Wederkerigheid is een boeiend fenomeen. In 2009 werd de Stad van Morgen (Stichting STIR) opgericht om de complexe transformatie vorm te geven die wij voor ogen hadden op integraal maatschappelijk, bedrijfskundig en ethisch menselijk niveau. Als individueel mens een bewustzijn transformatie ondergaan is al een enorme openbaring, klus en leerweg. Wanneer we dit projecteren op de helemens-heid dan hebben we het over een evolutionair proces.
AiREAS werd geboren
Na ruim 10 jaar ploeteren met mijn eigen transformatie en bijbehorende verantwoordelijkheden waren de omstandigheden (kredietcrisis en verduurzamingsgolf)in 2009 voldoende om ook de nieuwe maatschappij vorm te gaan geven. Van individu naar collectief is echter een geheel nieuw proces. In de Stad van Morgen waren we al ideologisch experimenterend uitgekomen op luchtkwaliteit en klimaatverandering om al onze transformatie gedachten van fundament te voorzien. AIREAS werd het eerste multidisciplinaire samenwerkingsverband dat het licht zag. De provinciale overheid steunde de ontwikkeling van het proof of concept proces om van ideologie over te stappen op praktische implementatie. De toegekende middelen werden gestort op de Stichting STIR. Daaruit werd de formele oprichting bekostigd van AiREAS als ook de moeite die de initiatiefnemers moesten doen om het concept uit te rollen door de juiste partners eraan te verbinden.
Het leerproces bleek een praktische scholing van de transitie zelf. In plaats van het theoretische verder te onderzoeken in de Stichting STIR deden we dat empirisch in AiREAS door te werken in de praktijk. De kennis die we opdeden hebben we geborgen in de STIR Academy van de Stad van Morgen zodat we ze ook konden gaan aanbieden aan derden. Deze STIR academie richt zich sinds 2009 met evenveel transformatieve verve op het algehele bewustwordingsproces zoals deze zich gaandeweg had geopenbaard individueel in mijzelf en daarna collectief in de Stad van Morgen vanuit de Sustainocratische visie die we hadden uitgezet. Kennis en bewustwording zelf wordt in de oude wereld gezien als economische waarde maar in de Stad van Morgen als middel om op toegepaste wijze tot waardecreatie te komen.
STIR Academy richt zich dan ook op de vermenigvuldiging van de kracht van verandering binnen de Sustainocratische werkwijze van waardecreatie en uitvergroting. Daarin zit ook een economisch component dat dankzij de ervaring opbouw in AiREAS van fundament en inhoud wordt voorzien. Het is logisch dat STIR Academy in het economische circuit een royalty uitkeert aan AiREAS waar de praktische kennis is ontstaan.
AiREAS mocht vandaag haar eerste factuur sturen naar STIR. Waardecreatie, die een keten van waardecreatie veroorzaakt en in wederkerigheid zorgt dat het proces gaande blijft en elkaar in groei blijft voeden. Dat is de essentie van de circulaire transformatie economie die we zo samen vorm hebben gegeven en zichtbaar maken met bewijs.
Sociale Driegeleding
Een maatschappelijke visie vanuit de Antroposofie.
Gastdocent: Henk Verboom
Introductie: Kort na de eerste wereldoorlog heeft Rudolf Steiner al een concept voor een maatschappelijke visie ontwikkeld, die als visie nog steeds van kracht is en geworteld in een integrale mens- en kosmosvisie. HenkVerboom zal dit fundament voor een nieuwe maatschappij trachten te schetsen vanuit de bredere context van de antroposofie en met een mogelijke doorkijk , naar de visie op de gezondheid vanuit de antroposofie.
Wie is Henk Verboom
Henk Verboom is bestuursvoorzitter van Stichting Mercuur. Dit gezondheidscentrum richt zich op genezing & bevorderen gezondheid voor de hele mens, naar lichaam ziel en geest. Daarnaast initieert hij antroposofische initiatieven, lezingen en verbindingen in en rond Eindhoven, zoals o.a. de samenwerking met Huize Glorieux. In dit kleinschalige woonproject krijgen de bewoners de gelegenheid om met passende zorg (en verpleging) op antroposofische basis omringd te worden.
STIR avondcollege
2x per maand nodigt Jean-Paul Close (grondlegger Stad van Morgen en Sustainocratie) samen met Nicolette Meeder (HUB verantwoordelijk STIR Academy Eindhoven en verbinding SmartCitiesEU) u uit voor een avond van reflectie rond de evolutie van de mens en grondbeginselen van een duurzaam vooruitstrevende samenleving. Vaak wordt daarbij een gastspreker uitgenodigd, soms ook artiesten of kunstenaars met een verhaal. De colleges benaderen de hedendaagse actualiteit vanuit filosofische, praktische en wetenschappelijke inzichten met een kijk op de houdbaarheid ervan.
Jean-Paul Close is visionair en, net als Steiner, grondlegger van een maatschappijmodel dat veel overeenkomsten toont maar ook verschillen. In open dialoog met Verboom gaat Close kijken wat we allemaal kunnen doen met de inzichten en wat een en ander in de weg staat.
Kosten: 5€ (of een AiREAS muntje) voor leden van Stad van Morgen initiatieven, 10€ voor niet leden.
Terwijl AiREAS bezig was aan haar consolidatie processen konden de gecreëerde waarden worden geborgen. Het royalty systeem is een nieuwetijds fundament om op termijn subsidieloos te kunnen functioneren. De gecreëerde waarden zijn zo authentiek en economisch verzilverbaar vanuit de transformatie economie dat het circuit zichzelf in stand gaat houden en op zichzelf ook een groei zal doormaken omdat het beter werkt dan de oude subsidie afhankelijkheid binnen een politiek, in plaats verduurzamende menselijkheid, gereguleerde toestemmingscultuur. Het uitvergroot proces van de waarden omvat vele facetten die in de loop van 2014 zichtbaar werden én erkend door de partners:
Productcreatie volgens het piramide paradigma principe (4 x winst) hetgeen de ontwikkelaars en producenten van de producten een unieke positionering verstrekt met multidisciplinaire bevestiging dat sterker is dan elk marketing programma.
Nieuwe maatschappelijke balans voor de overheid door waardengedreven gebiedsinnovatie te verplaatsen van kostenpost naar investering in uitvergrootbare kansen die het eigen territorium overstijgen én verrijken via erkenning, leefbaarheid en de royalty structuur die de waardecreatie verbindt aan het gebied waar het is ontstaan.
