2018 het jaar van verschillende werkelijkheden

Even twee korte illustratieve voorbeelden voordat we naar 2018 en nieuwe werkelijkheden gaan.

Hoe vertelt een aap aan een vis hoe het is om in bomen te klimmen? Voor een aap is dat moeilijk uit te leggen aan de vis. Voor de vis ook erg lastig om te begrijpen. Ze leven in twee verschillende werelden. De vis en de aap munten uit in hun eigen leefomgeving, context en gedrag maar kunnen zich de werelden van elkaar moeilijk voorstellen omdat het niet tot hun dagelijkse beleving behoort. Ze zouden elkaars bestaan zelfs kunnen ontkennen.

Zo is er ook het verhaal van de platlanders. Dat zijn denkbeeldige wezens die in een twee dimensionale wereld leven. Er is in die wereld geen omhoog of omlaag. Alleen heen en weer, vooruit en achteruit. Hoe leg je deze platlanders uit dat er een derde dimensie bestaat waarin we ook diepte kunnen waarnemen en structureren? Dat in die 3D zelfs oneindig veel 2D werelden parallel en door elkaar heen lopen? En dat die werelden ook geen voorstelling hebben van het bestaan van elkaar? Elk van die platlanders is daarom in staat het bestaan ervan te ontkennen.

Als we het hebben over Sustainocratie als maatschappijvorm zien we deze verhaaltjes ook terugkomen op menselijk niveau. Sustainocratie is een andere werkelijkheid dan we generaties lang gewend zijn en ons is aangeleerd. Het is tevens een nieuwe dimensie die aan onze samenleving is toegevoegd. Dat is nieuw en lastig te bevatten. Het vergt amper uitleg voor degenen die het snappen door te leven vanuit deze nieuwe dimensie en dit bewustzijn. Het is veel lastiger voor de mensen die het al dan niet tegenkomen en nog blijven redeneren vanuit de beperkingen van hun gangbare levensdynamiek. Ze zullen de Sustainocratische uitleg spiegelen aan hun bekende belevingswereld. Dat werkt niet. Net zo min als een vis in een boom kan klimmen door in het water te blijven zwemmen.

Waarom zou een aap een vis willen overtuigen? Of 2D de 3D wereld moeten willen snappen? Dat is inderdaad helemaal niet nodig. Tenzij er in die ontwikkeling duidelijke voordelen te behalen zijn. Dat is een van de redenen waarom nieuwe werkelijkheden zoals de Sustainocratische versie hun intrede hebben gedaan. De gangbare (oude) menselijke werkelijkheid maakt onze leefomgeving kapot, vernietigt onze onderlinge relaties en die met de natuur. Bewustwording “dat het anders moet” is al een stapje in de richting van een nieuwe dimensie van verbondenheid en gedragsaanpassing.

Het voordeel van de mens is dat we in staat zijn te evolueren in bewustzijn (gewaarwording en nieuwe dingen snappen) waardoor nieuwe dimensies zichtbaar worden of we ons gedrag aanpassen door nieuwe inzichten of omgevingen. Kortom we kunnen van zwemmen evolueren naar bomen klimmen en beide leren beheersen. We zijn ook in staat 2 en 3 dimensies te beredeneren en hebben tevens de mogelijkheid te evolueren naar 4 en 5D bewustzijn. De mens heeft deze ongekende evolutie mogelijkheden tijdens het leven zelf. Dat betekent tevens dat er mensen zijn die hierin verder zijn dan anderen.

Zo ontstaat een situatie waarin verschillende werkelijkheden door elkaar gaan lopen, met elkaar botsen of elkaar versterken. Dat geldt niet alleen voor de individuele mens maar ook voor instellingen, overheden en bedrijven.  In 2018 manifesteert zich de nieuwe dimensie die structureel (niet meer ad hoc) naast de oude komt te staan.

MDE lijstje

Einstein zei “je moet de spelregels snappen en daarna beter spelen dan de rest”. Begrijpen houdt verband met de context van waaruit we redeneren. In Sustainocratie redeneren we nu eenmaal vanuit de evolutie van de mens via kernwaarden zoals gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en onze 4 dagelijkse natuurlijke behoeften (eten, drinken, energie en lucht). Dat is anders dan redeneren vanuit geld of macht.

* Geld en politiek gaat niet over leven

* Sustainocratie gaat wel over leven

Zo zei wijlen Johan Cruyff terecht eens “je gaat het pas zien als je het doorhebt”. Anders blijft het abracadabra. Iemand die goed is in basketbal hoeft nog niet uit te blinken in voetbal ook al is het allebei “sport”. Dat geldt ook voor maatschappij modellen. Er zijn meerdere opties ook al denken we vaak van niet, of wordt ons dat opgedrongen door machthebbers. Zie dit filmpje over de manipulatie waar we constant aan onderhevig zijn:

In Sustainocratie plaatsen we “de mens” centraal in ons denken en handelen. Het gaat om het welzijn dat we samen creëren, onze continuïteit en evolutie als soort. Dan gelden ineens heel andere regels dan in de huidige politiek economisch aangestuurde situatie waarin we afhankelijk zijn gemaakt van een kostbare hiërarchische structuur. Voor velen bestaat echter alleen die ene politiek en economische werkelijkheid en afhankelijkheid. “Het is zoals het is”, zegt men gemakshalve. Daar spiegelt men alles mee alsof de voetballer basketbal wil spelen met uitsluitend voetbal regels. Dat kan natuurlijk niet. Het is niet zoals het is, het is zoals wij het interpreteren en er naar handelen. Grote uitdagingen zoals vervuiling, ontbossing, vernietiging van leven op Aarde, armoede, ongelijkheid, klimaatverandering, ziektes, enz zorgen ervoor dat we anders gaan denken. En daar horen andere modellen of gedragspatronen bij.

2018 staat derhalve in het teken van nieuw maatschappelijke structuren die eerst naast elkaar functioneren door de betrokkenheid van drie groepen mensen en instanties:

  • Zij die vasthouden aan de politieke economische werkelijkheid en hun gefragmenteerde rol daarin
  • Zij die structureel meegaan in niveau 4 participatie (zoals Sustainocratie) ,  redenerend en handelend vanuit een holistische benadering en samenhang
  • Zij die tussen beide werkelijkheden blijven hangen

Deze situatie zullen we ook tegenkomen in de raadsverkiezingen waarin menselijke kernwaarden en cocreatie tot de politieke agenda zijn doorgedrongen. Kijk bijvoorbeeld naar het Brabant Gezonder programma. Steeds meer burgergroepen staan op en nemen zelf verantwoordelijkheid voor de leefomgeving en zoeken samenwerking met bestuurlijke organen. Ook het politiek economische bolwerk kan niet anders dan de samenwerking aangaan uit algemeen belang en omdat men niet verwijtbaar wil zijn voor de problemen die aantoonbaar uit de oude agenda’s zijn voortgekomen. De nieuwe werkelijkheid wint derhalve aan stroomversnelling. Maar er zijn tevens regio’s waar zogenaamde Trump effecten mogelijk zijn door de druk van conservatieve kapitalisten die hun positie ondermijnt zien raken. Deze effecten worden door Otto Scharmer (Theory-U) gerelativeerd in zijn recente blog bijdrage. Hij ziet het als stuiptrekking en voorbode van structurele verandering.

Kortom, en concluderend, de nieuwe werkelijkheden manifesteren zich, laten zich zien en winnen terrein vanuit zelfbewuste deelname van steeds meer burgers, bestuurders, bedrijven en instellingen. Dat levert zowel spanningen als een positieve flow op maar in 2018 zullen ze voor het eerst structureel naast elkaar gaan staan en de contrasten uitvechten in de evolutionaire strijd om ons voortbestaan. Ook de natuur zal er een schepje bovenop blijven doen waardoor het weer een boeiend jaar wordt vol bedreigingen en kansen. Hoe we ermee omgaan bepaalt uiteindelijk onze eigen flow.

Zelf heb ik de keuze al ruim 20 jaar geleden gemaakt als persoon. Sinds 2009 is de Stad van Morgen ontstaan als verzamelplek voor mensen en instantie die cocreatie vanuit menselijke kernwaarden verder innovatief vorm willen geven. En sinds 2012 bestaat de naam, vorm en kader onder de gemeenschappelijke noemer van Sustainocratie dat zich uit in niveau 4 bewegingen als AiREAS, FRE2SH, COS3I en School of Talents in Eindhoven, Brabant, Nederland, Europa en de hele wereld. Gezien deze evolutie zal wat mij en ons betreft, als collectief aan de kant van Sustainocratie, 2018 een prachtig jaar worden.

Burger belangenverenigingen kiezen voor AiREAS

Leuke ontwikkeling in AiREAS met burger belangenverenigingen. Misschien ontstaat zo een landelijk netwerk

AiREAS

Allerlei burger belangenverenigingen vragen de laatste tijd aan hun eigen gemeenteraad om middelen. Zij willen zelf een meetnetwerk in hun wijk of buurt aanleggen voor het inzichtelijk maken van de luchtkwaliteit en geluidoverlast. Zij willen een gezonde leefomgeving en weerstand bieden tegen schadelijke ontwikkelingen. Zij vertrouwen de keuzes van de overheid onvoldoende om het zomaar over te laten aan hen. De gepubliceerde inzichten van AiREAS over onze eigen burger betrokkenheid bij onze eigen blootstelling aan luchtvervuiling helpen hierbij.

De Eindhovense wethouder heeft voor de ontwikkeling van het meetnetwerk voor de 21 omliggende gemeenten de Omgevingsdienst Zuid Oost Brabant omarmt. Dit in plaats van het politiek en commercieel onafhankelijke AiREAS, waar Eindhoven en de provincie 6 jaar mee heeft samengewerkt in Eindhoven, Breda en Helmond. Daar zijn argumenten voor te bedenken die de keuze rechtvaardigen. Zoals de complexiteit van het uitrollen van een meetnetwerk en het overtuigen van 21 gemeenteraden…

View original post 462 woorden meer

Workshop 4 x winst ondernemen

Top workshop voor ondernemers maar ook ondernemende ambtenaren, startups en afdelingen van grotere bedrijven.

Participerend leren in de participatie maatschappij

Workshop

ondernemerschap 21ste eeuw toepassen

7 december – Eindhoven – 1 of 3 dagen

De vijf kernprincipes voor succesvol ondernemen in de 21ste eeuw, die in 2005 voor het eerst zijn gepubliceerd, zijn de basis geworden voor vele moderne bedrijfsplannen in grote en kleine organisaties. Daar is in 2009 het 4 x winst principe aan toegevoegd hetgeen een revolutie teweeg brengt in het denken in waardemodellen en bijbehorende bedrijfsvoering. De stelling dat “vóór de 21ste eeuw we gebruik maakten van de mens en onze planeet voor bedrijfssucces en ná de 21ste eeuw we dienstbaar zijn naar mens en planeet” geeft een megatransitie weer in het uitvoeren van ondernemerschap in de tijd waarin we leven.

De workshop bestaat uit 3 dagen die verspreid zijn over de tijd zodat u de gelegenheid krijgt om de methodes toe te passen in uw eigen werkelijkheid en via de workshops feedback te krijgen en ervaringen…

View original post 66 woorden meer

De economie van waarden

Veel wordt er gepraat over de wens om anders met geld om te gaan. Maar hoe? De meeste modellen zijn een afspiegeling van de Euro en ook gericht op handel. Laten we eens een geheel andere versie uitproberen.

Waardecreatie is een principe waar we ons allemaal mee bezig kunnen houden. Het heeft niet alleen te maken met materiële zaken maar ook de zorg voor elkaar. Als we een eenheid van waarde koppelen aan de waardecreatie en deze eenheid laten vervallen zodra de waarde wordt geconsumeerd dan ontstaat er een circulair model van permanente overvloed.

Laten we dit eens doen met voorbeelden.

Mijnheer X helpt mevrouw Y met wat huishoudelijke taken omdat ze het zelf niet meer kan. Er ontstaat waarde in de vorm van een COS3I eenheid. Deze ontstaat uit het niets. Mijnheer X heeft nu een COS3I. Mevrouw Y is blij dat haar huistaken zijn gedaan.

Stadslandbouwer Z produceert een sla. Er ontstaat waarde in de vorm van een sla. Daar staat een COS3I tegenover. Die ontstaat uit het niets. Z heeft nu een sla en een COS3I wegens de waardecreatie.

Mijnheer X neemt de sla over en activeert zo de COS3I van Z. Doordat hij waarde consumeert komt zijn eigen COS3I te vervallen. Z heeft zijn COS3I nog. Die kan hij nu besteden aan waardeconsumptie.

Alleen bij waardecreatie ontstaan COS3I’s. Bij waardeconsumptie worden COS3I’s vernietigd. Als iemand wenst te consumeren zal hij of zij eerst voldoende waarde moeten creëren. Nooit vindt er uitwisseling van COS3I’s plaats, wel van waarden. Het aantal COS3I van iemand gaat omhoog of omlaag bij het creëren of consumeren van waarde.

COS3I’s worden geactiveerd bij het consumeren van de waarde die ze vertegenwoordigen. Sommige waarden zijn kortstondig maar anderen zijn duurzaam en langdurig, zoals een woning. De COS3I waarde van een woning is een latent vermogen dat pas beschikbaar komt als de woning als waarde wordt benut. Leegstand levert zo niets op.

In de COS3I wereld bestaat geen schuld. Een huis bouwen bijvoorbeeld is een en al waardecreatie door de bouwers. Zij ontwikkelen vrije COS3I’s door het huis af te maken als latent vermogen. Het verrichtte werk is waarde uitgedrukt in een huis. Maar het huis is zelf pas van waarde als het gebruikt wordt. Dan komen COS3I’s vrij.

Op deze manier hoeft er ook geen belasting betaald te worden. Het samen functioneren als gemeenschap bestaat uit het creëren van gemeenschappelijke waarden. Er ontstaan derhalve constant COS3I’s. Gebruik van gemeenschapsmiddelen gaat weer ten koste van de COS3I’s die men zelf heeft gecreëerd.

Zo wordt iedereen gestimuleerd om steeds waarde te creëren om op eenzelfde manier het te kunnen consumeren. Moderne ICT zoals blockchain kan helpen bij het fluctuatieproces van de eenheden, de erkenning van waardecreatie en consumptie.

De 10 (voor mij) opvallendste Balinese karaktereigenschappen 

Bali. Voor mij een stukje paradijs op aarde. De diversiteit. In natuur. In activiteit. In mogelijkheden. Zo wordt mijn bewuste hart ruimschoots gevoed in Ubud en verrast het me rijkelijk met nieuwe healthy hotspots en rete-opliftende yoga- en danspartijtjes. Zo heb ik in het noorden m’n favoriete off-grid plekjes en in het zuiden m’n stekkies om te genieten van rustige stranduurtjes. Mijn liefde voor het eiland geeft me de kans de Balinees en haar cultuur meer te ervaren en te beleven wat me de volgende 10, wellicht onverwachte, eigenschappen opleverde.

  1. Aardigheidsbriefing
    Alsof heel Bali een officiële briefing heeft ontvangen hun beste beentje voor te zetten als het gaat om toeristen; zo wordt er overal opvallend vriendelijk gelachen, hallo gezegd en als je niet uitkijkt de stoep voor je schoongeveegd. Alles om het ‘ons’ naar de zin te maken. Want wij hebben het geld. Wij kunnen hun leven in 1 klap ‘verbeteren’.
  2. Eerlijkheidsgehalte

En aansluitend op punt 2 voel ik regelmatig dat de lach nep is om vervolgens achter m’n rug om iets gekscherends te zeggen. Het voelt als een trucje. En persoonlijk geef ik de voorkeur aan mensen die zichzelf zijn; als ze geen zin hebben om te lachen, doe dat dan ook vooral niet.

  1. Familie als houvast

De Balinese cultuur is gebaseerd op compounds; iedere familie heeft zijn eigen familie-compound waar iedereen zoveel mogelijk blijft plakken. Behalve de dochters, zodra er voor hun een geschikte man is gevonden, vertrekt zij naar het compound van zijn familie. De man heeft de verantwoordelijkheid om te allen tijde zorg te dragen voor de ouders. Ze laten je dan ook niet echt toe binnen zo’n compound; het heeft iets mysterieus.

  1. Op zichzelf

En hoewel de Balinees aanvankelijk heel open lijkt (zie punt 1), ervaar ik het tegenovergestelde als waarheid. Ik vind ze niet toegankelijk. Althans niet echt. Alsof ik niet tot ze doordring. Alsof ik niet echt contact maak, buiten wat oppervlakkig geneuzel. Ik leer er geen eentje echt kennen. Het voelt alsof ze de buitenlander als een buitenaards object zien. Iets wat in ieder geval niet bij hun hoort en dat creëert een afstand; het is echt hun en wij. Het voelt bijna alsof ze iets te verbergen hebben.

  1. Offers

Het offerritueel gaat de hele dag door. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat worden er te pas en te onpas met wierook overladen offerbakjes geplaatst. Ik heb het idee dat dit inmiddels meer als een routine / verplichting voelt, dan dat er daadwerkelijk een intentie vanuit het hart komt. Ik kan me voorstellen dat de geëerde god een lichte voorkeur zou hebben voor een hartgedreven handeling, al is het maar 1x per dag. Maar hey, wie ben ik 😉

  1. Onwetendheid over afval en effect op het milieu

Er lijkt weinig bewustzijn over de impact van afval en plastic op de natuur. Tot voor kort bestond het gros van de verpakkingen nog uit organisch materiaal, maar samen met het massatoerisme heeft ook plastic haar intrede gemaakt. Probleem is echter dat de mentaliteit nog steeds hetzelfde is; alles wordt gewoon teruggeworpen in de natuur en dat begint zijn tol te eisen.

  1. Weinig lichamelijk contact

Ondanks dat ze altijd in groepjes zijn, zie je ze eigenlijk nooit aanhankelijk. Geen schouderklopjes, omhelzingen of wangenknijpers. En dat is gek eigenlijk, aangezien ze zo familiair zijn.

  1. Minder gelijkwaardigheid tussen man en vrouw

De vrouw lijkt hier nog steeds de ondergeschikte rol te genieten. Ze is dan ook voornamelijk in huis te vinden, terwijl de man buiten de boterham en de aandacht probeert te verdienen. Echter wordt er wel een andere beweging in de jongere generatie zichtbaar; ik zie respect van de jongemannen naar de vrouwen.

  1. Ze zeggen nooit waar het op staat

Ze vinden het lastig je recht in je gezicht de waarheid te vertellen en zijn ontzettend conflictvermijdend. En of het ermee te maken heeft dat ze hier amper vijanden hebben gekend en confrontaties daardoor minder zijn geleefd, ik ervaar een minimale hoeveelheid ballen. Alsof ze niet helemaal gaan staan voor wie ze zijn. Een gebrek aan vechtlust. Aan opkomen voor zichzelf. Voor wie ze zijn en waar ze in geloven. Misschien doordat er zoveel goden zijn, geloven ze alles behalve in zichzelf.

  1. Stress om werk bestaat niet

Nog nooit in mijn leven zag ik een Balinees gestrest. Bali was altijd zelfvoorzienend en daardoor een uitdagend object voor vijandige troepen. Het lijkt een ingeweven wetenschap te zijn geworden dat altijd alles binnen handbereik is en er nooit een tekort aan voedsel kan ontstaan; fruit ligt letterlijk voor het oprapen en een oceaan vol vis overal waar je kijkt. En misschien ligt dit tevens ten grondslag aan mijn uiteenzetting onder puntje 9.

2018 AiREAS plannen

AiREAS is ontstaan in 2010 naar aanleiding van de wens om te leven in een gezonde stad gezien vanuit luchtkwaliteit. Gezondheid en gezonde lucht zijn kernwaarden van het leven en voortbestaan van de mens, zoals beschreven in Sustainocratie. De eerste fase van AiREAS was het uitrollen van een fijnmazig meetnetwerk om te kijken naar de blootstelling van ons in het dagelijks leven aan vervuilingspatronen. Deze fase ging eind 2013 live. Daarna volgde een onderzoek naar onze levensstijl in relatie tot vervuiling. Dit hebben we in 2016 afgerond. Sindsdien is er een discussie gaande over de continuïteit van AiREAS. Het meten en gerelateerde onderzoek heeft veel inzichten geven waardoor bijvoorbeeld COS3i is ontstaan voor burger inclusie in de uitdaging. Dit gebeurt niet onder AiREAS omdat een verandering van levensstijl veel meer omvattend is dan een kritische benadering rondom luchtvervuiling. Een gezondere lucht is een meetbaar resultaat van vele parallel aanpassingen in onze levensdynamiek. AiREAS is derhalve een partner in COS3i (sociale innovatie) en FRE2SH (voedselinnovatie).

Uitvergroting meetnetwerk naar 21 gemeentes

Op verzoek van de lokale overheid heeft AiREAS veel energie gestoken in het maken van een plan van aanpak voor het uitrollen van het meetnetwerk over 21 gemeentes in de Metropool regio. Daarin spelen 3 factoren de hoofdrol:

  • Binnenstedelijke luchtvervuiling
  • Vliegveld Eindhoven
  • Platteland luchtvervuiling (intensieve veehouderij en monocultuur landbouw)

Gezien de problematiek van het managen van 21 gemeentes en bijbehorend politieke agenda diversiteit op bestuurlijk niveau ligt de discussie voor het uitvergroten van het meetnetwerk op dit moment bij de Omgevingsdienst Z.O. Brabant. AiREAS positioneert zich nog steeds op niveau 4 gebiedsontwikkeling waar data collectie, verwerking en toepassing samen komt in resultaat en bewustzijn gedreven cocreatie. Vanuit deze hoedanigheid zijn er verschillende initiatieven die in 2018, mits toekenning van middelen, zullen gaan spelen:

  • CITIMAP: een Noord West Europese Interreg V projectaanvraag van de AiREAS-COS3i-School of Talents benadering onder de noemer van Schools of Wellness.
  • GOAL: een AiREAS COS3i aanpak voor het tegengaan van obsesitas middels een gezonde levensstijl en gamification.
  • INTEL – CoNecT: Europees forensisch onderzoek naar water en luchtvervuiling in relatie tot criminaliteit

Deze projecten bouwen op de datastroom die door het ILM netwerk wordt geleverd. Als ILM 2.0 uitgerold wordt via een andere instantie dan AiREAS dan blijft het van belang dat de keuzes afgestemd worden op de belangen van cocreatie van een gezonde leefomgeving. Daar maken leden van AiREAS zich zorgen om, net als de toekenning van publieke middelen. Het meten alleen is irrelevant als er geen contextuele afspraken zijn waarin innovatieve stromen ontstaan waar burgers, ondernemers, onderwijs en wetenschap vorm aan geven. Dit voedt het beleid op een andere manier dan meetgegevens in een politieke economische belangenafweging.

2018 wordt derhalve een boeiend jaar voor AiREAS waarin van alles gaat gebeuren maar de verbindingen op niveau 4 gebiedsontwikkeling nog onduidelijk blijven. Enerzijds is er een groeiscenario voor het meetnetwerk onder de vlag van overheid gedomineerde instanties. Anderzijds is er een belangrijke ontwikkeling rondom gebruik van de data en opgedane kennis voor het stimuleren van gedragsverandering en toepassing van sociale innovaties. Ook op de bestuur en beleidslagen zijn er dingen gaande waar we op niveau 4 verbinding mee zoeken.

De ISHA foundation in India

promote_yoga_centerHet is als een pretpark voor de bewustzijns-zoekende volwassene. Deze Isha foundation onder de rook van Comboitare, een opvallend schone stad in het zuiden van India. Direct als je arriveert voor de indrukwekkende ashrampoort, weet je dat deze plek anders is. Geen stoffig of ouderwets gedoe, geen traditionele Indiase kledij. Mensen zoals jij en ik. Van nu. Van hier. Het is de basis van Sadguru, een uiterst aimabele en charmante verschijning die deze ashram 2.0 in de laatste 10 jaar heeft verwezenlijkt. 

Een blend van oost en west
Het is zo’n tempel die later door een archeoloog onder het stof wordt getrokken en waarvan men zegt; ‘kijk daar was waar de devoties een bad namen’ of ‘wat moet het geweldig zijn geweest om in de tijd te leven’, except this is realtime. En wij als moderne westerlingen hebben hier toegang tot. En geloof me, dat wil je. Het is een manier om onze mind te laten mergen met oude yogi filosofieën. Het is de manier om ons wezen te laten vullen met eeuwenoude rituelen en tradities. Het is de plek waar het oosten en westen samenkomen. Moderne technieken en technologieën gedragen door oude Indiase wijsheid en mythologie. Het is de plek die je laat zien dat westerse wetenschap en oosterse mythologie dezelfde basis dragen. Dezelfde eindconclusies kennen. En het is deze Sadguru die de symbiose op een uiterst aangename manier faciliteert en deelt met de wereld vanuit deze holy ground.

‘Het is’
Diep in ons hart weten we dat het bestaat. Oneness. Het gevoel van eenheid wanneer we bijvoorbeeld naar een muziekstuk luisteren, een liefdevolle interactie met iemand hebben of een goede daad zien gebeuren. Als we zien dat mensen zich inzetten voor het goede, voor de vluchtelingen in Griekeland, voor de aardbeving in Nepal. Een moment kunnen we contact maken met een gevoel van een zijn. De rest doet er even niet meer toe. Het is alleen jij. En niet eens meer jij. Het is. En dit is de algemene tendens die hier binnen de muren van deze so-called ashram floreert.

Wij zijn verantwoordelijk voor dit leven
Mensen zetten zich in voor het goede. Willen de beste versie van zichzelf ontdekken. Zijn toegewijd aan hun dagelijkse practice en dosis dedication omdat ze ergens in geloven. Geen religie of stroming. Geen indoctrinatie of sekte. Nee ze geloven in het leven. In zichzelf gedreven door de wetenschap dat wij stuk voor stuk ingeplugd zijn op dit leven. Dat wij verantwoordelijk zijn voor dit leven. Voor deze aarde. Voor de ontwikkeling. Dat elke actie, een gevolg heeft. Oftewel karma. Dat het doel van het leven bestaat uit expanding awareness en het vinden van onze main purpose in life. Dus dragen ze hun leven op aan dit doel, omdat ze weten dat het enige is wat echt geluk brengt. Wat echt voldoening geeft.

Logica zoekers
Met haar moderne technologieën, pragmatische aanpak en wetenschappelijk technieken is deze ashram een magneet voor logica denkers. Het krioelt er dan ook van de software engineers en entrepreneurs. Mensen die geen genoegen nemen met een ongefundeerde godenmythologie. Die geen genoegen nemen met een vage filosofie die al sinds jaar en dag wordt overgeleverd van vader op zoon. In plaats daarvan willen ze bewijs. Het liefst wetenschappelijk. Snappen waarom dingen werken zoals ze werken en daarbij hun warme Indiase hart niet in de steek laten.

De weg van het hoofd naar het hart
Het is deze Sadguru die met zijn logische uiteenzetting van universele processen en eeuwenoude wijsheid, een onderbouwd houvast geeft voor deze pragmatische soulseekers. Met een gezonde dosis humor en charisma weet hij de aandacht vast te houden en het hele zooitje naar een nieuw niveau te tillen. Een niveau wat tot dusver onbekend was. Het niveau waarop het oosten en westen samen komen. Het niveau waar mannelijk en vrouwelijk verenigen. Waar de mind en intuïtie samenkomen. Waar wetenschap en gevoel mergen. Hetgeen wat er op wereldniveau staat te gebeuren; de grote transformatie van de mind naar het hart. En deze Sadguru geeft ons een inspirerend voorbeeld van hoe de wereld eruit kan zien en wat er nodig is daar te komen.

Zorgwekkende toestanden in individuele hulpverlening

Al geruime tijd vragen we ons af waarom de zorgkosten zich in Nederland opstapelen en bestuurders tot wanhoop lijken te brengen terwijl de rekening schrikbarend hoog bij de bevolking terecht komt. In ons eigen ongesubsidieerde burgerparticipatie programma van COS3I (sociale inclusie, integratie en innovatie) trachten we grip te krijgen op onze eigen “zorg voor gezondheid” in de meest eenvoudige vorm van “hoe gaan we met elkaar om”?

We komen dan al snel in aanraking met onze medemens die werkloos is, met gezondheid problemen kampt, herstellende is van een trauma , stress heeft wegens schulden of een echtscheiding, last heeft van taalproblemen, eenzaamheid, armoede, verdriet of op een andere manier “ergens mee zit” en hulp nodig heeft. Omdat we burgerparticipatie pas echt positief en productief vorm kunnen geven als de medemens deelgenoot wordt van de positieve vibe willen we kijken of we negatieve energie weg kunnen halen of relativeren. COS3i gaat dan uit van een eerste stap door zorg voor elkaar te organiseren nog voordat er een beroep gedaan moet worden op professionele medische of andersoortige hulpverlening.

Vele problemen van mensen blijken met redelijk eenvoudige maatregelen op te lossen. Tot onze verbazing en ergernis blijken ze vast te lopen zodra officiële instanties of tussenpersonen zich ermee gaan bemoeien, vaak in opdracht van een rechter of een overheid organisatie. Deze instanties lijken zichzelf niet overbodig te willen maken maar juist in stand te willen houden door onderdeel te worden van het probleem en oplossingen structureel in de weg te gaan staan. Deze instanties worden uit belastinggeld gefinancierd, door ons allemaal dus. We lopen dan al snel tegen wantoestanden aan die bij ons grote vragen oproepen. Deze hebben we recent neergelegd bij de relevante raadsleden en bestuurders om er “iets mee te doen” voordat de indruk ontstaat dat deze wanpraktijken ook geworteld zijn in een ogenschijnlijk politiek economisch stelsel van macht over armoede. Hierbij delen we een voorbeeld waarbij wij natuurlijk geen namen van personen noemen. Bij navraag binnen verschillende instanties lijken de wanpraktijken bekend te zijn maar zo schimmig en onderling in het “ons kent ons” belangensysteem verweven dat niemand er iets aan durft te doen. Zo suddert dit al vele jaren door en groeit het uit tot ongekende grootte. Geen wonder dat de zorg te pan uit groeit over de rug van de zwaksten en ons allemaal. Het zou wel eens het grootste schandaal van welvarend Nederland kunnen zijn omdat het gigantisch veel mensen omvat en enorm veel geld. Of het nu bestuurlijke incompetentie is, blindheid of betrokkenheid, het is onaanvaardbaar dat dit op grote schaal in Nederland en onze gemeenten gebeurd.

Verslag van een van onze betrokken partners:

********

Een week of drie geleden werd ik door Jean-Paul Close gevraagd eens mee te kijken met een dakloze mevrouw. Zij heeft al jaren woonproblemen, doch oplossingen blijven uit. Deze mevrouw is zoals u en ik. Als je haar op straat tegen komt, zou je niet geloven dat zij dakloos is. Een ziekenhuisopname, waarbij zij de controle over haar financiële huishouding kwijt raakte, is naar eigen zeggen het moment waarop het begon fout te gaan.

Vanwege problematische schulden werd mevrouw omstreeks 2012 onder bewind gesteld. Zij heeft trajecten doorlopen bij NEOS, is begeleid door WIJ Eindhoven en heeft een case manager bij de gemeente. Veel mensen zijn al die tijd al met haar in de weer geweest, tot op heden zonder succes. Vanwege de schulden lukt het niet om woonruimte te vinden en omdat zij geen “stabiliteit” heeft (geen betaald werk, geen woonruimte) komt ze niet in aanmerking voor wsnp, ook bekend als schuldsanering. De kringetjes waarin ze draait worden niet doorbroken. Al snel is daardoor het beeld ontstaan dat mevrouw niet genoeg haar best doet. Ondertussen zie ik haar zich als een geroutineerde kameleon en slangenmens in allerlei bochten manoeuvreren om enigszins op een normale manier door het leven te kunnen blijven gaan. Onmacht leidt tot dissociatie. Het overzicht is weg. Vanuit haar onuitputtelijke kracht, hoop en vertrouwen managet ze het van dag tot dag te overleven. Ze legt contacten voor haar toekomst en houdt wonderwel het enthousiasme en de goede moed er in.

Nog dezelfde dag dat ik haar ontmoette vond ik voor haar een passende kamer. Binnen enkele dagen werd duidelijk dat de bewindvoering, juist in het leven geroepen om haar te helpen, niet deugt. Zij zit in een vaag en dubieus schuldhulpverleningstraject, betaald door u en mij vanuit de bijzondere bijstand, verstoken van iedere vorm van controle. Dit is tegelijk een oproep aan iedereen die daarmee te maken heeft om eens goed naar zijn eigen traject te kijken en bij twijfel aan de bel te trekken. Het zou de gemeente sieren bewindvoerders die betaald moeten worden uit de bijzondere bijstand te onderwerpen aan een gedegen audit alvorens haar burgers hieraan te onderwerpen en gemeenschapsgelden hiervoor beschikbaar te stellen.

Ik heb mij afgevraagd waarom het mij als betrokken burger lukt binnen slechts enkele dagen zaken boven water te krijgen en in beweging te brengen, welke al jaren bekend zijn bij de gemeente en WIJ Eindhoven. Het is niet mijn werk en ik krijg er ook niet voor betaald. Toch los ik in zeer korte tijd problemen op die de professionals jaren hebben laten sudderen. Een instantie merkte op dat dit nogal logisch is, omdat ik slechts één persoon begeleid en zij wel honderden tegelijk. Hoewel ik daar alle begrip voor heb, zijn we er als samenleving niet bij gebaat dat mensen “ondanks” het beetje hulp dat zij ontvangen steeds verder van de regen in de drup raken. Volgens sommige intimi spreek ik beter van “dankzij”.

Dit is meteen een pleidooi voor het instellen van een vorm van intensieve persoonlijke begeleiding van mensen die het niet voor elkaar krijgen hun eigen problemen op te lossen, maar dat wel graag willen en vrijwillig kiezen zo geholpen te worden. The devil is in the detail. Die gaan we niet uitdrijven door alles en iedereen op een grote hoop te gooien.

********

Het probleem van deze vrouw is ondertussen nog niet opgelost. Mogelijkheden zijn er maar door het gebrek aan medewerking van de “officiële” tussenpersonen lost het probleem zich niet op. Iets dat in een dag geregeld had kunnen worden heeft nu al weken onnodige strijd gekost. “Iedereen kan bewindvoerder worden, ook jij of ik”, stelt een raadslid van Eindhoven. Kennelijk zijn er mensen die er een beroep van maken om hun cliënten dakloos te houden middels een grote trukendoos (weigeren van betalingen, valse hulpverlening en facturen, ondoorzichtige financiën, enz) om zo voor eeuwig hun eigen zak te spekken over de rug van armoede, de belastingbetaler en het zorgsysteem. Zodra we trachten te escaleren lijken we steeds op incompetentie of onwil te stuiten alsof het allemaal een groot netwerk van malafide praktijken betreft. Er zijn natuurlijk ook bonafide hulpverleners maar zoals we zeggen “de kwaliteit van de kist met mooie appels wordt bepaald door die ene rotte”. Bij ons is de indruk ontstaan dat de hele kist is aangetast en willen graag kijken of we wegen kunnen vinden om daar verandering in aan te brengen. Misschien moeten dat via het inrichten van een geheel nieuwe kist, om de metafoor maar eens aan te houden, met duidelijk herziening van mechanismen van controle en de meetbare oplossingsgerichte opdracht voor “zorg voor gezondheid” van de medemens in plaats van “pappen en nathouden” uit (economisch) eigenbelang.

De relevante informatie die wij hebben verzameld is overgedragen aan partijen die er een politiek vraagstuk van maken. Ook op landelijk niveau kaarten wij dit aan om te bezien of we ons schijnbaar chronisch zieke zorgsysteem weer kunnen genezen of een ander dienen te creëren die wel gezond is en blijft.

 

OnsPlatform.tv crowdfunding

OnsPlatform.tv wil het sociale interactie platform van Nederland zijn en blijven. Daarvoor moet ze investeren en doet een oproep via crowdfunding waarbij men een rente verstrekt van 7%. Bekijk het filmpje van oprichter Cees Kox:

Vooral organisatie zoals de Stad van Morgen hebben baat bij partnerschap met dit platform omdat het een uitstekende service biedt aan onze wijkgerichte activiteiten. Voor onze 6 COS3i wijken en onze Brabantse aanpak voor sociale inclusie in de Brabantse Health Deal gebruiken we gefocuste sites. COS3i Stratum is daarvan een voorbeeld:

https://www.onsplatform.tv/cos3i-stratum/kringen

Mocht u willen deelnemen aan de Crowdfunding dan kan dat al vanaf hele kleine bedragen via de gespecialiseerde site van Symbid.

Van controle naar overgave

22351665_154182241849533_3790167518979555328_nHet is iets lastigs. Wanneer je niet weet hoelang iets nog gaat duren. Hoelang je nog moet wachten of je nog in die onplezierige staat van zijn moet dobberen. Een staat waarin je geen controle hebt. Waarin je overgeleverd bent aan externe zaken. De staat waar wij als westerlingen een ontzettende hekel aan hebben. We zijn zo gewend dat dingen precies gaan zoals we willen. Met onze huidige technologieën en gemakken zijn we gewend onszelf instantly van alles te voorzien. Fijn. Althans dat lijkt. Want het maakt dat we in een vermijndingscultuur leven. Als iets niet gaat zoals we wensen, taaien we ‘m af en regisseren we een meer comfortabele situatie van zijn.

‘Ongeluk verschijnt wanneer dingen niet gaan zoals je zou willen’
En dat lijkt de grote uitdaging van deze tijd; juist te dobberen in die momenten van ongemak. Te accepteren dat dingen niet gaan zoals we graag zouden willen. Ongeluk komt voort uit het feit wanneer we de situatie niet accepteren zoals die op dat moment is. Maar wat als je weet dat alles op dat moment precies moet zijn zoals die is? Dat het enkel onze mind is die ervoor zorgt dat de situatie ongewenst is. Wat als er geen willen meer is, omdat je weet dat het leven je altijd zal geven wat je nodig hebt.

Wat is de potentie?
Het is het tegenovergestelde van controle; het is overgave. Met die wetenschap kun je anders met situaties omgaan. Kun je in plaats van ergens van te balen, kijken wat de potentie is. Stel je staat te wachten in een rij, iemand dringt voor en diegene lijkt ook nog eens een ellenlang pleidooi op te hangen. Je stresslevels stijgen, de persoon in kwestie is doelwit van jouw innerlijke tomatenpakket. Wat als je je beseft, dat ook die situatie precies is zoals die moet zijn. Wat als je in die acceptatie kunt zakken.

Openen en absorberen
Maar vaak is het zo dat we vanalles koppelen aan die situatie. Want hierdoor kom je laat op je volgende afspraak, stel je die persoon teleur en als gevolg daarvan wordt jouw innerlijke ik-ben-niet-goed-genoeg-button maximaal ingedrukt wat het tomatenballet er niet beter op maakt. Maar wat als je je kunt neerleggen bij het feit dat dat dan ook hetgeen is wat er klaarblijkelijk nodig is. De persoon in kwestie kan die tijd wellicht ook gebruiken en de pijn die wordt aangeraakt wil graag gezien worden. Wat als je je helemaal kunt neerleggen bij de situatie, je gedachten kunt observeren en vooral het gevoel wat vrijkomt kunt absorberen.

Dichter bij jezelf
Als je dat lukt, kun je er vanuitgaan dat het leven je een cadeautje geeft. Een cadeautje die er wellicht anders ook was geweest, enkel jij was niet in staat het te zien omdat je zo vasthing in je frustratie en ergernis. Het is het leven wat je wil bedanken voor het stukje transformatie wat je zojuist hebt gemanifesteerd. Een stukje wat je dichter bij je echte zelf brengt. Een stukje dichter bij vrijheid, omdat je geen speelbal meer bent van wat er om je heen gebeurt, maar je de regie hebt over hoe jij er mee omgaat wat je leven een enorme upgrade gaat geven. For sure!