Kinderarmoede

15 Apr

Mijn aandacht viel op een onderzoek uitgezet door de Kinderombudsman, die onder Gemeenten een oproep doet om inzicht te geven in hun lokale armoede beleid, alsmede zichtbaar maken van projecten die in Gemeenten tegen armoede gestart zijn. http://www.dekinderombudsman.nl/86/volwassen/nieuws/kinderombudsman-vraagt-alle-gemeenten-over-armoedebeleid/?id=271

De Kinderombudsman komt op voor de rechten van kinderen en jongeren en adviseert aan het parlement alsmede andere organisaties. Volgens het Centraal Plan Bureau is het aantal kinderen en jongeren dat in armoede leeft op dit moment 1 op 9 pratende over minimaal 377.000 levens. Het in kaart brengen van gegevens van Gemeenten en CPB geven een eenzijdig beeld. De verborgen armoede, de niet gemelde of zichtbare schrijnende situaties ontwikkelen zich in bosjes om ons heen, die men niet wil zien en velen melden dit echter niet bij een Gemeente.

Door de crisis verwacht men een steeds grotere en snellere groei van armoede alsook steeds meer jongeren die zonder werk zitten en komen te zitten. Dus ook zonder inkomen. Het kabinet nodigt uit voor herstel van economische groei, ruimte voor consumeren van flatscreens en auto’s. Alleen die kunnen kinderen en hun kinderen niet eten…..

Hierbij neem ik de gelegenheid om deze onethische benadering en het volledig in de uitverkoop zetten van Nederlandse kinderen en het voorbij gaan aan verantwoordelijkheden van de basis waar kinderen echt recht op hebben onder het mes en breng de mogelijkheid om pro actief op armoede(ook geestelijke) te reageren hoe wij dat doen voor nu en in de toekomst graag in beeld.

Het scheppen van dualiteit en het uit elkaar drijven van de samenleving voor economisch gewin heeft zijn beste tijd gehad. Mensen worden wakker en willen daar niet meer aan mee werken en gaan echte verantwoordelijkheid nemen. Verantwoordelijkheid voor kinderen, voor zichzelf, voor anderen, voor hun omgeving. Men gaat niet meer mee in het herhalen van zaken die niet toereikend zijn aan de verandering, de transformatie. De transformatie waarbij de mensheid wordt uitgenodigd te gaan begrijpen en bewust te worden dat de crisis, financieel en moreel, laat zien dat mens en natuur niet een passief iets zijn, geen machine zijn, maar levend, gezien en ongezien, gevoeld en ongevoeld met elkaar in verbinding zijn. Niet voor niets tonen steeds meer onderzoeken aan dat kinderen(uiteraard ook volwassenen) welvaren, in verbinding met de natuur. Zo ook hoe groente en fruitelijkere voedselketen het kind nuttigt hoe vitaler het kind. We dienen dan ook uiterst respectvol met leven om te gaan.

Waarom ik dit benoem en beschrijf is dat wij graag willen laten zien dat er alternatieve mogelijkheden zijn die pro actief zijn en op korte en lange termijn een bijdrage kunnen gaan leveren aan het terugdringen van armoede. Nu worden projecten opgestart om armoede te bestrijden, consequentie gedreven, zoals Voedselbanken, geld inzamelen, overvloeden aan eten weggegooid. Bij de Gemeente je hele hebben en houwen bloot moeten geven om wat centen en verwijzingen te krijgen om te eten, om aan voedsel voor je kind te komen.

Zo breng je kinderen en volwassenen ook nog in een slachtoffer rol. Ze worden buitengesloten uit de samenleving en in een afhankelijke rol geplaatst. Terwijl wij toch allemaal graag willen dat kinderen in hun eigen kracht staan en blijven staan. Daar kunnen we bij helpen…..

Zo pakken wij dat vanuit menselijke integrale duurzaamheid aan. Een stip op de horizon met een hoger doel, in deze situatie Gezondste Stad, waarbij wijken door middel van allerlei projecten leef en eetbaar groen worden gemaakt. Een driejarig programma wordt aan scholen aangeboden waarin de school samen met haar leerlingen en ouders in de wijk centraal staat. Vanuit het belang kinderen in een natuurlijke omgeving te laten opgroeien en verantwoordelijkheid te nemen gaan wij ook samen met hun en lokale ondernemers de openbare ruimte in richten voor ontdekking van de natuur, leef en eetbaar groen maken van de weg naar school. Zo ook groen in de school. Tevens leren ze in de programma’s wat eetbaar is en wat niet. Zelf leren voedsel te verbouwen, zelfvoorzienend te worden, bewust te worden en verantwoordelijkheid hiervoor te kunnen nemen op korte en lange termijn.

Het waarom en hoe van zelfredzaamheid en zelfvoorzienendheid, in verbinding met het Universum wordt integraal op korte en lange termijn aangereikt aan kinderen, jongeren en ouders. Gefragmenteerd en eenzijdig is armoede uiteindelijk niet op te lossen, laat staan aan te pakken.

Het dwingt om een verantwoordelijke gezamenlijke aanpak in het belang van elk kind en mens, nu en voor de toekomst.

Elk kind dat in armoede leeft is er een teveel….en samen brengen wij daar verandering in en nodigen je van harte uit mee te doen aan waardegedreven groei en verantwoordelijkheid voor de mens. Doe je mee?

Nicolette Meeder, 15 april 2013

Eén reactie to “Kinderarmoede”

  1. Jean-Paul Close april 16, 2013 bij 6:15 pm #

    Bij het woord “armoede’ komt bij mij de vraag op wat wij of de Kinderombudsman eronder verstaan? Als we de minister president horen roepen dat we allemaal flatscreens, een auto en een huis moeten kopen omdat we dan de economie overeind zouden houden dan zou armoede bestaan uit degenen die dat niet kunnen bekostigen. We redeneren dan in termen van een consumptie-economie waarin armoede een gevoel van minderwaardigheid is ten opzichte van de persoon met een schijnbaar grotere koopkracht. In de kinderwereld vertaalt dit zich naar de hoeveelheid nieuwe merkkleding, de iPad en mobiele telefoon, het zakgeld, de weekeindbezoekjes aan een pretpark of bioscoop en de vakanties in een ver land, een eigen TV en laptop op de kamer….om maar wat te noemen.

    Als je dat allemaal niet hebt dan ben je arm volgens de consumptienorm.

    Maar dan is er inderdaad die andere schrijnende armoede. Het kind dat niet voldoende of gezond te eten krijgt, dat zonder ontbijt naar school moet, dat de ouders amper te zien krijgt, geen huiswarmte heeft, de straat op gaat op zoek naar menselijkheid. Soms zijn het kinderen in de gouden kooien van het klatergoud omdat papa en mama moeten werken en amper tijd hebben noch nemen voor hun kinderen wegens andere prioriteiten. De ouders die het kind omringen met elektronica en dure rommel om op die manier toch een “goede ouder” te lijken.

    Als je geen nest warmte hebt noch ouders die voor je klaar staan als je het nodig hebt omdat ze druk met andere belangrijke dingen bezig zijn….dan ben je pas echt arm. Gaat de kinderombudsman ook daar over?

    En dan zijn er inderdaad de kinderen die tevreden zijn met tweedehands spullen, een papa en mama hebben die knokken om vooruit te komen, die opkomen voor hun kinderen en er zijn wanneer nodig. Misschien hebben ze niet elke dag een etentje buiten de deur en komt er niet elke dag biefstuk op tafel maar men eet wél samen. Vriendjes en vriendinnetjes van de “andere armoede” komen dan mee-eten omdat het zo gezellig is, iets dat ze thuis niet hebben. Die zeggen hoe rijk eigenlijk dit vriendje is want die heeft papa en mama die er tenminste zijn.

    Armoede is heel relatief. Pas als je geen eten heb ben je arm. Als je geen vrienden hebt die je helpen, dan ben je arm. Als je huilend of lachend thuis komt en er is niemand, dan ben je pas arm.

    In Nederland heerst veel meer armoede dan men denkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: