Verslag avondcollege 6 mei – ondernemerschap in complexe tijden

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Het thema van de avond is
“ondernemen in een complexe maatschappij”.

Introductie
Jean-Paul legt tijdens zijn introductie het verband tussen het ontstaan van het leven (de empathische, levenscheppende energetische verbondenheid op moleculair niveau) en het ontstaan van ondernemerschap (de gerichte spiegel tussen de pionier en het bedrijfsinitiatief dat ontstaat) in het gevoelsleven van een willekeurige persoon. Er ontstaat een soort opsplitsing tussen de natuurlijke persoon en de onderneming die in eerste instantie gelijk zijn aan elkaar. Daarna gaat de onderneming een eigen natuurlijk leven leiden met de transitionele levensfasen van groei, concurrentie, aanpassingsvermogen en harmonie. Omgaan met die complexiteit is vergt inzicht. Net als in de natuur ontstaat er een grote diversiteit aan ondernemingen die samen een biodiversiteit vormen en elk “empathie” zoekt met de omgeving “de markt”. Deze markt ontwikkelt zich steeds complexer. Degene die overleeft heeft die empathie op een authentieke manier weten te behouden, degene die het niet overleeft verdwijnt in de geschiedenis.

Waar we staan, waar we naartoe willen maar NIET via collectieve chaos
Waar we staan, waar we naartoe willen maar NIET via collectieve chaos

Tijdens het ontstaan van het industriële tijdperk kon nog worden volstaan met een relatie tussen een product en behoefte van een klant. De markt voor industriële productie moest nog ontstaan waardoor groei schijnbaar oneindige vormen kon aannemen voor een bedrijf, vergelijkbaar met de eerste minuscule levensvormen op Aarde. Pas bij de groei van concurrentie in een globaliserend tijdperk werd diversiteit een onderdeel van de markt. Gaandeweg ontstond een nieuw element dat toegevoegd werd aan ondernemerschap “de emotie van de klant bij het maken van keuzes tussen gelijkwaardige producten”. Marketing was een nieuw instrument dat de empathie tussen klant en bedrijf diende te verhogen.

Maar ook dat tijdperk heeft zijn langste tijd gehad doordat de loyaliteit van de klant, door overvloed in aanbod en verzadiging in behoeften, amper meer te binden was. Ondertussen werden de consequenties van de relatie tussen winstgedreven ondernemen in een consumptie-economie zichtbaar op gebied van misstanden, effecten op het klimaat, de relatie met de mens en milieu. De overheid belast consumptie, werkgelegenheid en ondernemerschap om de bureaucratie rond consequenties te financieren. Deze neemt exponentiële proporties aan maar lossen de problemen niet op.

Er ontstaat een moderne basis van nieuw ondernemerschap. Dit ondernemen geschied op basis van hoger empathisch bewustzijn, aangespoord door marktontwikkelingen en crisissen. We zien daarin MVO, CSR enz ontstaan om grip te krijgen op een nieuw fenomeen: “verantwoordelijkheid” waarin de nieuwe empathische band van ondernemerschap met de werkelijkheid wordt gezocht.

Jean-Paul tekent zijn piramide paradigma (2007) waarin de relatie van het product, de klant en kostenoptimalisatie wordt gecomplimenteerd met morele toegevoegde meerwaarden voor de klant (profit, uitgedrukt in iets anders dan alleen geld), maatschappij en milieu.

Piramide paradigma is gebaseerd op de menselijke complexiteit van natuuriijke vooruitgang
Piramide paradigma is gebaseerd op de menselijke complexiteit van natuuriijke vooruitgang

Tot slot verwijst Jean-Paul naar de nog een stapje hoger in complexiteit van ondernemen, zoals wordt toegepast in AiREAS en VE2RS. Daarin wordt verantwoordelijkheid multidisciplinair gedragen tussen de som van verschillende specialisaties en belangen (sustainocratie: overheid, bedrijven, wetenschap en burgers). Men draagt het ondernemen gezamenlijk waarbij de deelnemers gewaardeerd worden om hun specifieke talent en de oplossing in cocreatie bedacht worden, uitgeprobeerd, geborgen in kwaliteit en uitvergrootbaarheid om daarna aangeboden te worden aan de hele wereld in gefragmenteerde en collectieve verbanden.

Deze vorm van ondernemerschap in een uiterst complexe en uitdagende wereld schept totaal nieuwe relatie en omgangsvormen waarbij het hoger maatschappelijke doel (bijvoorbeeld luchtkwaliteit en volksgezondheid in AiREAS) vooropstaat maar de weg er naar toe onvoorspelbaar is binnen de dynamiek van cocreatie die ontstaat.

Eric van Schagen – CEO van Simac
Eric wordt aangekondigd als ondernemer die ook actief is in deze complexe wereld. Jean-Paul heeft hem uitgenodigd nadat bekend werd dat hij zijn onderneming Simac van de beurs had gehaald. Eric werd gevraagd dit toe te lichten.

image

Eric van Schagen is CEO van ICT bedrijf Simac met 1000 fte in dienst. Eric is geprikkeld door de introductie omdat ook hij enorm geboeid is door het ontstaan van het leven en de analogie met het ondernemen. Hij vertelt dat het bedrijf in 1971 is ontstaan omdat zijn vader de vertegenwoording wist te bemachtigen van Singer in Europa. In 1982 trad Eric in dienst bij zijn vader.

Medio jaren tachtig ontstond de behoefte om het bedrijf over te dragen aan een nieuwe generatie. In eerste instantie wilde vader van Schagen het bedrijf verkopen. Op het laatste moment ketste dit af omdat zowel vader als zoon geen goed gevoel hadden bij degene die het bedrijf zou gaan leiden. “Empathie” was een belangrijke gevoelskwestie in relatie tot “zou ik wel onder die persoon willen werken?”. Vader van Schagen confronteerde het bedrijf met de mogelijkheid dat zijn zoon het bedrijf zou gaan leiden. Dit kon alleen als hij de volledige steun zou krijgen van het team. Dat kreeg Eric en hij werd de hoogste baas.

Tegelijkertijd speelde de beursgang van Simac. Onder begeleiding van een bank werd Simac een beursgenoteerd bedrijf. “Achteraf gezien kan men zeggen dat we dit nooit hadden moeten doen”, zegt Eric, “maar in die tijd was dat een heel normale weg om aan kapitaal te komen voor groei”. Ook kon zo vader en oprichter van een goed pensioen genieten met een flink familievermogen.

De jaren die volgenden ging het bedrijf door enkele moeilijke fasen. De macht van de bank werd duidelijk toen deze de stekker uit kredietverlening trok. Het familievermogen bood toen de redding. Ook de druk van aandeelhouders werd steeds groter en gericht op geld en aansprakelijkheid. De commissarissen voerden de druk op om groei te verwezenlijken middels overnames en aggressief gedrag. De jaarverslagen groeiden uit van 16 pagina’s tot boekwerken van meer dan 200 pagina’s over alle mogelijke bedrijfsrisico’s. De relatie van aandeelhouders en commissarissen werd kouder en materialistischer zonder gevoel voor de meerwaarde van een “empathische” bedrijfscultuur. Eric werd steeds meer bewust van morele keuzes die hij moest verdediging tegen de korte termijn agressie van de beurs en media.

Eric besloot zich te bevrijden van dit spanningsveld dat ten koste ging van zijn vrijheid om te ondernemen in een complexe wereld.

Moderne bedrijfsvoering in een complexe wereld
Eric verklaart dat in de complexiteit waarin Simac zich beweegt er geen ruimte meer is voor de ouderwetse marktplannen. Hij heeft de zaak omgedraaid. De kerncompetenties van zijn bedrijf zijn te vinden in het bieden van ICT oplossingen die buiten de standaard vallen. “Binnen de standaard tref je de concurrentie van alle grote en kleinen der Aarde”, aldus van Schagen. “Als je wilt onderscheiden moet je “speciaal” zijn”. In de complexe wereld van de informatie technologie betekent dat we buiten de normen werken van de standaard. Simac bestaat uit kleine, klant en oplossingsgerichte teams die bestaan uit enorm bekwame mensen die verantwoordelijkheid delen en afleren om de baas over elkaar te spelen maar autoriteit afstemmen op de case, niet een hiërarchie. “En als het dan een keer lastig wordt en men er niet uitkomt dan ben ik er om als eindverantwoordelijke in te grijpen”.

