Introductie: Sinds 2009 is de Stad van Morgen bezig met de integrale transitie van een gestuurd onderwijs naar een participatieve leerweg, georiënteerd op bewustwording, menselijkheid en duurzame menselijke vooruitgang. Wat ligt er aan de visie ten grondslag. Waarom bestaat het spanningsveld tussen een oud onderwijsbeeld en een evolutionaire stap? Welke belangen spelen en waarom zal de transitie plaatsvinden ondanks allerlei blokkerende obstakels?
Prikkelend of oervervelend onderwijs?
College: Allerlei initiatieven op gebied van “onderwijs vernieuwing” ontstaan in de vrije markt van onderwijsaanbod in Nederland. Maar het inspectiebeleid is nog steeds gericht op rationele fundamenten vanuit oude industriële denkwijzen over arbeid en maatschappelijke bijdrage in een geldafhankelijke economie. Het onderwijssysteem is afhankelijk van de geconditioneerde geldstromen waardoor vernieuwing geen echte vrije markt kent. Hoe breken we daar doorheen? Met welke argumenten en middelen? Zijn er voorbeelden die ervaringen willen delen?
Jacqueline de Theije is te gast. Zij heeft na jaren van voorbereiding eindelijk de Democratische school te Eindhoven op kunnen zetten en openen in September 2014. Jacqueline vertelt over haar ervaring.
Jean-Paul Close: Is visionair over de evolutie van de mens en de menselijke complexiteit, meervoudig auteur, initiatiefnemer van de Stad van Morgen, het democratiemodel Sustainocratie en de vele samenwerkingsvormen die daaruit zijn ontstaan, zoals AiREAS, FRE2SH en STIR Academy, grondlegger van een nieuw maatschappijmodel waartoe hijzelf uitnodigt.
Nicolette Meeder: Is in 2009 ingegaan op de uitnodiging en experimenteert met concepten zoals FRE2SH en de STIR Academy om zo een inspiratie netwerk op te bouwen van zowel duurzame menselijkheid, Sustainocratie en de transitie die gaande is.
Voor wie: ondernemers, medemensen, beleidmakers of uitvoerders, pioniers, vernieuwers, zoekenden, verbinders, studenten en andere lerenden, enz. Kortom, een ieder die de ontwikkelingen van deze tijd een persoonlijk of professioneel plekje moet geven en met de vele veranderingen om dient leren te gaan of ze zelfs vorm geven.
Kosten: 5€ leden, 10€ niet leden of 1 AiREAS munt (voor de kosten van koffie)
De blogserie “de grote omslag” wordt U aangeboden door Jean-Paul Close, de bedenker van Sustainocratie en maatschappelijk ondernemer met AiREAS, FRE2SH en STIR Academy binnen de context van de Stad van Morgen. De grote omslag verwijst naar het intense en complexe, evolutionaire proces dat de mens doormaakt en leidt tot een totaal aangepaste cultuur en maatschappijvorm.
Blog 13: De wet van de tegenstellingen
In de natuur zien we het dagelijks. Een hoge drukgebied communiceert met een lage door bewegende luchtmassa’s. Het veroorzaakt allerlei weertypes die soms erg extreem kunnen zijn. Bij de mens werken soortgelijke krachten ook, in ons bewustzijn. Soms voelen we ons gelukkig en willen we het vasthouden als een zwoele zomerse dag. Een andere keer stormt het in ons bestaan alsof een herfst tornado door ons leven woedt. Net als in de natuur volgen in ons leven de seizoenen elkaar op. Dat komt door de evolutionaire wet van de tegenstellingen.
In het weer is de wet van de tegenstellingen steeds goed te zien en merken
Zonder deze tegenstellingen zou het leven op Aarde zich niet hebben kunnen ontwikkelen. De cyclische processen in natuur zorgen ervoor dat zaden zich verspreiden, allerlei grondstoffen zich blijven mengen, levensvormen met elkaar in contact komen en DNA zich verstrengeld. Zo ontstaat een evolutionair patroon waarin perioden van groei, chaos, verandering en stabiliteit zich afwisselen. Allerlei cycli lopen door elkaar heen en beïnvloeden elkaar waardoor er een complexiteit ontstaat die veelal lastig te doorgronden is. Denk bijvoorbeeld aan de klimaatbeïnvloeding van de 7 jarige golfstromen el Nino en la Nina.
De mens is onderdeel van deze evolutionaire wervelwind. Wij zijn zelf voortgekomen uit die complexiteit van tegenstellingen als evolutionair product van het aanpassingsvermogen van het leven. Ons zelfbewustzijn maakt ons een getuige van deze processen, in tegenstelling tot de soorten die niet bewust zijn van zichzelf. Die tegenstelling geeft ons een voordeel zodat wij het eigenbelang kunnen beredeneren terwijl andere soorten hier intuïtief mee omgaan. Als we de wet van de tegenstellingen toepassen op de mens alleen dan zien we dat de natuurlijke cyclussen ook op onszelf, onze maatschappijvormen en economieën van toepassing zijn. We kunnen dit in het opkomen en in verval raken van grote tijdperken zien in onze geschiedenis. Ook analisten, zoals de econoom Kondratiev, hebben de cycli geconstateerd en trachten te beschrijven.
De economische cyclus is gerelateerd aan de menselijke psychologie en bewustzijn
Omdat wij een zelfbewust wezen zijn leren wij gaandeweg van ons levenspad en ervaringen. Zo doorgronden wij deze evolutionaire weg en kunnen wij een bepaalde manier de evolutionaire krachten naar onze hand zetten. Dat gaat niet zonder moeite. Want de grootste veranderingen gebeuren pas bij de grootste tegenstellingen. Ook ons bewustzijn ontwikkelt zich het meest bij de grootste spanningsvelden.
Ogenschijnlijke harmonie
Ondanks alle veranderingen lijkt de natuur steeds in harmonie. Dat is precies de leerweg die de mens nog moet ondergaan. Terwijl we constant bezig waren met onszelf, ons eigenbelang, in de basale processen van groei en onderlinge concurrentie, besteedden we nergens anders aandacht aan. Ons bewustzijn was en is meestal nog steeds gericht op winst ten kosten van alles. Dat is onderdeel van een natuurlijk, elementair groei instinct dat alle soorten in zich hebben. De Aardse omgeving was zo groot dat deze als oneindig werd ervaren. Obstakels werden vooral door de mens zelf gecreëerd. Men kon dan uitwijken, vechten of onderhandelen. De wereld om ons heen leek altijd onveranderd en werd ervaren als vaststaand feit. Schijn bedriegt door het blinde onbewuste.
