Maandag 28 september geef ik een lezing voor Fontys studenten en leerkrachten van de richting technische bedrijfskunde, bedrijfskunde en onderwijs. De titel geeft aan dat we snel onze maatschappelijke structuren dienen te transformeren maar dat dit een gevaarlijk spanningsveld oplevert met de huidige hiërarchie van belangen. Hoe lossen we dit op?
In Brabant en Eindhoven werken we al 5 jaar samen in een nieuw maatschappij en bestuursmodel, Sustainocratie genaamd.
Jean-Paul Close vertelt Brabantse bestuurders hoe gevaarlijk het huidige model is en hoe we samen een oplossing hebben voor de wereld en onszelf
Deze manier van werken is oplossingsgericht cocreatief, met de directe betrokkenheid van alle spelers van het oude model. Zo kan men zelf, elke deelnemende instelling, inclusief het onderwijs, de transitie stap voor stap vorm geven. Dat is misschien het moeilijkste ooit voor de mensheid maar daarom juist uitdagend en uiterst prikkelend als men de uitnodiging aanvaardt.
Twee keer per maand organiseert de STIR leercoöperatie avondinspiraties in een collegezaal van Fontys Hogeschool te Eindhoven. Dit leerjaar staan de avondsessies in het teken van bewustwording, empathie en co-creatie. Onder de vlag van Sustainocratie worden goede voorbeelden en inzichten gedeeld met een ieder die eraan mee wil doen. De sessie zijn laagdrempelig, toegankelijk voor jong en oud, en altijd uitnodigend tot praktische verbinding. STIR leercoöperatie wordt inhoudelijk aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van Sustainocratie, samen met gastvrouwe en persoonlijk begeleidster Nicolette Meeder.
29 september 2015
The Wise City
Reflectie over de Summer School resultaten in Eindhoven
Aanvang: 19:00 koffiepauze rond 20:00 Einde: 21:30
Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt
Introductie: Gedurende de zomer heeft de Summer School in Eindhoven plaats gevonden onder de noemer “The Wise City”. De ideologie komt sterk overeen met die van de Stad van Morgen waarin de mens centraal staat in de context van een levendig, zelfsturend ecosysteem. Wise City heeft van alles toegepast en kennis vergaard over de belevingswereld van mensen om samen te komen tot een verduurzamende samenleving. Anne van Strien komt ons die ervaringen vertellen en gaat samen met ons de interactie aan om te kijken hoe we elkaar naar de toekomst zouden kunnen versterken?
De provincie Noord Brabant heeft in haar beleid “de gezonde leefomgeving” opgenomen. Op 2 september kwam een groepje betrokken mensen bij elkaar om hierover van gedachten te wisselen daar de provincie formeel een programma wil opstellen voor de komende 6 jaar.
Stad van Morgen mocht ook haar prikkelende visie en aanpak presenteren daar deze stichting gezondheid als basisvoorwaarde stelt voor een stabiele, vooruitstrevende maatschappij. De essentie van de Sustainocratische boodschap van de Stad van Morgen is dat voor de verantwoordelijkheid rond menselijke kernwaarden, waar gezondheid onder valt, wij een nieuw bestuursmodel nodig hebben voor zowel de stad, de provincie als het hele land. Het goede nieuws is dat we er in Brabant al 5 jaar mee experimenteren, en met succes.
Hieronder treft u de tekst en enkele slides van de presentatie:
Slide 1 van 15:
Mijn naam is Jean-Paul Close. Ik ben de grondlegger van Sustainocratie. Dat is een nieuwe democratie die gebaseerd is op echte menselijke kernwaarden, zoals onze gezondheid, kwaliteit van het leven, goede voeding en onze productieve relatie met de natuur.
Maar ook de gezonde manier van het aansturen van onze maatschappij.
