Allemaal samen naar een nieuwe, gezonde maatschappij

UNITED (SAMEN)

De techniek van veilig meedoen aan verandering

Download hier de pdf vorm…….

Introductie:

Elke verandering is moeilijk. Op persoonlijk vlak is het al een hele uitdaging. Extra ingrijpend als het om meerdere mensen tegelijk gaat. Bijvoorbeeld binnen een gezin (een nieuwe woning, verhuizing naar het buitenland), een bedrijf (organisatie verandering, aanpassing van de missie en doelstellingen) of instantie (zoals een overheid die overstapt van reguleren naar participeren). Om brede steun en betrokkenheid te krijgen voor de verandering is het belangrijk om duidelijk hierover te communiceren, uitnodigen en structureren. Niet vanuit angst, zoals nu door de Coronavirus, maar vanuit duurzame positiviteit en persoonlijke betrokkenheid.

UNITED is ontwikkeld na jarenlange ervaring in verandermanagement en leiderschap. De laatste jaren is het zelfs gebruikt in de stapsgewijze transformatie van hele maatschappijvormen via niveau 4. Tijdens een recente internationale oproep voor de transformatie van het economische en financiële stelsel in de wereld werd ook UNITED geïntroduceerd als hulpmiddel en richtlijn. 

Hoe interessant ook de ambitie om wereldwijd het verschil te maken, de basis van de verandering begint bij onszelf. De wereld van een complexe samenleving begint bij onszelf en onze omgeving, lokaal en regionaal. Daarom presenteren we dit UNITED verhaal eerst aan de gemeentelijke overheden van Nederland. We nodigen ze uit naar niveau 4, de bewustzijn gedreven multidisciplinaire cocreatie. Als de gemeente bereid is aan tafel te komen als faciliterende partner in integraal sustainocratisch welzijn dan vullen de andere stoelen zich ook. 

Of, als de andere stoelen (burgers, ondernemers en kennisinstellingen) zijn ingenomen, dan kan de gemeentelijke overheid vaak niet anders dan aanschuiven. Belangrijk is wel dat men het met authentieke bereidheid doet en niet vanuit politieke aanwezigheid. 

(Samen werken aan de transformatie van ‘s werelds economische en financiële stelsel ten behoeve van duurzaamheid)

Algemene lokale uitnodiging (burgers, gemeentelijke en provinciale overheid, ondernemers en kennis) tot niveau 4 regionale ontwikkeling, voor ons Welzijn en Duurzaam voortbestaan

begrijpen, behoefte en betrokkenheid

UNITED (samen)

De U van Understanding (begrijpen)

Waarom? We hebben in korte tijd leren inzien dat als het om onze gezondheid gaat we allemaal samen verantwoordelijkheid dienen te nemen. Door de tekortkomingen en risico’s van huidige maatschappij systeem werden we gedwongen naar een lockdown en werd angst de grootste drijfveer. Velen zijn het erover eens dat dit tijdelijk misschien noodzakelijk was, om de zwaar uitgemolken ziekenhuizen niet te overspoelen met een golf van ernstig zieke mensen. Maar dit mag zich niet blijven herhalen. Om dit te voorkomen is het belangrijk dat we onze gezondheid (weerbaarheid en immuniteit) voorop gaan stellen. 

Wie? En dat kan alleen als iedereen daaraan meedoet.

  • Burgers door gezondheid gedreven cultuur en gedragsaanpassing 
  • Overheid door beleid te voeren op gezondheid en gezonde leefomgeving 
  • Ondernemerschap door waardecreatie 
  • Kennisinstellingen en onderwijs door ons te helpen met inzichten over gezondheid 

Hoe? Wat is niveau 4? Niveau 4 is een vervolg op niveau 1, 2 en 3, die het gezicht en functioneren van een gebied zoals een stad historisch hebben bepaald. 

  • Niveau 1: basis infrastructuur. Er is ooit een reden geweest dat mensen samen kwamen in een gebied en zo een gemeenschap gingen vormen. Een kasteel, een kerk, een marktplaats, een haven, een kruispunt van wegen, enz. Er werden woningen gebouwd en straten aangelegd. Dat is niveau 1.
  • Niveau 2: geïntegreerde infrastructuur. Naar mate de gemeenschap groeide werd niveau 1 complexer. Er kwam voorzieningen bij, moesten op elkaar afgestemd worden enz. Denk aan verlichting, riolering, waterafvoer, winkels, diensten. 
  • Niveau 3: SMART. Slimme (technologische) oplossingen werden toegevoegd aan de moderne wereld. Stoplichten om het verkeer te regelen, sensoren om plannen te helpen onderbouwen, cameras voor veiligheid, enz. Nu ook internet om meer vanuit huis te kunnen werken. 

Niveau 1 werd veelal, en lang geleden, nog samen gedaan. Maar toen de gemeenschap te groot en complex werd ontstond een vorm van gemeenschappelijke  dienstverlening die het collectieve gedeelte ter harte nam. Omdat het gemeenschappelijke het individuele overstijgt kreeg deze dienstverlening (overheid) steeds meer zeggenschap. Niveau 2 en 3 zit in de machtscultuur van deze overheid. Via een democratisch debat konden keuzes gefundeerd worden vanuit belangen. Consequenties op menselijk niveau werden op eenzelfde manier aangepakt als het kiezen van een gebouw, bestrating of investering in technologie, op basis van kosten en baten. 

Aangezien de overheid sinds enkele decennia een risicomijdend “zorgbeleid” hanteert is de zorg ook een belangrijke kostenpost die constant onder druk staat door de groeiende zorgbehoefte in een economisch gestimuleerde, doorgeslagen, consumistische levensstijl. Daarnaast is de zorg verwikkeld geraakt in een economische belangenstrijd, net als alle andere overheid dossiers.

“De mens” werd vaak als argument gebruikt in de gebiedsontwikkeling maar vooral in de context van arbeidsparticipatie, kostenpost, belasting, verzekeringen en hypotheek betaler, en gedragsrisico (opstand). Beleid was gericht op inkomsten (economische groei), kostenbesparingen, groei en het “afhankelijk houden van het grootste deel van de bevolking”. Gaandeweg werd duidelijk dat dit een aanpak is die de eigen problemen voedt. Maar het is een aanpak die diepgeworteld zit in de bestuurlijke cultuurgeschiedenis en bijbehorende afhankelijke instellingen. 