Er veranderde wel degelijk veel. De bevolkingsgroei naar 1 miljard mensen op aarde ging redelijk onbewust met veel onderlinge strijd en territoriale concurrentie alsof de verschillende maatschappijen concurrerende soorten herbergden. De groei naar 2 en daarna naar ruim 7 miljard mensen ging niet ongemerkt voorbij. Dreigingen van onszelf werden exponentieel groter, confrontaties waren niet meer te winnen, alleen te verliezen en uitwijkmogelijkheden beperkt door overbevolking. De traditie van vervuiling, misbruik van onze omgeving, overconsumptie en vernietiging werd niet meer opgevangen door de natuur zelf maar begon deze aan te tasten. In 1000 jaar tijd roeiden wij 30% van alle diersoorten uit waardoor de natuurlijke diversiteit en harmonie verstoord raakte. Binnen 100 jaar roeien we nog eens 30% uit. Structurele ontbossing, afvallozing in de zeeën, overbevissing, verbranden van inefficiënte brandstoffen, enz zorgden voor de natuurlijke reactie binnen de wet van de tegenstellingen, zoals de opwarming van de Aarde, uitstervende planten en diersoorten, uitdroging van grote stukken landbouwgrond, enz. Dat had natuurlijk ook weer gevolgen voor de mens. We trokken massaal naar steden, armoede migraties groeiden met de dag, bekende en onbekende ziektes deden hun entree en harmonieus welzijn verdween gaandeweg naar de ultieme grote tegenstelling: chaos.
De veel beschreven parallel natuur van geldgedreven economie is gebaseerd op de dierlijke hebzucht van groei en concurrentie van de mens maar verstoken van moraal, ethiek en bewustwording. Net als de exponentiële groei van de mens verstorend was voor de natuur deed de geldbeluste economie daar een schepje bovenop door het bewustzijn te verwijderen uit menselijke consumptie en productieprocessen. Men kan dan wel het bewustzijn weg proberen te poetsen maar de natuur doet dat niet. De wet van de tegenstellingen zorgt dat deze in volle hevigheid terugkomt door catastrofes en ellende die ons als mens en maatschappij keihard raken. Zo worden ook de economieën verstoord waardoor wij weer voor de poort van de volgende stap in het bewustzijn komen te staan. De grote omslag is dan een natuurlijk gevolg. De grote vraag is dan: wat komt daarna?
Complexiteiten model
Toen mijn complexiteiten model ontstond kwamen ook de tegenstellingen in beeld die ons steeds sterker bezig gingen houden. Het voor het eerst dat er een kijkje genomen kan worden in de turbulente combinatie van organisatie en actie met bewustzijn en spiritualiteit. Deze innerlijke drijfveren zorgen voor de energetische stroming tussen uitersten in tegenstellingen. Omgaan hiermee voedt ons bewustzijn. De poort van dat leerproces ligt tussen chaos en verandering. Alleen bij de pijn van het loslaten van groei en in de strijd van concurrentie en aanpassingsvermogen ontstaat onze vooruitgang. Dat op zichzelf lijkt al een tegenstelling juist omdat wij harmonie en gemak als vooruitgang ervaren, niet pijn en verandering.
Dankzij tegenstellingen ontwikkelt zich het leven én de maatschappij
Daarom zien we dat de meeste baanbrekende innovaties zijn ontwikkeld in oorlogstijd en hun weg vonden naar de maatschappelijke ontwikkelingen in tijden van grote onrust, depressie en chaos. In tijden van vrede en vermeende voorspoed was er alleen groei in hebzucht maar amper een vernieuwingsdrang. In tegenstelling tot de mens gaat de natuur om met de dynamiek van tegenstellingen waardoor er altijd een zoektocht is naar harmonie. Dat is precies de grote omslag die mens in haar bewustzijn aan het maken is. In onze evolutionaire processen hebben wij miljoenen jaren ons uit kunnen leven in groei en onderlinge concurrentie. Maar de grenzen zijn bereikt. De volgende fase is aanpassing vanuit bewustzijn en streven naar harmonie, niet alleen onderling maar ook met onze natuurlijke omgeving. Wat betekent dat voor onze samenlevingen, economie en activiteiten?
Ná de grote omslag
De huidige maatschappelijke organisatie is verweven in groeiprocessen. De weg naar de toekomst is de herpositionering van de maatschappij, niet meer gebaseerd op groei maar op harmonie. In dit filmpje van 2012 geef ik het proces weer zoals we het in de Stad van Morgen toepassen in AiREAS, FRE2SH en STIR Academy.
Het filmpje geeft een route aan die de chaos omzeild. Dat is een zelfbewuste route die vorm wordt gegeven door mensen die wel degelijk de chaos hebben meegemaakt voor zichzelf en daardoor zijn doorgestoten tot het nieuwe bewustzijnsniveau. Als we dit koppelen aan de grote uitdagingen waar we voor staan in de wereld dan kunnen we met redelijk gemak uitkomen op samenwerkingsmodellen zoals AiREAS voor gezonde steden en FRE2SH voor zelfredzaamheid en productiviteit. Dat wil niet zeggen dat deelname aan deze samenwerkingsverbanden een organisatie vrijwaart van crisis en chaos. Het schept wél de mogelijkheid om er gedoseerd en zelfbewust mee om te gaan. Dat laatste vergt veel moeite voor bestuurders die verwikkeld raken in dit soort processen omdat zij aangesteld zijn in een dynamiek van groei en concurrentie, en zich ontpoppen in leiderschap voor verandering en harmonie. Het spanningsveld van de chaos verlegt zich op die manier van buiten de organisatie naar binnen om te komen tot een bezieling van de rol die men speelt in de grote uitdagingen van deze wereld. Dat is geen geldgedreven reflectie meer maar een gebaseerd op waarde creatie en meerwaarde ontwikkeling.
De nieuwe maatschappij van morgen is er een die nu al ontstaat en zich niet richt op groei maar op harmonie. Binnen die maatschappij speelt groei, chaos en verandering nog steeds een belangrijke rol maar de stimulans gaat niet meer naar de collectieve groei maar de onderlinge samenhang. De samenhang is niet statisch maar dynamisch, net als in de natuur. Zo leren we onszelf steeds weer aan te passen, persoonlijk maar ook met onze organisatievormen. Het enige wat we nodig hebben is een permanente “stip op de horizon” die als een soort baken onze koers bepaald. Dit is geen economisch baken maar een van duurzame menselijke vooruitgang. Daar kan een economie aan worden ontleend maar deze is een gevolg, geen doel op zich. Vandaar dat wij in de Stad van Morgen dit de naam Sustainocratie hebben gegeven, de democratie met een duurzame menselijke missie, en voorzien van een definitie waar we dagelijks verantwoordelijkheid voor kunnen nemen in onze permanente zoektocht naar harmonie door de aanvaarding van constante verandering:
“Samen blijven werken aan een gezonde, vitale, veilige, zelfbewuste en zelfredzame menselijke maatschappij binnen de context van onze aldoor veranderende natuurlijke omgeving waarin we leven en ons ontwikkelen”.
Ons land is in der loop de tijd ondergeschikt geraakt aan de geldgedreven belangen van banken, bedrijven en overheden. Dit systeem van rente en speculeren maakt het leven op Aarde en onderling tussen mensen structureel kapot. Er vindt amper waardecreatie plaats alleen waardeonttrekking met het gevolg dat catastrofale crisissen zich opstapelen, nu en steeds groter op de horizon.
