We doen het zelf wel, doe je mee?

Jean-Paul Close1 reactie

Met enige regelmaat slaat de werkelijkheid ons om de oren met de boodschap “heb je het nu nog niet begrepen?”. In 2010, 1 jaar na de start van de Stad van Morgen en na 9 congressen en ruim 40 werkgroepen, zagen we in dat je mensen niet kunt vragen om veranderingen uit eigen wil zomaar te initiëren. Laat staan bedrijven. We hebben de tendens weer terug te vallen in oude gewoontes, zoals groei, hebzucht of controle.

Uit pure frustratie zeiden we “We doen het zelf wel, en zij die mee willen doen doen mee”.

Zo ontstond AiREAS (2010) en (in de kiem destijds) ook FRE2SH en COS3I. Het zijn verbindende initiatieven die we uiteindelijk zelf opgezet hebben en waartoe we mensen, bedrijven, overheden en universiteiten, scholen enz hebben uitgenodigd om mee te doen. Ze deden dat uit eigenbelang, vanuit eigen toegevoegde waarde en wederkerigheid perspectief (what is in it for me?). Wij zorgen voor het hogere gemeenschappelijke doel, het kader (later niveau 4 gebiedsontwikkeling genoemd door externe partijen), de projectdefinitie, de financiering en de begeleiding.

Het is een vermoeiende aangelegenheid omdat je telkens uitgedaagd wordt om nieuwe, complexe stappen te zetten waar men zich weer multidisciplinaire mee kan verbinden. Zonder die stappen vallen verbintenissen uit elkaar en blijven we weer alleen over. Dat maakt ons als Stad van Morgen kwetsbaar met het risico dat ook wij terugvallen in de oude overlevingsmodus. Soms gebeurt dat maar de werkelijkheid fluit ons weer terug naar onze plek.

Ondertussen nemen we steeds alle verantwoordelijkheid op ons voor de samenhang en continuïteit op het nieuwe ethische niveau van menselijke waarden. We zoeken naar een manier om ons risico te spreiden omdat er ook krachten zijn die zich tegen ons keren uit de oude werkelijkheid van politiek economische sturing en macht. Deze “willen het zelf gaan doen” en maken het hogere doel weer ondergeschikt aan belangen in plaats van gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheden. De omgekeerde wereld die wij juist goed willen zetten.

We leven nu eenmaal in een mensenwereld waarin geld nog steeds de boventoon voert. Hoe idealistisch we ook zijn, ook wij ontkomen er niet aan om minimaal voor wat eigen geld te zorgen. Als er projecten zijn dan halen we daar een percentage uit voor onszelf via onze 10/10/80 regeling. Maar voor de periodes tussen projecten moeten we kleinschalig  middelen werven die ons in staat stellen te overleven. Het zijn ook nog eens de meest intensieve werkperiodes voor ons omdat we van alles aan elkaar moeten knopen waar nog niets tegenover staat. 2017 was zo’n periode waarin zowel FRE2SH, COS3I en de School of Talents groeide maar nog zonder middelen, wel veel persoonlijke aandacht en energie. De beoogde financiering voor AiREAS werd teruggetrokken en uitwisselingsprogramma’s werden opgeschort. Dus viel er een tijdelijk gat.

School of Talents was opgezet in 2015 vanuit de STIR Academy primair om autistische jongeren te helpen. Toen dat niet van de grond kwam zijn we het programma van participerend leren gaan toepassen op studenten en werklozen. Een proces binnen de kaders van “we doen het zelf, doe je mee?”. Er doen er nu velen mee maar we investeren nog steeds uit eigen zak. Hieruit ontstaat waarschijnlijk op termijn een nieuw “zorg voor elkaar” systeem. Maar ook andere vernieuwende stromen waar het bedrijfsleven en de overheid interesse in heeft maar nog amper in investeert. “Eerst zien, dan geloven, en dan inlijven” is vaak bij hen het motto.

