Tijdens een leuke bijeenkomst van de provincie Noord Brabant over Blue Zones werd gesteld dat Nederland “georganiseerd ongezond” is terwijl de gebieden waar mensen langer leven juist “ongeorganiseerd gezond” zijn. Onze levensstijl en maatschappelijke structuur speelt ons kennelijk parten hetgeen een enorm dure zorg oplevert, afhankelijkheid van medicijnen en een sterk verminderde productiviteit door groeiende hoeveelheden welvaartsziekten. Als we gezond en gelukkig 100 willen worden dan moeten we wat zaakjes aanpassen. Onderzoek geeft verrassende resultaten die we in de Stad van Morgen reeds toepassen maar nu ook middels onderzoek van anderen terugzien.
De belangrijkste basis om 100 te worden is …….. sociale integratie!!! Uw dagelijkse omgang met uw buren, familie, vrienden en kennissen is essentieel. Zonder vriendschap en relaties in deze sterk individualistische maatschappij komen we er dus niet. Onze gezondheid wordt gesterkt door omgangsvormen, niet door een groot zorgsysteem maar prikkels om elkaar op te zoeken. Het is natuurlijk ook belangrijk dat we leven in een gezonde omgeving met gezonde lucht maar dit voorspelt niet hoe lang we leven, onze sociale integratie juist wel. Kijk hier naar een stukje van de TED talk dat dit duidelijk maakt.
Ook via AiREAS hebben we dit wereldwijd gepubliceerd in 2016 naar aanleiding van het opzetten van de Stad van Morgen activiteiten als nieuwe maatschappijvorm gebaseerd op kernwaarden gedreven participatie.
Maar praten en schrijven is onvoldoende. Het was voor ons ook aanleiding om het hele sociale vraagstuk van welzijn op te pakken en COS3I (coöperatie sociale integratie, inclusie en innovatie) op te zetten en wijkgericht hiermee aan de slag te gaan. Deze inzichten betekenen tevens een enorme omslag in bestuurlijk denken en organiseren. Ze vormen tevens een kans om de zorgkosten omlaag te krijgen, de gezondheid omhoog en daarmee ook onze integrale productiviteit en welzijn. Hieronder ziet u verschillende uitingen van sociale interactie en productiviteit die zijn ontstaan mede dankzij partners die zich aansluiten bij het hogere integratie en inclusie doel.
Vrijdagavond was het een gezellige volle bak in het theater van de Bibliotheek van Eindhoven. Aan de hand van twee concrete voorbeelden lieten we zien dat we voor enorme veranderingen staan, of we willen of niet.
Het eerste voorbeeld was de documentaire “plannen voor plaats” van de populaire Belgische filmmaker Nic Balthazar. De film gaat over de Vlaamse cultuur van individueel wonen in een villa met een tuin en parkeerplaats. Gedurende decennia heeft dit geleid tot een gigantische olievlek van woningen die allemaal kostbare voorzieningen nodig hebben maar ondertussen het Vlaamse landschap hebben vernietigd. Files groeiden tot onhandelbaar formaat en openbaar vervoer en infrastructuur is onhoudbaar duur en door kostenbesparingen inefficiënt.
De documentaire doet een bod op een nieuwe vorm van ruimtelijke organisatie waarin de natuur weer een belangrijke plek inneemt en het sociale contact tussen mensen onderling wordt gestimuleerd door verdichting van woonruimtes enerzijds en prikkelende ontmoetingsplekken anderzijds. De documentaire maakt vergroening inzichtelijk in een ruimtelijke visie die niet uitgaat van postzegelbelangen maar een integraal verbindend beleid dat het kleinschalig met het grootschalige verbindt. De auto in stedelijk gebied wordt vervangen door langzame mobiliteit (lopen en fietsen) en openbaar vervoer. Binnenstedelijke voedselstructuren vermengen zich met uitnodigende samenredzaamheid en sociale interactie.
De Vlaamse bouwmeester Leo van Broeck vraagt zich openlijk af “Waar zijn we mee bezig geweest?”. Allerlei architecten en deskundigen komen in beeld met een roep van de noodzaak om het “allemaal anders” te doen. Hierbij wordt gevisualiseerd da dit “anders” zeker niet “minder of slechter” hoeft te betekenen, integendeel. Zo’n cultuurverandering levert oneindig veel voordelen op en lost veel van de maatschappelijke problemen op. Het enige probleem is de mens zelf die dagelijks functioneert in de bekende culturele comfort zone en oude, vertrouwde werkelijkheid. Men heeft het over verdichten, het dichter bij elkaar en boven elkaar wonen, de natuur de ruimte geven en groen integreren met de leefomgeving. Het sociale interactie aspect wordt goed aangekaart en vooral ook de manier waarop de ruimtelijke gebiedsontwikkeling die ont-moeting kan faciliteren, prikkelen en motiveren.
Het scheppen van precedenten, het zichtbaar maken van het goede voorbeeld en het betrekken van de bevolking in de vernieuwing waar een duidelijke visie aan te grondslag ligt, werd ook door het aanwezige Nederlandse publiek met applaus ontvangen. De film is nog niet publiekelijke beschikbaar. In besloten gemeenschappen mag de Stad van Morgen deze vertonen met dank aan de maker.
Sebastian Perez
De tweede inspiratiesessie werd verzorgd door Sebastian Perez, architect van Argentijnse komaf en betrokken bij het gebied Brandevoort 2 te Helmond waar 1500 woningen moeten komen.