“Als ik het voor het zeggen had” dan zouden we per omgaande de volgende maatregelen nemen:
1. Rente wordt verboden
Dat betekent het einde van het speculatieve banksysteem en structurele waardeonttrekking. Iemand die nu een huis koopt betaalt het eigendom 2 tot 3 keer. De extra betaling is winst voor enkelen en komt niet terug in de maatschappij terwijl degene die het op moet brengen een leven lang “voor de bankwinst” moet werken in plaats voor welzijn van zichzelf en de omgeving. Door die winst weer maatschappelijk beschikbaar te maken wordt het geïnvesteerd in waardecreatie omdat oppotten toch geen zin heeft.
2. Iedereen een eigen huis.
Het vermogen van huisvesting wordt maatschappelijk vastgesteld. Iedereen heeft recht op een renteloze hypotheek die met een vast, maximum percentage op inkomen wordt afgelost, bijv 20%. Aangezien inkomen variabel is kan een persoon er langer of korter over doen, afhankelijk de inkomenspositie van elk moment. De hypotheek aflossing is persoonsgebonden, niet gebouw. Als iemand verhuist dan neemt hij of zij de hypotheek aflossing mee naar de volgende woning en gaat gewoon door. Dit voorkomt speculatie met de panden en helpt om de dynamiek arbeid-huisvesting te optimaliseren. Erfrecht vervalt. Als de hypotheek is afgelost dan heeft de persoon de keuze om een hogere te nemen of om het maandelijkse hypotheek percentage toe te voegen aan sociale zekerheden (zie punt 5)
3. Iedereen levenslang werk (vanaf 16 jaar)
Arbeid wordt gestimuleerd door regionale zelf/samen redzaamheid en productiviteit middels een circulair wederkerigheid systeem. Arbeid is niet gerelateerd aan industriële processen maar toegevoegde waarde. Kinderen opvoeden en ouderenzorg is net zo waardevol als groente verbouwen, metselen of tafels timmeren. De beloningsstructuur is afgestemd op talent, noodzaak en inzet. Samenwerking verhoogt de effectiviteit en daarmee ook de wederkerigheid. “Vrijwilligerswerk” bestaat niet meer en wordt veralgemeniseerd tot “werk uit vrije wil” met wederkerigheid ongeacht leeftijd of functie.
4. Belasting is maximaal 20%
Bureaucratie is gericht op faciliterende functies voor optimale lokale cocreatie. Alle maatschappelijke functies zijn van de maatschappij, niet de overheid, met uitzondering van datgene dat collectief faciliterend geregeld dient te zijn op gebied niveau (infrastructuur, onderhoud, kader bewaking). Multidisciplinaire co-creatie is de norm, gebaseerd op Sustainocratische principes. 20% van het inkomen is bestemd voor deze overkoepelende maatschappelijke functies die ook altijd in multidisciplinaire co-creatie worden uitgevoerd.
5. Sociale zekerheden opbouw 10%
Sociale zekerheden zijn een maatschappelijke taak van de hele bevolking en wordt in waarde creatie uitgevoerd en beloond. Toch dienen we ook rekening te houden met gespecialiseerde functies, wetenschappelijk onderzoek en oude dag voorzieningen. Een deel van het landsvermogen zit opgebouwd in de huisvesting via eigendom en hypotheekaflossing, een extra deel in de 10% bijdrage voor sociale zekerheden. Als een individu klaar is met de hypotheekaflossing die maximaal 20% van het inkomen bedroeg dan kan hij of zij ofwel de hypotheek verhogen óf besluiten het als extra spaarmiddel toe te voegen aan het sociale zekerhedenpakket, bijvoorbeeld voor pensioenvoorziening zodat dan 30% bijgedragen wordt. Het wordt niet toegevoegd aan het vrije besteedbare vermogen, dat steeds op 50% blijft staan, ongeacht de hoogte van het inkomen.
Harmonieuze economie
Al met al is zo 50% van de wederkerigheid in inkomen uit arbeid verdeeld over huisvesting (20%), belasting (20%) en sociale zekerheden (10%). De rest van het inkomen (50%) is vrij besteedbaar aan voeding, recreatie, onderhoud en welzijn ontwikkeling. De duurzame maatschappelijke vooruitgang is gebaseerd op menselijkheid en onderlinge welzijn gedreven relaties. Het vrij besteedbare inkomen is een circulaire economie waar het bedrijfsleven op in kan spelen. BTW en vennootschapsbelasting wordt opgeheven omdat het hele belastingsysteem verweven zit in de 20% inkomstenbelasting. Bedrijfsleven betaalt zo ook op eenzelfde manier alsof het een natuurlijke persoon is. Winst in het bedrijfsleven kan verdeeld worden als inkomsten voor aandeelhouders maar ook geherinvesteerd worden in continuïteit, groei en innovatie.
Jongeren tot 16 jaar zijn vrijgesteld, net als startende bedrijven. Beiden hebben de uitdagende taak zich te oriënteren op persoonlijk succes door te experimenteren, te leren en zich te verbinden aan de werkelijkheid van de tijd waarin we leven.
Vandaag kreeg ik het boeiende (gratis!) blad ONE World weer in handen terwijl het in de familie circuleert. Zoals altijd staat het vol journalistieke informatie die in andere media niet of amper voorkomt. De statistische gegevens en onmenselijkheid in het artikel “gevangen in het getto” waren zo mensonterend en verschrikkelijk dat het mij weer aanzette tot deze blog uiting over het gevaar van verstedelijking, de miskenning van het platteland en de focus op groei economie dat de groei van ellende tegelijkertijd veroorzaakt.
Het artikel beschreef een bezoek aan een arme wijk van Houston, de derde grootste stad van Amerika. “We denken niet aan de toekomst. Hier ben je op je dertigste dood of zit in de gevangenis”. De misdadige geldgedreven werkelijkheid stapelt zich op, lijn na gelezen lijn. Woekerhuur, uitbating en kansloosheid door gebrek aan middelen en mogelijkheden. Chaos heerst als overleefcultuur met criminaliteit als enige uitvlucht.
Het is niet alleen Houston. De helft van alle Amerikanen leven arm, 15% zelfs onder de armoedegrens. Door de wreedheden en ellende is iedereen nagenoeg gestoord met een traumatische achtergrond of ervaringen. Scheiding tussen arm en rijk is compleet. Er is amper wisselwerking om van ellende te kunnen ontsnappen. De wijk, het getto, wordt een uitzichtloze gevangenis waar geen ontsnappen aan is. De menselijke complexiteit wordt zo zichtbaar op aantoonbare lapjes grond. “The American dream” is daarbij een regelrechte hel. Rijk schermt zich af en arm sluit zich op en wordt armer. Ongelijkheid en onrecht regeert. Een verhaal wordt verteld van een dronken rijke jongere die viervoudige dodelijke fouten begaat en ontkomt aan celstraf “omdat ze product zijn van hun rijke omgeving, een soort psychische stoornis” maar een gettogast krijgt de doodstraf voor een dubbele moord en wordt niet gezien als slachtoffer van zijn omgeving. De rijke moordenaar gaat voor 450.000 dollar in een privékliniek van het zorgsysteem terwijl de omgeving goedkoper uit is door de arme sloeber maar een dodelijke spuit te geven omdat er toch niets aan te verdienen valt. Gebrek aan ethiek regeert in de materialistische stedelijke wereld.