Tijdens de presentatie vraagt het publiek, dat uit is op bewustwording, er op los. Het siert Eric enorm dat hij er open, transparant en doortastend zelfbewust mee omgaat. Er is natuurlijk een meningsverschil tussen visies over de ontwikkelingen naar de toekomst. Waar Eric een veel grotere integratie van technologie in de mens zelf ziet zijn anderen daar erg huiverig over.

Eric reageert daarop dat in de complexiteit het vooral gaat om het besef dat de onvoorspelbaarheid een feit is en het bedrijf dit als cultuur van flexibiliteit en professionaliteit dient te omarmen. Ik heb de juiste mensen en moet zorgen voor een optimale mix van ervaren ouderen en nieuwe generatie jongeren die meegenomen worden in de ervaringsopbouw van deskundigheid in aanpassingsvermogen en professionaliteit. “We houden van succes en vinden dat helemaal niet erg om ons daaraan te meten”.

Jean-Paul en Eric samen
image

Jean-Paul legt een verband tussen de gespecialiseerde sector complexiteit van Simac en de multidisciplinaire hoger doel gedreven complexiteit van bijvoorbeeld AiREAS door de verwijzen naar de waardekolom als kern van menselijkheid en team cohesie:

1. Erkenning van talent van elk van de teamleden
2. Gelijkwaardigheid tussen alle teamleden. Het leiderschap wordt ingegeven door de complexiteit rn het gewenste resultaat, niet de hiërarchie.
3. Veiligheid voor de teamleden, geuit in respect en zekerheid, ook als het even tegenzit. Dit mondt uit in loyaliteit en commitment.
4. Vertrouwen in elkaar en de onderneming
5. Samenwerking op basis van empathie. Als men de innerlijke kracht van waarden hanteert en uitdraagt dan kan dat ook met de klant.

In dat opzicht verschillen Simac en AiREAS niet van elkaar. Beide zijn actief in de meest complexe dynamiek van een onvoorspelbare markt. Eric bevestigt de waarden die hij zijn hele ondernemers leven intuïtief heeft gewaarborgd en verdedigt, ook toen het moeilijk ging met de agressieve, ongevoelige wereld van de kapitaalmarkt. Nu hij zich daar grotendeels van bevrijd heeft kan hij deze waarden verder uitbouwen met ondernemersvrijheid.

Jean-Paul nodigt Eric en Simac speels uitdagend uit om de innerlijke krachten van de Simac specialisatie ook te verbinden aan de holistische benadering van STIR in de sustainocratische samenwerkingsvormen zoals AiREAS waarin de wereldbelangen (global issues, local solutions, global application) ter harte worden genomen. “Dan zal ik toch eerst dat boek dat je me hebt gegeven gaan lezen” reageert Eric even speels terug.

Conclusie
Uit deze sessie blijkt dat er een groeiend spanningsveld bestaat tussen de koude geldbelangen van banken, overheden en beursspeculanten en de warme sfeer van waardecreatie in empathie gedreven ondernemerschap. De complexiteit van de natuurlijke biodiversiteit in de markt is ook zonder dat spanningsveld al enorm. Met al die aasgieren erbij staat ondernemerschap onder zware druk. Het is dan ook bewonderenswaardig dat mensen zoals Eric zich vrijworstelen van de dominantie van deze wereld van primaire bewustzijnsniveaus om zich als pioniers te ontwikkelen in een hoger empathie niveau. Zij zijn de nieuwe evolutionaire stap in modern ondernemerschap, toonbeeld van visie, menselijkheid, moed en doorzettingsvermogen. Voor deze vorm van ondernemen biedt een crisis alleen maar ruimte voor groei. Eric toont dan ook alle vertrouwen in de toekomst, van de mens maar ook van zijn bedrijf. “Niet iedereen kan wat wij kunnen en andere bedrijfsvoering blijft ook legitiem zolang er een markt voor is. Maar zo zou IK niet kunnen werken.”

Volgende avondcolleges:
9 mei – speciaal over voeding (Wasvenboerderij)
21 mei – weerbarstige pubers of pubers met een boodschap?
3 juni – servant leadership

Wijsheden van social media waar niets mee wordt gedaan

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Social media blinken uit in multimediale uitingen van kritiek op het geldgedreven systeem van een consumptie economie, de grote gevolgen op onszelf en het milieu, en de noodzaak tot verandering. Maar ondanks de originaliteit van de uitingen en de bijdrage in het bewustzijnproces wordt er maar bar weinig mee gedaan. Is dat zo?

Wat voorbeelden:

1. De natuur als heelmeester.
Miljarden jaren natuurlijke wijsheden staan ons ter beschikking. Toch wordt ons de nepwereld opgedrongen van chemische stoffen.

image

Een groot deel van onze maatschappelijke regels zijn gebaseerd op economische invloeden die ons tot risicovolle afstand tot de natuur hebben gebracht. Zo ontstaan de crisissen en wantoestanden in de wereld.

2. Onmenselijkheid in het onderwijs
image

Dit leuke contrast heeft het over het onderwijs in Amerika maar is natuurlijk ook van toepassing op Europa. Het schoolsysteem is afhankelijk van en gemanipuleerd door middelen die onder toezicht van inspecties beschikbaar worden gesteld door het systeem van de centrale overheid.

3. Selectiecriteria
Een andere, tot de verbeelding sprekende uiting gaat over “gelijkwaardigheid” in selectie procedures. Dit speelt natuurlijk niet alleen in het onderwijs maar ook het bedrijfsleven.
image

3. Klimaatverandering
Het onderstaande plaatje suggereert dat er ooit veel water onder deze brug stroomde. Recent stelde een politicus dat de volgende generaties er maar moesten wennen aan het idee dat ze een uitdroogde Aarde zullen bevolken.
image

5. Stijgende zeespiegels
Tegelijkertijd zijn er plaatjes in omloop van de vernietigende effecten van de stijgende zeespiegels als gevolg van ons stookgedrag met fossiele brandstoffen. Een groot deel van de kustgebieden verdwijnt onder water. Wat doen we met de miljoenen mensen die er nu wonen in enorme steden? Het probleem speelt nu, over 100 jaar niet meer.
image

6. Kappen van hout
Deze mooie afbeelding toont dat uiteindelijk wij onze eigen leefbaarheid omkappen.
image

7. Luchtvervuiling
De toekomst ziet er wellicht zo uit als we doorgaan met ons vervuilende gedrag. Zouden we het echt zo nonchalant ervaren?
image

8. Mobiliteitsvoorstellen
De bus is in alle opzichten een betere mobiliteit oplossing dan alle andere voertuigen bij elkaar.
image

9. Ruimte voor veranderingen
De complexiteit om veranderingen door te voeren wil vaak ontmoedend werken. Daarnaast wil men vaak onder “middelen” uitsluitend de beschikbaarheid van geld verstaan. Dat is natuurlijk gemanipuleerd terrein terwijl creativiteit in cocreatie en menselijke relaties veel doeltreffender werkt.
image

10. Gevoel van machteloosheid
En als men dan denkt dat een eenling in de grote wereld weinig invloed heeft dan is dit plaatje natuurlijk een steuntje in de rug.
image
Daarbij hoeven we voor aandacht natuurlijk niet uit te gaan van de irritatie die een mug veroorzaakt. Dat kan ook anders.

11. Stad van Morgen nodigt uit
Het maakt niet uit hoe groot of klein je bent. Je kunt altijd je omgeving uitnodigen tot jouw eigen nieuwe werkelijkheid. Als deze genoeg overeenkomsten biedt met het gewenste beeld van andere mensen, inclusief leidinggevenden uit de oude structuren, dan ontstaat er ook een verandering. Zelfbewustzijn, overtuigingskracht en doorzettingsvermogen zijn dan de basisingrediënten. Je spiegelt dan uitnodigend terug met een beter alternatief die men samen waar kan maken.

image
De spiegel verschuift en "IK" kijk veel breder dan ooit te voren

Conclusie
Sociale media zijn een spiegel van wat er leeft in de wereld. We doen er iets mee vanuit onze eigen mogelijkheden. Soms komen we dan in aanraking met inspiratie dat ons verder brengt. Vaak is daar ook hulp aan gekoppeld. Zo hebben we de laatste jaren een energie verandering kunnen constateren. De negatieve krachten groeien maar de positieve tegenpolen organiseren zich nu steeds krachtiger.

