Categorie: Avondcollege

Gemeenten zijn de weg kwijt in databeleid

Jean-Paul Close1 reactie
De Stad van Morgen positioneert zich structureel in de Sustainocratische werkelijkheid van kernwaarden gedreven samenwerking. Dit wordt ook wel peer 4 gebiedsontwikkeling genoemd. Hierin worden we geconfronteerd met de, hopelijk tijdelijke, schizofrenie van overheden ten aanzien van hun databeleid. Dat is begrijpelijk als je voortkomt uit de wereld van controle, beheersing en bureaucratie en ineens wordt geconfronteerd met een werkelijkheid waarin men geacht wordt te faciliteren met transparantie, openheid en co-creatie. Terwijl het ene deel van de overheid vast zit in het ene kader experimenteert het andere deel met de vernieuwing. Maar snapt men wel de nieuwe spelregels?
Hierbij een aantal reflecties van onze partners:
 De weg kwijt:
(Een gefrustreerde ambtenaar)
“Gemeenten zijn wat automatisering betreft de weg kwijt. Ze hebben zichzelf afhankelijk gemaakt van een paar leveranciers die handig gebruikt maken van de situatie. Zelfs landelijke organisaties zoals KING, wat staat voor kwaliteit, weet niet wat de juiste route is en bedenkt geweldig indrukwekkende standaards die door hun complexiteit niet werkbaar blijken. Leveranciers steunen die zwakte omdat dat in hun eigen belang is. Ze spreken elkaar toe hoe goed ze zijn en kunnen het op die manier nog lang volhouden. Ook gemeenten doen daar een bijdrage aan omdat ze het zelf gewoon niet meer weten en… “een kwaliteitsinstituut zal wel weten hoe het moet”, toch? “Gelukkig” zijn er aanbesteding procedures bedacht die er voor zorgen dat gemeenten “juiste” keuzes maken. Als je gewoon beschrijft wat je wilt en vertaalt naar eisen en wensen dan kan er toch niets fout gaan? Een aantal procedure stappen doorlopen, hier en daar een score toekennen aan de leverancier die zich goed presenteert en dan, na een optelsom, waar het bedrag van de kosten een belangrijke rol speelt, een keuze maken. En dan na een lang proces vol met problemen blijkt het geweldige product toch niet helemaal zo goed als toen gepresenteerd in de aanbesteding. Maar we zijn van goede wil en gaan er met z’n alle de schouders onder zetten, toch?
Gemeenten proberen wel het een en ander te keren zoals die steden die een samenwerkingsverband opzoeken met andere gemeenten om de ICT anders te organiseren. Leveranciers (namen noemen we niet) lachen daarom. Degenen die zo’n traject achter de rug hebben tonen het volgende: Bedenk goede statements voor een visie, kies voor een avontuurlijke route, en constateer dat je het tegenovergestelde bereikt na een moeizaam proces en vele euro’s minder. En natuurlijk tot het laatste moment volhouden dat we toch allemaal wel erg goed bezig zijn.”
Ontkennen hoort nu eenmaal standaard bij een bureaucratie die zichzelf in stand wil houden (zie het rode vlak in het plaatje hieronder). Als men controle op zou geven wordt men geconfronteerd met angst. Als er geen alternatief voor handen is binnen de kaders van bewustwording dan grijpt men vast aan de strohalm van een kostbaar in zichzelf gekeerd beleid.
Als het rode vlak regeert dan groeit vanzelf de vernieuwing vanuit het gele vlak waarbij het oranje vlak het kaf van koren scheidt.
De wet van de tegenstellingen: Als het rode vlak regeert dan groeit vanzelf de vernieuwing vanuit het gele vlak waarbij het oranje vlak het kaf van koren scheidt ten behoeve van de ontwikkeling van het groene vlak van harmonie. (“La comedia divina”, Dante, uitgedrukt in Sustainocratische processen)
Menshouderij
(Kritische burger)
We komen uit een politiek economische wereld van “effectieve mensenhouderij” waarbij de burger zich vooral als betalende arbeid verlenende consument diende te gedragen en als zodanig door Big Brother werd gecontroleerd op belastbaarheid, normen en regels. Met geld werd de mens afhankelijk gemaakt van een “zorgsysteem” dat enerzijds de mens apathisch maakte voor verantwoordelijkheden en anderzijds het systeem oppermachtig in beheersing en controle. Het achterliggende automatiseringsbeleid levert een wirwar van controle wensen op die het straatbeeld vullen met camera’s, lussen, detectiesystemen en controle instrumenten. Smart City wordt het ook genoemd waarbij de slimmigheden vooral het machtsysteem dienen. Het is een goudmijn voor technologische aanbieders die de schijnbaar onuitputtelijke financiële bronnen van de belastingbetaler, publieke schuldontwikkeling en onbekwaamheid van het hongerige sturingssysteem, gebruikt om een infuus van afhankelijkheid aan te brengen. De openbare aanbesteding gaat naar de goedkoopste aanbieder maar eenmaal binnen is het infuus aangelegd en kan het plukwerk beginnen. Samenwerking tussen gemeenten biedt geen soelaas want elke gemeente heeft een andere mensenhouderij samenstelling met geheel eigen besluit patronen vanuit macht. Technologische optimalisering wordt bereikt door weer standaarden te bedenken voor kostenbesparing die de betrokken aanbieders graag tegen kostbare tarieven en interne implementatie en trainingsprogramma’s waar willen maken die de organisatorische inefficiëntie blijvend voeden.
Open data
(Stad van Morgen)
Ondertussen biedt internet de burgerij een onuitputtelijke bron aan informatie, vaak ook aangeleverd door overheid instanties die een open data beleid nastreven binnen de kaders van de nieuwe “participatie maatschappij”. Maar een veelvoud aan sensoren, datastromen en allerlei vormen van interpretaties zijn ook uit andere bronnen beschikbaar waardoor de mens zelf na gaat denken en relaties legt tussen wat men ziet en wil geloven. Het vertrouwen in de, via controle en onderdrukking, wakende overheid is verdwenen omdat verschillende werkelijkheden doordringen tot het bewustzijn van de gemiddelde mens. Men voelt zich al snel gedwongen, gecontroleerd, beknot in vrijheid, bedrogen, kwetsbaar en gemanipuleerd. De tegenreactie is om een geheel eigen werkelijkheid te creëren die vaak gebaseerd is op eigen brononderzoek en interpretatie. Open data is nu onbeheersbaar en overheden doen er goed aan om energie te steken in de omgang ermee dan het trachten te reguleren ervan.
Juridische valkuilen
(AiREAS)
Ondertussen willen overheden open data portalen aanleggen. Maar welke criteria pas je toe als jezelf al een imago hebt van manipulatie? Juristen van de overheid benaderen de Stad van Morgen via bijvoorbeeld AiREAS om te vragen hoe we juridisch om dienen te gaan met open data? Wet en regelgeving hanteert niet bij uitstek een morele maatstaf maar vooral een die de werkelijkheid van politieke economische sturing van ondersteunende regels voorziet, niet van zelfreflectie.
Denk bijvoorbeeld aan de wettelijke onschendbaarheid van de Nederlandse Staat ten opzichte van haar eigen beleid. Als wij als burgers aanspraak willen maken op artikel 11 van de grondwet  (onschendbaarheid van het menselijke lichaam), wanneer we het politiek economische beleid verantwoordelijk maken voor de lucht en bodemvervuiling vandoor ons lichaam dodelijk wordt vervuild, dan kan de regering zich beroepen op “behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen”. De prioriteit is dan niet de grondwet maar het politiek economische systeembelang. En de burger heeft geen recht tot formele tegenspraak. Dus creëert de burger een nieuwe maatschappij naast de oude, vanuit de natuurlijke vrijheid die niet door menselijke structuren is tegen te houden. Internet en open data helpen daarbij.
De grondwet geeft ook in artikel 1 het recht van gelijke behandeling en verbod op discriminatie. De economische ongelijkheid, de hiërarchische belangenbehartiging en machtsverdeling, de armoedeontwikkeling en het incassobeleid, de behandeling van vluchtelingen (mensen die zich ook in Nederland bevinden), enz halen stelselmatig de grondwet onderuit “omdat de overheid dat mag”.
Level 4
Wat bepaalt het gebruik van data?
De weg vooruit
(Stad van Morgen)
Op peer 4 niveau van gebiedsontwikkeling nemen onafhankelijke Sustainocraten de rol van tafelvoorzitter op zich om op die manier de grondwettelijke gelijkwaardigheid tussen alle partijen te waarborgen én het hogere doel van kernwaarden zoals gezondheid (lichamelijke integriteit) samen veilig te stellen of te herstellen door middel van innovaties. De overheid krijgt zo de mogelijkheid om zichzelf te herzien binnen de kaders van duurzame evolutie door faciliterend en zelfcorrigerend op te treden. Dat gebeurt alleen als het om fundamentele kernwaarden gaat. Dat geldt overigens ook voor de andere partners, inclusief de ICT bedrijven die nu de maatschappij op kosten jagen uit eigenbelang zonder kwaliteit te verschaffen. In het geval van een participatie maatschappij is het hoger doel vanuit kernwaarden sturend, niet de oude blokkerende wetten en regels of politiek-economische lobbies, afhankelijkheden, controle-mechanismen noch aanbestedingen. Een belangrijk deel van kostbare automatisering rond controle van procedures kan worden opgeheven. Door de processen buiten te hiërarchie te plaatsen ontstaat een participatieproces op basis van respect en vertrouwen, iets wat de overheid, ondanks de vele bestuurders en ambtenaren van ontzettend goede wil, niet zelf eenzijdig kan maar wel bij aan kan sluiten.
Als er dan een open data portaal moet komen dan gaat het niet om de open data zelf maar de waardengedreven context waarin deze geplaatst wordt. Denk aan AiREAS waar de gezonde verstedelijking, gezien vanuit luchtkwaliteit, de context bepaalt van het grote knoppenteam. Dat team draait zelf niet aan de grote knoppen maar zorgt dat degenen die dat wel doen dit kunnen doen met een hoge graad van betrouwbaarheid en compleetheid van de gegevensvoorziening. Essentieel is dan de systeem onafhankelijkheid van het portaal en de context waarin deze zich organiseert ten bate van een ieder die ermee wenst te werken als data of geautomatiseerde niveaus van integratie.
Context gedreven open data portaal
Context gedreven open data portaal (AiREAS).
Door dit soort activiteiten in formele waardengedreven peer 4 context te plaatsen (zoals AiREAS of FRE2SH of STIR) regeert het systeem niet meer maar de kernwaarden. Hierdoor wordt het kaf van het koren gescheiden in het beleid, de deelnemende instanties en concrete toegevoegde waarde van de keuzes. Daar is op alle niveau moed en doorzettingsvermogen voor  nodig.
In AIREAS bijvoorbeeld wordt heel veel moeite gedaan om kwaliteit lagen te bewaken, soms met tijdelijke weerstand van de geld of macht gedreven partners (leveranciers of overheid). Door het multidisciplinaire karakter is er geen eenzijdige keuze dus ook geen veto maar een die door de groep wordt gedragen ten behoeve van leefbaarheid en kwaliteit van samenwerking. Als steeds meer roadmaps worden overgeheveld van systeem naar participatiebelang dan zal ook de schizofrenie van de overheid in haar interne spanningsveld tussen systeemoverheersing en partnerschap gaandeweg opgeheven worden door duidelijke bestuurlijke en operationele innovatie en optimalisatie.
Trainingen om bestuurlijk te leren omgaan met de cyclus en de peer 4 evolutie worden door de STIR Academy georganiseerd.

STIR Academy groeit

Jean-Paul Close2 reacties

Vanaf de kickoff in 2009 heeft de Stad van Morgen zich gericht op het uitnodigen en betrekken van mensen en instanties bij haar Sustainocratische processen en inzichten. Dit bleek een uniek wederzijds leerproces, een vorm van leren dat nooit stopt, eigen aan een zijns-gedreven werkelijkheid. Wat wil dat zeggen?

Onze traditionele leerweg is die van vallen en opstaan. In de aankomende wereldwijde publicatie over de 1e fase van AiREAS refereer ik hiernaar door dit “het leren door terugwaartse interpretatie van ervaringen” te noemen.

Backward reflection
Backward interpretatie

Er zijn echter ook veel mensen en instanties die reeds zoveel levenservaring hebben opgebouwd dat ze zich niet meer laten verrassen door gebeurtenissen maar deze zelfbewust veroorzaken. Men heeft een bewustzijnsdoorbraak meegemaakt waardoor alle acties daarop gefundeerd zijn.

Forward interpretation
Forward interpretation

Het leerproces is dan ineens heel anders. We experimenteren dan met een werkelijkheid die wij voor ogen hebben, zoals gemotiveerd vanuit de natuurlijk kernwaarden die in Sustainocratie zijn gedefinieerd.

Waar voorafgaand aan de bewustzijnsdoorbraak de motivatie vaak persoonlijke groei en onderscheidend vermogen (concurrentie) was, vaak met pijnlijke ervaringen, blijkt daarna de motivatie veelal harmonisering en aanpassingsvermogen te zijn. Na de doorbraak ervaren de betreffende personen en organisaties een constante stroom van geluk, passie en zin. Wij passen dit nu ook toe op maatschappijvormen zoals steden en provincies.

STIR leercoöperatie heeft al die ontwikkelingen geborgen in haar programma’s. Bewustwording gaat tot en met het doorbraakmoment. Empathie levert dan de nodige overtuiging rond de ethische werkelijkheid waarna het leven er ineens anders uit gaat zien. Kernwaarden gedreven co-creatie is dan een logische gevolg. We doen dit op alle leeftijdniveaus, professionele uitingen en structuren. Hoe meer mensen en instanties doorbreken des te intensiever we samen kunnen werken aan de grote uitdagingen van deze tijd.

De blog en communicatiesite van de STIR leercoöperatie

Enkele voorbeelden:

Met Turkse jongeren en AiREAS: https://aireas.wordpress.com/2015/12/05/multicultureel-aireas/

Met ROC (nu Summa): “Laat mij maar los”:  https://youtu.be/eHwEmxSBNTk

Met de hele stad Eindhoven: “AiREAS – Gezonde stad, gezonde lucht” : https://youtu.be/KxnuJz5y66E

Met het bedrijfsleven: “Beestachtig Leiderschap”: Beestachtig (1)

Met internationale innovatieve groei: https://youtu.be/cCPyOgc7S1I

Met bestuurders:

Het nieuwe besturen
Het nieuwe besturen

Vanaf 1 januari hebben we onze eigen locatie in Eindhoven om zoveel mogelijke sessies te kunnen organiseren met onze partners.

  • STIR Academy
  • leercoöperatie
  • Sectie-C
  • Daalakkersweg 2, 3 verdieping, lokaal 178
  • Eindhoven

Enkele partners: Nicolette Meeder, Jan-Karel Felderhof, Eugen Oetringer, Rustem Demir, Stichting Bij de Tijd, Leendert van Bree, Jean-Paul Close.

 

Parijs noopt tot zelfreflectie

Jean-Paul Close1 reactie

Veiligheid is een kernwaarde

kernwaarden zijn een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid

image

“De georganiseerde moordpartijen in Parijs zijn een aanslag op onze levensstijl”

Met deze woorden opent zich een enorme discussie over de wreedheid die zich in de wereld ontpopt en de enorme kwetsbaarheid van onze stedelingen. Het noopt ook tot zelfreflectie om te kijken hoe het mogelijk is dat er een verband bestaat tussen allerlei levensgevaarlijke gebeurtenissen in de wereld en onze levensstijl?

Het begint vooral bij onze zelfreflectie over de reden waarom wij in steden wonen. Er zijn generaties die het als keuze hebben ervaren omdat de stad arbeid en overvloed lijkt te bieden daar waar het platteland dat niet heeft. Overvolle supermarkten, zorgsystemen en sociale zekerheden bieden een panorama waarin `overleven` een recht is zonder dat daar veel tegenover staat behalve de beschikking over geld. Nieuwe generaties worden geboren in de stedelijke context en groeien op zonder de keuze. De stad is waar ze hun zelfbeeld dienen te ontdekken in de verschillende fasen van het leven (groei, concurrentie, aanpassing en harmonie). Als de stad uitsluitend groei en concurrentie vertegenwoordigt waarin voorgaande generaties de hiërarchie bepalen via economische belangenverdelingen dan raken nieuwkomers (migranten, jeugd) in de verdrukking. Men wordt kansarm, of men nu rijk of arm is. Op zoek gaan naar jezelf is dan een uitdaging op zich omdat alles wat zelfbeeld vormend is afgenomen blijkt of wordt gereguleerd. De economische wereld heeft geen empathie noch bezieling alleen eigenbelang. Onze levensstijl lijkt dus wel degelijk medeplichtig aan de gebeurtenissen. Maar zijn wij bereid deze te herzien?

Kernwaarden in geding
In de Stad van Morgen verdedigen we 5 natuurlijke kernwaarden die de stabiliteit in een gemeenschap waarborgen. Als deze kernwaarden geschaad worden door een andere levensstijl dan zal die levensstijl onder druk van crisissen verdwijnen. De moordaanslagen, de groeiende armoede in delen van de wereld (ook in onze steden), de vluchtelingen en migranten, drukken ons met de neus op een onrustbarende wereldwijde onbalans die alleen maar erger dreigt te worden. Politici ontlenen hun macht aan een bepaalde levensstijl en zoeken argumenten om de schuld bij anderen te leggen, zoals de armoede, de migrant of een terrorist. Men wijst niet naar zichzelf en de verantwoordelijkheden de we dragen juist door een levensstijl te behouden die overal op de wereld brandhaarden veroorzaakt. Moord en doodslag kan nooit goedgepraat worden maar ook niet onze blinde manier van uitbuiten van de mens en natuur zonder er iets voor tegenover te stellen. We zouden de 5 kernwaarden kunnen doorlopen en bezien waar de knelpunten zitten. Wellicht is de kernwaarde `veiligheid` in dit stadium voldoende om ons aan het denken te zetten en richting te geven aan wat ons te doen staat.

Kernwaarde veiligheid: Zonder veiligheid is een samenleving niet mogelijk. Bij gebrek aan veiligheid ontstaat een individuele drang naar overleven waarin alle mogelijke onvoorspelbare acties kunnen optreden. De moordaanslagen in Parijs geven een gevoel van onveiligheid door de brute wreedheid en koudbloedig geplande acties van extremisten. Maar in de gigantische verstedelijking in de wereld zien we een enorme onzichtbare laag van permanente onveiligheid.  Veiligheid staat namelijk ook voor onderling respect, gelijkwaardigheid en de vrijheid tot zelfontplooiing. In de steden heerst een economische hiërarchie waar de onderkant kansloos opgesloten zit in armoede en decadentie. De bovenkant houdt zich in stand door de wereld economisch uit te melken via hebzucht, speculatie en macht. De ongelijkheid is zo onhoudbaar groot dat het wel tot een ontploffing moet te komen. Deze is echter altijd onvoorspelbaar. De bovenkant van de hiërarchie sticht daarna verwarring door allerlei schuldigen aan te wijzen behalve zichzelf.

Twitter wijsheden tonen de verdeelde en gemanipuleerde werkelijkheid
Twitter wijsheden tonen de verdeelde en gemanipuleerde werkelijkheid
Bodemuitputting door klimaatverandering veroorzaakt hongersnood en noopt grote groepen mensen tot migratie
Bodemuitputting door klimaatverandering veroorzaakt hongersnood en noopt grote groepen mensen tot migratie

De onderkant van deze piramide zoekt eigenwaarde in het leven binnen de grote diversiteit van keuzes die men in hun eigen chaos tegen komt. De een doet dat door ondernemend iets te starten terwijl de andere een misdaadkartel vormt en de buurt onveilig maakt. Voor weer die ene blijkt het korte moment van macht en glorie om met een kalashnikov `de vijand´ in een theater of restaurant neer te maaien voldoende om daarna de hand aan zichzelf te leggen en uit deze machteloosheid te stappen. Zomaar voor de trein springen moet dan kennelijk toch voorafgegaan worden door een dodelijke statement. De radeloosheid onder jongeren is enorm. De vastberadenheid ook maar die zien we niet in de pers tenzij deze zich ontpopt in bloederig gedrag. De positieve mens is geen nieuws.

Aan al deze menselijke ellende verbinden zich weer stromingen zoals ISIS die er een eigen machtsspel op na houden die de chaos benut voor eigenbelang. De wanhoop en machteloosheid van jongeren in een groot stedelijk  gebied is een optimale voedingsbodem voor radicale denkers die er altijd wel eentje tussen weten te vinden die zichzelf op wil offeren voor een daad waar hij of zij naar toe kan leven, gaandeweg zich in geloof en opvattingen opfokkend totdat er geen weg meer terug is. Dat dit kan gebeuren ligt vooral aan ons zelf helaas.

De oplossing is niet eenvoudig

De oorlog aanspannen tegen ISIS is een politieke uitlaatklep die maar een deel van het probleem omvat. ISIS heeft geen schijn van kans in de westerse wereld als wij zelf zorgen dat er geen voedingsbodem is. Er zijn een aantal dingen die onze steden (en gebieden) kwetsbaar maken;

  1. De afhankelijkheid voor goederen en grondstoffen van buiten de regio. Dit levert enerzijds een geldgedreven speculatie op in de steden zelf en een concurrentie tussen alle andere steden om aan voldoende grondstoffen te komen die het schijnbare zwarte gat van allesetende steden te voeden. Daar waar de grondstoffen vandaan komen ontstaat armoede en schaarste waardoor mensen in opstand komen, ISIS-achtige initiatieven opstaan en vluchtelingen hun weg naar veiligheid zoeken.
  2. Het economische kastensysteem in de stad dat zorgt voor een hiërarchische geldstroom, machtsysteem en verdeelde betrokkenheid waarin de decadente hebzucht structureel is georganiseerd ten kosten van menselijkheid.
  3. De apathie en gevoel van onvermogen die een stadsbevolking heeft ten opzichte van de grote werkelijkheid. Men denkt alleen aan zichzelf. Het stadsbestuur lost de ellende wel op.

Deze kwetsbaarheid veroorzakende beginselen hebben we zelf in de hand. Door de kernwaarde van samenredzaamheid in een regio toe te passen kunnen we gaandeweg iedereen in een gebied betrekken én belonen voor het creëren van welzijn en samenhorigheid. Door de sociale interactie worden mensen die emotioneel in de knel zitten snel geïdentificeerd en geholpen, in tegenstelling tot een economisch systeem waarin ze zich afzonderen in individueel isolement. We kunnen het kastensysteem doorbreken door de zelfverrijkingsprocessen ter discussie te stellen en te zorgen voor een betere verdeling van arbeid, productiviteit, beloning en verdeling van middelen. Om dat te doen dienen we de zelfreflectie aan te durven over levensstijl, verantwoordelijkheden en eigen bijdragen aan de oplossing. Er zijn altijd meerdere mogelijkheden om dit te beredeneren:

  • niet mijn probleem
  • naar anderen wijzen om het op te lossen, al dan niet solidair met geven van middelen (zoals geld donaties)
  • naar zichzelf kijken en bewust worden van een omslag die nodig is bij ons allemaal, en er zelf aan beginnen

Stad van Morgen houdt zich met dit laatste bezig door stadsbestuur, bevolking, onderwijs en innovatie met elkaar samen te laten werken aan de kernwaarden. Dat is bij onszelf, ten behoeve van onze eigen veiligheid en vermindering van kwetsbaarheid. Niveau 4 verstedelijking wordt dit ook wel genoemd. Een nieuwe fase van gebiedsbewustwording en verdeling van verantwoordelijkheden. Als we goed kijken naar onze politieke/economische werkelijkheid zijn we de grip kwijt geraakt op alle kernwaarden en laten we de chaos vrij spel. Teruggrijpen op kernwaarden zet ons aan tot actie en doorbreekt een impasse.

De situatie in het Midden Oosten, Afrika en vele andere delen van de wereld lossen we niet op door ze plat te bombarderen maar door de oorzaak van het opbouwen van terreur organisaties aan te pakken. Enerzijds doen we dat door minder afhankelijk te worden van de grondstoffen die tot oorlog en uitbuiting leiden, anderzijds door de gebieden te helpen aan vrede en opbouw van hun eigen 4 niveaus van gebiedsontwikkeling.

Wat we niet moeten doen
Funest is het zaaien van angst door te wijzen op de mogelijkheid dat er overal en op elke hoek een terrorist op de loer ligt. Dat is misschien wel zo maar dat is inherent aan de werkelijkheid van het leven, niet de momentopnames van vandaag. Als we goed kijken naar de gebeurtenissen zien we dat ze vooral veroorzaakt worden door mensen uit onze directe omgeving. De piloot die zijn vliegtuig vol passagiers te pletter vliegt is gewoon een Duitser. De zelfmoord jongeren van de metro in London waren geboren en getogen in dezelfde stad. Dat geldt ook voor de meeste despoten in Parijs. Overal ligt ook wel een bankier of politicus op de loer om ons een schuld aan te praten, of een moment van onoplettendheid waardoor we een ongelukje krijgen. Als we deze angst voeden dan maken we voor onszelf het leven onmogelijk. De media en politiek spelen vaak onder een hoedje wegens de belangen van sensatie enerzijds en het onderbouwen van kostbare maatregelen die weer een belastingverhoging zouden goedpraten. Daar kunnen we zelfbewust doorheen prikken en zelf verantwoordelijkheid nemen voor de 5 kernwaarden in onze omgeving met gelijkdenkende mensen overal.  We zijn zelf verantwoordelijk voor gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, basisbehoeften en ons zelfbewustzijn, kortom het creëren van welzijn niet speculeren met welvaart. Hoe meer we daaraan werken des te minder de dreiging van buitenaf ons beïnvloedt. Hoe minder we er aan werken, misschien omdat we bang zijn iets van een levensstijl kwijt te raken, des te meer we ons laten beïnvloeden door de angstzaaierij.

De keuze is aan ons.
image

1 December STIR avondinspiratie – eetbaar groen in de stad

Jean-Paul Close1 reactie

Gast inspirator: Paul van Hedel (5D Solutions)

Paul experimenteert al jaren met levend en eetbaar groen in de stad. Nu verbouwt hij vooral op strobalen en doet dat op zeecontainers in stadsdeel Strijp-S. Verbouwen op strobalen heeft enorme voordelen volgens Paul zeker als we ons realiseren dat de bodem in een stad veelal nog vervuild is door oude industriële activiteiten uit het verleden of dat er veel beton en stenen in de grond zitten die stadslandbouw moeilijker maken. Als het aan Paul ligt wil hij veel meer en grootschalig gaan (samen)werken met levend (eetbaar) groen in de stad en verbanden leggen met waterhuishouding en luchtkwaliteit (AiREAS). Vanavond vertelt hij over zijn ervaringen en plannen.

Stadslandbouw op strobalen
Stadslandbouw op strobalen

Datum: 1 december       Tijd: van 19:00 – 21:30

Locatie: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1, Gebouw R1, lokaal 0.13.

Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt

Ga terug

Je bericht is verzonden

 

18 November STIR Avondinspiratie – Gezondheid en zorg

Jean-Paul Close1 reactie

STIR Avondinspiratie | Thema Gezondheid | Voor ons en onze kinderen: er is veel meer mogelijk dan wij denken (pilot sessie)

Vervolg op 26 april
Tijdens het STIR Avondcollege van 26 april hebben wij van Eugen Oetringer gehoord hoe TomTom- achtige technieken hem de weg naar therapieën wezen die bij de ADHD en dyslexie van zijn zoon de doorbraak leveren. Hij stelde tevens een lijst met therapieën voor die, na het uitziet, deze technieken gebruiken zonder dat iemand het weet. Samen met de besproken talenten bij mensen met ADHD, dyslexie en autisme vonden wij het dusdanig interessant dat wij het initiatief ‘School of Talents’ zijn gestart. Er blijkt nog veel meer mogelijk te zijn.

Het Zorgdenkers Netwerk, wat mede vanuit Eugen’s ervaringen is ontstaan, heeft een reeks vergaande mogelijkheden gevonden. Tijdens dit interactieve avondcollege gaat Eugen voorstellen wat ze hebben gevonden. Wellicht dat u, als patiënt, zorgverlener/uitvoerder of bestuurder/manager, het een of ander kunt meenemen en meteen inzetten.

Locatie: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1, Gebouw R1, rechtdoor – achterste lokaal links

Tijd: Van 19:00 tot 21:30

Kosten: AiREAS muntje of 5€ koffiebijdrage

Agenda:
·         19:00 Introductie Nicolette Meeder

·         19:20 Wat zijn uw verwachtingen aan vanavond? – interactief

Wanneer werkt het huidige systeem prima? –  interactief

Waar loopt u tegenaan? – interactief

·         19:40 Bronnen voor een betrouwbare, duurzame en kwalitatief hoogwaardige zorg

·         19:55 Oefening deel I

·         20:00 korte pauze

·         20:15 Wat houdt ons tegen de bronnen aan te spreken?

Oefening deel 2

·         20:40 Mogelijkheden (voorbeelden)

·         20:50 Welke nieuwe mogelijkheden ziet u voor uw situatie as patiënt, zorgverlener/uitvoerder of   bestuurder/manager? – interactief

·         21:15 Wat vindt u van deze pilot sessie? Wat kan beter?

·         21:30 afsluiting

Ga terug

Je bericht is verzonden

Blog beter dan website

Jean-Paul Close1 reactie

Dit is de 300ste blog van de Stad van Morgen. Misschien goed om even stil te staan bij al dat schrijven en een onderscheid te maken tussen de blog en website.

Een website is informatief maar relatief statisch. Er zijn natuurlijk ook heel complexe websites met veel dynamiek maar die gaan meestal standaard over hetzelfde. De dynamiek zit m dan in de massale herhaling en een kunstmatige intelligentie op gerichte punten. Denk aan de website om een goedkope vlucht te boeken. Van A tot Z wordt je begeleid in het proces. Het gaat niet alleen om de vlucht, de betaling en automatisch gegenereerde boarding pass. Het gaat ook om het verkrijgen van de “beste deal” voor de luchtvaartmaatschappij. Zo biedt men tijdens het boeken allerlei extra’s aan, van koffers en verzekeringen tot autoverhuur en hotels. Men kijkt ook hoe vaak je op de site komt om diezelfde vlucht te boeken. Hoe vaker des te groter de behoefte dus past men de prijs naar boven aan. Slim en krachtig gemaakt.

Maar de meeste websites zijn online brochures. Je bladert er door heen en krijgt informatie. Er is nauwelijks variatie noch interactie. Een blog is anders. Het is een soort boek waar elke keer een nieuw hoofdstuk aan wordt toegevoegd. Degenen die geïnteresseerd zijn in de verhalen van het “boek” kunnen het volgen om geen enkel hoofdstuk te missen. Of de hoofdstukken te kiezen die men leuk of interessants vindt.

Het is gemakkelijk om met bloggen actief te zijn op social media en zo aandacht te trekken voor elk nieuw verhaal. Elke keer bereiken we wel weer nieuwe mensen. Stad van Morgen is uitgegroeid tot een veelzijdig fenomeen met initiatieven zoals AiREAS, FRE2SH en de STIR leercoöperatie die de kernvisie inkleuren met allerlei activiteiten en veel partners. Het borgen van onze ervaringen is essentieel om onze vooruitgang te funderen.

Stad van Morgen is in 2009 gaan bloggen over onze werkwijze in de ontdekkingsreis naar een nieuwe wereld maatschappij. Al experimenterend vanuit ons bewust-zijn hebben we elke ervaring gedeeld. Zo ontstond niet alleen een interactie met alle mensen die ook met soortgelijke thema’s bezig waren. Er ontstond ook een naslag document waarin we regelmatig terug kunnen grijpen naar onze eigen ervaring opbouw. De blog is daarom een heel ander instrument dan een website.

image

Met bijna 19.000 bezoekers en zo’n 43.000 weergaven is de Stad van Morgen blog goed bezocht gezien het feit dat het toch vaak lastig te begrijpen materie behandeld. Vaak wordt ook aanspraak gedaan op het geweten of de durf om anders naar de werkelijkheid te kijken. Dat is nooit massaal populair maar vervult wel een groeiende behoefte wegens de vele problemen die ontstaan zijn in de oude manier van leven en denken. Het meest bekeken zijn de onderwerpen van de STIR leercoöperatie en bijbehorende avond inspiratie sessies. Die zijn ook extra leuk omdat we gastsprekers betrekken bij onze activiteiten. Deze brengen elk weer mooie pareltjes van bewustwording en waardevolle inzichten. Maar de meest bekeken blog is toch de controverse geweest over basisinkomen als waardecreatie instrument.

De Stad van Morgen blog is geen populaire “like” blog. We doen dan ook geen beroep op de lachspieren of emoties. We rationaliseren de complexiteit van het antropoceen, antropologie en maatschappij ontwikkeling. We proberen het zelf te begrijpen en begrijpelijk te maken voor andere mensen. Maar bovenal nodigen we uit om samen te werken vanuit bewustwording en empathie met de kernwaarden van de mens en haar natuurlijke omgeving. Dankzij de persoonlijke ontmoeting, de projectmatige aanpak en de blog cultuur gaan steeds meer mensen en instanties in op de uitnodiging.

3 November STIR Avondinspiratie: Eerste resultaten van het Marathon onderzoek

Jean-Paul Close3 reacties

Tijdens de Marathon van Eindhoven op 11 Oktober heeft de Stad van Morgen samen met AiREAS onderzoek gedaan naar de relatie tussen beweging, gezondheid en luchtkwaliteit.

Wat hebben we opgemerkt? Hoe kunnen wij de ervaring gebruiken voor een Brabant brede aanpak “tegen het ziekmakende zitten”? Hoe leggen we de verbinding met de luchtkwaliteit en natuur in onze omgeving. Hoe betrekken wij de Brabantse bevolking bij deze ontwikkeling van en voor onszelf?

Datum: 3 November

Organisatie: STIR leercooperatie
Samenwerking: AiREAS
Onderwerp: Wat hebben wij geleerd van de Marathon?

De volgende thema’s komen aan de orde:
Hart en vaat onderzoek: Dr. Eric de Groot
Stress en HRV onderzoek: Prof. P. Cluitmans
Interviews in de stad: Jason Clarke
Luchtkwaliteit en sport: Andre van der Wiel
Communicatie en media: Jean-Paul Close
Ondernemerschap: Jean-Paul Close

Locatie: Fontys, Rachelmolen 1, gebouw R
Begin: 19:00    Einde: 21:30
Kosten: Gratis, gesponsord door Provincie Noord Brabant

Ga terug

Je bericht is verzonden

Leiderschap door in de groep te stappen

Jean-Paul Close1 reactie

Daar staat ze dan, wethouder Mary-Ann Schreurs van Eindhoven, met haar handen voor zich uit gebarend om haar argumenten te bekrachtigen: `Het is niet top-down, ook niet bottom-up, maar allemaal samen horizontaal`. In essentie vertoont ze leiderschap door in de groep te stappen. Maar als je dat doet dan moet er in de leegte die ontstaat een duidelijke richting zijn waar de groep mee aan de slag kan. Als het bestuur de hiërarchie in stand houdt dan vraagt iedereen `wat moet ik doen´? . Maar als het bestuur in de groep stapt ontstaat gelijkwaardigheid in de uitdaging waar men voor staat. Er is geen toestemming-piramide meer maar een gemeenschappelijke uitdaging. Dat is een lastig fenomeen voor mensen en instanties die zich altijd veilig hebben gevoeld onder een laag van instructies en regels. Men hoefde niet zelf na te denken, geen verantwoordelijkheid te nemen en alleen dat te doen wat volgens de bestuurslaag `goed` was. Ineens valt deze weg en komt men in aanraking met keuzes maken, verantwoordelijkheid nemen, afstemmen en actie ondernemen. Men moet gaan nadenken en presteren, niet om de gunst van bestuurders maar om een gemeenschappelijk doel na te streven!

Als je in de groep stapt verandert alles
Als je in de groep stapt verandert alles

Wethouder Schreurs levert hierin het goede voorbeeld en kan dat doen omdat we al geruime tijd samenwerken in die ruimte die is ontstaan door het `in de groep stappen` van de bestuurder. In het ecosysteem van samenwerkingsverband AiREAS gaat het om het creëren van de gezonde stad. We meten luchtkwaliteit als prikkelend ijkpunt om ons tot actie over te laten gaan. De complexiteit van ons huidige maatschappijmodel wil dat het in de groep stappen van de wethouder slechts een deel is van de oplossing. Er ontstaat een eco-systeem rondom het gezonde stad concept ten behoeve van innovatie. Als mens doet de wethouder het juiste zodat de groep (lees maatschappij) tot actie komt en niet op beleid of instructies zit te wachten. Het belangrijkste werkkapitaal van een gemeenschap is de co-creatieve kracht van doelgerichte samenwerking. Om dat te verwezenlijken is er ook vaak wat geld nodig zodat er dingen aangeschaft kunnen worden die het proces van cocreatie ondersteunen. Zo hebben we in AiREAS moeten investeren in technologie om de luchtkwaliteit in de stad inzichtelijk te maken. Het geldsysteem is (nog) niet met wethouder Schreurs de groep in gestapt. Belastinggeld zit nog steeds sturend in het ego-systeem. ´De oplossing moet dus altijd van de overheid komen` horen we dan waardoor op datzelfde moment het ecosysteem ontploft en we weer als ondergeschikte kudde naar de wethouder kijken met de vraag ´en nu?´. We moeten het samen doen, we willen onze gemeenschappelijke creativiteit ontplooien maar als het om het ons eigen gemeenschapsgeld gaat is het `van de overheid` en niet van de gemeenschap.

De transformatie van ego naar eco is dus integraal, en niet alleen een mooi handgebaar van een welwillende en enthousiaste wethouder. `Samen` betekent samen op alle fronten, zowel de moeite als de middelen. Het is prima dat de overheid de maatschappij belast maar dan dient de belasting de cocreatie te stimuleren als een soort circulair fonds, en niet een toestemmingscultuur handhaven terwijl gevraagd worden of de bevolking de kastanjes uit het vuur haalt `allemaal samen` omdat het bestuur haar vingers heeft gebrand. Daarom stelt de Stad van Morgen twee zaken voor:

  • De creatie van waardengedreven innovatiefondsen. Deze staan niet onder beheer van de overheid omdat de overheid partner wordt in de waardengedreven cocreatie-processen. Ze staan onder beheer van een onafhankelijke waarde-coöperatie ala AiREAS of Stad van Morgen die de waardecreatie vorm geeft, borgt en faciliteert in de uitvergroting. Het fonds voedt zichzelf in de uitvergroting waardoor een nieuwe cyclus van lokale waardecreatie kan ontstaan. De belasting is derhalve niet in geld maar in maatschappelijke cocreatie en meetbare resultaten die niet in geld maar in waarden worden uitgedrukt.
  • Het opzetten van een apart lokaal beloningssysteem waardoor de deelnemende partijen zekerheden krijgen in ruil voor inzet in de waardecreatie. De traditionele beloningssystemen zijn gericht op handel van producten en diensten niet op maatschappelijke waardecreatie. Door de beloning voor waardecreatie los te koppelen van die van handel kan een nieuwe transformatie economie worden ingericht waarin waardecreatie die van handel voedt maar tevens waardevernietiging steeds toetst aan innovatiebehoefte. De stad heeft veel waarden die als beloning kunnen gelden voor deelnemers. Denk aan huisvesting, samen-redzaamheid en zorg.

Dan pas is leiderschap door in de groep te stappen compleet en kan de nieuwe cyclus en maatschappelijke context zich ontplooien tot een wereldwijd fenomeen. De eerste stap is gezet door het gebaar van wethouder Schreurs en de groepsontwikkeling vanuit de Stad van Morgen met bijvoorbeeld AiREAS als resultaat. Nu de tweede stap nog. Die is dichtbij.

De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn
De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn