Het blijft leuk om mensen uit te dagen en uit te nodigen tot onze nieuwe, kernwaarden gedreven werkelijkheid. Tijdens de Smart City Expo dit jaar in Barcelona mocht ik 10 minuten praten. Natuurlijk nodig ik iedereen uit om de eerste Sustainocraat te worden in hun eigen stad. Maar dan moet ik wel even uitleggen waar het om gaat…..vanaf minuut 50 ben ik aan het woord. Het is natuurlijk ook boeiend om naar de andere sprekers te luisteren.
De Expo in Barcelona is goed bezocht en met 440 sprekers uit de hele wereld een belangrijk evenement. Hierbij een korte impressie van het hele evenement en de locatie:
De Stad van Morgen voedt de wereld met nieuw gecreëerde waarden die gebaseerd zijn op de continue beschouwing van de universele kernwaarden van leven in een constant veranderende werkelijkheid. Het is deze positionering die de Stad van Morgen uniek maakt en alle partijen die zich verbinden aan de cocreatie processen van onze multidisciplinaire samenwerkingsverbanden.
Voorbeeld van buiten en binnen
Deze zijn altijd multidisciplinair omdat er een noodzakelijke interactie is tussen “buiten en binnen”
kennis (buiten) en bewustwording (binnen)
landschap (buiten) en voeding (binnen)
luchtkwaliteit (buiten) en gezondheid (binnen)
gevaar (buiten) en veiligheid (binnen)
samen (buiten) en alleen (binnen)
prikkels (buiten) en initiatief (binnen)
stad (binnen) en platteland (buiten)
enz
Dit kan in groepsvorm worden uitgewerkt en projectmatig voltooid, zoals in AiREAS (luchtkwaliteit, gezondheid en dynamiek) of FRE2SH (lokale productiviteit en samenredzaamheid). Elk van de activiteiten van de Stad van Morgen heeft een harmoniserend effect omdat ze geïnspireerd zijn op een situatie van natuurlijke onbalans. Zo’n onbalans wordt als probleem ervaren, soms als crisis of ongemak, terwijl balans, samenhang en harmonie juist als prettig, gelukkig en welzijn wordt ervaren. Maar harmonie staat altijd onder druk door de veranderende werkelijkheid waardoor er constant prikkels zijn die de harmonie trachten te herstellen, niet door de verandering tegen te werken maar juist door het als bron van inspiratie mee te nemen in onze innovaties en bewustzijnsontwikkeling. Wij noemen deze kernwaarden gedreven activiteiten de “transformatie economie”. Dat komt omdat elke verandering weer nieuwe veranderingen tot gevolg heeft. Doelgericht een verandering introduceren zorgt daarom voor een integraal verander proces, een transformatie van de werkelijkheid.
Stad van Morgen positioneert zich aan de kant van de waardengedreven transformatie economie
Het is de moeder van wat wij “economie” noemen en in de natuur “evolutie”, beide in de meest pure zin van de woorden, niet de verwrongen manipulatie waar we vaak onder leiden maar die ook door het pure wordt overwonnen en overtroffen .
Als een waarde eenmaal is ontstaan dan is het een nieuw, tastbaar onderdeel geworden van de werkelijkheid dat gedeeld kan worden met de wereld. De mensenwereld kent daarin dat andere onderdeel van de economie, die van de transactionele groei. Zo’n groei gaat door totdat de omgeving ervan verzadigd raakt of de transformatie economie erdoor geprikkeld raakt voor een nieuwe cyclus van verandering. Harmonie is daarom de constante uitdaging die groei voedt met vernieuwing. Door dit op gebiedsniveau te doen (Eindhoven, Brabant, Nederland, Europa, Aarde) ontstaat welzijn voor iedereen in dat gebied door cyclussen van betrokkenheid, inzet en wederkerigheid. Dynamisch clusteren noemen we dat, binnen de context van universele kernwaarden, ofwel “Sustainocratie”.
De evolutie van de mens, maatschappij en economie
STIR Academy helpt in elke fase van de cyclus (groei, verval, vernieuwing, harmonie) maar altijd vanuit harmonie als eindresultaat zonder status quo. Maatschappelijke positionering aan de kant van de transformatie economie relativeert crisis met verandering, groei met harmonie, harmonie met verandering.