De volgende maatschappij is al in de maak. Het omslagpunt nadert snel.

Jean-Paul Close
Stad van Morgen.

Doorbraak van empathie

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Cultuurontwikkeling

Het doorgeslagen individualisme kent zijn oorsprong in de gemanipuleerde consumptie economie. Velen zeggen dat Ayn Rand de basis heeft gelegd voor deze culturele vorm van intens materialisme met haar boek “Atlas Shrugged“.  Het boek uit 1957 is een roman met een diepe filosofische inslag over het rationele egoïsme van de mens als overlevingsmechanisme. Ook al heeft het boek van Rand een grotere morele diepgang dan wat de cultuurontwikkeling ervan heeft gemaakt, het plaatst wel een kader van menselijkheid op het allerlaagste niveau van empathie, ofwel het systematisch ontbreken ervan. Dat is ook logisch als we Ayn Rand zien vanuit de context haar persoonlijke ontwikkeling van de Sovjet Unie naar Amerika in de tijd van de grote filosofische contrasten tussen gemanipuleerd collectivisme (zoals Marxisme) en doorgeslagen opportunisme (American dream), inclusief haar eigen overlevingskeuzes en ontwikkeling rondom de tweede wereldoorlog.

Who is Ayn Rand.jpg
Ayn Rand schreef een roman die bijdroeg aan een maatschappelijke filosofie.

Als we die opvattingen met terugwerkende kracht bekijken dan zien we een duidelijke combinatie terug in de, door Rand geromantiseerde filosofie en de ontwikkeling van de consumptie economie sinds de jaren 60/70. Het gemanipuleerde collectivisme komt terug in de private geldgedreven machten terwijl het opportunisme zich ontwikkelde in de individualisering van consumisme. “Overleven” komt dan tot uiting in de meest extreme vorm van hebzucht, namelijk als deze tot uiting komt in een cultuur van schijnbaar absolute en onbeperkte overvloed. Het overleven gaat dan niet meer om de absolute zin ervan maar de subjectiviteit van het gevoel van ongelijkwaardigheid in “het hebben”. De economie speelt daarop in door een permanent gevoel te creëren van tekorten.

Empathie verdwijnt
Waar de mens zich kenmerkte als kuddedier zondert de, op hebzucht georiënteerde “overlevende” consument zich af van de medemens uit angst kwijt te raken wat men heeft of zou kunnen hebben. Men is een gemakkelijke prooi voor de marketing psychologie die deze cultuur van individualisme verder aanwakkert en ogenschijnlijk normaliseert voor de massa. Iedereen is gelijk in de materialistische beeldvorming terwijl men ongelijkwaardigheid zoekt door persoonlijke overlevingsmechanismen in de poel van vergelijkend overvloed waarin “minder dan de ander” een beangstigend gevoel van armoede en tekort opwekt. Er is geen verbindende energie meer omdat men zich concentreert op externe factoren van eigenbelang door er eigenwaarde aan te koppelen en empathie te onderdrukken of negeren.

Empathische belevingen en tradities, zoals kerst, verjaardagen, Moeder of Vaderdag, religieuze verbintenissen en feesten, zijn vercommercialiseerd. De hoeveelheid liefde die men wil uiten lijkt zich evenredig te willen vertalen in de grootte van de materiële gift of publiek vertoon van emoties via uitjes in horeca, of publicaties op Facebook en social media die zich beperken tot de dag en de boodschap. Ook daarin lijkt de onderlinge concurrentie in het publiekelijk verstrekken van de boodschap de overhand te voeren, zichtbaar voor iedereen. Iedereen doet het dus is het “normaal”. Als men zich zo niet uit dan lijkt men misschien “arm”.

Ondertussen zijn de persoonlijke innerlijke banden tussen de mensen zelf gereduceerd tot de publieke boodschap. Zodra men te “dicht bij elkaar” komt in de emotie ontstaat er weer angst. Aanraking, een omhelzing, klaar staan voor elkaar of samen de cocreatie aangaan is gaandeweg verdwenen. Alles is te koop, liefst via internet. Empathie is niet meer nodig. Afzondering geeft een veilig gevoel. Doorgeslagen Individualisme is het toppunt van consumptieve economische ontwikkeling. Iedereen een huis, een auto, een energierekening, een klerenkast, een koelkast, een of meer televisies, electronica, eigen schulden enz.

Het begin van het nieuwe millennium kenmerkt zich door de verspreiding van deze individualistische cultuur over de gehele wereld, beïnvloed door de exponentiële groei van de wereldbevolking, de macro-economische geldbelangen waaraan macht wordt ontleend en de manipulatieve communicatie van de positieve invloeden van individueel consumisme. Middels allerlei vormen van (micro)kredieten en groei-gedreven economieën worden alle mensen op Aarde gestrikt voor deze maatschappelijke beleving. De vele consequenties ervan op het klimaat, de kwaliteit van onze leefomgeving en de gefragmenteerde manier waarop wij omgaan met elkaar nemen we op de koop toe. De individualistische mens identificeert zich wel met deze grote problemen maar ziet in zichzelf amper de oplossing. Het absurde overlevingsmechanisme van vergelijkend hebzucht blijft de overhand voeren ook al zal men bij keuze mogelijkheden rekening houden met opvattingen over wereldse thema’s, mits deze het materialistische eigenbelang niet schaden. Men vertrouwt erop dat het collectivisme integraal verantwoordelijkheid neemt via de politiek, binnen de context van de materiële cultuur. Dit collectivisme is echter evenzeer gemanipuleerd door de ongevoeligheid van de geldgedreven structuur van private belangen die uit zijn op hun eigen hebzucht en onderlinge “overleven” in een permanente machtsstrijd van groeibelangen. De overheden “overleven” op hun eigen manier door de verhoging van belastingen, controlemechanismen en bureaucratie. Binnen deze structuren leeft misschien een zorgzame cultuur ten behoeve van de hebzuchtige welvaart van de bevolking via zorgsystemen en verzekeringen maar binnen die instanties gelden dezelfde oneigenlijke overlevingsmechanismen via hiërarchie vorming en bijbehorende machtsuitingen naar de buitenwereld via geldgedreven, individualistisch eigenbelang.

Demografisch komt dit tot uiting in de verstedelijking waar individualisme zich omringt door consumptie mogelijkheden. Tegelijkertijd ontdoet men zich van elke vorm van empathie door het buitensluiten van medemens en natuur binnen de anonimiteit van de massa en efficiëntie mechanismen van de systemen.

De complexiteit van dit gesystematiseerde individualisme, middels materialistisch eigenbelang, het gemanipuleerde collectivisme van private geldbelangen, de afhankelijkheid van belastingstructuren en de groei van de consequenties zorgt voor de vele crisissen die wij hebben zien ontstaan (en nog moeten komen). De verstedelijkte wereldmaatschappij heeft zich genesteld en gestructureerd op het allerlaagste niveau van elementair bewustzijn, die van de hamsterende, concurrerende hebzucht zonder natuurlijke, periodieke winterperiode (behalve de 52 jarige cyclus van Kondratiev, die nooit in de groeibelangen wordt meegenomen door dezelfde korte termijn hebzucht-cultuur) . De grootste crisis van alles blijkt die van het gebrek aan empathische verbondenheid, de menselijke eenheid met zichzelf en de natuur.

Doorbraak van empathie
Bovenstaande schetst een triest beeld van een mensheid die zich heeft verblind en afgezonderd van de universele werkelijkheid door het neppe klatergoud van geldsystemen. Op het dieptepunt van deze cultuur ontstaat het keerpunt zoals het door de natuurlijke yin-yang van het universum wordt gekenmerkt. Terwijl het individualisme wereldwijd oprukt en leidt tot de allergrootste problemen voor de mensheid ooit, breekt het empathische bewustzijn door bij degenen die de pijn hebben ondervonden van deze cultuur. Daar waar de hebzuchtige natuur zich lijkt te hebben geworteld blijkt het ook onmogelijk in stand te houden. De herdefinitie van de systeemcomplexiteit is aan de orde van de dag sedert de doorbraak die de kredietcrisis in 2008 heeft mogelijk gemaakt. Het zijn niet alleen de mensen die de doorbraak beleven. De sustainocratische processen in Eindhoven en de ontwikkelingen overal in de wereld tonen aan dat er een enorme omslag gaande is.

De transformatie van de wereldmaatschappij begint bij bewustwording op menselijk niveau. Natuurlijk ontstaat dan de twijfel over hoe men om moet gaan met dit bewustzijn dat vooral allereerst verwarring, angst en onzekerheid brengt. Men aanvaard nieuwe verantwoordelijkheden op persoonlijk vlak maar voelt zich eenzaam alleen, omringd door een tegenstrijdige energie. Binnen de empathische energie die men voelt is men eerst op zoek naar cohesie binnen in zichzelf. Pas daarna kan men zich opstellen naar de buitenwereld en op zoek gaan naar verbinding met anderen. veel doorgebroken mensen voelen nog wantrouwen ten opzichten van de medemens en zoeken de verbinding eerst met de natuur of via uitingen van kunst en creativiteit.

Wat opvalt is dat de kracht van de nieuwe empathie doorbraak evenredig is met die van de blinde hebzucht cultuur waar we vandaan komen. Het is alsof actie=reactie de innerlijke mens een soort kwantum-explosie van bewustwording doet ervaren waar men eerst zelf vorm aan dient te geven. Dat is nog geen basis voor een nieuwe systeem complexiteit (zoals Sustainocratie) maar wel een om gaandeweg de oude hebzucht cultuur te omringen met nieuwe uitingen. De energetische contrasten bouwen zich op in spanningsvelden die leiden tot allerlei uitingen. Wat dit vooral aangeeft is dat een “einde tijdperk” zich manifesteert dat betekenis geeft aan een grote overgang van doorgeslagen individualisme naar een nieuwe, wellicht hogere vorm van empathie en een maatschappelijke organisatie (systeemcomplexiteit) die daarvan is afgeleid.

Wederkerigheid in plaats van betaling

Het is niet vreemd dat pioniers van deze opkomende wereld, mensen die ruim voor de rest door zijn gebroken in hun empathie en daarmee zijn gaan experimenteren in een weerbarstige oude werkelijkheid, zich openstellen om anderen daarin te helpen. De STIR Academy is daar een voorbeeld van. De moeilijkheid waar STIR mee kampt is de belevingswereld van geldafhankelijkheid die de overhand heeft in de omringende cultuur terwijl de mensen die een empathische doorbraak beleven juist afstand doen van materialisme middels een vorm van aversie tegen geld. Het is natuurlijk niet het geld zelf dat de oorzaak is van de belevingsverschillen maar wel de gevoelens die men eraan ontleend. Daarom praat de STIR Academy over wederkerigheid in plaats van “betaling”. We gaan uit van empathische waardecreatie dat ontstaat door verbintenissen. In eerste instantie is de gelijkwaardigheid er nog niet om tot waardecreatie te komen. het leerproces zelf is waarde maar degenen die de lerende hand reiken lopen het risico alleen maar te geven en zo het onderspit te delven in het proces door gebrek aan wederkerigheid. Kwetsbaarheid kan de STIR Academy minderen door ruimte scheppen voor deze ontwikkelingen in gebouwen en gebieden waar veiligheid en geborgenheid opgebouwd kan worden zonder de oude prikkels van het individualistische tijdperk. Een andere vorm is om de gedragsverandering te belonen middels een katalyserend waardesysteem dat contrasterend werkt ten opzichte van geld.

Dankzij deze eilanden van samenhorigheid-ontwikkeling, speciale, laagdrempelige bijeenkomsten (avondcolleges, verduurzamingsweekeinden, zomerscholing, enz) en sustainocratische processen (AiREAS, VE2RS, STIR) krijgen de betreffende mensen de gelegenheid met elkaar kennis te maken en onderling te gaan experimenteren met het vormgeven van een nieuwe complexiteit. Thema’s zoals “gezonde stad”, “zelfredzaam gebied”, “toegepast zelfbewustzijn”, enz geven de deelnemers de kans om iets met hun emoties en innerlijke beleving te doen, verbonden aan talenten die men al heeft ontwikkeld of ontdekt in het proces.

Sustainocratie is een voorbeeld van empathie-gedreven samenwerking
Sustainocratie is een voorbeeld van empathie-gedreven samenwerking

De doorbraak van empathie levert nieuwe vormen van overheid, bedrijfsvoering en samenwerking op die een enorm contrast vormen met het verleden. Het lijkt allemaal sinds 2012 in een stroomversnelling te komen terwijl de contrasten met de oude werkelijkheid zich steeds scherper manifesteren. Het belang van het leerproces is dat deze explosieve situatie niet uitmondt in een structurele chaos maar een naadloze overgang van de ene polariteit naar de andere. Of dit maatschappelijk mogelijk is zal de tijd leren. Individueel is het wel degelijk mogelijk gebleken hetgeen het vertrouwen geeft om het van onze kans vooral te blijven organiseren alsof chaos niet bestaat. We blijven zelf experimenteren, borgen de successen als structurele waarde en verbinden initiatieven met elkaar daar waar het empathische vermogen zich openstelt voor de nieuwe complexiteit. Iedereen kan meedoen, individueel en als instelling. Sustainocratie in Eindhoven werkt als bron van inspiratie (AiREAS).

STIR Academy

Zomerschool “doorbraak van empathie” (de basis voor MVO, maatschappelijke transitie, CSR, ondernemer van je eigen leven, familieleven, enz) – eerste week van September 2014.

Jean-Paul Close   – jp@stadvanmorgen.com                          Nicolette Meeder – nicolette.meeder@stadvanmorgen.com

 

 

9 mei STIR Academy: “It’s the food my friend”

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

“It’s the food my friend” live stream vrijdagavond 9 mei met Joel Salatin te Eindhoven.

image

Joel Salatin komt naar Nederland. Met zijn verhaal over zijn hartgrondige manier van boeren waarbij hij de landbouw werkelijk toekomst geeft: niet als een last, maar als een lust. Daarvoor neemt hij zo ongeveer alle conventies van de landbouw op de schop, behalve waar het per saldo allemaal om gaat: ambacht, voedsel, bodem en klimaat.

Op vrijdag 9 mei gaat STIR Academy in Eindhoven via een van onze partners De Waard Eetbaar Landschap, de slotavond van de debatserie “It’s the Food my friend”, over de toekomst van landbouw en ons voedsel, waar Joel Salatin laatste Keynote speaker is, vanuit Universiteit Wageningen, rechtstreeks streamen.

De avond wordt gefaciliteerd in de Wasvenboerderij http://www.wasven.nl aan de Celebeslaan 30 te Eindhoven. De zaal is open vanaf 19.30 uur. Het debat begint om 20.00 uur tot 22.15 uur.

Wij verzoeken u vriendelijk zich vooraf aan te melden ivm beperkt aantal plaatsen. De toegang bedraagt het traditionele koffietientje (€10 of een AiREAS munt). 2 studenten kunnen meedoen voor de prijs van €10.

Voor nadere informatie en/of aanmelding Nicolette Meeder, 06-54282812 of nicolette.meeder@stadvanmorgen.com

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

Mensen die niet in een uitkering thuis horen

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Onder de vele 40 plussers bevinden zich enorm veel mensen die onnodig in een uitkering zitten.

Zij willen zich dolgraag nuttig maken in de maatschappij maar worden geblokkeerd. Het zijn mensen die veel persoonlijke en professionele levenservaring genieten maar door de maatschappelijke structuur van geldafhankelijkheid zich amper kunnen ontplooien. Er zijn in ons bestaan een aantal zaken economisch vastgelegd waar men aan moet voldoen met geld. Om eraan te voldoen moet men solliciteren in de beperkt overgebleven ruimte van werkgelegenheid voor deze doelgroep, of leven van een uitkering. De grote knelpunten die mensen in een uitkering houden zijn vooral de lasten van huisvesting.

Bevrijden van last

Als deze concrete groep mensen (tijdelijk) “bevrijd” zou worden van deze geldgedreven verplichtingen dan zou men al snel de emotionele en intellectuele ruimte krijgen om zich te richten op concrete waardecreatie. Dat was oorspronkelijk ook de gedachte achter het concept “uitkering”. Nu blijken financiële verplichtingen een molensteen die de vooruitgang in de weg staan. De uitkering is als enige redmiddel voor handen. De combinatie van de verplichtingen en redmiddel staat de individuele zelfontplooiing structureel in de weg.

Waardecreatie is de basis van het ontwikkelen van een nieuwe economie. Het staaft zich op de leiderschap discipline van verandering. Daarvoor is ruimte in tijd en emotionele vrijheid nodig die niet door het huidige korte termijn systeem wordt gegund. In elke vorm van ondernemerschap geldt de incubatietijd van minstens 6 maanden om tot eerste resultaten te kunnen komen, mits men zich er volledig voor kan inzetten. En dan nog is er geen stabiele situatie, alleen tekenen van opbouwende vooruitgang en kleine successen. De druk om aan groeiende maandelijkse verplichtingen te voldoen, schulden af te lossen die zich automatisch opbouwen door de geldgedreven maatschappij, en sollicitatieverplichtingen die onbevredigende resultaten opleveren, zorgen ervoor dat de aandacht niet gaat naar waardecreatie maar overleven. Daardoor lopen de maatschappelijke lasten op door te lang verblijf in een uitkering waardoor de bureaucratie zich verder verhardt in plaats van vermenselijkt. Het zijn niet alleen de maatschappelijke lasten die een probleem zijn maar de uitzichtloosheid van deze groep uiterst waardevolle mensen zorgt voor gezondheid problemen, psychische klachten, verslavingen, echtscheidingen en vele andere uitingen van depressie en chaos. In een economie met permanente groeiambities is dit geen manier om met mensen om te gaan. Dat doet men dan ook zo min mogelijk en tracht oplossingen te vinden in meer belastingen, automatisering en een nieuwe golf van speculatie rond materiële belangen.

Spanningsveld en de Stad van Morgen

Stad van Morgen probeert al jaren om in dit spanningsveld tussen menselijkheid en materialisme, geldafhankelijkheid en waardecreatie een rol te spelen door de beoogde groep te betrekken bij de Sustainocratische processen van de Stad van Morgen. Door de druk van de korte termijn financiële verplichtingen raken we steeds onze mensen kwijt. Niet omdat ze elders terecht zijn gekomen maar omdat ze in permanente onrust verkeren. We hebben gezocht naar alternatieve woonruimte in de leegstand die zich ontwikkelde maar kregen geen steun van de instanties die de dode stenen nog steeds waardevoller achten dan de menselijke creativiteit. Er zijn nog steeds genoeg speculanten die panden willen benutten voor hotelruimte of verbouwing naar dure appartementen. Met die lucratieve perspectieven gaan gemeentes, vastgoedeigenaren of bedrijven en banken liefdevoller om met de stenen dan de mensen. Ook de belastingvoordelen van tijdelijke leegstand zijn groter dan de risico’s op gebied van werken in de maatschappelijke sector. Veel stichtingen in de sector van hulpverlening gaan onderuit door gebrek aan subsidies en de hoogte van huurlasten. Ook worden veel te veel mensen uit hun huis gezet door betalingsachterstand terwijl men misschien al decennialang actief aan het afbetalen was. Ondertussen groeit het dwangmatige geldvermogen van Nederland in handen van enkelingen terwijl het creatieve vermogen zit weg te kwijnen thuis omdat de kansen van zelfontwikkeling zijn ontnomen.

STIR Eilanden van emotionele rust en productiviteit

De laatste jaren heeft de Stad van Morgen projecten voorgesteld aan gemeentes die te maken hadden met leegstand in oude, vrijkomende kloostergebouwen of kazernepanden. De panden liggen veelal wat afgezonderd en worden bewoond door enkele bejaarde mensen van een oude religieuze ordes. Voor veel gemeentes zijn de panden een last wegens onderhoud kosten terwijl soms de bewoonbaarheid te betwisten is wegens asbest, achterstallig onderhoud of te hoge leefbaarheid lasten in de context van deze tijd. Stad van Morgen doet dan ook het aanbod om de panden niet over te nemen maar op te nemen in een functionele coöperatie, een STIR eiland voor mensen die niet in een uitkering thuishoren maar rust en tijd nodig hebben om zichzelf weer te hervinden zonder de negatieve prikkels van de economische wereld.

Het lange termijn gebruiksrecht, de onderhoudsverplichtingen en stimulans voor menselijke creativiteit en productiviteit worden dan ondergebracht in een samenwerkingsverband tussen de overheid en Stad van Morgen. Voor de overheid halveren zich de som van de lasten (uitkeringen + gebouw lasten) terwijl de betrokken mensen een onderkomen krijgen in een omgeving van zelfredzaamheid, samenwerking en waardecreatie. De waardecreatie komt eerst ten goede van de huisvesting en leefgemeenschap om daarna zich verder uit te breiden naar productiviteit voor een bredere inzet. Mensen die hun eigenwaarde weer hervinden ontwikkelen zich positief en productief  zonder zich meteen te verplichten naar de wereld van de geldstandaard. Misschien is men eerst op zoek naar nieuwe of verborgen talenten die meer passend zijn bij de eisen van deze tijd. Leerwegen en diversiteit van activiteiten zijn belangrijk in het centrum om een ieder de kans te geven zich zoveel mogelijk te kunnen (her)ontdekken. Steeds blijft er een stip op de horizon waar projecten aan worden ontleend die de expertise benutten die aanwezig is. Die projecten zijn altijd verbonden aan Sustainocratisch gedachtegoed en beperken zich niet tot het centrum alleen maar het hele gebied waar de coöperatie dienstbaar aan is.

De deelnemers verblijven niet voor onbepaalde tijd in het centrum. Men bouwt krachten op tot het moment dat men weer ambities waar kan gaan maken. Dat is het moment dat men weer uitvliegt naar de grote wereld van variatie, groei en uitdaging.

Gebiedvoorbeelden

Zo hebben we een aantal gebieden gezien maar kwamen steeds weer oude dogma’s tegen die onoverkomelijk bleken, zelfs in een samenwerkingsconstructie:

  • Economische dogma’s: overdracht belang tegen geldelijke vergoeding waarbij meestal ook enkele andere dogma’s overgedragen worden die ontwikkeling bemoeilijken
  • Bestuurlijke dogma’s:  zoals monumenten zorg bepalingen die zo op de detail zijn beschreven dat er geen zelfredzaamheid noch redelijke onderhoud activiteiten te plannen zijn zonder exorbitante kosten en bureaucratische relaties. Maar ook allerlei beperkingen wegens oude problemen die een rol spelen (oude tuinen, bodemvervuiling, bewoonbaarheid beperkingen, enz)
  • Religieuze dogma’s:  wens om bepaalde stromingen in stand te houden met bijbehorende verplichtingen

Het gebouw moet (deels) bewoonbaar zijn, over voldoende land beschikken voor zelfredzaamheid in voedsel en energie voorziening, en voldoende vrijheid bieden voor eigen inzichten en projecten. Natuurlijk kunnen we rekening houden met historische banden en respectvolle afspraken maken mits deze de doelstelling en werkwijzen niet in de weg staan. In juiste gebouwen combineren wij scholing voor volwassen met zelfredzaamheid projecten voor 40 plussers. In principe zouden we een gebouw per middelgrote gemeenschap (200K tot 400K bevolking) willen benutten nadat we eerst de formule hebben bewezen. We zouden op menselijkheid ook de STIR lus toepassen.

Voorbeeld: Fort Isabella (Vught)
Voorbeeld 1: Fort Isabella (Vught) als educatief wereldcentrum lokale zelfredzaamheid
Voorbeeld 2: Marienhagen (Eindhoven) als creatief educatief centrum
Voorbeeld 2: Marienhagen (Eindhoven) als creatief educatief centrum
Voorbeeld 3: Kloosterdorp Steyl - spiritueel en educatief zelfredzaamheid centrum
Voorbeeld 3: Kloosterdorp Steyl – spiritueel en educatief zelfredzaamheid centrum

Nu hebben wij het gebied van de Genneper Parken (Eindhoven) op het oog, rondom het Milieu Educatie Centrum.

Jean-Paul Close

jp@stadvanmorgen.com

 

Verslag avondcollege 16 april – alternatieve waardesystemen

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Wat is waarde?

Op de vraag van “wat is eigenlijk waarde?” kwam een grote diversiteit aan antwoorden. Jean-Paul legde de link met de evolutie van het leven op Aarde. De allereerst waarde is natuurlijk “het leven” zelf dat door de unieke omstandigheden op onze planeet tot stand is gekomen door de harmonieuze verbintenissen tussen moleculen. Die harmonieuze, energetische verbanden zijn ook de eerste materiële dragers van de waarde van het leven. Dit zien we ook in de onderlinge relaties tussen onszelf, binnen in ons lichaam met miljarden minuscule wezens, met onze relaties onderling en met onze natuurlijke omgeving.

Jean-Paul vraagt "wat is waarde"?
Jean-Paul vraagt “wat is waarde”?

Vanuit dat perspectief toont hij de vier gebieden die elk uit gaan van eigen waardesystemen: groei (hebzucht), concurrentie (chaos, overleven), bewustwording (leiderschap, verandering) en nieuwe harmonie (gemeenschap, samenleving, cohesie). Binnen de context van harmonie gelden andere waarden dan in groei of concurrentie. Wanneer wij samen een maatschappij vormen dan zoeken wij harmonieuze waarden binnen die gemeenschap. Waarom zouden we anders een stabiele, gebied gebonden groep vormen? De waarden die een stabiele gemeenschap waarborgen zijn volgens de Sustainocratische leer: voeding (incl drinkwater), gezondheid, veiligheid (incl. huisvesting, respect), zelfbewustzijn en zelfredzaamheid (als groep door de inzet van de individuen).

Als we naar onze huidige maatschappij kijken kunnen we ons afvragen of we wel maatschappij zijn? De onderlinge relatie tussen burgers, instanties en de omgeving is op basis van geld uitgedrukt in Euros, een groei-economie en vele concurrerende consequenties die haaks staan op de duurzame principes van harmonie. We kunnen dus stellen dat wij geen harmonieuze samenleving hebben, meer een gebaseerd op groei (hebzucht) en concurrentie. Hierdoor ontstaan crisissen die te maken hebben met “points of singularity”, ofwel de onhoudbaarheid van exponentiële groei. Het natuurlijke resultaat is dat het systeem instort. Dat kan de vernietiging van het systeem tot gevolg hebben of het fractaal opdelen van het systeem in kleinere eenheden. Dat laatste gebeurt dan weer in het veld van chaos door de onderlinge concurrentie tussen de kleinere, eenzijdig op geld gebaseerde eenheden. Dit is een normaal, natuurlijk proces dat alleen doorbroken kan worden door een nieuwe fase van bewustwording (verandering en aanpassing) en differentiatie op weg naar harmonieuze verhoudingen.

De grote vraag is in deze maatschappij van vandaag hoe wij van een euro-afhankelijke hebzucht maatschappij van onzekerheden kunnen transformeren naar een waarden-gedreven harmonie maatschappij van zekerheden?

Waar we staan, waar we naartoe willen maar NIET via collectieve chaos
Waar we staan, waar we naartoe willen, maar NIET via collectieve chaos

Loes van Zuijlen

Loes van Zuijlen
Loes van Zuijlen

Website Loes: http://www.verantwoordanders.nl/

Loes is van huis uit maatschappelijk werkster maar heeft besloten zich te gaan oriënteren op de nieuwe maatschappelijke verhoudingen die nodig zijn om weer een fase van harmonie te brengen. Haar werkgebied is Tilburg waar zij met allerlei waardesystemen heeft geëxperimenteerd. Zij heeft kennis van de ruilhandel, LET’s, enz maar heeft steeds gemerkt dat de nieuwe systemen maar een versnipperde of eenzijdige vorm van ontwikkeling doormaakten. Dat werd veroorzaakt door de menselijkheid van de betrokken partijen. Voor materiële zaken zoals ruilen van voedsel of technische middelen is de waardebepaling redelijk te beheersen maar bij immateriële zaken, zoals zorg is dat veel lastiger. Het onderlinge contact, de vertrouwensbasis en kwaliteit zijn ook maatstaven die aandacht behoeven en niet in de sfeer van vrijblijvendheid dienen te hangen. Zij presenteert een, voor haarzelf revolutionair systeem op basis van punten en spreekt de intentie uit om dit in Tilburg uit te rollen. Daarbij komt ze, net als iedereen, dezelfde beren op de weg tegen. Ze heeft haar hoop gevestigd op Europese steun en vraagt aan Jean-Paul waarom bepaalde Eindhovense zaken niet ook in Tilburg gedaan worden? Het antwoord is eenvoudig. Alle pioniersinitiatieven zijn mensenwerk en nog geen systeem. Het is erg netwerk intensief om dit van de grond te krijgen. Wij (Stad van Morgen) hebben wel een netwerk in Tilburg maar nog geen mensen die zich volgens de Sustainocratische kaders verbinden en lokaal uit willen dragen. Ook in Eindhoven hebben we heel veel tijd nodig gehad om de lokale waardeprocessen te bewijzen en te borgen.

In het college zitten mensen met ervaring op gebied van alternatieve waardesystemen
In het college zitten mensen met ervaring op gebied van alternatieve waardesystemen

Naar aanleiding van de presentatie van Loes kwam de interactie op gang met de ervaringsdeskundigen die vanuit de zaal hun eigen ervaringen deelden. Zo kwam men al snel de conclusie dat waardesystemen gebaseerd dienen te zijn op onderling vertrouwen. Dit kan vooral zich ontwikkelen als de participanten elkaar kennen. De lokale context is daarom belangrijk als ook de diversiteit van de ruilmogelijkheden. Zodra materiële zaken zich mengen met menselijke dan komen er meer dingen bij kijken dan alleen de beschikbaarheid van vraag en aanbod via een website.

Vertrouwen is pas de 4e laag in de waardekolom

De discussie over menselijk talent en vertrouwen was aanleiding voor Jean-Paul om twee kernzaken ter inspiratie mee te geven aan de aanwezigen:

1. De waardekolom in de context van harmonieuze relaties (in tegenstelling tot hebzucht en concurrerende relaties)

  • Basis – Talent (“Ik Ben” = de som van de ethische, empathische normen en waarden waarmee iemand zich verbindt met de groep)
  • Veiligheid (het onderlinge respect waarmee men met elkaar omgaat)
  • Gelijkwaardigheid (niemand is meer of minder. Men schakelt op basis van menselijk waarden en hogere doelen)
  • Vertrouwen (zonder empathie, veiligheid of gelijkwaardigheid is vertrouwen NIET mogelijk)
  • Samenwerking (resultaat, waarde of hoger doel gedreven)

2. De waardeformule

Talent x Inzet x Hoger Doel = Meerwaarde x Wederkerigheid

Als voorbeeld wordt AiREAS Eindhoven genoemd waarin het hogere doel “gezonde stad vanuit luchtkwaliteit” is en de meerwaarde wordt bepaald door de multidisciplinaire stappen die de leden zetten. Bovenstaande waardecreatieproces wordt er integraal in toegepast. De Euro speelt erin amper een rol, hooguit als investeringsmiddel. Hieronder de recente verslagen van de AiREAS bijeenkomsten die altijd publiekelijk bekend worden gemaakt (vertrouwen)

Zo ook de AiREAS munt die als “zijn”munt gericht wordt op gedragsverandering in plaats van materialisme.

