Archief | Uncategorized RSS feed for this section

2018 AiREAS plannen

13 Nov

AiREAS is ontstaan in 2010 naar aanleiding van de wens om te leven in een gezonde stad gezien vanuit luchtkwaliteit. Gezondheid en gezonde lucht zijn kernwaarden van het leven en voortbestaan van de mens, zoals beschreven in Sustainocratie. De eerste fase van AiREAS was het uitrollen van een fijnmazig meetnetwerk om te kijken naar de blootstelling van ons in het dagelijks leven aan vervuilingspatronen. Deze fase ging eind 2013 live. Daarna volgde een onderzoek naar onze levensstijl in relatie tot vervuiling. Dit hebben we in 2016 afgerond. Sindsdien is er een discussie gaande over de continuïteit van AiREAS. Het meten en gerelateerde onderzoek heeft veel inzichten geven waardoor bijvoorbeeld COS3i is ontstaan voor burger inclusie in de uitdaging. Dit gebeurt niet onder AiREAS omdat een verandering van levensstijl veel meer omvattend is dan een kritische benadering rondom luchtvervuiling. Een gezondere lucht is een meetbaar resultaat van vele parallel aanpassingen in onze levensdynamiek. AiREAS is derhalve een partner in COS3i (sociale innovatie) en FRE2SH (voedselinnovatie).

Uitvergroting meetnetwerk naar 21 gemeentes

Op verzoek van de lokale overheid heeft AiREAS veel energie gestoken in het maken van een plan van aanpak voor het uitrollen van het meetnetwerk over 21 gemeentes in de Metropool regio. Daarin spelen 3 factoren de hoofdrol:

  • Binnenstedelijke luchtvervuiling
  • Vliegveld Eindhoven
  • Platteland luchtvervuiling (intensieve veehouderij en monocultuur landbouw)

Gezien de problematiek van het managen van 21 gemeentes en bijbehorend politieke agenda diversiteit op bestuurlijk niveau ligt de discussie voor het uitvergroten van het meetnetwerk op dit moment bij de Omgevingsdienst Z.O. Brabant. AiREAS positioneert zich nog steeds op niveau 4 gebiedsontwikkeling waar data collectie, verwerking en toepassing samen komt in resultaat en bewustzijn gedreven cocreatie. Vanuit deze hoedanigheid zijn er verschillende initiatieven die in 2018, mits toekenning van middelen, zullen gaan spelen:

  • CITIMAP: een Noord West Europese Interreg V projectaanvraag van de AiREAS-COS3i-School of Talents benadering onder de noemer van Schools of Wellness.
  • GOAL: een AiREAS COS3i aanpak voor het tegengaan van obsesitas middels een gezonde levensstijl en gamification.
  • INTEL – CoNecT: Europees forensisch onderzoek naar water en luchtvervuiling in relatie tot criminaliteit

Deze projecten bouwen op de datastroom die door het ILM netwerk wordt geleverd. Als ILM 2.0 uitgerold wordt via een andere instantie dan AiREAS dan blijft het van belang dat de keuzes afgestemd worden op de belangen van cocreatie van een gezonde leefomgeving. Daar maken leden van AiREAS zich zorgen om, net als de toekenning van publieke middelen. Het meten alleen is irrelevant als er geen contextuele afspraken zijn waarin innovatieve stromen ontstaan waar burgers, ondernemers, onderwijs en wetenschap vorm aan geven. Dit voedt het beleid op een andere manier dan meetgegevens in een politieke economische belangenafweging.

2018 wordt derhalve een boeiend jaar voor AiREAS waarin van alles gaat gebeuren maar de verbindingen op niveau 4 gebiedsontwikkeling nog onduidelijk blijven. Enerzijds is er een groeiscenario voor het meetnetwerk onder de vlag van overheid gedomineerde instanties. Anderzijds is er een belangrijke ontwikkeling rondom gebruik van de data en opgedane kennis voor het stimuleren van gedragsverandering en toepassing van sociale innovaties. Ook op de bestuur en beleidslagen zijn er dingen gaande waar we op niveau 4 verbinding mee zoeken.

De ISHA foundation in India

13 Nov

promote_yoga_centerHet is als een pretpark voor de bewustzijns-zoekende volwassene. Deze Isha foundation onder de rook van Comboitare, een opvallend schone stad in het zuiden van India. Direct als je arriveert voor de indrukwekkende ashrampoort, weet je dat deze plek anders is. Geen stoffig of ouderwets gedoe, geen traditionele Indiase kledij. Mensen zoals jij en ik. Van nu. Van hier. Het is de basis van Sadguru, een uiterst aimabele en charmante verschijning die deze ashram 2.0 in de laatste 10 jaar heeft verwezenlijkt. 

Een blend van oost en west
Het is zo’n tempel die later door een archeoloog onder het stof wordt getrokken en waarvan men zegt; ‘kijk daar was waar de devoties een bad namen’ of ‘wat moet het geweldig zijn geweest om in de tijd te leven’, except this is realtime. En wij als moderne westerlingen hebben hier toegang tot. En geloof me, dat wil je. Het is een manier om onze mind te laten mergen met oude yogi filosofieën. Het is de manier om ons wezen te laten vullen met eeuwenoude rituelen en tradities. Het is de plek waar het oosten en westen samenkomen. Moderne technieken en technologieën gedragen door oude Indiase wijsheid en mythologie. Het is de plek die je laat zien dat westerse wetenschap en oosterse mythologie dezelfde basis dragen. Dezelfde eindconclusies kennen. En het is deze Sadguru die de symbiose op een uiterst aangename manier faciliteert en deelt met de wereld vanuit deze holy ground.

‘Het is’
Diep in ons hart weten we dat het bestaat. Oneness. Het gevoel van eenheid wanneer we bijvoorbeeld naar een muziekstuk luisteren, een liefdevolle interactie met iemand hebben of een goede daad zien gebeuren. Als we zien dat mensen zich inzetten voor het goede, voor de vluchtelingen in Griekeland, voor de aardbeving in Nepal. Een moment kunnen we contact maken met een gevoel van een zijn. De rest doet er even niet meer toe. Het is alleen jij. En niet eens meer jij. Het is. En dit is de algemene tendens die hier binnen de muren van deze so-called ashram floreert.

Wij zijn verantwoordelijk voor dit leven
Mensen zetten zich in voor het goede. Willen de beste versie van zichzelf ontdekken. Zijn toegewijd aan hun dagelijkse practice en dosis dedication omdat ze ergens in geloven. Geen religie of stroming. Geen indoctrinatie of sekte. Nee ze geloven in het leven. In zichzelf gedreven door de wetenschap dat wij stuk voor stuk ingeplugd zijn op dit leven. Dat wij verantwoordelijk zijn voor dit leven. Voor deze aarde. Voor de ontwikkeling. Dat elke actie, een gevolg heeft. Oftewel karma. Dat het doel van het leven bestaat uit expanding awareness en het vinden van onze main purpose in life. Dus dragen ze hun leven op aan dit doel, omdat ze weten dat het enige is wat echt geluk brengt. Wat echt voldoening geeft.

Logica zoekers
Met haar moderne technologieën, pragmatische aanpak en wetenschappelijk technieken is deze ashram een magneet voor logica denkers. Het krioelt er dan ook van de software engineers en entrepreneurs. Mensen die geen genoegen nemen met een ongefundeerde godenmythologie. Die geen genoegen nemen met een vage filosofie die al sinds jaar en dag wordt overgeleverd van vader op zoon. In plaats daarvan willen ze bewijs. Het liefst wetenschappelijk. Snappen waarom dingen werken zoals ze werken en daarbij hun warme Indiase hart niet in de steek laten.

De weg van het hoofd naar het hart
Het is deze Sadguru die met zijn logische uiteenzetting van universele processen en eeuwenoude wijsheid, een onderbouwd houvast geeft voor deze pragmatische soulseekers. Met een gezonde dosis humor en charisma weet hij de aandacht vast te houden en het hele zooitje naar een nieuw niveau te tillen. Een niveau wat tot dusver onbekend was. Het niveau waarop het oosten en westen samen komen. Het niveau waar mannelijk en vrouwelijk verenigen. Waar de mind en intuïtie samenkomen. Waar wetenschap en gevoel mergen. Hetgeen wat er op wereldniveau staat te gebeuren; de grote transformatie van de mind naar het hart. En deze Sadguru geeft ons een inspirerend voorbeeld van hoe de wereld eruit kan zien en wat er nodig is daar te komen.

Zorgwekkende toestanden in individuele hulpverlening

5 Nov

Al geruime tijd vragen we ons af waarom de zorgkosten zich in Nederland opstapelen en bestuurders tot wanhoop lijken te brengen terwijl de rekening schrikbarend hoog bij de bevolking terecht komt. In ons eigen ongesubsidieerde burgerparticipatie programma van COS3I (sociale inclusie, integratie en innovatie) trachten we grip te krijgen op onze eigen “zorg voor gezondheid” in de meest eenvoudige vorm van “hoe gaan we met elkaar om”?

We komen dan al snel in aanraking met onze medemens die werkloos is, met gezondheid problemen kampt, herstellende is van een trauma , stress heeft wegens schulden of een echtscheiding, last heeft van taalproblemen, eenzaamheid, armoede, verdriet of op een andere manier “ergens mee zit” en hulp nodig heeft. Omdat we burgerparticipatie pas echt positief en productief vorm kunnen geven als de medemens deelgenoot wordt van de positieve vibe willen we kijken of we negatieve energie weg kunnen halen of relativeren. COS3i gaat dan uit van een eerste stap door zorg voor elkaar te organiseren nog voordat er een beroep gedaan moet worden op professionele medische of andersoortige hulpverlening.

Vele problemen van mensen blijken met redelijk eenvoudige maatregelen op te lossen. Tot onze verbazing en ergernis blijken ze vast te lopen zodra officiële instanties of tussenpersonen zich ermee gaan bemoeien, vaak in opdracht van een rechter of een overheid organisatie. Deze instanties lijken zichzelf niet overbodig te willen maken maar juist in stand te willen houden door onderdeel te worden van het probleem en oplossingen structureel in de weg te gaan staan. Deze instanties worden uit belastinggeld gefinancierd, door ons allemaal dus. We lopen dan al snel tegen wantoestanden aan die bij ons grote vragen oproepen. Deze hebben we recent neergelegd bij de relevante raadsleden en bestuurders om er “iets mee te doen” voordat de indruk ontstaat dat deze wanpraktijken ook geworteld zijn in een ogenschijnlijk politiek economisch stelsel van macht over armoede. Hierbij delen we een voorbeeld waarbij wij natuurlijk geen namen van personen noemen. Bij navraag binnen verschillende instanties lijken de wanpraktijken bekend te zijn maar zo schimmig en onderling in het “ons kent ons” belangensysteem verweven dat niemand er iets aan durft te doen. Zo suddert dit al vele jaren door en groeit het uit tot ongekende grootte. Geen wonder dat de zorg te pan uit groeit over de rug van de zwaksten en ons allemaal. Het zou wel eens het grootste schandaal van welvarend Nederland kunnen zijn omdat het gigantisch veel mensen omvat en enorm veel geld. Of het nu bestuurlijke incompetentie is, blindheid of betrokkenheid, het is onaanvaardbaar dat dit op grote schaal in Nederland en onze gemeenten gebeurd.

Verslag van een van onze betrokken partners:

********

Een week of drie geleden werd ik door Jean-Paul Close gevraagd eens mee te kijken met een dakloze mevrouw. Zij heeft al jaren woonproblemen, doch oplossingen blijven uit. Deze mevrouw is zoals u en ik. Als je haar op straat tegen komt, zou je niet geloven dat zij dakloos is. Een ziekenhuisopname, waarbij zij de controle over haar financiële huishouding kwijt raakte, is naar eigen zeggen het moment waarop het begon fout te gaan.

Vanwege problematische schulden werd mevrouw omstreeks 2012 onder bewind gesteld. Zij heeft trajecten doorlopen bij NEOS, is begeleid door WIJ Eindhoven en heeft een case manager bij de gemeente. Veel mensen zijn al die tijd al met haar in de weer geweest, tot op heden zonder succes. Vanwege de schulden lukt het niet om woonruimte te vinden en omdat zij geen “stabiliteit” heeft (geen betaald werk, geen woonruimte) komt ze niet in aanmerking voor wsnp, ook bekend als schuldsanering. De kringetjes waarin ze draait worden niet doorbroken. Al snel is daardoor het beeld ontstaan dat mevrouw niet genoeg haar best doet. Ondertussen zie ik haar zich als een geroutineerde kameleon en slangenmens in allerlei bochten manoeuvreren om enigszins op een normale manier door het leven te kunnen blijven gaan. Onmacht leidt tot dissociatie. Het overzicht is weg. Vanuit haar onuitputtelijke kracht, hoop en vertrouwen managet ze het van dag tot dag te overleven. Ze legt contacten voor haar toekomst en houdt wonderwel het enthousiasme en de goede moed er in.

Nog dezelfde dag dat ik haar ontmoette vond ik voor haar een passende kamer. Binnen enkele dagen werd duidelijk dat de bewindvoering, juist in het leven geroepen om haar te helpen, niet deugt. Zij zit in een vaag en dubieus schuldhulpverleningstraject, betaald door u en mij vanuit de bijzondere bijstand, verstoken van iedere vorm van controle. Dit is tegelijk een oproep aan iedereen die daarmee te maken heeft om eens goed naar zijn eigen traject te kijken en bij twijfel aan de bel te trekken. Het zou de gemeente sieren bewindvoerders die betaald moeten worden uit de bijzondere bijstand te onderwerpen aan een gedegen audit alvorens haar burgers hieraan te onderwerpen en gemeenschapsgelden hiervoor beschikbaar te stellen.

Ik heb mij afgevraagd waarom het mij als betrokken burger lukt binnen slechts enkele dagen zaken boven water te krijgen en in beweging te brengen, welke al jaren bekend zijn bij de gemeente en WIJ Eindhoven. Het is niet mijn werk en ik krijg er ook niet voor betaald. Toch los ik in zeer korte tijd problemen op die de professionals jaren hebben laten sudderen. Een instantie merkte op dat dit nogal logisch is, omdat ik slechts één persoon begeleid en zij wel honderden tegelijk. Hoewel ik daar alle begrip voor heb, zijn we er als samenleving niet bij gebaat dat mensen “ondanks” het beetje hulp dat zij ontvangen steeds verder van de regen in de drup raken. Volgens sommige intimi spreek ik beter van “dankzij”.

Dit is meteen een pleidooi voor het instellen van een vorm van intensieve persoonlijke begeleiding van mensen die het niet voor elkaar krijgen hun eigen problemen op te lossen, maar dat wel graag willen en vrijwillig kiezen zo geholpen te worden. The devil is in the detail. Die gaan we niet uitdrijven door alles en iedereen op een grote hoop te gooien.