Paul experimenteert al jaren met levend en eetbaar groen in de stad. Nu verbouwt hij vooral op strobalen en doet dat op zeecontainers in stadsdeel Strijp-S. Verbouwen op strobalen heeft enorme voordelen volgens Paul zeker als we ons realiseren dat de bodem in een stad veelal nog vervuild is door oude industriële activiteiten uit het verleden of dat er veel beton en stenen in de grond zitten die stadslandbouw moeilijker maken. Als het aan Paul ligt wil hij veel meer en grootschalig gaan (samen)werken met levend (eetbaar) groen in de stad en verbanden leggen met waterhuishouding en luchtkwaliteit (AiREAS). Vanavond vertelt hij over zijn ervaringen en plannen.
Daar staat ze dan, wethouder Mary-Ann Schreurs van Eindhoven, met haar handen voor zich uit gebarend om haar argumenten te bekrachtigen: `Het is niet top-down, ook niet bottom-up, maar allemaal samen horizontaal`. In essentie vertoont ze leiderschap door in de groep te stappen. Maar als je dat doet dan moet er in de leegte die ontstaat een duidelijke richting zijn waar de groep mee aan de slag kan. Als het bestuur de hiërarchie in stand houdt dan vraagt iedereen `wat moet ik doen´? . Maar als het bestuur in de groep stapt ontstaat gelijkwaardigheid in de uitdaging waar men voor staat. Er is geen toestemming-piramide meer maar een gemeenschappelijke uitdaging. Dat is een lastig fenomeen voor mensen en instanties die zich altijd veilig hebben gevoeld onder een laag van instructies en regels. Men hoefde niet zelf na te denken, geen verantwoordelijkheid te nemen en alleen dat te doen wat volgens de bestuurslaag `goed` was. Ineens valt deze weg en komt men in aanraking met keuzes maken, verantwoordelijkheid nemen, afstemmen en actie ondernemen. Men moet gaan nadenken en presteren, niet om de gunst van bestuurders maar om een gemeenschappelijk doel na te streven!
Als je in de groep stapt verandert alles
Wethouder Schreurs levert hierin het goede voorbeeld en kan dat doen omdat we al geruime tijd samenwerken in die ruimte die is ontstaan door het `in de groep stappen` van de bestuurder. In het ecosysteem van samenwerkingsverband AiREAS gaat het om het creëren van de gezonde stad. We meten luchtkwaliteit als prikkelend ijkpunt om ons tot actie over te laten gaan. De complexiteit van ons huidige maatschappijmodel wil dat het in de groep stappen van de wethouder slechts een deel is van de oplossing. Er ontstaat een eco-systeem rondom het gezonde stad concept ten behoeve van innovatie. Als mens doet de wethouder het juiste zodat de groep (lees maatschappij) tot actie komt en niet op beleid of instructies zit te wachten. Het belangrijkste werkkapitaal van een gemeenschap is de co-creatieve kracht van doelgerichte samenwerking. Om dat te verwezenlijken is er ook vaak wat geld nodig zodat er dingen aangeschaft kunnen worden die het proces van cocreatie ondersteunen. Zo hebben we in AiREAS moeten investeren in technologie om de luchtkwaliteit in de stad inzichtelijk te maken. Het geldsysteem is (nog) niet met wethouder Schreurs de groep in gestapt. Belastinggeld zit nog steeds sturend in het ego-systeem. ´De oplossing moet dus altijd van de overheid komen` horen we dan waardoor op datzelfde moment het ecosysteem ontploft en we weer als ondergeschikte kudde naar de wethouder kijken met de vraag ´en nu?´. We moeten het samen doen, we willen onze gemeenschappelijke creativiteit ontplooien maar als het om het ons eigen gemeenschapsgeld gaat is het `van de overheid` en niet van de gemeenschap.
De transformatie van ego naar eco is dus integraal, en niet alleen een mooi handgebaar van een welwillende en enthousiaste wethouder. `Samen` betekent samen op alle fronten, zowel de moeite als de middelen. Het is prima dat de overheid de maatschappij belast maar dan dient de belasting de cocreatie te stimuleren als een soort circulair fonds, en niet een toestemmingscultuur handhaven terwijl gevraagd worden of de bevolking de kastanjes uit het vuur haalt `allemaal samen` omdat het bestuur haar vingers heeft gebrand. Daarom stelt de Stad van Morgen twee zaken voor:
De creatie van waardengedreven innovatiefondsen. Deze staan niet onder beheer van de overheid omdat de overheid partner wordt in de waardengedreven cocreatie-processen. Ze staan onder beheer van een onafhankelijke waarde-coöperatie ala AiREAS of Stad van Morgen die de waardecreatie vorm geeft, borgt en faciliteert in de uitvergroting. Het fonds voedt zichzelf in de uitvergroting waardoor een nieuwe cyclus van lokale waardecreatie kan ontstaan. De belasting is derhalve niet in geld maar in maatschappelijke cocreatie en meetbare resultaten die niet in geld maar in waarden worden uitgedrukt.
Het opzetten van een apart lokaal beloningssysteem waardoor de deelnemende partijen zekerheden krijgen in ruil voor inzet in de waardecreatie. De traditionele beloningssystemen zijn gericht op handel van producten en diensten niet op maatschappelijke waardecreatie. Door de beloning voor waardecreatie los te koppelen van die van handel kan een nieuwe transformatie economie worden ingericht waarin waardecreatie die van handel voedt maar tevens waardevernietiging steeds toetst aan innovatiebehoefte. De stad heeft veel waarden die als beloning kunnen gelden voor deelnemers. Denk aan huisvesting, samen-redzaamheid en zorg.
Dan pas is leiderschap door in de groep te stappen compleet en kan de nieuwe cyclus en maatschappelijke context zich ontplooien tot een wereldwijd fenomeen. De eerste stap is gezet door het gebaar van wethouder Schreurs en de groepsontwikkeling vanuit de Stad van Morgen met bijvoorbeeld AiREAS als resultaat. Nu de tweede stap nog. Die is dichtbij.
De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn
Maandag 28 september geef ik een lezing voor Fontys studenten en leerkrachten van de richting technische bedrijfskunde, bedrijfskunde en onderwijs. De titel geeft aan dat we snel onze maatschappelijke structuren dienen te transformeren maar dat dit een gevaarlijk spanningsveld oplevert met de huidige hiërarchie van belangen. Hoe lossen we dit op?
In Brabant en Eindhoven werken we al 5 jaar samen in een nieuw maatschappij en bestuursmodel, Sustainocratie genaamd.
Jean-Paul Close vertelt Brabantse bestuurders hoe gevaarlijk het huidige model is en hoe we samen een oplossing hebben voor de wereld en onszelf
Deze manier van werken is oplossingsgericht cocreatief, met de directe betrokkenheid van alle spelers van het oude model. Zo kan men zelf, elke deelnemende instelling, inclusief het onderwijs, de transitie stap voor stap vorm geven. Dat is misschien het moeilijkste ooit voor de mensheid maar daarom juist uitdagend en uiterst prikkelend als men de uitnodiging aanvaardt.
Twee keer per maand organiseert de STIR leercoöperatie avondinspiraties in een collegezaal van Fontys Hogeschool te Eindhoven. Dit leerjaar staan de avondsessies in het teken van bewustwording, empathie en co-creatie. Onder de vlag van Sustainocratie worden goede voorbeelden en inzichten gedeeld met een ieder die eraan mee wil doen. De sessie zijn laagdrempelig, toegankelijk voor jong en oud, en altijd uitnodigend tot praktische verbinding. STIR leercoöperatie wordt inhoudelijk aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van Sustainocratie, samen met gastvrouwe en persoonlijk begeleidster Nicolette Meeder.
29 september 2015
The Wise City
Reflectie over de Summer School resultaten in Eindhoven
Aanvang: 19:00 koffiepauze rond 20:00 Einde: 21:30
Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt
Introductie: Gedurende de zomer heeft de Summer School in Eindhoven plaats gevonden onder de noemer “The Wise City”. De ideologie komt sterk overeen met die van de Stad van Morgen waarin de mens centraal staat in de context van een levendig, zelfsturend ecosysteem. Wise City heeft van alles toegepast en kennis vergaard over de belevingswereld van mensen om samen te komen tot een verduurzamende samenleving. Anne van Strien komt ons die ervaringen vertellen en gaat samen met ons de interactie aan om te kijken hoe we elkaar naar de toekomst zouden kunnen versterken?