In groeiende mate krijgt de bevolking en de structuur te maken met crisissen. Virussen zijn er een (Influenza, Corona, Sars, HIV, etc), hebzuchtige belangen uitingen en manipulatie (politiek economische samenzweerders) zijn een tweede. Steeds meer komt het menselijke voortbestaan ter discussie door gebrek aan aandacht voor de mens en haar omgeving. De een wil de levensstijl en bijbehorende wereldeconomie vasthouden en ziet in de bevolkingsgroei een probleem. De ander ziet het gezonde leven als basisrecht en ziet onze kwetsbaarheid en gebrek aan weerbaarheid als probleem. 

Elk van de opvattingen uit zich in de wereld. Vasthouden aan het oude uit zich via controle en manipulatie (inclusief lockdown). Verandering naar weerbaarheid en gezondheid uit zich in niveau 4 (we nemen eigen verantwoordelijkheid).

Niveau 4: participatie in cocreatie van onze menselijke en natuurlijke kernwaarden zoals gezondheid.

Op niveau 4 staat “de mens” centraal, niet het politieke economische belangen systeem. Door de mens centraal te stellen nodigen we alle mensen samen uit zich in te zetten voor hun eigen kernwaarden, zoals onderbouwd en gedefinieerd op dit niveau. Mensen die werken in een instantie maken deze instantie instrumentaal aan het bijdragen aan deze kernwaarden. Dan heeft de instantie bestaansrecht en krijgt erkenning voor de specialisatie die ze aan tafel brengt. Zo worden functies ondergeschikt aan de waarden en kunnen op die basis worden aangesproken. Functies als wethouder, ambtenaar, politie, ondernemer, arts, zorginstelling, enz..burgerschap kan worden gestimuleerd tot gezond gedrag en levensstijl. 

Op niveau 4 doen we het allemaal samen. Instellingen zijn onze gereedschapskist, de ambachtelijke handen van de gezonde maatschappij zijn van de mens zelf.

En wat gebeurt er met niveau 1, 2 en 3? Die blijven in handen van de overheid. Alleen worden besluiten niet meer getoetst aan de oude belangen maar aan die van niveau 4. De uitvoering is daarna in handen van de professionele instellingen die vaak zelf ook aan tafel zitten op niveau 4.

De N van Need (behoefte)

Uit het “begrijpen” ontstaat de behoefte en het urgentiebesef om ons naar dit nieuwe bewustzijn en operationeel niveau van “mens en natuur centraal”  te tillen. We kunnen niet op oude voet doorgaan daar dit alleen maar leidt tot meer crisissen zoals COVID19 en bijbehorende economische en menselijke malaise. Het is tevens onlogisch dat nieuwe lockdowns of een mogelijk vaccin de lange termijn oplossingen bieden voor de uitdagingen waar we voor staan. De enige oplossing is het stap voor stap creëren van een nieuwe maatschappelijke samenhang, een waarin geld hooguit een middel is maar gezondheid, weerbaarheid en natuurlijke immuniteit een permanent veiligheid en participatie doel is van alle betrokkenen in de regio, inwoners en instellingen gelijk. We kunnen niet onze geschiedenis overboord gooien, noch de bestaande structuren. Daarvoor is het allemaal te waardevol. We kunnen wel niveau 4 inrichten en laten functioneren zodat deze de onderliggende niveaus gaat voeden op een nieuwe, integraal welzijn gedreven manier.

De I van Involvement (betrokkenheid)

Het begrip “samen” wordt op deze manier relevant en uitdagend. Elke deelnemer, mens of instelling draagt een unieke verantwoordelijkheid en concrete bijdrage in het geheel. Wanneer organisaties zoals de overheid, het bedrijfsleven, stichtingen, onderwijs en kennisinstellingen, enz de noodzaak begrijpen dan is betrokkenheid fundamenteel en uit eigenbelang. Wanneer men meedoet kan men de eigen essenties aanpassen aan de nieuwe context en zichzelf daarin waardevol maken vanuit toegevoegde waarden, creativiteit en authenticiteit. Het creëren van bestaansrecht in de nieuwe werkelijkheid is fundamenteel. Het vergt aanpassings- vermogen en vaak een eigen transitiepad. Deelname maakt het de moeite waard. 

Zulks bestaansrecht is echter niet elke bestaande instantie toebedeeld. Zo zullen er organisaties zijn die alleen bestaansrecht hadden in de oude werkelijkheid en gedoemd zijn te verdwijnen (vaak met de nodige weerstand vooraf). Sommigen kunnen zich aanpassen en zich van nieuw elan voorzien. Er zullen ook nieuwe initiatieven ontstaan die in de oude werkelijkheid misschien de ruimte niet kregen of gewoon niet konden bestaan. Kortom, door het transformatiepad zal een nieuw economisch en financieel ecosysteem ontstaan met oude, aangepaste en nieuwe spelers. 

Dat heet evolutie. Je doet mee of niet, dat blijft een afweging en keuze. 

De T van Targeted (Doelgericht)

Het doel van de “transformatie van het economische en financiële systeem te behoeve van duurzaamheid” is te vaag en abstract om te verbinden, ondanks het besef van noodzaak en urgentie. Het COVID19 virus heeft de nodige concretie aangebracht door de proactieve verantwoordelijkheid van “gezondheid en weerbaarheid” voorop te stellen vanuit een menselijke en milieu perspectief, maar ook voor het effectief maken van een ondersteunend “zorg voor gezondheid” systeem. Door de geformuleerde en onderbouwde menselijke en natuurlijke  kernwaarden voorop te gaan stellen ontstaat een nieuwe dialoog die zich verder kan onderverdelen in specifieke regionale prioriteiten, projectmatige keuzes en leerproces. Voorbeelden van deze doelgerichte subcategorieën, waar niveau 4 tafels aan ontleend kunnen worden, zijn:

  • Weerbaarheid, immuunsysteem en gezondheid
  • Zorg voor gezondheid
  • Stedelijke voedselvoorziening en gezondheid
  • Gebiedsdynamiek, mobiliteit en gezondheid
  • Stedelijke ontwikkeling, wonen en gezondheid
  • Luchtkwaliteit en gebiedsdynamiek
  • Energie, kwaliteit van leven en lokale productiviteit
  • Stad en platteland verbinding
  • Transitie van voedselproductie van monocultuur naar natuurlijke diversiteit
  • Etc

Sommige van deze uitdagingen hebben al een niveau 4 precedent en hoeven alleen maar overgenomen te worden door andere gemeenten, van lokale verander prioriteiten voorzien te worden en eigen UNITED processen te omarmen. Denk aan:

  • AiREAS – luchtkwaliteit, gezondheid en gebiedsdynamiek
  • FRE2SH – stadslandbouw en gezonde voeding
  • COS3i – sociale inclusie en innovatie
  • School of Talents – participerend leren 

Alle niveau 4 clusters vullen elkaar aan, hebben overlappende activiteiten die ook gemanaged kunnen worden zodat de waardecreatie exponentieel wordt met rust, recreatie en cohesie tot gevolg dankzij overvloed. 

De E van Entrepreneurial (ondernemend)

Ondernemen is niet alleen beperkt tot ouderwetse geldgedreven bedrijven. We ondernemen allemaal, elke dag, vanuit het begrip “iets doen”. En als we dan wat doen laten we dan vooral “iets goeds doen”, hetgeen al een intrinsieke verbetering in zich heeft. Het probleem met het oude ondernemen was dat het geld gedreven was en daarmee vaak onze moraal ondermijnde over de consequenties van onze activiteiten. Geld was immers sturend, niet de moraal of ethiek. Omdat te veranderen creëerden we de moderne maatstaf voor 21e eeuws ondernemen, het 4 x winst principe, ofwel het Pyramide Paradigma voor integrale waarde creatie:

  1. Winst voor de mens, geredeneerd vanuit de natuurlijke menselijke kernwaarden zoals gezondheid,
  2. Winst voor de maatschappij in de vorm van sociale betrokkenheid, erkenning, beloning, participatie, gedeelde verantwoordelijkheid, kostenbesparingen, gelijkwaardigheid, participerend leren, bewustwording
  3. Winst voor het milieu middels het voorkomen en aanpakken van vervuiling, de introductie van lokale circulaire processen van materiaalgebruik, de herdefinitie en herstel natuurlijke ruimten en ecosystemen,
  4. Winst voor onze economische continuïteit. 

Dit 4 x Winst model is een verbindende aanpak op niveau 4 voor gebied en cultuurontwikkeling. Het is niet alleen relevant voor nieuwetijdse ondernemers maar ook voor niveau 4 overheidsparticipatie,  zelfbewust burgerschap, toegepaste kennis- ontwikkeling en overdracht, enz. In een samenwerking op dit niveau ontstaan projecten waarin nooit een van deze winsten op negatief mag staan omdat het uiteindelijk ergens waarde onttrekt dat niet gecompenseerd wordt. Voor weerbaarheid en maatschappelijke continuïteit moeten alle vier de winsten zich positief en meetbaar manifesteren, zonder uitzondering.

En de D van Devoted (bezield) 

De niveau 4 verbinding via UNITED en de menselijke kernwaarden is betekenisvol. Het raakt de zingeving en bevordert de passie van de deelnemers. Dit komt door de erkenning van de authentieke en noodzakelijke toegevoegde waarde van elke deelname, juist omdat het niet om geld gaat maar de creatie en het behoud van fundamentele waarden waar een ieder als mens achter kan staan. De lokale waarde creatie is voor iedere betrokkene, niet alleen voor “een ander”. Wanneer mensen en instanties hun eigenwaarde in de samenwerking inzien en versterken dan stimuleert die de motivatie tot deelname, het delen van de waarden en groei in deze processen. Tevens worden gespecialiseerde functies erkend door concrete toegevoegde waarde. 

Tot slot

Wie? Wie is verantwoordelijk voor niveau 4? De uitnodiging tot participatie in cocreatie wordt gedaan door een politiek economisch onafhankelijke persoon of stichting. Deze financiert zich via de projectmatige aanpak middels een transparante 10-10-80 formule. Deze persoon of stichting noemen we de Sustainocraat. Per niveau 4 cluster kunnen dat 1 of 2, hooguit 3 personen zijn. Deze bewaken het kader van menselijke kernwaarden en cocreatie, zorgen voor gelijkwaardigheid aan tafel en functioneren als tafelvoorzitter. In het geval van uit te voeren projecten zorgen zij voor het bewaken van de afspraken, navolgen van de doelstellingen en escalatie in geval van problemen of conflicten in de operationele uitvoering.

Binnen de clusters wordt ook aandacht besteed aan de begeleiding van de deelnemers zodat de waardecreatie onderling optimaal zich ontwikkelt en elke deelnemer een sparringpartner heeft voor de eigen transitie of transformatie uitdagingen.

Anekdote 

Sinds enige jaren hanteren bewegingen in Brussel en Europa het begrip “Small Heroes”, ofwel kleine helden. Dit verwijst naar de regio’s (gemeenten) die integraal welzijn hebben omarmt als drijfveer en dit als participatiemodel omarmen. De grotere verzuilde steden worden steeds meer door mensen gezien als bronnen van ongezondheid, ongezond gedrag, uitbuiting en getto-achtige manipulatie. De kleine helden ontwikkelen zo een bepaalde aantrekkingskracht voor mensen, vaak jongeren met kinderen, ouden van dagen en kunstenaars die in de rust, natuur en verbindende participatie zich beter voelen dan het grootstedelijke alternatief. In de kleine helden kunnen zich alternatieve waardesystemen ontwikkelen waardoor het principe van samenredzaamheid een totale lokale cohesie vormen. Onderlinge relaties tussen kleine helden zorgen voor uitwisseling van overvloeden die specifiek zijn voor de concrete clusters. Dit hoeft niet materieel te zijn in de vorm van producten. Dat kan ook zijn in de vorm van recreatie, zorg specialisatie, dienstverlening, natuur, sociale activiteiten, wedstrijden, enz. Voor vele bestuurders is het fijner om faciliterend vorm te geven aan een kleine held dan een grootstedelijk wespennest. 

Jean-Paul Close

Grondlegger van Sustainocratie, niveau 4 cocreatie

Initiatiefnemer van de Stad van Morgen (niveau 4 samenwerking)

Bedenker van UNITED

Deskundig adviseur voor niveau 4 initiatieven wereldwijd

Verbindend Sustainocraat

Financiering van de Stad van Morgen

De Stad van Morgen werkt vanuit Sustainocratie, de democratie van en voor menselijke kernwaarden. Dit wordt ook wel de participatie maatschappij genoemd, of CO-CITY, Ecopolis, bewustzijnsgedreven cocreatie systeem, het wellness continuüm, enz. In essentie draait het om een proactieve, gemeenschappelijke benadering voor welzijn en kwaliteit van leven.

Stad van Morgen
Huidig ecosysteem van de Stad van Morgen

Onze onafhankelijkheid van de politieke economische werkelijkheid is essentieel. Zo alleen kunnen we gewenste integraal maatschappelijke veranderingen stimuleren of vormgeven die leiden tot de gewenste duurzame menselijke evolutie. Bijvoorbeeld vanuit de gefocuste samenwerkingsverbanden die zijn ontstaan (zoals AiREAS, FRE2SH, COS3i of School of Talents). Deze veranderingen vinden namelijk niet alleen plaats op technologisch vlak maar ook op gebied van bestuurlijke en juridische belemmeringen, regelgeving, bewuste en onbewuste gedragskeuzes, machtsmisbruik, ongelijkheid, onderwijs, bewustwording, levensstijl, infrastructuur, enz. Dat kan alleen als de impuls tot (noodzakelijke) verandering buiten de gangbare structuren wordt aangezet.

Ondanks het aantoonbare algemene belang van de geformuleerde kernwaarden willen oude individuele (geld of macht) belangen zich verzetten. Zo zijn er (nog) geen gestructureerde financiële middelen beschikbaar om de politieke economische (hiërarchische) werkelijkheid en belangenvelden te transformeren. Idealiter zou de Stad van Morgen zich ontwikkelen middels een eigen waardesysteem. We hebben wel ideeën over zo’n waardesysteem maar vooralsnog moeten we het doen met de speculatieve en dominante Euro.

Stad van Morgen kartrekkers hebben op relatief kleine schaal geldmiddelen nodig om tot concrete multidisciplinaire complexe projecten te komen. Eenmaal in projectfase zijn ze wél voorzien van de benodigde middelen omdat iedereen die zich committeert zicht heeft op het eigenbelang, het gewenste integrale resultaat en daarin investeert. Het is de aanloop er naar toe die vaak traag (1 a 2 jaar looptijd), onvoorspelbaar en onbezoldigd is voor de kartrekkers maar wel kosten met zich meebrengt. We doen alles op de fiets, met het OV en zo goedkoop mogelijk, maar toch.

Onze kartrekkende sustainocraten zouden gebaat zijn bij een soort erkenning via een waardemodel, of basisinkomen vanuit een eigen fonds dat we via de projecten zouden kunnen aanvullen. Zo’n Stad van Morgen fonds is een kip en ei verhaal. Wat komt eerst? Zonder voldoende projecten is er geen fonds, zonder fonds komen projecten traag op gang. Daarom wil Stad van Morgen op basis van 7 jaar ervaring, de wereldwijde erkenning van Sustainocratie, het belang van de kernwaarden gedreven manier van werken en de lopende uitdagingen, het volgden trachten te doen in 2018:

img_20171005_110928362202109.jpg
COS3I munten worden gebruikt in onze wijkfestivals

  • Het concept van het circulaire Stad van Morgen fonds, de werkwijze en reeds opgedaan bewijs, voorleggen aan vermogende investeerders die niet meer willen werken in speculatieve constructies van vastgoed of beurspraktijken maar iets aantoonbaar nuttigs willen doen met hun vermogen.
  • Onze kennis, methodes en zichtbaar gemaakte waarden via de School of Talents educatief beschikbaar stellen voor workshops, leerprogramma’s en advieswerk voor bedrijven en instanties die in de nieuwe en aangepaste werkelijkheid een rol wensen te spelen. Een deel van de opbrengst vloeit dan in het fonds.

Een nieuwe maatschappelijke context vergt een leerpad voor iedereen

  • Datzelfde geldt voor de projecten die ontstaan in de verschillende coöperaties. De 10-10-80 regel die we nu al hanteren kan zo ingericht worden dat het bijdraagt aan de fondsvorming waaruit zowel de sustainocraten als de leerweg naar meerwaardecreatie door het 1+1>2 principe worden gefinancierd. Stad van Morgen tracht zoveel mogelijk projectmatig te werken.
  • De sponsoring van het bedrijfsleven en de overheid voor het integrale innovatieproces dat we samen met studenten en werklozen doen en waar innovaties uit ontstaan, talenten naar voren komen en export kansen zichtbaar worden waar de sponsoren een eerste keuze uit krijgen. Ook het “Geluk(t)” festival wordt zo mogelijk gemaakt om het innovatieve pioniersschap te vieren.
  • Deelname in Europese trajecten waar Sustainocratische kernwaarden de boventoon voeren.

CITIMAP 2017
Voorbeeld van een Europees project waarin STIR (Stad van Morgen) een rol speelt in 2018

  • Tot slot zijn er de particulieren, vaak ouderen, die graag bij willen dragen, dit zelf niet meer fysiek kunnen maar wel via gelddonaties graag de wereld voor hun (klein)kinderen wat beter maken. Dat is wat we regelmatig te horen krijgen ook al blijven de donaties uit omdat Stad van Morgen daar geen structuur voor heeft opgebouwd. Deze geïnteresseerde ouderen hebben veelal geen computer of smartphone en raken enthousiast als ze in aanraking komen met de visie en werkwijze via presentaties, burgerdebatten of de krant. “Ik wist niet dat het bestond en wil graag iets bijdragen”….

Sustainocraten zijn meestal niet 100% afhankelijk van de Stad van Morgen. Ze (man/vrouw) zijn ook actief als sociaal ondernemer, organisatoren van evenementen, sprekers, zelfstandig ondernemer, coach, projectleider, enz. Daarom is zo’n basisinkomen slechts een aanvulling om eventuele economische stress te voorkomen door de pieken van inzet, tijd, motivatie en doorzettingsvermogen met behoud van onafhankelijkheid.

De financiële behoefte per Sustainocraat is minimaal. Het bedraagt ongeveer 10.000€ jaarlijks per betrokken persoon en verdeelt zich over 6000€ basisinkomen en 4000€ kosten. Vanaf 2018 gaan we trachten dit vorm te geven. Als we groeien in steden en dorpsgebieden met Sustainocratie dan kunnen we met deze aanpak enkele 1000den mensen uit een uitkering halen en volledig richten op lokale waardecreatie vanuit de menselijke kernwaarden en werkwijze van Sustainocratie. Dit alleen al zou een motivatie moeten zijn voor de overheid om bij te dragen aan het STIR Stad van Morgen fonds.

 

Mijn uitnodiging aan de wereld om Sustainocraat te worden

Het blijft leuk om mensen uit te dagen en uit te nodigen tot onze nieuwe, kernwaarden gedreven werkelijkheid. Tijdens de Smart City Expo dit jaar in Barcelona mocht ik 10 minuten praten. Natuurlijk nodig ik iedereen uit om de eerste Sustainocraat te worden in hun eigen stad. Maar dan moet ik wel even uitleggen waar het om gaat…..vanaf minuut 50 ben ik aan het woord. Het is natuurlijk ook boeiend om naar de andere sprekers te luisteren.

https://youtu.be/Z9QMieRhnmw?t=50m

De Expo in Barcelona is goed bezocht en met 440 sprekers uit de hele wereld een belangrijk evenement. Hierbij een korte impressie van het hele evenement en de locatie:

Kennismakingsopleiding tot Sustainocraat

Workshop  – 13 januari 2016 te Eindhoven

Recent werd de vraag gesteld of er meer mensen waren die de rol van Sustainocraat konden vervullen? Dit komt omdat de overheid bepaalde kerntaken niet vanuit een hiërarchische (zorgstaat) positie kan aanpakken maar multidisciplinair dient samen te werken om tegelijkertijd zowel een bestuurlijke, sociale, ondernemende en economische cultuur te transformeren. Als de overheid het eenzijdig wil doen dan groeit de regelgeving, bureaucratie en maatschappelijke last ten kosten van arbeid en flexibiliteit. Als de burgers het eenzijdig willen doen dan ontstaat een opstand en chaos. Om het tegelijk te doen is er kernwaarden gedreven overleg, prioriteitstelling en stapsgewijze multidisciplinaire samenwerking nodig.

MIT’s Precensing Institute van Otto Scharmer en Peter Senge noemt het niveau 4 gebiedsontwikkeling (Global Eco-systems).

Hoe kom je van niveau 1 tot niveau 4?
Hoe kom je van niveau 1 tot niveau 4?

In oktober 2015 verscheen er een rapport van een externe onderzoeksorganisatie (Venture Springs) die in opdracht van het bestuur van Eindhoven een aantal Smart City initiatieven had bestudeerd. Stad van Morgen initiatief AiREAS werd als een van de weinige niveau 4 initiatieven gekenmerkt.

Hier kunt u het verslag downloaden: Report Spotlight on Smart City Eindhoven DRAFT

Samenwerking is heel iets anders dan co-creatie. De meeste organisatievormen, inclusief de overheid bevinden zich op niveau 1, 2 of 3. Om tot niveau 4 door te dringen dient de eigenheid zich te verbinden op basis van gelijkwaardigheid en veiligheid rondom universele kernwaarden in plaats van eigenwaarden. Dat kan alleen als de eigenwaarde goed gedefinieerd is en men zich van daaruit zonder angst kan verbinden met de multidisciplinaire gemeenschap. De overheid stapt opzij van hiërarchische baas naar faciliterende partner, de andere partners stappen in de groep vanuit toegevoegde waarde, betrokkenheid en innovatiedrang.

In de ruimte die ontstaat positioneert de Stadvan Morgen haar Sustainocratische samenwerkingsprocessen
In de ruimte die ontstaat positioneert de Stadvan Morgen haar Sustainocratische samenwerkingsprocessen

De Sustainocraat is de onafhankelijke mens die vanuit die hoedanigheid het complexe instrumentarium van de mens (gebiedsbestuur, kennis, ondernemerschap, gedragsmentaliteit) om zich heen vergaart om tot een authentieke, gedreven en fundamentele samenspraak te komen dat leidt tot unieke en ongekende creaties.

De sustainocraat positioneert zich altijd in de harmonie van Sustainocratie
De sustainocraat positioneert zich altijd in de harmonie van Sustainocratie en accepteert dat een groot deel van de omgeving elders verkeerd in de cyclus.

In de huidige menselijke wereld is harmonie ver te zoeken en beleven we vooral verval en chaos (de onderste helft van de cyclus), ondanks de politieke – economische verhalen en kapitaalinjecties die uit eigenbelang e.e.a trachten te maskeren. De publieke uitingen daargelaten is er op de voor en achtergrond vooral veel gaande om de chaos te overstijgen naar een nieuwe menselijke en natuurlijke fase van harmonie. De uitnodigende kracht van de Sustainocraat is gericht op alle sectoren tegelijkertijd.

De techniek is uniek en ongekend. Het is de laatste 5 jaar in de Stad van Morgen geperfectioneerd en er zijn verschillende Sustainocraten in opleiding die de rol van verbindende, waardengedreven tafelvoorzitter kunnen vervullen in de vele coalities die we vormen. De verwachting is echter dat we er veel en veel meer nodig zullen hebben de komende tijd. Daar zijn hele goede redenen voor.