Het is niet alleen Amerika
De stad is in alles afhankelijk van economie, de handel, omdat het zelf heen basisbehoeften produceert en dit van buiten naar binnen brengt. De stad is een gigantische opeenhoping van menselijk egoïsme die hun productiviteit organiseren rond twee hoofdthema’s: uitbuiting van elkaar in de geldgedreven wereld van consumptie, en oplappen van ellende in de geldgedreven zorg en overheid. Beide thema’s worden geoptimaliseerd zodat ze winstgevend zijn. Het is een vorm van democratische slavernij waarin de grootste despoot de macht wint en zorgt voor een kastensysteem. Zij die erbij horen doen het prima. De rest crepeert. Megasteden zijn in opkomst waarin de mensheid zich massaal verzameld. De zuigkracht van materialistische behoeften vernietigt het platteland door uitbuiting en onderwaardering. Boskap gaat onverminderd door en zo ook de parasitering op onze landschappen. De steden ondermijnen zichzelf door georganiseerde hebzucht én afhankelijkheden die speculatie in de hand werken. Een paar winnen, de rest sterft een weerzinwekkende dood.
Amerika is misschien een doorgeslagen voorbeeld van cultureel materialisme, individualisme en eigenbelang. Deze cijfers verbazen dan ook helemaal niet. Maar ook in India, China, Brazilië, Nigeria, enz gebeurt hetzelfde. In Nederland ook. Kijk naar de groei van armoede in ons land en de blindheid van focus op economische groei dat alleen maar verdwijnt in de zakken van beleidsmensen, bureaucratie, despoten, gelegaliseerde criminelen in hiërarchie-vorm.
De balans is weg, als die er ooit is geweest. Platteland gaat dood, steden verzieken en geld is dominant. Het einde der mensheid komt zo in zicht binnen de grote oude mensheid maar lokaal gaan we gewoon door.
Stad van Morgen
Al jaren leggen we de vinger op het probleem van de duale groei- economie: de belastbaarheid van consumptie om via de belasting de problemen op de lossen die door de consumptie wordt veroorzaakt. Beide vormen een groei-economie die zich wederzijds aanwakkert tot het punt dat de menselijke én materiële waarden volledig weg worden gezogen uit de basis door het in stand houden van een steeds corrupter wordend systeem.
Er is maar één manier om dit op te lossen, namelijk door de mens, niet het geld centraal te stellen. Dan realiseren we ons dat we het niet meer hebben over de dualiteit van de economie maar het holisme van het leven. De stad kan niet zonder het platteland, de mens niet zonder productiviteit, zingeving, veiligheid en gezondheid. Geld is geen drijfveer maar een middel, net als kennis, daadkracht, cohesie, co-creatie, diversiteit, enz. Stad en platteland dienen we te organiseren vanuit harmonie en samenhang met betrokkenheid van de inwoners in wederkerigheid niet afhankelijkheid.
In Eindhoven lopen we ook de kans om op termijn de decadentie als een virus binnen te zien sluipen. We waren al enige tijd de meest criminele stad van het land en de focus wil dan al snel liggen op het financieren van meer politie in plaats van het zoeken naar balans. Na 4 jaar is er een coalitie akkoord over “de gezonde stad”. Enerzijds is het een mooi argument om massale subsidies te halen uit Provincie, Den Haag en Brussel. Anderzijds een uitdaging om het ook waar te maken in de meest intense zin van gezondheid, de basis en motor van een vooruitstrevende en productieve maatschappij, niet de kostenpost ervan. Het bestuur van elke stad dient zich te organiseren vanuit harmonieuze drijfveren door balans te zoeken tussen de mens, de natuur en de waarden, niet geldgedreven productiviteit. Daarom experimenteren wij met FRE2SH en AiREAS in Eindhoven met de bestuurlijke betrokkenheid van de overheid en willen de wereld overtuigen dat groei economie misschien een gevolg is een beleid van harmonie en multidisciplinaire mensgerichte samenwerking, maar niet het uitgangspunt. Het uitgangspunt is een holistische beleving van samenwerking, verantwoordelijkheid en ethiek door te werken aan concrete menselijke waarden zoals voeding, drinkwater, gezondheid, veiligheid, bewustwording, zelf en samen redzaamheid.
Zo niet dan is de groei van ellende zoals we die constateren in de wereld die ons omringt een vaststaand feit en op termijn de ondergang van alles wat ooit opgebouwd hebben aan welzijnswaarde.
Galblaas en spijsvertering
Toen een jaar of 6 geleden mijn galblaas acuut verwijderd moest worden moest ikzelf en mijn lichaam zich daarna aanpassen. Bepaalde stoffen in mijn eet en drinkgewoonten sloegen mijn darmen dicht en ik verging van de pijn in mijn bovenbuik. Dat duurde zo’n 4 dagen waarbij ik als bijverschijnsel geen enkele motivatie kon vinden om positief in het leven te staan. Verschillende medische onderzoeken in maag, dunne darm en dikke darm konden geen afwijkingen aantonen. “We kunnen niets vinden”, was het onbevredigende resultaat.
Al experimenterend met mijn menu kon ik redelijk de problemen voorkomen maar had nog geen vinger kunnen leggen op de problematiek, behalve dat het te maken had met de harmonieuze werking van mijn spijsvertering. Als dat weer op gang was gekomen verdwenen de klachten, kwam de darmwerking en eetlust terug en ook mijn positieve gemoed.
Van de week was het weer zover. “Iets” had mijn darmevenwicht verstoord en ik verging van de pijn. Ik kon geen voedsel door mijn keel krijgen. Alles zat verstopt. In de krant stond een artikel over walnoten. Ik was nieuwsgierig want in ons FRE2SH project staan 3 gezonde notenbomen en we waren op zoek naar een bestemming voor de overvloed elk jaar. Van de productie van vorig jaar hadden ik nog een pot vol gepelde noten staan.
Walnoten voorraad
Ook al repte het artikel niets over de werking van walnoten besloot ik er toch een in mijn mond te doen, al was het maar om erop te zuigen. Mijn verrassing was compleet! Op hetzelfde moment dat ik het nootvlees op mijn tong lei verzachte de pijn in mijn ingewanden. Een wonder! Ik predik wetenschappelijk over de moleculaire samenhang van het leven maar deze snelheid overtrof elk medicijn van de farma industrie. Instantaan. Ik had nog niet eens gekauwd laat staan iets doorgeslikt. Met het kauwen voelde ik mijn darmen in beweging komen en alle pijn verdween als sneeuw voor de zon. Ik kon ineens normaal functioneren. En dat met één noot?!.
Direct ging ik op internet op zoek naar meer informatie. Naast boeiende inzichten over zuurstof in cellen in relatie tot kanker trof ik één veelbetekend zinnetje dat mijn bewustzijn extra roerde “het beïnvloedt de doorstroom van gal”.
Aha! Mijn galblaas was weg dus overvloedige galproductie wilde een weg zoeken door weefsel en haarvaten maar had geen opslag meer. Het kon zich gemakkelijk ophopen en een verstopping veroorzaken. De gal heeft kennelijk meerdere belangrijke functies in het spijsverteringskanaal. Naast het helpen afbreken van vetsoorten blijkt het ook een sleutel te bevatten om de dunne en dikke darm in beweging te krijgen voor een goede doorvoer. Als de gal hapert of verstopt raakt dan is het systeem gestopt. Door stoffen in de walnoot raakt de galstroom weer op gang en begint de rest van de spijsvertering ook weer door te stromen.
Echt een praktische openbarig voor mij terwijl ik mij bezig houd met de theorie. Hopelijk helpt het anderen ook.
Meer info over walnoten of FRE2SH:
nicolette.meeder@stadvanmorgen.com (0654282812)
Naar aanleiding van het STIR avondcollege over mobiliteit vroeg Michiel Visser van de Brabantse Milieu Federatie aan mij om aanwezig te zijn als “expert” tijdens de zaterdagochtend discussie over “De Ruit”. Allerlei raadsleden van betreffende dorpsgemeenten zouden aanwezig zijn, net als wethouders van Eindhoven en deskundigen van allerlei andere instellingen. Mijn concrete bijdrage moest zijn vanuit mijn expertise op gebied van “non-mobiliteit’ ten behoeve van sectorale verhoogde productiviteit en verbetering van omgevingsfactoren door toepassing van skype en videoconferencing. Tijdens het avondcollege was de wet van de tegenstellingen aan bod gekomen waarbij gebleken is dat als een probleem hoog oploopt de oplossingsgerichte creativiteit dat ook doet. Als de centrale overheid heil blijft zoeken bij het uitbreiden van het wegennet heeft de bevolking en het ondernemerschap al lang toevlucht gezocht bij alternatieven. Het spanningsveld is dan duidelijk. Waar leg ik regionaal het zwaartepunt, traditionele uitvergroting of erkenning en steun van veranderingen? De Provincie leek vast te houden aan de oude denkwijze, Eindhoven en omgeving omarmde de veranderingen.
De discussie over de Ruit was kennelijk al in 1968 op de agenda komen te staan maar steeds vooruitgeschoven om de een of de andere reden. Gedurende de jaren van groei van geldafhankelijkheid en logistieke infrastructuren om de distributie vanuit China te kanaliseren naar de rest van Europa (1970 – 2000) was de ruit zeker een logische keuze geweest om de regio te ontlasten door om ons oren vliegend verkeer dat niets te zoeken heeft in de regio, alleen op doorreis is. Vroeger zou een lokale kasteelheer zijn opgestaan om tol te heffen voor de doorgang maar in deze tijd wordt de belasting anders geheven en worden de keuzes ook elders gemaakt. Tot voor kort.
Nu hevelt de Nederlandse Staat verantwoordelijkheden over naar de steden dus de zeggenschap van de stad wordt groter. Als een stad als Eindhoven nu de hakken in het zand steekt omdat het bijvoorbeeld gezondheid en innovatie hoog in het vaandel heeft geplaatst en daar ook daadwerkelijke verantwoordelijkheid voor neemt dan kan Den Haag alleen maar macht uit oefenen of zich terug trekken. Maar dan is er nog de provincie. Daar zijn de grondbelangen van het platteland verenigd en wordt stevig gelobbyd om de hoofdprijs te krijgen voor de al 30 jaar gereserveerde stukken grond die voor niets anders te gebruiken zijn. Daar kan ook Eindhoven niet tegenop. Eindhoven wil meeliften op de trend van megagemeentes en concurreert dan ineens met de provincie die letterlijk haar grond onder de voeten ziet verdwijnen. De dorpsgemeenten hebben zich nagenoeg allen schuldig gemaakt aan allerlei corruptie schandalen rondom grond en vriendjespolitiek. De ene na de andere rechtszaak dient tegen wethouders, duistere aankopen en verkopen met of zonder goedvinden van de raad. De Brabantse Milieu Federatie doet dan een verwoede poging om een relatief neutrale uitnodigende partij te zijn vanuit milieu perspectief.
“Nee” tegen de Ruit is een simpele benadering in het grote schaakspel van regionale belangen. Stad van Morgen doet dan ook een duit in het zakje door de dorpsgemeenten uit te nodigen tot vereniging in FRE2SH rondom het begrip regionale “zelf en samen redzaamheid” met productiviteit ten behoeve van de stad-platteland relatie. De reden waarom Stad van Morgen een onderscheid maakt tussen de stadsbelangen en het platteland is omdat de stad uitsluitend geldgedreven is maar de essentie van het platteland ligt in de werkelijke waarden voor de stad, namelijk lokaal voedsel, drinkwater en energievoorziening. Als de stad het platteland opslokt als megagemeente dan is er geen wet van de tegenstelling meer op lokaal niveau en verdwijnt het landschap in de natuur vernietigende economische politieke structuren van een stad.
Ook de Stad van Morgen ziet alle spanningsvelden en de enorme transitie ontwikkelingen. Aan de ene kant proberen wij het stedelijk landschap wat harmonieuzer te krijgen in de People, Planet, Profit relatie maar ook de uitbuiting van het platteland tegen te gaan door meer betrokkenheid te ontwikkelen tussen stad en platteland zonder dat de een de ander overheerst. Wij tekenen de megaregio als volgt vanuit het FRE2SH samenwerkingsverband:
Een visiebeeld van de Stad van Morgen
Het geheel zou een FRE2SH waardengedreven eenheid worden van multidisciplinair samenwerken maar bestuurlijk opgedeeld in stad en platteland. Het hele gebied zou zich richten op lokale zelfredzaamheid ontwikkeling waarbij de kracht van de stad en die van het platteland zich optimaal afstemmen, liefst zelfs met een eigen waardesysteem dat arbeid, talent en inzet combineert met wederkerigheid via productiviteit. De logistieke processen zien er dan heel anders uit dan nu met geheel andere infrastructuur en platteland behoeften. De innovatiekracht van de regio kan zich hierop uitleven door de transitie van energie, mobiliteit en productiviteit te voorzien van de nodige duurzame hoogstandjes van vernuft en techniek.
Als parel van zelfredzaamheid en innovatieve zelfvoorziening presenteren wij ons ook aan de andere regios die kampen met transitie issues en bieden hen de kennis en mogelijkheden die wij reeds bedacht hebben. E.e.a. is voorgelegd aan de Brabantse Milieu Federatie om te bezien of er een basis is tot samenwerking in deze door de kleinere gemeenten uit te nodigen zich multidisciplinair te verenigen vanuit FRE2SH. De aanpak roept natuurlijk allerlei vragen en weerstanden op maar in essentie is het een lijn die doorgetrokken wordt en die al zo’n jaar op 15 geleden is ontstaan toen de landelijke groei-economie structureel begon te haperen en de regios steeds meer aangewezen werden op eigen beleidskeuzes.
En de Ruit? Eerst dienen vragen zich te beantwoorden over de manier waarop we vorm geven aan de toekomst van onze regio. Gaan we nog steeds op in de druk van groei economie van Den Haag en misschien deels de Provincie? Of krijgt de waarden gedreven verandering de ruimte? De gevoelsenergie van de steden Tilburg – Eindhoven – Den Bosch met het Groene Woud is stevig aanwezig. Ook de verbinding Eindhoven – Helmond en tussenliggende gebieden
Voor verschillende toepassingen in de Stad van Morgen is het gebruik van betrouwbare data uiterst belangrijk. Samen met experts gaan we kijken of we Sustainocratie op die manier in beeld kunnen brengen. We gaan een samenwerking aan met experts van de TU/e en in de private ondernemerssector. Zij worden verbonden aan de projecten van AiREAS en FRE2SH….
De Stad van Morgen (Stichting STIR) hanteert het complexiteiten-model van Jean-Paul Close om de grote uitdagingen inzichtelijk te maken waar de mens lokaal en in de wereld mee te kampen heeft. Dit leidt tot een groot aantal ingrijpende vernieuwingen en bijbehorende spanningsvelden. Close en zijn team van betrokken maatschappelijk ondernemers (Sustainocraten) worden vaak gevraagd om er over te vertellen op podia in binnen en buitenland. Dat komt onder andere omdat vanuit de Stad van Morgen het voorbeeld wordt gegeven in een concreet onderdeel van de transitie, de waardengedreven co-creatie.
AiREAS, STIR Academy en FRE2SH zijn daar voorbeelden van met betrokkenheid van duizenden mensen en evenveel functies. De invloed van deze maatschappelijk transities zijn zodanig zichtbaar dat het de nieuwsgierigheid en steun opwekt van bestuurders, ondernemers, wetenschappers en bevolkingsgroepen.
In de rest van de wereld zijn er soortgelijke groepen actief. Zij leveren ook baanbrekende innovaties die de oude wereld versteld doen staan en tot voor kort voor onmogelijk werden gehouden. De huidige reeks avondcolleges zijn proefsessies van Close om visies en ontwikkelingen te delen die in de wereld zichtbaar worden en ze een logische plek te geven in de transitie. De vraag die Close steeds aan zijn publiek stelt is: “Wat doen we met die inspiratie voor onszelf?”
Voedsel en mobiliteit
Twee colleges hebben al plaatsgevonden volgens deze aanpak. De thema’s sluiten aan op de waardengedreven actualiteit van “Global issues, local solutions, global application”, ofwel wereldwijde problemen eerst zelf lokaal aanpakken voor eigen gebruik.
Voedsel: Het college ging over de basisbehoefte voor de mens om zich te voeden en de afstand die wij tegenwoordig hebben tot de oorsprong ervan. Het bewustzijn dat gepaard gaat met de levenswijsheid over ons voortbestaan, de kwaliteit van het leven en onze relatie met de natuurlijke omgeving wordt teniet gedaan waardoor er situaties kunnen ontstaan zoals de klimaatverandering, opwarming van de Aarde, vervuiling, uitdroging van de Aarde, hongermigraties, enz. In het belang van de mens zelf als zelfbewust wezen is het nodig dat we onze relatie met de natuur herstellen, met name om er weer met een vorm van ethiek en gewetensbesef mee om te gaan. We zijn zo afhankelijk geworden van geld en de macht die eraan ontleend wordt dat we ons de basisvragen van ethisch bestaan niet meer stellen. We achten de schijn van overvloed normaal terwijl onze aandacht uitsluitend naar consumptie gaat, totdat een enorme crisis ons treft. De grote omslag dat door voedsel wordt veroorzaakt is niet zo zeer de terugkeer van intensiteit van arbeid op het platteland maar vooral die van onze verantwoordelijkheid naar onszelf door op zelfbewuste wijze om te gaan met onze natuurlijke omgeving en invulling van basisbehoeften. Het bewustzijn van ons eigen moleculaire bestaan, de interactie met microscopisch kleine levende wezens en de behoefte aan water en energie laat zich doordringen in ons gewetensbesef op het moment dat de schijn van overvloed plaats maakt voor schrijnende tekorten. Overal in de wereld is dat zichtbaar en komt steeds dichterbij. Voedselbanken, daklozen, werklozen, enz zijn zichtbare groepen die steeds meer moeite hebben om zich toegang te verschaffen tot de geldafhankelijke circuits. Er ontstaan initiatieven om voedsel (en drinkwater) dichter bij de medemens te brengen door consumptie en productiviteit weer aan elkaar te koppelen. In de 65% verstedelijking van de wereld is dat een enorme uitdaging, enerzijds door gebrek aan betrokkenheid van de stadsmens, anderzijds door de ruimtelijke en logistieke problematiek in en rondom steden voor effectieve voedselproductie en voorziening. Hoe zit de stad van morgen eruit? Een afhankelijkheid bolwerk in een wereldwijd machtspel? Of een parelende schakel van zelfredzaamheid en onderlinge harmonie?
In Eindhoven en omgeving experimenteert de Stad van Morgen met het FRE2SH concept dat de stedelingen uitnodigt zich coöperatief te betrekken bij hun eigen voedselvoorziening. Dat gebeurt enerzijds door een netwerk van boerderijen in de buurt van de stad in beheer te nemen en vruchtgebruik af te stemmen op burgerinzet, en anderzijds door een oude industrieel pand in Eindhoven te benutten voor indoor voedselproductie in een nagebootste natuurlijke omgeving. De ervaringen die opgebouwd worden worden gedeeld met de wereld middels dit soort colleges waarbij vooral het onbewuste en bewustzijn van de mens aandacht krijgt.
Mobiliteit
Het college vroeg zich af waarom er zoveel mobiliteit is van mensen? Wat bezielt de mens om zich zo heen en weer te bewegen? Het lichamelijke aspect van de mens heeft er in onze oorsprong voor gezorgd dat wij mobiel zijn om te zorgen voor onze voedselvoorziening. Maar nu voedsel voorverpakt en voorbereid aanwezig is in de supermarkt zou de behoefte aan mobiliteit zich hooguit beperken tot bevoorrading vanuit winkels en recreatie van de mens. Wat veroorzaakt dan al die verkeersopstoppingen en bewegingen van mensen van hot naar haar? De oorzaak wordt gevonden in wat wij “economie” noemen, ofwel onze afhankelijkheid van een geldsysteem. Om toegang te krijgen tot voedsel in winkels heeft men eerst geld nodig. Om aan geld te komen dienen wij te werken in een systeem. Het woon werk verkeer is een intense bezigheid waar een infrastructuur en activiteit mee is gemoeid.
Mobiliteit is niet voedsel gerelateerd maar geld
Het doel is niet om aan voedsel te komen maar aan geld. De voedselproductiviteit en stromen zijn weer een ander circuit dat er voor zorgt dat de voorzieningen dicht bij ons terecht komen in supermarkten en winkels. Mens en voorzieningen zijn redelijk dicht bij elkaar te vinden maar om met elkaar om te kunnen gaan in de nabijheid moet men bij wijze van spreken eerst de wereld rondreizen. Hoe groter de afstanden des te meer “economie” ook al ligt consumptie en behoeften invulling op meters van elkaar. De mobiliteit zelf is een belangrijk onderdeel van de economie. De voertuigen, infrastructuur, dienstverlening, het energieverbruik, parkeren, enz zijn allemaal geldafhankelijk en gedreven activiteiten waar een hele bureaucratie en geldsysteem aan wordt ontleend.
Close toont aan dat op elk front binnen mobiliteit exponentiële groeicurves te zien zijn die allemaal op zichzelf al tot een crisiselement zijn aangeland. De explosieve groei van de wereldbevolking en geldgedreven, systeemafhankelijke mobiliteitsbehoefte zet het crisisstuk alleen maar verder onder druk. Close maakt in de hele transitie discussie onderscheid tussen twee innovatie stromen:
* de systeemdenkers: dat zijn de mensen die mobiliteit en geldafhankelijkheid zelf niet ter discussie stellen en in het fragment van probleemsituaties vernieuwingen introduceren. We denken dan aan kleinere of zuinigere voertuigen, nieuw openbaar vervoer, ander vormen van energie, aangepaste infrastructuur, parkeerbeleid, enz.
* de cultuurveranderaars: dat zijn degenen die mobiliteit en geldafhankelijkheid wél ter discussie stellen en bijdragen aan het transformeren van de maatschappij door basisbegrippen van menselijkheid (gezondheid, veiligheid, voeding, enz) te koppelen aan bewustzijn, zelf en samen-redzaamheid, experimentele nieuwe omgangsvormen, toegepaste wetenschappen, enz. Als men dit doorvoert tot een uiterste dan zou geld en mobiliteit in zijn geheel teniet doen en in tussenfasen wellicht leiden tot vele directere lokale economieën en waardecreatie.
Spanningsveld
Zoals altijd is er een spanningsveld tussen de systeemdenkers en cultuurveranderaars waarin crisis en chaos een belangrijke rol speelt om beiden te voeden met een innovatiedrang. Stad van Morgen verbindt beide partijen door een hoger menselijk doel te stellen vanuit de definitie duurzame menselijke vooruitgang. Hierin kan zowel de systeemtransitie én cultuurverandering zich op elkaar afstemmen voor bevredigend resultaat voor beide uitersten. Zo is AiREAS actief op gebied van luchtkwaliteit en volksgezondheid waarin zowel infrastructuur, mobiliteit en energieconsumptie als gedragsverandering, sociale innovatie en bewustwording een even fundamentele rol spelen. Dan blijkt het spanningsveld zich niet te uiten in onderlinge strijd maar juist elkaar aan te vullen in de complexiteit naar nieuwe harmonieuze verhouding.
Het volgende proefcollege is op 22 oktober en gaat over gezondheid en zorgsystemen
Deze blogserie van 20 over de grote omslag, ofwel de enorme veranderingsuitdaging waar de mensheid voor staat als we over als soort willen blijven voortbestaan met een zekere vorm van welzijn, wordt u aangeboden door Stad van Morgen initiatiefnemer, Jean-Paul Close.
Blog 12 – verzet
Het is moeilijk te bevatten dat we een fase in zijn gegaan van verzet en verandering. Zeker als we het doorgeslagen individualisme en machtsmisbruik in onze omgeving als maatstaf nemen van een eenzijdige werkelijkheid.
Doorgeslagen individualisme
Velen vinden dat we doorgeslagen zijn in narcistisch individualisme en dat lijkt ook zo. In elke menselijke cyclus ontstaat er binnen een periode van overvloed een psychologische apathie en gemakzucht waarvan machthebbers profiteren tot ze er zelf bij neervallen. In het economisch materialisme is deze vorm van individualisme natuurlijk het meest interessant. Iedereen een huis, auto, vakanties, luxe eigendommen, schulden, veel consumeren, enz. Doe daar de speculatie bovenop van kapitalisme, dat prijzen doet stijgen door het creëren van tekorten, dan krijg je een groei economie. Iedereen wil meer, zoekt concurrentie met de omgeving door verschil te willen maken en schermt angst om iets kwijt te raken af door zich te vereenzamen, in een status hiërarchie of met het gezelschap van internet dat alles biedt dat men nodig lijkt te hebben.
Zelfs President Obama wist zijn publiek recent te vertellen dat de gemiddelde mens zo simpel is dat men alleen kan functioneren onder een krachtige hiërarchie. Het toppunt van politiek en economisch systeemslavernij is bereikt met zelfverheerlijkte dictatorachtige machotypes zoals Obama en Putin. Binnen de context van de menselijke complexiteit hebben wij een absoluut moreel dieptepunt bereikt.
Wakker worden
Door deze blinde afhankelijkheid ontstaan er ineens de meest uiteenlopende tegenstellingen. Rijk wordt als maar rijker, arm als maar armer, macht machtiger, onmacht wanhopiger. Criminaliteit stijgt uit zelfbehoud of hebzucht en systeemagressie bouwt zich op wegens het massale gevoel van onrecht dat van onderop de maatschappelijke basis ter discussie gaat stellen. De cultuur van eigenbelang en gemak breekt op. De zelfberekende, eigenzuchtige individualist komt weer in aanraking met emoties. Chaos is nodig om los te laten uit het oude systeemdwangbuis. Die onstabiliteit maakt de natuurlijke mens in ons wakker. Deze ontwaakt uit de bevroren egostatus en gaat schakelen met de omgeving uit overlevingsdrang. Eerst voelt men angst, daarna boosheid. Men gaat op zoek naar zichzelf en daadkracht voor nieuwe stabiliteit. De emoties moeten een weg vinden en men gaat op zoek naar de zin van alles. Verzet tegen de gevestigde orde kan zich op vele manieren uiten en deze reageert terug met meer machtvertoon, dwang en bureaucratie. Dat wekt nog meer verzet op dat zich uiteindelijk afzet tegen alles wat beweegt of maar ademt vanuit gezag.
Individualisme naar bewustwording
De bewustwording van de onmacht in het systeem brengt de natuurlijke mens in aanraking met werkelijke macht van de mens. Men ontdekt zichzelf en het zelfbewustzijn. Het onrecht wordt zichtbaar dat door de machtstructuren “recht” wordt genoemd. Men raakt in verzet door afstand te nemen en op zoek te gaan naar de inkleuring van een nieuwe werkelijkheid waarin men zelf een bevredigende rol speelt. Men raakt in aanraking met oude en nieuwe verbanden waar men bij kan horen, zoals een religie, een sekte, een vereniging of samenwerkingsverband. Of men creërt er zelf een, zoals ik Sustainocratie heb geschapen.
