Terugblik 2014 – deel 2 – Sustainocratisch leiderschap

Terwijl AiREAS bezig was aan haar consolidatie processen konden de gecreëerde waarden worden geborgen. Het royalty systeem is een nieuwetijds fundament om op termijn subsidieloos te kunnen functioneren. De gecreëerde waarden zijn zo authentiek en economisch verzilverbaar vanuit de transformatie economie dat het circuit zichzelf in stand gaat houden en op zichzelf ook een groei zal doormaken omdat het beter werkt dan de oude subsidie afhankelijkheid binnen een politiek, in plaats verduurzamende menselijkheid, gereguleerde toestemmingscultuur. Het uitvergroot proces van de waarden omvat vele facetten die in de loop van 2014 zichtbaar werden én erkend door de partners:

  1. Productcreatie volgens het piramide paradigma principe (4 x winst) hetgeen de ontwikkelaars en producenten van de producten een unieke positionering verstrekt met multidisciplinaire bevestiging dat sterker is dan elk marketing programma.
  2. Nieuwe maatschappelijke balans voor de overheid door waardengedreven gebiedsinnovatie te verplaatsen van kostenpost naar investering in uitvergrootbare kansen die het eigen territorium overstijgen én verrijken via erkenning, leefbaarheid en de royalty structuur die de waardecreatie verbindt aan het gebied waar het is ontstaan.
  3. Kennisontwikkeling voor toegepaste integrale verduurzaming. Maps4Society en het DAMAST project dat de Universiteit van Twente wist te winnen is een duidelijk voorbeeld van de kracht van de multidisciplinaire samenwerking vanuit een gemeenschappelijke uitdaging. Fase 2 van AiREAS (gezondheid en luchtkwaliteit) combineert in 2015 al deze facetten in een integrale maatschappelijk uitdaging waarbij kennisontwikkeling, productcreaties en maatschappelijke balans elkaar gaan versterken gedurende 8 jaar en een nieuwe maatschappelijke cultuur gaan veroorzaken.
  4. Sustainocratisch leiderschap (toegepast bedrijfskundig, ambtelijk, wetenschappelijk, holistisch, spiritueel, ethisch, economisch, enz) bevestigt een nieuwe leerlijn die ondergebracht is in de STIR Academy en zich steeds herkenbaarder manifesteert door de waardering van de betrokken partners en erkenning in de wereld die zich ontvouwt.

STIR Academy

Waardecreatie is vluchtig als het niet wordt geborgen voor uitvergroting via nieuwe processen. STIR Academy is daarom in de zomer van 2014 overgeschakeld van 4 jaar lang  werken aan “bewustwording” middels het organiseren van colleges en congressen naar het verbinden vanuit bewustwording en aanbieden van programma’s aan organisaties en personen die trachten zich te ontworstelen uit chaos door toepassing van inzicht, vernieuwing en co-creatieve zoektocht naar harmonie. De ervaringen van de laatste 5 jaar zijn dan een welkome bron van inspiratie waardoor men niet de valkuilen hoeft te overwinnen die wij in ons pionierschap zijn tegengekomen. Ook de modellen en werkwijzen van de 5K methode, piramide paradigma, menselijke complexiteit, transformatie economie en sustainocratie, die gaandeweg zijn ontstaan en zich hebben bewezen in de praktijk vormen nu een waardevol fundament voor de STIR Academy.

Ondertussen hebben we in de hele wereld vergelijkbare ontwikkelingen kunnen constateren van individuele en collectieve initiatieven die inspirerend zijn voor gebruik in eigen omgeving. De STIR Academy is daarom gestart met het opzetten van een netwerk in Europa, in samenwerking met Smart Cities en gelijkdenkende partners in steden van Europa, voor uitwisseling van bewezen innovatieve initiatieven die, net als wijzelf op zoek zijn naar groei. In plaats van ieder voor zich zorg te dragen voor groei met bijbehorende investeringen, benutten wij elkaar lokale pionierschap door deze te verbinden met hongerige ondernemers die niet zelf het wiel uit willen vinden maar wel de authenticiteit van anderen in de wereld over willen nemen. Zo faciliteren we de flexibele daadkracht van pionierschap in groeifase zonder de blokkerende werking van de grotere machtsposities die op hun beurt uitgedaagd worden zich aan te passen aan de eisen van deze tijd door op zoek te gaan naar de eigen “zijn’s” fundamenten.

STIR Academy heeft in 2014 een 5 tal proefcolleges gedaan over inzichten rond verstedelijking, gezondheid, onderwijs, enz waaruit weer meerdere podiummomenten zijn ontstaan en zelfs initiatieven die voorheen geblokkeerd dreigden te blijven. In 2015 zullen we de Academy verder formaliseren, in Europa uit laten groeien en verdiepen. De eerste HUB sessie heeft plaatsgevonden met Italië en verschillende steden in Nederland. Contacten in Europa groeien gestaag en het netwerk bouwt zich op. Sustainocratisch leiderschap in verschillende culturele werkelijkheden is een thema van aandacht en kennisontwikkeling waar we vol energie en nieuwsgierigheid aan werken in 2015.

Deel 3 van de terugblik gaat over de twee andere initiatieven van de Stad van Morgen: FRE2SH en SAFE.

 

 

Terugblik 2014 – deel 1 – consolidatie en groei – AiREAS

Als ik 2014 zou willen definiëren voor de Stad van Morgen dan komen er twee woorden bij mij op: consolidatie en groei. Consolidatie door de bevestiging van AiREAS als serieuze en blijvende speler in onze nieuwe wereld. Groei door het ontstaan van nieuwe initiatieven (FRE2sH en SAFE), maar ook de Sustainocratische aandacht in de rest van Nederland en Europa via AiREAS en STIR Academy. Verdieping en uitbreiding dus van onze activiteiten met een groeiende zichtbaarheid. Dat schept tevens allerlei nieuwe uitdagingen waar we in de loop van het jaar mee zijn geconfronteerd.

Per activiteit zoem ik in op de ontwikkelingen in 2014, het lustrumjaar van de Stad van Morgen (opgericht in 2009). Voor de leesbaarheid verdeel ik de terugblik 2014 over een 3-tal blogs. De eerste gaat over AiREAS.

AiREAS: Dit is de enige formeel opgerichte coöperatie binnen de context van de Stad van Morgen. Dit pionierschap op gebied van multidisciplinaire cocreatie vanuit een maatschappelijk relevante doelstelling (luchtkwaliteit en volksgezondheid op gebied niveau) plaatst ons tevens in de oude juridische werkelijkheid van regelgeving en belastingen. Het spanningsveld tussen de oude gestructureerde werkelijkheid en de nieuwe “anders georiënteerde” aanpak zorgt voor veel bestuurlijke uitdagingen. Als voorbeeld kunnen we het besluit van de belastingdienst noemen die vindt dat AiREAS geen BTW mag terugvorderen omdat wij de eindgebruiker zouden zijn van onze initiatieven op gebied van stadsinnovatie “gezonde stad” en dit niet gebruiken voor het opbouwen van economisch verkeer. Als wij alleen in Eindhoven actief zouden zijn dan is de opvatting van de belastingdienst misschien te begrijpen maar AiREAS gebruikt Eindhoven als een “levend laboratorium” met het oog op wereldwijde toepassing van onze ontwikkelingen. Tot op heden zijn wij dus een soort maatschappelijk research en development geweest dat resultaat boekt op verschillende (technologische, economische, ecologische en maatschappelijke) fronten. Deze manier van werken is nog onbekend bij de belastingdienst en heeft geen juridische basis waar we handvatten aan kunnen hangen. Die zal er wel moeten komen en vormt wat de Stad van Morgen betreft een onderdeel van de maatschappelijke RenD. Maar voor de operationele bureaucraat is het reden om vooralsnog AiREAS te belemmeren door de BTW vordering in te houden met het gevolg dat er een tijdelijk gat ontstaat van 21% in de budgettering.

Dit is maar één van de voorbeelden. AiREAS krijgt in operationele zin steeds meer aandacht qua concept, opdracht, werkwijze en resultaten in andere steden. Breda was de eerste om zich te melden als kandidaat nieuwe Local AiREAS. Helmond, Assen en andere steden hebben de technologie van onze Airboxen aangeschaft en zijn een potentiële kandidaat voor Local AiREAS ontwikkelingen als zij ook de werkwijze en hoger doel aanvaarden. In Eindhoven hebben we het eerste meetjaar achter de rug met het ILM en zijn de wetenschappers aan de slag gegaan om er een beeld bij te scheppen of hun oorspronkelijke aannames verwezenlijkt zijn. Veel tijd en moeite is gestoken in het kwaliteitsconcept van het netwerk zowel in het onderhouden van de apparatuur als het valideren van de gemeten gegevens.

De eerste royalty overeenkomsten zijn getekend waardoor de circulaire transformatie economie compleet gemaakt wordt volgens de visie van de STIR Lus. Dit is ook een unieke gelegenheid die de status van integrale veranderaar van AiREAS en het sustainocratische model bevestigt.

Over de stedelijke situatie rond luchtkwaliteit hebben we veel verrassende inzichten gekregen. Denk aan de vuurwerkpiek inclusief ultra-fijnstof metingen, de vermeende paasvuurpiek die overwaaide vanuit Limburg, de BBQ dampen die smog vormden met de mist, de effecten in de stad van verschillende evenementen zoals de lichtjesroute, de fakkeltocht, enz. Al deze informatie is terug te vinden op de eigen AiREAS blog.

In juni is een financieel akkoord bereikt over de tussenstap voor fase 2 van AiREAS, de zogeheten POP. Deze start in januari 2015. Ook is de basis gelegd voor Horizon2020 en Smart Cities projecten samen met Brussel en gemeenten in heel Europa. Dit bracht tot de noodzaak om ook een internationale blog te starten voor Global AiREAS. Verder is de bestuurlijke aandacht van Haagse ministeries gevestigd op AiREAS en komen steeds meer landelijk georiënteerde afdelingen zich beraden in Eindhoven voor eventuele samenwerking of toepassing van de werkwijze. Dit geeft aan dat er veel gaande is en men open is gaan staan voor vernieuwing in plaats van het te blokkeren uit oude belangen. De Stad van Morgen stelling “alle maatschappelijke uitdagingen zijn geen kostenpost maar een innovatieve cocreatie kans” wordt door steeds meer mensen en instanties met nieuwsgierigheid bestudeerd, en door anderen met argus ogen aanschouwd. Dat laatste komt omdat de “zorgstructuur” in Nederland als kostenpost een enorme verzuilde machtsstructuur heeft opgebouwd die in de innovatie cultuur van de Stad van Morgen geen plek meer heeft. Het verzet komt daarom niet specifiek van de bestuurlijke structuren maar vooral van de gevestigde afhankelijkheid orde in de semi overheid. Het is een kwestie van tijd en voldoende alternatieven dat dit verzet breekt.

2014 was voor AiREAS vooral een jaar van consolidatie, oefenen in gebruik en delen van gecreëerde middelen en aandacht voor structuur en kwaliteit. Nu AiREAS definitief onderdeel is geworden van onze werkelijkheid is tevens de uitdaging om de spanningen met de oude structuren en cultuur te overbruggen. Gelukkig staan de partners erg sterk in de coöperatie waardoor er steeds gemeenschappelijk oplossingen worden aangedragen in openhartige creativiteit, onderling vertrouwen en continuïteit.

In deel 2 van de terugblik 2014 kijk ik naar het borgingsproces van waardecreatie en Sustainocratisch leiderschap.

Het land van nieuwe Lukkers

Er was eens een land van Lukkers.

De Lukkers zijn een volkje dat altijd nieuwe dingen uitprobeert totdat iets lukt. Daarom staan ze bekend als Lukkers. Want alles wat lukt is nuttig voor anderen die het nog niet is gelukt. De “niet lukkers” betalen grof geld voor alles wat de Lukkers lukt. Daarom zijn de Lukkers een rijk volkje geworden.

Sommige van die Lukkers vonden het leuk om eens iets anders te proberen. Zij gingen de Lukkers plukken. Dat deden ze door de Lukkers allerlei angsten voor te schotelen. Dingen waar de Lukkers nooit aan dachten want altijd lukte wel weer iets nieuws. Maar angst is een slechte raadgever en de Plukkers kregen steeds meer macht. Ze vroegen een deel van de winst van de Lukkers om de angsten weg te nemen. Dat deden de Lukkers maar al te graag. Maar de Plukkers werden hebzuchtig toen hun plukgedrag lukte. Het was een makkie om angst te zaaien over de Lukkers. Ze zouden nooit meer zelf Lukker hoeven zijn. Lukken kostte namelijk moeite omdat niet altijd alles lukt. Maar plukken lukte blijkbaar altijd!

Zo ontstond uit het land van de Lukkers ook het land van de Plukkers. Lange tijd lukte de Lukkers meer dan de Plukkers maar op een dag plukten de Plukkers meer dan de Lukkers konden opbrengen. De Lukkers werden boos. Hoe kon het zijn dat de Lukkers ooit zonder angst van alles lieten lukken en nu ineens de Plukkers in stand moesten houden terwijl de angsten alleen maar erger werden? En het ergste was dat men ook angst kreeg voor de geworven macht van de Plukkers. De Plukkers hadden namelijk de “angstverwijdering” tot wet verheven terwijl de Lukkers gewoon altijd deden wat lukte. Daar had je geen wetten voor nodig. Angstverwijdering werd dus belangrijker dan het lukken, althans voor de Plukkers, en zij hadden “de wet” in handen.

Ondertussen waren er subgroepen ontstaan. De Fukkers werden hulpjes van de Plukkers. En de Tukkers, de in slaap gesuste Lukkers, die toch geen vertrouwen meer hadden in het lukken. Dat was de groep die zei dat het toch niet meer lukt, en als het lukt dan wordt er toch geplukt. De Fukkers groeiden ondertussen, in het kielzog van de Plukkers. Het werden handlangers van elkaar.

Maar Plukkers en Fukkers realiseerden zich niet dat zonder Lukkers zij geen bestaansrecht hadden. Een crisis brak uit. Er waren Plukkers die niets meer te plukken hadden ondanks de Fukkers. Er ontstond zelfs een wereld van Plukkers en Fukkers die elkaar trachten te plukken.

Ondertussen was er ook een groepje Lukkers die begreep dat angst niet bestaat in de wereld van de Lukkers. Ze hadden zich onterecht bang laten maken. Ze weigerden van dat moment om geplukt te worden en creëerden de anti-pluk wet. Die werd natuurlijk niet geaccepteerd door de Plukkers maar wat konden de Plukkers doen? Steeds meer Tukkers werden wakker door de anti pluk beweging en gingen weer over tot Lukken. En het lukte! De Plukkers gingen langzaam failliet maar werden door de Lukkers niet in de steek gelaten want zoiets lukt Lukkers niet. Ze zien namelijk in alles een kans, ook in het uitnodigen van oud Plukkers tot de nieuwe Lukkers wereld.

Met de Plukkers verdwenen ook de Fukkers langzaam uit het land en lukte het de crisis te overwinnen. Zonder de anti pluk wet van de Lukkers zou het nooit zijn gelukt. Door angst opzij te zetten en de moed te verzamelen om de Plukkers de rug toe te keren is het de Lukkers met wat doorzettingsvermogen en de traditionele Lukker’s mentaliteit gelukt om weer een gezond en gelukkig land op te bouwen.

De Lukkers hadden hun les geleerd en zouden nooit meer Plukkers toestaan in hun gebied. Dat werd per wet vastgelegd, de enige wet van het nieuwe land van Lukkers.

En ze leefden nog lang en gelukkig, zonder angst!

Bewustzijns gericht onderwijs

image
Jacqueline de Theije

Op 17 december voltrok zich het proefcollege van de STIR Academy over het onderwijs. Gastdocente was Jacqueline de Theije, initiatiefneemster van de Eindhovense DOE School. Dit is een school die de mens centraal stelt en de kinderen uitdaagt vanuit hun zelflerende vermogen. Dit initiatief is een van de vele intenties tot vernieuwing van een onderwijssysteem dat uit de tijd is, ontstaan in een tijdperk van industriële arbeid, standardisatie van processen en hiërarchische structuren, uniformisering van economische belangen en bijbehorende robotisering van de mens. Maar die tijd bestaat niet meer, ook al wordt er nog steeds politieke en economische macht aan ontleend. Het is die machtuiting die de vernieuwing in de weg heeft gestaan maar dankzij de vele crisissen en het uitblijven van herstel van het verleden, ondanks de belastingverhogingen en kapitaalinjecties, is de noodzaak tot het openstellen van de vernieuwing nu ook doorgedrongen tot de hogere beleidsferen van de landelijke overheid.

Dit filmpje van vrije denkers geeft de essentie weer van de transitie waar we voor staan. Sugata Mitra heeft naam gemaakt door zijn TED speeches over experimenten in achterbuurten van India over het zelflerende vermogen van de straatjeugd. Nu komt hij in beeld om een lans te breken voor menselijk leervermogen onder de nieuwe prikkelende omstandigheden van een evolutie. U zult zichzelf er ongetwijfeld in herkennen.

Maar openstaan voor vernieuwing en daadwerkelijk vernieuwing invoeren zijn twee verschillende dingen. Jacqueline vertelt openhartig hoe zijzelf als kind niet paste in “het systeem” en later de barricade op moest voor de belangen van haar hoogbegaafde zoon die zijn weg niet kon vinden in de ommuurde maatschappelijke beperkingen van onderwijs. Veiligheid is onderdeel van de vrijheid om zich als kind tot volwassen mens te kunnen ontwikkelen door om te leren gaan met prikkels en bewustwordingsontwikkeling middels experimenteren met het leven. Het spanningsveld tussen mens en maatschappij dat door Jean-Paul in beeld wordt gebracht toont een gigantisch probleem waar we allemaal samen een doorbraak in dienen te vinden.

De stres tussen menselijk leren en systeem gericht onderwijs
De stres tussen menselijk leren en systeem gericht onderwijs

Het natuurlijke leerproces van de mens gaat in fasen vanaf onze geboorte tot volwassenheid. Het komt voort uit de harmonieuze band van ouders die leidt tot het ontstaan van nieuw menselijk leven in een cyclus die zich steeds weer herhaalt. Telkens wordt een evolutionair stapje toevoegd aan ons bestaan door de complexiteit van het loslaten van het verleden en het zelfleiderschap van het bouwen aan een nieuwe harmonie.

Natuurlijke leerweg van harmonie naar harmonie via groei, chaos en bewustwording
Natuurlijke leerweg van harmonie naar harmonie via groei, chaos en bewustwording

De maatschappelijke focus op consumptie economie die belast wordt om de kosten van een zorgstaat te financieren heeft volgens Jean-Paul Close geleid tot een integrale breuk met de natuurlijke processen waarvoor een sturing is geïntroduceerd die niet de menselijke belangen dient maar die van een economisch in stand te houden systeem. De evolutie krijgt dan geen kans omdat verandering tot de taboe sfeer gaat behoren. Het onderwijs wordt door de financiële afhankelijkheid gestuurd waarin ouders en kind niet als mens maar als economische drijvers en kostenposten worden beschouwd, omringt door instanties die er belang aan hechten om een gefragmenteerd deel van een bestaan ter harte te nemen zodat steeds passend wordt gemaakt in het systeembelang.

Het systeem neemt de rol van de ouders over, niet vanuit harmonie en veiligheid maar individualisme en afhankelijkheid
Het systeem neemt de rol van de ouders over, niet vanuit harmonie en veiligheid maar individualisme en afhankelijkheid

Dit staat structureel de natuurlijke vrijheid en menselijke diversiteit in de weg. Jongeren raken de weg kwijt en krijgen geen begeleiding noch zicht op een hoger doel omdat de harmonie in het ouderlijk huis vaak is verdwenen door de druk van het economische systeem. Het systeem spiegelt niet vanuit harmonie maar hebzucht, afhankelijkheid en individualisme. De jongeren krijgen alleen de economische prikkels. De gevolgen zijn positief zolang de maatschappij in de behoefte voorziet van de mensen door voldoende arbeid en ontwikkelingsmogelijkheden. Het spanningsveld wordt vernietigend wanneer het systeem de vrije natuur van vooruitgang in de weg gaat staan. De een reageert daarop in wanhoop en ellende, soms met zelfmoordneigingen of uitzichtloze uitingen in verslavingen of gedragsproblemen. De ander (zoals Jacqueline en de mensen in de Stad van Morgen) verzamelt de moed om er iets anders voor in de plaats te zetten en eisen ruimte om het te kunnen waarmaken. Het zijn de pioniers van een nieuwe tijd. We zien dat zowel ruimte ontstaat en groeiend pionierschap.