Toen we workshops wilden gaan geven vielen we weer in de oude dynamiek van “anderen vertellen hoe het gedaan wordt” met geldonttrekking in plaats van “we doen het zelf, doe je mee?” vanuit investering, waardecreatie en verdeling. We kondigden wat workshops aan maar kregen geen aanmeldingen. Weer in de oude valkuil gestapt. Dom, dom, dom! We zijn ook maar mensen en ondanks onze expertise trappen we er zelf weer in. Vermoeiend om zo in je eigen spiegel te kijken.

Met die leerschool zijn er een aantal projecten die we gaan aanpakken vanuit onze eigen waardecreatie dynamiek:

  • Circulaire grondstoffen en economie. Gezond verstand is onvoldoende om bestaande processen te verleiden tot transformatie. Daarvoor zijn de structuren te weerbarstig in elkaar gevlochten. We doen het zelf en nodigen uit om mee te doen. Dat kan tegen betaling en als leerproces van loslaten, ontrafelen en opnieuw verbinden. Het verschil is dat er een van binnen naar buiten en van buiten naar binnen innovatie proces plaatsvindt bij de deelnemers. Men doet het niet zelf maar laat het ontstaan in een nieuwe samenhang.
  • Datzelfde geldt voor een nieuw zorg voor elkaar systeem,
  • Een waardesysteem dat het huidige Euro geld op basis van schuld vervangt voor iets gebaseerd op inzet, waardecreatie en uitwisseling.
  • Hetzelfde met mobiliteit, kunst en nijverheid, enz

Meedoen? Mailtje sturen met wat argumentatie naar jp@stadvanmorgen.com is voldoende.

Wat we in het proces wel hebben geleerd is dat we voldoende erkenning hebben gekregen voor onze processen en manier van werken dat we in de aanloop fase per traject al een kleine economische bijdrage mogen vragen, rechtstreeks een kleine bijdrage aan de partners of via bijvoorbeeld het sympathiefonds voor de mee-kijkers. Uiteindelijk zijn de deelnemende partners de (economisch) begunstigden van de processen en eindresultaten, of het nu burgers zijn, overheden, bedrijven, studenten of wetenschappers. We hebben ooit wel een royalty programma afgesproken maar dat “vergeet” men meestal te honoreren.

“We doen het zelf wel” is ons motto maar we kunnen het nooit alleen. Onze argumenten en motivatie bevinden zich in de definitie van menselijke en natuurlijke kernwaarden. Onze methode is die van het nemen van verantwoordelijkheid samen in een integrale aanpak waaraan iedereen mag meedoen, leerprocessen ondergaan en van daaruit de waarde verdelen die we samen creëren. Participerend leren zoals we dat vanaf het begin hebben bedoeld.

Brief aan alle partners over de School of Talents

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Het is lastig voor onze vele partners om optimaal gebruik te maken van niveau 4 gebiedsontwikkeling. Men doet mee uit gefragmenteerd eigenbelang en is tevens afhankelijk van de sturing van een cultuur waarin onze dimensie nog niet structureel vertegenwoordigd is. Vechten vaak tegen de bierkaai en uiterst vermoeiend voor de partners die inzien hoeveel kansen er te creëren zijn op multidisciplinair cocreatie (Eco-City) niveau. Hulp is nu aanwezig. School of Talents (of Wellness) is de leerschool van de Stad van Morgen waarin we dit verder kunnen vormgeven. Een briefje aan het begin van het jaar is misschien zo relevant. Meer dan 230 directe en lokale partners (burgers, overheden, semi-overheid, bedrijven, ondernemers, onderwijs, enz) hebben het ontvangen.

Geachte partners,

allereerst onze beste wensen aan elkaar voor een gezond en vooruitstrevend cocreatie-jaar!