Kennisontwikkeling voor toegepaste integrale verduurzaming. Maps4Society en het DAMAST project dat de Universiteit van Twente wist te winnen is een duidelijk voorbeeld van de kracht van de multidisciplinaire samenwerking vanuit een gemeenschappelijke uitdaging. Fase 2 van AiREAS (gezondheid en luchtkwaliteit) combineert in 2015 al deze facetten in een integrale maatschappelijk uitdaging waarbij kennisontwikkeling, productcreaties en maatschappelijke balans elkaar gaan versterken gedurende 8 jaar en een nieuwe maatschappelijke cultuur gaan veroorzaken.
Sustainocratisch leiderschap (toegepast bedrijfskundig, ambtelijk, wetenschappelijk, holistisch, spiritueel, ethisch, economisch, enz) bevestigt een nieuwe leerlijn die ondergebracht is in de STIR Academy en zich steeds herkenbaarder manifesteert door de waardering van de betrokken partners en erkenning in de wereld die zich ontvouwt.
STIR Academy
Waardecreatie is vluchtig als het niet wordt geborgen voor uitvergroting via nieuwe processen. STIR Academy is daarom in de zomer van 2014 overgeschakeld van 4 jaar lang werken aan “bewustwording” middels het organiseren van colleges en congressen naar het verbinden vanuit bewustwording en aanbieden van programma’s aan organisaties en personen die trachten zich te ontworstelen uit chaos door toepassing van inzicht, vernieuwing en co-creatieve zoektocht naar harmonie. De ervaringen van de laatste 5 jaar zijn dan een welkome bron van inspiratie waardoor men niet de valkuilen hoeft te overwinnen die wij in ons pionierschap zijn tegengekomen. Ook de modellen en werkwijzen van de 5K methode, piramide paradigma, menselijke complexiteit, transformatie economie en sustainocratie, die gaandeweg zijn ontstaan en zich hebben bewezen in de praktijk vormen nu een waardevol fundament voor de STIR Academy.
Ondertussen hebben we in de hele wereld vergelijkbare ontwikkelingen kunnen constateren van individuele en collectieve initiatieven die inspirerend zijn voor gebruik in eigen omgeving. De STIR Academy is daarom gestart met het opzetten van een netwerk in Europa, in samenwerking met Smart Cities en gelijkdenkende partners in steden van Europa, voor uitwisseling van bewezen innovatieve initiatieven die, net als wijzelf op zoek zijn naar groei. In plaats van ieder voor zich zorg te dragen voor groei met bijbehorende investeringen, benutten wij elkaar lokale pionierschap door deze te verbinden met hongerige ondernemers die niet zelf het wiel uit willen vinden maar wel de authenticiteit van anderen in de wereld over willen nemen. Zo faciliteren we de flexibele daadkracht van pionierschap in groeifase zonder de blokkerende werking van de grotere machtsposities die op hun beurt uitgedaagd worden zich aan te passen aan de eisen van deze tijd door op zoek te gaan naar de eigen “zijn’s” fundamenten.
STIR Academy heeft in 2014 een 5 tal proefcolleges gedaan over inzichten rond verstedelijking, gezondheid, onderwijs, enz waaruit weer meerdere podiummomenten zijn ontstaan en zelfs initiatieven die voorheen geblokkeerd dreigden te blijven. In 2015 zullen we de Academy verder formaliseren, in Europa uit laten groeien en verdiepen. De eerste HUB sessie heeft plaatsgevonden met Italië en verschillende steden in Nederland. Contacten in Europa groeien gestaag en het netwerk bouwt zich op. Sustainocratisch leiderschap in verschillende culturele werkelijkheden is een thema van aandacht en kennisontwikkeling waar we vol energie en nieuwsgierigheid aan werken in 2015.
Deel 3 van de terugblik gaat over de twee andere initiatieven van de Stad van Morgen: FRE2SH en SAFE.
Als ik 2014 zou willen definiëren voor de Stad van Morgen dan komen er twee woorden bij mij op: consolidatie en groei. Consolidatie door de bevestiging van AiREAS als serieuze en blijvende speler in onze nieuwe wereld. Groei door het ontstaan van nieuwe initiatieven (FRE2sH en SAFE), maar ook de Sustainocratische aandacht in de rest van Nederland en Europa via AiREAS en STIR Academy. Verdieping en uitbreiding dus van onze activiteiten met een groeiende zichtbaarheid. Dat schept tevens allerlei nieuwe uitdagingen waar we in de loop van het jaar mee zijn geconfronteerd.
Per activiteit zoem ik in op de ontwikkelingen in 2014, het lustrumjaar van de Stad van Morgen (opgericht in 2009). Voor de leesbaarheid verdeel ik de terugblik 2014 over een 3-tal blogs. De eerste gaat over AiREAS.
AiREAS: Dit is de enige formeel opgerichte coöperatie binnen de context van de Stad van Morgen. Dit pionierschap op gebied van multidisciplinaire cocreatie vanuit een maatschappelijk relevante doelstelling (luchtkwaliteit en volksgezondheid op gebied niveau) plaatst ons tevens in de oude juridische werkelijkheid van regelgeving en belastingen. Het spanningsveld tussen de oude gestructureerde werkelijkheid en de nieuwe “anders georiënteerde” aanpak zorgt voor veel bestuurlijke uitdagingen. Als voorbeeld kunnen we het besluit van de belastingdienst noemen die vindt dat AiREAS geen BTW mag terugvorderen omdat wij de eindgebruiker zouden zijn van onze initiatieven op gebied van stadsinnovatie “gezonde stad” en dit niet gebruiken voor het opbouwen van economisch verkeer. Als wij alleen in Eindhoven actief zouden zijn dan is de opvatting van de belastingdienst misschien te begrijpen maar AiREAS gebruikt Eindhoven als een “levend laboratorium” met het oog op wereldwijde toepassing van onze ontwikkelingen. Tot op heden zijn wij dus een soort maatschappelijk research en development geweest dat resultaat boekt op verschillende (technologische, economische, ecologische en maatschappelijke) fronten. Deze manier van werken is nog onbekend bij de belastingdienst en heeft geen juridische basis waar we handvatten aan kunnen hangen. Die zal er wel moeten komen en vormt wat de Stad van Morgen betreft een onderdeel van de maatschappelijke RenD. Maar voor de operationele bureaucraat is het reden om vooralsnog AiREAS te belemmeren door de BTW vordering in te houden met het gevolg dat er een tijdelijk gat ontstaat van 21% in de budgettering.