De colleges worden bezocht door mensen die zich ook inzetten voor de veranderingen in de maatschappij
De colleges worden bezocht door mensen die zich ook inzetten voor de veranderingen in de maatschappij

Volgend college: 6 mei 2014

Het volgende college gaat weer over bewustwording.

Management en leiderschap

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Veel wordt er gesproken over “leiderschap” in de politiek en het bedrijfsleven maar in feite heeft men het in Nederland en de bestuurlijke wereld uitsluitend  over “management”. In de wereld van economie wordt nog maar bar weinig leiderschap toegepast terwijl juist in de grote uitdagingen van de wereld het begrip van essentiële betekenis is.  Als we kijken naar de verantwoordelijkheden binnen de context van het creëren van “duurzame menselijkheid en vooruitgang” dan kunnen we stellen dat decennia lang management verantwoordelijk kan worden gehouden voor alle problemen, en het gebrek aan leiderschap, of gebrek aan ruimte voor leiderschap, verantwoordelijk is voor het uitblijven van de oplossingen.  Willen we voorkomen dat leiderschap zich met harde hand moet manifesteren om gehoord te worden of dat het pas door chaos en ellende de ruimte krijgt, dan moeten we eerst snappen waar het om gaat en het daarna  een functioneel plekje geven in onze maatschappij. STIR doet dit als pionier op gebied van transformatief leiderschap. Maar eerst:

Management: Het beheersen van vaste processen met het oog op de groei, verbetering en optimalisatie ervan

Leiderschap: Het creëren van nieuwe initiatieven en processen vanuit visie of noodzaak

De traditie leert dat management op termijn leiderschap blokkeert totdat chaos management opbreekt
De traditie leert dat management op termijn leiderschap blokkeert totdat chaos en verval management  weer opbreekt en leiderschap zich manifesteert

De recente opmerking van Premier Rutte dat hij regeert zonder visie “omdat visie geld kost” spreekt boekdelen. De politiek en regering redeneert vanuit vaste patronen die zijn samengesteld uit regels en geldafhankelijkheid. Het managen daarvan, vooral in een tijd van recessie, is al moeilijk genoeg. Wanneer we daarbij het principe van “verandering” gaan toepassen dan kan het de hele oude stabiliteit ontwrichten. Geen enkele premier durft zich daaraan te wagen en laat  liever chaos ontstaan dan het zelf te veroorzaken. Het voorkomen van chaos is namelijk niet uit te leggen in een democratie. Daarom heerst er in elke regering een geldgedreven management cultuur met angst voor en zelfs verzet tegen verandering.

Management wordt gekenmerkt als “realisme” omdat het uitgaat van bekende patronen die uit te leggen en voorspellen zijn.

Leiderschap wordt betiteld als “idealisme” omdat het uitgaat van idealen, passie en visie waar nog geen bewijsvoering voor is.

STIR (Stad van Morgen)

Economie is koud en verstoken van moraal of werkelijkheid-zin door het concept “geld”. De realiteit van structurele vervuiling, opwarming van de Aarde, gebrek aan menselijkheid, materialisme in de systemen, enz wordt door de economische geldafhankelijkheden ontkend en afgedaan als slap en zweverig. Ondertussen lopen de gevolgen op tot enorme  en verwijtbare proporties die de huidige management cultuur welhaast tot misdadig kenmerkt. Bestuurders die dit inzien nemen vaak afstand van hun functies wegens de morele verantwoording die men aan zichzelf en omgeving dient af te leggen. Zo ontstaat er een mogelijke zelfselectie van hebzucht in materialisme en macht die uitsluitend robotachtige mensen zonder geweten en scrupules over laat aan het bestuurlijke roer.

Daarom vraagt STIR aan machthebbers met gewetensbezwaren om juist aan het roer te blijven en zich te verbinden aan de leiderschap activiteiten van de Stad van Morgen. Zo kan men de autoriteit van de positie gebruiken om veranderingen teweeg te brengen die via de STIR lus worden veroorzaakt. Het leiderschap van STIR is niet persoonlijk noch economisch maar gedreven door de grote werelduitdagingen van deze tijd (voedsel schaarste en manipulatie, gezondheid-schade door vervuiling, veiligheidsproblemen door gebrek aan aandacht, blindheid van de massa door gebrek aan bewustzijn en geldafhankelijkheid door gebrek aan zelfredzaamheid) die lokaal worden opgepakt.

De grote STIR doorbraak positioneert leiderschap op gelijkwaardige basis naast management en voorkomt zo chaos
De grote STIR doorbraak positioneert leiderschap op gelijkwaardige basis naast management en voorkomt zo de chaos van verval

Door de grote uitdagingen (global issues) te lokaliseren (local solutions) creëren we leiderschap stappen die het management voeden met onderbouwde vernieuwing. Er is dan geen agressie of chaos nodig voor leiderschap om zich te manifesteren, alleen een geweten  bij bestuurders en de bereidheid stapsgewijs deel te nemen aan vernieuwing en deze toe te passen binnen de complexiteit van management. Transformatie economie noemen we dat. Het hele verhaal wordt in dit plaatje duidelijk gemaakt.

Leadership feeds progress that is managed by finance
Leadership feeds progress that is managed by finance

Het is ongevaarlijk, risicoloos, en verandert bestuurlijke verwijtbaarheid in betrokkenheid waarbij men zelf voorzichtigheid toepast in relatie tot de gewenste lokale balans. In Eindhoven passen we het proces toe waarbij erg veel energie gaat zitten in het betrekken van de autoritaire “management” partijen in het leiderschap proces. Dit is lastig omdat men de traditie van macht hanteert en moeite heeft met commitment aan externe leiderschap processen met weerslag naar de eigen autoriteit. Het is dan ook  een uitdaging op zich om de juiste mensen aan te spreken en te betrekken.

Als men eenmaal het proces aanvaardt en individueel, collectief en institutioneel doormaakt dan is het aan STIR om het te borgen vanuit waardecreatie en leerproces.  Door de precedenten die we hebben geschapen kunnen we nu ook het leerproces aanbieden aan de wereld via het zogeheten “holistische leerprogramma” van de STIR Academy. Samenwerkend met partners uit het praktische wetenschappelijke en hoger beroeps onderwijs, training en coaching trachten we de wereld van bedrijfsleven, overheid, kennisinstellingen, semi-overheid enz te betrekken bij deze ontwikkelingen en bewijsvoering waar men liever vroeg dan laat mee om dient te leren gaan uit eigenbelang

 

Jean-Paul Close – transformatief leiderschap

50 word challenge

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Als 50 woorden genoeg zijn om de positief vooruitstrevende creativiteit van de mens te benadrukken, hoeveel woorden hebben we dan nog nodig om de uitdagingen van de opwarming van de Aarde, vervuiling, oorlog en andere wereldzaken met elkaar aan te pakken?

Jean-Paul Close's avatarSustainocracy, the new democracy

If it takes just fifty words to show how powerfully creative the human spirit is

when working together to produce meaningful and positive things

that take us forward

in awareness for sustainable human progress

why would we need words to solve together global warming, pollution, war and all other issues?

View original post

Hoe werkt de Global STIR Academy?

Jean-Paul Close2 reacties

Kennis voor iedereen in de wereld, te beginnen in uw stad of wijk

In mijn visie is kennis en bewustwording een eigenschap van de mensheid die niet alleen beschikbaar dient te zijn voor de hoogste betaler of bieder maar voor iedereen. Het gaat namelijk niet om de cognitieve wetenswaardigheden alleen maar wat men ermee doet om vormen van vooruitgang te boeken.  De informatie vrijheid van internet biedt ruimte voor ruis, manipulatie en informatievervuiling. De verantwoordelijkheid om het kaf van het koren te scheiden ligt in handen van de mens zelf volgens de criteria die men daarvoor toepast.

STIR (Stad van Morgen) wil kennis, vaardigheden en goede voorbeelden benutten voor onze duurzame menselijke vooruitgang volgens de uitdagingen van deze tijd. Dat vergt een toetsing van informatie op basis van een bepaalde visie, eigen ervaringen en “bewezen resultaten”. Om de informatie te delen gebruiken wij de faciliteiten van internet in combinatie met lokale bijeenkomsten voor overleg over de mogelijke lokale toepassing van de inspiratie. Overal in de wereld zijn inspirerende mensen bezig met duurzame ontwikkelingen. We kunnen allemaal van elkaar leren en de inspiratie zelf uitproberen, ongeacht de complexiteit. Door STIR op te zetten als een lokale HUB (zaaltje met goede internet verbinding en publiek) kan de hele wereld meedoen, of het nu inspiratie is uit eigen stad of land, of ergens uit de wereld. Het kan allemaal, live, zonder extra kosten dan het lidmaatschap. Wat men lokaal rekent voor de processen is aan de HUB master.

Global STIR Academy zorgt voor het kader, het inspiratie netwerk en de structuur. De HUB zorgt voor het lokale publiek, de keuzes en de vertaalslag naar eventuele lokale projecten. Drie voorbeelden:

  • De eerste online skype conferentie organiseerde STIR in  2009 in het toenmalige ICSE met Herman Wijffels als online preker
  • eerste HUB in Eindhoven werkt al meer dan een jaar en heeft 2 maandelijkse sessies in samenwerking met Fontys hogeschool
  • De eerste internationale HUB is in Antwerpen opgestart
  • Gesprekken zijn gaande met Madrid, Barcelona, Budapest, Brussel, wijken in Eindhoven, Taipee, Miami, enz

Op 29 April neemt STIR deel per skype aan het wereldcongres over armoede in Madagascar

Online spreker en pannelld
Online spreker en panellid

Hoe werkt het?

STIR werkt op basis van lidmaatschap (zo wordt het een wereldwijde coöperatie voor duurzame vooruitgang) en wederkerigheid. Dit laatste betekent dat als het netwerk inspiratie van u afneemt u er evenredig 1 op 1 voor terug krijgt op afroep en planning. Als u alleen maar afneemt dan zijn er kosten aan verbonden maar als u ruilt dan heeft u honderden sprekers tot uw beschikking zonder kosten. De kunst is om er wat lokaal mee te doen door kennis in de praktijk uit te voeren.

De HUB, sprekers en inspiratiebronnen binnen STIR ontwikkelen ook een wederzijdse waardebepaling volgens STIR criteria van een “betere wereld” waardoor de populariteit van elk kan worden gemeten. Daar doen we ook wat mee, gebruik makend van de lidmaatschap gelden en de fondsen die zich ontwikkelen.  Wat precies dat wordt tzt bekend gemaakt en heeft altijd te maken met duurzame menselijke vooruitgang.

De provisionele website is: http://jp3746.wix.com/stiracademy/

Lidmaatschap: 150€ per jaar (international per gebied geïndexeerd volgens gemiddeld inkomen)

Verslag avondcollege 1 april

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Jason Clarke raakte betrokken bij STIR op 12.12.12 toen wij studenten uitnodigden om over “Europa van Morgen” te reflecteren. Jason is een gepassioneerde jongeman van 20 die zich laat inspireren door de uitdagingen van deze tijd. De vraag is ontstaan of hij een uitzondering is of een betekenisvolle afspiegeling van een zelfbewuste nieuwe generatie? Daar gaat het college over….

Introductie door Jean-Paul Close

image

Jean-Paul legt de basis van dit college door de jeugd te positioneren in een evolutionaire werkelijkheid van vele prikkels. Enerzijds is er de consumptie economie, generaties van gescheiden ouders, individualisme, onpersoonlijke opvoeding, mogelijk gebrek aan familiare warmte, geld gedrevenheid, cognitie georiënteerde opleidingen, enz. Anderzijds zijn er de prikkels van internet, global warming, vervuiling, armoede, multicultureel samenleven, zorgen over de dag van morgen, enz. Hoe gaan jongeren hiermee om? Wat als we bedenken dat de ouders waarschijnlijk behoren tot de laatste oliegeneratie en de volgende generaties het moeten doen met innovaties die nog niet bestaan. Wacht de jeugd af? Of gaat men bewust om met verandering en verantwoordelijkheid? Al dan niet met hulp van de zelfbewuste oudere generatie?

Ook zien we, volgens Close, verschillen tussen de generaties door de effecten van internet op de interpretatie van de werkelijkheid. Waar ouderen het moesten doen met boeken, 2D beschrijvingen, levenservaringen en de eigen verbeeldingskracht, krijgen de internet jongeren alle mogelijke informatie in real time 3D ruimtelijk voorgeschoteld op instantaan verzoek. De wereld van kennis staat tot hun beschikking maar de interpretatie ervan is persoonlijk, afhankelijk van de instelling van de individu en de vertaalslag van prikkels uit de omgeving. De een laat zich verleiden tot klatergoud, de ander tot chaos, terwijl een enkeling (zoals Jason?) vroegtijdig het bewustzijn en verantwoordelijkheid zin op lijkt te zoeken.

Jason Clarke
Hoe ziet de opkomende generatie het?

Jason Clarke
Jason Clarke

Jason begint zijn verhaal met de inspiratie die hem bewust maakte van grote nieuwe uitdagingen. Zijn persoonlijke zoektocht is gericht op balans in het leven en hoe je omgaat met het “nu”.

image

Hij verwijst naar zijn kennismaking met STIR in 2012, het boek over Sustainocratie en zijn eigen speurtocht naar die balans. Jason voelt zich meer bewust dan zijn leeftijdgenoten en vaak niet begrepen. Toch ziet hij zichzelf niet als anders, alleen misschien meer enthousiast over zijn inzichten. Hij laat zich vooral inspireren door een aantal grote voorbeelden:

* Alan Sugar – UK
* Al Gore – USA
* Jan Rotmans – NL

“Ondernemend burgerschap is erg belangrijk voor mij” zegt Jason. Hij vindt actief burgerschap een onderschat thema dat zich veel sterker zou kunnen manifesteren. Hij heeft niet voor niets een MBO opleiding burgerschap gedaan. Op de vraag waarom Jason zich zo spiegelt aan deze voorbeelden heeft hij niet direct een antwoord klaar. Zijn bewustwording kwam ergens in 2012. Na wat graafwerk in het geheugen kwam hij uit bij een oom in Engeland die succes had geboekt in de ICT in de jaren tachtig. Gedurende de carrière was de man bedrogen uitgekomen door de Amerikaanse uitmelk praktijken waardoor hij voor zichzelf was begonnen. Hij gaf Jason de eerste adviezen die uiteindelijk tekenend werden voor de manier waarop hij naar het leven ging kijken. De oom gaf hem wijze tips die voortkomen uit gedreven ondernemerschap. De grote wens van Jason is om zijn professionele toekomst te ontwikkelen door maatschappelijk verantwoord ondernemerschap.

Marja Verhagen

Tijdens het college raakt Marja geïnspireerd om beelden bezig te zijn en tekent een symmetrische  vlinder. Na afloop van het college biedt zij deze aan Jason aan.

Marja raakt op haar eigen manier geïnspireerd en brengt dit tot uiting
Marja raakt op haar eigen manier geïnspireerd en brengt dit tot uiting

Jean-Paul Close
Jean-Paul positioneerde de bewustwording van de 66 jarige oom, getekend door levenservaringen en op een leeftijd waarin “zelfbewustzijn en harmonie” een grote rol spelen, in relatie tot de 20 jarige zoekende jongeman die in de persoonlijke groei fase zit met oude concurrentie en nieuwe bewustzijnsprikkels rond verduurzaming. Er volgt een verhandeling over de harmonieuze frequenties en interactie tussen de mens in verschillende levensfasen en omstandigheden. Het thema komt op “angst” waarbij ook de bewustwordingsprocessen besproken worden die horen bij dit soort situaties van groei in bewustzijn.

De mens en interactie met de omgeving
De mens en interactie met de omgeving

1 April

Na het serieuze component van het college kon er aandacht worden besteed aan de geest van de dag zelf: 1 April.  Er werden wat leuke voorbeelden aangehaald van de grappen die in de loop van de tijd bekend zijn geworden. De spaghetti-oogst uit 1957 was een leuk voorbeeld,

Spaghetti oogst
Spaghetti oogst

net als het filmpje uit 2008 van de BBC over de nieuwe migrerende pinguïnsoort: