Filmpjes die gemaakt zijn door onze videoreporter Lenneke Timmermans

Over FRE2SH en ons voedsel:

Ook in samenspraak met onze Vlaamse bezoekers:

Vandaag is het openingsfeest van het grote RobotLove evenement dat 10 weken gaat duren in Eindhoven. Gedurende de opbouwfase heeft FRE2SH met haar partners reeds verschillende cateringopdrachten uitgevoerd voor de crew. Vandaag gaan de deuren open voor ongeveer 500 genodigden. FRE2SH catering staat er met vier verschillende partners die elk hun best hebben gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen binnen de kaders en eisen van deze organisatie. Ook vrijwilligers hebben zich vanuit COS3I aangemeld om mee te helpen waardoor Robotlove een Stad van Morgen familie gevoel heeft gekregen. Dat gevoel gaan we de komende 10 weken vasthouden met elkaar. Dit is de kracht van Sustainocratie, de bewustzijngedreven cocreatie en samenwerking voor een gezonde en veilige samenleving.

En……we leveren vier speciale biersoorten uit de Eindhovense Stadsbrouwerij

Op LinkedIn plaatst Venkatraman Venkitachalam uit India berichten over verrassende bedenksels die vaak tot stand zijn gekomen onder de meest, schijnbaar onmogelijke omstandigheden. Erg inspirerend, zoals het bericht vandaag over ene Saji Thomas uit Kerala. Saji is doof stom, heeft school niet afgemaakt, maar in zijn stille wereld ontwikkelde hij zijn droom al vanaf zijn 14e levensjaar. Uit afval materialen bouwt hij lichtgewicht vliegtuigen. Het ultralichte tweepersoons model heet Saji X air-S

Het is zo inspirerend dat uit het schijnbaar, volgens de vooronderstelde normen, onmogelijk situaties ongekende talenten voortkomen. Ik dank Venkatraman voor zijn constante stroom positieve berichten en Saji voor zijn volharding en uiteindelijke succes.

School of Talents and Wellness is de participerende leerformule van de Stad van Morgen. Het brengt vakspecifieke kennis in contact met de grote uitdagingen waar we in de wereld voor staan. Hierbij vier programma’s voor september en oktober waarin u uitgedaagd wordt anders naar de werkelijkheid te gaan kijken en er uw eigen innovaties in bedenkt die er toe doen:

Toen we in de Stad van Morgen ons ook gingen richten op sociale inclusie, integratie en innovatie (COS3I), in response op het participatieve karakter van onze Sustainocratische processen, evolueerden wijzelf ineens van ratio gedreven programma makers naar emotie voelende, energetische verbinders. Een nieuwe dimensie werd toegevoegd aan onze kijk op het leven, iets waar we mee om moesten leren gaan. Onze huidige, vooral materialistische samenleving, cultuur en gedragsuiting is erg rationeel, planmatig en gestuurd op basis van controle. De energetische wereld van emoties en gevoelens wordt er gezien als zweverig, onzinnig en verstorend. Naar mate we ons intensief gingen verdiepen bleek het tegendeel waar te zijn. Ratio is een interpretatie van emotie. Controle een vorm om juist emoties tegen te gaan of te beperken, om wat voor reden dan ook, zoals pijnstukjes afschermen of verandering te ontwijken. Vaak met allerlei gevolgen van dien, zoals crisis, psychoses, ziektes, enz.

Ieder van ons kwam in aanraking met diepe lagen van emoties die stukjes van onze geschiedenis weergaven en soms ons gedrag en keuzes kon verklaren naar anderen. Stukjes pijn, verdriet, onverwerkte emoties of gebeurtenissen, sommige verklaarbaar, anderen in eerste instantie onverklaarbaar, brachten ons in intense dialogen met elkaar waarin we nieuwe waarheden voor onszelf konden ontdekken, verwerken en herstellen. Er ontstonden geheel nieuwe banden onderling, ons gedrag werd intiemer naar elkaar, meer innerlijk verbonden maar ook vrijer en losser in het nu. We leren de emoties waar te nemen in de opbouwende gelaagdheid van oorspronkelijk negatief geladen energievormen (jaloezie, boosheid, misbruik, concurrentie, hebzucht, angst, overleven) en het transformatieproces naar uitsluitend positiviteit (rust, loslaten, geluk, bezieling, liefde, samen voelen, compassie, vergiffenis, openheid, transparantie, leven). We begonnen met een kleine groep maar nu zijn we met duizenden, inclusief instanties, die de processen doormaken.