Dit is maar één van de voorbeelden. AiREAS krijgt in operationele zin steeds meer aandacht qua concept, opdracht, werkwijze en resultaten in andere steden. Breda was de eerste om zich te melden als kandidaat nieuwe Local AiREAS. Helmond, Assen en andere steden hebben de technologie van onze Airboxen aangeschaft en zijn een potentiële kandidaat voor Local AiREAS ontwikkelingen als zij ook de werkwijze en hoger doel aanvaarden. In Eindhoven hebben we het eerste meetjaar achter de rug met het ILM en zijn de wetenschappers aan de slag gegaan om er een beeld bij te scheppen of hun oorspronkelijke aannames verwezenlijkt zijn. Veel tijd en moeite is gestoken in het kwaliteitsconcept van het netwerk zowel in het onderhouden van de apparatuur als het valideren van de gemeten gegevens.
De eerste royalty overeenkomsten zijn getekend waardoor de circulaire transformatie economie compleet gemaakt wordt volgens de visie van de STIR Lus. Dit is ook een unieke gelegenheid die de status van integrale veranderaar van AiREAS en het sustainocratische model bevestigt.
Over de stedelijke situatie rond luchtkwaliteit hebben we veel verrassende inzichten gekregen. Denk aan de vuurwerkpiek inclusief ultra-fijnstof metingen, de vermeende paasvuurpiek die overwaaide vanuit Limburg, de BBQ dampen die smog vormden met de mist, de effecten in de stad van verschillende evenementen zoals de lichtjesroute, de fakkeltocht, enz. Al deze informatie is terug te vinden op de eigen AiREAS blog.
In juni is een financieel akkoord bereikt over de tussenstap voor fase 2 van AiREAS, de zogeheten POP. Deze start in januari 2015. Ook is de basis gelegd voor Horizon2020 en Smart Cities projecten samen met Brussel en gemeenten in heel Europa. Dit bracht tot de noodzaak om ook een internationale blog te starten voor Global AiREAS. Verder is de bestuurlijke aandacht van Haagse ministeries gevestigd op AiREAS en komen steeds meer landelijk georiënteerde afdelingen zich beraden in Eindhoven voor eventuele samenwerking of toepassing van de werkwijze. Dit geeft aan dat er veel gaande is en men open is gaan staan voor vernieuwing in plaats van het te blokkeren uit oude belangen. De Stad van Morgen stelling “alle maatschappelijke uitdagingen zijn geen kostenpost maar een innovatieve cocreatie kans” wordt door steeds meer mensen en instanties met nieuwsgierigheid bestudeerd, en door anderen met argus ogen aanschouwd. Dat laatste komt omdat de “zorgstructuur” in Nederland als kostenpost een enorme verzuilde machtsstructuur heeft opgebouwd die in de innovatie cultuur van de Stad van Morgen geen plek meer heeft. Het verzet komt daarom niet specifiek van de bestuurlijke structuren maar vooral van de gevestigde afhankelijkheid orde in de semi overheid. Het is een kwestie van tijd en voldoende alternatieven dat dit verzet breekt.
2014 was voor AiREAS vooral een jaar van consolidatie, oefenen in gebruik en delen van gecreëerde middelen en aandacht voor structuur en kwaliteit. Nu AiREAS definitief onderdeel is geworden van onze werkelijkheid is tevens de uitdaging om de spanningen met de oude structuren en cultuur te overbruggen. Gelukkig staan de partners erg sterk in de coöperatie waardoor er steeds gemeenschappelijk oplossingen worden aangedragen in openhartige creativiteit, onderling vertrouwen en continuïteit.
In deel 2 van de terugblik 2014 kijk ik naar het borgingsproces van waardecreatie en Sustainocratisch leiderschap.
Deze blogserie van 20 over de grote omslag wordt u aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van de Stad van Morgen (Stichting STIR) en Sustainocratie, initiatiefnemer van samenwerkingsverbanden AiREAS, STIR Academy en FRE2SH.
Blog 16: Zelf-organiserend vermogen
Een van de grootste euvels van alle tijden is de hiërarchische manier van menshouderij. Vanuit de natuurlijke oorsprong van de mens heeft hiërarchie-vorming een duidelijke logica om de eenheid van een gemeenschap te bewaken terwijl de leden van de groep in een bewustzijnsproces verkeren waarin alle fasen van de complexiteiten cyclus doorlopen worden. Het leiderschap werd dan ook vaak uitgevoerd door de matriarch, de ervaren moederlijke vrouw die gezondheid, veiligheid en cohesie nastreeft terwijl de mannen zorgen voor de voedselvoorziening en verdediging van de groep. Gaandeweg, door de groei van de groepen, gedwongen migraties, confrontaties, oorlogsvoering, mannelijke religievormen is echter het leiderschap vermannelijkt, ge-ent op systeem-ondergeschiktheid, groei en concurrerende confrontaties. De introductie van geld als handelsinstrument is daar een voorbeeld van dat nu een uit de handen gelopen piramide structuur van belangen vertoont die structureel de menselijke waarden leegzuigt. Politieke en economische ondergeschiktheid en individualisme is de maatschappelijke norm in plaats van de spirituele kern van samenhorigheid, gezondheid, veiligheid en duurzame progressie.
De laatste millennia hebben in het teken gestaan van de ontwikkeling van deze maatschappijvorm die uiteindelijk een stadium heeft bereikt van hoogtepunt in vermannelijking en absoluut dieptepunt in morele bezieling en organisatie. Alle crisissen die we voor onze kiezen krijgen hebben hiermee te maken en tonen de absolute noodzaak om de essentie van het menselijke bestaan weer te ontdekken en ontwikkelen. Wij leven niet meer in de prehistorie waarin de matriarch het huishouden deed in de grot bij afwezigheid van de jagende man. We leven nu in een tijdperk dat er op Aarde geen ruimte meer is voor grote volksverhuizingen noch voor alles vernietigende “mannelijke” confrontaties. We zijn erop aangewezen om de harmonieuze verhoudingen tussen het mannelijke en vrouwelijke te ontdekken die de basis vormen van het leven zelf en nu ook doordringen in ons bewustzijn en onze organisatievormen.
Het gezin als bron van inspiratie
Het gezin bestaat uit man, vrouw en kinderen. Het is de verpersoonlijking van een harmonieuze, duurzaam vooruitstrevende maatschappij. Man en vrouw vertegenwoordigen de harmonieuze interactie tussen het doen en zijn met de kinderen als evolutionair resultaat. Er zijn geen hiërarchische verhoudingen, niemand is de baas en de basis van vooruitgang is Sustainocratisch:
Voedsel (en water)
Gezondheid
Veiligheid (inclusief huisvesting en kleding)
Zelf redzaamheid
Zelf bewustzijn
Deze basisprincipes zullen we allemaal herkennen als we eenmaal een gezin hebben gevormd en in bewustzijn zowel de zorg voor elkaar als de waarden gedreven interactie met onze omgeving vorm geven. Het gezin heeft een zichzelf organiserend vermogen dat voortkomt uit de oerbeginselen van onze diepste spirituele banden. Zo selecteren we onze partner, krijgen we kinderen, steunen we elkaar in de levensprocessen en ondergaan we het leerproces door ervaringen op te bouwen en met elkaar te delen.