Het probleem is een uitdaging en oplossing op niveau van “duurzame menselijkheid”
In de eerste wereldoorlog waren de Belgen massaal blij dat ze in neutraal Nederlands Zeeland terecht konden om zich te verzamelen en herstellen van het oorlogsgeweld. Na de burgeroorlog in Spanje werd het land bezet 36 jaar lang door dictator Franco en kon de democratische oppositie zich alleen groeperen in buurland Frankrijk. In de tweede wereldoorlog zochten veel Nederlanders deze mogelijkheid op in Engeland. Nadat het oorlogsgeweld over was, vaak met de hulp van de vluchtelingen die zich in buitenlandse veiligheid wisten te groeperen in verzet of bevrijdingslegers, gingen velen weer gewoon terug naar het vader en moederland. Als de vluchtelingen, die van ons, voor gesloten deuren hadden gestaan was de bevrijding wellicht nooit mogelijk geweest en hadden we geen 60 jaar lange vreedzame periode van welstand kunnen ervaren.
Vluchteling zijn is geen pretje. Zeker niet als je met je kinderen onder de arm en fluitende kogels om je oren weg moet duiken om zonder voedsel, en uitsluitend met wat men aan heeft (vaak een pyama of dagkloffie), de benen te nemen. Soms moet je tijdens je vlucht ook het verlies of achterlaten van geliefden verwerken waar je geen afscheid van hebt kunnen nemen of je je verstikkende zorgen over maakt. De weg achter ligt in puin en de weg voor je bezaait met onzekerheid. Als je dan van de ene oorlogs-hel ineens in een andere hel van hebzucht en bureaucratie terecht komt vraag je je misschien al snel af wat er met de mensheid is gebeurd? Wat is er over van de kernwaarden van ons bestaan, zoals respect, steun, liefde, begrip? Alles wat jij wilt op dit moment als vluchteling is gezondheid en veiligheid. De rest is even bijzaak. Dit zijn kernwaarden van het bestaan.
Oorlog is een vechtpartij van machthebbers over de rug van de mensheid. Meestal heeft oorlog geen enkele andere oorzaak dan belangen die in beleidskamers tot een bestuurlijk of economisch spel zijn verheven waar de menselijkheid totaal uit ontbreekt. Het gaat dan om olievoorraden, het in stand houden van industriële processen of het veilig stellen van machtbolwerken. Nooit gaat het over de mens, welzijn en leefbaarheid. Nooit gaat het over kernwaarden.
Miljoenen vluchtelingen worden zo gezien als “collateral damage” van een dodelijk spel van despoten die de wet naar hun hand weten te zetten door het afkopen van belangen. Het is tegenwoordig zelfs nog erger. De klimaatverandering, met roof-land, – tuinbouw en visserij, die veroorzaakt wordt door een gemanipuleerde “rijke” levensstijl van afhankelijkheden, apathie en gewetens bewusteloosheid in grote delen van de wereld, zorgt voor uitdroging en verschraling van hele gebieden waar mensen zich zonder technologische middelen en ondersteunend beleid niet meer in stand kunnen houden. Zij vluchten niet alleen voor oorlog maar een bestaansrecht dat door de “rijken” hen wordt ontnomen. Als ze dan voor de gesloten deuren komen te staan omdat de hebzucht ons blind heeft gemaakt voor de consequenties van onze eigen levensstijl, dan is het slachtofferschap van al deze verhongerde, verdronken en genegeerde massas een potentiële volkenmoord door nalatigheid.
Wat te doen?
Als je met een beschuldigende vinger naar iets of iemand wijst dan wijzen er altijd drie naar jezelf. Er staan in Noord Brabant honderden boerderijen leeg, veroorzaakt door dezelfde verziekte kapitalistische cultuur die het boerenleven onmogelijk heeft gemaakt. Stad van Morgen wil, in cocreatie met de provincie, wetenschap en waardengedreven ondernemerschap, via het FRE2SH programma FRE2SH programma werken aan structurele voedselinnovatie dat vertikaal gebruik maakt van het landschap in plaats van de roofbouw van eenzijdige horizontale uitgemolken massaproducties. We trachten al jaren de stadsbevolking te betrekken bij hun eigen voedselproductiviteit in plaats van uitsluitend te consumeren. Zonder succes. Toch hebben we mensen nodig in de innovatie processen.
Wat ons betreft is het mensonterend om vluchtelingen op te sluiten in kampen. Deze mensen moeten de kans krijgen zichzelf te voeden, mee te werken aan de maatschappij in ruil voor huisvesting, scholing voor de kinderen en (diplomatieke als ook praktische) steun voor het plannen van een eventuele terugkeer naar het thuisland. In de boerderijen kunnen we families opvangen en betrekken bij de voedseltransitie waarbij in eerste instantie een stukje zelfvoorziening belangrijk is om daarna samen te werken aan innovatiepatronen. Zo vormen de groepen een toegevoegde waarde voor ons gebied en kunnen ze zich sterken voor de plannen die ze hebben voor hun eigen toekomst zonder dat het een economische last is voor de regio.
Het hele programma valt binnen de kaders van Sustainocratie, de democratie van menselijke kernwaarden (gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, zelfbewustzijn en voeding) met de waardekolom (eigenheid, respect, gelijkwaardigheid en vertrouwen) om tot cocreatie te komen. Het zijn deze productieve waarden die sturend zijn in de gemeenschappen totdat deze een meer definitieve oplossing hebben gevonden voor hun eigen toekomst. De waardecreatie in voedselinnovatie en samenwerking is tevens een coöperatie (FRE2SH) waarin de innovaties geborgen worden en iedereen die eraan heeft meegewerkt mede aandeelhouder blijft. Dit vormt een startkapitaal van kennis, vaardigheden en middelen die men desgewenst mee kan nemen als baggage terug naar het thuisland en in netwerkformatie met Brabant opbouwen tot een nieuwe fase van leefbaarheid en welzijn in eigen land.
Twee keer per maand organiseert de STIR leercoöperatie avondinspiraties in een collegezaal van Fontys Hogeschool te Eindhoven. Dit leerjaar staan de avondsessies in het teken van bewustwording, empathie en co-creatie. Onder de vlag van Sustainocratie worden goede voorbeelden en inzichten gedeeld met een ieder die eraan mee wil doen. De sessie zijn laagdrempelig, toegankelijk voor jong en oud, en altijd uitnodigend tot praktische verbinding. STIR leercoöperatie wordt inhoudelijk aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van Sustainocratie, samen met gastvrouwe en persoonlijk begeleidster Nicolette Meeder.
Aanvang: 19:00 koffiepauze rond 20:00 Einde: 21:30
Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt
Introductie: In heel Europa zijn dorpen leeggelopen door de trek naar de grote steden. Door de veranderende inzichten, vooral sinds de kredietcrisis en de daaropvolgende gevolgen, zijn er steeds meer mensen op zoek naar mogelijkheden om op een andere manier een maatschappij te vormen. Stad van Morgen is op zoek gegaan naar de ideale maatschappijvorm voor de uitdagingen van deze tijd en werkt aan de transformatie van een noodleidende, vaak pervers gevaarlijke maatschappijstructuur naar een kader waarin menselijke waarden voorop staan in harmonieuze relatie tot onze natuur. Andere initiatieven richting zich op het beginnen van Eco-dorpen of vertrekken naar de lege dorpen om daar een toekomst en gemeenschap op te bouwen. In die diversiteit van opties gaan we vandaag stilstaan samen met Rosanne Top.
Rosanne Top heeft een master thesis gemaakt rond de herbevolking van leeggelopen dorpen in Spanje. Ze heeft drie verschillende voorbeelden bezocht en geanalyseerd. Vandaag komt ze ons haar bevindingen vertellen en samen reflecteren over de opties en constateringen.
De provincie Noord Brabant heeft in haar beleid “de gezonde leefomgeving” opgenomen. Op 2 september kwam een groepje betrokken mensen bij elkaar om hierover van gedachten te wisselen daar de provincie formeel een programma wil opstellen voor de komende 6 jaar.
Stad van Morgen mocht ook haar prikkelende visie en aanpak presenteren daar deze stichting gezondheid als basisvoorwaarde stelt voor een stabiele, vooruitstrevende maatschappij. De essentie van de Sustainocratische boodschap van de Stad van Morgen is dat voor de verantwoordelijkheid rond menselijke kernwaarden, waar gezondheid onder valt, wij een nieuw bestuursmodel nodig hebben voor zowel de stad, de provincie als het hele land. Het goede nieuws is dat we er in Brabant al 5 jaar mee experimenteren, en met succes.
Hieronder treft u de tekst en enkele slides van de presentatie:
Slide 1 van 15:
Mijn naam is Jean-Paul Close. Ik ben de grondlegger van Sustainocratie. Dat is een nieuwe democratie die gebaseerd is op echte menselijke kernwaarden, zoals onze gezondheid, kwaliteit van het leven, goede voeding en onze productieve relatie met de natuur.
Maar ook de gezonde manier van het aansturen van onze maatschappij.
Slide 2:
In Brabant experimenteren we hier al mee sinds 2009 via de Stichting Stad van Morgen. Na 5000 jaar maatschappij geschiedenis zien we hoe pervers steden omgaan met besluitvorming rond menselijke kernwaarden. Steden zijn namelijk nooit bedacht vanuit duurzame menselijkheid, milieu of gezondheid……
Slide 3:
….maar altijd vanuit verdediging, uitbuiting, speculatie en handel. De stad is daarnaast uiterst kwetsbaar omdat het structureel afhankelijk is van goederen van buiten de stad. Goederen zijn “waarden” die men koopt met geld. De stad speculeert met gebouwen, grond en handel uit belastbaar geldbelang. De politiek van geld en economie staat zo bestuurlijk centraal, de mens niet, en maskeert alle kwetsbaarheid vraagstukken.
Slide 4:
Kijk naar Eindhoven. In 1486 stonden er nog maar 6 huizen omdat alles was geplunderd? In 1800 was de gemiddelde levensverwachting slechts 30 jaar door de vervuiling van de textiel en tabaksindustrie. In de jaren 90 werd Brainport opgericht wegens de economische kwetsbaarheid door afhankelijkheid van Philips en DAF.
Slide 5:
De bestuursvorm in de stad is gebaseerd op een hiërarchie waarin politiek en economie de geldafhankelijkheid reguleert, niet ons geweten. De grote gevolgen op mens en natuur worden eerst ontkend om daarna als kostenpost opgevoerd te worden in de bureaucratie via belasting en regelgeving met toepassing van kostbare remediale reparatie maatregelen (bijvoorbeeld het zorgsysteem). Dezelfde geldgedreven bestuursvorm regeert ook het land (alsof het een stad betreft).
De sturing overheest de menselijke motivatie vanuit politiek en economie, niet ethiek en zelfcorrectie
Slide 6:
Stadsgerelateerde politiek en economie zijn zo al ruim 5000 jaar alles bepalend (ook landelijk), niet gezondheid of andere kernwaarden van het menselijke bestaan. Maar wat heeft de provincie dat een stad niet heeft? Het platteland! Wat is het belang van het platteland voor de stad? Waar komen de echte waarden vandaan waar een stad structureel van afhankelijk is? Niet uit de stad, integendeel.
Slide 7:
Bedenk bijvoorbeeld hoeveel uw stad uitgeeft aan vervuilend verkeer, asfalteren, cement, bouwwerken of beton uit economisch belang? En hoeveel in verhouding om een gezonde leefomgeving of zelfvoorziening te creëren? Als de stad gezond wil worden moet de 5000 jaar oude bestuursmentaliteit volledig op zijn kop, maar ook de manier waarop de stad zich met het platteland verhoudt.
Slide 8:
Het hele economische systeem blijkt uitsluitend ongezonde, vervuilende activiteiten te belonen en een hebzuchtige mentaliteit. Huidige stadsgerelateerde politiek en economische regelgevingen handhaving wil gezondheid zelfs vaak dwarsbomen uit economisch belang. Dit ondanks een landelijke grondwet die zogenaamd de mens veilig stelt tegen het perverse systeem.
Slide 9:
Kortom, voor gezonde verstedelijking dient een nieuw sturingsmechanisme te komen voor stad en regio. Als wij dat zelf niet doen dan grijpt de natuur in door middel van enorme catastrofes. Belangrijk is allereerst dat de steden zich onderdeel gaan voelen van een groter geheel en vanuit die context een nieuwe relatie aangaan met bijvoorbeeld de provincie.
Slide 10:
De grootste innovatie aller tijden is de dus niet technologisch noch sociaal maar de integrale verandering van onze maatschappelijke structuren, prioriteiten en verantwoordelijkheden. Dat is niet gemakkelijk. Maar we doen het wel. Hier, in deze zaal. De oplossing die we in Brabant hebben bedacht en samen uitproberen is even simpel als effectief.
Slide 11:
De eerste stap is dat de oude politieke en economische sturing vrijwillig een stap opzij doet als het gaat om de kernwaarde “gezondheid”. In plaats van sturend wordt de overheid faciliterend voor integrale vernieuwing, inclusief zichzelf. Een partner in plaats van de overheersende baas. Dan ontstaat ruimte voor ongekende innovatie.
In de ruimte die ontstaat positioneert de Stad van Morgen haar Sustainocratische samenwerkingsprocessen
Slide 12:
De sturing wordt overgenomen door de vele grote wereldwijde uitdagingen rond menselijke kernwaarden. Deze trachten we eerst lokaal op te lossen volgens onze eigen inzichten en prioriteiten. In AiREAS richten wij ons bijvoorbeeld SAMEN op gezondheid en luchtkwaliteit. In FRE2SH leggen we SAMEN een nieuwe relatie tussen stad en platteland op basis van gelijkwaardigheid in plaats van economische ondergeschiktheid.
Slide 13:
Door nieuwe sturing verandert de publieke motivatie. Iedereen wordt integraal betrokken bij de uitdagingen, kernwaarden én verantwoordelijkheden. Sustainocratie creëert kernwaarden gedreven innovatieve samenwerking tussen burgers, de lokale overheid, de wetenschap én innovatief ondernemerschap. AiREAS is het bekende voorbeeld.
Slide 14:
De gevolgen van deze aanpak zijn dat we ongekende, innovatieve oplossingen bedenken én op onszelf toepassen. De stad én het platteland worden weer productief in plaats van alleen consumptie gedreven. Dat hebben we de laatste 5 jaar bewezen. Tegelijk ontstaat een gezondere leefomgeving voor onszelf én een geheel nieuwe wereldeconomie die we vanuit Brabant introduceren.
Slide 15:
De vragen die we ons kunnen stellen vandaag zijn: Als we gezondheid als kernwaarde oppakken waar leggen we onze prioriteiten projectmatig? Als het oude bestuur opzij stapt en faciliteert, wie dient zich te betrekken bij elk van de projecten? Als politiek en economie niet sturend mogen zijn met welk waardesysteem belonen we de deelnemende partijen? Hoe borgen we de resultaten om ze wereldwijd uit te vergroten in een nieuwe economie?
Stad van Morgen is een verzamelnaam voor een maatschappijmodel en alle initiatieven die vanuit het Sustainocratische model van de STIR Foundation zijn ontstaan. Dat proces begint als een ideaal dat in stichting verband onderzocht wordt voor multidisciplinair draagvlak. Als dat ontstaat en zich vormt dan wordt er een identiteit aan gekoppeld zodat de deelnemers zich kunnen identificeren met de processen waaraan ze zich verbinden. Zodra de banden zodanig zijn dat er werkgroepoverleg en projecten ontstaan dan wordt de identiteit geformaliseerd tot een coöperatie waarin de waardecreatie kan worden geborgen voor uitvergroting.
Zo’n coöperatie houdt wel altijd de band met de oorsprong en ideologie van de Stad van Morgen en de stichting STIR, die een kader bewakende rol blijft uitvoeren maar verder de coöperatie volledig loslaat. Dat komt ook tot uiting in het bloggen.
De ideologische ontwikkeling beschrijven we op deze blog van de Stad van Morgen. Zodra er een identiteit ontstaat dan wordt die aangekondigd en meegenomen in de beschrijvingen. Dan komt er een moment dat de identiteit zich gaat verzelfstandigen en op eigen benen verder gaat. Dan gaat deze ook verder met een eigen blog zoals voor bijvoorbeeld AiREAS als jaren gebruikelijke is:
Wat we hebben geconstateerd is dat het eigen leven van zo’n samenwerkingsverband zichzelf op termijn zo sterk manifesteert dat de ideologische band met de Stad van Morgen verdwijnt in het verleden. Dat is natuurlijk helemaal niet erg. Voor de coöperatie is het een bevestiging van het op eigen benen staan. De Stad van Morgen heeft echter baat bij de band omdat elke succesvolle sustainocratische samenwerking een voorbeeldfunctie heeft en referentiekader biedt voor allerlei nieuwe initiatieven. Daarom heb ik besloten om alle uitingen op de specifieke blog van elke samenwerking ook te herbloggen via de Stad van Morgen. Mensen die zich identificeren met de doelstelling van een concrete coöperatie kunnen die blog volgen maar zij die zich laten inspireren door de veelzijdigheid en holistische aanpak van de Stad van Morgen kunnen daar het overzicht volgen.
Naast de genoemde blog van AiREAS zult u ook de uitingen van FRE2SH en STIR Academy specifiek of generiek kunnen gaan volgen of u erbij betrekken.
Stad van Morgen 