Sebastian pleit voor circulair gebruik van materialen. Hij maakt ons scherp bewust van het feit dat archeologen de menselijke geschiedenis nooit in kaart hebben kunnen brengen door afval. De moderne tijd laat echter een enorme hoop materialen achter die nergens goed voor zijn en nog vele duizenden jaren de natuur blijven aantasten. Het nieuwe wonen dient derhalve respectvol te zijn met de mens en natuur. Hij verwijst naar de korte periode in het menselijke bestaan dat we samen zo een enorm spanningsveld hebben veroorzaakt met de natuur dat het ons eigen voortbestaan bedreigt.
Ook legt hij een vinger op de plek van culturele ontwikkelingen van de afgelopen generaties. Wat wij nu beleven is nog nooit eerder voorgekomen maar vergt wel een bewustwordingsslag over oude opvattingen. Waar men in de babyboom periode nog vooral stuurde op een baan voor het leven is tegenwoordig de basis verlegd naar betrokkenheid in circulaire processen. Onze oude regelgeving, systeemdenken en belangenpolitiek zijn niet mee-geëvolueerd en leggen een gevaarlijke rem op de vooruitgang. In Brandevoort 2 tracht men een verschil te maken, net zoals destijds met Brandevoort 1 is gebeurd en dat nu alweer ter discussie staat in de snelle evolutie der inzichten.
De Belgische boodschap is ook hier relevant. Durf te dromen, maak je wensen en inzichten zichtbaar en ontwikkel zoveel draagvlak dat het opschorten van de oude werkelijkheid onderbouwd wordt en aanvaard. Dat is ook de boodschap van de Stad van Morgen. De vraag of onze bestuurlijke structuren (verkiezingen, Raad, wethouders, ambtenaren, participatie maatschappij, verschillende helix vormen) de complexiteit wel aankunnen wordt als vraag geaccepteerd maar het antwoord kent vele interpretaties. In de zaal zitten mensen met politieke ambities, kritische werklozen, participanten in Sustainocratische processen, enz. Men is het over het algemeen eens dat intense participatie en het werken van een integrale visie van belang is. Hoe dat in zijn werk dient te gaan kan verschillen per inzicht.
Tijdens de afsluitende borrel gingen de verbindende gesprekken door tot in de late uurtjes. Eerst in de bibliotheek zelf (dank voor de fijne gastvrijheid) en daarna onder genot van live muziek in S-Plaza.
Als COS3I sociale inclusie, integratie en innovatie verbinden we graag met initiatiefnemers die hetzelfde hogere doel nastreven van de ontmoeting met elkaar, inspiratie, plannen makerij…..mee doen …… We zijn partners van elkaar en trachten elkaar stadsbreed te versterken met onze netwerken en middelen. Doel is een bruisende en gezond interactieve stad waar iedereen, niemand uitgezonderd aan mee kan doen.
16 februari – Onze Stad van Morgen – Bibliotheek 17 uur – de grote uitdagingen waar we voor staan zijn niet te onderschatten en overstijgen de politieke raadsverkiezingen. Hoe gaan we hiermee om?
28 April – Stratum COS3I Festival – COS3I in Fab28
En al die activiteiten die we nog ongenoemd hebben gelaten zoals workshops, gezamenlijke projecten en kringen waar men creativiteit en inzichten in kwijt kan op allerlei gebied. Kijk op Stad van Morgen Meetup of Facebook voor details.
Waarom is sociale interactie belangrijk? Hersendeskundige Lieberman toont aan dat het sociale contact tussen mensen zorgt voor elkaar, onze gemoedsrust, armoede en eenzaamheid bestrijding, creativiteit en gevoel van samenhorigheid. Sociale inclusie zorgt sociologisch voor betrokkenheid, prikkelt tot het laten ontstaan van verbindingen, verhoogt de gemiddelde IQ en nodigt uit tot het creëren van gemeenschappelijke doelstellingen, projecten en oplossingen voor de meest uiteenlopende uitdagingen. In feite is sociale interactie de eerste levensbehoefte van de mens. Dat kan op vele manieren worden ingevuld. Vele uiterst gemotiveerde partners van de Stad van Morgen doen al vele decennia hun best om leuke, aangename programma’s te maken waar iedereen aan mee kan doen. Ook wijzelf trachten daarin ons steentje bij te dragen door te helpen, te verbinden en initiatieven aan toe te voegen.
Stad van Morgen partner in Eindhoven C.L.O. organiseert een informatieavond voor alle Nederlanders van buitenlandse komaf die zich afvragen hoe ze met de verkiezingen om kunnen gaan. Sociologen Milagros Maldonado en Leny Raedts kunnen de avond leiden vanuit de objectieve dynamiek van sociologie en de evolutie van maatschappelijke structuren.
Binnenkort, op 21 maart, zijn er weer verkiezingen. Dit keer voor de gemeenteraad. Het is een belangrijke verkiezing, want de gemeente beslist over veel zaken die ons dagelijks leven betreffen.
Hoe maak jij je keuze? Welke onderwerpen zijn voor jou belangrijk?
We willen op deze avond aandacht besteden aan de achtergrond van politieke partijen; de ideeën achter de verkiezingsprogramma’s.
Leny Raedts, sociologe, en deskundig op het terrein van politiek en beleid, zal een inleiding geven, met als onderwerpen:
– Wat is de rol van de gemeenteraad? Waarover nemen zij beslissingen?
– Wat is de achtergrond van politieke partijen?
Daarna zullen we thema’s bespreken die jij belangrijk vindt om je stem te bepalen.
Stad van Morgen heeft met Sustainocratie een heel ander maatschappijmodel voor ogen. De manier waarop onze huidige democratie functioneert is niet meer democratisch. Belangenstructuren hebben de essentie van de maatschappelijke vooruitgang overstegen. Daarnaast vergt de huidige wereldwijde en lokale problematiek een geheel nieuw niveau van expertise die we niet gemakkelijk terugvinden in de ambtelijke en bestuurlijke structuren. Nieuwe politieke partijen kondigen aan dat ze zich achter het gedachtegoed van de Stad van Morgen scharen en zijn bereid van binnenuit de huidige cultuur en structuren ter discussie te stellen. Dat kan alleen als zij vanuit de maatschappij gesteund worden. Ondertussen zien we een nagenoeg onhandelbare versnippering plaatsvinden in de politieke arena. De zoektocht naar de essentie van onze samenleving is in volle gang. Hoe ga je daarmee om als burger? En helemaal als burger die onvoldoende bekend is met de Nederlandse structuren en werkwijzen….
Het is fijn dat CLO (Latijns Amerikaanse community van Eindhoven) dit sociologisch aanvliegt. We gaan kijken of we dit zowel in het Nederlands als in het Engels kunnen organiseren zodat we een zo breed mogelijk multicultureel publiek kunnen aanspreken.
Er gebeurt veel in en rondom AiREAS Eindhoven en Brabant voor een gezonde stad en regio. Dat is niet voor iedereen even zichtbaar omdat het achter de schermen gebeurd. Vandaar even een beschrijving van de stand van zaken. Positief is natuurlijk dat er overal activiteiten zijn die uiteindelijk moeten leiden tot onze gezondere leefomgeving. Ook zien we de obstakels verschijnen uit de oude macht en sturingscultuur van een politiek economische werkelijkheid die de processen van samenwerking en cocreatie moeilijk maken. Het is allemaal onderdeel van een intense evolutie waar we midden in zitten. Het mooie is dat we het allemaal kunnen beïnvloeden zoals vele burgerbelangenverenigingen ook daadwerkelijk en succesvol doen.
Wat is AiREAS?
Zoals u misschien weet is AiREAS een, door burgers opgezet samenwerkingsverband in Brabant voor gezonde gebiedsontwikkeling vanuit luchtkwaliteit. Ons werk richt zich in eerste instantie op Eindhoven om de complexiteit onder de knie te krijgen van het werken op niveau 4 bewustzijn gedreven gebiedsontwikkeling. Sinds 2010 bestaat AiREAS als ideologie vanuit de Stad van Morgen en vanaf 2011 is het ook praktisch actief. In oktober 2012 werd de samenwerking wereldkundig gemaakt vanuit de raadzaal van Eindhoven.
Meetnetwerk luchtkwaliteit en levensstijlonderzoek
In 2013 is het eerste resultaat zichtbaar gemaakt aan de hand van een fijnmazig meetnetwerk voor luchtkwaliteit in de stad. Daarna heeft AiREAS wetenschappelijk onderzoek gedaan naar onze levensstijl via eHealth research. Twee wereldwijde publicaties beschrijven de processen en resultaten.
Hoe verder?
Sinds 2016 zijn er discussies ontstaan over de voortgang van AiREAS, vooral binnen de overheid die de hoofd!leverancier is in geld (maar niet in expertise, technologie en daadkracht).
Enerzijds is de ervaring positief in Eindhoven om te werken vanuit niveau 4 en willen we uitbreiden naar het Metropoolgebied en de rest van de wereld met deze aanpak. Dat kost geld.
Anderzijds moet men bestuurlijk wennen aan de zeggenschap vanuit dit niveau over het beleid. Als voorbeeld zien we de kritiek vanuit AiREAS op de manier waarop de Vestdijk en binnenstad wordt aangepakt, gewoon omdat het niet Sustainocratisch is.
Kortom, als we allemaal samen een AiREAS beweging opzetten voor de gezonde verstedelijking vanuit luchtkwaliteit dan dient dat commitment niet selectief maar integraal zich te voltrekken. Dat gebeurt nog niet.
Metropoolregio
De ervaring in Eindhoven moet nu geprojecteerd worden op het Metropoolgebied van 21 gemeenten met drie hoofdpijn uitdagingen rond luchtkwaliteit: stedelijk, luchthaven en intensieve veehouderij/landbouw. Deze discussie draait om twee hoofdzaken:
Financiering van de aanpak op zo’n grote schaal?
Wie doet wat in de uitvoering en verantwoordelijkheid?
Beide hoofdzaken leveren spanningsvelden op. De overheid zoekt de financiële bronnen in Den Haag of Europa terwijl burgerparticipatie het claimt bij de verschillende gemeenteraden, leefbaarheid fondsen en de eigen ledengroep.
