“It’s the food my friend” live stream vrijdagavond 9 mei met Joel Salatin te Eindhoven.
Joel Salatin komt naar Nederland. Met zijn verhaal over zijn hartgrondige manier van boeren waarbij hij de landbouw werkelijk toekomst geeft: niet als een last, maar als een lust. Daarvoor neemt hij zo ongeveer alle conventies van de landbouw op de schop, behalve waar het per saldo allemaal om gaat: ambacht, voedsel, bodem en klimaat.
Op vrijdag 9 mei gaat STIR Academy in Eindhoven via een van onze partners De Waard Eetbaar Landschap, de slotavond van de debatserie “It’s the Food my friend”, over de toekomst van landbouw en ons voedsel, waar Joel Salatin laatste Keynote speaker is, vanuit Universiteit Wageningen, rechtstreeks streamen.
De avond wordt gefaciliteerd in de Wasvenboerderij http://www.wasven.nl aan de Celebeslaan 30 te Eindhoven. De zaal is open vanaf 19.30 uur. Het debat begint om 20.00 uur tot 22.15 uur.
Wij verzoeken u vriendelijk zich vooraf aan te melden ivm beperkt aantal plaatsen. De toegang bedraagt het traditionele koffietientje (€10 of een AiREAS munt). 2 studenten kunnen meedoen voor de prijs van €10.
Voor nadere informatie en/of aanmelding Nicolette Meeder, 06-54282812 of nicolette.meeder@stadvanmorgen.com
Onder de vele 40 plussers bevinden zich enorm veel mensen die onnodig in een uitkering zitten.
Zij willen zich dolgraag nuttig maken in de maatschappij maar worden geblokkeerd. Het zijn mensen die veel persoonlijke en professionele levenservaring genieten maar door de maatschappelijke structuur van geldafhankelijkheid zich amper kunnen ontplooien. Er zijn in ons bestaan een aantal zaken economisch vastgelegd waar men aan moet voldoen met geld. Om eraan te voldoen moet men solliciteren in de beperkt overgebleven ruimte van werkgelegenheid voor deze doelgroep, of leven van een uitkering. De grote knelpunten die mensen in een uitkering houden zijn vooral de lasten van huisvesting.
Bevrijden van last
Als deze concrete groep mensen (tijdelijk) “bevrijd” zou worden van deze geldgedreven verplichtingen dan zou men al snel de emotionele en intellectuele ruimte krijgen om zich te richten op concrete waardecreatie. Dat was oorspronkelijk ook de gedachte achter het concept “uitkering”. Nu blijken financiële verplichtingen een molensteen die de vooruitgang in de weg staan. De uitkering is als enige redmiddel voor handen. De combinatie van de verplichtingen en redmiddel staat de individuele zelfontplooiing structureel in de weg.
Waardecreatie is de basis van het ontwikkelen van een nieuwe economie. Het staaft zich op de leiderschap discipline van verandering. Daarvoor is ruimte in tijd en emotionele vrijheid nodig die niet door het huidige korte termijn systeem wordt gegund. In elke vorm van ondernemerschap geldt de incubatietijd van minstens 6 maanden om tot eerste resultaten te kunnen komen, mits men zich er volledig voor kan inzetten. En dan nog is er geen stabiele situatie, alleen tekenen van opbouwende vooruitgang en kleine successen. De druk om aan groeiende maandelijkse verplichtingen te voldoen, schulden af te lossen die zich automatisch opbouwen door de geldgedreven maatschappij, en sollicitatieverplichtingen die onbevredigende resultaten opleveren, zorgen ervoor dat de aandacht niet gaat naar waardecreatie maar overleven. Daardoor lopen de maatschappelijke lasten op door te lang verblijf in een uitkering waardoor de bureaucratie zich verder verhardt in plaats van vermenselijkt. Het zijn niet alleen de maatschappelijke lasten die een probleem zijn maar de uitzichtloosheid van deze groep uiterst waardevolle mensen zorgt voor gezondheid problemen, psychische klachten, verslavingen, echtscheidingen en vele andere uitingen van depressie en chaos. In een economie met permanente groeiambities is dit geen manier om met mensen om te gaan. Dat doet men dan ook zo min mogelijk en tracht oplossingen te vinden in meer belastingen, automatisering en een nieuwe golf van speculatie rond materiële belangen.
Spanningsveld en de Stad van Morgen
Stad van Morgen probeert al jaren om in dit spanningsveld tussen menselijkheid en materialisme, geldafhankelijkheid en waardecreatie een rol te spelen door de beoogde groep te betrekken bij de Sustainocratische processen van de Stad van Morgen. Door de druk van de korte termijn financiële verplichtingen raken we steeds onze mensen kwijt. Niet omdat ze elders terecht zijn gekomen maar omdat ze in permanente onrust verkeren. We hebben gezocht naar alternatieve woonruimte in de leegstand die zich ontwikkelde maar kregen geen steun van de instanties die de dode stenen nog steeds waardevoller achten dan de menselijke creativiteit. Er zijn nog steeds genoeg speculanten die panden willen benutten voor hotelruimte of verbouwing naar dure appartementen. Met die lucratieve perspectieven gaan gemeentes, vastgoedeigenaren of bedrijven en banken liefdevoller om met de stenen dan de mensen. Ook de belastingvoordelen van tijdelijke leegstand zijn groter dan de risico’s op gebied van werken in de maatschappelijke sector. Veel stichtingen in de sector van hulpverlening gaan onderuit door gebrek aan subsidies en de hoogte van huurlasten. Ook worden veel te veel mensen uit hun huis gezet door betalingsachterstand terwijl men misschien al decennialang actief aan het afbetalen was. Ondertussen groeit het dwangmatige geldvermogen van Nederland in handen van enkelingen terwijl het creatieve vermogen zit weg te kwijnen thuis omdat de kansen van zelfontwikkeling zijn ontnomen.
