Heerlijke sessie vergeten groenten 

De Groene Dialoog is opgezet om voedsel bewustwording en samenwerking te bevorderen. Wekelijks komen mensen bij elkaar in S-Plaza om met elkaar op zoek te gaan naar inspiratie. Zo ontstond het idee om aandacht te besteden aan “vergeten groenten”. Iedereen bracht wat mee.

De overvloed bleek  compleet. De diversiteit was enorm net als de verscheidenheid aan gerechten en authentieke smaken. 

Het werd een geslaagde avond. Ter plekke ontstond het idee om het weer een keer te doen. “Eten met een verhaal” werd een optie maar ook “Eten en Geluk” tijdens de geluksweek in Maart. De keuze viel op 15 Maart in combinatie met Geluk. We zijn benieuwd wat er dan op tafel komt. Heerlijk zal het zijn en iedereen mag meedoen.

Het ontstaan van nieuwe werkgelegenheid

Stad van Morgen heeft met haar STIR Academy al jaren gewerkt aan maatschappelijke bewustwording. Nu heeft ze, in samenwerking met pioniers in het beroepsonderwijs de praktische basis gelegd voor de nieuwe beroepswerkelijkheid die ontstaat. De STIR Academy heet nu de School of Talents waarin iedereen is uitgenodigd om de transitie vorm te geven onder professionele begeleiding en met sponsoring van zelfbewuste overheden en bedrijven die er ook hun eigenbelang en toekomstig bestaansrecht aan ontlenen.

Trajecten van 6 maanden worden aangeboden aan afstuderende studenten (einde studie stage als beroepsvoorbereidend proces), afgestudeerde studenten (zelf je eigen beroep creëren), werklozen (Uit te tijd in de oude werkelijkheid? Bij de tijd in de nieuwe!), vluchtelingen (De nieuwe tijd is een open en vreedzaam gebied dat nog helemaal beroepsmatig ingekleurd dient te worden), enz. Download hier “het nieuwe werken doen we samen” het-nieuw-werken-doen-we-samen-2

het-nieuw-werken-doen-we-samen-cover

Uitleg over de transitie voor belangstellenden
In de transitie van een wereld vol paarden naar auto’s ontstonden allerlei nieuwe beroepsfuncties die de oude vervingen. Maar voordat die nieuwe beroepen algemeen werden moesten ze eerst gecreëerd worden zodat ze daarna konden worden gekopieerd en uitvergroot in de wereld. De eerste automonteur werd zo het voorbeeld voor een hele wereldbevolking van monteurs, leermeesters, onderwijs, onderdelen leveringen, instrument ontwikkelingen, enz. enz.  Dit soort transities hebben de grote fasen van vooruitgang gekenmerkt waar welvaart aan werd ontleend. Tot op heden werd de motor van vooruitgang vooral bepaald door bepaalde technologische ontwikkelingen (stoommachine, trein, elektriciteit, ICT….) en gebruik van grondstoffen (katoen, olie, staal, chemie,….). De Kondratiev weergave van deze fasen over de laatste 200 jaar geven een interessant beeld. Let dan vooral op de synchroniciteit verandering die vanaf 1999 zo’n beetje zichtbaar begint te worden en we nu, anno 2017 tot een bewustzijnsdoorbraak kenmerken.

dood-of-leven

We zitten dus weer in een enorme transitie. Deze keer gaat het niet om grondstoffen of technologie maar om bewustwording. De laatste technologische doorbraak (ICT en Internet) helpt ons daar enorm bij. Dat betekent niet dat technologie en grondstofgebruik tot innovatieve stilstand is gekomen, integendeel. Doordat de mens doordringt tot een nieuwe bewustzijnsniveau wordt ook de toepassing van grondstoffen en technologie daaraan gerelateerd. En dat niet alleen. Ook alle bekende menselijke organisatievormen, functies en als wetten geregistreerde omgangsvormen veranderen gaandeweg. Hierdoor breekt een ongekende nieuwe periode aan van nieuwe beroepskeuzes, ondernemerschap, bestuursvormen en activiteiten. Ze vervangen oude werkwijzen met nieuwe toepassingen of creëren geheel nieuwe beroepsfuncties. In de bekende vakgebieden zien we dit gebeuren maar er zijn ook totaal nieuwe beroepsoriëntaties die nog nooit eerder hebben bestaan.

Denk bijvoorbeeld aan de participatiemaatschappij. In het oude denken legt men de participatiemaatschappij, die pas in de jaren 70 is ontstaan, uit als “de burger mag meepraten maar de overheid is de baas”. Zo zullen er veel wethouders en bestuurders ook nog steeds over denken.

Maar in het nieuwe denken is de participatiemaatschappij verbonden aan het bewustzijnsniveau dat kernverantwoordelijkheden samen gedragen worden. Hieruit ontstaat een nieuwe vorm van besturen waarin taken worden verdeeld maar verantwoordelijkheden gedeeld. Bestuurders, instellingen en burgers worden partners omdat het collectieve bewustzijn sturend is en niet het individuele belang.

Dat geldt ook voor ondernemingen. In het oude denken van bedrijven is de consument de markt die door marketing technieken verleid kan worden tot consumeren zonder dat ervoor verantwoordelijkheid wordt gevraagd, niet aan de onderneming, noch de consument. Consumeren is economische variabel, een moreel vraagstuk. Ondernemen staat synoniem voor geld verdienen.

In het nieuwe ondernemen gaat om het zeker stellen van voorzieningen door middel van toegepaste kennis, integrale betrokkenheid en regionale symbiose met de omgeving. Ondernemen staat synoniem aan waardecreatie en verdeling.

Terwijl het oude verdwijnt en het nieuwe zich ontwikkelt ontstaat een nieuwe beroepsdiversiteit op het raakvlak tussen bewustwording, het goede voorbeeld en de uitnodiging tot participatie. Participeren geeft in potentie meer zekerheden dan het leven in afhankelijkheden van voorzieningssystemen.  Participatiemaatschappen zijn samenwerkingsvormen die zekerheden bouwen op basis van echte waarden (zoals gezonde lucht, gezond samenwerken, eten, water, energie, enz). In een maatschappij die zich ontwikkelt rond participatie ontstaat allerlei waarden-gedreven maatschappen (clusters) die prioriteiten aanpakken die er voor de gehele gemeenschap toe doen. Zo ontstaat een ecosysteem van samenhang dat zich constant onderling afstemt zonder te verzuilen in zichzelf in stand houdende instellingen maar flexibel dynamisch werkend aan de behoeften van dat moment. Bestuurlijk ontstaat een faciliterende overheid die ruimte en infrastructuur schept in diezelfde dynamiek, net zoals ondernemerschap die instrumenten schept waardoor men de verantwoordelijkheden kan dragen.

Ongezonde bonnetjes

shopping-879498_960_720

U kent ze wel, die kassabonnetjes die je overal krijgt bij een aankoop en soms noodzakelijk zijn om declaraties of administratie te doen. Kassamedewerkers zijn er de hele tijd mee bezig. Nu blijken die bonnetjes niet gezond. Tijdens de Groene Dialoog kwamen Iris en Rudi met de strijdvaardige argumentatie dat we er met zijn allen wat aan moesten doen. Ook Patrick van de Voort was aanwezig. In zijn hoedanigheid als raadslid van zijn eigen opgerichte partij BBL voelde hij zich geroepen om de zaak verder te bestuderen en vragen te stellen aan het college van B&W van Eindhoven.

beantwoording-raadsvragen-bbl-voort-over-het-gebruik-van-hormoonverstorende-bpa-in-voedselverpakkingen. De vragen en antwoorden zijn duidelijk. Ook al wordt er aandacht aan besteed door het ministerie is het vooral aan de ondernemers die kassabonnen uitdelen of automatisch laten printen dat zij hun verantwoordelijkheid nemen. De alternatieve bonnen zonder het hormoonverstorende element Bpa zijn gewoon op de markt en volgens Iris en Rudi niet duurder. Het is gewoon een zelfbewuste keuze. Het gaat dan niet alleen om de klant maar vooral om het welzijn van de werknemers.

Wanneer wordt gezondheid relevant?

Gezondheid is een maatschappelijke kernwaarde die pas tot voor kort tot ons bewustzijn is doorgedrongen. Veiligheid is er ook een, waaraan zelfs oorspronkelijke maatschappijvorming kan worden gerelateerd. We voelen ons veilig in een maatschappij waarin de kansen tot overleven optimaal zijn. Dit manifesteert zich in werkgelegenheid, evenementen, toegang tot basisbehoeftes maar ook fysieke veiligheid in de vorm van bewaking, regels, wetgeving en het ontbreken van agressie en oorlog.

Gezondheid heeft nog nooit ons echt beziggehouden. Totdat de klimaatverandering, vervuiling en de vele zogenaamde welvaartsziektes ons liet inzien hoe kwetsbaar we zijn als we gezondheid niet als integrale verantwoordelijkheid erkennen. Dat wil niet zeggen dat we ons niet af en toe ongezond mogen gedragen. Het wil zeggen dat ongezondheid niet door ons maatschappijmodel mag worden veroorzaakt.

illness-wellnesscontinuumw

Kijk eens naar dit relevante plaatje. Het neutrale punt geeft een situatie weer waarin geen ziektes noch welzijn prikkels aanwezig zijn. Ons huidige maatschappijmodel gaat uit van dit neutrale punt waarna het zich ontwikkelt vanuit politiek economische belangen. Gezondheid is pas relevant als er signalen van ongezondheid zijn. Dan treedt het mechanisme van symptoombestrijding en behandeling op die bekostigd en gereguleerd wordt uit de politiek economische structuur. Zo hebben we een uiterst kostbare zorgstaat gecreëerd die verantwoordelijkheid neemt voor het “Behandel Paradigma” terwijl het zich laat aansturen door andere belangen.

Er zijn een aantal redenen op te sommen waarom we van maatschappijmodel aan het veranderen zijn. Dit zijn er een paar:

  • De consequenties van de politiek economische zorgstaat zijn zo groot en kostbaar geworden dat van een zorgstaat amper meer sprake is,
  • De consequenties van de lokale en wereldwijde effecten op de natuur blijken de basis van ons voortbestaan als menselijke soort aan te tasten.

Het neutrale punt bestaat dus niet meer als maatschappelijk ankerpunt. Het is een verwijzing geworden waar de maatschappij boven staat binnen de kaders van het “Wellness Paradigm”. In plaats van gezondheidszorg als reactieve maatregel op ons gedrag en beleid creëren we zorg voor gezondheid als integrale verantwoordelijkheid. Dit heeft enorme consequenties voor de manier waarop onze maatschappij functioneert, de rol van de overheid, die van het bedrijfsleven, de wetenschap en de gedragscultuur van de bevolking.

polarity-change-care-2

Dat dit proces veel dieper gaande is dan alleen de Stad van Morgen en haar samenwerkingsverbanden blijkt wel uit de artikelen die landelijk in binnenlands bestuur zijn opgenomen:

* De handen ineen voor een gezonde stad

* De gezonde stad vergt samenwerkende overheden

Kernwaarden lucht en water komen zo aan bot. Luchtkwaliteit is relevant vanuit burgerparticipatie omdat we voor 50% verantwoordelijk zijn voor onze eigen blootstelling aan vervuiling (bron: AiREAS). Water is vooral een overheid aangelegenheid ook al dient waterbewustzijn zeker door te dringen tot de gebruikers. We hebben nog een lange weg te gaan voordat ook voedsel en energie tot de cocreatie en basisverantwoordelijkheden gaan behoren. Doordat de maatschappelijk context verschuift naar het Wellness Paradigma komt bewustwording en educatie structureel in beeld als instrumenten voor duurzame menselijke vooruitgang en de integraal hoog niveau welzijn benadering. Het is een proces dat gaande is en onstuitbaar de toekomst zal bepalen.

FabCafe wereldwijd initiatief

Met belangstelling kijkt de Stad van Morgen naar het FabCafe initiatief dat zich in verschillende delen van de wereld heeft ontpopt tot een ontmoetingsplek voor spontane maakinitiatieven. Het doet mij denken aan Houten en hun Krachtfabriek. In Eindhoven kan ik mij een bruisend FabCafe voorstellen op Sectie-C, Strijp-S, Strijp-TQ of de oude Schellensfabriek.

Samenwerkingspartners in Rotterdam zijn er ook mee bezig en zoeken een geschikte ruimte (zie hieronder hun presentatie). Stad van Morgen ziet vooral in de combinatie tussen FabCafe en School of Talents een mooie kans…..

fabcafe1

Wie heeft er zin om hierin te experimenteren en investeren? Mail dan even naar mij: jp@stadvanmorgen.com

 

Terugblik 2016

Het was weer een boeiend jaar met allerlei experimentele ontwikkelingen op gebied van Sustainocratie. Veel energie is gestoken in het breed trekken van de ideologie en het praktische proces van wat we nu niveau 4 gebiedsontwikkeling noemen, ofwel de participatiemaatschappij, het bewustzijn gedreven eco-systeem.

Algemeen:
Er zijn twee belangrijke subsidielijnen uitgezet met de betrokkenheid van heel veel partners in even zoveel landen. Geen van de twee bleken meteen succesvol maar ze hebben ook niet geleid tot een breuk tussen de partners, in tegendeel. Met de feedback en opgedane inzichten voelen we ons alleen maar gesterkt in onze relaties en daardoor ook steeds beter toegerust om het steeds weer een keer te proberen. Ook omgaan met deze subsidietrajecten is een proces, zowel voor ons als voor de subsidie-beoordelaars.

CITI-MAP (INTERREG-V): Geïnspireerd op AiREAS in Eindhoven. 6 steden in Noord West Europa. Status uiteindelijk is dat we gedurende 2017 de lobby in de verschillende provincies moeten doorvoeren zodat support integraal wordt. Een vertraging van een jaar dus.

E-Sapiens (H2020): Sustainocratie in 20 EU regio’s. Afgewezen omdat het stuk burgerparticipatie onvoldoende was uitgewerkt. Wel werd aangemoedigd om het nog een keer in te dienen met minder ambities wat regio’s betreft maar meer concreetheid in de aanpak.

Regionaal hebben we geëxperimenteerd met Rijk van Dommel en Aa middels multidisciplinaire bijeenkomsten. Helaas is daar niet veel uitgekomen qua projecten omdat alle deelnemers nog met andere agenda’s werkten dan de gewenste cocreatie vanuit kernwaarden, vooral vanuit de regionale overheid. Toch is het proces positief ontvangen en wordt steeds gevraagd naar nieuwe sessies. Maar ook de Stad van Morgen moet daarvoor financieel draagvlak hebben omdat we als kartrekker de kosten van het opstarten voor onze rekening nemen.

Internationale belangstelling:
In februari reisde ik naar India om te vertellen over Sustainocratie op uitnodiging van regeringspartijen. 250 deelnemers uit de hoogste niveau’s van India deden mee.

In oktober ging de reis naar Dresden in Duitsland voor een presentatie over het experimenteren met slimheid. Aanwezig waren 18 universiteiten uit 12 landen.

AiREAS
Uiteindelijk werd AiREAS leading in CITIMAP.

De POP werd afgerond en de 3e publicatie van AiREAS werd wereldwijd uitgebracht.
Nu wordt er met alle partners gekeken naar AiREAS 2.0, een uitbreiding richting Metropoolregio Eindhoven terwijl we in Eindhoven verder gaan met burgerparticipatie en het trachten te stimuleren van bestuurlijke transities.