Deze presentatie van leermeester Prof. Paul de Blot en sparring partner in de Stad van Morgen kan ik aanbevelen. Het zal u helpen in uw eigen processen.
Zelf organiserend vermogen
De mens wordt in spirituele vrijheid geboren, aldus Paul de Blot, maar ook de wetenschap die in de Stad van Morgen wordt gehanteerd. Het zelfbewustzijn is een keuze instrument die ons steeds in verwarring heeft gebracht tussen onze hebzucht en bestaansdrang. Het innerlijke inlevingsvermogen over wat ons zorgen baart of gelukkig maakt is ook van toepassing op de andere mensen. Empathie is die verbindende kracht die ons zelfbewust doet inleven over het lot van anderen mensen. Bij vriendschap is dit een natuurlijk proces dat diep van binnen tot stand komt en de betrokken personen aanzet tot een band van onvoorwaardelijke liefde. In een oorlogssituatie leidt dit tot overleven, in een gezinssituatie tot de evolutionaire kracht van voortplanting.
In dit filmpje praat ikzelf over het zijn en doen als evolutionaire krachtvelden waar we in onze spirituele vrijheid van keuzes en doorbraken in ons bewustzijn ook hele maatschappijen mee vorm kunnen geven, gebruik makend van de familiaire essentie van duurzame menselijkheid.
In de Stad van Morgen hebben we het steeds over de mensheid als de wereldwijde multinational van grandioze een-pitters. Het is een verwijzing naar de absolute individuele, spirituele vrijheid van elke mens als onderdeel van het grote geheel en de vriendschappelijk samenwerking die ons verbindt aan de duurzame menselijke evolutie. Door Sustainocratie te definiëren als model van vrijheid van keuze binnen de context van menselijke basisbelangen ontstaan vriendschappelijke samenwerkingsverbanden die net zo resultaatgedreven zijn als dat van een gezin. Er zijn geen bazen, geen hiërarchische verhoudingen noch eigendommen, uitsluitend zelfbewuste hogere doelen die de harmonie en het welzijn van de gemeenschap waarborgen door er allemaal samen aan te werken. Het leiderschap wordt vorm gegeven door het gemeenschappelijk doel dat men nastreeft in plaats van het belang van enkelingen.
Pijn verbindt
In de manier waarop ik het zijn en doen met elkaar heb verbonden zien we dat hebzucht uitmondt in chaos net als Paul aangeeft in zijn presentatie wanneer hij verwijst naar de eindigheid van de materiële wereld en de oneindigheid van de spirituele. Materiële hebzucht leidt tot verval zoals groei nooit oneindig door kan gaan in de materiële wereld. De pijn van de dood, de crisis, het verval en verlies is echter wel de prikkel die leidt tot nieuwe fasen van bewustzijn. Als we rond om heen kijken zien we veel menselijk leed dat door de mens in zijn geheel wordt veroorzaakt omdat wij het empathische vermogen niet structureel toepassen in onze grote maatschappelijke structuren maar deze hebben gebaseerd op macht en hebzucht, de dodelijke virussen van het bewustzijn. De pijn die op termijn ook onszelf raakt is de motivatie om te komen tot nieuwe verbindende krachten die als een bevrijdende kracht ons zelfbewust lostrekken van de zuigkracht van de dood. Diep in ons willen wij leven. Pas als de pijn en angst ons bereikt zoeken we verlichting in bewustwording en verbindingen met anderen. We kijken naar de catastrofes van kanker, ziektes, klimaatverandering, vervuiling, armoede en oorlogen in de wereld en worden bewust van onze innerlijke verantwoordelijkheid, ongeacht de positie die we bekleden in de oude macht en hebzucht gedreven hiërarchieën van de oude tijd. We breken door in onze bevrijding en ontmoeten ons zelf-organiserend vermogen om de meest complexe uitdagingen aan te pakken door ons te verbinden in gelijkwaardigheid, vriendschap en vertrouwen. In de Stad van Morgen is op deze manier ontstaan:
AiREAS – regionale gezondheid door harmonie met onszelf en onze omgeving
FRE2SH – regionale samen-redzaamheid door empathie met elkaar en onze natuurlijke levensbronnen
STIR Academy – inspiratie delen en de vriendschap van kennisdeling
Het zijn allemaal zelf organiserende verbanden waar zelfbewuste mensen en instanties zich aan verbinden zonder dat iemand de baas is. De initiatieven worden genomen door iemand die de spirituele mens vertegenwoordigt en uitnodigt tot doelgerichte vriendschap en samenwerking. Zo komt de maatschappij tot leven in dynamiek en samenhorigheid als een energetische levend organisme van vrijheid met spiritueel commitment vanuit een optimaal niveau van zelfsturend empatisch bewustzijn, het begin van een nieuwe menselijke evolutionaire stap.
De 3 fasen van de menselijke evolutie. De transitie tussen fase 2 en 3 is nu gaande
Deze blogserie van 20 over de grote omslag wordt u aangeboden door initiatiefnemer van de Stad van Morgen en grondlegger Sustainocratie, Jean-Paul Close. De blogs gaan over de grote uitdagingen van deze tijd die alles ter discussie stellen wat wij kennen.De grote omslag is voor velen nog een “omgekeerde wereld” maar daardoor niet minder reëel.
Is recht handlanger geworden van het geldgedreven systeem ten kosten van menselijkheid?
Blog 15: Recht
De vorige blog ging over de evolutie van ethiek. Deze ontwikkelt zich van reactief oplossend naar proactief menselijk. De context verandert en daarom dient ook het rechtssysteem te veranderen. Daar zit één van de grootste struikelblokken van alle tijden. Macht wordt ontleend aan recht dat door macht is opgesteld vanuit de 200 jaar oude context. Dit heeft vaak niets met moraal of ethiek te maken maar met de belangen van “het systeem”. Als het systeem verandert dan veranderen ook de spelregels. Maar wie verandert het systeem? En op welke gronden?
Dat doen we zelf, als mens, op grond van ons eigen evolutionaire grondrecht van het leven waarbij we opboksen tegen de duivelse krachten in de mens zelf die vaak de overhand voeren door macht en onderdrukking. De bevrijdingsdrang levert stress en daaruit ontstaat vernieuwing, hoe moeilijk het ook lijkt. Dit is een evolutieproces van alle tijden. In de Stad van Morgen zijn we daarmee bezig door ons binnen de menselijke werkelijkheid te plaatsen en ethiek te gebruiken om te komen tot nieuwe systeemverhoudingen. Door de groei die we doormaken zijn we stress overstegen en genieten van de opbouw van een nieuwe maatschappelijke werkelijkheid waarin we uitnodigend optreden naar alle mensen en instanties van de oude werkelijkheid. Deze beleven vaak juist wél de stress waardoor ze open gaan staan voor nieuwe verbanden en dit met ons gaan uitproberen. Daarin ontstaat ook de basis van het borgingsproces van de maatschappelijke relaties volgens een nieuw rechtssysteem.
Nieuwe verhoudingen ontstaan door context verandering
Ons rechtssysteem heeft wel degelijke goede zaken ontwikkeld in de laatste eeuwen omdat ethiek veranderde van het onmenselijke “apathie en ontkenning” naar het reactieve “economische democratie” waarin mensenrechten een eerste evolutie doormaakte, parallel met de evolutie van het geldsysteem. Daarbij is het recht schommelend mee gaan liften op de cyclische processen van de democratische economie. Hierdoor raakte recht met vlagen ondergeschikt aan de onmenselijke dingen, zoals “economie”, waardoor er een soort duale situatie is ontstaan waarbij het begrip “geld” en “transacties” ook in het rechtssysteem regelmatig de overhand heeft gekregen. Tijdens een depressie of oorlog komt dan weer een moraal doorbraak dat stappen introduceert in de ontwikkeling van recht. Wegens de langdurige vrede in Europa en Nederland is het rechtssysteem nooit verder uitgedaagd te vernieuwen en werden er schil voor schil wetten toegevoegd vanuit de groeiende geldstructuur ten kosten van de menselijkheid. Het eenvoudigst is om dit aan te tonen via voorbeelden:
* Als alleenstaande vader woonde ik met twee minderjarige kinderen in een huis. Ik krijg bezoek van jeugdzorg omdat de rechter dat gevraagd heeft in verband met de echtscheiding. Jeugdzorg stelt wat vragen en wordt door uitgenodigd om de huisvesting te inspecteren om te zien dat de kinderen goed worden verzorgd. “Nee, dat hoeft niet”, zegt jeugdzorg, “dat is uw privacy”.
* Ik was door huiselijke agressie alleenstaande vader geworden en tijdelijk afhankelijk van een bijzondere bijstand uitkering. Twee weken na het bezoek van jeugdzorg kwam de inspectie van UWV. Wij komen uw huis inspecteren om te kijken of u er een illegaal kantoor op na houdt. “Maar onze privacy?” was de vraag. “Niets mee te maken, we staan in ons recht”, was het antwoord.
Boeiend is te zien dat “recht” niet blind rechtvaardig wordt georganiseerd maar volgens minstens twee maatstaven wordt uitgevoerd, mens en geld, dan vragen we ons af waar de grens van “ethiek” wordt gelegd? Dat blijkt te variëren waardoor recht en onrecht zich afwisselen afhankelijk waar het zwaartepunt komt te liggen in de beoordeling. Hiermee wordt gemanipuleerd waardoor recht een speelbal is geworden van belangen en daardoor de onafhankelijkheid en onpartijdigheid heeft verloren. Een tweede voorbeeld:
* Een huurder van een woningcorporatie toont aan dat hij per 3 maanden kan betalen wegens project gebaseerde inkomsten. Hij wil zijn huurovereenkomst wijzigen. De woningcorporatie stelt dat ze dit administratief niet willen en dreigen met uit huis plaatsing. De huurder kiest eieren voor zijn geld en verlaat “onder protest” de huurwoning en krijgt een opgeblazen navordering van de woningcorporatie die hij weigert te betalen.
* De rechter weigert rekening te houden met de context waarin de onmacht van de huurder ten opzichte van de machtige woningcorporatie tot uiting komt. Het gaat de huurder om redelijkheid maar de rechter oordeelt uitsluitend over de vordering en verplichting tot betaling. De huurder heeft geen enkele juridische basis om de immorele relatie met de verhurende instantie ter discussie te brengen. Onredelijkheid en gebrek aan flexibiliteit in betalingseisen is geen misdaad. Door de woningvoorraad in handen te geven van megastructuren heeft de individu geen enkele zeggenschap meer en is de moraal onderhevig aan het rechteloze geldbelang van de organisatie. Dat werkt manipulatie vanuit geldbelang in de hand.
Door de fragmentatie van de economie is inzoomen op details een wetmatigheid geworden, zonder context. Door bedrijven en instanties wordt hier misbruikt van gemaakt. Men eist het tekenen van eenzijdige contracten of aanvinken van algemene voorwaarden zonder daarover een debat of onderhandeling aan te gaan: voorwaarden zijn nu eenmaal voorwaarden en de klant heeft zich daaraan te houden. Eenmaal getekend heeft de consument geen poot meer om op te staan. Men kan klagen over wanprestaties van de leverancier maar als het om betalen gaat trekt de consument altijd aan het kortste eind omdat de algemene voorwaarden bepalend zijn. Op het moment van conflict is de rechter handlanger van het economische voorwaarden systeem en bemiddeld door een schikking te treffen met betalingstermijnen maar niet door context en mogelijke wanprestaties, die de consument schade hebben berokkend mee te nemen in de overwegingen.
Telefoniebedrijven, woningbouwcorporaties, internet aanbieders, banken, verzekeringsmaatschappijen, en alle andere instanties die met de consumptie massa te maken hebben, zijn zo voorzien van een ondoorzichtige vrijbrief voor economisch wangedrag. Zij spelen onder een hoedje met de incassobureaus en deurwaarders om met dreigementen en agressie hun inkomsten garanderen. Door de verdere juridische focus op de economische in plaats van inhoudelijke relatie komt moraal en ethiek niet aan de orde. De Staat werkt dit met het belastingsysteem verder in de hand uit eigenbelang omdat het vanuit eenzelfde manier wordt georganiseerd. Bij geboorte wordt een nieuw staatslid verplicht geregistreerd hetgeen betekent dat men onderdeel wordt van de “algemene voorwaarden” van de landscultuur. In een democratie wordt de graad van maatschappelijke moraal verwerkt via de stembus, niet de praktische werkelijkheid. De democratie is echter de georganiseerde grote gemene deler van maatschappelijk eigenbelang, niet de morele huishouding noch doelstelling, in het land. Als dit eigenbelang via de portemonnee wordt georganiseerd dan verdwijnt de ethiek naar de achterhoede door te reageren op eventuele strafbare feiten maar niet proactief op morele relaties. Het rechtssysteem past economie toe in plaats van menselijkheid. De stembus lost niets op, de ombudsman staat machteloos en zo ook de rekenkamer en Raad van Staten, die als controle orgaan van de Staat kritisch het functioneren moeten beoordelen. Allen zijn het eens over het falen van de Staat in deze maar kunnen verder daar niets aan doen omdat de Staat als geldgedreven instituut functioneert en niet als waardengedreven samenleving.