STIR Eilanden van emotionele rust en productiviteit
De laatste jaren heeft de Stad van Morgen projecten voorgesteld aan gemeentes die te maken hadden met leegstand in oude, vrijkomende kloostergebouwen of kazernepanden. De panden liggen veelal wat afgezonderd en worden bewoond door enkele bejaarde mensen van een oude religieuze ordes. Voor veel gemeentes zijn de panden een last wegens onderhoud kosten terwijl soms de bewoonbaarheid te betwisten is wegens asbest, achterstallig onderhoud of te hoge leefbaarheid lasten in de context van deze tijd. Stad van Morgen doet dan ook het aanbod om de panden niet over te nemen maar op te nemen in een functionele coöperatie, een STIR eiland voor mensen die niet in een uitkering thuishoren maar rust en tijd nodig hebben om zichzelf weer te hervinden zonder de negatieve prikkels van de economische wereld.
Het lange termijn gebruiksrecht, de onderhoudsverplichtingen en stimulans voor menselijke creativiteit en productiviteit worden dan ondergebracht in een samenwerkingsverband tussen de overheid en Stad van Morgen. Voor de overheid halveren zich de som van de lasten (uitkeringen + gebouw lasten) terwijl de betrokken mensen een onderkomen krijgen in een omgeving van zelfredzaamheid, samenwerking en waardecreatie. De waardecreatie komt eerst ten goede van de huisvesting en leefgemeenschap om daarna zich verder uit te breiden naar productiviteit voor een bredere inzet. Mensen die hun eigenwaarde weer hervinden ontwikkelen zich positief en productief zonder zich meteen te verplichten naar de wereld van de geldstandaard. Misschien is men eerst op zoek naar nieuwe of verborgen talenten die meer passend zijn bij de eisen van deze tijd. Leerwegen en diversiteit van activiteiten zijn belangrijk in het centrum om een ieder de kans te geven zich zoveel mogelijk te kunnen (her)ontdekken. Steeds blijft er een stip op de horizon waar projecten aan worden ontleend die de expertise benutten die aanwezig is. Die projecten zijn altijd verbonden aan Sustainocratisch gedachtegoed en beperken zich niet tot het centrum alleen maar het hele gebied waar de coöperatie dienstbaar aan is.
De deelnemers verblijven niet voor onbepaalde tijd in het centrum. Men bouwt krachten op tot het moment dat men weer ambities waar kan gaan maken. Dat is het moment dat men weer uitvliegt naar de grote wereld van variatie, groei en uitdaging.
Gebiedvoorbeelden
Zo hebben we een aantal gebieden gezien maar kwamen steeds weer oude dogma’s tegen die onoverkomelijk bleken, zelfs in een samenwerkingsconstructie:
Economische dogma’s: overdracht belang tegen geldelijke vergoeding waarbij meestal ook enkele andere dogma’s overgedragen worden die ontwikkeling bemoeilijken
Bestuurlijke dogma’s: zoals monumenten zorg bepalingen die zo op de detail zijn beschreven dat er geen zelfredzaamheid noch redelijke onderhoud activiteiten te plannen zijn zonder exorbitante kosten en bureaucratische relaties. Maar ook allerlei beperkingen wegens oude problemen die een rol spelen (oude tuinen, bodemvervuiling, bewoonbaarheid beperkingen, enz)
Religieuze dogma’s: wens om bepaalde stromingen in stand te houden met bijbehorende verplichtingen
Het gebouw moet (deels) bewoonbaar zijn, over voldoende land beschikken voor zelfredzaamheid in voedsel en energie voorziening, en voldoende vrijheid bieden voor eigen inzichten en projecten. Natuurlijk kunnen we rekening houden met historische banden en respectvolle afspraken maken mits deze de doelstelling en werkwijzen niet in de weg staan. In juiste gebouwen combineren wij scholing voor volwassen met zelfredzaamheid projecten voor 40 plussers. In principe zouden we een gebouw per middelgrote gemeenschap (200K tot 400K bevolking) willen benutten nadat we eerst de formule hebben bewezen. We zouden op menselijkheid ook de STIR lus toepassen.
Voorbeeld 1: Fort Isabella (Vught) als educatief wereldcentrum lokale zelfredzaamheidVoorbeeld 2: Marienhagen (Eindhoven) als creatief educatief centrumVoorbeeld 3: Kloosterdorp Steyl – spiritueel en educatief zelfredzaamheid centrum
Nu hebben wij het gebied van de Genneper Parken (Eindhoven) op het oog, rondom het Milieu Educatie Centrum.
Op de vraag van “wat is eigenlijk waarde?” kwam een grote diversiteit aan antwoorden. Jean-Paul legde de link met de evolutie van het leven op Aarde. De allereerst waarde is natuurlijk “het leven” zelf dat door de unieke omstandigheden op onze planeet tot stand is gekomen door de harmonieuze verbintenissen tussen moleculen. Die harmonieuze, energetische verbanden zijn ook de eerste materiële dragers van de waarde van het leven. Dit zien we ook in de onderlinge relaties tussen onszelf, binnen in ons lichaam met miljarden minuscule wezens, met onze relaties onderling en met onze natuurlijke omgeving.
Jean-Paul vraagt “wat is waarde”?
Vanuit dat perspectief toont hij de vier gebieden die elk uit gaan van eigen waardesystemen: groei (hebzucht), concurrentie (chaos, overleven), bewustwording (leiderschap, verandering) en nieuwe harmonie (gemeenschap, samenleving, cohesie). Binnen de context van harmonie gelden andere waarden dan in groei of concurrentie. Wanneer wij samen een maatschappij vormen dan zoeken wij harmonieuze waarden binnen die gemeenschap. Waarom zouden we anders een stabiele, gebied gebonden groep vormen? De waarden die een stabiele gemeenschap waarborgen zijn volgens de Sustainocratische leer: voeding (incl drinkwater), gezondheid, veiligheid (incl. huisvesting, respect), zelfbewustzijn en zelfredzaamheid (als groep door de inzet van de individuen).