Sustainocraat zijn is een vak apart. De status van volledige onafhankelijkheid schrikt velen af omdat we vaak gewend zijn om te werken op basis van ondergeschiktheid. Ook de economische resultaatgedreven organisatie rondom een sustainocraat wordt niet altijd meteen begrepen. Voorbereidingen worden getroffen in de transitie van onze maatschappelijke context om die obstakels te overbruggen.

Ondertussen nodigen wij belangstellenden uit tot een kennismakingsworkshop rond het 21e eeuwse beroep “Sustainocraat”.

De kennismakingsworkshop:

09:30 – 12:00  –  de basis van Sustainocratie

13:30 – 15:30 – oefeningen

15:30 – 17:00 – overleg vervolg

Kosten: 80€ (ex btw) per persoon – inclusief boek, lunch, koffie en thee.

 

 

Boek over Sustainocratie

Dit boek geeft een evolutionaire beeld van de mens in heldere, gemakkelijk te lezen taal. Het wordt geschreven vanuit de levenslessen van auteur Jean-Paul Close, met speciaal voorwoord van Jesuit en hoogleraar business spiritualiteit, Prof. Paul de Blot.

image

Het boek beschrijft de evolutie tot met de eerste publieke aankondiging van AiREAS als Sustainocratisch samenwerkingsverband in oktober 2012. Daar was ruim een jaar multidisciplinair onderhandelen aan voorafgegaan maar wordt tevens door de auteur gezien als eerste prille doorbraak van een nieuw maatschappijvorm waar de mensheid naar toe groeit als het zichzelf wil overleven.

Het boek schept een band tussen ideologie en het waarmaken ervan in een tijd van complexe wereldwijde uitdagingen. “De nieuwe democratie” geeft betekenis aan de vrijheid, niet de vrijblijvendheid van keuzes, binnen een evolutionaire context. Als dit toegepast wordt op de maatschappij ontstaat er een geheel nieuwe dynamiek, zowel voor de mens als bedrijven en overheden.

En het wordt toegepast. Sinds meer zelfs, ook al krijgt het niet altijd de naam “Sustainocratie”. Sustainocratie is namelijk de meest uitdagende vorm omdat het de mens, menselijkheid en duurzame menselijke vooruitgang voorop stelt en niet politiek of economie. Politieke, economische tussenstappen krijgen namen als triple en quadruple helix.

Hoe dan ook, het schept nieuwe perspectieven en kansen waar men zich in kan verdiepen en op voorbereiden. Als je Sustainocratie kunt, kun je ook helixen in allerlei vormen. Je wordt de nieuwe professional. De ervaring zijn ondergebracht in de STIR Academy.

STIR Academy heeft drie niveaus:
* kennismaking
* beginner
* complexiteit

Contact: nicolette.meeder@stadvanmorgen.com

image
Transformatie economie - leiderschap voedt management

De honderden miljarden die Nederland laat liggen

Onze economie is te eenzijdig opgebouwd. Het kan anders. Een simpele andere kijk op waarden en waardecreatie levert Nederland minstens 300 miljard op aan bruto binnenlands product zonder ook maar met de ogen te knipperen en bovenop de traditionele productiviteit. Het bespaart Nederland ook nog eens zeker 100 Miljard, simpelweg door dingen anders te gaan zien.

Wat is waardevol voor de mens?
Wat is waardevol voor de mens uitgedrukt in geld?

Alles draait om “perceptie” en het begrip “waardering” in geld. We moeten onderscheid durven maken in “soorten economie”.

Traditie van handel in producten (handelseconomie)

Er wordt door de consument een gevoel van waarde gekoppeld aan producten. Die waarde wordt pas zichtbaar als er een verkooptransactie plaats vindt. Dan wordt het ook uitgedrukt in geld. Dat is een belangrijk principe waardoor de economie redelijk onvoorstelbaar is maar ook te manipuleren.

De “waarde” van het moment van een product wordt bepaald door de concrete behoefte aan het product, de beschikbaarheid, de relatieve zeldzaamheid, de eventuele houdbaarheid van het product of de waarde en het verkoopbeleid. “Behoefte” kan onderverdeeld worden in basisbehoefte, noodzaak, luxe en hebzucht. Bijvoorbeeld:

  • basisbehoefte: eten, een dak boven het hoofd, drinkwater….
  • noodzaak: een arts wanneer je ziek bent, politie bij geweld, een rolstoel als je niet kunt lopen …
  • luxe: meer hebben dan je nodig hebt, overvloed, gemak, vermaak
  • hebzucht: hebben om te hebben of het te weerhouden van anderen, niet om zelf te gebruiken

De wereld van de handelseconomie speculeert met deze waarden aan de kant van zowel productie, distributie en afname volgens het fenomeen product, klant, winstoptimalisatie. Zo heeft ook het produceren, distribueren en vermarketen van producten (en diensten) “waarde” gekregen voor degenen die daar belang aan hechten (bedrijven).

Het belasten van deze handelseconomie door de overheid wordt gezien als “waarde” omdat men daarmee havens,  wegen en spoorlijnen aan kan leggen die de handel bevorderen. Ook onderwijs kan hiertoe behoren omdat het jongeren opleidt voor deze economie rond productcreatie, productiviteit en consumptie. Speculatie met tekorten, diensten rond de supply chain, financiele systemen, enz. horen er ook bij net als de groeiende discussie over ethiek en verantwoordelijkheid.

Dit is niet de enige economie ook al doet men ons dat vaak voorkomen in de consumptie discussie over koopkracht. Er is bijvoorbeeld ook de “crisis economie”.

De handel in crisissen (crisis economie)
Een crisis draait om “het kwijtraken” en de “angst van het kwijtraken”. Er zijn zoveel dingen die we kwijt zouden kunnen raken zoals alles wat we in materiële zin tot eigendom beschouwen. Als we ons in onze basis behoeftevoorzieningen afhankelijk hebben gemaakt van de handelseconomie dan is het kwijtraken van koopkracht beangstigend. Waar anders halen wij onze basisvoorzieningen vandaan? Als die alleen toegankelijk is middels geld (en niet als ruilmiddel van waarde tegen waarde) dan wordt de kans van het ontbreken van geld een angst. Hoe groter die afhankelijkheid des te groter de angstgevoelens.