********

Het probleem van deze vrouw is ondertussen nog niet opgelost. Mogelijkheden zijn er maar door het gebrek aan medewerking van de “officiële” tussenpersonen lost het probleem zich niet op. Iets dat in een dag geregeld had kunnen worden heeft nu al weken onnodige strijd gekost. “Iedereen kan bewindvoerder worden, ook jij of ik”, stelt een raadslid van Eindhoven. Kennelijk zijn er mensen die er een beroep van maken om hun cliënten dakloos te houden middels een grote trukendoos (weigeren van betalingen, valse hulpverlening en facturen, ondoorzichtige financiën, enz) om zo voor eeuwig hun eigen zak te spekken over de rug van armoede, de belastingbetaler en het zorgsysteem. Zodra we trachten te escaleren lijken we steeds op incompetentie of onwil te stuiten alsof het allemaal een groot netwerk van malafide praktijken betreft. Er zijn natuurlijk ook bonafide hulpverleners maar zoals we zeggen “de kwaliteit van de kist met mooie appels wordt bepaald door die ene rotte”. Bij ons is de indruk ontstaan dat de hele kist is aangetast en willen graag kijken of we wegen kunnen vinden om daar verandering in aan te brengen. Misschien moeten dat via het inrichten van een geheel nieuwe kist, om de metafoor maar eens aan te houden, met duidelijk herziening van mechanismen van controle en de meetbare oplossingsgerichte opdracht voor “zorg voor gezondheid” van de medemens in plaats van “pappen en nathouden” uit (economisch) eigenbelang.

De relevante informatie die wij hebben verzameld is overgedragen aan partijen die er een politiek vraagstuk van maken. Ook op landelijk niveau kaarten wij dit aan om te bezien of we ons schijnbaar chronisch zieke zorgsysteem weer kunnen genezen of een ander dienen te creëren die wel gezond is en blijft.

 

OnsPlatform.tv crowdfunding

14 Okt

OnsPlatform.tv wil het sociale interactie platform van Nederland zijn en blijven. Daarvoor moet ze investeren en doet een oproep via crowdfunding waarbij men een rente verstrekt van 7%. Bekijk het filmpje van oprichter Cees Kox:

Vooral organisatie zoals de Stad van Morgen hebben baat bij partnerschap met dit platform omdat het een uitstekende service biedt aan onze wijkgerichte activiteiten. Voor onze 6 COS3i wijken en onze Brabantse aanpak voor sociale inclusie in de Brabantse Health Deal gebruiken we gefocuste sites. COS3i Stratum is daarvan een voorbeeld:

https://www.onsplatform.tv/cos3i-stratum/kringen

Mocht u willen deelnemen aan de Crowdfunding dan kan dat al vanaf hele kleine bedragen via de gespecialiseerde site van Symbid.

Van controle naar overgave

10 Okt

22351665_154182241849533_3790167518979555328_nHet is iets lastigs. Wanneer je niet weet hoelang iets nog gaat duren. Hoelang je nog moet wachten of je nog in die onplezierige staat van zijn moet dobberen. Een staat waarin je geen controle hebt. Waarin je overgeleverd bent aan externe zaken. De staat waar wij als westerlingen een ontzettende hekel aan hebben. We zijn zo gewend dat dingen precies gaan zoals we willen. Met onze huidige technologieën en gemakken zijn we gewend onszelf instantly van alles te voorzien. Fijn. Althans dat lijkt. Want het maakt dat we in een vermijndingscultuur leven. Als iets niet gaat zoals we wensen, taaien we ‘m af en regisseren we een meer comfortabele situatie van zijn.

‘Ongeluk verschijnt wanneer dingen niet gaan zoals je zou willen’
En dat lijkt de grote uitdaging van deze tijd; juist te dobberen in die momenten van ongemak. Te accepteren dat dingen niet gaan zoals we graag zouden willen. Ongeluk komt voort uit het feit wanneer we de situatie niet accepteren zoals die op dat moment is. Maar wat als je weet dat alles op dat moment precies moet zijn zoals die is? Dat het enkel onze mind is die ervoor zorgt dat de situatie ongewenst is. Wat als er geen willen meer is, omdat je weet dat het leven je altijd zal geven wat je nodig hebt.

Wat is de potentie?
Het is het tegenovergestelde van controle; het is overgave. Met die wetenschap kun je anders met situaties omgaan. Kun je in plaats van ergens van te balen, kijken wat de potentie is. Stel je staat te wachten in een rij, iemand dringt voor en diegene lijkt ook nog eens een ellenlang pleidooi op te hangen. Je stresslevels stijgen, de persoon in kwestie is doelwit van jouw innerlijke tomatenpakket. Wat als je je beseft, dat ook die situatie precies is zoals die moet zijn. Wat als je in die acceptatie kunt zakken.

Openen en absorberen
Maar vaak is het zo dat we vanalles koppelen aan die situatie. Want hierdoor kom je laat op je volgende afspraak, stel je die persoon teleur en als gevolg daarvan wordt jouw innerlijke ik-ben-niet-goed-genoeg-button maximaal ingedrukt wat het tomatenballet er niet beter op maakt. Maar wat als je je kunt neerleggen bij het feit dat dat dan ook hetgeen is wat er klaarblijkelijk nodig is. De persoon in kwestie kan die tijd wellicht ook gebruiken en de pijn die wordt aangeraakt wil graag gezien worden. Wat als je je helemaal kunt neerleggen bij de situatie, je gedachten kunt observeren en vooral het gevoel wat vrijkomt kunt absorberen.

Dichter bij jezelf
Als je dat lukt, kun je er vanuitgaan dat het leven je een cadeautje geeft. Een cadeautje die er wellicht anders ook was geweest, enkel jij was niet in staat het te zien omdat je zo vasthing in je frustratie en ergernis. Het is het leven wat je wil bedanken voor het stukje transformatie wat je zojuist hebt gemanifesteerd. Een stukje wat je dichter bij je echte zelf brengt. Een stukje dichter bij vrijheid, omdat je geen speelbal meer bent van wat er om je heen gebeurt, maar je de regie hebt over hoe jij er mee omgaat wat je leven een enorme upgrade gaat geven. For sure!

Programma Stratums COS3i Festival van zondag 8 oktober

6 Okt

Op de dag van de Marathon organiseert COS3I van de Stad van Morgen, samen met het wijkgebouw Fab28 in Stratum, een wijkgericht participatie festival. We gaan 11 uur ’s ochtends van start en eindigen om 11 uur ’s avonds.

’s Avonds vanaf 18:00 is er live muziek van Music with Strangers, een muzikale samenwerking van expats. De bar is open en uit de keuken kunnen nog lekker dingen komen vanuit het samen eten programma. Ook kunt u biljarten, darten of gewoon met de buurtbewoners netwerken. COS3i muntjes voor drank of hapjes kosten 2€ per stuk….

  • Music with Strangers
  • Afgaans restaurant (van de Tongelresestraat) heeft een proeverij….

Overdag zijn er vooral activiteiten die men gratis of tegen geringe kosten kan bijwonen. Het zijn introducties van workshops of activiteiten die met enige regelmaat terugkomen in het wijkgebouw en waar wijkbewoners zich bij aan kunnen melden.

  • marktkraampje met leuke spullen uit natuurlijke spullen en afval textiel
  • workshops eten maken,
  • workshop leuke dingen maken uit afval
  • verhalen vertellen uit Zuid Amerika samen met gitaar muziek (tussen 3 en 5)
  • FRE2SH tomaten soep uit de stadstuinen
  • Hamburgers bakken
  • Krijten (Cuddle Sheets)
  • Schminken…

Zuinigheid in de Indiase ashram

4 Okt

images

En dan sta je opeens aan de andere kant van de wereld en had je ook nog dat waanzinnige idee om je eerste week in een ashram door te brengen. Sai Baba’s ashram. Een inmiddels overleden Indiase guru met een enorme afro-pruik geliefd door zowat de hele 1.324 miljard-koppige bevolking. En het is deze Sai Baba die me vriendelijk toch dringend verzoekt zuinig te zijn met water en eten en dat levert me tijdens m’n veblijf, laten we zeggen, de nodige weerstand op.

De oude Laxmi
‘No waste and be patience’ zijn de 2 geboden die de oude Laxmi me boven haar pan chai op m’n hart drukt. Het blijken swami’s woorden en zijn, zo zal later blijken, de uitdagingen die mijn verblijf hier in Puttaparthi tekenen. De ashram die me, tezamen met de luide schreeuw van India, al geruime probeerde te lokken. En dus sta ik hier, zonder ook maar enige notie te hebben van wie de beste man is en waarom hij in heel India billboard-waardig materiaal is.

Zuunig
Maar nog voordat ik voet op Puttaparthi’s bodem zet, voel ik al een eerste stille hint; de uitnodiging om zuinig te zijn. Zuinig te zijn met water, zuinig te zijn met eten. Het maakt dat de eerste weerstandhaartjes gelift worden. Want ‘He bah! Ben ik hier eindelijk in het land van de goddelijke curry’s, moet ik op een houtje lopen bijten’. En het is vooral niet klakkeloos m’n impulsen achterna kunnen lopen, iets waar we in ons land zo gewend aan zijn, wat me schurend uitdaagt; we zijn zo gewend te doen waar we zin in hebben en het liefste right away.

Belachelijke hygiëne-standaarden
De ashram kampt met een watertekort en ik voel de stille uitnodiging mijn steentje bij te dragen. Dus daarom douch ik niet, spoel ik de wc enkel bij het hoognodige door en beperk ik ander watergebruik tot het minimum. Het helpt me beseffen dat wij er in ons rijke westen ontzettende hoge hygiëne-standaarden op na houden; gewoon omdat het kan, hebben we ons bizarre gebruiken aangemeten. 2x per dag douchen, je handen na iedere WC-beurt wassen, dingen die bijna als vies worden gezien als je je er niet naar conformeert. Maar als ik bij mezelf ga voelen, is die impuls er helemaal niet, is het een aangeleerd, wenselijk iets wat we met z’n allen klakkeloos hebben geïntegreerd.

Voorkeuren loslaten
Maar ondanks het besef, levert het me soms bijna onhebbelijke weerstand op. Zowel eet- als watertechnisch dien ik namelijk de nodige voorkeuren los te laten. Want hoe lekker is het na een dag onder de douche stappen en alles van je af te spoelen (zeker als je 2 uur hebt lopen zweten tijdens een darshan) en hoe aangenaam is het om uit te kijken naar een uitbundige maaltijd wanneer je bezig bent met iets lastigs. Behoeften die tegelijkertijd doorweven zijn met patronen en attachments.

Stroom van het leven
Je hebt iets nodig. Je hebt het nodig ergens naar uit te kijken (dus ergens van weg te gaan), je hebt iets nodig om ergens van los te komen. En laat dat nou precies hetgeen zijn wat die krullebol me wil laten zien; je hebt niks nodig, geen routine, geen comfortabelheden, geen vluchtwegen. Het houdt je alleen maar weg van waar het daadwerkelijk om gaat. Het weerhoudt de stroom van het leven om vrijuit te stromen, omdat jij ‘m blokkeert met dingen waaraan je je vasthoudt.

Monkey-mind
Vrijheid is wanneer je niks meer nodig hebt. Wanneer je je impulsen kunt onderscheiden van je attachments. Wanneer je voorbij aan conditioneringen kunt ervaren welke beweging er is. Wanneer ik bijvoorbeeld echt wil douchen, wanneer ik bijvoorbeeld echt eten nodig heb in plaats van me verveeld of onderdrukkend te vullen met alles wat los en vast zit. Vrijheid is wanneer je los bent van je monkey-mind en je je dus niet meer hoeft te conformeren naar verslavingen, maar de impulsen vanuit jouw zijn de bewegingen bepalen. Dankjewel Sai Baba voor je ongenaakbare spiegel.