Het nieuwe onderwijs ontwikkelt zich als in eerste instantie als systeem bevrijdende initiatieven
Het nieuwe onderwijs ontwikkelt zich als in eerste instantie als systeem bevrijdende initiatieven

Het probleem is echter dat het sturende politieke systeem nog steeds afhankelijk is van de beoogde groei-economie en haar middelen inzet om die te stimuleren. De nieuwe initiatieven moeten zich zien te redden binnen de “wet van de tegenstellingen” en de vrije keuze en vermenselijking vorm geven in gegeven ruimte maar zonder middelen. Dat maakt de moed van de initiatieven extra indrukwekkend en zwaar omdat menzich moet bewijzen in algemene tegenstelling in plaats van de natuurlijke flow van aanvaard leiderschap. Jacqueline geeft aan dat alle kinderen terecht kunnen op haar school maar “niet alle ouders”. Het vergt verstandige ouders die weer regie nemen over de ontwikkeling van hun kinderen maar ook de harmonie van hun eigen leven om zo menselijke signalen te geven waar een kind zich aan kan spiegelen in plaats van alleen de prikkels van een groei-economie.

STIR

De positionering van de STIR Academy gaat een stapje verder en ziet de leerweg van de mens als een proces ten bate van waardecreatie in plaats van uitsluitend waardeconsumptie. De initiatieven die de stichting onder de vlag van de Stad van Morgen heeft opgebouwd zijn allemaal gericht op de echte menselijke waarden waar we samen vorm aan geven in reactie op de grote bedreigingen en uitdagingen waar we ons mee omringd voelen. De generatie van volwassen worden tegelijkertijd gevraagd zich in te zetten met kennis en talent terwijl de jongeren de stip op de horizon en hun persoonlijke inzet kunnen ervaren als leerweg in een wereld die ze zelf vorm geven. Het is een waardengedreven cultuur waardoor STIR niet afhankelijk is van de geldcultuur van de groei-economie maar de bewustwordingscultuur van waardengedreven bevolkingsgroepen.

STIR Academy
STIR Academy

Het samen dragen van onze maatschappij en onze zekerheden is een leerweg op zichzelf dat zichzelf dient te financieren door de uitvergroting van werkelijke waarden die samen ontstaan. AiREAS, FRE2SH en SAFE zijn daar groeiende voorbeelden van die uiteindelijk een totaal nieuwe economie veroorzaken, die ook enorm kan groeien, echter steeds redenerend vanuit harmonie, nooit vanuit groei als doel maar als evolutionair middel van maatschappelijke volwassenheid en de cyclus van duurzame menselijke vooruitgang.

Het college werd als gebruikelijk afgesloten met de uitnodiging tot samenwerking op basis van de geleverde inspiratie.
image

Souverein of Sustainocratie

Op Facebook werd de vraag gesteld of “souvereiniteit” een oplossing was voor de onvrede en machteloosheid die velen ervaren in het onmenselijke systeem dat is ontstaan en een schijnbaar eigen materialistisch leven is gaan leiden over de rug van de bevolking. Aanleiding was een boeiende uitzending van de rijdende rechter waarin het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) als instantie werd aangepakt.

“Souvereiniteit” is een mogelijkheid om jezelf uit te laten schrijven als lid (en vermeend eigendom) van de Nederlandse staat.

Mijn reflectie op Facebook was als volgt:
“Ik heb ook niets met dat #staatsgedoe van macht en uitbuiting maar wel met burgerschap. In onze democratie besteden we onze verantwoordelijkheid uit aan een overheid. Dat doen we per gebied elke 4 jaar. Ik heb besloten daar geen zin meer in te hebben. Ik besteed mijn basis verantwoordelijkheden niet uit maar neem ze zelf. Dat kan ik niet alleen want als ik #gezondheid en #leefbaarheid wil dan moeten mijn buren en veel anderen ook meedoen. Dus nodig ik ze uit om mede verantwoordelijkheid te nemen. De een wil wel, de ander niet. Of de staat wil of niet is aan “de staat” want dat is niet de som van de mensen. Zo ontstaat er een nieuwe vorm van burgerschap (een samen-leving). Omdat het niet gaat om uitbesteden (democratie) maar verantwoordelijkheid nemen (zoiets als souvereine zelfbeschikking op echt mens niveau) heb ik het #sustainocratie genoemd. Hetzelfde geldt voor #veiligheid, zelf en samen redzaamheid, zelfbewustzijn, voedsel, huisvesting, water. Tot mijn verbazing en genoegen doet ook de democratische overheid mee. Dat blijken vaak ook mensen te zijn.”

Er zijn verschillende manieren om een ongewenste situatie de rug toe te keren. Helemaal loslaten lijkt ideaal maar laat iemand volledig verdwijnen in het luchtledige. Het is een daad van ontsnapping die voortkomt uit machteloosheid en bevrijdingsdrang. Het “recht” dat de staat zich toebedeeld om de leefbaarheid en vrijheid van de mens in te perken of zelfs te schaden is moreel verwerpelijk, zeker als daarmee alleen de staat gediend wordt, niet de mens. Maar wij hebben ons afhankelijk gemaakt van de staat uit individueel eigenbelang. Dat is minstens net zo verwerpelijk juist omdat het nemen van verantwoordelijkheden behoort tot de zin van het bestaan. De uitbesteding ervan geeft ons geen recht van spreken behalve dat de uitbesteding niet naar wens verloopt. Helaas lijken we dan in een minderheid te verkeren waardoor het democratische systeem ons de rug keert en we in de greep blijven van de systeemwerkelijkheid waar we tegen afgeven. Souvereiniteit lost niets op, ook verhuizen naar het buitenland niet want overal is hetzelfde gaande.

Wat we beseffen is dat we een bevrijdende bewustzijn doorbraak ervaren en snappen dat de democratie van uitbesteding niet meer werkt. Tot die conclusie was “het systeem” zelf ook gekomen en tracht verantwoordelijkheden terug te leggen bij de bevolking. Macht dat uitsluitend ellende en crisis oplevert is geen macht en zo ervaart een regering dat ook. Mijn opvatting was dan ook dat de transitie van verantwoordelijkheden niet zonder integrale verandering kon plaatsvinden. Als burgerschap dient te transformeren dan ook onze democratische processen en machtscultuur. De problemen oplossen door verantwoordelijkheid te nemen namens het systeem betekent dat het systeem niet meer bestaat.

Máár
Er is echter één probleem. Waar IK heb besloten verantwoordelijkheid voor te nemen daar heeft de staat nooit verantwoordelijkheid voor genomen. In mijn definitie van duurzame menselijke vooruitgang acht ik het een kernverantwoordelijkheid om gezondheid en veiligheid te waarborgen. Dit kun je niet uitbesteden want dan krijg je reactieve maatregelen rond het tegengestelde:

* zorg – voor ongezondheid
* politie – voor onveiligheid, woningbouw en banken voor huisvesting

Hetzelfde geldt voor zelfbewustzijn en zelfredzaamheid. Deze worden respectievelijk:

* onderwijs – voor arbeid en systeemgedrag
* afhankelijkheid – wegens macht en economie

Voedsel en water zijn overgelaten aan de speculatieve krachten van marktwerking zonder betrokkenheid van de burger.

Kortom we besteden geen verantwoordelijkheid uit maar het gebrek aan eigen verantwoordelijkheid. Daar maakt de staat misbruik van. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen stellen we dat deel van de staat ter discussie en heffen het op. Dat kost wat tijd, door de generaties lange onverantwoordelijkheid maar toont zich nu al in de transitie. Hoe meer mensen meedoen hoe sneller het proces zich voltrekt.

Reeks webinars over waarden gedreven ondernemen

Waarden gedreven ondernemen is niet alleen voorbestemd voor het bedrijfsleven. Het wordt ook toegepast door ambtenaren, onderwijzers, wetenschappers en gewone mensen die hun burgerschap serieus nemen en zich inzetten voor de medemens. Deze vorm van ondernemen is doorslaggevend voor de ontwikkeling van de 21e eeuw. De Stad van Morgen past het al 5 jaar toe met als parade paardjes de organisaties AiREAS, FRE2SH en STIR Academy waarin 1000den mensen en instellingen tegelijkertijd deze vorm toepassen en ervoor worden beloond.

Jean-Paul Close, initiatiefnemer van de Stad van Morgen, schreef allerlei boeken over ondernemerschap in de 21ste eeuw naar aanleiding van zijn eigen ontwikkeling van oudetijdse hiërarchische algemeen directeur en “baas” tot nieuwetijdse initiatiefnemer van grootschalige waarden gedreven bewegingen met enorm veel betrokkenen.

De opgebouwde ervaring wordt nu ondergebracht in een reeks webinars die voor iedereen toegankelijk zijn. In groepjes van maximaal 20 deelnemers legt hij uit wat waarden gedreven ondernemen is, hoe het onze maatschappij transformeert en hoe de beloningstructuur functioneert. Het grote voordeel van het werken met een webinar is dat deelnemers niet hoeven te reizen, deelnemen wanneer het uitkomt en vanaf de eigen computer. Toch is er interactie mogelijk en is men in 1 uur tijd al snel net zoveel wijzer geworden als vroeger middels een workshop. Webinars passen ook in de filosofie van de Stad van Morgen om individuele productiviteit te verhogen zonder verlies van tijd door reizen. Zo wordt ook bijgedragen aan de vermindering van vervuilende uitstoot of het onnodig opbranden van energiebronnen.

De webinars worden op deze blog aangekondigd via een menu die steeds wordt bijgehouden. U kunt zich ook aanmelden voor de regelmatige aankondigen.

De eerste webinar, introductie  waarden gedreven ondernemen, wordt gehouden om 9:30 op 16 december en duurt 1 uur.

Webinars Stad van Morgen

De STIR Academy is de organisatie waarin wij alle opgebouwde ervaringen borgen die wij op hebben gedaan met ons eigen waarden gedreven ondernemerschap gedurende de laatste 15 jaar. Boeken zoals `Handboek voor de (toekomstige) Marktleider´, `Succesgids voor Ondernemers´, `Geheimen van echte Welvaart´ en `Sustainocratie, de nieuwe democratie´ introduceren allemaal nieuwetijdse inzichten en instrumenten voor een categorie ondernemers die `het anders willen doen´.

Met het gebruik van de moderne technieken van deze tijd kunnen we de inzichten delen en pioniers helpen die zich op deze innovatieve weg willen gaan ontwikkelen. Naast de STIR videoconferencing HUBs, die we in Europees verband gebruiken om succesvolle pioniers in de steden van Europa te koppelen met mogelijke partners in de andere steden, introduceren we nu ook een serie webinars voor de presentatie van de inzichten en online 1 op 1 coaching.

Op advies van partners gebruiken we in eerste instantie AnyMeeting als platform omdat het voor onze doelstelling meer dan voldoende mogelijkheden biedt en kwalitatief goed blijkt te werken.

De eerste webinar is op 16 december om 09:30 en introduceert het Piramide Paradigma. In 2015 volgt een hele serie waarbij ook de mogelijkheid bestaat om online gecoacht te worden in uw eigen ondernemerschap. Daarbij zullen de (internationale) pioniers (uit de STIR HUBs) die u volgt desgewenst ook een ondersteunende rol spelen inclusief de uitdaging die u met hen bindt.

Heeft u belangstelling in het ontvangen van uitnodigingen voor deze webinars dan kunt u zich melden bij:

Nicolette Meeder: nicolette.meeder@stadvanmorgen.com onder vermelding van uw naam, telefoonnummer en emailadres.

De economische waarde van een gezonde stad

Wat is een gezonde stad?
Een gezonde stad is een complexe, verzamelde menselijke leefomgeving waarin men harmonieus vooruitstrevend omgaat met elkaar en de natuurlijke omgeving. In een gezonde stad leven gezonde en actieve mensen. De gezondheid van de stad en die van de mens levert een wederkerigheid op die uit te drukken is in economische waarden.

Er zijn drie soorten economische waarden:

  1. Speculatief: dat is de economische waarde die ontstaat wanneer er een tekort heerst en dit de prijs van een gewenst artikel, product of dienst omhoog drijft.
  2. Spiritueel: (niet te verwarren met “religieus”) dit is de waarde van de omgang met elkaar en de natuurlijke omgeving ten behoeve van zorgzaamheid, zelf en samen redzaamheid, co-creatie en verbondenheid. Het geeft ook betekenis aan “de bezieling” van de gemeenschap waaraan vitaliteit, productiviteit en waarden gedreven ondernemerschap aan wordt ontleend.
  3. Creatief: dat is het vermogen om nieuwe waarden te scheppen die voorheen nog niet bestonden.

Een gezonde stad waakt er voor dat de focus van economische waarden niet op 1 (speculatief) komt te liggen maar juist op 2 (spiritueel) en 3 (creatief). De meeste steden en landen zitten in een transitie fase omdat de economische verhoudingen lange tijd juist op speculatief niveau lagen waardoor de culturen onmenselijk werden met enorme consequenties voor de omgeving, de inwoners én de economie. Het “voordeel” van die historische ontwikkeling is dat we nu inzicht hebben gekregen in de harmonieuze en niet harmonieuze context en de dramatische gevolgen als we de verkeerde weg kiezen. Het nadeel is dat het inzicht er niet veel toe doet als de macht die aan de misstanden  en speculaties wordt ontleend niet opgeheven wordt. De genoemde transitie is derhalve transformatief en gaat gepaard met veel menselijk én institutioneel leed maar ook passie en gedrevenheid om het spanningsveld te overbruggen. Men is echter alleen bereid dit aan te gaan als men ertoe gedwongen wordt (crisis) of als er precedenten zijn die zo overtuigend zijn dat andere gebieden ze gaan overnemen (goede voorbeeld). Stad van Morgen tracht in Eindhoven zulke precedenten zichtbaar te maken.

De economische waarde van productiviteit
Als we de bezieling ter harte nemen van een bevolking om samen vorm te geven aan hun eigen belangen en behoeften, door samenwerking, dan ontstaat een circulaire economie met een zelfregulerend vermogen. De waarde wordt dan afgestemd op de invulling van de behoeften en leefbaarheid. Dat wat men zelf produceert hoeft men niet te kopen. Het schept een graad van onafhankelijkheid van speculanten doordat men zorg draagt voor de eigen overvloed, afgestemd op de eigen werkelijkheid. Uiteindelijk draait het in economie niet om de hoeveelheid geld maar om de circulatie ervan in waarde creatie processen. Geld is een katalysator, geen doel op zich. De hoeveelheid productiviteit en de echte waarden die daaruit ontstaat is de werkelijke economie.

Talent x Inzet x Waarde creatie = Wederkerigheid (waarden consumptie)

De relatie tussen eigen productiviteit en eigen consumptie is van belang om de spirituele en creatieve inzet en het talent te prikkelen. In een stad die oorspronkelijk opgezet is vanuit speculatief handelsbelang is dit erg moeilijk maar niet onmogelijk. In plaats van te concurreren tussen de steden of de eigen bevolking uit te melken voor industriële of handelsbelangen kan men op zoek gaan naar de nieuwe verhoudingen waaraan gemeenschappelijke waarden kunnen worden ontleend. Alles wat de stadsbevolking zelf produceert hoeft ook de stad niet in te kopen, noch schulden voor te ontwikkelen die via de belastingen weer over de bevolking wordt uitgesmeerd. Meerwaarde kan dan worden gezocht in de eigenheid van de stad die tot een harmonieuze band kan leiden van toegevoegde waarde met andere steden of gebieden. Deze toegevoegde waarde zit m in de verschillen tussen de steden en gebieden, niet de overeenkomsten.

