Financiering van de Stad van Morgen

De Stad van Morgen werkt vanuit Sustainocratie, de democratie van en voor menselijke kernwaarden. Dit wordt ook wel de participatie maatschappij genoemd, of CO-CITY, Ecopolis, bewustzijnsgedreven cocreatie systeem, het wellness continuüm, enz. In essentie draait het om een proactieve, gemeenschappelijke benadering voor welzijn en kwaliteit van leven.

Stad van Morgen
Huidig ecosysteem van de Stad van Morgen

Onze onafhankelijkheid van de politieke economische werkelijkheid is essentieel. Zo alleen kunnen we gewenste integraal maatschappelijke veranderingen stimuleren of vormgeven die leiden tot de gewenste duurzame menselijke evolutie. Bijvoorbeeld vanuit de gefocuste samenwerkingsverbanden die zijn ontstaan (zoals AiREAS, FRE2SH, COS3i of School of Talents). Deze veranderingen vinden namelijk niet alleen plaats op technologisch vlak maar ook op gebied van bestuurlijke en juridische belemmeringen, regelgeving, bewuste en onbewuste gedragskeuzes, machtsmisbruik, ongelijkheid, onderwijs, bewustwording, levensstijl, infrastructuur, enz. Dat kan alleen als de impuls tot (noodzakelijke) verandering buiten de gangbare structuren wordt aangezet.

Ondanks het aantoonbare algemene belang van de geformuleerde kernwaarden willen oude individuele (geld of macht) belangen zich verzetten. Zo zijn er (nog) geen gestructureerde financiële middelen beschikbaar om de politieke economische (hiërarchische) werkelijkheid en belangenvelden te transformeren. Idealiter zou de Stad van Morgen zich ontwikkelen middels een eigen waardesysteem. We hebben wel ideeën over zo’n waardesysteem maar vooralsnog moeten we het doen met de speculatieve en dominante Euro.

Stad van Morgen kartrekkers hebben op relatief kleine schaal geldmiddelen nodig om tot concrete multidisciplinaire complexe projecten te komen. Eenmaal in projectfase zijn ze wél voorzien van de benodigde middelen omdat iedereen die zich committeert zicht heeft op het eigenbelang, het gewenste integrale resultaat en daarin investeert. Het is de aanloop er naar toe die vaak traag (1 a 2 jaar looptijd), onvoorspelbaar en onbezoldigd is voor de kartrekkers maar wel kosten met zich meebrengt. We doen alles op de fiets, met het OV en zo goedkoop mogelijk, maar toch.

Onze kartrekkende sustainocraten zouden gebaat zijn bij een soort erkenning via een waardemodel, of basisinkomen vanuit een eigen fonds dat we via de projecten zouden kunnen aanvullen. Zo’n Stad van Morgen fonds is een kip en ei verhaal. Wat komt eerst? Zonder voldoende projecten is er geen fonds, zonder fonds komen projecten traag op gang. Daarom wil Stad van Morgen op basis van 7 jaar ervaring, de wereldwijde erkenning van Sustainocratie, het belang van de kernwaarden gedreven manier van werken en de lopende uitdagingen, het volgden trachten te doen in 2018:

img_20171005_110928362202109.jpg
COS3I munten worden gebruikt in onze wijkfestivals
  • Het concept van het circulaire Stad van Morgen fonds, de werkwijze en reeds opgedaan bewijs, voorleggen aan vermogende investeerders die niet meer willen werken in speculatieve constructies van vastgoed of beurspraktijken maar iets aantoonbaar nuttigs willen doen met hun vermogen.
  • Onze kennis, methodes en zichtbaar gemaakte waarden via de School of Talents educatief beschikbaar stellen voor workshops, leerprogramma’s en advieswerk voor bedrijven en instanties die in de nieuwe en aangepaste werkelijkheid een rol wensen te spelen. Een deel van de opbrengst vloeit dan in het fonds.

Een nieuwe maatschappelijke context vergt een leerpad voor iedereen

  • Datzelfde geldt voor de projecten die ontstaan in de verschillende coöperaties. De 10-10-80 regel die we nu al hanteren kan zo ingericht worden dat het bijdraagt aan de fondsvorming waaruit zowel de sustainocraten als de leerweg naar meerwaardecreatie door het 1+1>2 principe worden gefinancierd. Stad van Morgen tracht zoveel mogelijk projectmatig te werken.
  • De sponsoring van het bedrijfsleven en de overheid voor het integrale innovatieproces dat we samen met studenten en werklozen doen en waar innovaties uit ontstaan, talenten naar voren komen en export kansen zichtbaar worden waar de sponsoren een eerste keuze uit krijgen. Ook het “Geluk(t)” festival wordt zo mogelijk gemaakt om het innovatieve pioniersschap te vieren.
  • Deelname in Europese trajecten waar Sustainocratische kernwaarden de boventoon voeren.
CITIMAP 2017
Voorbeeld van een Europees project waarin STIR (Stad van Morgen) een rol speelt in 2018
  • Tot slot zijn er de particulieren, vaak ouderen, die graag bij willen dragen, dit zelf niet meer fysiek kunnen maar wel via gelddonaties graag de wereld voor hun (klein)kinderen wat beter maken. Dat is wat we regelmatig te horen krijgen ook al blijven de donaties uit omdat Stad van Morgen daar geen structuur voor heeft opgebouwd. Deze geïnteresseerde ouderen hebben veelal geen computer of smartphone en raken enthousiast als ze in aanraking komen met de visie en werkwijze via presentaties, burgerdebatten of de krant. “Ik wist niet dat het bestond en wil graag iets bijdragen”….

Sustainocraten zijn meestal niet 100% afhankelijk van de Stad van Morgen. Ze (man/vrouw) zijn ook actief als sociaal ondernemer, organisatoren van evenementen, sprekers, zelfstandig ondernemer, coach, projectleider, enz. Daarom is zo’n basisinkomen slechts een aanvulling om eventuele economische stress te voorkomen door de pieken van inzet, tijd, motivatie en doorzettingsvermogen met behoud van onafhankelijkheid.

De financiële behoefte per Sustainocraat is minimaal. Het bedraagt ongeveer 10.000€ jaarlijks per betrokken persoon en verdeelt zich over 6000€ basisinkomen en 4000€ kosten. Vanaf 2018 gaan we trachten dit vorm te geven. Als we groeien in steden en dorpsgebieden met Sustainocratie dan kunnen we met deze aanpak enkele 1000den mensen uit een uitkering halen en volledig richten op lokale waardecreatie vanuit de menselijke kernwaarden en werkwijze van Sustainocratie. Dit alleen al zou een motivatie moeten zijn voor de overheid om bij te dragen aan het STIR Stad van Morgen fonds.

 

Basisinkomen als waardecreatie instrument

Het STIR avondcollege van 3 maart werd zelfs bezocht via Skype vanuit Barcelona.

Meedoen via skype vanuit Barcelona
Meedoen via skype vanuit Barcelona
Basisinkomen is het thema van de avond
Basisinkomen is het thema van de avond

Basisinkomen houdt de gemoederen bezig in het land omdat het een rustgevend maatschappelijk effect zou hebben in tegenstelling tot de druk die nu uitgeoefend wordt op uitkeringsgerechtigden om een baan te vinden in een maatschappij die de banen heeft weggesaneerd naar lagelonenlanden of automatisering van productieprocessen. Het eerste deel van het college ging over de context van geld en maatschappelijke focus. Deel twee ging over de oplossing door basisinkomen te koppelen aan een nieuwe context van waardecreatie in plaats van consumptie.

Schulden situatie in de wereld
Schulden situatie in de wereld

Met een totale hoeveelheid geld in de wereld van 75 triljard dollar is het onbegrijpelijk dat er armoede heerst omdat het, verdeeld over de 7 miljard mensen van de wereldbevolking, iedereen op Aarde miljonair zou maken. Als we daarbij kijken naar de schuldverdeling (zie plaatje hierboven met meeste schuld in het rood!) in de wereld dan kunnen wij ons afvragen of het beeld dat wij hebben bij de “rijkste” landen of economieën wel terecht is? Het formele geld dat wij gebruiken en er waarde aan hechten, omdat we er goederen en diensten mee kunnen betalen, blijkt een systeem van onderdrukking, macht, bureaucratie en de basis van een kastensysteem waarin een gevaarlijke oorlog lijkt te woeden van concurrentie en wereldwijde hiërarchie vormen.

Aan geld worden eisen gekoppeld
Aan geld worden eisen gekoppeld

Maar geld heeft geen eigen waarde meer zoals vroeger via goud en later via arbeid in industriële processen. Sinds de jaren 70 is geld een illusie gekoppeld aan een schuldsysteem dat macht uitoefent op de manier waarop wij omgaan met onszelf en de ontwikkeling van de maatschappij. Om toegang te krijgen tot geld kunnen wij slechts arbeid zoeken in het oude industriële systeem van georganiseerde productiviteit, of een schuld aangaan met ons potentiële arbeidsvermogen als onderpand. Toegang tot een uitkering is alleen mogelijk onder druk van instanties die tot onmenselijk proporties overgaan om mensen te dwingen tot arbeid in een markt van structurele en groeiende arbeidsschaarste. Arbeid in de betekenis van de betaalde vorm want de vrijwillige onbetaalde vorm schept veel waarden die niet in geld uitgedrukt worden maar essentieel zijn voor het menselijke bestaan en onze evolutie.

Waarde die niet uitgedrukt wordt in geld
Waarde die niet uitgedrukt wordt in geld

Onze onderdanigheid aan geld beperkt zich tot de wereld van materiële zaken in de vorm van producten en diensten waar wij in afhankelijkheid waarde aan hechten. Door deze afhankelijkheid én het eisenpakket van de geldschieters wordt er gespeculeerd met de menselijke belangen waardoor de échte waarden (gezondheid, veiligheid, leefbaarheid, vrijheid, liefde, geluk, enz) ten onder gaan. Dat ervaren wij als crisis die overheden en democratisch gekozen regeringen op trachten te lossen door de belasting op consumptie en bedrijfsvoering, in de samenwerking met macht gedreven instanties zoals verzekeringen, woningcorporaties en banken, die blijven speculeren met de sociale zekerheden, zodat de maatschappelijke kosten de pan uit rijzen. Omdat de bevolking blind waarde hecht aan consumptie en vermeende zekerheden wordt democratisch gestemd op behoud van deze maatschappelijke context die aantoonbaar door waardeonttrekking en onderdrukking de wereldproblemen veroorzaakt.

De situatie vandaag is explosief gevaarlijk door de maatschappelijk context van consumptie gedreven economische groei en structurele waardeonttrekking aan onze omgeving
De situatie vandaag is explosief gevaarlijk door de maatschappelijk context van consumptie gedreven economische groei en structurele waardeonttrekking aan onze omgeving

Een basisinkomen in deze context lost misschien tijdelijk de sociale onrust op, die nu veroorzaakt wordt door de sociale diensten die menselijkheid uit het oog zijn verloren door de zware druk kosten te besparen op uitkeringen en zoveel mogelijk mensen in een betaalde arbeidssituatie te dwingen die er niet is. Maar het lost het maatschappelijke context probleem niet op waardoor de waardevernietiging onverminderd doorgaat en het basisinkomen snel doet verdampen als waardeloos en onhoudbaar experiment. Het probleem is de niet de mens, ook niet het basisinkomen en sich. Het probleem is de maatschappelijke context waar de kernwaarden van ons bestaan ondergeschikt zijn gemaakt als kostenpost in plaats van verantwoordelijkheid, en wij geregeerd worden aan de hand van georganiseerde hebzucht, als marionet van een wereldwijd waardesysteem dat gebaseerd is op gebakken lucht, schuld en macht.

Het is een ethisch en verantwoordelijkheid probleem dat niet door regeringen, verzekeringen of banken wordt opgelost maar op de eerste plaats door onszelf vanuit bewustwording en concrete keuze. Daarin zijn wij allen voorgegaan die in de Stad van Morgen actief zijn en door persoonlijke crisis tot inzicht zijn gekomen van de werkelijke waarden waar wij voor staan en samen vorm geven.

Stad van Morgen en Sustainocratie is de nieuwe context
Als wij echt tot een oplossing willen komen dan dienen wij de maatschappelijke context te veranderen van onmogelijke economische groei naar structurele waardecreatie ten behoeve van harmonisering van de echte menselijke waarden onderling en met onze natuurlijke omgeving. De mens en het milieu is geen kostenpost dat via belasting en dwang oneindig uitgemolken en gerepareerd kan worden maar een zelfbewust wezen gericht op zelfbehoud en evolutie. Het bewustzijn dringt door tot de massa en ook de bestuurders van vele steden én bedrijven. De afhankelijkheid van geld is gemakkelijk de rug toegekeerd als we zelf verantwoordelijkheid nemen voor de waardecreatie die onze behoeften vervult. De 75 triljoen “geld” verliest de waarde instantaan als wij er geen waarde meer aan toekennen. Deze context is voor de mens een keuze en voor de instanties een transformatieproces waarbij sommige instanties structureel overbodig worden (zoals de sociale diensten). Als arbeid niet meer gereguleerd wordt vanuit puur industriële opvattingen maar gezien wordt als waardengedreven inzet van talent en energie dan vloeit het oude betaalde arbeid en onbetaalde vrijwilligers principe samen tot een cocreatie proces, gestimuleerd en geïnspireerd op de lijst van echte menselijke waarden en uitdagingen van deze tijd.

Daar kan een basisinkomen aan worden gekoppeld omdat de waardecreatie de fondsen blijft voeden en aanvullen omdat het geld geen doel is maar een manier om cocreatie te verdelen. Daarom is het basisinkomen verbonden aan de lokale context en perfect in te vullen met een eigen alternatief waardesysteem dat niet in handen is van de wereldwijde machtscultuur verbonden aan schuld. Het alternatieve waardesysteem is geen schuld maar vermogen en derhalve eigendom van de lokale bevolking en niet de banken. De waardecreatie is gericht op overvloed en deze kan haar overschotten wereldwijd verhandelen via de traditionele transactie economie. Zo ontstaat een handelsdynamiek met de wereld en maatschappelijke cohesie en gedrevenheid lokaal met rust, menselijkheid en harmonisering met onze natuurlijke omgeving voor de invulling van onze kernbelangen.

De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn
De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn

Utopie?
Nee, geen utopie want deze werkwijze wordt in Eindhoven al toegepast door de Stad van Morgen. Onze stichting positioneert zich structureel aan de kant van waardecreatie met initiatieven waar de lokale overheid, wetenschappers, bedrijfsleven en burgers aan meedoen. Een concreet voorbeeld is AiREAS dat in 4 jaar tijd zoveel waarde en spinoffs heeft gecreëerd dat het denkbaar wordt om er een basisinkomen voor de Eindhovens burgers aan te gaan ontlenen. Deze wordt dan uitgedrukt in de lokale AiREAS munt zodat de waardecreatie geborgen blijft in de stad. AiREAS is zo interessant gebleken voor de rest van de wereld dat er in de uitvergroting enorme perspectieven zijn ontstaan die ook de traditionele economie voeden.

We doen het al
We doen het al

De effecten van deze herpositionering van de maatschappelijke context en de introductie van het basisinkomen als stimulans en blijvend fundament voor waardecreatie heeft enorme consequenties voor de hele maatschappij, haar structuur en organisatie. Gaandeweg zal deze zich door de bevolking laten dragen en harmoniseren in vrede en welzijn met uitvergroting wereldwijd.

Herpositionering van de maatschappij is een simpele menselijke keuze rond waardecreatie in plaats van geldafhankelijkheid
Herpositionering van de maatschappij is een simpele menselijke keuze rond waardecreatie in plaats van geldafhankelijkheid
De contextverandering komt vanuit onszelf en wordt gaandeweg door de regering overgenomen
De contextverandering komt vanuit onszelf en wordt gaandeweg door de regering overgenomen

3 Maart Open STIR Avondcollege – basisinkomen

Avondcollege 

3 Maart: 19:00 – 21:30

Locatie: Fontys Hogeschool – Eindhoven, Rachelmolen

Thema:

Basisinkomen
Gratis geld of maatschappelijk commitment?

Inzicht gepresenteerd door: Jean-Paul Close

Introductie: Veel discussie is gaande over de invoering van een basisinkomen. De opvatting van voorstanders is dat automatisering van productiviteit in de maatschappij veel werkgelegenheid heeft vernietigd waardoor er geen garantie meer is voor een gesalarieerde arbeidsplaats voor iedereen.  In plaats van een uitkering met bijbehorende maatschappelijke druk om werk te vinden zou een basisinkomen rust geven en de medemens stimuleren tot zinnige dingen. Tegenstanders zien het echter als negatieve prikkel dat gemakzucht verder in de hand werkt en vragen zich af waar het geld überhaupt vandaan zou moeten komen?

Stad van Morgen en Sustainocratie relativeert de verschillende inzichten door het perspectief van menselijke complexiteit te koppelen aan maatschappelijk commitment en harmonisering in plaats van het oude arbeidsmodel van geïndustrialiseerde processen.  Een basisinkomen zou dan een optie kunnen zijn waar voorwaarden aan zijn gekoppeld. Jean-Paul Close legt de nuances uit en de consequenties die verbonden zijn aan de uitvoering zoals dat in de Stad van Morgen wordt vormgegeven.

STIR avondcollege

2x per maand nodigt Jean-Paul Close (grondlegger Stad van Morgen en Sustainocratie) samen met Nicolette Meeder (HUB verantwoordelijk STIR Academy Eindhoven en verbinding SmartCitiesEU) u uit voor een avond van reflectie over de evolutie van de mens en grondbeginselen van een duurzaam vooruitstrevende samenleving. Vaak wordt daarbij een gastspreker uitgenodigd, soms ook artiesten of kunstenaars met een verhaal. De colleges benaderen de hedendaagse actualiteit vanuit filosofische, praktische en wetenschappelijke inzichten met een kijk op de houdbaarheid ervan.

Kosten: 5€ (of een AiREAS muntje)  voor leden van Stad van Morgen initiatieven, 10€ voor niet leden.

Gratis geld of basisinkomen

Geld is een menselijk bedenksel, een concept dat niet bestaat totdat er betekenis aan wordt gegeven. “Gratis” betekent “kost geen geld”. Dus “gratis geld” geeft betekenis aan niets, een loze dubbelzinnigheid die pas betekenis krijgt als waarde wordt toegekend aan “geld” waarna het eventueel zonder verplichtingen kan worden weggegeven, zoals men suggereert met het basisinkomen. Wij hebben geldsystemen geschapen die pas betekenis kregen toen wij het verbonden hebben aan een geaccepteerd waardemiddel, zoals goud, ruilhandel of arbeid. Geld is niet gratis als het verbonden wordt aan een onderpand. Gratis geld bestaat alleen als er geen echte tastbare waarde aan ten grondslag ligt en toch wordt gebruikt.

Schuld is gratis geld
Deze stelling zullen banken niet leuk vinden maar het is wel zo. De rente en teruggave die de bank verlangt bestaat nog niet. Die moet nog gecreëerd worden. Het geld van de schuld heeft daarom de toekomst als onderpand door een schuldbekentenis te aanvaarden als “waarde”. Als wij daarvoor tekenen zijn we vrijwilligers in een slavernij door de schuldbekentenis. We krijgen geld dat nog niets is. We erkennen dit “niets” als schuld en geven vervolgens macht aan de schuldeisers van niets om ons leven de komende jaren te beheersen. Wat krijgen we ervoor terug? Een huis dat we 3 keer hebben betaald en levenslang hebben geïnvesteerd in het terugbetalen, met rente, van niets. De waarde die ontstaat met schuld is macht van schuldeisers over de toekomst van schuldenaars. Doordat geld als schuld vrij en gratis in omloop wordt gebracht, en wij er dingen mee kunnen kopen die voor ons van waarde zijn (voedsel, kleding, vertier) stellen wij die aanschafwaarde op dus ook op nul. Wij hebben er zelf geen waarde tegenover gesteld, behalve de toekomst die nog niet bestaat, maar consumeren toch waarde die wij onttrekken aan de natuur, creativiteit en arbeid van het verleden en heden. Kortom we vernietigen waarde met geld dat daarom negatieve waarde vertegenwoordigt waar ook nog eens een lange termijn renteplicht tegenover staat (meer waarde onttrekking).

Het alles vernietigende systeem door focus op consumptie en schuld
Het alles vernietigende systeem door focus op consumptie en schuld

Het moge duidelijk zijn dat het schuldsysteem met geld een alles vernietigend systeem is, zeker als er meer en meer geld in wordt gestopt om het in stand te houden. Klimaatverandering, vervuiling, armoede, verstedelijking, oorlog, enz kan er allemaal aan worden ontleend. Sterker nog. Als dit zo doorgaat bestaat de mens over enkele decennia niet meer omdat we zoveel waarde hebben onttrokken aan onze omgeving dat er geen natuurlijk bestaansrecht meer mogelijk is. Omdat geld en schuld gratis is wordt de onderbroken evolutie van de mens, en veel ander leven op Aarde, de kostbaarste prijs die wij betalen, die niet uit te drukken is in geld, maar wel in verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid heeft echter (nog) geen formele waarde in het menselijk bestaan. Dat besef dringt langzaam door bij de bevolking maar niet de geld of schuldafhankelijke machtssystemen.

Basis inkomen
Veel wordt gesproken over een basisinkomen voor iedereen. Dit zou rust brengen bij alle mensen zodat men zich kan concentreren op het zinnig invullen van het leven. Voorstanders van dit voorstel zien het basisinkomen als voorschot op waardecreatie van morgen, een schuld dus. Anderen zien het als een mogelijke belastingpost (teruggeefgeld) voor de rijken die zoveel geld hebben vergaard over de schulden van de anderen. Zo’n basisinkomen houdt in ieder geval een basis consumptie patroon in stand. Dat is voor velen op dit moment belangrijk omdat het de context decennia lang heeft bepaald van onze huidige maatschappelijke organisatie en cultuur. Maar wat het niet doet is de piramide van leveranciers reguleren die op de achtergrond bijdragen aan de waardeonttrekking door concurrentie en kosten optimalisatie, noch een belastingcultuur die exponentieel stijgt door de consequenties achteraf aan te pakken en daar macht aan ontleent. Hierdoor blijven structureel tekorten ontstaan die het basisinkomen onderhevig maken aan noodzakelijke inflatie om mensen in hun behoeften te laten voorzien. Dit ontwikkelt exponentiële proporties waardoor uiteindelijk de waardeonttrekking zo groot is dat het geld van het basisinkomen gaandeweg waardeloos wordt en de toekomst niet meer bestaat omdat het is leeggezogen zonder er iets voor tegenover te stellen.

De oplossing is geen middenweg maar een omslag
Het probleem van het huidige geld, ook het basisinkomen, is dat het gebaseerd is op het verkeerde onderpand (de toekomst) en al ons materialisme dat daarop is gebaseerd. Geld dient afgestemd te zijn op bestaande reële waarden. De waarden die wij in ons materialisme erkennen zijn uitsluitend die van grondstoffen en arbeid, niet die van verantwoordelijkheid en verduurzaming. De eerste twee zijn betrokken bij de huidige gewaardeerde waardeonttrekking terwijl de laatste twee betekenis geven aan niet gewaardeerde daadwerkelijke waardecreatie. Doordat verantwoordelijkheid niet gewaardeerd wordt met geld slaat de balans door naar onverantwoordelijkheid waar wél een geldbedrag voor staat.

Waardecreatie vanuit verantwoordelijkheid kan meetbaar gekoppeld worden aan een basisinkomen
Waardecreatie vanuit verantwoordelijkheid kan meetbaar gekoppeld worden aan een basisinkomen

De oplossing ligt dus in het belonen van verantwoordelijkheden in plaats van onverantwoordelijkheden. Dan kan een basisinkomen gekoppeld worden aan gedragsnormen zoals het opvoeden van de kinderen, het helpen van ouderen, het schoonhouden van de natuur, innoveren op basis van veiligheid en gezondheid, enz. De beloning wordt afgestemd op waardecreatie van nu naar de toekomst door de waardevermindering van verleden aan te pakken. In mijn, in 2011 via email verspreidde boek “The Global Shift” leg ik al wat basis voorwaarden voor een geconditioneerd basisinkomen waarin het geldsysteem gebaseerd is op de waardering van verantwoordelijkheid in plaats van consumptie. Als men het vertrouwen schaadt van verantwoordelijkheid dan kan dat ten kosten gaan van het basisinkomen. Men kan echter ook carrière maken in verantwoordelijkheid door de maatschappelijke basis te overstijgen in ondernemerschap, bestuurlijke functies, cocreatieve samenwerking of kennisontwikkeling en deling. Het verdelen van waardecreatie is een hele andere manier van leven dan dat wat we hebben gecreëerd op basis van schulden en waardevernietiging. Er ontstaat een circulaire economie. Deze passen we in bescheiden kringen al toe in Eindhoven, zoals in AiREAS, maar kan veel meer gestructureerd, met de betrokkenheid van het hele gebied (Sustainocratie). Zo willen we met AiREAS munten mensen belonen die bijdragen aan het cocreëren van de gezonde stad en hen met die munten lokale privileges geven die hun verantwoordelijkheid-zin beantwoordt met erkenning.

De transformatieve omslag kan parallel lopen
De twee verschillende maatschappij modellen en economische systemen staan hier samengevoegd in een tekening dat de basis kan vormen van een cultuuromslag die vanuit Nederland de wereld in kan waaieren.

Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau