Tot mijn verbazing las ik in de krant dat de Russische economie zou leiden aan de “Nederlandse ziekte”. De opmerking werd gemaakt door de Russische premier. Zijn inzicht zou betekenis geven aan de gemakzuchtige eenzijdige economische benadering van handel in fossiele brandstoffen van eigen bodem. De gemakzucht zou elke impuls van creativiteit en economische diversificatie van belangen in de weg staan. Dit is een “ziekte” omdat het een land uiterst kwetsbaar maakt. Het blijkt een term die in de jaren 60 is ontstaan toen de opkomende gasbaten Nederland in een crisis doppelden. Deze “ziekte” tekent Nederland nog steeds. Ook Rusland heeft er kennelijk last van. Alleen Rusland is zich er openlijk van bewust, Nederland blijkbaar veel minder.
We investeren in de zogenaamde kernsectoren om het grote speculatieve geld bij ons te houden. Dat levert geen arbeidsmarkt op nog ondernemers van eigen bodem. Europa heeft een ander bewustzijn dat zich uit in Horizon2020 en een stimulans tracht te zijn voor MKB en eigen inhoudelijke productiviteit. Dat sluit beter aan bij de opvattingen van de Stad van Morgen. Wij zijn hebben geen Dutch disease maar hebben wel last van de omgeving die er onder lijdt. Daarom gaan we de stap nu naar Europa wagen met medewerking van ons netwerk. STIR Antwerpen is een voorbeeld. http://stirantwerpen.wix.com . Ook met AiREAS en VE2RS zijn stappen gezet.
“Dutch disease” kan ik ondertussen toevoegen aan het toch al verontrustende rijtje van verwijzingen in de Engelse taal naar vermeend Nederlands gedrag. Denk aan:
* Dutch courage: dronkenmansmoed
* Go Dutch: ieder voor zich betalen
* Double Dutch: onbegrijpelijk
* Dutch treat: consumeren op andermans kosten
De basis van de consumenten economie is dat de consument consumeert. Degenen die deze consumptie mogelijk maken beveiligen hun economische belangen optimaal door consumptie in contracten vast te leggen. Wanneer het de consument economisch minder gaat (hetgeen steeds vaker gebeurd) dan is men de klos. Een greep uit berichten van instanties wanneer een consumptie contract wordt verbroken:
* Mobiele telefoon: Wij brengen u de 7 resterende maanden in rekening.
* Koophuis: Als hoofdelijk aansprakelijke bent u verantwoordelijk voor het negatieve saldo en de restschuld van de verplichte verkoop.
* Huurhuis: U heeft een contract waarin u zich verplicht per maand te betalen. Als u per 3 maanden betaalt volgt uit huis plaatsing omdat u niet aan uw contractverplichtingen voldoet.
* Onterechte terugvordering bijstand: Er volgt geen tussenkomst van de rechter. U kunt bezwaar maken dat door de overheid zelf wordt beoordeeld. De overheid heeft daarna het recht via de deurwaarder rechtstreeks beslag te leggen op uw bezittingen.
* Achterstallige betalingen: U bent incasso en rentekosten verschuldigd als ook eventuele gerechtelijke kosten.
* Verzekering: uw zorgtoeslag betalen wij rechtstreeks aan de zorgverzekeraar en u betaalt verplicht een verhoogde premie van 40%.
* Energierekening: Bij betalingsachterstand schakelen wij meteen gemeentelijke schuldhulpverlening in en maken geen rechtstreekse afspraken.
* Vervuiling: De vervuiler betaalt en dat is de consument via belastingen en eigen gezondheid. Het beleid verplicht tot vervuiling om de maatregelen via belastingen te kunnen bekostiging.
* Solidariteit: De wet van solidariteit bepaalt dat alle Nederlanders evenredig meebetalen aan de zorglasten. Deze worden echter door semioverheid omhoog gedreven waardoor men in 10 jaar 5x zoveel betaalt zonder alternatieve keuzemogelijkheden noch ondernemende vrijheid ervoor.
Basis van menselijk bestaan
De contracten gaan vooral over huisvesting, energie, verzekeringen en communicatie. De belastingen komen daar ook bij. Het gaat om de basiszekerheden van de mens die zo in de macht van geldgedreven contracten terecht zijn gekomen met evenredige manipulaties van de belangenpartijen die zo juridisch gesteund worden. Moreel is het debat niet mogelijk want “regels zijn regels” en “u heeft toch een contract getekend?”.
Zo is een persoon of gezin die in financiële problemen komt te verkeren al snel tussen 20% en 40% duurder uit dan de meer welgestelde burgers. De contracten gaan over de basiselementen van een menswaardig bestaan die ook veelal een grondwettelijke kern hebben. Men kan niet anders dan zich ondergeschikt maken aan de contracten door gebrek aan alternatieven. De grondwet wordt zo ondergeschikt gemaakt aan economische belangen van bedrijven, overheden en semioverheid, terwijl de grondwet oorspronkelijk voor integrale menselijkheid was opgesteld.
Juridisch heeft de consument geen kans want een contract is een bindende overeenkomst. Wetten ook, hoe verwerpelijk ook, omdat zij zogenaamd democratisch tot stand zijn gekomen. Maar dat is niet zo. De burger stemt voor zekerheden maar het bestuur regeert vanuit geldbelang en afhankelijkheid waar men zekerheden aan ontleent die niet meer voor iedereen toegankelijk zijn. De overeenkomsten en verschillen tussen economie en menselijkheid zijn niet eenvoudig te onderscheiden maar het spanningsveld is overduidelijk aanwezig tussen materiële belangen en schade aan menselijkheid.
Maatschappelijk zijn de kansen voor verandering beperkt omdat de geldgedreven belangenlobby, die over de contracten gaat, machtig is in een bestuur dat zich afhankelijk heeft gemaakt van dezelfde geldbelangen via de organisatie van de belastingen en de uitgaven aan gevolgenbestrijding.
Groeiend spanningsveld
Het probleem wordt steeds groter omdat de beide kanten van het spanningsveld zich voeden met de tegenstrijdigheid. Het geldbelang scherpt de contracten en bureaucratie aan terwijl men economisch onder druk staat. Het menselijke belang staat steeds meer op de tocht door de onmenselijkheid van de zuigkracht van de contracten en wetten waardoor steeds meer mensen in de problemen komen. Aan die problemen ontleent het geldsysteem en de bureaucratie weer macht waardoor het ene het andere voedt.