Er ontstond een helende kracht die onze innerlijke twijfels en opgekropte gevoelens naar boven haalde en verwerkte tot parels van bewustwording en begrip, zowel zelf als onderling. Uit pijnen zijn we gegroeid en kunnen samen bergen verzetten zonder er al te veel moeite voor te hoeven doen. De werkelijkheid manifesteert zich ook in de tastbare wereld, we hoeven er alleen maar ruimte voor te scheppen en er samen onze energie in te steken. We ontdekken dat alles energie is en onderling verbonden, waarneembaar middels emoties, intuïtie, gevoelens, innerlijke en externe patronen. Daar voegen wij patronen aan toe door los te laten en open te staan voor nieuwe verbindingen op basis van de positieve energie en ons bewust ZIJN.

Een nieuwe wetenschap openbaart zich waarin we onze evolutie van miljarden jaren kunnen ervaren aan de hand van de energetische patronen die we nu onder woorden kunnen brengen, beschrijven, delen met elkaar, om samen tot die nieuwe vorm van resonantie te komen van universele kracht en samenhang. Nog nooit in ons bestaan hebben we zo’n intense band met elkaar ervaren, puur op basis van rust en positiviteit, zonder dat we elkaar hoeven te claimen of inkapselen. Het is een nieuwe dimensie die steeds groter wordt in aantal deelnemers, die het oude loslaten en waarin we dynamisch energetisch clusteren rondom liefde, seksualiteit, projecten, cocreatie, healing met elkaar, kennisdeling en duurzame menselijke vooruitgang. We voelen ons intens levend, gezond, veilig met elkaar, ongebonden verbonden, creatief en samenhorig in wat ons te doen staat.

We voelen ons als een nieuwe stap in het menselijke bestaan. Uiteindelijk is er een omgekeerde wereld ontstaan waarin ratio ontstaat uit emotie. Een meer logische volgorde dan vanuit controle en beheersing. We zijn bereid te veranderen, innoveren, herstellen en verbeteren. En ervaren daarbij bezieling, genot en zekerheden. We leggen deze krachten nu ook in AiREAS, FRE2SH, School of Talents en Circulaire Processen om zo de grote instanties, mede-inwoners, overheden en vooral onze jongeren mee te krijgen in het positieve. We nemen mee, nodigen uit, delen en geven, creëren en manifesteren vanuit ons energetische verbond met de universele liefde en geluk.

De School of Talents van de Stad van Morgen is niet een gebouw of bedrijf maar een samenwerkingsvorm met het vakgerichte onderwijs om belangrijke zaken toe te voegen aan de ontwikkeling van de vaardigheden van onze jongste generaties. In dit plaatje zien we onze toevoeging.

Jongeren doen hun afstudeeropdracht, stage of interimship binnen een van de grote stromingen van de Stad van Morgen. Ook leraren verbinden zich middels 4 daagse werkbezoeken aan het programma om zo zichzelf voor te bereiden op de effecten van de School of Talents op hun eigen vakgerichte onderwijs. Samen met het Europese Erasmus+ programma werken we aan ruim 40 uitwisselingsprogramma’s met 8 verschillende Europese landen welke tussen 2019 en 2024 tot uitvoering worden gebracht. Zo zetten we Eindhoven op de kaart van bewustwording, zelfleiderschap, weerbaarheid ontwikkeling en waarde gedreven ondernemerschap.

Het School of Talents team bestaat uit deskundigen op deze gebieden alsmede specialisten in het schrijven van de Europese subsidie aanvragen. Met zijn allen willen we zo werken aan een jeugd met zowel vakinhoudelijke vaardigheden als een zelfbewuste, kritische, innovatieve en ondernemende kijk op de wereld.

Dit is een aanpak die we in de Stad van Morgen toepassen vanuit de participatie maatschappij. De redenen zijn onze menselijke kernwaarden, de ruimte is onze huidige omgeving en samenleving, de aanpak is de vrije cocreatie. Iedereen mag zichzelf zijn en bedenkt zelf hoe hij, zij of instantie zich kan verbinden aan een gemeenschappelijk hoger doel. De mooiste creaties ontstaan die weer bijdragen aan een nieuwe dimensie van harmonie en economie.

Toen ik mijn 60e verjaardag aankondigde deed ik het vanuit hetzelfde principe. De reden is mijn speciale dag, de ruimte werd een zaal in een bevriend wijkgebouw en de uitnodiging was om samen er iets leuks en gezelligs van te maken.

Op de avond zelf wist ik niet veel. Ik had geen idee wie er zou kunnen komen. Enkele mensen hadden hun intentie doorgegeven vanuit de oude toestemming cultuur “mag ik?” maar over het algemeen was het allemaal nog te bezien. Mijn eerste verrassing was al toen ik aankwam in de afgesproken ruimte. Deze was prachtig versierd ter gelegenheid, een muziekinstallatie draaide al leuke deuntjes en mijn eerste biertje werd mij in mijn hand geduwd. Er was echt liefdevol werk verricht door het team van wijkgebouw Fab28. Ik had een lege zaal verwacht en dit raakte mij enorm. Het feest kon beginnen.

En dat begon. Er kwam een Stad van Morgen taart binnen gemaakt met de dulce de leche Mi Nona van onze vriendin Sylvia uit Argentinië. Er kwam een piñata in de vorm van het Playboy embleem. De Zuid Amerikaanse vriendenkring had dit verzorgd en bracht meteen culturele diversiteit. Dit zorgde meteen voor hilarische taferelen van David die moest proberen om het ding op te hangen. DJ Marcel bracht zijn doos Cd’s mee met muziek uit mijn tijd. Hij installeerde zich vol goede moed en wist ons tot 00:55 aan het dansen te houden. Lekkere hapjes waren gemaakt.

Als die liefdevolle, doordachte attenties al mijn emoties tot bruisen van dankbaarheid brachten deed de onverwachte komst van dierbare vrienden, vriendinnen en familieleden daar een lading bovenop. Mensen die ik vaak zie, gecombineerd met anderen die ik veel te weinig zie of waarmee ik intense gevoelsprocessen door maak, het was er allemaal. Ik dreef in een meer van liefde en geluk. Men was er voor mij en voor elkaar. Het gezelschap was een weerspiegeling van de samenleving die ik graag wil, kleurrijk, verbonden, diverse, iedereen zichzelf en toch intens samen. Liefde ontstond of bloeide op, verschillen werden overeenkomsten, harten versmolten tot een gemeenschappelijk geheel en creativiteit doorspekte de avond.

In een kring die onze Afrikaanse vrienden lieten ontstaan kon iedereen een uitspraak doen waarna een groepshug volgde met mij in het middelpunt. Ik heb mij nog nooit zo geliefd gevoeld en in nederigheid zo intiem verbonden met allemaal om mij heen. Ik kreeg het gevoel dat we via mijn verjaardag even allemaal een werden, die ene liefdevolle wereld waarin we allemaal gelijk zijn en elk bijdragen aan het geluk en welzijn van elkaar.

De dankbaarheid die ik deze avond voelde voel ik ook in de vele processen die ontstaan in de Stad van Morgen. Het is alsof de mensheid gedurende enkele decennia zo’n verjaardag nodig heeft om de kracht van de gemeenschap op basis van liefde te aanvaarden en verder te borgen als participatie model.

Ik prijs mij gelukkig met iedereen om mij heen die samen met mij aantoonbaar dat nieuwe menselijke DNA vormen van een waardevolle en waarde gedreven samen beleving, die Sustainocratie, die niemand kan uitspreken maar emotioneel juist kan voelen, beleven en mede vormgeven.

Mijn 60e verjaardag was een tastbaar voorbeeld hoe ik samen elke dag jarig wil zijn. En dat we dat ook waarmaken, telkens weer. In dankbaarheid geschreven met de uitnodiging aan iedereen om ook vandaag jarig te zijn en er samen iets onvergetelijks van te maken.

Vandaag was ik uitgenodigd bij een overleg over de positie van een van de partijen (vastgoed) in de gebiedsontwikkeling problematiek van de Kanaalzone in Eindhoven. Een belangrijke partij, die als eigenaar van een belangrijk stuk grond en bijbehorende gebouwen, vertelde wat hun situatie is vandaag. Ik was er op uitnodiging van Marleentje van Pizza Geert waar ik al vorig jaar over blogde. Hun geknok gaat door voor zelfbehoud van hun geweldige sociale knooppunt dat onder druk van macht het onderspit lijkt te delven. Dit overleg werd gezien als een optie om de omgevingsfactoren in kaart te brengen en vanuit een integrale visie samen op te trekken. Het tegendeel bleek waar.

Net als destijds wethouder Torunoglu zei tegen mij, toen ik hem uitnodigde om samen te werken als participatiemaatschappij: “burgers morgen meepraten maar wij zijn de baas”. Dat is natuurlijk onzin. De wereld gaat naar de knoppen door deze machtsuitspraken waarin belangen boven verantwoordelijkheden staan. Vandaag was het de grondeigenaar die een soortgelijke uitspraak deed. “Wij zijn de eigenaar en hebben het laatste woord”. Hij was eerlijk en bevestigde dat het zakelijke belang voorrang had op het menselijke belang. “Soms maken we keuzes die niet geheel passend zijn bij uw visie” was zijn argumentatie. Daarop volgde dat zij al 75 jaar actief zijn in de vastgoed wereld en daarom in enige professionaliteit erkent wilden worden. Echter binnen de context van de huidige uitdagingen in de wereld en lokaal wil ik die professionaliteit graag erkennen als men aan tafel gaat en samen verantwoordelijkheid neemt voor de grote vraagstukken waar we allen voor staan. Anders niet, dan blijft men onderdeel van het verleden en de bijbehorende problemen. Ondanks de argumentatie dat men “er mee bezig is”. Wij geloven er echter geen snars van.

Professionaliteit is ook onderhevig aan evolutie. Dat wat goed was in het verleden, door alleen te denken aan een verlies en winst rekening, omzetgroei of kostenreducties voor winstmaximalisatie, is niet meer goed. De maatschappelijke lasten werden op de bevolking via belastingen afgewimpeld en die tijd is voorbij. Economie was sturend, welzijn werd een kostenpost over de rug van de mens, niet alleen de portemonnee maar ook de gezondheid, met bijbehorende lasten en verminderde productiviteit. Dat daar politieke macht aan werd ontleend van “wij zijn de baas” is net zo verwerpelijk als de vastgoedbaronnen die maar doen wat ze willen.

We accepteren het gewoon niet meer. Welzijn in de vorm van menselijke en natuurlijke kernwaarden is sturend en economie en politiek is een middel, net als samenredzaamheid en bewustzijn gedreven cocreatie. Het gaat niet meer om die business case maar om de waardecreatie voor ons allemaal. Autoriteit win je door je in dialoog en betrokkenheid, faciliterend jezelf als organisatie constructief open te stellen, in plaats van je af te schermen in je eigendomschap of machtspositie.

We hebben nog een lange weg te gaan als al die belangen zichzelf afschermen vanuit een economisch eiland in plaats van zich openstellen aan duurzame vooruitgang en daar kracht aan ontlenen. “Hebben en controle” in tegenstelling tot “gebruiken en aanpassen”. Geld als doel of als middel? Voor ons is geld een middel maar voor de machtscultuur is het een doel. Dat is prima te combineren in een cocreatie maar dan dient de brug te ontstaan en in gelijkwaardigheid, respect en multidisciplinair vertrouwen zich te ontwikkelen.

Voor velen, zoals vandaag een brug te ver. Maar de precedenten zijn er al en nemen de overhand. Als we achterblijven dan zijn we weg, letterlijk. Als we meedoen dan hebben we perspectief.