Als we naar onze huidige maatschappij kijken kunnen we ons afvragen of we wel maatschappij zijn? De onderlinge relatie tussen burgers, instanties en de omgeving is op basis van geld uitgedrukt in Euros, een groei-economie en vele concurrerende consequenties die haaks staan op de duurzame principes van harmonie. We kunnen dus stellen dat wij geen harmonieuze samenleving hebben, meer een gebaseerd op groei (hebzucht) en concurrentie. Hierdoor ontstaan crisissen die te maken hebben met “points of singularity”, ofwel de onhoudbaarheid van exponentiële groei. Het natuurlijke resultaat is dat het systeem instort. Dat kan de vernietiging van het systeem tot gevolg hebben of het fractaal opdelen van het systeem in kleinere eenheden. Dat laatste gebeurt dan weer in het veld van chaos door de onderlinge concurrentie tussen de kleinere, eenzijdig op geld gebaseerde eenheden. Dit is een normaal, natuurlijk proces dat alleen doorbroken kan worden door een nieuwe fase van bewustwording (verandering en aanpassing) en differentiatie op weg naar harmonieuze verhoudingen.
De grote vraag is in deze maatschappij van vandaag hoe wij van een euro-afhankelijke hebzucht maatschappij van onzekerheden kunnen transformeren naar een waarden-gedreven harmonie maatschappij van zekerheden?
Waar we staan, waar we naartoe willen, maar NIET via collectieve chaos
Loes is van huis uit maatschappelijk werkster maar heeft besloten zich te gaan oriënteren op de nieuwe maatschappelijke verhoudingen die nodig zijn om weer een fase van harmonie te brengen. Haar werkgebied is Tilburg waar zij met allerlei waardesystemen heeft geëxperimenteerd. Zij heeft kennis van de ruilhandel, LET’s, enz maar heeft steeds gemerkt dat de nieuwe systemen maar een versnipperde of eenzijdige vorm van ontwikkeling doormaakten. Dat werd veroorzaakt door de menselijkheid van de betrokken partijen. Voor materiële zaken zoals ruilen van voedsel of technische middelen is de waardebepaling redelijk te beheersen maar bij immateriële zaken, zoals zorg is dat veel lastiger. Het onderlinge contact, de vertrouwensbasis en kwaliteit zijn ook maatstaven die aandacht behoeven en niet in de sfeer van vrijblijvendheid dienen te hangen. Zij presenteert een, voor haarzelf revolutionair systeem op basis van punten en spreekt de intentie uit om dit in Tilburg uit te rollen. Daarbij komt ze, net als iedereen, dezelfde beren op de weg tegen. Ze heeft haar hoop gevestigd op Europese steun en vraagt aan Jean-Paul waarom bepaalde Eindhovense zaken niet ook in Tilburg gedaan worden? Het antwoord is eenvoudig. Alle pioniersinitiatieven zijn mensenwerk en nog geen systeem. Het is erg netwerk intensief om dit van de grond te krijgen. Wij (Stad van Morgen) hebben wel een netwerk in Tilburg maar nog geen mensen die zich volgens de Sustainocratische kaders verbinden en lokaal uit willen dragen. Ook in Eindhoven hebben we heel veel tijd nodig gehad om de lokale waardeprocessen te bewijzen en te borgen.
In het college zitten mensen met ervaring op gebied van alternatieve waardesystemen
Naar aanleiding van de presentatie van Loes kwam de interactie op gang met de ervaringsdeskundigen die vanuit de zaal hun eigen ervaringen deelden. Zo kwam men al snel de conclusie dat waardesystemen gebaseerd dienen te zijn op onderling vertrouwen. Dit kan vooral zich ontwikkelen als de participanten elkaar kennen. De lokale context is daarom belangrijk als ook de diversiteit van de ruilmogelijkheden. Zodra materiële zaken zich mengen met menselijke dan komen er meer dingen bij kijken dan alleen de beschikbaarheid van vraag en aanbod via een website.
Vertrouwen is pas de 4e laag in de waardekolom
De discussie over menselijk talent en vertrouwen was aanleiding voor Jean-Paul om twee kernzaken ter inspiratie mee te geven aan de aanwezigen:
1. De waardekolom in de context van harmonieuze relaties (in tegenstelling tot hebzucht en concurrerende relaties)
Basis – Talent (“Ik Ben” = de som van de ethische, empathische normen en waarden waarmee iemand zich verbindt met de groep)
Veiligheid (het onderlinge respect waarmee men met elkaar omgaat)
Gelijkwaardigheid (niemand is meer of minder. Men schakelt op basis van menselijk waarden en hogere doelen)
Vertrouwen (zonder empathie, veiligheid of gelijkwaardigheid is vertrouwen NIET mogelijk)
Samenwerking (resultaat, waarde of hoger doel gedreven)
2. De waardeformule
Talent x Inzet x Hoger Doel = Meerwaarde x Wederkerigheid
Als voorbeeld wordt AiREAS Eindhoven genoemd waarin het hogere doel “gezonde stad vanuit luchtkwaliteit” is en de meerwaarde wordt bepaald door de multidisciplinaire stappen die de leden zetten. Bovenstaande waardecreatieproces wordt er integraal in toegepast. De Euro speelt erin amper een rol, hooguit als investeringsmiddel. Hieronder de recente verslagen van de AiREAS bijeenkomsten die altijd publiekelijk bekend worden gemaakt (vertrouwen)
Veel wordt er gesproken over “leiderschap” in de politiek en het bedrijfsleven maar in feite heeft men het in Nederland en de bestuurlijke wereld uitsluitend over “management”. In de wereld van economie wordt nog maar bar weinig leiderschap toegepast terwijl juist in de grote uitdagingen van de wereld het begrip van essentiële betekenis is. Als we kijken naar de verantwoordelijkheden binnen de context van het creëren van “duurzame menselijkheid en vooruitgang” dan kunnen we stellen dat decennia lang management verantwoordelijk kan worden gehouden voor alle problemen, en het gebrek aan leiderschap, of gebrek aan ruimte voor leiderschap, verantwoordelijk is voor het uitblijven van de oplossingen. Willen we voorkomen dat leiderschap zich met harde hand moet manifesteren om gehoord te worden of dat het pas door chaos en ellende de ruimte krijgt, dan moeten we eerst snappen waar het om gaat en het daarna een functioneel plekje geven in onze maatschappij. STIR doet dit als pionier op gebied van transformatief leiderschap. Maar eerst:
Management: Het beheersen van vaste processen met het oog op de groei, verbetering en optimalisatie ervan
Leiderschap: Het creëren van nieuwe initiatieven en processen vanuit visie of noodzaak
De traditie leert dat management op termijn leiderschap blokkeert totdat chaos en verval management weer opbreekt en leiderschap zich manifesteert
De recente opmerking van Premier Rutte dat hij regeert zonder visie “omdat visie geld kost” spreekt boekdelen. De politiek en regering redeneert vanuit vaste patronen die zijn samengesteld uit regels en geldafhankelijkheid. Het managen daarvan, vooral in een tijd van recessie, is al moeilijk genoeg. Wanneer we daarbij het principe van “verandering” gaan toepassen dan kan het de hele oude stabiliteit ontwrichten. Geen enkele premier durft zich daaraan te wagen en laat liever chaos ontstaan dan het zelf te veroorzaken. Het voorkomen van chaos is namelijk niet uit te leggen in een democratie. Daarom heerst er in elke regering een geldgedreven management cultuur met angst voor en zelfs verzet tegen verandering.