Al sinds 2009 pionieren we samen in iets dat uiteindelijk het 4e niveau van gebiedsontwikkeling (Sustainocratie! Middels AiREAS, FRE2SH en COS3i) werd genoemd, een fundamentalistische mensgerichte en cocreatieve benadering van “slim” (niveau 3). Velen in de wereld kijken mee met ons en er zijn allerlei aanvragen omdat “men dit ook wil”. Die schijnwerpers zijn het mooist als we zelf optimaal gebruik blijven maken van wat we hebben gecreëerd en er resultaten mee blijven boeken. Dat is niet altijd even gemakkelijk.
School of Talents en School of Wellness (hetzelfde, twee namen door cultuurverschillen in landen) van de Stad van Morgen is gericht op participerende leerprocessen individueel en collectief op niveau 4.
Hoe kunnen we u helpen zichzelf of als organisatie te sterken in dit nieuwe gebied? Enkele voorbeelden in januari:
Hulp voor organisaties: Naar de kern van de zaak
Internationaal erkende hulpmiddelen zoals de Theorie U, onze eigen MDE Index, enz.
Onafhankelijke onderzoek opdrachten voor prioriteit keuzes vanuit de Sustainocratische kernwaarden.
Innovatiekracht van studenten en werklozen om uit te kiezen: Sponsor uw eigen eerste innovatie keuzes
  • Op dit moment lopen een kleine 100 MBO/HBO en universitaire studenten stage of doen hun afstudeeropdracht bij de School of Talents in Eindhoven. Zij worden gevraagd om high impact innovaties te bedenken of baanbrekende inzichten te verstrekken die de brug slaan naar het creëren en vasthouden van de kernwaarden.
    • U sponsort het proces met relatief kleine bedragen (2500€ per student, 5000€ algeheel thematisch ongeacht hoeveelheid studenten)
    • U krijgt als eerste de rapportage
    • U krijgt eerste keuze voor innovaties
    • U krijgt eerste keuze in bewezen jong of nieuw talent voor werving
  • Ook een 6 tal mensen met een traumatische achtergrond die in ons weerbaarheid traject zich in 3 fasen uiterst positief ontwikkelen tot volwaardige en uiterst waardevolle arbeidskrachten.
  • Na 1500 internationale studenten tussen 2015 en 2016 hebben we in 2018 weer Erasmus+ uitwisselingsprogramma’s waarin we de studenten betrekken bij AiREAS, FRE2SH en COS3i. Ervaring heeft geleerd dat dit een sterk uitzaai effect heeft, we uiteindelijk ook bestuurders op bezoek krijgen maar ook naar de landen uitgenodigd worden. Om de relaties projectmatig op te volgen in het buitenland hebben wij uw (financiële) steun nodig. Uiteindelijk gaat het om uw succes in die andere landen. Wij doen alle voorbereidend werk en leveren de context.

Via de blogs van de Stad van Morgen en School of Talents communiceren wij algemeenheden. Alleen persoonlijk maken we concrete afspraken.

Hartelijke groet,
Jean-Paul Close

Het recht om zorgverzekering te weigeren

Jean-Paul Close1 reactie

Nina: “Ik betaal al 3 jaar geen zorgverzekering meer. Dat is een principiele keuze, niet omdat ik geen zorg wil, of religieuze motieven zou hebben, of niet solidair ben. Ik ben het fundamenteel oneens met de manier waarop de zorg is georganiseerd, hoe men omgaat met onze bijdragen en ons verplichten steeds meer te betalen zonder dat er voor ons merkbare verbetering optreedt. Ik heb geen enkele andere mogelijkheid om mijn ongenoegen te uiten dan de betalingen te weigeren. Een zorgalternatief is er niet en de wet verplicht mij tot iets waar ik moreel noch ethisch achter sta. Ik wil het recht om hierin mijn keuzes te mogen maken.”

Nina staat niet alleen. Er zijn miljoenen Nederlanders die dezelfde opvattingen delen als Nina. Alleen durft Nina de confrontatie aan te gaan, de deurwaarder en incasso praktijken te trotseren en de rechter uit te leggen wat haar motivatie is. De wetgeving staat niet aan haar kant want die is niet gemaakt op basis van ethiek maar het beschermen van een systeem dat gestuurd is door geld en macht. Hebben wij dan niets meer te zeggen? Natuurlijk wel. De natuur van de mens accepteert regels zolang ze aanvaardbare wederkerigheid leveren. Als dat niet meer zo is dan is een vonk genoeg om een kettingreactie op gang te brengen. Wat zou er gebeuren als 30.000 of 100.000 of zelfs 1.000.000 mensen het voorbeeld van Nina gaan volgen? De rechtstaat wordt overspoeld met zaken. De incassobureaus en verzekeraars boeken niet de resultaten door structurele weigering. Het risico bestaat serieus dat we deze stap van verzet nemen. Een verstandige bestuurder wacht dit niet af maar gaat op tijd aan tafel en neemt verantwoordelijkheid.

