH is op dit moment actief op Strijp-S op 5 hoog in het Veemgebouw, wijkgebouw de Dommel in Gestel en in S-Plaza via de Groene Dialoog. Sommige producten dienen te worden besteld om versheid en leveringen te kunnen garanderen. Overschotten worden verwerkt in FRE2SH – COS3I “kook je mee?” en “eet je mee?” initiatieven voor sociale inclusie en integratie. Er ontstaan ook fietsroutes die stad en platteland met elkaar verbinden.

Geïnteresseerd?

 

 

 

Weer een FRE2SH hectare erbij

1 Mei

Een familie in Gemert stelt voor meerdere jaren hun ruime achtertuin te beschikking voor FRE2SH verticale land en tuinbouw activiteiten samen met de sociale integratie en toegepaste innovatie aanpak van COS3I. De grond wordt bewerkt door mensen die zich via FRE2SH aanmelden voor de samenredzaamheid aanpak waarbij:

  • de opbrengst van de grond onderling verdeeld wordt en
  • de overschotten worden verhandeld met de bevolking in de stad (Eindhoven)

Het maakt niet uit wat voor oppervlakte aangeboden wordt aan FRE2SH. Dat kan een stuk landbouwgrond zijn, een grote achtertuin, een groot dak of een lege verdieping van een gebouw. Uiteindelijk gaat de samenwerking om het experimenteren met het terugdringen van de kwetsbaarheid van de stedelijke bevolking door

  • weer zelf rechtstreeks betrokken te raken bij onze voedselvoorziening
  • de relatie tussen stad en platteland naar gelijkwaardigheid te tillen
  • innovaties toe te passen die behoren tot de uitdagingen van deze tijd
  • mensen zich kunnen betrekken als ze weer actief deel willen nemen aan maatschappelijke processen samen met andere mensen.

Degene die de oppervlakte beschikbaar stelt deelt net zo mee in de verdeelsleutel als degenen die er arbeid of kennis in stoppen. De eigenaar van de oppervlakte heeft het extra voordeel dat het gebied aandacht krijgt door de waarde die erop ontwikkeld wordt. Men kan geen ruimte aanbieden voor een korte tijd. Stadslandbouw is een proces van lange adem om optimaal productief te worden. De eerste kleinschalige resultaten zijn in het eerste seizoen zichtbaar maar de echte productiviteit is pas optimaal vanaf het 5e jaar. Mocht u dus een terrein of ruimte beschikbaar willen stellen dan vragen wij om een overeenkomst te maken met FRE2SH van minimaal 3 jaar.

fre2sh logo

Belangstelling?