Management wordt gekenmerkt als “realisme” omdat het uitgaat van bekende patronen die uit te leggen en voorspellen zijn.
Leiderschap wordt betiteld als “idealisme” omdat het uitgaat van idealen, passie en visie waar nog geen bewijsvoering voor is.
STIR (Stad van Morgen)
Economie is koud en verstoken van moraal of werkelijkheid-zin door het concept “geld”. De realiteit van structurele vervuiling, opwarming van de Aarde, gebrek aan menselijkheid, materialisme in de systemen, enz wordt door de economische geldafhankelijkheden ontkend en afgedaan als slap en zweverig. Ondertussen lopen de gevolgen op tot enorme en verwijtbare proporties die de huidige management cultuur welhaast tot misdadig kenmerkt. Bestuurders die dit inzien nemen vaak afstand van hun functies wegens de morele verantwoording die men aan zichzelf en omgeving dient af te leggen. Zo ontstaat er een mogelijke zelfselectie van hebzucht in materialisme en macht die uitsluitend robotachtige mensen zonder geweten en scrupules over laat aan het bestuurlijke roer.
Daarom vraagt STIR aan machthebbers met gewetensbezwaren om juist aan het roer te blijven en zich te verbinden aan de leiderschap activiteiten van de Stad van Morgen. Zo kan men de autoriteit van de positie gebruiken om veranderingen teweeg te brengen die via de STIR lus worden veroorzaakt. Het leiderschap van STIR is niet persoonlijk noch economisch maar gedreven door de grote werelduitdagingen van deze tijd (voedsel schaarste en manipulatie, gezondheid-schade door vervuiling, veiligheidsproblemen door gebrek aan aandacht, blindheid van de massa door gebrek aan bewustzijn en geldafhankelijkheid door gebrek aan zelfredzaamheid) die lokaal worden opgepakt.
De grote STIR doorbraak positioneert leiderschap op gelijkwaardige basis naast management en voorkomt zo de chaos van verval
Door de grote uitdagingen (global issues) te lokaliseren (local solutions) creëren we leiderschap stappen die het management voeden met onderbouwde vernieuwing. Er is dan geen agressie of chaos nodig voor leiderschap om zich te manifesteren, alleen een geweten bij bestuurders en de bereidheid stapsgewijs deel te nemen aan vernieuwing en deze toe te passen binnen de complexiteit van management. Transformatie economie noemen we dat. Het hele verhaal wordt in dit plaatje duidelijk gemaakt.
Leadership feeds progress that is managed by finance
Het is ongevaarlijk, risicoloos, en verandert bestuurlijke verwijtbaarheid in betrokkenheid waarbij men zelf voorzichtigheid toepast in relatie tot de gewenste lokale balans. In Eindhoven passen we het proces toe waarbij erg veel energie gaat zitten in het betrekken van de autoritaire “management” partijen in het leiderschap proces. Dit is lastig omdat men de traditie van macht hanteert en moeite heeft met commitment aan externe leiderschap processen met weerslag naar de eigen autoriteit. Het is dan ook een uitdaging op zich om de juiste mensen aan te spreken en te betrekken.
Als men eenmaal het proces aanvaardt en individueel, collectief en institutioneel doormaakt dan is het aan STIR om het te borgen vanuit waardecreatie en leerproces. Door de precedenten die we hebben geschapen kunnen we nu ook het leerproces aanbieden aan de wereld via het zogeheten “holistische leerprogramma” van de STIR Academy. Samenwerkend met partners uit het praktische wetenschappelijke en hoger beroeps onderwijs, training en coaching trachten we de wereld van bedrijfsleven, overheid, kennisinstellingen, semi-overheid enz te betrekken bij deze ontwikkelingen en bewijsvoering waar men liever vroeg dan laat mee om dient te leren gaan uit eigenbelang
Als 50 woorden genoeg zijn om de positief vooruitstrevende creativiteit van de mens te benadrukken, hoeveel woorden hebben we dan nog nodig om de uitdagingen van de opwarming van de Aarde, vervuiling, oorlog en andere wereldzaken met elkaar aan te pakken?
Kennis voor iedereen in de wereld, te beginnen in uw stad of wijk
In mijn visie is kennis en bewustwording een eigenschap van de mensheid die niet alleen beschikbaar dient te zijn voor de hoogste betaler of bieder maar voor iedereen. Het gaat namelijk niet om de cognitieve wetenswaardigheden alleen maar wat men ermee doet om vormen van vooruitgang te boeken. De informatie vrijheid van internet biedt ruimte voor ruis, manipulatie en informatievervuiling. De verantwoordelijkheid om het kaf van het koren te scheiden ligt in handen van de mens zelf volgens de criteria die men daarvoor toepast.
STIR (Stad van Morgen) wil kennis, vaardigheden en goede voorbeelden benutten voor onze duurzame menselijke vooruitgang volgens de uitdagingen van deze tijd. Dat vergt een toetsing van informatie op basis van een bepaalde visie, eigen ervaringen en “bewezen resultaten”. Om de informatie te delen gebruiken wij de faciliteiten van internet in combinatie met lokale bijeenkomsten voor overleg over de mogelijke lokale toepassing van de inspiratie. Overal in de wereld zijn inspirerende mensen bezig met duurzame ontwikkelingen. We kunnen allemaal van elkaar leren en de inspiratie zelf uitproberen, ongeacht de complexiteit. Door STIR op te zetten als een lokale HUB (zaaltje met goede internet verbinding en publiek) kan de hele wereld meedoen, of het nu inspiratie is uit eigen stad of land, of ergens uit de wereld. Het kan allemaal, live, zonder extra kosten dan het lidmaatschap. Wat men lokaal rekent voor de processen is aan de HUB master.
Global STIR Academy zorgt voor het kader, het inspiratie netwerk en de structuur. De HUB zorgt voor het lokale publiek, de keuzes en de vertaalslag naar eventuele lokale projecten. Drie voorbeelden:
De eerste online skype conferentie organiseerde STIR in 2009 in het toenmalige ICSE met Herman Wijffels als online preker
eerste HUB in Eindhoven werkt al meer dan een jaar en heeft 2 maandelijkse sessies in samenwerking met Fontys hogeschool
Gesprekken zijn gaande met Madrid, Barcelona, Budapest, Brussel, wijken in Eindhoven, Taipee, Miami, enz
Op 29 April neemt STIR deel per skype aan het wereldcongres over armoede in Madagascar
Online spreker en panellid
Hoe werkt het?
STIR werkt op basis van lidmaatschap (zo wordt het een wereldwijde coöperatie voor duurzame vooruitgang) en wederkerigheid. Dit laatste betekent dat als het netwerk inspiratie van u afneemt u er evenredig 1 op 1 voor terug krijgt op afroep en planning. Als u alleen maar afneemt dan zijn er kosten aan verbonden maar als u ruilt dan heeft u honderden sprekers tot uw beschikking zonder kosten. De kunst is om er wat lokaal mee te doen door kennis in de praktijk uit te voeren.
De HUB, sprekers en inspiratiebronnen binnen STIR ontwikkelen ook een wederzijdse waardebepaling volgens STIR criteria van een “betere wereld” waardoor de populariteit van elk kan worden gemeten. Daar doen we ook wat mee, gebruik makend van de lidmaatschap gelden en de fondsen die zich ontwikkelen. Wat precies dat wordt tzt bekend gemaakt en heeft altijd te maken met duurzame menselijke vooruitgang.
Jason Clarke raakte betrokken bij STIR op 12.12.12 toen wij studenten uitnodigden om over “Europa van Morgen” te reflecteren. Jason is een gepassioneerde jongeman van 20 die zich laat inspireren door de uitdagingen van deze tijd. De vraag is ontstaan of hij een uitzondering is of een betekenisvolle afspiegeling van een zelfbewuste nieuwe generatie? Daar gaat het college over….
Introductie door Jean-Paul Close
Jean-Paul legt de basis van dit college door de jeugd te positioneren in een evolutionaire werkelijkheid van vele prikkels. Enerzijds is er de consumptie economie, generaties van gescheiden ouders, individualisme, onpersoonlijke opvoeding, mogelijk gebrek aan familiare warmte, geld gedrevenheid, cognitie georiënteerde opleidingen, enz. Anderzijds zijn er de prikkels van internet, global warming, vervuiling, armoede, multicultureel samenleven, zorgen over de dag van morgen, enz. Hoe gaan jongeren hiermee om? Wat als we bedenken dat de ouders waarschijnlijk behoren tot de laatste oliegeneratie en de volgende generaties het moeten doen met innovaties die nog niet bestaan. Wacht de jeugd af? Of gaat men bewust om met verandering en verantwoordelijkheid? Al dan niet met hulp van de zelfbewuste oudere generatie?
Ook zien we, volgens Close, verschillen tussen de generaties door de effecten van internet op de interpretatie van de werkelijkheid. Waar ouderen het moesten doen met boeken, 2D beschrijvingen, levenservaringen en de eigen verbeeldingskracht, krijgen de internet jongeren alle mogelijke informatie in real time 3D ruimtelijk voorgeschoteld op instantaan verzoek. De wereld van kennis staat tot hun beschikking maar de interpretatie ervan is persoonlijk, afhankelijk van de instelling van de individu en de vertaalslag van prikkels uit de omgeving. De een laat zich verleiden tot klatergoud, de ander tot chaos, terwijl een enkeling (zoals Jason?) vroegtijdig het bewustzijn en verantwoordelijkheid zin op lijkt te zoeken.
Jason Clarke Hoe ziet de opkomende generatie het?
Jason Clarke
Jason begint zijn verhaal met de inspiratie die hem bewust maakte van grote nieuwe uitdagingen. Zijn persoonlijke zoektocht is gericht op balans in het leven en hoe je omgaat met het “nu”.
Hij verwijst naar zijn kennismaking met STIR in 2012, het boek over Sustainocratie en zijn eigen speurtocht naar die balans. Jason voelt zich meer bewust dan zijn leeftijdgenoten en vaak niet begrepen. Toch ziet hij zichzelf niet als anders, alleen misschien meer enthousiast over zijn inzichten. Hij laat zich vooral inspireren door een aantal grote voorbeelden:
* Alan Sugar – UK
* Al Gore – USA
* Jan Rotmans – NL
“Ondernemend burgerschap is erg belangrijk voor mij” zegt Jason. Hij vindt actief burgerschap een onderschat thema dat zich veel sterker zou kunnen manifesteren. Hij heeft niet voor niets een MBO opleiding burgerschap gedaan. Op de vraag waarom Jason zich zo spiegelt aan deze voorbeelden heeft hij niet direct een antwoord klaar. Zijn bewustwording kwam ergens in 2012. Na wat graafwerk in het geheugen kwam hij uit bij een oom in Engeland die succes had geboekt in de ICT in de jaren tachtig. Gedurende de carrière was de man bedrogen uitgekomen door de Amerikaanse uitmelk praktijken waardoor hij voor zichzelf was begonnen. Hij gaf Jason de eerste adviezen die uiteindelijk tekenend werden voor de manier waarop hij naar het leven ging kijken. De oom gaf hem wijze tips die voortkomen uit gedreven ondernemerschap. De grote wens van Jason is om zijn professionele toekomst te ontwikkelen door maatschappelijk verantwoord ondernemerschap.
Marja Verhagen
Tijdens het college raakt Marja geïnspireerd om beelden bezig te zijn en tekent een symmetrische vlinder. Na afloop van het college biedt zij deze aan Jason aan.
Marja raakt op haar eigen manier geïnspireerd en brengt dit tot uiting
Jean-Paul Close
Jean-Paul positioneerde de bewustwording van de 66 jarige oom, getekend door levenservaringen en op een leeftijd waarin “zelfbewustzijn en harmonie” een grote rol spelen, in relatie tot de 20 jarige zoekende jongeman die in de persoonlijke groei fase zit met oude concurrentie en nieuwe bewustzijnsprikkels rond verduurzaming. Er volgt een verhandeling over de harmonieuze frequenties en interactie tussen de mens in verschillende levensfasen en omstandigheden. Het thema komt op “angst” waarbij ook de bewustwordingsprocessen besproken worden die horen bij dit soort situaties van groei in bewustzijn.
De mens en interactie met de omgeving
1 April
Na het serieuze component van het college kon er aandacht worden besteed aan de geest van de dag zelf: 1 April. Er werden wat leuke voorbeelden aangehaald van de grappen die in de loop van de tijd bekend zijn geworden. De spaghetti-oogst uit 1957 was een leuk voorbeeld,
Spaghetti oogst
net als het filmpje uit 2008 van de BBC over de nieuwe migrerende pinguïnsoort:
Tot mijn verbazing las ik in de krant dat de Russische economie zou leiden aan de “Nederlandse ziekte”. De opmerking werd gemaakt door de Russische premier. Zijn inzicht zou betekenis geven aan de gemakzuchtige eenzijdige economische benadering van handel in fossiele brandstoffen van eigen bodem. De gemakzucht zou elke impuls van creativiteit en economische diversificatie van belangen in de weg staan. Dit is een “ziekte” omdat het een land uiterst kwetsbaar maakt. Het blijkt een term die in de jaren 60 is ontstaan toen de opkomende gasbaten Nederland in een crisis doppelden. Deze “ziekte” tekent Nederland nog steeds. Ook Rusland heeft er kennelijk last van. Alleen Rusland is zich er openlijk van bewust, Nederland blijkbaar veel minder.
We investeren in de zogenaamde kernsectoren om het grote speculatieve geld bij ons te houden. Dat levert geen arbeidsmarkt op nog ondernemers van eigen bodem. Europa heeft een ander bewustzijn dat zich uit in Horizon2020 en een stimulans tracht te zijn voor MKB en eigen inhoudelijke productiviteit. Dat sluit beter aan bij de opvattingen van de Stad van Morgen. Wij zijn hebben geen Dutch disease maar hebben wel last van de omgeving die er onder lijdt. Daarom gaan we de stap nu naar Europa wagen met medewerking van ons netwerk. STIR Antwerpen is een voorbeeld. http://stirantwerpen.wix.com . Ook met AiREAS en VE2RS zijn stappen gezet.
“Dutch disease” kan ik ondertussen toevoegen aan het toch al verontrustende rijtje van verwijzingen in de Engelse taal naar vermeend Nederlands gedrag. Denk aan:
* Dutch courage: dronkenmansmoed
* Go Dutch: ieder voor zich betalen
* Double Dutch: onbegrijpelijk
* Dutch treat: consumeren op andermans kosten
De basis van de consumenten economie is dat de consument consumeert. Degenen die deze consumptie mogelijk maken beveiligen hun economische belangen optimaal door consumptie in contracten vast te leggen. Wanneer het de consument economisch minder gaat (hetgeen steeds vaker gebeurd) dan is men de klos. Een greep uit berichten van instanties wanneer een consumptie contract wordt verbroken:
* Mobiele telefoon: Wij brengen u de 7 resterende maanden in rekening.
* Koophuis: Als hoofdelijk aansprakelijke bent u verantwoordelijk voor het negatieve saldo en de restschuld van de verplichte verkoop.
* Huurhuis: U heeft een contract waarin u zich verplicht per maand te betalen. Als u per 3 maanden betaalt volgt uit huis plaatsing omdat u niet aan uw contractverplichtingen voldoet.
* Onterechte terugvordering bijstand: Er volgt geen tussenkomst van de rechter. U kunt bezwaar maken dat door de overheid zelf wordt beoordeeld. De overheid heeft daarna het recht via de deurwaarder rechtstreeks beslag te leggen op uw bezittingen.
* Achterstallige betalingen: U bent incasso en rentekosten verschuldigd als ook eventuele gerechtelijke kosten.
* Verzekering: uw zorgtoeslag betalen wij rechtstreeks aan de zorgverzekeraar en u betaalt verplicht een verhoogde premie van 40%.
* Energierekening: Bij betalingsachterstand schakelen wij meteen gemeentelijke schuldhulpverlening in en maken geen rechtstreekse afspraken.
* Vervuiling: De vervuiler betaalt en dat is de consument via belastingen en eigen gezondheid. Het beleid verplicht tot vervuiling om de maatregelen via belastingen te kunnen bekostiging.
* Solidariteit: De wet van solidariteit bepaalt dat alle Nederlanders evenredig meebetalen aan de zorglasten. Deze worden echter door semioverheid omhoog gedreven waardoor men in 10 jaar 5x zoveel betaalt zonder alternatieve keuzemogelijkheden noch ondernemende vrijheid ervoor.
Basis van menselijk bestaan
De contracten gaan vooral over huisvesting, energie, verzekeringen en communicatie. De belastingen komen daar ook bij. Het gaat om de basiszekerheden van de mens die zo in de macht van geldgedreven contracten terecht zijn gekomen met evenredige manipulaties van de belangenpartijen die zo juridisch gesteund worden. Moreel is het debat niet mogelijk want “regels zijn regels” en “u heeft toch een contract getekend?”.
Zo is een persoon of gezin die in financiële problemen komt te verkeren al snel tussen 20% en 40% duurder uit dan de meer welgestelde burgers. De contracten gaan over de basiselementen van een menswaardig bestaan die ook veelal een grondwettelijke kern hebben. Men kan niet anders dan zich ondergeschikt maken aan de contracten door gebrek aan alternatieven. De grondwet wordt zo ondergeschikt gemaakt aan economische belangen van bedrijven, overheden en semioverheid, terwijl de grondwet oorspronkelijk voor integrale menselijkheid was opgesteld.