Het grijpen naar de oude moraliserende geschriften is een logische oplossingen om een constitutie van onrecht te vervangen met iets van blijvender aard. Maar dat is slechts één van de oplossingen. Tijdens de Arabische Lente zagen we opstand tegen het regiem dat uiteindelijk omver geworpen werd. De macht van het volk werd zo duidelijk maar ook het diepgewortelde virus van macht. Het verwijderen van de kopstukken was als het plukken van de paddestoelen. Er kwamen er evenveel voor terug.
Concessies via de stembus krijgt men pas als het grootste deel van de bevolking er achter staat. Maar verandering ontstaat nooit bij meerderheden. Het zijn de minderheden die het zelfbewustzijn als eerste doorbreken en de gevestigde orde ter discussie stellen. Evolutie is nooit democratisch maar empatisch. Keuzes die gemaakt worden op basis van inleving in een nieuwe werkelijkheid waarin samenhang en harmonie van belang is met een hoger bewuste “ik ben” benadering. Dan verdwijnt het verzet en werkt men open en transparant aan de opbouw van de nieuwe wereldbeleving.
Maar velen blijven hangen in het verzet en vechten tegen de oude gevestigde orde. Deze ziet daarin aanleiding om zich te uiten vanuit macht. Uiteindelijk verzwakt men elkaar en ontstaat er ruimte voor de daadwerkelijke vernieuwing. Niemand wil de harde woorden van strijd en oorlog, moord en doodslag, maar die van liefde en opbouwende voorspoed. Maar zonder eerst geconfronteerd te worden met de pijn en het wakker worden blijft de narcistische individualist ingeslapen en maatschappelijk gedrogeerd. Zowel het verzet als de vernieuwing groeit en bouwt zich op. Wanneer de oude machthebbers wakker worden dan is het te laat. Het verzet verwijt hen de schandalen van onmenselijkheid waardoor weer geschiedenis wordt geschreven van goed en kwaad. Dit maal zo gedocumenteerd dat we hopelijk een definitieve evolutionaire stap maken door onszelf in kracht en zwakte door en door te leren kennen. Wie weet gaat de mensheid dan een nieuwe era tegemoet. Daar wordt aan gewerkt. Bij ons in ieder geval, wij die het verzet zijn overstegen.
Een paar Eindhovense ondernemers hebben een groot pand in gebruik genomen om vooral te kunnen experimenteren met vernieuwende concepten op gebied van cocreatie en de maakindustrie binnen de kaders van verduurzaming in de wereld.
4500 m2 voor ons broednest voor toekomstige marktleiders
STIR Academy is een samenwerking aangegaan met hen om het marktleiderschap broednest concept samen op te gaan zetten zonder dat de kosten van vierkante meters bij voorbaat de creatieve geest beïnvloeden met noodgedwongen materialisme. Zo kan een menselijk hoger doel ook in de maakindustrie een plek krijgen. De methode die wordt toegepast staat hier getekend:
Cyclus van waardecreatie naar economie
De vijf fasen in het waardecreatie naar marktleiderschap:
1. STIR Academy
De STIR Academy staat in het centrum van het proces samen met de beheerders van de STRIJP TQ ruimte. Ze begeleidt het hele proces, van inspiratie, product creatie tot wereldwijde uitvergroting, met kennis, structuur, netwerk en instrumenten. Het gaat daarbij niet direct om de producten alleen maar de manier waarop deze bijdragen aan een hoger doel binnen de context van “duurzame menselijke gezondheid” (zie definitie hieronder)
2. Inspiratie
Inspiratie kan komen vanuit eigen bewustwording of lokale noodzaak, door analyse van de lokale en globale uitdagingen (global issues), of door het verbinden met inspirerende initiatieven die in de hele wereld ontstaan. Wat wij zelf aan waarde toevoegen aan de wereld is net zo belangrijk als wat anderen elders toevoegen voor ons. Het STIR HUB netwerk verbindt internationaal zodat niet steeds het wiel uitgevonden hoeft te worden, alleen passend gemaakt aan de lokale wagen. Inspiratie leidt tot product creatie ideeën. Kern aandachtspunten houden verband met de definitie van “duurzame menselijke vooruitgang” die in de Stad van Morgen wordt gehanteerd.
De mens is een onderdeel van onze eigen bewustzijn evolutie
Aandachtspunten vanaf het eerste uur:
Binnenstedelijke zelfredzaamheid op gebied van inpandige voedselproductiviteit. Daarbij worden de levensbouwstenen volgens Jean-Paul Close gehanteerd (materie + energie + bewustzijn) om volume en kwaliteit te produceren in cocreatie.
4D (optimaal gebruik van ruimte) Mobiliteit voor de stadsdynamiek met in acht name van milieu en mens.
Kunnen we hier straks nog mee oogsten? Mobiliteit van Morgen?
3. Cocreatie
Inspiratie heeft de ruimte en vrijheid nodig om zich te concretiseren. Talent en verbondenheid helpt om een creatie zich te laten manifesteren in experimenten en prototypes, aangepast aan de concrete omgevingsfactoren waarin het toegepast wordt (local solutions). 21ste eeuws ondernemerschap volgens het Piramide paradigma (PPP gedreven) schept het kader. (Multidisciplinaire) werkgroepen ontwikkelen de verbanden totdat ze geconcretiseerd kunnen worden. Ideeën leiden tot totaal nieuwe (voorheen onbestaande) producten.
Piramide paradigma is gebaseerd op de menselijke complexiteit van natuuriijke vooruitgang (4xwinst)
STIR Formule:
Talent x Inzet x Hoger doel = PPP Meerwaarde x Wederkerigheid
4. Implementatie
De fase van implementatie is project gedreven. Daar heeft de werkgroep naar toe heeft gewerkt, door financiering, organisatie en onderlinge afstemming te documenteren en uit te werken in een project en commitment. Ideologie wordt werkelijkheid door toepassing, inclusief wederkerigheid perspectieven en onderlinge zekerheden. Een projectteam is besloten zodat ook de wederkerigheid geborgen kan worden.
5. Groei
Een complexe, extra uitdaging na een eerste succesvolle lokale implementatie is de wereldwijde groei van een nieuw productcreatie via de transactie economie. In sommige lokale gevallen elders gaat de creatie door dezelfde cyclus. Soms kan het meteen de implementatiefase in, soms moet er aangepast worden. De techniek van groei, product, distributie en winst optimalisatie, onderhoud en steun, etc is een vak apart waarbij het STIR HUB netwerk of internationale partners een rol kunnen spelen.
Bewezen formule
Deze formule en werkwijze is gecreëerd door Jean-Paul Close en wordt ook de 21ste eeuwse marktleiderschap cyclus voor duurzame menselijke vooruitgang genoemd. Het is toegepast in de Stad van Morgen en heeft geleid tot AiREAS, FRE2SH en de STIR Academy zelf. De werkwijze wordt vooral toegespitst op inzetbaarheid van lokaal ondernemerschap (ZZP en MKB) maar het kan ook door grote ondernemingen worden gebruikt als inspirerend alternatief voor consultancy zoals de U-Theory of Kondratiev cyclus.
Stad van Morgen 