En wat wil Nina? “Ik wil aan tafel met de overheid en verzekeraars om tot een nieuw en aanvaardbaar model te komen. Een model waarin zorg voor elkaar de basis is van een gezonde samenleving en professionele hulp in relevantie aanwezig is gericht op gezondheid in plaats van symptoombestrijding. Dat we niet het vermoeden hebben in de greep van de farmaceutische industrie te verkeren maar dat we wetenschappelijk en praktisch kunnen vertrouwen op onze kennis en zorgaanbod. Dat er geen miljarden opgepot worden of uitgekeerd aan salarissen terwijl ouderen creperen door gebrek aan middelen. Dat zorg ook daadwerkelijk zorg is en geen economisch monopolie spel over de rug van ons allemaal.”

Wij als Stad van Morgen staan natuurlijk naast Nina en haar opvattingen. Mochten we ons willen verenigen dan kan dat vanuit de Sustainocratische basis. De oproep is duidelijk “tot hier en niet verder”.

30 januari inspiratie verhaal van Eduardo Rocha uit Peru (in het Nederlands)

Jean-Paul Close2 reacties

Unieke muzikale inspiratie van Eduardo Rocha uit Peru (in het Nederlands!)

30 januari – middag – van 13:30 tot 16:30 – Eindhoven (precieze locatie is afhankelijk van het aantal deelnemers. Dit volgt nog)

Inspiratie verhaal met interactie

15€ (ex BTW) per deelnemer (netwerkborrel drankjes naderhand voor eigen rekening)

Waarom zou u mee willen doen en investeren in deze middag? Verandering in iemands leven kan een heftige ervaring zijn. Hoe iemand uit een ver land onder de meest problematische omstandigheden het beste heeft proberen te maken van het leven helpt ons de ogen te open voor de uitdagingen waar we zelf voor staan.

Edu-3.jpg

Het leven zit vaak niet mee. Peruaan Eduardo Rocha kan erover praten. Zijn motto is ook dat van ons als Stad van Morgen: Het komt pas goed als je het zelf goed maakt. Daar gaat zijn sympathieke, muzikale workshop over. Entertainment met een boodschap….

Wie is Eduardo Rocha?
Ik ken hem zoals zoveel mensen hem kennen, als muzikant (zanger, percussionist) en liedjesschrijver, entertainer, charmante podium persoonlijkheid en passie gedreven partner in de Stad van Morgen.

Eduardo stamt uit een arm gezin in Peru. Ondanks de moeilijke levensomstandigheden kon hij een studie aan een Universiteit in Peru volgen. Hij financierde deze studie door ’s nachts te werken. Vervolgens werkte hij 10 jaar als systeemanalist en projectleider in Peru. De economische crisis in Peru, met een inflatie tot 2700% dwong hem om elders een betere toekomst te zoeken. De enige uitweg leek een emigratie naar Europa.

In Europa aangekomen zwierf hij drie jaar lang als straatmuzikant met ‘poncho en sombrero’. Zonder huis, zonder verzekeringen en in een illegale situatie. Na drie jaar lukte het om legaal als IT’er aan de slag te gaan. Eerst als programmeur, systeemanalist en projectleider, en later als kwaliteitsmanager. Nu werkt hij in een QA-testing afdeling en is hij zelfstandig ondernemer in de muziek- en entertainment business als “motivator”.

Wat kunt u verwachten tijdens de middag? Eduardo vertelt zijn intense verhaal met muziek en humor. Hij zoekt de interactie op met uzelf en tracht u mee te nemen in de boodschap van de dag. Want uiteindelijk gaat het erom dat u het “inspiratie verhaal” verlaat met het vertrouwen in uzelf dat het goed komt omdat u zorgt dat het goed komt 😉

Uiteindelijk drinken we er een paar op in een open dialoog en gezellige netwerkborrel.

Meedoen? Hier kunt u zich aanmelden……

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨

55+ ers nemen actie

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Twee 55+ers, Ubald Kuijpers en Frank Klomp, hadden geen zin in geraniums. Na een rijk en intensief werkzaam leven sloeg de werkloosheid toe. En nu? Te jong om oud te zijn, te oud om actief te zijn? Ze deden een oproep via de Meetup van de Stad van Morgen om te kijken wat deze leeftijdscategorie kan betekenen voor zichzelf, elkaar en de maatschappij. Zo ontstond de 55+ ondernemerskring.

Na drie inspiratie bijeenkomsten zijn de eerste initiatieven in gang gezet:

  • Lokaal gemaakte Peruaanse kunst en nijverheid
  • Atelier voor kunst uit overbodige materialen
  • Winkeltje waar een en ander verkocht kan worden

Verder is in de week gezet om te kijken of een Engels initiatief over verwerking van materialen in kunst ook in Eindhoven van de grond kan komen. Verbinding wordt gezocht met bestaande activiteiten in bijvoorbeeld Sectie-C en Circulaire economie.

Besproken zijn tevens vele mogelijkheden voor innovaties samen met de jongere generaties, studenten, gebruik makend van de expertise van de senioren. Tevens vernieuwing in het basisonderwijs met technologische ontwikkelingen en toepassingen.

De 55+ers willen hun verworven vrijheid en ruimte in tijd niet beperken tot hun leeftijdscategorie maar breed maatschappelijk doortrekken. Maandelijks komt de club bij elkaar als rode draad voor initiatieven. De spin offs organiseren zichzelf al dan niet met de hulp van het netwerk van elkaar en de Stad van Morgen.

Meedoen kan. Volg de Meetup van de Stad van Morgen en meld u aan wanneer u het leuk vindt om aan te sluiten. De 55+ groep is tevens een kring van COS3I voor sociale inclusie en innovatie.

Top workshops School of Talents in Januari

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

School of Talents is de leeromgeving van de Stad van Morgen. Naast stageplekken voor 100den studenten voor high impact innovaties in samenwerking met scholen en het bedrijfsleven organiseert de School of Talents ook workshops voor ondernemers, start/ups, bedrijven, ambtenaren, enz. Workshops kunnen worden opgezet in een bedrijf, instantie of samen met een samenwerkingspartner. Volg de blog van de School of Talents om op de hoogte te blijven van alle leuke mogelijkheden en acties.

U kunt meedoen met onze eigen agenda: In januari staat het volgende gepland:

  • Circulaire economie dag en spel: Tijdens de week van de Circulaire Economie gaan we aan de slag met de transitie van een lineaire economie naar een circulaire en vooral onze eigen rol erin. Dit doen we aan de hand van een leuk spel dat door Nicole Segers is ontwikkeld….. Onze eigen circulaire economie in FRE2SH gebruiken we als bron van inspiratie
    • 19 januari —- de hele dag
    • 150€ elke deelnemer mag gratis een ander meenemen
  • 5K en 4x winst introductie workshop: Ondernemen in de 21ste eeuw heeft veel meer uitdagingen en kansen dan ooit tevoren. Met de hulp van twee 21ste eeuwse hulpmiddel, de 5K’s (5 krachten van succesvol ondernemen in de 21ste eeuw) en het 4 x winst principe van waardecreatie, helpen we onze denkprocessen en focus. De introductieworkshop geeft de optie voor een jaar lang 5K en 4W begeleiding, versterking en workshops
    • dinsdag 23 januari —- middag
    • 45€
  • Persoonlijke motivatie workshop: Het leven kan af en toe flink tegenzitten. Daar kunnen enkelen van ons over meepraten. Eduardo Rocha is Peruaan die na een roerig bestaan zich heeft gevestigd in Nederland en hier een gezin heeft gevormd. Hij werkt in de ICT maar zijn grote passie ligt bij muziek en entertainment. Hij vertelt zijn verhaal met de hulp van de gitaar, humor en interactie.
    • 30 januari —— middag
    • 35€

De prijzen zijn exclusief BTW.

Noteer ook het burgerdebat op 9 februari in de Bibliotheek met de korte film van Nic Balthazar, de visie van Sebastian Perez en de open discussie over kwaliteit van leven.

Waarom doen sommige steden, gebieden of bedrijven het beter?

Jean-Paul Close1 reactie

Waarom doen bepaalde steden het fantastisch en andere vergelijkbare varianten het dramatisch slecht? Of bedrijven? Instellingen? Wat is het geheim van de smid?

Eigenlijk komt het op één ding neer. Ben je bereid zaken bij de bron aan te pakken? Of blijf je pappen en nathouden, brandjes blussen en dweilen met de kraan open? Lees hier het blogverhaal van Stad van Morgen partner Eugen Oetringer.

Eugen heeft al meerdere keren geïnvesteerd in onze uitdagingen als expert. Bijvoorbeeld tijdens de eerste fase van onze 2016 actie “Rijk van Dommel en Aa“, of samen met ons en ons uitwisselingsprogramma met Turkse studenten uit Turkije. Ook is hij mede grondlegger van de School of Talents door zijn inzet in de wereld van participerend leren voor mensen met ADHD, autisme of andere zogenaamde stoornissen. Maar nooit kwam de samenwerking structureel van de grond ondanks zijn enthousiasme en bewezen talent. Waarom? Niemand wilde naar de kern gaan…..Pappen en nathouden lijkt politiek aantrekkelijker dan echte maatschappelijke problemen aan te pakken.

Het zorgsysteem is zo’n voorbeeld. Het had al lang gesaneerd en geoptimaliseerd kunnen zijn, net als de banken en de bureaucratische overheid zelf. Maar dat willen vele gezaghebbers niet. Daar zijn allerlei aanleidingen voor. Leiderschap is geen politieke aangelegenheid, risicomijdend gedrag is dat des te meer. En belangen afwegingen in de context van macht en economie, niet verantwoordelijkheid. Daaraan hebben we derhalve niets behalve dat het ons als mens en medemens bakken met geld kost.

Wij burgers willen wel die bronaanpak want we zien onze belastingbijdragen alleen maar stijgen en er komt maar bar weinig terug. Ergens houdt het op. Ook ons geduld. Als de politiek en economie verkeerd aangestuurd worden dan doen we het zelf wel. En dat gebeurt al veel in heel Nederland. Het stille verzet.

Steden, gebieden en bedrijven die wel de kern van hun problemen aanpakken, een proactieve visie hanteren, waar personeel of burgers zich mee identificeren en samen willen werken, zijn uiteindelijk succesvoller op alle fronten.

Stad van Morgen biedt bestuurders de mogelijkheid (via de School of Talents) om dit te doen met de nodige expertise maar ook de maatschappelijke context van Sustainocratie, de participatie maatschappij. Het is niet echt moeilijk maar vergt de moed en het inzicht om te doen wat gedaan moet worden. Daar heeft niemand ooit spijt van gekregen.

COS3i’s burger belangen verenigingen

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

COS3i is de wijkgerichte burger samenwerking in de Stad van Morgen voor sociale inclusie, integratie en innovatie in het creëren van onze eigen kwaliteit van leven volgens de kernwaarden van Sustainocratie. Dat betekent ook dat COS3i als burger belangenvereniging optreedt richting de bestuurlijke politieke economische wereld om middelen en aandacht te vestigen op de belangrijke zaken waar we in de wijken mee te maken hebben en die vaak door de grote instanties verstoord worden of onvoldoende aandacht krijgen.

Thema’s waar we al aandacht aan besteden via onze kringen en activiteiten. De individuele burger bijdrage per jaar aan COS3i burger belangen behartiging is minimaal 3€ (drie euro per jaar, meer mag ook), over te maken aan Stichting STIR (Stad van Morgen) onder vermelding van uw naam en wijk. In januari 2018 zal in elke wijk een bericht verspreid worden met de hulp van onze wijkpartners….. We zoeken nog een drukker die ons hierin wil sponsoren met wat drukwerk.

COS3I kringen (2)

2018 het jaar van verschillende werkelijkheden

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Even twee korte illustratieve voorbeelden voordat we naar 2018 en nieuwe werkelijkheden gaan.