Maar ook onze gezondheid, veiligheid, welzijn, het leven zelf, kunnen we kwijt raken. Zelfs ons leefmilieu, het drinkwater, enz. Ook dat levert angst op.

Angst is daarom een economie geworden waar velen op inhaken of die angst nu terecht is of niet. Hoe meer we (denken te) hebben des te groter de angst iets kwijt te raken. Men beleeft een permanente psychologie van crisis.

Een crisis is voor veel partijen van waarde en voor anderen is het veel waard om het opgelost te zien om dat gevoel van angst kwijt te raken. Met de angst van de mens wordt dan druk gemarchandeerd en zelfs macht uitgeoefend of verdeeld.

Angst heeft een beklemmend effect dat misbruikt wordt in de crisiseconomie
Angst heeft een beklemmend effect dat misbruikt wordt in de crisiseconomie

Een crisis is echter pas een crisis als een angst bewaarheid wordt. Voor die tijd kan er nog van alles gedaan worden. Maar afkopen of uitbesteden van in ruil voor zekerheden levert alleen maar meer angst op. Als te laat is dan kan men er niets meer aan kan doen behalve het zelfbewust aanvaarden van een nieuwe werkelijkheid door de oude los te laten. Dat willen de meeste mensen niet. Men speculeert met wat er “zou kunnen gebeuren” en koopt zekerheden rond problemen die nog niet bestaan. Hoe ver we daarin gaan? Veel te ver! Denk aan ziekenkosten verzekeringen, pensioenen, antivirusprogramma, politie, enz. En al die zekerheden bouwen weer een grote hiërarchie en lobby op om de angst vooral aan te wakkeren en levendig te houden. Men creëert dus zelf de angst, houdt het met betalingen in stand en wakkert het aan totdat het een cultuur van antiwaarde is geworden.

Overheidcrisis is een angstcrisis, lucht dus.
De huidige overheid beleeft een crisis omdat het niet de hoeveelheid geld binnen krijgt die het zou willen hebben. Men verhoogt dan de belastingen waardoor men de koopkracht en handelseconomie verder blokkeert en weer minder binnenkrijgt. Deze reageert door verder waarden te onttrekken uit de keten waardoor het probleem zichzelf versterkt.

Men voedt zo de eigen angst door de werkelijkheid erop af te stemmen. Men ontleent eigenbelang, macht en waarde aan een crisis die niemand van de bevolking snapt, om er oplossingen bij te bedenken die niemand begrijpt of iets aan heeft maar die wel via de belastingen worden verrekend met de maatschappij. Eigenlijk is deze crisis dan de grote “antiwaarde”. Het onttrekt altijd waarde door zichzelf als waarde te verkopen, eigenlijk hetzelfde als waardoor de krediet crisis is ontstaan.

Voor de regering is het een argument om geld te onttrekken aan de maatschappij om “het” op te lossen. Men is alleen bezig met de eigen financiering, niet met waarde. Zo kan men voor altijd bezig zijn met niets en er zelfs macht aan ontlenen terwijl men bewust een crisis in stand houdt. Deze nep overheidcrisis, uit angst zichzelf niet te kunnen bedruipen, wordt dan een echte crisis voor mensen die niet meer in hun basisbehoeften kunnen voorzien en voor een onoplosbaar probleem komen te staan. De overheid lost haar crisis niet op en creëert crisis voor anderen.

De antiwaarde wordt machtiger dan de oorspronkelijke waarde waardoor er echte crisissen ontstaat op mens niveau. Geld pompen in de maatschappij is dan niet de oplossing want dat geld heeft nu een angstwaarde door de insteek van een angstgedreven overheid. De mens gaat eerder hamsteren dan waarde creëren.

Echte waarde is productiviteit
Een volksvertegenwoordiging zou zich natuurlijk nooit bezig moeten houden met angsten. Crisis bestaat niet op maatschappij niveau. Een maatschappij bestaat uit een stuk grondgebied en een bevolking. Daar moeten we het mee doen. Dat is niet verandert, we hebben zelfs steeds meer bevolking, dus we zijn niets kwijtgeraakt, we hebben erbij gekregen. We hebben daarom eigenlijk een luxe situatie, geen crisis. De vraag aan de volksvertegenwoordiging is dan “hoe gaan we ermee om?”. Met angst of zelfvertrouwen?

De enige maatschappelijke waarde is vooruitgang door doelgerichte productiviteit afgestemd op de omstandigheden van het moment en de duurzame menselijke vooruitgang die iedereen ambieert, ongeacht waar we geboren zijn maar waar we pp dat moment zijn. Veranderen de omstandigheden dan verandert de productiviteit en inzet ook al is de evolutionaire richting gelijk.

Een risico is pas een probleem als het zich voordoet, zoals een ongeluk of een catastrofe (overstroming, oorlog, aardverschuiving) die de productiviteit en zelfvoorziening in de war schopt. Vooruitzien is prima maar op basis van duurzame vooruitgang, niet uit angst om wat niet is gebeurd of wat men kwijt denkt te kunnen raken.

De instelling van productiviteit heeft niets met geld te maken maar met inzet van bewustzijn, kennis, menselijke creativiteit en energie. Dat is de echte waarde, hoe we die ook omzetten in geld. Het wordt uitgedrukt in echt welzijn. Geld kan daarbij gebuikt worden maar hooguit indirect een maatstaf.

Crisis is bewuste antiwaarde. De huidige regering (en voorgaande) is dus niet bezig met het landsbelang, lost niets op en is verwijtbaar dat het vooruitgang blokkeert op alle fronten.

Balans
De huidige maatschappijbalans is ontwricht door het eigenbelang van de overheid in het financieren en in stand houden van een angstcultuur. Na verloop van tijd weet men ook niet beter. Men denkt blind aan “het systeem” en snapt niets meer van beleid. Het zijn robotjes, geen mensen.Velen zijn bang macht kwijt te raken in plaats van de moed op te brengen om autoriteit te gaan benutten.

Oplossing
De oplossing is eenvoudig. We elimineren de crisis door het af te schaffen. Crisis bestaat niet. Angst dus ook niet. Niet in Nederland. We hebben grond, relaties en bevolking. Wat willen we nog meer voor het scheppen van waarden?