Moreel besef is van de mens, niet het systeem.
Daarom is recht geen afspiegeling van menselijkheid noch ethiek maar de graad van menselijkheid en ethiek in het systeem. Als we de ethische omslag beleven doordat we van een reagerende structuur transformeren naar een proactieve mensgerichte organisatie dan past ook de rechtsstaat zich aan. In onze regelgeving komt dan de grondwettelijke basis van het permanent streven naar harmonie te staan in plaats van het beveiligen van onmenselijke economische groei parameters. Dat betekent dat gezondheid, veiligheid, zelfredzaamheid, zelfbewustzijn grondeisen worden waar een maatschappelijke context en structuur wordt ontleend. Groei en verandering komen dan in het teken te staan van deze grondeisen waardoor de maatschappelijke harmonie altijd gewaarborgd wordt door de cultuur van menselijkheid in de grondbeginselen, inclusief het waardesysteem. Context wordt dan net zo belangrijk als de onderlinge relaties zelf.
Sustainocratie
Met bovenstaande wordt al geruime tijd geëxperimenteerd in de Stad van Morgen en vooroplopende structuren zoals AiREAS en FRE2SH. Tijdens de multidisciplinaire samenwerking wordt het contrast tussen de oude en nieuwe werkelijkheden telkens zichtbaar, zeker als het gaat om de juridische onderbouwing van de oude economische wereld en die van de Sustainocratische waardengedreven structuren. Waar de economische wereld gebouwd is rondom wantrouwen en aansprakelijkheden is die van Sustainocratie gebouwd rond vertrouwen en toegevoegde waarden. Aan wantrouwen wordt een gigantische bureaucratie ontleend met bijbehorende inspecties en controle functies waarin uiteindelijk de economie belangrijker is dan de ethiek van menselijkheid of natuur omdat men waarde hecht aan de administratie in plaats van de relatie. In Sustainocratie is dat juist andersom. Er wordt waarde gehecht aan de relatie en cocreatie met verandering tot resultaat. Het proces telt, niet de transactie. De waarde in het proces vertegenwoordigt de ethiek waarbij waardecreatie leidt tot verbetering, niet de controle of bureaucratie.
Morele evolutie van fase 2 naar 3 is de meest ingrijpende ontwikkeling sinds het ontstaat van de mensheid
De kern van de transitie is het maatschappelijke bindmiddel van samenhorigheid, het gevoel dat we samen de maatschappij creëren door waarden te scheppen die voor onszelf belangrijk zijn. Dit “wij zijn” waardegevoel bestaat niet in een economie. Het hogere Sustainocratische doel geeft hart en bezieling aan een samenleving die zich uit in samenwerkingsprocessen. Het borgen van het vertrouwen en het streven naar harmonie dient de grondwettelijke basis te zijn waar we samen voor waken door onze uitdagingen te plaatsen in context van bewustzijn en verandering in plaats van groeiende geldafhankelijkheid. Het rechtssysteem dient dan het despotengedrag te veroordelen in plaats van te steunen zodra het waarde onttrekt aan de maatschappelijke harmonie. Dat is dan tevens een signaal voor veranderaars om vernieuwing en innovatie door te voeren die niet een economische doelstelling hanteren maar zich funderen op mens en milieu gedreven herstel van harmonie. Dit verlangt een andere dynamiek dan we gewend zijn hetgeen wij in kleine schaal van AiREAS reeds met vele 1000den mensen uitoefenen. Er komt gaandeweg een moment dat het zich regionaal en landelijk borgt doordat oude machtsculturen hun bestaansrecht verliezen terwijl de waardengedreven structuren resultaten boeken die juist het bestaansrecht bevestigen en de transitie van het rechtssysteem mede mogelijk maken.
Voor verschillende toepassingen in de Stad van Morgen is het gebruik van betrouwbare data uiterst belangrijk. Samen met experts gaan we kijken of we Sustainocratie op die manier in beeld kunnen brengen. We gaan een samenwerking aan met experts van de TU/e en in de private ondernemerssector. Zij worden verbonden aan de projecten van AiREAS en FRE2SH….
Een paar Eindhovense ondernemers hebben een groot pand in gebruik genomen om vooral te kunnen experimenteren met vernieuwende concepten op gebied van cocreatie en de maakindustrie binnen de kaders van verduurzaming in de wereld.
4500 m2 voor ons broednest voor toekomstige marktleiders
STIR Academy is een samenwerking aangegaan met hen om het marktleiderschap broednest concept samen op te gaan zetten zonder dat de kosten van vierkante meters bij voorbaat de creatieve geest beïnvloeden met noodgedwongen materialisme. Zo kan een menselijk hoger doel ook in de maakindustrie een plek krijgen. De methode die wordt toegepast staat hier getekend:
Cyclus van waardecreatie naar economie
De vijf fasen in het waardecreatie naar marktleiderschap:
1. STIR Academy
De STIR Academy staat in het centrum van het proces samen met de beheerders van de STRIJP TQ ruimte. Ze begeleidt het hele proces, van inspiratie, product creatie tot wereldwijde uitvergroting, met kennis, structuur, netwerk en instrumenten. Het gaat daarbij niet direct om de producten alleen maar de manier waarop deze bijdragen aan een hoger doel binnen de context van “duurzame menselijke gezondheid” (zie definitie hieronder)
2. Inspiratie
Inspiratie kan komen vanuit eigen bewustwording of lokale noodzaak, door analyse van de lokale en globale uitdagingen (global issues), of door het verbinden met inspirerende initiatieven die in de hele wereld ontstaan. Wat wij zelf aan waarde toevoegen aan de wereld is net zo belangrijk als wat anderen elders toevoegen voor ons. Het STIR HUB netwerk verbindt internationaal zodat niet steeds het wiel uitgevonden hoeft te worden, alleen passend gemaakt aan de lokale wagen. Inspiratie leidt tot product creatie ideeën. Kern aandachtspunten houden verband met de definitie van “duurzame menselijke vooruitgang” die in de Stad van Morgen wordt gehanteerd.