Juridisch heeft de consument geen kans want een contract is een bindende overeenkomst. Wetten ook, hoe verwerpelijk ook, omdat zij zogenaamd democratisch tot stand zijn gekomen. Maar dat is niet zo. De burger stemt voor zekerheden maar het bestuur regeert vanuit geldbelang en afhankelijkheid waar men zekerheden aan ontleent die niet meer voor iedereen toegankelijk zijn. De overeenkomsten en verschillen tussen economie en menselijkheid zijn niet eenvoudig te onderscheiden maar het spanningsveld is overduidelijk aanwezig tussen materiële belangen en schade aan menselijkheid.
Maatschappelijk zijn de kansen voor verandering beperkt omdat de geldgedreven belangenlobby, die over de contracten gaat, machtig is in een bestuur dat zich afhankelijk heeft gemaakt van dezelfde geldbelangen via de organisatie van de belastingen en de uitgaven aan gevolgenbestrijding.
Groeiend spanningsveld
Het probleem wordt steeds groter omdat de beide kanten van het spanningsveld zich voeden met de tegenstrijdigheid. Het geldbelang scherpt de contracten en bureaucratie aan terwijl men economisch onder druk staat. Het menselijke belang staat steeds meer op de tocht door de onmenselijkheid van de zuigkracht van de contracten en wetten waardoor steeds meer mensen in de problemen komen. Aan die problemen ontleent het geldsysteem en de bureaucratie weer macht waardoor het ene het andere voedt.
Maatschappelijke onrust en onrecht bouwt zich op. De mens voelt zich machteloos. Het geldsysteem valt om en verweert zich met onmenselijke maatregelen.
Niet constitutioneel
We maken hooguit een veranderkans als we de contracten en wetontwikkeling zelf (als mens) op morele gronden onconstitutioneel zouden verklaren, in strijd met de grondwet. We kunnen ook, daar waar mogelijk, zelfredzaamheid betrachten zodat contacten geen grip meer hebben op ons. Maar die mogelijkheden zijn beperkt.
De transformatie kan vrijwillig of noodgedwongen
Wat kunnen we doen als we ons verenigen? We kunnen eisen van menselijkheid gaan stellen aan het bestuur. We kunnen zelf initiatieven ontplooien. Dat is wat de Stad van Morgen doet.
Met terugwerkende kracht kan misschien juridisch actie worden ondernomen met betrekking tot koophuizen waarbij hypotheken door banken, met steun van de overheid, onder valse voorwendselen zijn verstrekt.
Bij huurhuizen mag een woningbouwcorporatie geen beperkingen opleggen als mensen een evenredige bijdrage kunnen leveren in natura of termijnen.
Overheid mag geen wetten opleggen die eenzijdig materialisme in de hand werken en menselijkheid onconstitutioneel maken.
De solidariteitwet moet op de schop om ruimte te bieden aan nieuwe zorg en zelfredzaamheid alternatieven.
Consumptie contracten mogen geen diensten in rekening brengen die niet zijn geconsumeerd, zeker niet bij contractbreuk onder force majeur.
Leegstand dient beschikbaar te komen voor opvang van mensen en gezinnen die tijd nodig hebben voor bezinning en heroriëntatie van hun eigenwaarde en maatschappelijke bijdragen.
Zelfontplooiingsmogelijkheden dienen geschapen te worden in vrijheid, zonder beperkende blokkades, om tot maatschappelijke vernieuwing te leiden, vooral in tijden van spanning tussen materiële en menselijke belangen. Zelfredzaamheid is een recht dat door de economische afhankelijkheideis wordt ontnomen.
Ook de staat moet zich juridisch en maatschappelijk verantwoorden voor menselijkheid in plaats van alleen democratie (in tijden van materiële hebzucht komt armoede noch menselijkheid democratisch in beeld) of financieel. Dat betekent dat de controle instanties over de overheid (bijv. De ombudsman) juridische instrumenten moet krijgen om impasses of onbalans te doorbreken.
Hier zal de Stad van Morgen zich hard voor maken de komende tijd, gebruik makend van de STIR lus en de bereidheid van instanties om een nieuwe verantwoordelijkheidbalans te creëren tussen consumptie, productiviteit, verantwoordelijkheid en duurzame menselijkheid.
Jean-Paul legt het belang van voedsel uit in de evolutie van het leven en het voortbestaan van de mensheid. Het is niet voor niets een van de 5 kernwaarden van een duurzaam vooruitstrevende maatschappij en punt van transformatie aandacht in Sustainocratie.
De media staat bol van de verwijzingen naar het gesjoemel met voedsel, de manipulatie en de ongezondheid van onze levensstijl. Langzaam begint het besef door te dringen in ons bewustzijn dat het economische proces van belangen ten kosten gaat van de mens zelf. Jean-Paul verwijst naar de Antropoceen, een kortstondig maar heftig tijdperk waarin de huidige mens de Aarde en zichzelf zodanig vervuilt dat het over miljoenen jaren nog zichtbaar zal zijn. Wij tasten niet alleen onze leefomgeving aan maar ook onze genetische weerbaarheid. Hij verwijst naar zijn eigen inschattingen destijds in 2005 dat de voedselcrisis veel eerder tot een chaos zou leiden dan de kredietcrisis. Uiteindelijk bleek het andersom en achteraf heeft dat ook een duidelijke reden. De voedselcrisis raakt vooral de wereldwijde bevolking die afhankelijk is van de basisgrondstoffen. Dat is ook de aanleiding geeft voor de Arabische Lente, een reactie van overleven toen de Amerikaanse beleggers gingen speculeren met de graanvoorraad. In Nederland eten we “bewerkt voedsel” waarin de crisis elementen niet meteen zichtbaar zijn maar wel ons via een onzichtbare vijand aantasten, zoals suiker, zout en andere verslavende toevoegingen.