Slide 2:
In Brabant experimenteren we hier al mee sinds 2009 via de Stichting Stad van Morgen. Na 5000 jaar maatschappij geschiedenis zien we hoe pervers steden omgaan met besluitvorming rond menselijke kernwaarden. Steden zijn namelijk nooit bedacht vanuit duurzame menselijkheid, milieu of gezondheid……
Slide 3:
….maar altijd vanuit verdediging, uitbuiting, speculatie en handel. De stad is daarnaast uiterst kwetsbaar omdat het structureel afhankelijk is van goederen van buiten de stad. Goederen zijn “waarden” die men koopt met geld. De stad speculeert met gebouwen, grond en handel uit belastbaar geldbelang. De politiek van geld en economie staat zo bestuurlijk centraal, de mens niet, en maskeert alle kwetsbaarheid vraagstukken.
Slide 4:
Kijk naar Eindhoven. In 1486 stonden er nog maar 6 huizen omdat alles was geplunderd? In 1800 was de gemiddelde levensverwachting slechts 30 jaar door de vervuiling van de textiel en tabaksindustrie. In de jaren 90 werd Brainport opgericht wegens de economische kwetsbaarheid door afhankelijkheid van Philips en DAF.
Slide 5:
De bestuursvorm in de stad is gebaseerd op een hiërarchie waarin politiek en economie de geldafhankelijkheid reguleert, niet ons geweten. De grote gevolgen op mens en natuur worden eerst ontkend om daarna als kostenpost opgevoerd te worden in de bureaucratie via belasting en regelgeving met toepassing van kostbare remediale reparatie maatregelen (bijvoorbeeld het zorgsysteem). Dezelfde geldgedreven bestuursvorm regeert ook het land (alsof het een stad betreft).
De sturing overheest de menselijke motivatie vanuit politiek en economie, niet ethiek en zelfcorrectie
Slide 6:
Stadsgerelateerde politiek en economie zijn zo al ruim 5000 jaar alles bepalend (ook landelijk), niet gezondheid of andere kernwaarden van het menselijke bestaan. Maar wat heeft de provincie dat een stad niet heeft? Het platteland! Wat is het belang van het platteland voor de stad? Waar komen de echte waarden vandaan waar een stad structureel van afhankelijk is? Niet uit de stad, integendeel.
Slide 7:
Bedenk bijvoorbeeld hoeveel uw stad uitgeeft aan vervuilend verkeer, asfalteren, cement, bouwwerken of beton uit economisch belang? En hoeveel in verhouding om een gezonde leefomgeving of zelfvoorziening te creëren? Als de stad gezond wil worden moet de 5000 jaar oude bestuursmentaliteit volledig op zijn kop, maar ook de manier waarop de stad zich met het platteland verhoudt.
Slide 8:
Het hele economische systeem blijkt uitsluitend ongezonde, vervuilende activiteiten te belonen en een hebzuchtige mentaliteit. Huidige stadsgerelateerde politiek en economische regelgevingen handhaving wil gezondheid zelfs vaak dwarsbomen uit economisch belang. Dit ondanks een landelijke grondwet die zogenaamd de mens veilig stelt tegen het perverse systeem.
Slide 9:
Kortom, voor gezonde verstedelijking dient een nieuw sturingsmechanisme te komen voor stad en regio. Als wij dat zelf niet doen dan grijpt de natuur in door middel van enorme catastrofes. Belangrijk is allereerst dat de steden zich onderdeel gaan voelen van een groter geheel en vanuit die context een nieuwe relatie aangaan met bijvoorbeeld de provincie.
Slide 10:
De grootste innovatie aller tijden is de dus niet technologisch noch sociaal maar de integrale verandering van onze maatschappelijke structuren, prioriteiten en verantwoordelijkheden. Dat is niet gemakkelijk. Maar we doen het wel. Hier, in deze zaal. De oplossing die we in Brabant hebben bedacht en samen uitproberen is even simpel als effectief.
Slide 11:
De eerste stap is dat de oude politieke en economische sturing vrijwillig een stap opzij doet als het gaat om de kernwaarde “gezondheid”. In plaats van sturend wordt de overheid faciliterend voor integrale vernieuwing, inclusief zichzelf. Een partner in plaats van de overheersende baas. Dan ontstaat ruimte voor ongekende innovatie.
In de ruimte die ontstaat positioneert de Stad van Morgen haar Sustainocratische samenwerkingsprocessen
Slide 12:
De sturing wordt overgenomen door de vele grote wereldwijde uitdagingen rond menselijke kernwaarden. Deze trachten we eerst lokaal op te lossen volgens onze eigen inzichten en prioriteiten. In AiREAS richten wij ons bijvoorbeeld SAMEN op gezondheid en luchtkwaliteit. In FRE2SH leggen we SAMEN een nieuwe relatie tussen stad en platteland op basis van gelijkwaardigheid in plaats van economische ondergeschiktheid.
Slide 13:
Door nieuwe sturing verandert de publieke motivatie. Iedereen wordt integraal betrokken bij de uitdagingen, kernwaarden én verantwoordelijkheden. Sustainocratie creëert kernwaarden gedreven innovatieve samenwerking tussen burgers, de lokale overheid, de wetenschap én innovatief ondernemerschap. AiREAS is het bekende voorbeeld.
Slide 14:
De gevolgen van deze aanpak zijn dat we ongekende, innovatieve oplossingen bedenken én op onszelf toepassen. De stad én het platteland worden weer productief in plaats van alleen consumptie gedreven. Dat hebben we de laatste 5 jaar bewezen. Tegelijk ontstaat een gezondere leefomgeving voor onszelf én een geheel nieuwe wereldeconomie die we vanuit Brabant introduceren.
Slide 15:
De vragen die we ons kunnen stellen vandaag zijn: Als we gezondheid als kernwaarde oppakken waar leggen we onze prioriteiten projectmatig? Als het oude bestuur opzij stapt en faciliteert, wie dient zich te betrekken bij elk van de projecten? Als politiek en economie niet sturend mogen zijn met welk waardesysteem belonen we de deelnemende partijen? Hoe borgen we de resultaten om ze wereldwijd uit te vergroten in een nieuwe economie?
Al jaren maak ik mij hard voor de coöperatieve samenwerking tussen woningbouw corporaties en de huurders. Het is een perverse economische gedachten in de stad dat de burger een financiële melkkoe is die via de noodzaak van leefmechanismen (voedsel, wonen, zorg, onderwijs) structureel uitgemolken kan worden. Een krappe huurvoorraad en totaal gebrek aan interactie met het verhuurbedrijf zorgt voor een makke huurder die al lang blij is met een woning en vooral geen schennis gaat schoppen uit eigenbelang. Dat daarvan geprofiteerd wordt door de verhuurders is duidelijk en die houden hun deuren zo lang mogelijk gesloten voor de invloeden van hun “klanten”.
De nieuwe woning-wet zou het mogelijk moeten maken dat huurders zich in coöperatief verband verenigen voor beheer, onderhoud en voorzieningen in hun panden MET de hulp van de woningcorporaties. Lees hier meer.
Laten we er vooral veel gebruik van maken zodat we ook onze energiezaken via dezelfde gemeenschappelijke belangen tot een oplossingen kunnen brengen en de gezinskosten structureel kunnen verlagen. Ruimte is geschapen, we zijn benieuwd naar de bevindingen, de weerstand die men aantreft en vooral de goede voorbeelden die we kunnen delen met elkaar.
Er is veel gaande in onze wereld van bewustwording en bijbehorende gedragsaanpassingen. Zo heb ik al jaren geen auto meer en doe alles met de fiets en het openbaar vervoer. Als ik dan ooit eens een keer een auto nodig heb dan kan ik die lenen van familie of kennissen, of is een andere vorm van leenoptie mogelijk. Het kan ook dat ik gewoon een keer “nee” zeg wanneer het weer niet mee zit of er andere belemmeringen zijn waardoor mobiliteit moeilijker is. Dan maken we de afspraak voor een andere datum. Simpel.
Ik ben niet alleen in mijn overwegingen. De Stad van Morgen zit er vol mee en geniet zelfs van allerlei ontwikkelingen die rondom deze nieuwe maatschappelijke beleving ontstaat. Denk aan de recente Van Gogh route om waarde-gedreven ondernemerschap met elkaar te verbinden. Of de suggestie van een autoloze zondag rondom de Marathon van Eindhoven.
Ook landelijk wordt er gekeken naar de veranderende werkelijkheid en druk uitgeoefend op bestuurders die ons dienen te faciliteren met een aangepaste infrastructuur. Op 14 september start daarom Milieudefensie samen met de fietsersbond een onderzoek middels een App. Men gaat kijken hoe en waar of wanneer we ergens fietsen. Hoe meer mensen meedoen des te intenser we de vele fiets patronen kunnen zien.
Het problematische besef dat onze huidige maatschappijvorm onhoudbaar is geworden door de enorme consequenties waar we een antwoord op dienen te vinden dwingt tot een transitie zonder precedent in de geschiedenis van onze landen én de mens. Hoe heeft het zover kunnen komen en waar zit de oplossing? Daar houden we ons in de Stad van Morgen al sinds 2009 mee bezig en ikzelf al veel langer. Naast eigen werk gebruik ik graag andere bronnen van inspiratie om tot inzichten te komen. Zo kwam de katholieke kerk (de oudste hiërarchische organisatievorm ter wereld) met de 3 niveaus van een menselijke samenleving. Het blijkt interessant om die in de transitie context te plaatsen.
De situatie die we kennen is deze:
De tekening toont een gelaagde samenleving waarin de bevolking (motivatieniveau) overvleugeld wordt door de sturende laag. De hoogste laag, die van de bewustwording en reflectie, wordt door de bestuurlijke laag geblokkeerd voor “het volk”. Bestuurders bepalen hoe we onderwijs krijgen, wat er betaald wordt met ons belastinggeld, hoe we het nieuws voorgeschoteld krijgen, maar ook hoe en met welke dynamiek we omgaan met de grote uitdagingen van deze tijd, enz. Deze laag wordt echter met name door korte termijn economische en politieke belangen aangestuurd. Ethiek wordt getoetst aan de belangen van die middenlaag waardoor de prioriteiten vaak evenredig worden afgestemd, niet proactief en innovatief maar kostbaar afwachtend en reactief, met alle huidige gevolgen van dien.
We zijn er echter allemaal over eens dat deze vorm van blokkerende, sturende tussenlaag het maatschappijbelang niet meer dient wegens de enorme consequenties (zie grijze wolk) waar het amper tot geen antwoord op heeft, vooral omdat het mede veroorzaker is ervan. Lang heeft men de issues nog kunnen verdoezelen door de belastingdruk en bureaucratie te verhogen of de consequenties uit machtsbelang te ontkennen maar uiteindelijk blijkt dat onhoudbaar. Zelfs bestuurders beseffen nu dat meegaan in ingrijpende verandering betere resultaten oplevert dan het blokkeren ervan. In verschillende gebieden (zoals de stad Eindhoven en Provincie Noord Brabant) zien we dat de bestuurders een stapje opzij doen, hun machtspositie opheffen om met autoriteit open te gaan staan voor een brede dialoog en innovatieve samenwerking. Hierbij staat ook het functioneren van de bestuurslaag zelf ter discussie. Zoiets doe je niet zelf maar samen met de andere maatschappelijke actoren die met elkaar duidelijke richtlijnen formuleren die voortkomen uit een nieuw maatschappijproces.
Het nieuwe plaatje ziet er dan zo uit.
In plaats van een hiërarchie ontstaat een proces-gedreven cocreatie, een samenwerking, waarbij het motivatieniveau (de mensen in de maatschappij) structureel betrokken wordt bij de grote ethische vraagstukken (het overwegingsniveau). In feite wordt de maatschappij opengebroken doordat de dogma’s een stap opzij doen en ruimte creëert voor integrale vernieuwing gebaseerd op bewustwording, empathie en cocreatie (bijvoorbeeld “de nieuw faciliterende overheid” en “nieuwe waarde-systemen in plaats van bank-schuld-dominantie”).
Stad van Morgen is mede aanjager van dit proces door al sinds onze oprichting in de “ongedefinieerde” ruimte, die in het midden ontstaat, te gaan staan en een onafhankelijke uitnodigende én verbindende rol te gaan spelen tussen de 3 niveaus die elkaar nu open en transparant beïnvloeden. Alle niveaus worden zo ineens op een geheel andere manier met elkaar gerelateerd dan in de hiërarchie van voorheen. Daar moet iedereen aan wennen, juist omdat de verhoudingen van autoriteit zich anders manifesteren dan toen er sprake was van macht. Niemand is meer de baas, iedereen heeft een vorm van autoriteit. De grote wereldwijde en lokale uitdagingen zijn nu sturend en ieder (groot of klein) draagt zijn/haar steentje bij op basis van inzet en gelijkwaardigheid.
Van lokaal naar wereldwijd
In Eindhoven hebben we deze ervaringen al sinds 2009 op kunnen bouwen, onder andere met de coöperaties AiREAS en STIR Academy. We hebben de cyclus al een keer geheel doorlopen waarbij elke deelnemer, inclusief de oude sturende organen, integraal veranderingen hebben doorgemaakt door ze onderling en met een hoger doel af te stemmen. Dit is een enorm precedent dat we nu ook gedocumenteerd wereldwijd naar buiten brengen.
Ondertussen is de Katholieke Kerk, met de charismatische en visionaire Paus Franciscus, de eerste wereldwijde organisatie die het goede voorbeeld geeft middels een encycliek en haar sturende dogma’s loslaat door uit te nodigen tot multidisciplinair dialoog en innovatie van alles tegelijk. Met dit precedent opent zich een nieuwe wereld waarin de hiërarchie een pas opzij doet en plaats maakt voor integrale samenwerkingsverbanden waar we als Stad van Morgen zoveel ervaring mee op hebben gebouwd. Het is een mooie voedingsbodem om de initiatieven met lokale partners uit te vergroten.
De grootste uitdagingen van deze tijd zijn geformuleerd in de bedreiging van klimaatverandering, algehele vervuiling, uitdroging van de Aarde, de bijbehorende enorme massa migraties van armoede naar vermeende kansen, enz. En al deze bedreigingen komen paradoxaal voort uit een maatschappelijke structuur en cultuur waar wij “zekerheden” aan ontlenen. Als wij de bedreigingen aan willen pakken moeten wij de maatschappelijke structuur en cultuur, inclusief de vermeende zekerheden, opzeggen om te kunnen werken aan een nieuwe wereldwijde balans. Maar dat kan niet omdat we gedwongen worden vast te houden aan de oude structuur omdat we daar zogenaamde schulden in hebben opgebouwd die ons ten laste worden gelegd, we afhankelijk zijn van het systeem voor voeding, huisvesting en ander basiszekerheden, en dit alles wordt gereguleerd door een geldsysteem waar wij wettelijk solidair in moeten participeren om zorg terug te krijgen ook al weten we dat dit systeem de Aarde, het klimaat, de natuur en de samenleving kapot maakt. We leven in een omgeving van gedwongen onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen daar waar onze bewustwording ons toe leidt. Als we individueel loslaten is er geen ruimte voor zelf of samen-redzaamheid door sociale en structurele innovatie. Als we vast blijven houden zijn we medeplichtig aan de algehele vernietiging van alles wat ons heilig is, wegens angst, gevoel van onvermogen en korte termijn eigenbelang. We worden gegijzeld door dit gedwongen onvermogen.
Bewustwording
Dit alles dringt pas tot ons bewustzijn door wanneer we in een fase aan zijn geland waarin het systeem zelf ons op het randje van het onvermogen heeft geplaatst omdat de werking ervan geen betrokkenheid van ons meer kan verlangen omdat het geen verbindingen meer biedt (bijvoorbeeld arbeid). We komen emotioneel en functioneel los te staan van de structuur en alleen verbonden via de geld-zekerheden die ons nog tijdelijk worden aangeboden in ruil voor onze systeem solidariteit (waar macht aan is verbonden), een vorm van gedwongen apathie. De mens is echter een actief wezen waarbij zowel onvermogen als gebrek aan activiteit uiteindelijk leidt tot crisis in de vorm van echtscheidingen, gebrek aan positief zelfbeeld, zelfmoordneigingen, verslavingen, enz. Men kan die onderdrukken door de hersenen op nul te zetten en de emoties te verdoezelen door (vaak boos een gefrustreerd) te verwijzen naar de verantwoordelijkheden van het systeem zelf naar ons toe (zogenaamde mensenrechten zonder persoonlijke bijdrage). Men kan ook de persoonlijke nullijn doorbreken en op zoek gaan naar ruimte om de vernieuwing mede vorm te geven in de groepen die ontstaan met doelgerichtheid, passie en medeleven rond de uitdagingen in plaats van de zekerheden (die al snel als onzekerheden worden ervaren).
Stad van Morgen
Al sinds 2009 groepeert de Stad van Morgen (Stichting STIR) mensen die deze nullijn zijn doorgebroken. Dat zijn niet alleen individuen die door de oude cultuur zijn uitgespuugd maar ook mensen in leidinggevende posities binnen organisaties die ook op het randje van het gedwongen onvermogen zitten door de verschillende verplichtingen waar ze aan moeten voldoen en het gebrek aan mogelijkheden om ze waar te maken. Leidinggevenden gaan dan op zoek naar vernieuwende inspiratie en mogelijkheden en komen al snel terecht bij de initiatieven van de Stad van Morgen. Zo zijn er wethouders, bedrijfsdirecties en wetenschappers die zich komen laten inspireren of zich proactief verbinden aan initiatieven omdat ze daar de bronnen vinden voor de vernieuwing van hun eigen instelling en genoegdoening in hun eigen verantwoordelijkheden.
Stad van Morgen is dan een katalysator tussen de grote uitdagingen van deze tijd, het opbreken van het gedwongen onvermogen en de opbouw van argumentatie en waardecreatie van de integrale vernieuwing. Aangezien de Stad van Morgen mensenwerk is dat zich vertaalt in professionalisering van de maatschappelijke transformatie, zijn alle mensen welkom die een persoonlijke bijdrage kunnen leveren aan de processen, de een vanuit talent of inzet, de ander vanuit macht, middelen of autoriteit. Dankzij de aanwezigheid van de Stad van Morgen is het gedwongen onvermogen relatief geworden aan persoonlijke keuzes. De dwang van de oude structuur zal zich niet opheffen als er geen aanvaardbaar alternatief voor in de plaats komt. Dat alternatief ontstaat niet zomaar. Stad van Morgen plaatst zich op het fundament van het alternatief dat zich spiegelt aan een nieuwe definitie van welzijn en duurzame menselijke vooruitgang:
“Samen blijven werken aan een gezonde, vitale, veilige, zelfbewuste en samen-redzame menselijke samenleving binnen de aldoor veranderende context van onze natuurlijke omgeving” (Sustainocratie).
Door samen de nieuwe samenleving op te bouwen op dat fundament hevelen we stapsgewijs de bruikbare onderdelen van de oude samenleving over naar het nieuwe formaat en bijbehorende opbouwende zekerheden. Langzaam vervalt de dwang van het oude en ontwikkelt zich de cohesie van de nieuwe. Alle deelnemers ondergaan een geheel eigen transformatie waarin oude zekerheden van afhankelijkheid plaats maken voor nieuwe die door eigen verantwoordelijkheid zijn gecreëerd.
Huidige opties:
Stichting STIR: overkoepelend transformatief onderzoek, uitproberen, evalueren, meten en communiceren. (Zo is sustainocratie ontstaan)
Stichting STIR is overal actief waar voldoende mensen tot groepsvorming over willen gaan.
Deze leercoöperatie werkt op Europees niveau middels allerlei samenwerkingsverbanden en lokaal ge-managede STIR HUBS
Deze coöperatie heeft vele Micro’s (korte leerervaringen) en de School of Talents gericht op mensen met speciale talenten zoals dyslexie, adhd ….
FRE2SH city farm coöperatie:voor lokale productiviteit en consumptie van de menselijke basisbehoeften op basis van betrokkenheid, eerlijke verdeling en kwaliteit.
Er is een FRE2SH city farm in Breugel (nabij Eindhoven) en verschillende proposities in de Brabantse natuur.
Er zijn verschillende FRE2SH initiatieven in wijken van Eindhoven.
TWIP is een apart initaitief
Verbinden is eenvoudig, commitments waarmaken doen we samen.
Nu ik de strategische agenda van AiREAS aan het opsommen ben om te delen met alle leden van deze dynamische gezonde steden groep, valt mij op hoeveel lijnen er uit staan, in Eindhoven, Breda en Helmond maar ook nationaal, in Europa en zelfs met China.
Alle ogen op AiREAS komt dan helemaal tot uiting toen ik probeerde AiREAS Eindhoven samen te vatten in een enkel creatief beeld. Daar komt ook iets uit dat lijkt op een oog. Kijk zelf:
Blauwe ogen doen het goed in de Stad van Morgen
Dat geeft tegelijk betekenis aan thema’s als “de kijk op de wereld” of “perceptie” dat ons allen beïnvloedt in ons dagelijks functioneren. Kan dat ook op stadsniveau? Met de juiste bezieling en uitdagend hoger doel wel blijkbaar. Door dat oog ontstaat een kijk en verwerkingsproces dat alle inwoners en bezoekers van de stad aangaat én betrekt. Het geeft zintuigen aan een stad en als eco-systeem reageren we daarop.
De andere initiatieven van de Stad van Morgen vertegenwoordigen bij nader inzien juist geheel andere organen:
FRE2SH is minder een oog en meer de creatieve handen waarmee de groep zich voorziet in haar basisbehoeften in samenhang met kennis, vaardigheden en de natuur.
STIR Academy is daarbij vooral ons stemgeluid en de manier waarop we communiceren met anderen om zo ons leerproces te versterken met inspiratie, innovatie en implementatie (triple “i”) terwijl wij dat ook met de anderen doen.
SAFE is ons zesde zintuig dat ons verbindt met de spirituele kracht van onze natuur en op zoek gaat naar evolutie en veiligheid.
Stad van Morgen zelf is dat gebiedsgebonden lichaam waarin alles (oog, handen, stem, gevoel) een oorsprong en plekje heeft en gedragen wordt in een eigen evolutionaire ontwikkeling alsof we een fysieke werkelijkheid zijn, een organisme en identiteit, binnen en vanuit onze cocreatie dynamiek.
En dat misschien ook echt zijn, een nieuwe soort……
In AiREAS is het begrip ontstaan van “het onzichtbare zichtbaar” maken zodat wat we zien ook onderdeel wordt van onze werkelijkheid en dus ook van de manier waarop wij omgaan met ons leven en welzijn in harmonie met onze omgeving. In AiREAS gaat het om de kwaliteit van de lucht die we inademen. We redeneren dan al snel op moleculair niveau en het gedrag van gassen, materialen en bacteriën in de lucht die wij in ademen. Maar ook ons voedsel is zo’n belangrijke samenhang van elementen waarvan we vaak geen weten hebben en die door onwetendheid, domme of criminele (economische) organisaties wordt gemanipuleerd vanuit allerlei belangen.
Chemische vervuiling
In dit filmpje legt een deskundige uit wat de effecten op moleculair en bacterie niveau zijn van een product dat door een grote multinational wordt verkocht:
Het kan ook anders
Hier ziet u een filmpje uit Drente met onze eigen oerbacterie deskundige Frodo en vader Piet Dekkers.Zij wonen ondertussen al geruime tijd in de buurt van Eindhoven met hun waardevol activiteit:
Het is helemaal niet vreemd dat in co-creatie processen speciale gevoelens tussen personen ontstaan die veel verder gaan dan pure zakelijkheid. Men is bezig met een passievolle creatie, een hartstochtelijke ontmoeting met een hoger doel. Zo’n uitgangspunt staat in het gevoelsleven van een natuurlijke persoon niet ver van seks en erotiek. Per slot van rekening is de ultieme cocreatie tussen jong volwassen personen de versmelting van genen die leiden tot een nieuw leven, een kind. Die intimiteit van extase wordt ook ervaren als men samen een prachtig muziekstuk weet te produceren, als perfect dans-duo de vloer op gaat of in teamverband het schijnbaar onmogelijke weet te presteren.
Erotiek van spiritualiteit
In de wereld van verduurzamende verantwoordelijkheden in groepsverband treden evenveel mannen als vrouwen op, soms zelfs meer vrouwen, en van alle leeftijden. Dit in tegenstelling tot de strakke hiërarchie van sociaal economische piramides van macht die vooral mannelijkheid uitstralen en waaruit seksualiteit totaal is verdwenen in het operationele vlak, en zelfs wordt geweerd, ook al wil de macht zelf een bepaalde erotische aantrekkingskracht uitoefenen wegens de vermeende zekerheden die het biedt. Die gevoelens zijn anders dan wanneer men in een cocreatie proces zit. Het een is de verleiding van het ondergeschikt maken in een afhankelijkheid rol en zich opofferen in wederkerigheid voor persoonlijke zekerheden. De andere, in de cocreatie, is vergelijkbaar met de puberale aantrekking op basis van gelijkwaardigheid dat gepaard gaat met het laten ontstaan van nieuw leven. Op moleculair en hormonaal niveau worden dezelfde prikkels aangespoord, ongeacht leeftijd, waardoor er een onderlinge adoratie ontstaat dat gemakkelijk verpersoonlijkt kan worden maar vaak alleen is verbonden aan het doel dat men nastreeft. Onze fantasie en herinneringen doen de rest.
Dat neemt niet weg dat in intense co-creatie processen individuen elkaar niet in liefde zouden kunnen vinden. Zij zullen de persoonlijke lust moeten ontrafelen tussen het hogere doel en die van de betrokken persoon of personen. Paradoxaal gaat het dan om de intieme persoonlijke vraag of men zich in erotiek aangetrokken voelt tot het groepsproces en hoger doel, of aan de energie van een van de deelnemers? De erotische gevoelens worden veroorzaakt door de sterke energetische verbintenissen die mensen onderling tot cocreatie brengen. Dat noemen we de string-theorie dat grappig genoeg niets te maken heeft met kleinschalig ondergoed maar met muzikale ritmes. Onze rationele weergave van schijnbaar onverklaarbare intense seksuele emoties vergelijken dit met wat we meemaakten toen we als puber verliefd werden. Zo ontstaat dat gekke onderbuik gevoel als men bij bepaalde personen komt en de intense wens om weer in elkaar’s nabijheid te verkeren, ook al kan er van onderlinge tastbaar gemaakte fysieke liefdes relaties geen sprake zijn.
In de Stad van Morgen maken we dat constant mee. Het is een uiterst positief gevoel, een wens om elkaar te omhelzen en te knuffelen zonder dat daar iets vreemds achter gezocht hoeft te worden. Veel ontmoetingen hebben dan ook een enorm knuffel gehalte dat de banden alleen maar versterkt. Soms gaat het verder en vinden mensen elkaar op persoonlijk vlak en ontstaan er persoonlijke relaties. Soms ook zijn er experimenten die erop gericht zijn om de gevoelens te plaatsen door voor elkaar en zichzelf duidelijk te maken wat nu wat is? Maar 99% van de tijd houdt men de erotiek voor zichzelf in het pure besef dat het heerlijk is om deze band te ervaren en tot uitersten te laten ontspruiten in de processen zonder dat het de individu zelf noch de anderen verwart of verstoort. Men geniet alleen en van de groep en verwerkt de extase zelfstandig en zo vaak mogelijk in puur intiem genot. Uiteindelijk is het cocreatie resultaat de ultieme extase, in het huwelijk en ook in onze multidisciplinaire groepen.
Stad van Morgen 