Amsterdam Zuid West lekker bezig

Vandaag werd ik door Natachia rondgeleid in haar stadsdeel van Amsterdam. We spraken af op het Surinameplein, allebei met de fiets. De rit van Eindhoven naar Amsterdam Centraal met de trein was aangenaam. De OV fiets snel geregeld. Er stonden er 100 te wachten op mij dus keuze te over. Dat was in de avond wel anders toen ik de fiets terugbracht. Er stonden mensen te wachten op terugkerende fietsen. Geweldig hoe populair deze manier van reizen is geworden!

Fietsen in Amsterdam is een heerlijke ervaring. De verkeerschaos is lekker dynamisch met voetgangers, trams, fietsers, busjes, alles door elkaar. De rit naar het Surinameplein was aangenaam en ik stopte enkele keer om te genieten van de grachten of fraaie gebouwen.

Het weerzien van Natachia is altijd een feest. Vrolijk, trots op haar wijk, bewust, kritisch, open en sociaal. Ze wees mij direct op de tuintjes rondom bomen, geveltuinen en moestuinen midden op het trottoir, inclusief gezellige zitjes en een heus wormenhotel.

Vanaf het eerste moment genoot ik. Al fietsend kwamen we bij een soort eiland vol speel en houtwerk mogelijkheden voor de jeugd. Daar moest ik even stoppen. Er volgende een mooie ontmoeting met beheerder Henk en 80 jarige vrijwilligster Anna die ons in ruil voor een Stad van Morgen knuffel overal rond heeft geleid. Hoe de ponys en stallen zijn gered na de storm door de hulp van allerlei mensen, hoe verschrikkelijk het is dat kinderen van ouders niet vuil mogen worden, hoe ze nu samenwerken met een kinderdagverblijf, hoe ze zelf hulp kreeg van haar lieve buren, enz….allemaal met een lekker Amsterdamse tongval…

De duiven zitten geduldig te wachten tot de ponys gevoerd worden. We verlaten “Het Landje” en gaan naar het buurthuis. Daar treffen we Guslene en Antonio die plannen proberen te maken voor betrokkenheid van jongeren. Ik leg de manier van werken uit in de School of Talents and Wellness. Dat slaat aan en er wordt serieus naar gekeken. Ook onafhankelijkheid van de gemeente via het 10-10-80 principe van Sustainocratie.

Een lekker lange Surinaamse lunch met open discussie over Sustainocratie, wat het is om als Sustainocrate betiteld te worden (griezel, griezel) en welke processen een mens zoal meemaakt de laatste tijd. Alles even hartelijk, even warm en verbonden. Met een fijn gevoel stap ik in de trein terug naar Eindhoven. Amsterdam, goed bezig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s