DDW2016 stond mede in het teken van de Health Deal en de manier van werken van AiREAS. Veel binnen en buitenlandse belangstelling werd getoond tijdens onze tentoonstelling Eindhoof je mee.

STIR Academy wordt de School of Talents
In plaats van de twee keer per maand een avondcollege besloten we projectmatig leren toe te gaan passen middels het participerend leermodel. Ruim 800 studenten uit Turkije kwamen op bezoek en kregen een bijzondere invulling door Stichting Bij de Tijd waarin AiREAS een belangrijke rol vervulde. Met vier lokale scholen zijn we ermee experimenteel aan de slag gegaan in Nederland. Heerbeeck College in Best, ROC ter Aa in Helmond, Avans Hogeschool in Breda en de TU/e in Eindhoven.

De samenwerking met Duurzaam Brabant verliep voorspoedig middels samenkomsten onder de vlag van Tegenlicht. Geluk, 100 jarig bestaan van de Bibliotheek en de eerlijke onderneming, waren thema’s waar we onze inspiratie konden delen. Dit leidde tot het project Geluk(t) dat we voor 2017 hebben gepland.

De eerste echte HUB sessies werden internationaal uitgevoerd voor de uitwisseling van kennis en goede voorbeelden. Het gehuurde lokaal in Sectie-C werd echter maar weinig gebruikt dus hebben we besloten het op te heffen. Ondertussen komt er gebruik van andere gebouwen voor in de plaats.

FRE2SH
Na de zomer gingen we van start met de Groene Dialoog, een wekelijkse bijeenkomst rondom voedselinnovatie. Verschillende initiatieven zijn daaruit voortgevloeid, zoals het multiculturele “We eten vreemd” om kennis te maken met verschillende culturen, het Voedselbos en de samenwerking met Gemert platteland.

Conclusie
Er gebeurt erg veel, niet alleen in de Stad van Morgen maar algeheel op gebied van maatschappelijk en sociaal ondernemen ten behoeve van menselijke waardecreatie. We ervaren nog veel blokkades en geld blijft sterk sturend ook al is er een tendens om via nieuwe waardesystemen te gaan werken. Het blijft positief en vooruitstrevend ook al zijn veel initiatieven sub-kritisch, fragmentarisch en sterk afhankelijk van omgevingsfactoren die nog sterk oud denken. We kunnen nog niet spreken van een doorbraak maar wel van een verspreiding en erkenning van de aanpak. We zijn benieuwd wat 2017 ons zal gaan brengen.

Wereldwijde publicaties:
AiREAS phase 1: http://link.springer.com/book/10.1007/978-3-319-26940-5
AiREAS phase 3: http://link.springer.com/book/10.1007%2F978-3-319-45620-1
Westminster University: https://www.westminster.ac.uk/news/2016/how-stupid-can-smart-be

STIR HUB inspiratie programma Januari 2017

In januari organiseren we verschillende internationale en landelijke skype en webinar sessies om inspiratie te delen rond maatschappelijk ondernemerschap thema’s.

hub-jan-17-invitation

Skype is tussen lokale STIR HUB ondernemer clubs met het oog op het implementeren van de innovaties. Webinars zijn voor iedereen maar met gelimiteerde interactie.

Ga terug

Je bericht is verzonden

Waarschuwing
Waarschuwing
Waarschuwing

Waarschuwing!

Het nieuwe rekenen

In de huidige maatschappij overheerst het denken in economische parameters. De maatschappij is een soort zwarte doos waar je geld in stopt en er komt geld uit. Zolang er meer geld uitkomt dan erin gestopt wordt lijkt iedereen tevreden. Binnen in die doos zien we allerlei radartjes die bezig zijn met geldschepping. Geld is een illusie die je kunt uitvergroten door ermee te goochelen. Als het maken en verkopen van een product “2€” kost en de verkoopprijs “6€” bedraagt dan is er ineens 4€ aan geldwaarde geschapen. Winst noemt men dat. Die 4€ vertegenwoordigt een illusie want het product van 2€ en 6€ is exact hetzelfde. Er tussenin zit een emotionele waarde van de consument die het product heeft gekocht. De 4€ winst zijn dus niets anders dan een emotie, een illusie van waarde die men wil hebben en er een geldprijs voor over heeft.  Met emoties kun je spelen en dat doet de huidige maatschappij dan ook. Als ik een huis wil hebben dan kan ik het kopen of huren. In beide gevallen moet ik een prijs betalen die overeenkomt met de emotie van het beschikbaar krijgen van de woonruimte. Dat heeft veelal helemaal niets te maken met de kostprijs van die woonruimte. Zo werkt het spel van de zwarte doos, geld erin, meer geld eruit. Groei-economie noemen we dat.

Maar het geld dat de consument nodig heeft om iets te kopen en daarmee het geldscheppingsproces mogelijk maakt moet ook ergens vandaan komen. Meestal komt dat uit arbeid, een werkproces dat gekoppeld is aan het creëren van de producten. Als ik dus arbeider ben in het proces dat een product van 2€ op de markt zet en dat ik als consument voor 6€ koop dan zit er een belangrijk gat tussen wat ik als arbeider kan verdienen en wat ik als consument kan kopen. Dat gat wordt opgevuld door diefstal, erfenissen of schulden. Schulden zijn een beslag op inkomsten in de toekomst die onmogelijk te voldoen is als de verhouding tussen mijn productiviteit en  consumptie zover uit elkaar ligt. Met automatisering van productiviteit heb ik daarbij steeds minder kans op arbeid. Met de concurrentie op grondstoffen en de groei van de wereldbevolking zal wat ik wens te consumeren steeds duurder worden. De rekensom van geldschepping en de zwarte doos werkt nog steeds maar ikzelf als mens, arbeider en consument ga onderuit. Een erfenis helpt en anders moeten we diefstal plegen op onze wereldwijde omgeving (lees lagelonenlanden, klimaatverandering, grondstofoorlogen, bodemverschraling, enz) om onszelf toch in stand te houden. De manier van rekenen werkt dus alleen voor de economist maar niet voor de burger noch mens.

De nieuwe manier van rekenen

De maatschappij is nog steeds een zwarte doos maar in plaats van geld stoppen we er menselijke betrokkenheid in en er komt wederkerigheid uit. Betrokkenheid vertaalt zich in energie en talent van de mensen in de maatschappij en wederkerigheid is de verdeelsleutel van wat men door de betrokkenheid weet te realiseren in de vorm van productiviteit. Binnen die zwarte doos willen we nog steeds toegang tot producten en stoppen er nog steeds arbeid in door onze betrokkenheid. We verdelen echter de producten die zo gecreëerd worden onderling vanuit wederkerigheid en als er iets over is dan kunnen we het met anderen ruilen of verkopen die er behoefte aan hebben en ook dat weer onderling verdelen. Het creatieve vermogen van de mens is ongekend en zeker als de mens die vermogens vanuit samenwerking bundelt. Er ontstaat een zwarte doos van overvloed, zonder schulden en waarin de mens als arbeider en consument optimaal rendeert door cocreatie en samenwerking. Zo’n maatschappij noemen we een Sustainocratie.

Intercultural dinner club

Special announcement for expats and international people that are temporary residents in Eindhoven. Participate in our intercultural dinner club and get to know town and fellow citizens in a happy way. At STIR foundation we believe that a multicultural society needs intercultural relationship building to learn about each other, build intercultural bridges of respect, trust and cocreation, and have fun together……

homegrown-invitation

Ga terug

Je bericht is verzonden

Waarschuwing
Waarschuwing
Waarschuwing

Waarschuwing!