Hoe vertelt een aap aan een vis hoe het is om in bomen te klimmen? Voor een aap is dat moeilijk uit te leggen aan de vis. Voor de vis ook erg lastig om te begrijpen. Ze leven in twee verschillende werelden. De vis en de aap munten uit in hun eigen leefomgeving, context en gedrag maar kunnen zich de werelden van elkaar moeilijk voorstellen omdat het niet tot hun dagelijkse beleving behoort. Ze zouden elkaars bestaan zelfs kunnen ontkennen.

Zo is er ook het verhaal van de platlanders. Dat zijn denkbeeldige wezens die in een twee dimensionale wereld leven. Er is in die wereld geen omhoog of omlaag. Alleen heen en weer, vooruit en achteruit. Hoe leg je deze platlanders uit dat er een derde dimensie bestaat waarin we ook diepte kunnen waarnemen en structureren? Dat in die 3D zelfs oneindig veel 2D werelden parallel en door elkaar heen lopen? En dat die werelden ook geen voorstelling hebben van het bestaan van elkaar? Elk van die platlanders is daarom in staat het bestaan ervan te ontkennen.

Als we het hebben over Sustainocratie als maatschappijvorm zien we deze verhaaltjes ook terugkomen op menselijk niveau. Sustainocratie is een andere werkelijkheid dan we generaties lang gewend zijn en ons is aangeleerd. Het is tevens een nieuwe dimensie die aan onze samenleving is toegevoegd. Dat is nieuw en lastig te bevatten. Het vergt amper uitleg voor degenen die het snappen door te leven vanuit deze nieuwe dimensie en dit bewustzijn. Het is veel lastiger voor de mensen die het al dan niet tegenkomen en nog blijven redeneren vanuit de beperkingen van hun gangbare levensdynamiek. Ze zullen de Sustainocratische uitleg spiegelen aan hun bekende belevingswereld. Dat werkt niet. Net zo min als een vis in een boom kan klimmen door in het water te blijven zwemmen.

Waarom zou een aap een vis willen overtuigen? Of 2D de 3D wereld moeten willen snappen? Dat is inderdaad helemaal niet nodig. Tenzij er in die ontwikkeling duidelijke voordelen te behalen zijn. Dat is een van de redenen waarom nieuwe werkelijkheden zoals de Sustainocratische versie hun intrede hebben gedaan. De gangbare (oude) menselijke werkelijkheid maakt onze leefomgeving kapot, vernietigt onze onderlinge relaties en die met de natuur. Bewustwording “dat het anders moet” is al een stapje in de richting van een nieuwe dimensie van verbondenheid en gedragsaanpassing.

Het voordeel van de mens is dat we in staat zijn te evolueren in bewustzijn (gewaarwording en nieuwe dingen snappen) waardoor nieuwe dimensies zichtbaar worden of we ons gedrag aanpassen door nieuwe inzichten of omgevingen. Kortom we kunnen van zwemmen evolueren naar bomen klimmen en beide leren beheersen. We zijn ook in staat 2 en 3 dimensies te beredeneren en hebben tevens de mogelijkheid te evolueren naar 4 en 5D bewustzijn. De mens heeft deze ongekende evolutie mogelijkheden tijdens het leven zelf. Dat betekent tevens dat er mensen zijn die hierin verder zijn dan anderen.

Zo ontstaat een situatie waarin verschillende werkelijkheden door elkaar gaan lopen, met elkaar botsen of elkaar versterken. Dat geldt niet alleen voor de individuele mens maar ook voor instellingen, overheden en bedrijven.  In 2018 manifesteert zich de nieuwe dimensie die structureel (niet meer ad hoc) naast de oude komt te staan.

MDE lijstje

Einstein zei “je moet de spelregels snappen en daarna beter spelen dan de rest”. Begrijpen houdt verband met de context van waaruit we redeneren. In Sustainocratie redeneren we nu eenmaal vanuit de evolutie van de mens via kernwaarden zoals gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en onze 4 dagelijkse natuurlijke behoeften (eten, drinken, energie en lucht). Dat is anders dan redeneren vanuit geld of macht.

* Geld en politiek gaat niet over leven

* Sustainocratie gaat wel over leven

Zo zei wijlen Johan Cruyff terecht eens “je gaat het pas zien als je het doorhebt”. Anders blijft het abracadabra. Iemand die goed is in basketbal hoeft nog niet uit te blinken in voetbal ook al is het allebei “sport”. Dat geldt ook voor maatschappij modellen. Er zijn meerdere opties ook al denken we vaak van niet, of wordt ons dat opgedrongen door machthebbers. Zie dit filmpje over de manipulatie waar we constant aan onderhevig zijn:

In Sustainocratie plaatsen we “de mens” centraal in ons denken en handelen. Het gaat om het welzijn dat we samen creëren, onze continuïteit en evolutie als soort. Dan gelden ineens heel andere regels dan in de huidige politiek economisch aangestuurde situatie waarin we afhankelijk zijn gemaakt van een kostbare hiërarchische structuur. Voor velen bestaat echter alleen die ene politiek en economische werkelijkheid en afhankelijkheid. “Het is zoals het is”, zegt men gemakshalve. Daar spiegelt men alles mee alsof de voetballer basketbal wil spelen met uitsluitend voetbal regels. Dat kan natuurlijk niet. Het is niet zoals het is, het is zoals wij het interpreteren en er naar handelen. Grote uitdagingen zoals vervuiling, ontbossing, vernietiging van leven op Aarde, armoede, ongelijkheid, klimaatverandering, ziektes, enz zorgen ervoor dat we anders gaan denken. En daar horen andere modellen of gedragspatronen bij.

2018 staat derhalve in het teken van nieuw maatschappelijke structuren die eerst naast elkaar functioneren door de betrokkenheid van drie groepen mensen en instanties:

  • Zij die vasthouden aan de politieke economische werkelijkheid en hun gefragmenteerde rol daarin
  • Zij die structureel meegaan in niveau 4 participatie (zoals Sustainocratie) ,  redenerend en handelend vanuit een holistische benadering en samenhang
  • Zij die tussen beide werkelijkheden blijven hangen

Deze situatie zullen we ook tegenkomen in de raadsverkiezingen waarin menselijke kernwaarden en cocreatie tot de politieke agenda zijn doorgedrongen. Kijk bijvoorbeeld naar het Brabant Gezonder programma. Steeds meer burgergroepen staan op en nemen zelf verantwoordelijkheid voor de leefomgeving en zoeken samenwerking met bestuurlijke organen. Ook het politiek economische bolwerk kan niet anders dan de samenwerking aangaan uit algemeen belang en omdat men niet verwijtbaar wil zijn voor de problemen die aantoonbaar uit de oude agenda’s zijn voortgekomen. De nieuwe werkelijkheid wint derhalve aan stroomversnelling. Maar er zijn tevens regio’s waar zogenaamde Trump effecten mogelijk zijn door de druk van conservatieve kapitalisten die hun positie ondermijnt zien raken. Deze effecten worden door Otto Scharmer (Theory-U) gerelativeerd in zijn recente blog bijdrage. Hij ziet het als stuiptrekking en voorbode van structurele verandering.

Kortom, en concluderend, de nieuwe werkelijkheden manifesteren zich, laten zich zien en winnen terrein vanuit zelfbewuste deelname van steeds meer burgers, bestuurders, bedrijven en instellingen. Dat levert zowel spanningen als een positieve flow op maar in 2018 zullen ze voor het eerst structureel naast elkaar gaan staan en de contrasten uitvechten in de evolutionaire strijd om ons voortbestaan. Ook de natuur zal er een schepje bovenop blijven doen waardoor het weer een boeiend jaar wordt vol bedreigingen en kansen. Hoe we ermee omgaan bepaalt uiteindelijk onze eigen flow.

Zelf heb ik de keuze al ruim 20 jaar geleden gemaakt als persoon. Sinds 2009 is de Stad van Morgen ontstaan als verzamelplek voor mensen en instantie die cocreatie vanuit menselijke kernwaarden verder innovatief vorm willen geven. En sinds 2012 bestaat de naam, vorm en kader onder de gemeenschappelijke noemer van Sustainocratie dat zich uit in niveau 4 bewegingen als AiREAS, FRE2SH, COS3I en School of Talents in Eindhoven, Brabant, Nederland, Europa en de hele wereld. Gezien deze evolutie zal wat mij en ons betreft, als collectief aan de kant van Sustainocratie, 2018 een prachtig jaar worden.