Burgerparticipatie wenst de regie over de aanpak omdat het voor veel mensen gaat om het aanpakken van de overlast die zij ervaren. De AiREAS focus op onze gezondheid en veiligheid levert dan een goede onderhandeling op met het bewind. AiREAS is als onafhankelijke samenwerking en expert de eerste keuze van burgers. Het vertrouwen in de overheid is minimaal omdat de overheid niet aangestuurd wordt vanuit menselijke kernwaarden maar politiek economische maatstaven hanteert waardoor keuzes vaak resultaten opleveren die niet voldoen aan de gezondheid en veiligheid eis van de bevolking.
Organisatorisch kan de overheid op ambtelijk niveau eensgezind zijn door de regie over een meetnetwerk naar zich toe te trekken vanuit eigenbelang. Het is natuurlijk lastig voor macht georiënteerde wethouders als ineens AiREAS meekijkt vanuit menselijke kernwaarden, keuzes beïnvloedt en contacten onderhoud met gemeenteraden, media en bedrijfsleven.
Maar ook omdat het werken met 21 gemeente raden en bestuurders een vak apart is. Gespecialiseerde organisaties zoals de Omgevingsdienst Zuid Oost Brabant (ODZOB)dienen zich aan om dit soort taken op zich te nemen.
AiREAS stuurt aan op het combineren van het beste van de twee werelden (burgers, bestuur en gemeenschappelijk beleid vanuit verantwoordelijkheid naar onze leefbaarheid). Er is enige ergernis ontstaan in de AiREAS community omdat in dit getouwtrek de investering in het bestaande meet en kennis netwerk in Eindhoven is stil komen te liggen. Als een coalitie niet gevoed wordt dan valt het uit elkaar. Dat gebeurt niet snel in AiREAS omdat juist de spanningsvelden vele burgers, wetenschappers en ondernemers aanzetten tot het maken van radicale keuzes. Zij zien dat de politiek zich niet, te weinig, niet snel genoeg of onbetrouwbaar committeert en verhardt hierdoor de eigen stellingname. Onder de huidige omstandigheden willen veel burger belangenpartijen zelfs juridische stappen ondernemen tegen bestuurders, de gemeente, boeren of vliegveld, al na gelang waar de overlast vandaan lijkt te komen.
AiREAS stuurt echter aan op de cocreatie door iedereen innovatief aan elkaar te binden vanuit verantwoordelijkheid voor ons welzijn, kwaliteit van leven en natuurlijke kernwaarden zoals gezondheid en veiligheid.
De komende maanden zullen laten zien hoe de verhoudingen komen te liggen. Er zijn verschillende spelers, elk met eigen toegevoegde waarde en kwaliteiten. Of we in staat zijn om de samenhang optimaal te structureren is afhankelijk van de bereidheid om op niveau 4 elkaar te ontmoeten en breder te denken dan alleen een meetsysteem. AiREAS heeft de onderstaande propositie getekend voor de financiële fondsenwerving en operationele uitvoering op de 4 niveaus van gebiedsontwikkeling.
Met enige regelmaat slaat de werkelijkheid ons om de oren met de boodschap “heb je het nu nog niet begrepen?”. In 2010, 1 jaar na de start van de Stad van Morgen en na 9 congressen en ruim 40 werkgroepen, zagen we in dat je mensen niet kunt vragen om veranderingen uit eigen wil zomaar te initiëren. Laat staan bedrijven. We hebben de tendens weer terug te vallen in oude gewoontes, zoals groei, hebzucht of controle.
Uit pure frustratie zeiden we “We doen het zelf wel, en zij die mee willen doen doen mee”.
Zo ontstond AiREAS (2010) en (in de kiem destijds) ook FRE2SH en COS3I. Het zijn verbindende initiatieven die we uiteindelijk zelf opgezet hebben en waartoe we mensen, bedrijven, overheden en universiteiten, scholen enz hebben uitgenodigd om mee te doen. Ze deden dat uit eigenbelang, vanuit eigen toegevoegde waarde en wederkerigheid perspectief (what is in it for me?). Wij zorgen voor het hogere gemeenschappelijke doel, het kader (later niveau 4 gebiedsontwikkeling genoemd door externe partijen), de projectdefinitie, de financiering en de begeleiding.
Het is een vermoeiende aangelegenheid omdat je telkens uitgedaagd wordt om nieuwe, complexe stappen te zetten waar men zich weer multidisciplinaire mee kan verbinden. Zonder die stappen vallen verbintenissen uit elkaar en blijven we weer alleen over. Dat maakt ons als Stad van Morgen kwetsbaar met het risico dat ook wij terugvallen in de oude overlevingsmodus. Soms gebeurt dat maar de werkelijkheid fluit ons weer terug naar onze plek.
Ondertussen nemen we steeds alle verantwoordelijkheid op ons voor de samenhang en continuïteit op het nieuwe ethische niveau van menselijke waarden. We zoeken naar een manier om ons risico te spreiden omdat er ook krachten zijn die zich tegen ons keren uit de oude werkelijkheid van politiek economische sturing en macht. Deze “willen het zelf gaan doen” en maken het hogere doel weer ondergeschikt aan belangen in plaats van gemeenschappelijk gedragen verantwoordelijkheden. De omgekeerde wereld die wij juist goed willen zetten.