Wat wel bestaat is productiviteit en zelfvertrouwen. We hechten geen waarde meer aan angst want dat is antiwaarde. We hechten waarde aan onszelf en wat we willen bereiken binnen de mogelijkheden die een ieder kan aanreiken. Aan die waarde koppelen we het geld niet aan antiwaarde.

Nieuwe waarde (gunsten economie) – voorbeeld
Neem nu als voorbeeld de waarde van elkaar helpen? Als we een kwartier hulp waarderen als “5 euro”. Het wordt pas geactiveerd wanneer die hulp ook daadwerkelijk gegeven wordt en als hulp wordt ervaren. Net als een productverkoop maar nu als gunst overdracht. Het instrument “tijd” plus “menselijkheid” heeft de waarde van 5 euro afgestemd op de eenheid 15 minuten.

Wat de werkelijke toegevoegde waarde wordt bepaald door de ontvangende partij die aan de productiviteit van tijd, talent en inzet echte waarde ontleent. Dat kan van alles zijn als het maar als positief wordt ervaren.

Er is waarde gecreëerd en 5 euro overgedragen. De 5 euro blijft 5 euro. De gecreëerde waarde is toegevoegd aan de maatschappij. Waarom zou een schroef waarde hebben en een gunst niet? Dat is een kwestie van onderlinge afspraken. Als we allemaal elkaar 4 uur per dag helpen zijn dan 16 blokjes van een kwartier a 5 euro per stuk. Dat hoeft niet op straat te zijn, noch in een bedrijf. We helpen onze kinderen, de buren, onze ouders, onze naasten, enz. Dat gaat niet volgens de productiviteit normen van de handelseconomie maar van de gunsteneconomie. De handelseconomie werkt gemiddeld 200 dagen per jaar a 8 uur per dag. De gunsteneconomie werkt 350 dagen per jaar (15 dagen ruimte voor ziekte) en kent geen 9 tot 5 mentaliteit.

Als 70% van de bevolking (iedereen boven de 12 jaar, onder de 12 jaar is vooral ontvangende partij hetgeen een zorgzame moeder of vader ook waardevol maakt) in staat is om dit te doen, zo’n 12 miljoen mensen dus, dan levert dat een potentiële extra economie op van:

4 uur × 4 kwartier × 350 dagen × 5 € × 12 miljoen mensen = 336 miljard euro bruto binnenlands product.

Net zo belangrijk en waardevol is het verdwijnen van een evenredig deel van de angsteconomie. Op dit moment is dat jaarlijks minimaal 120 miljard euro aan zorg en verzorgingskosten plus een evenredig bedrag aan zekerheden die we afkopen via allerlei verzekeringen. Gaandeweg verdwijnen die kosten uit de overheidsbegroting waardoor ook de bijbehorende bureaucratie kan verdwijnen als sneeuw voor de zon. Hierdoor ontstaat er meer ruimte en vrijheid voor vooruitgang.

Reken uit de winst.

De som van de opbrengst in het BNP is 336 miljard aan circulaire economie waar structurele waarden uit ontstaan die te meten zijn in vooruitgang, inclusief de besparing op de angst cultuur. De belasting hiervan gaat niet naar het aanleggen van nieuwe wegen want dat doet de handelseconomie al, maar het faciliteren van sociale cohesie en onderlinge productiviteit in de buurten en wijken.

Het mooiste van alles
Het mooiste van alles is dat dit gewoon latent aanwezig is in Nederland en alleen maar geactiveerd hoeft te worden. Het brengt de handelseconomie niet in gevaar, in tegendeel. Het haalt wel de risico-economie onderuit maar die is gebaseerd op de antiwaarde van angst die we het liefst zo snel mogelijk kwijt zijn, hoe belangrijk lobbyisten en machthebbers ze ook mogen vinden.

Het geld ligt op straat en de waarde van Nederland zit thuis of is met de verkeerde dingen bezig
Het geld ligt op straat en de waarde van Nederland zit thuis of is met de verkeerde dingen bezig

Het voegt een vorm nationale productiviteit toe aan ons land die niet uitbesteed kan worden aan China of India. De regering en instanties kunnen er autoriteit aan ontlenen met bijbehorende positieve erkenning. Tot slot brengt het stabiliteit dat als voorbeeld kan dienen voor andere delen van de wereld. Het maakt ons minder kwetsbaar voor invloeden vanuit Brussel of economieën buiten ons land en geeft ons individueel meer ongesubsidieerde koopkracht. Iemand die werkloos is in de handelseconomie kan in de gunsteneconomie prima zelfredzaam zijn. Ouders van kinderen zijn zelfredzaam door hun kinderen op gewaardeerde manier op te voeden in plaats van uit te besteden. Grootouders leveren weer een productieve bijdrage van overdracht van kennis, ervaring en levenswijsheid aan de jongere generaties. En ooj zij worden ervoor gewaardeerd zonder dat het ten kosten gaat van het pensioen dat in het industriële tijdperk is opgebouwd.

En zelfs als we allemaal besluiten dat een kwartier geen 5€ waard is maar 10€ is er geen haan die er naar kraait. Hooguit uit de handelseconomie zich dankbaar uit dat er meer geld in roulatie komt voor consumptie.

En dan zouden we misschien eens kunnen kijken hoe die menselijkheid op het milieu kan worden toegepast want ook daarin is de onbalans groot.

Conclusie
Economie is perceptie en afspraken. Crisis is nep en in handen van antiwaarde tenzij in tijden van natuurlijke catastrofe. Die hebben we wel (klimaat verandering, global warming, vervuiling) maar deze is niet zo zichtbaar. Laten we ons eerst op vooruitgang concentreren. Vooruitgang is echt en in handen van onszelf. Waarderen wij in geld angst of zelfvertrouwen? Dat is een zelfbewuste keuze.

Ondertussen laat Nederland honderden miljarden liggen en zit een groot deel van het land met angst thuis of op het werk.

Bent u Sustainocraat? Word dan lid. Dan stellen we dit soort dingen samen ter discussie bij de gevestigde orde.