De mens is een onderdeel van onze eigen bewustzijn evolutie
Aandachtspunten vanaf het eerste uur:
Binnenstedelijke zelfredzaamheid op gebied van inpandige voedselproductiviteit. Daarbij worden de levensbouwstenen volgens Jean-Paul Close gehanteerd (materie + energie + bewustzijn) om volume en kwaliteit te produceren in cocreatie.
4D (optimaal gebruik van ruimte) Mobiliteit voor de stadsdynamiek met in acht name van milieu en mens.
Kunnen we hier straks nog mee oogsten? Mobiliteit van Morgen?
3. Cocreatie
Inspiratie heeft de ruimte en vrijheid nodig om zich te concretiseren. Talent en verbondenheid helpt om een creatie zich te laten manifesteren in experimenten en prototypes, aangepast aan de concrete omgevingsfactoren waarin het toegepast wordt (local solutions). 21ste eeuws ondernemerschap volgens het Piramide paradigma (PPP gedreven) schept het kader. (Multidisciplinaire) werkgroepen ontwikkelen de verbanden totdat ze geconcretiseerd kunnen worden. Ideeën leiden tot totaal nieuwe (voorheen onbestaande) producten.
Piramide paradigma is gebaseerd op de menselijke complexiteit van natuuriijke vooruitgang (4xwinst)
STIR Formule:
Talent x Inzet x Hoger doel = PPP Meerwaarde x Wederkerigheid
4. Implementatie
De fase van implementatie is project gedreven. Daar heeft de werkgroep naar toe heeft gewerkt, door financiering, organisatie en onderlinge afstemming te documenteren en uit te werken in een project en commitment. Ideologie wordt werkelijkheid door toepassing, inclusief wederkerigheid perspectieven en onderlinge zekerheden. Een projectteam is besloten zodat ook de wederkerigheid geborgen kan worden.
5. Groei
Een complexe, extra uitdaging na een eerste succesvolle lokale implementatie is de wereldwijde groei van een nieuw productcreatie via de transactie economie. In sommige lokale gevallen elders gaat de creatie door dezelfde cyclus. Soms kan het meteen de implementatiefase in, soms moet er aangepast worden. De techniek van groei, product, distributie en winst optimalisatie, onderhoud en steun, etc is een vak apart waarbij het STIR HUB netwerk of internationale partners een rol kunnen spelen.
Bewezen formule
Deze formule en werkwijze is gecreëerd door Jean-Paul Close en wordt ook de 21ste eeuwse marktleiderschap cyclus voor duurzame menselijke vooruitgang genoemd. Het is toegepast in de Stad van Morgen en heeft geleid tot AiREAS, FRE2SH en de STIR Academy zelf. De werkwijze wordt vooral toegespitst op inzetbaarheid van lokaal ondernemerschap (ZZP en MKB) maar het kan ook door grote ondernemingen worden gebruikt als inspirerend alternatief voor consultancy zoals de U-Theory of Kondratiev cyclus.
Deze blogreeks van 20 over de grote omslag wordt u aangeboden door Sustainocraat Jean-Paul Close, initiatiefnemer van de Stad van Morgen. De serie belicht de enorme uitdaging waar de mensheid voor staat om zichzelf als soort in stand te houden.
Blog 11 – denken vanuit het geheel
Deze dagen werden allerlei vernieuwende ideeën geopperd via blogs en politici. Zo redeneert futuroloog Richard Lamb over de “Holistic Age”. Zijn blog laat nogal wat open einden over die we zelf kunnen invullen maar geeft wel een kijk op de evolutie van de mens en haar activiteiten met een boeiende reflectie over de veranderingen die ons in de loop der jaren hebben geraakt en vaak in de vergetelheid zijn verdrongen. Verandering is normaal is de boodschap ook al lijken wij daar mentaal maar moeilijk mee om te gaan. We redeneren nu eenmaal niet over wat was, noch wat komen gaat maar wat is. Ook de mens zelf van vandaag is anders dan die van gisteren of morgen.
Minister Lodewijk Asscher bereikt de media met de boodschap dat de automatisering zoveel arbeid weghaalt bij mensen dat de economie en systeemwerkelijkheid op de schop moet. Gesalarieerde arbeid kan via de inkomstenbelasting de arbeidsloze bevolking niet bekostigen. Ondertussen dreigen de eigenaren van de ontwikkeling van gerobotiseerde systemen eenzijdige materiële rijkdom te ontwikkelen door de afhankelijkheid van de massa van hun producties. Het spanningsveld van geldbelangen groeit. Er wordt daarom openlijk gesproken over een basisinkomen voor iedereen. Waar dat inkomen vandaan moet komen is natuurlijk de vraag als het niet voortkomt uit wederkerigheid. De suggestie wordt geopperd dat deze groot geldverzamelaars belast worden om hun eigen consumerende massa in stand te houden. Boeiende gedachten maar of die in de gemak en hebzucht cultuur een plek krijgen is nog maar de vraag. De mens aan het systeeminfuus van geld en technologie is één van de moderne opvattingen van macht-gedreven culturen die vergelijkbaar is met de beroemde film “de Matrix”. Het lijkt dan net of er niets anders is. Er zijn echter nog 4 werkelijkheden waar men geen aandacht aan lijkt te besteden door economisch getinte blindheid.
5 jaar geleden, in 2009, vroeg ik aan Herman Wijffels, destijds de nummer 1 op de lijst van invloedrijkste verduurzamers, om de kick-off van de Stad van Morgen te steunen met zijn aanwezigheid. Zijn verhaal ging over de omgekeerde “S” van “Systeem”. In essentie vertelde hij over het historische proces van het in kleine stukjes hakken van onze werkelijkheid om het te leren snappen. Descartes (mens staat boven de natuur), Newton (stukjes snappen) en Darwin (de wet van de sterkste) werden als inspiratie genoemd om de huidige maatschappelijke structuur en crisissen te verklaren. Er was een maatschappij ontstaan waarin we de fragmenten op economische manier met elkaar verbinden binnen de context van het fragment, de handelsrelatie en wet van de sterkste. Ieder voor zich heeft het geheel uit het oog verloren en hecht er ook geen individueel belang aan. De overkoepelende (overheid, banken, bedrijven) structuren kijken naar de effectiviteit van de economische banden en ontlenen daar bestaansrecht aan, in plaats van het redeneren vanuit de universele werkelijkheid. Het omkeren van het systeem is dan ook gerelateerd aan het besef dat wij als mens niet de baas zijn van de natuur maar er onderdeel van zijn, het geheel belangrijk is nu we de stukjes beginnen te snappen en niet de wet van de sterkste maar die van het aanpassingsvermogen duurzaamheid verschaft, zeker als we de symbiotische band met onze omgeving weten te organiseren.