We leven nu eenmaal in een mensenwereld waarin geld nog steeds de boventoon voert. Hoe idealistisch we ook zijn, ook wij ontkomen er niet aan om minimaal voor wat eigen geld te zorgen. Als er projecten zijn dan halen we daar een percentage uit voor onszelf via onze 10/10/80 regeling. Maar voor de periodes tussen projecten moeten we kleinschalig middelen werven die ons in staat stellen te overleven. Het zijn ook nog eens de meest intensieve werkperiodes voor ons omdat we van alles aan elkaar moeten knopen waar nog niets tegenover staat. 2017 was zo’n periode waarin zowel FRE2SH, COS3I en de School of Talents groeide maar nog zonder middelen, wel veel persoonlijke aandacht en energie. De beoogde financiering voor AiREAS werd teruggetrokken en uitwisselingsprogramma’s werden opgeschort. Dus viel er een tijdelijk gat.
School of Talents was opgezet in 2015 vanuit de STIR Academy primair om autistische jongeren te helpen. Toen dat niet van de grond kwam zijn we het programma van participerend leren gaan toepassen op studenten en werklozen. Een proces binnen de kaders van “we doen het zelf, doe je mee?”. Er doen er nu velen mee maar we investeren nog steeds uit eigen zak. Hieruit ontstaat waarschijnlijk op termijn een nieuw “zorg voor elkaar” systeem. Maar ook andere vernieuwende stromen waar het bedrijfsleven en de overheid interesse in heeft maar nog amper in investeert. “Eerst zien, dan geloven, en dan inlijven” is vaak bij hen het motto.
Toen we workshops wilden gaan geven vielen we weer in de oude dynamiek van “anderen vertellen hoe het gedaan wordt” met geldonttrekking in plaats van “we doen het zelf, doe je mee?” vanuit investering, waardecreatie en verdeling. We kondigden wat workshops aan maar kregen geen aanmeldingen. Weer in de oude valkuil gestapt. Dom, dom, dom! We zijn ook maar mensen en ondanks onze expertise trappen we er zelf weer in. Vermoeiend om zo in je eigen spiegel te kijken.
Met die leerschool zijn er een aantal projecten die we gaan aanpakken vanuit onze eigen waardecreatie dynamiek:
Circulaire grondstoffen en economie. Gezond verstand is onvoldoende om bestaande processen te verleiden tot transformatie. Daarvoor zijn de structuren te weerbarstig in elkaar gevlochten. We doen het zelf en nodigen uit om mee te doen. Dat kan tegen betaling en als leerproces van loslaten, ontrafelen en opnieuw verbinden. Het verschil is dat er een van binnen naar buiten en van buiten naar binnen innovatie proces plaatsvindt bij de deelnemers. Men doet het niet zelf maar laat het ontstaan in een nieuwe samenhang.
Datzelfde geldt voor een nieuw zorg voor elkaar systeem,
Een waardesysteem dat het huidige Euro geld op basis van schuld vervangt voor iets gebaseerd op inzet, waardecreatie en uitwisseling.
Hetzelfde met mobiliteit, kunst en nijverheid, enz
Meedoen? Mailtje sturen met wat argumentatie naar jp@stadvanmorgen.com is voldoende.
Wat we in het proces wel hebben geleerd is dat we voldoende erkenning hebben gekregen voor onze processen en manier van werken dat we in de aanloop fase per traject al een kleine economische bijdrage mogen vragen, rechtstreeks een kleine bijdrage aan de partners of via bijvoorbeeld het sympathiefonds voor de mee-kijkers. Uiteindelijk zijn de deelnemende partners de (economisch) begunstigden van de processen en eindresultaten, of het nu burgers zijn, overheden, bedrijven, studenten of wetenschappers. We hebben ooit wel een royalty programma afgesproken maar dat “vergeet” men meestal te honoreren.
“We doen het zelf wel” is ons motto maar we kunnen het nooit alleen. Onze argumenten en motivatie bevinden zich in de definitie van menselijke en natuurlijke kernwaarden. Onze methode is die van het nemen van verantwoordelijkheid samen in een integrale aanpak waaraan iedereen mag meedoen, leerprocessen ondergaan en van daaruit de waarde verdelen die we samen creëren. Participerend leren zoals we dat vanaf het begin hebben bedoeld.
Het is lastig voor onze vele partners om optimaal gebruik te maken van niveau 4 gebiedsontwikkeling. Men doet mee uit gefragmenteerd eigenbelang en is tevens afhankelijk van de sturing van een cultuur waarin onze dimensie nog niet structureel vertegenwoordigd is. Vechten vaak tegen de bierkaai en uiterst vermoeiend voor de partners die inzien hoeveel kansen er te creëren zijn op multidisciplinair cocreatie (Eco-City) niveau. Hulp is nu aanwezig. School of Talents (of Wellness) is de leerschool van de Stad van Morgen waarin we dit verder kunnen vormgeven. Een briefje aan het begin van het jaar is misschien zo relevant. Meer dan 230 directe en lokale partners (burgers, overheden, semi-overheid, bedrijven, ondernemers, onderwijs, enz) hebben het ontvangen.
Geachte partners,
allereerst onze beste wensen aan elkaar voor een gezond en vooruitstrevend cocreatie-jaar!
Al sinds 2009 pionieren we samen in iets dat uiteindelijk het 4e niveau van gebiedsontwikkeling (Sustainocratie! Middels AiREAS, FRE2SH en COS3i) werd genoemd, een fundamentalistische mensgerichte en cocreatieve benadering van “slim” (niveau 3). Velen in de wereld kijken mee met ons en er zijn allerlei aanvragen omdat “men dit ook wil”. Die schijnwerpers zijn het mooist als we zelf optimaal gebruik blijven maken van wat we hebben gecreëerd en er resultaten mee blijven boeken. Dat is niet altijd even gemakkelijk.
School of Talents en School of Wellness (hetzelfde, twee namen door cultuurverschillen in landen) van de Stad van Morgen is gericht op participerende leerprocessen individueel en collectief op niveau 4.
Hoe kunnen we u helpen zichzelf of als organisatie te sterken in dit nieuwe gebied? Enkele voorbeelden in januari:
Persoonlijk leiderschap, empowerment, weerbaarheid ontwikkeling, zoals
Internationaal erkende hulpmiddelen zoals de Theorie U, onze eigen MDE Index, enz.
Onafhankelijke onderzoek opdrachten voor prioriteit keuzes vanuit de Sustainocratische kernwaarden.
Innovatiekracht van studenten en werklozen om uit te kiezen: Sponsor uw eigen eerste innovatie keuzes
Op dit moment lopen een kleine 100 MBO/HBO en universitaire studenten stage of doen hun afstudeeropdracht bij de School of Talents in Eindhoven. Zij worden gevraagd om high impact innovaties te bedenken of baanbrekende inzichten te verstrekken die de brug slaan naar het creëren en vasthouden van de kernwaarden.
U sponsort het proces met relatief kleine bedragen (2500€ per student, 5000€ algeheel thematisch ongeacht hoeveelheid studenten)
U krijgt als eerste de rapportage
U krijgt eerste keuze voor innovaties
U krijgt eerste keuze in bewezen jong of nieuw talent voor werving
Ook een 6 tal mensen met een traumatische achtergrond die in ons weerbaarheid traject zich in 3 fasen uiterst positief ontwikkelen tot volwaardige en uiterst waardevolle arbeidskrachten.
Na 1500 internationale studenten tussen 2015 en 2016 hebben we in 2018 weer Erasmus+ uitwisselingsprogramma’s waarin we de studenten betrekken bij AiREAS, FRE2SH en COS3i. Ervaring heeft geleerd dat dit een sterk uitzaai effect heeft, we uiteindelijk ook bestuurders op bezoek krijgen maar ook naar de landen uitgenodigd worden. Om de relaties projectmatig op te volgen in het buitenland hebben wij uw (financiële) steun nodig. Uiteindelijk gaat het om uw succes in die andere landen. Wij doen alle voorbereidend werk en leveren de context.
Via de blogs van de Stad van Morgen en School of Talents communiceren wij algemeenheden. Alleen persoonlijk maken we concrete afspraken.
School of Talents is de leeromgeving van de Stad van Morgen. Naast stageplekken voor 100den studenten voor high impact innovaties in samenwerking met scholen en het bedrijfsleven organiseert de School of Talents ook workshops voor ondernemers, start/ups, bedrijven, ambtenaren, enz. Workshops kunnen worden opgezet in een bedrijf, instantie of samen met een samenwerkingspartner. Volg de blog van de School of Talents om op de hoogte te blijven van alle leuke mogelijkheden en acties.
U kunt meedoen met onze eigen agenda: In januari staat het volgende gepland:
Circulaire economie dag en spel: Tijdens de week van de Circulaire Economie gaan we aan de slag met de transitie van een lineaire economie naar een circulaire en vooral onze eigen rol erin. Dit doen we aan de hand van een leuk spel dat door Nicole Segers is ontwikkeld….. Onze eigen circulaire economie in FRE2SH gebruiken we als bron van inspiratie
19 januari —- de hele dag
150€ elke deelnemer mag gratis een ander meenemen
5K en 4x winst introductie workshop: Ondernemen in de 21ste eeuw heeft veel meer uitdagingen en kansen dan ooit tevoren. Met de hulp van twee 21ste eeuwse hulpmiddel, de 5K’s (5 krachten van succesvol ondernemen in de 21ste eeuw) en het 4 x winst principe van waardecreatie, helpen we onze denkprocessen en focus. De introductieworkshop geeft de optie voor een jaar lang 5K en 4W begeleiding, versterking en workshops
dinsdag 23 januari —- middag
45€
Persoonlijke motivatie workshop: Het leven kan af en toe flink tegenzitten. Daar kunnen enkelen van ons over meepraten. Eduardo Rocha is Peruaan die na een roerig bestaan zich heeft gevestigd in Nederland en hier een gezin heeft gevormd. Hij werkt in de ICT maar zijn grote passie ligt bij muziek en entertainment. Hij vertelt zijn verhaal met de hulp van de gitaar, humor en interactie.
30 januari —— middag
35€
De prijzen zijn exclusief BTW.
Noteer ook het burgerdebat op 9 februari in de Bibliotheek met de korte film van Nic Balthazar, de visie van Sebastian Perez en de open discussie over kwaliteit van leven.
Waarom doen bepaalde steden het fantastisch en andere vergelijkbare varianten het dramatisch slecht? Of bedrijven? Instellingen? Wat is het geheim van de smid?
Eigenlijk komt het op één ding neer. Ben je bereid zaken bij de bron aan te pakken? Of blijf je pappen en nathouden, brandjes blussen en dweilen met de kraan open? Lees hier het blogverhaal van Stad van Morgen partner Eugen Oetringer.
Eugen heeft al meerdere keren geïnvesteerd in onze uitdagingen als expert. Bijvoorbeeld tijdens de eerste fase van onze 2016 actie “Rijk van Dommel en Aa“, of samen met ons en ons uitwisselingsprogramma met Turkse studenten uit Turkije. Ook is hij mede grondlegger van de School of Talents door zijn inzet in de wereld van participerend leren voor mensen met ADHD, autisme of andere zogenaamde stoornissen. Maar nooit kwam de samenwerking structureel van de grond ondanks zijn enthousiasme en bewezen talent. Waarom? Niemand wilde naar de kern gaan…..Pappen en nathouden lijkt politiek aantrekkelijker dan echte maatschappelijke problemen aan te pakken.
Het zorgsysteem is zo’n voorbeeld. Het had al lang gesaneerd en geoptimaliseerd kunnen zijn, net als de banken en de bureaucratische overheid zelf. Maar dat willen vele gezaghebbers niet. Daar zijn allerlei aanleidingen voor. Leiderschap is geen politieke aangelegenheid, risicomijdend gedrag is dat des te meer. En belangen afwegingen in de context van macht en economie, niet verantwoordelijkheid. Daaraan hebben we derhalve niets behalve dat het ons als mens en medemens bakken met geld kost.
Wij burgers willen wel die bronaanpak want we zien onze belastingbijdragen alleen maar stijgen en er komt maar bar weinig terug. Ergens houdt het op. Ook ons geduld. Als de politiek en economie verkeerd aangestuurd worden dan doen we het zelf wel. En dat gebeurt al veel in heel Nederland. Het stille verzet.
Steden, gebieden en bedrijven die wel de kern van hun problemen aanpakken, een proactieve visie hanteren, waar personeel of burgers zich mee identificeren en samen willen werken, zijn uiteindelijk succesvoller op alle fronten.
Stad van Morgen biedt bestuurders de mogelijkheid (via de School of Talents) om dit te doen met de nodige expertise maar ook de maatschappelijke context van Sustainocratie, de participatie maatschappij. Het is niet echt moeilijk maar vergt de moed en het inzicht om te doen wat gedaan moet worden. Daar heeft niemand ooit spijt van gekregen.
Even twee korte illustratieve voorbeelden voordat we naar 2018 en nieuwe werkelijkheden gaan.
Hoe vertelt een aap aan een vis hoe het is om in bomen te klimmen? Voor een aap is dat moeilijk uit te leggen aan de vis. Voor de vis ook erg lastig om te begrijpen. Ze leven in twee verschillende werelden. De vis en de aap munten uit in hun eigen leefomgeving, context en gedrag maar kunnen zich de werelden van elkaar moeilijk voorstellen omdat het niet tot hun dagelijkse beleving behoort. Ze zouden elkaars bestaan zelfs kunnen ontkennen.
Zo is er ook het verhaal van de platlanders. Dat zijn denkbeeldige wezens die in een twee dimensionale wereld leven. Er is in die wereld geen omhoog of omlaag. Alleen heen en weer, vooruit en achteruit. Hoe leg je deze platlanders uit dat er een derde dimensie bestaat waarin we ook diepte kunnen waarnemen en structureren? Dat in die 3D zelfs oneindig veel 2D werelden parallel en door elkaar heen lopen? En dat die werelden ook geen voorstelling hebben van het bestaan van elkaar? Elk van die platlanders is daarom in staat het bestaan ervan te ontkennen.
Als we het hebben over Sustainocratie als maatschappijvorm zien we deze verhaaltjes ook terugkomen op menselijk niveau. Sustainocratie is een andere werkelijkheid dan we generaties lang gewend zijn en ons is aangeleerd. Het is tevens een nieuwe dimensie die aan onze samenleving is toegevoegd. Dat is nieuw en lastig te bevatten. Het vergt amper uitleg voor degenen die het snappen door te leven vanuit deze nieuwe dimensie en dit bewustzijn. Het is veel lastiger voor de mensen die het al dan niet tegenkomen en nog blijven redeneren vanuit de beperkingen van hun gangbare levensdynamiek. Ze zullen de Sustainocratische uitleg spiegelen aan hun bekende belevingswereld. Dat werkt niet. Net zo min als een vis in een boom kan klimmen door in het water te blijven zwemmen.
Waarom zou een aap een vis willen overtuigen? Of 2D de 3D wereld moeten willen snappen? Dat is inderdaad helemaal niet nodig. Tenzij er in die ontwikkeling duidelijke voordelen te behalen zijn. Dat is een van de redenen waarom nieuwe werkelijkheden zoals de Sustainocratische versie hun intrede hebben gedaan. De gangbare (oude) menselijke werkelijkheid maakt onze leefomgeving kapot, vernietigt onze onderlinge relaties en die met de natuur. Bewustwording “dat het anders moet” is al een stapje in de richting van een nieuwe dimensie van verbondenheid en gedragsaanpassing.
Het voordeel van de mens is dat we in staat zijn te evolueren in bewustzijn (gewaarwording en nieuwe dingen snappen) waardoor nieuwe dimensies zichtbaar worden of we ons gedrag aanpassen door nieuwe inzichten of omgevingen. Kortom we kunnen van zwemmen evolueren naar bomen klimmen en beide leren beheersen. We zijn ook in staat 2 en 3 dimensies te beredeneren en hebben tevens de mogelijkheid te evolueren naar 4 en 5D bewustzijn. De mens heeft deze ongekende evolutie mogelijkheden tijdens het leven zelf. Dat betekent tevens dat er mensen zijn die hierin verder zijn dan anderen.
Zo ontstaat een situatie waarin verschillende werkelijkheden door elkaar gaan lopen, met elkaar botsen of elkaar versterken. Dat geldt niet alleen voor de individuele mens maar ook voor instellingen, overheden en bedrijven. In 2018 manifesteert zich de nieuwe dimensie die structureel (niet meer ad hoc) naast de oude komt te staan.
Einstein zei “je moet de spelregels snappen en daarna beter spelen dan de rest”. Begrijpen houdt verband met de context van waaruit we redeneren. In Sustainocratie redeneren we nu eenmaal vanuit de evolutie van de mens via kernwaarden zoals gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en onze 4 dagelijkse natuurlijke behoeften (eten, drinken, energie en lucht). Dat is anders dan redeneren vanuit geld of macht.
* Geld en politiek gaat niet over leven
* Sustainocratie gaat wel over leven
Zo zei wijlen Johan Cruyff terecht eens “je gaat het pas zien als je het doorhebt”. Anders blijft het abracadabra. Iemand die goed is in basketbal hoeft nog niet uit te blinken in voetbal ook al is het allebei “sport”. Dat geldt ook voor maatschappij modellen. Er zijn meerdere opties ook al denken we vaak van niet, of wordt ons dat opgedrongen door machthebbers. Zie dit filmpje over de manipulatie waar we constant aan onderhevig zijn:
In Sustainocratie plaatsen we “de mens” centraal in ons denken en handelen. Het gaat om het welzijn dat we samen creëren, onze continuïteit en evolutie als soort. Dan gelden ineens heel andere regels dan in de huidige politiek economisch aangestuurde situatie waarin we afhankelijk zijn gemaakt van een kostbare hiërarchische structuur. Voor velen bestaat echter alleen die ene politiek en economische werkelijkheid en afhankelijkheid. “Het is zoals het is”, zegt men gemakshalve. Daar spiegelt men alles mee alsof de voetballer basketbal wil spelen met uitsluitend voetbal regels. Dat kan natuurlijk niet. Het is niet zoals het is, het is zoals wij het interpreteren en er naar handelen. Grote uitdagingen zoals vervuiling, ontbossing, vernietiging van leven op Aarde, armoede, ongelijkheid, klimaatverandering, ziektes, enz zorgen ervoor dat we anders gaan denken. En daar horen andere modellen of gedragspatronen bij.
2018 staat derhalve in het teken van nieuw maatschappelijke structuren die eerst naast elkaar functioneren door de betrokkenheid van drie groepen mensen en instanties:
Zij die vasthouden aan de politieke economische werkelijkheid en hun gefragmenteerde rol daarin
Zij die structureel meegaan in niveau 4 participatie (zoals Sustainocratie) , redenerend en handelend vanuit een holistische benadering en samenhang
Zij die tussen beide werkelijkheden blijven hangen
Deze situatie zullen we ook tegenkomen in de raadsverkiezingen waarin menselijke kernwaarden en cocreatie tot de politieke agenda zijn doorgedrongen. Kijk bijvoorbeeld naar het Brabant Gezonder programma. Steeds meer burgergroepen staan op en nemen zelf verantwoordelijkheid voor de leefomgeving en zoeken samenwerking met bestuurlijke organen. Ook het politiek economische bolwerk kan niet anders dan de samenwerking aangaan uit algemeen belang en omdat men niet verwijtbaar wil zijn voor de problemen die aantoonbaar uit de oude agenda’s zijn voortgekomen. De nieuwe werkelijkheid wint derhalve aan stroomversnelling. Maar er zijn tevens regio’s waar zogenaamde Trump effecten mogelijk zijn door de druk van conservatieve kapitalisten die hun positie ondermijnt zien raken. Deze effecten worden door Otto Scharmer (Theory-U) gerelativeerd in zijn recente blog bijdrage. Hij ziet het als stuiptrekking en voorbode van structurele verandering.
Kortom, en concluderend, de nieuwe werkelijkheden manifesteren zich, laten zich zien en winnen terrein vanuit zelfbewuste deelname van steeds meer burgers, bestuurders, bedrijven en instellingen. Dat levert zowel spanningen als een positieve flow op maar in 2018 zullen ze voor het eerst structureel naast elkaar gaan staan en de contrasten uitvechten in de evolutionaire strijd om ons voortbestaan. Ook de natuur zal er een schepje bovenop blijven doen waardoor het weer een boeiend jaar wordt vol bedreigingen en kansen. Hoe we ermee omgaan bepaalt uiteindelijk onze eigen flow.
Zelf heb ik de keuze al ruim 20 jaar geleden gemaakt als persoon. Sinds 2009 is de Stad van Morgen ontstaan als verzamelplek voor mensen en instantie die cocreatie vanuit menselijke kernwaarden verder innovatief vorm willen geven. En sinds 2012 bestaat de naam, vorm en kader onder de gemeenschappelijke noemer van Sustainocratie dat zich uit in niveau 4 bewegingen als AiREAS, FRE2SH, COS3I en School of Talents in Eindhoven, Brabant, Nederland, Europa en de hele wereld. Gezien deze evolutie zal wat mij en ons betreft, als collectief aan de kant van Sustainocratie, 2018 een prachtig jaar worden.
Stad van Morgen 