De kracht van eigenheid
Uitgaande van het feit dat elke gezonde stad primair zich focust op zelfredzaamheid met integrale betrokkenheid van de lokale bevolking is 70% – 90% van de economie circulair en lokaal. Die bezieling is noodzakelijk om niet in de sfeer van speculatieve belangen terecht te komen van mensen of organisaties buiten het eigen beïnvloedingsgebied. De kracht van deze eigenheid, die ook te vinden is in waarde gedreven bedrijven, zit dan in resultaat gedreven cohesie en samenhang. In die sterkte vindt ook de creativiteit plaats die tot innovatie en vooruitgang leidt. De innovatie is dan gericht op de eigenwaarde. Omdat elke stad demografisch, historisch en cultureel anders is ontstaat er ook authentieke waarde creatie die inspirerend of uitwisselbaar blijkt met andere gebieden. Dit levert de overige 30% – 10% van de economie op. Deze zorgt er tevens voor dat eigen tekorten aangevuld worden door eigen meerwaarde uit te wisselen met die van andere gebieden.

De waarden gedreven economie heeft geen schulden
Als we naar de oude speculatieve werkelijkheid kijken in gebieden dan zien we dat de rijkdom zich niet collectief vergaart maar daar waar de macht van speculatie zich concentreert. De rest van de bevolking ontwikkelt een noodgedwongen schuld waar ook weer speculatie en macht op wordt uitgeoefend. Dit levert altijd crisissen op zoals historisch aan te tonen is.

De spirituele en creatieve werkelijkheid werkt zonder schulden omdat het volledig geënt is op het creëren van waarden die men vervolgens voor eigen gebruik consumeert.

Gezonde mensen zijn niet kostbaar
Naast de productiviteit van gezonde mensen, waarbij gezondheid niet alleen lichamelijk gemeten wordt maar vooral ook in termen van mentaliteit, bezieling, gedrevenheid en empathie, zijn gezonde mensen geen kostenpost. Door de mentaliteit van waarde creatie heft men onderlinge zorgen op zonder het te economiseren of economisch met ziekte en leed te speculeren. In een gezonde stad is de beste zekerheid de gemeenschapszin in plaats van een zorginstantie en verzekeringsbedrijf. Dit plaatje van het vooruitschuiven van verantwoordelijkheden is in een gezonde stad met gezonde, productieve mensen niet denkbaar. Aangezien dit wél het geval is in de meeste steden van de wereld zien we een tendens ontstaan om “gezondheid” als basis beleid op te nemen in plaats van “zorg” mede uit economisch belang.

Conclusie
Een gezonde stad is op de korte en lange termijn van enorme economische waarde door de optimale samenhang die wordt bewaakt door zelf en samen redzaamheid te stimuleren en faciliteren, en speculatie te ontmoedigen en voorkomen. Een netwerk van gezonde steden zal uiteindelijk veel van de kritieke knelpunten van de huidige economische wereld oplossen en de leefbaarheid herstellen die nu zwaar is aangetast in de meeste gebieden. Voorwaarde voor de gezonde stad ontwikkeling in een transitie is dat de oude machtscultuur rond speculatieve belangen ophoudt te bestaan en vervangen wordt door waarden gedreven, lokale en eventuele interlokale co-creatie. Dat loslaat proces is misschien het lastigste van alles omdat macht zich niet gemakkelijk vrijwillig laat ontzetten. Tegelijkertijd moet de bevolking weer leren voor zichzelf op te komen in positieve productiviteit. Daarom gaat dit proces geleidelijk en nooit in een keer omdat dat laatste een enorme chaos zou opleveren die erger is dan de oude, vervuilde speculatieve werkelijkheid.

25 november 1e internationale HUB sessie

De STIR Academy wil dat succesvolle pioniers van de nieuwe tijd elkaar in Europa inspireren en motiveren elkaars successen lokaal over te nemen. Daarvoor wordt een Europees HUB netwerk gecreëerd met samenwerkingspartners gebaseerd op video-conferencing. Eindhoven coördineert maximaal 6 steden per keer.

25 november 2014

1ste HUB sessie

Thema: Lucht kwaliteit en Gezondheid

Luchtvervuiling is doodsoorzaak nummer 1 in de openbare ruimte
Luchtvervuiling is doodsoorzaak nummer 1 in de openbare ruimte

Deelname: Eindhoven, Milaan, Provincie Gelderland en Deventer (misschien haken aan Nijmegen, Budapest, Barcelona of Rotterdam)

Tijd: van 15:00 tot 17:30

Voertaal: Engels (tijdens de sessie)

Presentaties: ISTECH (Italië), AiREAS (Eindhoven), ISPEX (Leiden).

U kunt als publiek en belangstellende deelnemen, bijvoorbeeld in Eindhoven: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1.

Ook in Deventer is er plaats voor publiek en overleg: contact Hans Leemans  jhaleemans@gmail.com

Graag even aanmelden: nicolette.meeder@stadvanmorgen.com (Uw naam, telefoon). Kosten 5€ leden, 10€ niet leden. We hebben maar 15 plaatsen voor publiek.