Prof. Paul de Blot was ook aanwezig en beschreef de menselijke holistische basisorganisatie vanuit het gezin, de relatie tussen de partners, hun kinderen en ouders. Deze basisorganisatie is ook gaandeweg door de economische fragmentatie en afhankelijkheidsdrang teniet gedaan waardoor ook de individuele mens het contact met de natuurlijke, spirituele verbintenis is kwijtgeraakt. Daar is geldafhankelijkheid, status en hiërarchie voor in de plaats gekomen die nu ook nog eens verder gerobotiseerd dreigt te worden. De vraag rijst dan wat er overblijft van de zin van het bestaan van de mens zelf?
Mijn eigen holistische kijk is een empirisch en wetenschappelijk bewustzijn evolutie dat alle bovenstaande opvattingen relativeert vanuit de natuurlijke oorsprong van het leven zoals beschreven in de blog over de moleculaire werkelijkheid van ons bestaan en het Godsbesef dat we eraan kunnen ontlenen over dynamische (levende), evolutionaire harmonieuze relaties. Ik heb dit samengebracht in het complexiteiten model waar zowel de mens als de natuurlijke evolutie aan ontleend wordt.
Het leven bestaat uit de energieke interactie tussen materie en bewustzijn
In dat model zien we dat in de cyclus dat groei een gefragmenteerde benadering is die eindigt in de chaos (o.a. de dood) om ruimte te scheppen voor nieuwe levensprocessen en evolutionaire aanpassingen boven de lijn (bewustzijn). De collectieve benadering van symbiose verlangt een samenhang besef van de universele, niet de economische, werkelijkheid. Het robotiseren van menselijke activiteiten, zoals we die nu kennen in de vorm van een vaatwasser, koffiezetapparaat, stofzuiger of productierobot hebben bijgedragen aan de bevrijding van de mens van allerlei activiteiten die bewustwording in de weg konden staan. Deze bevrijding heeft gezorgd dat er theoretisch meer menselijke interactie kan ontstaan door een andere invulling van de tijd. De economisering van de maatschappij heeft echter de mens afgezonderd van die energetische verbintenis tussen mensen en omgeving door er een emotieloze band en individualisering voor in de plaats te zetten. De spiritualiteit van de harmonie is weg waardoor de motivatie om zinnige dingen te doen met en voor elkaar vaak is verdwenen, zelfs op gezinsniveau. Veel lichamelijke, emotionele en psychische aandoeningen hebben gezorgd voor een soort genetische antropoceen naast de vernietigende voetafdruk van ons bestaan op onze natuurlijke omgeving.
De grootste crisis van het bestaan van de mens is daarom de teloorgang van de energetische, harmonieuze band met onze evolutionaire werkelijkheid. Als we praten over een holistisch tijdperk dan gaat het vooral om het wederom ontdekken van onze band met het universum, ons milieu en onze medemens. Deze reis langs de as van de morele en spirituele bewustwording gaat door die van chaos, ontkenning, angst en uit elkaar vallen van oude structuren. Dat zien we om ons heen al gebeuren. De wet van de tegenstellingen is zodanig aan het werk dat wij als mensheid op het verst verwijderd zijn op dit moment van een harmonieuze, holistische werkelijkheid. Wetenschappers vragen zich af of wij als soort de evolutionaire stap door de chaos wel overleven? Ikzelf ben optimistisch van aard. Als ikzelf al een basis heb weten te leggen voor een holistische benadering van de maatschappij met pioniersstappen in Sustainocratie dan kan de som van vele holistisch gedreven “ik’s” het verschil wel degelijk maken, los van wat het universum zelf voor ons in petto heeft.
De kern van denken in een holistisch geheel is de doorbraak van het bewustzijn. Net als ikzelf ooit leerde door te doen om daarna via reflectie door te breken in een geheel nieuwe morele “zijn’s fase” van een holistisch zelfbeeld zie ik voor de mensheid ook zo’n doorbraak (zie evolutie plaatje helemaal onderaan). Voor mij was de transitie tussen de bewustzijnsfasen een persoonlijke lijdensweg van intens loslaten met een glorieus gevoel erna van energetische harmonie met een werkelijkheid die de rest van mensheid nog niet ervaart. Het organiseren van de nieuwe werkelijkheid door uit te nodigen werd de basis van de Stad van Morgen. De definitie van “duurzame menselijke vooruitgang” is daarvan een afgeleide als stip op de horizon.
De mens is een onderdeel van onze eigen bewustzijn evolutie
De collectieve maatschappijbeleving zal ook door zo’n proces gaan van intens loslaten, vooral van de economische afhankelijkheden en hiërarchische machtsuitingen. Er zal een nieuwe fase van cocreatie aanbreken waarin we niet individueel alleen, maar ook collectief redeneren vanuit het universele “zijn”besef en doen op die basis. Dit “nieuwe zijn” van de mens is niet meer gefragmenteerd maar holistisch. Het proces voltrekt zich nu al en zal nog geruime tijd de gemoederen bezig houden, zeker omdat de chaos er een is van ongekende intensiteit. Mensen zoals ik, en vele anderen in de wereld, bevolken al die nieuwe “zijnsgedreven” werkelijkheid en nodigen uit om de chaos gefaseerd en geordend te doorlopen, zonder de pijn van oorlog en vernietiging. De vraag is of de oude macht in staat is de oogkleppen te verwijderen en zich open te stellen voor deze transitie? Anders gebeurt het toch maar dan zonder de toepassing van de vreedzame optie. De natuur doet haar evolutionaire werk toch, ook zonder onze rationele doorbraken van zelfbeschouwing en zelfbewustzijn.
Belangrijk voor iedereen die hiermee bezig is, is het besef dat de nieuwe holistische menselijke complexiteit en natuurlijke samenhang al bestaat. Het is enkel een proces van uitvergroting dat zich ontwikkelt. Een ieder heeft nu al een keuze.
De 3 fasen van de menselijke evolutie volgens Jean-Paul Close (Sustainocratie, de nieuwe democratie, 2012). De transitie tussen fase 2 en 3 is nu gaande
Jean-Paul Close – Sustainocraat (iemand die verbindend uitnodigt naar de nieuwe co-creatieve werkelijkheid).
Stad van Morgen 