Categorie: Uncategorized
Media Breda besteedt aandacht aan Local AiREAS
Deze blog komt van Stad van Morgen initiatief AiREAS (gezonde stad met gezonde lucht )
Bomen en leefbaarheid
Stad van Morgen heeft verschillende initiatieven die, als ze eenmaal op zichzelf staan, een eigen blog opzetten en onderhouden. Dat herbloggen we op deze blog om zo het overzicht te behouden.
Dit is AiREAS (gezonde stad met gezonde lucht)
Wat gebeurt er als iedereen weer voedsel gaat verbouwen?
Allemaal voedsel verbouwen. Kijk ook naar ons FRE2SH concept van kwaliteit van het leven.
In Silicon Vally in California woont een vrouw met twee kinderen. Ze heeft een beneden modaal inkomen en maakte van haar kleine achtertuintje een biologische moestuin, gewoon als hobby en zo is ze minder kwijt aan boodschappen.
Elk jaar produceert ze veel meer voedsel dan ze zelf nodig heeft. Ze deelt haar overvloed aan pepers, spinazie, komkommers en bieten met tientallen van haar buren.
En deze vrouw is niet de enige. Stel je voor dat er bij haar in de wijk nog meer biologische moestuintjes gestart worden. Stel je voor dat er in alle achtertuintjes van de wijk voedsel verbouwd wordt. Dan ontstaat er een enorme overvloed.
We kunnen nog verder gaan: stel je voor dat in de hele stad, nee, dat in elke stad in het hele land mensen hun achtertuintjes veranderen in biologische moestuinen. In elke stad groeien duizenden fruitbomen, bessenstruiken, komkommerplanten en bietjes en aardappels in de…
View original post 550 woorden meer
Nieuwe productieve organisatievormen
Binnen de Stad van Morgen is AiREAS ontstaan dat zich heeft ontwikkeld tot een inspirerende, multidisciplinaire samenwerkingsstructuur van uitsluitend partners. Het wordt gezien als een van de dynamische productiviteit culturen van de toekomst. Maar er is meer. In de uitvergroting van de waardecreatie in de Stad van Morgen wordt de link gelegd tussen wat wij samen hebben geleerd en de groei economie die eraan verbonden is door de kennis over te dragen aan andere organisaties.
Het brein als bron van inspiratie
Moderne inzichten over het functioneren van het brein en bijbehorende haperingen, storingen of infarcten vinden we ook in de organisaties met veel personeel, afdelingen die met elkaar moeten schakelen en de werkelijkheid zodanig moeten interpreteren dat de organisatie efficiënt, rendabel en productief zich ontwikkelt en reageert op constante veranderingen in de omgeving. STIR Academy is de organisatie binnen de Stad van Morgen die deze kennis uitvergroot wereldwijd door het aan te bieden in de sociaal economische context. De workshop van 16 en 17 juni, met terugkeer dag na de zomer is daar een voorbeeld van. Hier vindt u meer informatie:
Aanmelden kan ook zo:
Wethouder Jocko Rensen (Houten) bezoekt
Na het bezoek van wethouder Jocko Rensen werd de Stad van Morgen verrast door een mooi filmdocument dat door hemzelf was opgenomen. Zo reist deze moderne volksvertegenwoordiger van inspiratie naar inspiratie en zoekt naar wegen om het te laten ontstaan in zijn eigen gemeenschap, gemeente Houten. Marc Faber is al vanaf het eerste begin betrokken bij de Stad van Morgen en woont in Houten. De link was snel gelegd…..
Souverein of Sustainocratie
Op Facebook werd de vraag gesteld of “souvereiniteit” een oplossing was voor de onvrede en machteloosheid die velen ervaren in het onmenselijke systeem dat is ontstaan en een schijnbaar eigen materialistisch leven is gaan leiden over de rug van de bevolking. Aanleiding was een boeiende uitzending van de rijdende rechter waarin het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) als instantie werd aangepakt.
“Souvereiniteit” is een mogelijkheid om jezelf uit te laten schrijven als lid (en vermeend eigendom) van de Nederlandse staat.
Mijn reflectie op Facebook was als volgt:
“Ik heb ook niets met dat #staatsgedoe van macht en uitbuiting maar wel met burgerschap. In onze democratie besteden we onze verantwoordelijkheid uit aan een overheid. Dat doen we per gebied elke 4 jaar. Ik heb besloten daar geen zin meer in te hebben. Ik besteed mijn basis verantwoordelijkheden niet uit maar neem ze zelf. Dat kan ik niet alleen want als ik #gezondheid en #leefbaarheid wil dan moeten mijn buren en veel anderen ook meedoen. Dus nodig ik ze uit om mede verantwoordelijkheid te nemen. De een wil wel, de ander niet. Of de staat wil of niet is aan “de staat” want dat is niet de som van de mensen. Zo ontstaat er een nieuwe vorm van burgerschap (een samen-leving). Omdat het niet gaat om uitbesteden (democratie) maar verantwoordelijkheid nemen (zoiets als souvereine zelfbeschikking op echt mens niveau) heb ik het #sustainocratie genoemd. Hetzelfde geldt voor #veiligheid, zelf en samen redzaamheid, zelfbewustzijn, voedsel, huisvesting, water. Tot mijn verbazing en genoegen doet ook de democratische overheid mee. Dat blijken vaak ook mensen te zijn.”
Er zijn verschillende manieren om een ongewenste situatie de rug toe te keren. Helemaal loslaten lijkt ideaal maar laat iemand volledig verdwijnen in het luchtledige. Het is een daad van ontsnapping die voortkomt uit machteloosheid en bevrijdingsdrang. Het “recht” dat de staat zich toebedeeld om de leefbaarheid en vrijheid van de mens in te perken of zelfs te schaden is moreel verwerpelijk, zeker als daarmee alleen de staat gediend wordt, niet de mens. Maar wij hebben ons afhankelijk gemaakt van de staat uit individueel eigenbelang. Dat is minstens net zo verwerpelijk juist omdat het nemen van verantwoordelijkheden behoort tot de zin van het bestaan. De uitbesteding ervan geeft ons geen recht van spreken behalve dat de uitbesteding niet naar wens verloopt. Helaas lijken we dan in een minderheid te verkeren waardoor het democratische systeem ons de rug keert en we in de greep blijven van de systeemwerkelijkheid waar we tegen afgeven. Souvereiniteit lost niets op, ook verhuizen naar het buitenland niet want overal is hetzelfde gaande.
Wat we beseffen is dat we een bevrijdende bewustzijn doorbraak ervaren en snappen dat de democratie van uitbesteding niet meer werkt. Tot die conclusie was “het systeem” zelf ook gekomen en tracht verantwoordelijkheden terug te leggen bij de bevolking. Macht dat uitsluitend ellende en crisis oplevert is geen macht en zo ervaart een regering dat ook. Mijn opvatting was dan ook dat de transitie van verantwoordelijkheden niet zonder integrale verandering kon plaatsvinden. Als burgerschap dient te transformeren dan ook onze democratische processen en machtscultuur. De problemen oplossen door verantwoordelijkheid te nemen namens het systeem betekent dat het systeem niet meer bestaat.
Máár
Er is echter één probleem. Waar IK heb besloten verantwoordelijkheid voor te nemen daar heeft de staat nooit verantwoordelijkheid voor genomen. In mijn definitie van duurzame menselijke vooruitgang acht ik het een kernverantwoordelijkheid om gezondheid en veiligheid te waarborgen. Dit kun je niet uitbesteden want dan krijg je reactieve maatregelen rond het tegengestelde:
* zorg – voor ongezondheid
* politie – voor onveiligheid, woningbouw en banken voor huisvesting
Hetzelfde geldt voor zelfbewustzijn en zelfredzaamheid. Deze worden respectievelijk:
* onderwijs – voor arbeid en systeemgedrag
* afhankelijkheid – wegens macht en economie
Voedsel en water zijn overgelaten aan de speculatieve krachten van marktwerking zonder betrokkenheid van de burger.
Kortom we besteden geen verantwoordelijkheid uit maar het gebrek aan eigen verantwoordelijkheid. Daar maakt de staat misbruik van. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen stellen we dat deel van de staat ter discussie en heffen het op. Dat kost wat tijd, door de generaties lange onverantwoordelijkheid maar toont zich nu al in de transitie. Hoe meer mensen meedoen hoe sneller het proces zich voltrekt.
De groei van ellende
Vandaag kreeg ik het boeiende (gratis!) blad ONE World weer in handen terwijl het in de familie circuleert. Zoals altijd staat het vol journalistieke informatie die in andere media niet of amper voorkomt. De statistische gegevens en onmenselijkheid in het artikel “gevangen in het getto” waren zo mensonterend en verschrikkelijk dat het mij weer aanzette tot deze blog uiting over het gevaar van verstedelijking, de miskenning van het platteland en de focus op groei economie dat de groei van ellende tegelijkertijd veroorzaakt.
Het artikel beschreef een bezoek aan een arme wijk van Houston, de derde grootste stad van Amerika. “We denken niet aan de toekomst. Hier ben je op je dertigste dood of zit in de gevangenis”. De misdadige geldgedreven werkelijkheid stapelt zich op, lijn na gelezen lijn. Woekerhuur, uitbating en kansloosheid door gebrek aan middelen en mogelijkheden. Chaos heerst als overleefcultuur met criminaliteit als enige uitvlucht.
Het is niet alleen Houston. De helft van alle Amerikanen leven arm, 15% zelfs onder de armoedegrens. Door de wreedheden en ellende is iedereen nagenoeg gestoord met een traumatische achtergrond of ervaringen. Scheiding tussen arm en rijk is compleet. Er is amper wisselwerking om van ellende te kunnen ontsnappen. De wijk, het getto, wordt een uitzichtloze gevangenis waar geen ontsnappen aan is. De menselijke complexiteit wordt zo zichtbaar op aantoonbare lapjes grond. “The American dream” is daarbij een regelrechte hel. Rijk schermt zich af en arm sluit zich op en wordt armer. Ongelijkheid en onrecht regeert. Een verhaal wordt verteld van een dronken rijke jongere die viervoudige dodelijke fouten begaat en ontkomt aan celstraf “omdat ze product zijn van hun rijke omgeving, een soort psychische stoornis” maar een gettogast krijgt de doodstraf voor een dubbele moord en wordt niet gezien als slachtoffer van zijn omgeving. De rijke moordenaar gaat voor 450.000 dollar in een privékliniek van het zorgsysteem terwijl de omgeving goedkoper uit is door de arme sloeber maar een dodelijke spuit te geven omdat er toch niets aan te verdienen valt. Gebrek aan ethiek regeert in de materialistische stedelijke wereld.
Het is niet alleen Amerika
De stad is in alles afhankelijk van economie, de handel, omdat het zelf heen basisbehoeften produceert en dit van buiten naar binnen brengt. De stad is een gigantische opeenhoping van menselijk egoïsme die hun productiviteit organiseren rond twee hoofdthema’s: uitbuiting van elkaar in de geldgedreven wereld van consumptie, en oplappen van ellende in de geldgedreven zorg en overheid. Beide thema’s worden geoptimaliseerd zodat ze winstgevend zijn. Het is een vorm van democratische slavernij waarin de grootste despoot de macht wint en zorgt voor een kastensysteem. Zij die erbij horen doen het prima. De rest crepeert. Megasteden zijn in opkomst waarin de mensheid zich massaal verzameld. De zuigkracht van materialistische behoeften vernietigt het platteland door uitbuiting en onderwaardering. Boskap gaat onverminderd door en zo ook de parasitering op onze landschappen. De steden ondermijnen zichzelf door georganiseerde hebzucht én afhankelijkheden die speculatie in de hand werken. Een paar winnen, de rest sterft een weerzinwekkende dood.
Amerika is misschien een doorgeslagen voorbeeld van cultureel materialisme, individualisme en eigenbelang. Deze cijfers verbazen dan ook helemaal niet. Maar ook in India, China, Brazilië, Nigeria, enz gebeurt hetzelfde. In Nederland ook. Kijk naar de groei van armoede in ons land en de blindheid van focus op economische groei dat alleen maar verdwijnt in de zakken van beleidsmensen, bureaucratie, despoten, gelegaliseerde criminelen in hiërarchie-vorm.
De balans is weg, als die er ooit is geweest. Platteland gaat dood, steden verzieken en geld is dominant. Het einde der mensheid komt zo in zicht binnen de grote oude mensheid maar lokaal gaan we gewoon door.
Stad van Morgen
Al jaren leggen we de vinger op het probleem van de duale groei- economie: de belastbaarheid van consumptie om via de belasting de problemen op de lossen die door de consumptie wordt veroorzaakt. Beide vormen een groei-economie die zich wederzijds aanwakkert tot het punt dat de menselijke én materiële waarden volledig weg worden gezogen uit de basis door het in stand houden van een steeds corrupter wordend systeem.
Er is maar één manier om dit op te lossen, namelijk door de mens, niet het geld centraal te stellen. Dan realiseren we ons dat we het niet meer hebben over de dualiteit van de economie maar het holisme van het leven. De stad kan niet zonder het platteland, de mens niet zonder productiviteit, zingeving, veiligheid en gezondheid. Geld is geen drijfveer maar een middel, net als kennis, daadkracht, cohesie, co-creatie, diversiteit, enz. Stad en platteland dienen we te organiseren vanuit harmonie en samenhang met betrokkenheid van de inwoners in wederkerigheid niet afhankelijkheid.
In Eindhoven lopen we ook de kans om op termijn de decadentie als een virus binnen te zien sluipen. We waren al enige tijd de meest criminele stad van het land en de focus wil dan al snel liggen op het financieren van meer politie in plaats van het zoeken naar balans. Na 4 jaar is er een coalitie akkoord over “de gezonde stad”. Enerzijds is het een mooi argument om massale subsidies te halen uit Provincie, Den Haag en Brussel. Anderzijds een uitdaging om het ook waar te maken in de meest intense zin van gezondheid, de basis en motor van een vooruitstrevende en productieve maatschappij, niet de kostenpost ervan. Het bestuur van elke stad dient zich te organiseren vanuit harmonieuze drijfveren door balans te zoeken tussen de mens, de natuur en de waarden, niet geldgedreven productiviteit. Daarom experimenteren wij met FRE2SH en AiREAS in Eindhoven met de bestuurlijke betrokkenheid van de overheid en willen de wereld overtuigen dat groei economie misschien een gevolg is een beleid van harmonie en multidisciplinaire mensgerichte samenwerking, maar niet het uitgangspunt. Het uitgangspunt is een holistische beleving van samenwerking, verantwoordelijkheid en ethiek door te werken aan concrete menselijke waarden zoals voeding, drinkwater, gezondheid, veiligheid, bewustwording, zelf en samen redzaamheid.
Zo niet dan is de groei van ellende zoals we die constateren in de wereld die ons omringt een vaststaand feit en op termijn de ondergang van alles wat ooit opgebouwd hebben aan welzijnswaarde.
FRE2SH city farm open dag
Op zoek naar 100 Eindhovenaren die hun stadsleven willen combineren met samenwerking voor voedsel kwaliteit, productiviteit en verdeling onderling door het samen beheren en exploiteren van een boerderij. Dat is het concept van FRE2SH city farm om verduurzaming toe te passen in zowel stad als platteland.
Vandaag was het open dag in Breugel in onze stadsboerderij. Voor 360€ per jaar en persoonlijke inzet deelt men de productiviteit dat een veelvoud van het bedrag betekent. Voedsel is namelijk de grootste uitgave van een stadsgezin per maand, boven huisvesting en energie. Alles wat men zelf kan verbouwen is een besparing. En extra overgebleven geld in een stad is nodig voor van alles.
Een FRE2SH city farm ligt op fietsafstand, wordt gemeenschappelijk ge-exploiteerd en verbindt met wijkactiviteiten. Zo ziet het er uit:
Meedoen? Laat het even weten of leef u in. Elk FRE2SH uur is goed besteed.
7 oktober – STIR proef/werkcollege – mobiliteit
Thema proef en werkcollege
7 oktober: Mobiliteit
Presentatie en college leider: Jean-Paul Close
Gastvrouw: Nicolette Meeder
Elke twee weken organiseert de STIR Academy, olv Jean-Paul Close en Nicolette Meeder, een college over een maatschappelijk kernthema voor verduurzaming van de maatschappij. Elk werkcollege is een proef om in EU perspectief STIR Hubs aan te zetten tot werkgroepen net als STIR dit doet met internationale inspiratie in Eindhoven. Na de proef zijn ze, aangepast met de feedback, tegen betaling beschikbaar via STIR als spreekbeurt, inspiratie middag of avond, minor, werkprogramma en project. De proefcolleges laagdrempelig, interactief en belicht vanuit de 4 grote invalshoeken van de menselijke en natuurlijke complexiteit:
* economie
* chaos
* transformatie
* samenhang
7 oktober
Mobiliteit is mens eigen. Voor veel situaties bewegen we ons van A naar B en gebruiken daarvoor allerlei hulpmiddelen. Mobiliteit is onderhevig aan cultuur, beschikbare ruimte en energie, technologie, behoefte, psychologie en beleid. Mobiliteit is ook economie, daadkracht, concurrentiekracht en macht.
Om verschillende redenen staat mobiliteit onder innovatiedruk. Waarom? Veranderen onze gewoontes door nieuwe mobiliteitvormen of juist andersom? Mobiliteit slurpt energie, kan dat nog wel in deze tijd? Waarom gaan we van A naar B? Verandert die wens of noodzaak? Wat veroorzaakt de drang tot verandering en hoe gaan we ermee om vanuit de vier spanningsvelden?
Hoe zien de ontwikkelingen eruit? Wat voor inspirerende voorbeelden zien we in de wereld ontstaan en toegepast worden? En boven alles, hoe gaan we hier zelf mee om? Hoe verwerken wij inspiratie in onze eigen nieuwe werkelijkheid? Hoe dragen wij zelf bij aan innovatie en verandering? Wat zijn ondernemende en maatschappelijke kansen en bedreigingen?
Start: 19:00
Einde: 21:30
Locatie: Fontys Eindhoven, Rachelmolen 1, (zie verdere details)
Kosten deelname: 5€ (leden) of 10€ (niet leden) of 1 AiREAS munt
NB Prijs per module (college, spreekbeurt, werkgroep creatie en voorzitterschap 4 sessies) voor afname na proefcollege? Zie STIR Prijzen.
Stad van Morgen 