Eva de Beijer = Eva van Zeeland = Miss Natural Lifestyle
Met deze introductie werd Eva aangekondigd en de vraag gesteld om ons te vertellen hoe zij tot het bewustzijn van voeding was gekomen, wat zij met het bewustzijn doet en welke uitdagingen zij tegenkomt?
Eva de Beijer heeft twee jaar geleden de achternaam van haar vader weer aangenomen en heet nu Eva van Zeeland. Dat is een voorbeeld van de doortastende maar emotionele manier waarop zij in het leven staat. Haar bewustzijn openbaarde zich stapsgewijs in haar leven zoals zij zichzelf presenteert tijdens het college. Van een jonge meid met dansambities groeide ze uit tot marketing specialiste in de fitness sector waarna voeding een natuurlijke stap bleek. Al snel had Eva in de gaten dat de voeding die aangeboden wordt in de supermarkten niet zo gezond blijkt als ze op de verpakking beweren. Gezond voedsel blijkt veel meer bewustwording te vergen dan op het eerste gezicht lijkt. We worden bedonderd waar we bij staan met mooie verhalen van marketeers, media en belangen. Het werd de ondernemende missie van Eva om de levensstijl van mensen aan te helpen pakken door zelfbewustzijn ontwikkeling, het goede voorbeeld te geven en het bieden van voedingsalternatieven. Miss Natural werd haar ondernemerschap, gezond leven haar missie.
Eva gebruikt als zelfstandige professional op erg effectieve manier haar marketing talent met website, webinars, social media, enz. Zo heeft ze een groot bereik van mensen door gebruik te maken van de moderne communicatie middelen. Ze mist voor zichzelf echter het rechtstreekse contact met de mens zelf.
STIR nodigde haar uit om voor het eerst zich LIVE te presenteren. Eva doorstond de vuurdoop met verve waarbij zij zelf ook een transitie meemaakt. Vanuit het zakelijke perspectief probeer je jezelf als product neer te zetten terwijl de presentatie tijdens het avondcollege ging over Eva, wie zij is, waar haar bewustwording vandaan komt en hoe zij mensen uitnodigt naar een nieuwe werkelijkheid, zoals ook alle deelnemers aan het college dat ervaren. Tijdens het college is er niets te verkopen, alleen te delen en verbinden, hetgeen onderdeel is van het maatschappelijke waardeproces van de Stad van Morgen waar iedereen altijd aan moet wennen.
Eva wist ons te boeien met “antireclame filmpjes” uit haar persoonlijk YouTube selectie zoals hier een paar zijn weergegeven:
Over Coca Cola:
En over suiker:
En nu?
Na de presentaties gaan we aan de slag met het “doe” aspect van de bewustwording, activiteiten en presentatie van Eva. Wat kunnen we ermee doen in onze verduurzamingsslag in Eindhoven of Den Bosch?
Jean-Paul legt nog even het maatschappelijke onderscheid uit tussen de cultuur van hebzucht (transactie, speculatie en concurrentie gedreven) en die van morele zingeving en symbiose (samenwerking, verantwoordelijkheid en bewustzijn):
Traditionele maatschappelijke ontwikkeling (2 miljoen jaar lang)
Om van de hebzucht beleving naar die van harmonie te komen is er altijd een proces van chaos en bijbehorend loslaten. Daar worden de mensen individueel mee geconfronteerd maar ook bedrijven en instanties. Wat moet bijvoorbeeld een suikerunie met bewustwording van haar dodelijke gevaar voor de maatschappij? Men zal het ontkennen en tegenwerken maar men zal zichzelf niet snel opheffen of transformeren. Transformeren naar wat? Suikervrij? Voor andere organisaties is de keuze veel gemakkelijker, zoals Friesland Campina die zich wil oriënteren op verduurzaming van haar melkproducten. Ook nieuwe bedrijven ontstaan die ineens in een nieuwe stroomversnelling komen.
Er ontstaat dus een marktwerking van verandering waarin nieuwe kansen ontstaan maar ook slachtoffers zullen vallen. Wij richten ons op de kansen, de slachtoffers maken zichzelf door niet mee te gaan met de tijd. Maar ook wij worden geconfronteerd met onze eigen loslaatprocessen en nieuw te ontwikkelen kansen met alle onzekerheden van dien. Veel bedrijven en particulieren willen wel maar weten niet hoe.
Jean-Paul vertelt dat burger-BAGE (bewustwording, aanvaarding van nieuwe verantwoordelijkheden, gedragsverandering en erkenning) gepaard gaat met “het goede voorbeeld” als maatschappelijke motivator boven alle marketing uit. Niet vertellen wat mensen moeten doen maar het ze laten zien en bewijzen. Daar zijn we mee bezig met “de gezonde stad” in Eindhoven en activiteiten zoals AiREAS en VE2RS.
Eva heeft programma’s die we kunnen integreren in de wijkbeleving van de mensen via VE2RS. Een voorbeeld is het permanent beta programma van Gestel, samenwerking met het educatieve programma van STIR Academy of lokaal dat van de Turkse gemeenschap via Rustem.
Zij geeft ook tips:
* koop biologische en lokaal
* let op de tekst van de verpakking (suiker krijgt veel verschillende namen)
* eet vet (vetloos wordt vervangen door suikers die uw lichaam omzet in vet)
* beweeg voldoende (gezond eten is effectief met een gezonde wandeling per dag)
Ook het opstarten van de verbinding tussen lokale voedsel productie en consumptie is een uitdaging waarin we goede voorbeelden hebben. De straatcoöperaties van VE2RS zijn dan prima aanknopingspunten om mee te verbinden.
Eva vertelt dat zij via internet ruim 15.000 contacten heeft met zelfbewuste mensen die zij kan uitnodigen tot concrete acties in hun eigen wijken, te beginnen met Gestel zelf. Het kost ook Eva even wat moeite om zich in te leven in de werkwijze van de Stad van Morgen waarin iedereen op eigen manier verantwoordelijkheid neemt voor bijdragen aan het creëren van een gezonde stad.
Wordt vervolgt……
Volgend avondcollege: 1 april (zijn):
Het volgende avondcollege is op 1 april wanneer de nieuwe generatie aan het woord komt en vertelt wat zij doet met de bewustwording die de Stad van Morgen student aanreikt?
Stad van Morgen 