Maatschappelijke onrust en onrecht bouwt zich op. De mens voelt zich machteloos. Het geldsysteem valt om en verweert zich met onmenselijke maatregelen.
Niet constitutioneel
We maken hooguit een veranderkans als we de contracten en wetontwikkeling zelf (als mens) op morele gronden onconstitutioneel zouden verklaren, in strijd met de grondwet. We kunnen ook, daar waar mogelijk, zelfredzaamheid betrachten zodat contacten geen grip meer hebben op ons. Maar die mogelijkheden zijn beperkt.
De transformatie kan vrijwillig of noodgedwongen
Wat kunnen we doen als we ons verenigen? We kunnen eisen van menselijkheid gaan stellen aan het bestuur. We kunnen zelf initiatieven ontplooien. Dat is wat de Stad van Morgen doet.
Met terugwerkende kracht kan misschien juridisch actie worden ondernomen met betrekking tot koophuizen waarbij hypotheken door banken, met steun van de overheid, onder valse voorwendselen zijn verstrekt.
Bij huurhuizen mag een woningbouwcorporatie geen beperkingen opleggen als mensen een evenredige bijdrage kunnen leveren in natura of termijnen.
Overheid mag geen wetten opleggen die eenzijdig materialisme in de hand werken en menselijkheid onconstitutioneel maken.
De solidariteitwet moet op de schop om ruimte te bieden aan nieuwe zorg en zelfredzaamheid alternatieven.
Consumptie contracten mogen geen diensten in rekening brengen die niet zijn geconsumeerd, zeker niet bij contractbreuk onder force majeur.
Leegstand dient beschikbaar te komen voor opvang van mensen en gezinnen die tijd nodig hebben voor bezinning en heroriëntatie van hun eigenwaarde en maatschappelijke bijdragen.
Zelfontplooiingsmogelijkheden dienen geschapen te worden in vrijheid, zonder beperkende blokkades, om tot maatschappelijke vernieuwing te leiden, vooral in tijden van spanning tussen materiële en menselijke belangen. Zelfredzaamheid is een recht dat door de economische afhankelijkheideis wordt ontnomen.
Ook de staat moet zich juridisch en maatschappelijk verantwoorden voor menselijkheid in plaats van alleen democratie (in tijden van materiële hebzucht komt armoede noch menselijkheid democratisch in beeld) of financieel. Dat betekent dat de controle instanties over de overheid (bijv. De ombudsman) juridische instrumenten moet krijgen om impasses of onbalans te doorbreken.
Hier zal de Stad van Morgen zich hard voor maken de komende tijd, gebruik makend van de STIR lus en de bereidheid van instanties om een nieuwe verantwoordelijkheidbalans te creëren tussen consumptie, productiviteit, verantwoordelijkheid en duurzame menselijkheid.
Jean-Paul legt het belang van voedsel uit in de evolutie van het leven en het voortbestaan van de mensheid. Het is niet voor niets een van de 5 kernwaarden van een duurzaam vooruitstrevende maatschappij en punt van transformatie aandacht in Sustainocratie.
De media staat bol van de verwijzingen naar het gesjoemel met voedsel, de manipulatie en de ongezondheid van onze levensstijl. Langzaam begint het besef door te dringen in ons bewustzijn dat het economische proces van belangen ten kosten gaat van de mens zelf. Jean-Paul verwijst naar de Antropoceen, een kortstondig maar heftig tijdperk waarin de huidige mens de Aarde en zichzelf zodanig vervuilt dat het over miljoenen jaren nog zichtbaar zal zijn. Wij tasten niet alleen onze leefomgeving aan maar ook onze genetische weerbaarheid. Hij verwijst naar zijn eigen inschattingen destijds in 2005 dat de voedselcrisis veel eerder tot een chaos zou leiden dan de kredietcrisis. Uiteindelijk bleek het andersom en achteraf heeft dat ook een duidelijke reden. De voedselcrisis raakt vooral de wereldwijde bevolking die afhankelijk is van de basisgrondstoffen. Dat is ook de aanleiding geeft voor de Arabische Lente, een reactie van overleven toen de Amerikaanse beleggers gingen speculeren met de graanvoorraad. In Nederland eten we “bewerkt voedsel” waarin de crisis elementen niet meteen zichtbaar zijn maar wel ons via een onzichtbare vijand aantasten, zoals suiker, zout en andere verslavende toevoegingen.
Eva de Beijer = Eva van Zeeland = Miss Natural Lifestyle
Met deze introductie werd Eva aangekondigd en de vraag gesteld om ons te vertellen hoe zij tot het bewustzijn van voeding was gekomen, wat zij met het bewustzijn doet en welke uitdagingen zij tegenkomt?
Eva de Beijer heeft twee jaar geleden de achternaam van haar vader weer aangenomen en heet nu Eva van Zeeland. Dat is een voorbeeld van de doortastende maar emotionele manier waarop zij in het leven staat. Haar bewustzijn openbaarde zich stapsgewijs in haar leven zoals zij zichzelf presenteert tijdens het college. Van een jonge meid met dansambities groeide ze uit tot marketing specialiste in de fitness sector waarna voeding een natuurlijke stap bleek. Al snel had Eva in de gaten dat de voeding die aangeboden wordt in de supermarkten niet zo gezond blijkt als ze op de verpakking beweren. Gezond voedsel blijkt veel meer bewustwording te vergen dan op het eerste gezicht lijkt. We worden bedonderd waar we bij staan met mooie verhalen van marketeers, media en belangen. Het werd de ondernemende missie van Eva om de levensstijl van mensen aan te helpen pakken door zelfbewustzijn ontwikkeling, het goede voorbeeld te geven en het bieden van voedingsalternatieven. Miss Natural werd haar ondernemerschap, gezond leven haar missie.
Eva gebruikt als zelfstandige professional op erg effectieve manier haar marketing talent met website, webinars, social media, enz. Zo heeft ze een groot bereik van mensen door gebruik te maken van de moderne communicatie middelen. Ze mist voor zichzelf echter het rechtstreekse contact met de mens zelf.
STIR nodigde haar uit om voor het eerst zich LIVE te presenteren. Eva doorstond de vuurdoop met verve waarbij zij zelf ook een transitie meemaakt. Vanuit het zakelijke perspectief probeer je jezelf als product neer te zetten terwijl de presentatie tijdens het avondcollege ging over Eva, wie zij is, waar haar bewustwording vandaan komt en hoe zij mensen uitnodigt naar een nieuwe werkelijkheid, zoals ook alle deelnemers aan het college dat ervaren. Tijdens het college is er niets te verkopen, alleen te delen en verbinden, hetgeen onderdeel is van het maatschappelijke waardeproces van de Stad van Morgen waar iedereen altijd aan moet wennen.
Eva wist ons te boeien met “antireclame filmpjes” uit haar persoonlijk YouTube selectie zoals hier een paar zijn weergegeven:
Over Coca Cola:
En over suiker:
En nu?
Na de presentaties gaan we aan de slag met het “doe” aspect van de bewustwording, activiteiten en presentatie van Eva. Wat kunnen we ermee doen in onze verduurzamingsslag in Eindhoven of Den Bosch?
Jean-Paul legt nog even het maatschappelijke onderscheid uit tussen de cultuur van hebzucht (transactie, speculatie en concurrentie gedreven) en die van morele zingeving en symbiose (samenwerking, verantwoordelijkheid en bewustzijn):
Traditionele maatschappelijke ontwikkeling (2 miljoen jaar lang)
Om van de hebzucht beleving naar die van harmonie te komen is er altijd een proces van chaos en bijbehorend loslaten. Daar worden de mensen individueel mee geconfronteerd maar ook bedrijven en instanties. Wat moet bijvoorbeeld een suikerunie met bewustwording van haar dodelijke gevaar voor de maatschappij? Men zal het ontkennen en tegenwerken maar men zal zichzelf niet snel opheffen of transformeren. Transformeren naar wat? Suikervrij? Voor andere organisaties is de keuze veel gemakkelijker, zoals Friesland Campina die zich wil oriënteren op verduurzaming van haar melkproducten. Ook nieuwe bedrijven ontstaan die ineens in een nieuwe stroomversnelling komen.
Er ontstaat dus een marktwerking van verandering waarin nieuwe kansen ontstaan maar ook slachtoffers zullen vallen. Wij richten ons op de kansen, de slachtoffers maken zichzelf door niet mee te gaan met de tijd. Maar ook wij worden geconfronteerd met onze eigen loslaatprocessen en nieuw te ontwikkelen kansen met alle onzekerheden van dien. Veel bedrijven en particulieren willen wel maar weten niet hoe.
Jean-Paul vertelt dat burger-BAGE (bewustwording, aanvaarding van nieuwe verantwoordelijkheden, gedragsverandering en erkenning) gepaard gaat met “het goede voorbeeld” als maatschappelijke motivator boven alle marketing uit. Niet vertellen wat mensen moeten doen maar het ze laten zien en bewijzen. Daar zijn we mee bezig met “de gezonde stad” in Eindhoven en activiteiten zoals AiREAS en VE2RS.
Eva heeft programma’s die we kunnen integreren in de wijkbeleving van de mensen via VE2RS. Een voorbeeld is het permanent beta programma van Gestel, samenwerking met het educatieve programma van STIR Academy of lokaal dat van de Turkse gemeenschap via Rustem.
Zij geeft ook tips:
* koop biologische en lokaal
* let op de tekst van de verpakking (suiker krijgt veel verschillende namen)
* eet vet (vetloos wordt vervangen door suikers die uw lichaam omzet in vet)
* beweeg voldoende (gezond eten is effectief met een gezonde wandeling per dag)
Ook het opstarten van de verbinding tussen lokale voedsel productie en consumptie is een uitdaging waarin we goede voorbeelden hebben. De straatcoöperaties van VE2RS zijn dan prima aanknopingspunten om mee te verbinden.
Eva vertelt dat zij via internet ruim 15.000 contacten heeft met zelfbewuste mensen die zij kan uitnodigen tot concrete acties in hun eigen wijken, te beginnen met Gestel zelf. Het kost ook Eva even wat moeite om zich in te leven in de werkwijze van de Stad van Morgen waarin iedereen op eigen manier verantwoordelijkheid neemt voor bijdragen aan het creëren van een gezonde stad.
Wordt vervolgt……
Volgend avondcollege: 1 april (zijn):
Het volgende avondcollege is op 1 april wanneer de nieuwe generatie aan het woord komt en vertelt wat zij doet met de bewustwording die de Stad van Morgen student aanreikt?
De gemeenteraad verkiezingen 2014 zijn achter de rug. De herverdeling heeft plaatsgevonden. Het hanengevecht is weer begonnen om de “macht” maar is dat zo terecht?
De gemeentelijke overheid heeft een belangrijke gebiedsfunctie. Maar daar blijft het bij. De duurzame 21e eeuwse gemeenschap is geen eenzijdige overheidtaak (meer) ook al denken sommige partijen of mensen dat nog wel. Daarvoor zijn de maatschappelijke ontwikkelingen te complex, met teveel invloeden van binnen en buitenaf. De maatschappij 3.0 is een cultuur van samenwerking en gedeelde verantwoordelijkheden rondom concrete duurzame doelen.
Daarvoor zijn grote veranderingen nodig die veel eisen van de bestuurders die nu gekozen worden. Zij zullen de transitie moeten waarmaken van een dominante, bureaucratische, machtgedreven overheid naar een participatieve en faciliterende overheid in een coöperatie maatschappij met hogere duurzaam menselijke doelen die politieke en economische belangen overstijgen.
Het gaat niet meer om links of recht
Het niet meer om de kleur van de partij, gefragmenteerde beloftes of eigenbelang van de deelnemers en hun partij aanhangers. Het gaat om grote lokale ontwikkelingen die voortkomen uit wereldwijde uitdagingen (global issues, local solutions, global application) op gebied van integraal menselijkheid en duurzame vooruitgang die een overheid niet alleen aan kan. Het professionele profiel en de menselijkheid van de raadsleden en kandidaat wethouders is doorslaggevend, niet de politieke kleur.
Bepalend voor de gemeentelijke gebiedstoekomst is hun bereidheid en capaciteit vandaag tot transparant en doortastend, multidisciplinair samenwerken aan de grote uitdagingen. Dit gebeurt niet meer op basis van dominantie maar gelijkwaardigheid. Er verandert hierdoor veel voor het hele ambtenaren apparaat, de gemeentelijke werkwijze, enz. Het probleem is dat deze transitie structureel in de weg wordt gestaan door de ouderwetse juridische en operationele verhoudingen die ruim 160 jaar geleden zijn samengesteld en doorontwikkeld. Dit transformeren vergt een uniek bestuursprofiel dat dun is gezaaid. Men levert de macht in voor autoriteit door samen te gaan werken. De raad staat erbij en kijkt ernaar, met een blokkerende mentaliteit of zelfbewustzijn rond grote transformatieve veranderingen.
Stad van Morgen (stichting STIR ) stippelde al in 2009 de grote veranderingslijnen uit die het samen met zelfbewuste bestuurders en ambtenaren in Eindhoven uitprobeerde middels AiREAS, VE2RS en STIR Academy. Veel gemeenten tonen nog moeite met de nieuwe verhoudingen met de lokale bevolking en instanties maar de precedenten zijn positief, noodzakelijk en transformatief. Niet alleen de overheid wordt geraakt door de transformatie, ook alle andere deelnemers moeten zich aanpassen. De een doet dat met meer overtuiging en daadkracht dan de ander. Ook hierin zit een uitdaging waarin vooruitstrevende gemeenschappen kansen ontwikkelen die de conservatieve regios missen. Het is een onstuitbaar proces. Crisissen zullen uiteindelijk zorg dragen voor draagvlak overal. Maar zelfbewuste gemeenschappen nemen het voortouw èn hun kansen.
Hier treft u lijstje van belangrijke veranderingen:
1. Bestuur vanuit oude macht is meer beperkende last dan vooruitstrevende lust.
2. Coöperatie maatschappij in opkomst
3. Toestemmingscultuur op de schop, maakt plaats voor Sustainocratie
4. Alleenrecht over besteding belastinggeld ter discussie
5. Nieuwe juridische basis gebiedsontwikkeling
Ad 1. De macht van de lokale politiek is de laatste decennia erg verminderd. De oude structuur tracht verantwoordelijkheid te blijven dragen door belastingen en bureaucratie te verhogen maar blokkeert ermee de vooruitgang die in de bevolking gaande is. Sommige bestuurders willen wel maar zitten vast in een netwerk van conservatieve belangen en verhoudingen. Hierdoor is veelal de lol van het besturen eraf. De verantwoordelijkheid is te groot en de oude werkwijze te problematisch zodat er nog weinig eer te behalen lijkt.
Er ontstaan bestuurlijke verschillen. De ene wethouder is helemaal voor de autoriteit en kans van doelgericht samenwerken terwijl de andere liever functioneert vanuit besloten machtculturen. Het blijft lastig om BenW, raad, politieke verschillen, conservatieve belangen te betrekken bij vooruitstrevende veranderingen en deze door te voeren. De andere maatschappelijke partijen stellen eisen en willen commitment die de oude Thorbecke cultuur niet kan geven. Het is geen lolletje meer om raad en bestuursfuncties te bekleden terwijl de wereld op zijn kop staat en men ondemocratisch uitgedaagd wordt er verantwoordelijkheid voor te nemen terwijl men er democratisch op wordt afgerekend. Het is een uitdaging die uniek is en van levensbelang. Stad van Morgen nodigt uit om de transformatie aan te gaan en helpt mee.
Ad 2. Er is een transitie gaande waarin verschillende scenario’s zich ontwikkelen. In alle gevallen is lokale politiek en bestuur geen dominante partij meer maar een samenwerkingspartner. Voorbeelden:
* Triple helix: Samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en wetenschap. Deze samenwerking is vooral institutioneel. Dat wil zeggen dat de samenwerkende instanties nog steeds vanuit het oude paradigma van geldafhankelijkheid en macht redeneren. Daarom is men er in Eindhoven op teruggekomen. De belangentegenstellingen wilden te vaak uitmonden in gepolder zonder resultaat.
* Sustainocratie: Hierin staat de mens en milieu centraal met de verschillende instanties (overheid, bedrijven, wetenschap) als instrumentarium voor duurzame ontwikkelingen (global issues, local solutions). AiREAS, VE2RS, enz zijn voorbeelden van moeizame maar succesvolle experimenten die de wereldbelangen inspireren. Sustainocratie hanteert een definitie van duurzame menselijkheid en vooruitgang.
Ad 3. De oude toestemmingscultuur hoort bij de oude dominante overheid. De coöperatie maatschappij verlangt commitment en expertise van de overheid voor gebiedsontwikkeling, hoger doel en bepaalde publieke functies. Het is een faciliterende cultuur waarbij samenwerking gestuurd wordt door het hogere doel van duurzame menselijkheid en vooruitgang, niet partij keuzes noch polderdiscussies of eenzijdige toestemming. Concensus wordt bereikt over prioriteiten en middelen, niet over de richting want die staat vast (duurzame menselijke vooruitgang).
Ad 4. Alleenrecht over besteding belastinggeld is een op te lossen probleem vanuit punt 3. Vandaag nog is een groot deel van de overheid begroting vastgezet in oude aanbestedingen. De vrijheid van handelen is daarom enorm beperkt terwijl de lobby tegen elke verandering druk uit oefent op de beleidstructuren. De coalitie van multidisciplinair samenwerken accepteert geen commitment zonder toegang tot middelen. Het wordt een grote uitdaging om belasting geld in coöperatieve verband te besteden in plaats van eenzijdig.
Ad 5. Bovenstaande geeft tevens aan dat er veel juridische bepalingen uit de oude verzuilde en gefragmenteerde relatie cultuur blokkerend werken in een gedeelde verantwoordelijkheid cultuur. Daar dient verandering in te komen en ook dit gebeurt niet zomaar. 160 jaar van opgebouwde regelgeving transformeer je niet in een keer zonder de maatschappij in chaos te dompelen. De Stad van Morgen heeft de STIR lus geïntroduceerd. Door deze toe te passen ontstaat er een proactief proces. Het verlangt leiderschap van alle betrokken partijen.
De media kopte vandaag “22% meer uit huis plaatsingen” en berichtte dat de woningbouw corporaties “zich zorgen maken”.
Zorgen?
Waar maakt de woningbouw zich zorgen over? Over het feit dat zij mensen en zelfs hele gezinnen op straat zetten wegens betalingsachterstand? Die bezorgdheid zou getuigen van menselijkheid ook al kunnen we ons dan afvragen waarom men de mensen überhaupt op straat zet? Bij menselijkheid zou het primair moeten gaan om huisvesting. Je zet dan niet een gezin op straat met hun hele boedel maar tracht oplossingen te vinden.
In een restaurant maken wij het oude grapje dat als we niet kunnen betalen wij de afwas moeten doen. Waarom is dat niet mogelijk bij huisvesting? Als men niet kan betalen dan zijn er toch mogelijkheden om zich op een andere manier verdienstelijk te maken? Men zou kunnen schilderen, wijk activiteiten organiseren, ouderen in de buurt helpen, buren helpen met de tuin, hondenpoep opruimen, enz. Waarom moet dat via zwaar gesubsidieerde instanties over de rug van de belastingbetaler in plaats van rechtstreeks?
Dat biedt de Stad van Morgen aan de woningbouw door middel van structurele samenwerking tussen buren. Het gaat dan niet om geld maar een vorm van wederkerigheid dat niet uitgedrukt wordt in geld maar in woonruimte en waarden.
Geen enkele woningcorporatie gaat daarop in omdat men zich geen zorgen maakt over de medemens noch bij oplossingen waar men zelf verantwoordelijkheid voor kan dragen. Men maakt zich zorgen over het feit dat bewoners niet kunnen betalen. Het gaat om het geld, niet de oplossing noch het probleem. Een uit huis plaatsing kost ook nog eens geld die men nergens kan verhalen. De woningbouw corporaties maken zich zorgen over zichzelf. Zij plaatsen de verantwoordelijkheid bij de huurders maar deze kan geen verantwoordelijkheid nemen voor een gemanipuleerd geldsysteem.
Men valt in handen van familie of een opvangsysteem voor daklozen. Ook deze zwaar gesubsidieerde organisaties, die veelal net zoveel personeel hebben als mensen die ze moeten “helpen”, gaan niet in op de uitnodiging van de Stad van Morgen om wat te doen aan de maatschappelijke context. Dat is hun belang niet. Het belang van de opvang is de relatie daklozen en subsidie. Bij meer daklozen stelt men de maatschappij niet ter discussie maar klopt aan voor meer subsidie. Als een deel van dat geld geïnvesteerd zou worden in maatschappelijke verandering dan zouden er geen daklozen zijn. De overheid stelt dat ze “het goed geregeld heeft” en ontleent macht aan het vangnet en het probleem. De dakloze krijgt een dak binnen de geldafhankelijke cultuur maar geen eigenwaarde noch mogelijkheden om zich zelfredzaam te ontwikkelen. De overheid verhoogt de belastingdruk en bureaucratie.
Mensonwaardig
Het is allemaal krom en mensonwaardig. De leegstand in de kantoorruimtes is gigantisch. Stad van Morgen stelt voor om de gebouwen te gebruiken voor mensen en gezinnen die buiten de economische wereld zijn gevallen, huisvesting en vooral emotionele en psychische rust nodig hebben om zich als mens in burgerschap te herstellen.
De Stad van Morgen aanpak is gericht op menselijkheid en de wederopbouw van menswaardigheid en toegevoegde waarde. In eerste instantie gaat het dan niet om geld maar de waarde van positief ondernemend burgerschap. We passen de STIR lus toe om mensen uit hun uitzichtloze isolement te halen waar de economie en maatschappij toe heeft geleid en helpen de mensen middels het sustainocratische “ondernemer van je eigen leven”. Het blijkt dat de leegstand in vastgoed fiscaal aantrekkelijker is dan middels samenwerking met Stad van Morgen. De betreffende wethouders willen niet eens met ons aan tafel. De instanties houden zich gesloten voor verandering en bezigen mensenhouderij vanuit macht en geldzucht.
Toen ik constateerde dat stichtingen, die gesubsidieerd worden uit onze belastingmiddelen en daarmee honderden mensen plegen te helpen, moesten stoppen wegens de onwaarschijnlijke druk van de huurlasten, sprak ik de wethouder erop aan. De conservatieve vastgoed lobby blijkt zo sterk dat meer, voor de mens bedoeld subsidie geld verdwijnt aan huurpenningen dan aan hulpverlening. Schandalig dat de dode stenen waardevoller zijn dan de menselijke interactie en het beleid dit niet kan of wil doorbreken. De wethouder reageerde niet. Ik wel maar boks op tegen conservatieve oude belangen.
En daar zit de kern van ons landelijke probleem. Vastgoed is een speculatief leven gaan leiden dat gaandeweg de menselijke waarden is gaan overtreffen als we het in geld uitdrukken. Huisvesting is een grondwettelijk recht maar ondergeschikt geraakt aan het geldbelang van de muren. Huisvesting is nodig voor zowel de veiligheid van wonen als de menselijke interactie voor waardecreatie. Als voor de maatschappij de muren meer waard zijn geworden dan de toegevoegde waarde die de mens kan leveren binnen de muren dan is de mens een last en de muren een lust. De maatschappelijke beleidsfocus gaat naar de lusten en niet de lasten, naar vastgoed niet huisvesting. Daarin zit de onmenselijkheid en de basis van onze crisissen.
Als Stad van Morgen praat over de grote transformatie dan gaat deze over het veranderen van dit doorgeslagen materialisme (vastgoed, speculatie met tekorten, muren, geld) naar menselijkheid en duurzame vooruitgang die door de mens wordt gecreëerd (veiligheid, creativiteit, innovatie, sociale cohesie, samenwerking, enz). Het is een cultuur verandering van machtige dode stenen naar krachtige creatief samenwerkende mensen. Stad van Morgen blijft de overheid, woningbouwcorporaties en medemens uitnodigingen om samen die transitie aan te gaan. Te beginnen met de combinatie daklozen en leegstaande panden. Daarmee bouwen wij een gezonde nieuwe werkelijkheid en uiteindelijk een nieuwe economie van menselijke waarden en waardecreatie. Wie doet mee?
De gezonde stad begint in de wijk bij uzelf. Kom kijken op 22/23 maart hoe Gestel in Eindhoven bezig is. Andere stadsdelen volgen in de loop van 2014.
Hier treft u de programmas van 22 en 23 maart als ook wijkplattegronden waarop u ruim 250 initiatieven in Gestel vindt die u kunt bezoeken. Voor de interactieve kaart kunt u terecht op www.stadvanmorgen.com of http://jp3746.wix.com/burgerschap.
De routes blijven het hele jaar voortbestaan.
Presentaties programma Zaterdag 22 Maart:
Programma Zaterdag 22 Maart
Zondag 23 Maart:
Programma Zondag 23 maart
Inspirerende duurzame initiatieven bezoeken?
Kijk hier wat u zoals kunt bezoeken op eigen gelegenheid of al wandelend of fietsend met anderen……
Fietsroute:
Fietsroute duurzame initiatieven Gestel
Duurzaam Gestel kaart
Download hier de PDF: DuurzaamGestel (1) of bekijk de plattegrond hieronder
Mist u iets? Uzelf misschien? Maak u kenbaar door dit logo buiten zichtbaar te maken als uitnodiging voor voorbijgangers dat u open staat voor bezoek en iets duurzaams wil laten beleven, zien, proeven, enz
Spontaan meedoen? Dat kan door het logo te tonen als uitnodiging voor voorbijgangers
Permanent Beta Gestel wordt gecoordineerd en opgezet door Sustainocraten i.o. Ben Nas en Marja Verhagen.
Permanent Beta betekent “blijven uitproberen”. En dat doen veel zelfbewuste mensen en instanties in de wijken van de stad met hun eigen beeld en bijdrage over “verduurzaming” of maatschappelijk nut. Dat laten we graag zien om anderen te inspireren of bewust te maken van een veranderende maatschappij. Stad van Morgen nodigt uit tot samenwerking voor duurzame menselijke vooruitgang.
VE2RS is een vereniging van straatcooperaties of straatsamenwerking tussen buren en instanties voor de gezonde en zelfredzame stad. Om activiteiten en initiatieven ter inspiratie zichtbaar te maken organiseren wij Permanent Beta dagen. De eerste keer is dat op 22 en 23 maart in Gestel.
AiREAS is een cooperatie voor de gezonde stad vanuit luchtkwaliteit en volksgezondheid perspectief.
Op woensdag 12 maart, om 19.30 uur, vindt er een informatie- en discussieavond plaats over klimaat en gemeentelijke politiek. De avond vindt plaats in het Stadhuis en begint in de raadszaal. Het geheel staat onder leiding van ex-wethouder Jacqueline Kuppens.
De toegang is gratis.
De avond zal beginnen met een lezing door professor Bregman, werkzaam bij het KNMI en de Universiteit van Nijmegen. Professor Bregman is een van de deskundigen die Nederland heeft vertegenwoordigd bij het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). De lezing gaat over het onlangs uitgebrachte IPCC-rapport over klimaatverandering en over de achtergronden daarvan.
Na de lezing bestaat er gelegenheid tot discussie met professor Bregman.
Na de lezing volgen er twee parallel-workshops, die beide op de gemeentelijke politiek ingaan. Tijdens deze workshops wordt informatie gegeven en zal uitvoerig gelegenheid zijn tot discussie.
De ene workshop gaat over het thema “Een klimaatneutrale stad, kan dat?”. Deze workshop gaat over het Eindhovense energiebeleid. Hiervoor zijn deskundigen uitgenodigd uit kringen van de gemeente, de energiecoöperaties, het Nutsbedrijf en de woningbouwverenigingen.
De andere workshop gaat over het thema “Hoe houden we Brainport mobiel met de halve hoeveelheid fossiele brandstof?”. Hiervoor zijn uitgenodigd sprekers uit de milieuwereld en vervoersorganisaties.
Hoewel de avond niet is opgezet als een traditioneel verkiezingsdebat, nodigen de organisatoren de lokale politiek van harte uit om zich in de discussies in de workshops te mengen.
De avond wordt georganiseerd door de Stichting Vredescentrum TUE, door de Eindhovense Werkgroep Luchtkwaliteit en Klimaat van Milieudefensie, en door het Vredesburo.
Contactpersonen
B. Gerard via bjmgerard@gmail.com , tel. 040-2454879
A.Lourijsen via lourijsen@u-coaching.org
J. Matheeuwsen via Stichting Vredesburo, info@vredesburo.nl tel 040-2444707
Na het zoveelste conflict met een woningbouwcorporatie, bank of overheid over woonruimte, betalingen, geldbelangen van instanties en uitingen van macht en onmenselijkheid is het tijd dat ook het aspect “duurzame maatschappelijke veiligheid” in relatie tot woonruimte en maatschappelijke waardecreatie projectmatig aandacht krijgt in de Stad van Morgen (naast gezondheid, zelfredzaamheid, voedsel en bewustzijn).
In de huidige publieke discussie over de economische en praktische verduurzaming in Nederland komt het begrip “wonen” nauwelijks voor. In het private debat is het echter aan de orde van de dag door de angst die men heeft om huis en haard kwijt te raken. We leven in een tijdperk waarin huisvesting ondergeschikt is gemaakt aan financiële scenario’s die een beperkend, dominant leven zijn gaan leiden onder overheid, woningbouwcorporaties en bancaire geldgedreven belangen. Het maatschappelijke duurzaam menselijke perspectief is eruit verdwenen. Er is een spanningsveld ontstaan dat ons leidt naar een chaos als we geen maatregelen nemen. Stad van Morgen introduceert voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid een werkwijze die gebaseerd is op bewustwording, verantwoordelijkheid name en samenwerking (sustainocratie). Zo kunnen we de “traditie” van een volksopstand of oorlog voorkomen. Het vergt echter de zelfbewuste deelname van mensen met autoriteit en maatschappelijke besef. En die zijn vaak moeilijk te vinden in de leidinggevende functies van de betreffende instanties. Maar daar komt langzaam verandering in, door crisissen én de uitnodiging van de Stad van Morgen.
Menselijke complexiteit
Onze samenleving, net als de natuur om ons heen, evolueert altijd en aantoonbaar op een cyclische manier via de fasen van groei (hebzucht), verval (crisis), aanpassing (bewustwording) en harmonie (samenwerking) zoals weergegeven in onderstaande tekening.
Traditionele maatschappelijke ontwikkeling (2 miljoen jaar lang)
In het plaatje zien we de traditie van de cyclus die maatschappijen al zo vaak hebben doorlopen. Onze huidige lokale situatie zien we op de lijn van groeiproblemen. We zijn “groei” ruimschoots voorbij, zitten op een dieptepunt van ethische werkwijzen en zijn “op weg naar verval”. Machthebbers manipuleren al enkele decennia de economische groei die men zoveel mogelijk tracht voort te zetten. Al geruime tijd toont dit beleid grote signalen en uitingen van verval die men tracht te ontkennen en tegen te gaan met instrumenten die men ter beschikking heeft. Personeel in leidinggevende functies missen de kennis, het bewustzijn of de moed om het beleid ter discussie te stellen. Men voert het blindelings uit, vaak ondersteund door incassobureaus, deurwaarders en juridische steun met de opmerking “regels zijn regels”. De kredietcrisis van 2008 heeft de onhoudbaarheid van deze onethische ontwikkeling al aangetoond maar in essentie is er niets veranderd. Het ergste moet nog komen hetgeen zich laat voelen in een negatief spanningsveld.
Hoe manifesteert zich het spanningsveld?
De typische negatieve tekenen in een gebied op weg naar verval zijn (algemeen en zeker binnen de context van huisvesting):
verharding van de incassocultuur
onmenselijk gedrag van beleidsmedewerkers (het systeem en de regels zijn dominant)
werkloosheid
men kan niet meer aan de verplichtingen voldoen
voelbaar onbalans tussen vernieuwing en conservatieve belangen
angst
eerste tekenen van opstand
agressie tegen het systeem
verhoogde bureaucratie
belastingverhoging
stijgende lasten
uit huisplaatsingen
stijging van de schulden
vastgoed en geldbelang boven menselijk belang
geld is doel, mens is middel
schuldsanering
verhoogde bijstand
migratie van goedkope arbeidskrachten
stijging criminaliteit
huisvesting is macht
“Wonen” is van huis uit een regionaal dwangmiddel om volgens vooropgestelde criteria deel te nemen aan een maatschappij. Al in tijden van de Romeinen werden mannen gedwongen deel te nemen aan veldtochten in ruil voor een landgoed bij terugkeer. Nu is het “economie”. Als men geld verdient dan heeft men toegang tot allerlei voorzieningen. Zonder geld niet. Geld wordt echter vanuit macht gereguleerd. Huisvesting is dan macht met “het recht huisvesting te ontzeggen”. Als zowel collectieve als gefragmenteerde belangen zich positioneren in “groei” dan is de cyclus van toepassing en crisis/verval onvermijdelijk.
Het kan ook anders.
Stad van Morgen positioneert zich in “harmonie”
Als stichting plaatsen we ons in het gebied van harmonie. Van daaruit nodigen wij mensen en instanties uit om multidisciplinair mee te doen aan integrale, regionale verduurzamingsprocessen. Hierin is huisvesting een belangrijk onderwerp, niet vanuit vastgoed maar vanuit “veiligheid” en vooruitstrevendheid. Om de fasen van collectieve chaos en bewustwording te omzeilen introduceert Stad van Morgen de holistische benadering, Sustainocratie genaamd, gecombineerd met het begrip “Transformatie economie“. Bestuurders worden uitgenodigd naar deze samenwerking waar complexe waardecreatie plaats vindt, zoals wijkvernieuwing en projecten. Instanties die huisvesting faciliteren laten dan specifiek voor dit proces projectmatig het groeiprincipe los op zoek integrale lokale harmonie middels experimentele veranderingen. Men draagt de verantwoordelijkheid niet alleen maar collectief, sustainocratisch gekaderd door een of meerdere sustainocraten.
Huisvesting in dit geval is geen economisch vastgoed management instrument maar een stimulans voor maatschappelijke toegevoegde waarde ontwikkeling. Men biedt dan veiligheid als maatschappelijke motivator, niet tegen geld maar lokale toegevoegde waarde ontwikkeling. Stad van Morgen zoekt 6 woningen in wijken van Eindhoven om ze 5 jaar lang beschikbaar te stellen aan onze teams.
Het regionaal collectieve dient zich altijd te positioneren in “harmonie”
De diversiteit van duurzame belangen op gebied van gezondheid, veiligheid, zelfredzaamheid, bewustwording, voeding, enz is zo groot dat een grote hoeveelheid specialisaties de traditionele cyclus kunnen doorlopen en daarmee de harmonie voeden in een regio.
Stad van Morgen coördineert deze processen door met vastgoedbedrijven afspraken te maken voor het bieden van veiligheid en geborgenheid aan de kleine groep hoogbewuste Sustainocraten die zich daarvoor inzetten, of het leerproces aangaan. Maar 1% veroorzaakt de permanente zoektocht naar stabiliteit en duurzame vooruitgang. Deze levert 100% groeipotentieel voor de partners. De compensatie die men levert is niet economisch maar op basis van “wederkerigheid”. Zo verstoort men het proces van passie en motivatie niet door het te verwarren met dat van groei.
Voorbeeld projecten
Het moge duidelijk zijn dat de aanpak van de Stad van Morgen zo nieuw is dat we in de steden (bolwerk van economische belangen) nog geen steun hebben ontvangen van woningbouwcorporaties. Toch ontwikkelen we in Eindhoven met uiterst bekwame “vrijwilligers” de permanent beta dagen om gaandeweg te laten zien wat we bedoelen. Door het zichtbaar en tastbaar te maken verwachten we het bewustwordingsproces van bestuurders te raken. Met support in wederkerigheid in plaats van alleen geld kunnen wij in de wijken de lat steeds hoger leggen.
In Eindhoven willen wij zo de 6 wijken aanpakken, te beginnen met Gestel (Tongelre, Woensel, Stratum, Strijp en Centrum). Wij zoeken een woning (gesponsord voor 5 jaar) in elke wijk voor onze sustainocratische mensen.
In Vught hebben wij een voorstel gedaan voor Fort Isabella (zie plaatje helemaal onderaan waarin het Fort ook de basis wordt voor regionale ontwikkelingen)
We zoeken op dezelfde manier een pand (oud kasteel of klooster) waarin wij het hele principe van veiligheid, huisvesting en toegevoegde waarde zichtbaar kunnen maken en tegelijkertijd als leerschool op kunnen bouwen voor wereldwijde kennisdeling.
Stad van Morgen nodigt ook studenten uit te experimenteren met ideeën in de maatschappij voor “de gezonde stad”. Bijvoorbeeld tijdens de Permanent Beta dagen http://www.stadvanmorgen.com
Deense brugklasleerlingen verbazen wetenschappers met hun Wifi experiment
De 5 meiden uit de brugklas van de Hjallerup School die met hun experiment over de invloed van WiFi-straling op ontkiemende tuinkerszaadjes de wereldpers haalden. (vlnr: Lea Nielsen, Mathilde Nielsen, Signe Nielsen, Sisse Coltau en Rikke Holm.)
Veel internationale wetenschappers zijn verblijd over de duidelijke uitkomsten van het biologie-experiment dat vijf meiden (foto) uit de brugklas van de Hjallerup School in Denemarken hebben uitgevoerd. Hun experiment heeft inmiddels al veel interesse gewekt bij wetenschappers in Engeland, Nederland en Zweden. Deze meiden wilde weten of de straling van WiFi, draadloos internet in huis, effect heeft op de groei en ontwikkeling van planten. Hun experiment bestond eruit dat ze 400 tuinkerszaadjes verdeelden over 12 kweekbakjes. Ze plaatsten 6 van die bakjes in 2 kamers op dezelfde temperatuur. Ze gaven alle bakjes evenveel water en zonlicht gedurende 12 dagen. Maar de helft…
1e Avondcollege “doen”: “Ons voedsel is niet vanzelfsprekend”
Om te beginnen keken we gezamenlijk naar deze documentaire van Rebecca Hosking over “de boerderij van morgen” dat ons toont dat onze voedselvoorziening van vandaag snel niet meer mogelijk zal zijn. Dat komt door de manier waarop we ons afhankelijk hebben gemaakt van olie.
Tijdens de reflectiesessie na de pauze werd de vraag gesteld “wat doen we ermee?” Deze vraag bleek lastig te plaatsen voor de aanwezigen dus werd het anders gesteld.
“Als de situatie van vandaag A is, en B de situatie in de toekomst waarin er geen olie meer is, wat zal er gaan veranderen?”
Om de vraag verder te kunnen brengen binnen de belevingswereld van de deelnemers werd een onderscheid gemaakt tussen de vier kerngebieden van samenwerking in Sustainocratie: de overheid vanuit een gebiedsverantwoordelijkheid, ondernemerschap vanuit product en diensten creatie, onderwijs in het leveren van kennis en burgers door gedragsverandering.
De groepsconclusie was al snel gevormd dat de documentaire geen onzin verkocht en we inderdaad richting de B situatie zouden gaan. Dan zouden we veel meer zelf doen op gebied van productiviteit. Er zou ook veel meer samengewerkt moeten worden binnen kortere afstanden.
Al snel begon men terug te redeneren vanuit B naar A en wat er zoal zou verdwijnen dat we vandaag als normaal beschouwen. Auto’s bijvoorbeeld en de bekende vormen van mobiliteit. Ongetwijfeld zouden we technologische ontwikkelingen meemaken die zaken zouden vervangen maar luxe als de computer, telefoon, beveiliging en controle systemen, enz zouden verdwijnen en plaats maken voor interactie met veel minder controle. De energie alternatieven zouden belangrijkere doelen dienen.
De vraag werd gesteld wat we vandaag al zouden kunnen doen met dit bewustzijn? Wat doen we zelf?
* Experimenteren met eigen groenten verbouwen
* Nu al andere vormen van mobiliteit kiezen
* Energie besparen
* Bloggen, met anderen erover praten
* Meedoen, helpen met Permanent Beta dagen zoals 22/23 Maart
* Dingen bedenken die spelenderwijs anderen ook op het bewustzijnspad brengen
* enz
Uitgebreid werd stilgestaan bij de rol van het onderwijs, het creatief ondernemen vanuit onderscheidend vermogen en het blokkerende belang van de overheid door conservatieve geldbelangen. De overheid is wellicht hierdoor de laatste om overstag te gaan. De traditionele inkomsten van de huidige overheid zullen transformeren, net als de waarde ontwikkeling van de lokale munt waarin veel meer local content zal worden gevonden.
Ook werd duidelijk dat dit alles niet zonder pijn van het loslaten en chaos kan gaan omdat de oude werkelijkheid van geld en afhankelijkheid de vernieuwing op gebied van zelfredzaamheid en onafhankelijk in de weg staat door tegenstrijdigheden in de belangen. Die worden alleen formeel overbrugt door chaos en crisis.
Daarom werd ook duidelijk dat burger “ongehoorzaamheid” de enige weg blijkt om vooruit te gaan met de vraag aan de overheid om te faciliteren tegen haar ogenschijnlijke eigenbelang in. Op gemeentelijk niveau kan dat lukken maar hoe hoger naar Den Haag des te lastiger dit wordt. Toch kan het niet anders. Voorbeelden van andere landen werden aangehaald om te kijken hoe zij ermee omgaan of wat zij voor hun kiezen krijgen. Taiwan bijvoorbeeld als eiland met 23 Miljoen mensen. Duitsland, die de schaamte van de oorlogen niet te boven is en daardoor misschien eerder duurzame veranderingen doorvoert dan Nederland. Engeland via het filmpje van Hosking. De hongersnood van Ierland (ook een eiland) in 1850.
Tot slot werd Permament Beta aangehaald als het antwoord van de Stad van Morgen op de getoonde problematiek. Ben en Marja waren aanwezig om dit te bekrachtigen, als ook het positieve effect van hun werk.
Door dingen tastbaar te maken voor anderen creëert men verbinding dat uiteindelijk uitmondt in steun en vooruitgang. Dat tonen Marja en Ben met hun resultaten die door zijn gedrongen tot de hogere bestuurlijke en ambtelijke niveaus. Het goede voorbeeld zonder toestemming vooraf doet meer dan al die congressen bij elkaar.
Allen zijn uitgenodigd om te helpen, zich te laten inspireren en daarna de lat hoger te leggen in het eigen gebied. Bij het afscheid kwamen we tot de conclusie dat alle deelnemers, met uitzondering van iemand uit Boxtel, op de fiets naar het college waren gekomen.
Het begin is er. B bestaat al en wordt langzaam groter.
Volgende colleges:
* “zijn” ontwikkeling: 1 april – het bewustzijn van de jongeren, met Jason Clarke
* “doe” avondcollege: 19 maart – onze suikerverslaving, met Eva van Zeeland (Miss Natural)
Stad van Morgen 