Tijdens de bijeenkomst over business spiritualiteit heeft neuronoom Helmer van Weelderen zijn boeiende verhaal kunnen doen over zijn visie en deelname aan het evenement. Cameraman Hein Kuipers van CityTV:
Het binnen en buiten aspect komt steeds terug in de Stad van Morgen. Denk aan de recente blog van Dr. Eric de Groot vanuit AiREAS.
STIR Avondinspiratie | Thema Gezondheid | Voor ons en onze kinderen: er is veel meer mogelijk dan wij denken (pilot sessie)
Vervolg op 26 april
Tijdens het STIR Avondcollege van 26 april hebben wij van Eugen Oetringer gehoord hoe TomTom- achtige technieken hem de weg naar therapieën wezen die bij de ADHD en dyslexie van zijn zoon de doorbraak leveren. Hij stelde tevens een lijst met therapieën voor die, na het uitziet, deze technieken gebruiken zonder dat iemand het weet. Samen met de besproken talenten bij mensen met ADHD, dyslexie en autisme vonden wij het dusdanig interessant dat wij het initiatief ‘School of Talents’ zijn gestart. Er blijkt nog veel meer mogelijk te zijn.
Het Zorgdenkers Netwerk, wat mede vanuit Eugen’s ervaringen is ontstaan, heeft een reeks vergaande mogelijkheden gevonden. Tijdens dit interactieve avondcollege gaat Eugen voorstellen wat ze hebben gevonden. Wellicht dat u, als patiënt, zorgverlener/uitvoerder of bestuurder/manager, het een of ander kunt meenemen en meteen inzetten.
Locatie: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1, Gebouw R1, rechtdoor – achterste lokaal links
Tijd: Van 19:00 tot 21:30
Kosten: AiREAS muntje of 5€ koffiebijdrage
Agenda:
· 19:00 Introductie Nicolette Meeder
· 19:20 Wat zijn uw verwachtingen aan vanavond? – interactief
Wanneer werkt het huidige systeem prima? – interactief
Waar loopt u tegenaan? – interactief
· 19:40 Bronnen voor een betrouwbare, duurzame en kwalitatief hoogwaardige zorg
· 19:55 Oefening deel I
· 20:00 korte pauze
· 20:15 Wat houdt ons tegen de bronnen aan te spreken?
Oefening deel 2
· 20:40 Mogelijkheden (voorbeelden)
· 20:50 Welke nieuwe mogelijkheden ziet u voor uw situatie as patiënt, zorgverlener/uitvoerder of bestuurder/manager? – interactief
· 21:15 Wat vindt u van deze pilot sessie? Wat kan beter?
· 21:30 afsluiting
Je loopt zo rond tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven en dan sta je ineens oog in oog met de Afgaan Massoud Hassani. Ik ben op zoek, samen met STIR partner en Turk Rustem en zijn vrouw Dilek, naar inspirerende samenwerking voor ons uitwisselingsprogramma van studenten die we bewust willen maken van allerlei werkelijkheden en de menselijke kernwaarden.
De werkelijkheid van Massoud ontstond in Afghanistan waar hij als kind speelde in een door landmijnen vervuild landschap. Toen hij naar Nederland kwam zag hij speelgoed dat een bron van inspiratie werd voor het ontwerp van een mijnenveger in de vorm van een GPS gestuurde bol.
Het is natuurlijk fantastisch dat een van de kernwaarden van Sustainocratie, veiligheid, op zo’n manier aandacht krijgt. De agressie van landmijnen is al erg genoeg, de perverse economie er achter is nog verwerpelijker. Dat uiteindelijk dit met bamboe, plastics en een nobel design aangepakt kan worden, om veel menselijke slachtoffers te voorkomen in die vervuilde gebieden, is geweldig. Van het een komt het ander en ontwikkelt hij drones die helpen bij het in kaart brengen van de onveilige gebieden.
Bezig zijn met menselijke kernwaarden blijkt wederom verbindend te werken. Met onze studenten gaan we ook met deze inspiratie aan de slag.
Dit is de 300ste blog van de Stad van Morgen. Misschien goed om even stil te staan bij al dat schrijven en een onderscheid te maken tussen de blog en website.
Een website is informatief maar relatief statisch. Er zijn natuurlijk ook heel complexe websites met veel dynamiek maar die gaan meestal standaard over hetzelfde. De dynamiek zit m dan in de massale herhaling en een kunstmatige intelligentie op gerichte punten. Denk aan de website om een goedkope vlucht te boeken. Van A tot Z wordt je begeleid in het proces. Het gaat niet alleen om de vlucht, de betaling en automatisch gegenereerde boarding pass. Het gaat ook om het verkrijgen van de “beste deal” voor de luchtvaartmaatschappij. Zo biedt men tijdens het boeken allerlei extra’s aan, van koffers en verzekeringen tot autoverhuur en hotels. Men kijkt ook hoe vaak je op de site komt om diezelfde vlucht te boeken. Hoe vaker des te groter de behoefte dus past men de prijs naar boven aan. Slim en krachtig gemaakt.
Maar de meeste websites zijn online brochures. Je bladert er door heen en krijgt informatie. Er is nauwelijks variatie noch interactie. Een blog is anders. Het is een soort boek waar elke keer een nieuw hoofdstuk aan wordt toegevoegd. Degenen die geïnteresseerd zijn in de verhalen van het “boek” kunnen het volgen om geen enkel hoofdstuk te missen. Of de hoofdstukken te kiezen die men leuk of interessants vindt.
Het is gemakkelijk om met bloggen actief te zijn op social media en zo aandacht te trekken voor elk nieuw verhaal. Elke keer bereiken we wel weer nieuwe mensen. Stad van Morgen is uitgegroeid tot een veelzijdig fenomeen met initiatieven zoals AiREAS, FRE2SH en de STIR leercoöperatie die de kernvisie inkleuren met allerlei activiteiten en veel partners. Het borgen van onze ervaringen is essentieel om onze vooruitgang te funderen.
Stad van Morgen is in 2009 gaan bloggen over onze werkwijze in de ontdekkingsreis naar een nieuwe wereld maatschappij. Al experimenterend vanuit ons bewust-zijn hebben we elke ervaring gedeeld. Zo ontstond niet alleen een interactie met alle mensen die ook met soortgelijke thema’s bezig waren. Er ontstond ook een naslag document waarin we regelmatig terug kunnen grijpen naar onze eigen ervaring opbouw. De blog is daarom een heel ander instrument dan een website.
Met bijna 19.000 bezoekers en zo’n 43.000 weergaven is de Stad van Morgen blog goed bezocht gezien het feit dat het toch vaak lastig te begrijpen materie behandeld. Vaak wordt ook aanspraak gedaan op het geweten of de durf om anders naar de werkelijkheid te kijken. Dat is nooit massaal populair maar vervult wel een groeiende behoefte wegens de vele problemen die ontstaan zijn in de oude manier van leven en denken. Het meest bekeken zijn de onderwerpen van de STIR leercoöperatie en bijbehorende avond inspiratie sessies. Die zijn ook extra leuk omdat we gastsprekers betrekken bij onze activiteiten. Deze brengen elk weer mooie pareltjes van bewustwording en waardevolle inzichten. Maar de meest bekeken blog is toch de controverse geweest over basisinkomen als waardecreatie instrument.
De Stad van Morgen blog is geen populaire “like” blog. We doen dan ook geen beroep op de lachspieren of emoties. We rationaliseren de complexiteit van het antropoceen, antropologie en maatschappij ontwikkeling. We proberen het zelf te begrijpen en begrijpelijk te maken voor andere mensen. Maar bovenal nodigen we uit om samen te werken vanuit bewustwording en empathie met de kernwaarden van de mens en haar natuurlijke omgeving. Dankzij de persoonlijke ontmoeting, de projectmatige aanpak en de blog cultuur gaan steeds meer mensen en instanties in op de uitnodiging.
Tijdens de Marathon van Eindhoven op 11 Oktober heeft de Stad van Morgen samen met AiREAS onderzoek gedaan naar de relatie tussen beweging, gezondheid en luchtkwaliteit.
Wat hebben we opgemerkt? Hoe kunnen wij de ervaring gebruiken voor een Brabant brede aanpak “tegen het ziekmakende zitten”? Hoe leggen we de verbinding met de luchtkwaliteit en natuur in onze omgeving. Hoe betrekken wij de Brabantse bevolking bij deze ontwikkeling van en voor onszelf?
Datum: 3 November
Organisatie: STIR leercooperatie
Samenwerking: AiREAS
Onderwerp: Wat hebben wij geleerd van de Marathon?
De volgende thema’s komen aan de orde:
Hart en vaat onderzoek: Dr. Eric de Groot
Stress en HRV onderzoek: Prof. P. Cluitmans
Interviews in de stad: Jason Clarke
Luchtkwaliteit en sport: Andre van der Wiel
Communicatie en media: Jean-Paul Close
Ondernemerschap: Jean-Paul Close
Locatie: Fontys, Rachelmolen 1, gebouw R
Begin: 19:00 Einde: 21:30
Kosten: Gratis, gesponsord door Provincie Noord Brabant
Antropologie en Sociologie:
De initiatieven van de Stad van Morgen (Stichting STIR: Transformation, Indexation and Research) zijn volledig gebaseerd op het nastreven van natuurlijke menselijke kernwaarden in een complexe maatschappelijke context waarin die kernwaarden in het hele menselijke bestaan nooit de primaire aandacht heeft gekregen. Recent heeft de echter de regionale overheid zich structureel uitgesproken voor gebiedsontwikkeling op basis van gezondheid. Dat is een eerste stap rondom een aantal van de kernwaarden. Men heeft daarbij ook de cocreatie aanpak van de Stad van Morgen aanvaard. Zo dekt deze regionale keuze de samenwerking af met in acht name van kernwaarden gezondheid, regionaal zelfbewustzijn en co-creatieve samen-redzaamheid. Dit is een mijlpaal 2 besluit, uniek in de geschiedenis van de mens.
De 5 kernwaarden vormen in de Stad van Morgen het leiderschap waarmee we multidisciplinaire samenwerkingsverbanden concretiseren zoals AiREAS, FRE2SH, STIR leercooperatie en SAFE. Nu Sustainocratie steeds meer doordringt in de maatschappelijke gelaagdheid als concrete innovatieve oplossing voor enorme uitdagingen vragen allerlei deelnemende mensen zich ineens af “wat de onderbouwing is van de kernwaarden”?. Eigenlijk wil men weten door wat men zich nu laat aansturen nu de oude menselijke hiërarchische sturing wegvalt en gezondheid met cocreatie ervoor in de plaats komt met een flinke dosis `eigen verbindende verantwoordelijkheid`.
Het antwoord verlangt meer dan Antropologie en Sociologie. Het verlangt een holistisch niveau van kijken naar het leven als een zichzelf regulerend mechanisme op basis van deze kernwaarden.
Het is voor de mens veelal gemakkelijker de bijbehorende antiwaarden te verklaren, zoals ongezondheid, onveiligheid, afhankelijkheid of onbewustheid, net als het industrialiseren van voeding en water of andere producten. Duizenden jaren lang heeft de mens zich gericht en aangepast aan de consequenties van haar gedrag door wetenschappelijk en praktisch te reflecteren over de pijn van ziektes, catastrofes, oorlogen, voedsel tekorten en droogtes, machtige despoten en massa criminelen. De werkelijke kernwaarden zijn voor de meeste mensen te abstract, te ongrijpbaar, te diepgaand in de werkelijke levensprocessen die men nooit heeft begrepen. Men leeft het leven op basis van tastbare zaken zoals het cultureel wordt opgevat. De diepste onderliggende kernwaarden laat men blind over aan de maatschappelijke leiders of hogere universele machten.
Helaas moeten we constateren dat het vertrouwen geschaad is in de maatschappelijke leiders nu de leefomgeving aantoonbaar vernietigd blijkt door hebzucht en machtsstructuren die niet zomaar een stap opzij doen maar doorgaan met de plundering van de Aarde en vernietiging van de natuur en mens alsof dat oneindig kan doorgaan. De bewustwording dringt door tot de massa en de vraag voor de onderbouwing is een oprecht bewustwording-gedreven verzoek. Men wil nu graag leren om zelf een beeld te scheppen over wat men kan doen in plaats van alles maar overlaten aan anderen.
Persoonlijke bewustwording en historische onderbouwing
De 5 kernwaarden komen voort uit theoretisch, historisch research, echter pas na intense persoonlijke bewustwording. Dat geldt ook voor maatschappijvormen. De mens leert en ontwikkelt zich door schade en schande, dood en verderf. Onze goede besluiten leven, onze fouten sterven. De kernwaarden hebben historische onderbouwing omdat het zo vaak fout is gegaan in onze wereldgeschiedenis. Met terugwerkende kracht wordt dan kennis en wijsheid opgebouwd. Maar steeds weer vervallen we in dezelfde leerprocessen, steeds een treetje hoger op de lat van bewustwording. Steeds weer heeft de mens juist maatschappijen ingericht op basis van tegengestelde inzichten en belangen. Waarom? Wat is de drang van de mens om andere zaken prioriteit te geven? En waarom zou dat nu anders kunnen zijn?
Dat zijn wetenschappelijke vraagstukken waar STIR zich mee bezig houdt via de genoemde samenwerkingsverbanden terwijl de Sustainocratie gestalte krijgt. Is de mensheid toe aan een nieuwe fase in haar evolutie, een tweede doorbraak sinds onze transformatie naar mens-zijn, of is het maar een positief hikje in een algeheel natuurlijk proces waarin de mens haar rol al dan niet heeft verspeeld? Sustainocratie plaatst zich in de fase na de 2e mijlpaal. Dat is de fase dat we de kernwaarden begrijpen en onze samenleving daarop afstemmen.
De kernwaarden
STIR heeft ontdekt dat de genoemde 5 kernwaarden onderdeel zijn van de dynamiek van alles wat leeft, niet alleen de mens. Als de kernwaarden niet worden gerespecteerd dan verdwijnt het leven of de levensvorm die geen respect had ervoor. Dat is al vaak gebeurd in de biologische geschiedenis en wordt gezien als evolutionair `normaal`. Dat wat verdwijnt is weg, dat wat blijft voldoet aan de kernwaarden. Dat behoort tot de oneindige universele levensdynamiek.
De mens is echter zelfbewust. Dat legt de evolutionaire lat hoog want in onze keuzes moeten we nu het leven leren begrijpen. Dat is een intens proces waar elke levende mens mee te maken krijgt. Sinds ons ontstaan als mens (mijlpaal 1) hebben wij ons ontwikkeld langs de lijn van het leren beheersen en begrijpen van onze tastbare omgeving uit overlevingsdrang. Het is logisch dat we fasen doorlopen die geconcentreerd zijn rond het beheersen van de angst voor tekorten en de agressie van concurrentie. Ons zelfbewustzijn ontwikkelde zich van buiten naar binnen, generaties overstijgend.
De `mijlpaal 1 mens` is van nature hebzuchtig
Omdat wij evolutionair zelf besluiten kunnen nemen rond ons gedrag en onze symbiose met de omgeving gaat het hier specifiek om de mens en haar natuurlijke omgeving waar ze structureel onderdeel van is, op basis van gelijkwaardigheid. Bacteriën, schimmels, insecten, diersoorten, enz hanteren dezelfde kernwaarden voor hun eigen evolutie maar zijn niet allemaal zelfbewust. Sommige soorten wel (kraaien, dolfijnen, enz) maar nooit zo doorontwikkeld als de mens. Juist omdat wij als bewust wezen keuzes kunnen maken waarover we nadenken introduceren we zowel een evolutionair voordeel als nadeel. Het voordeel is dat we leren om onze omgeving te beheersen en overheersen uit eigenbelang. Hierdoor groeit de mensheid uiteindelijk exponentieel ten kosten van de omgeving waar de harmonie uit verdwijnt door de hebzuchtige overheersing van de mens. Het nadeel is dat dit niet oneindig kan doorgaan. De eindigheid beleven we in onze huidige generaties. Betekent dit het instorten van de mensheid of de stap naar een nieuwe fase (mijlpaal 2), de zijn´s fase? Mijlpaal 2 hebben we al overschreden met Sustainocratie. We zijn er al, nu dient die fase te groeien. Mijlpaal 1 verdwijnt niet, integendeel, daaraan ontlenen we het mens zijn. Met mijlpaal 2 snappen we de betekenis en verantwoordelijkheid in universele context inclusief de kernwaarden met bijbehorende verantwoordelijkheid voor onze verder evolutie, misschien zelfs richting het hele universum daar ook de Aarde zelf in het zonnestelsel niet oneindig voort bestaat, maar het leven wel.
Kernwaarde voedsel en water
Voedsel en water zijn de bouwstenen en verbindingen van het leven. Voedsel is de opslag van zonne-energie en materiële componenten voor onze lichamelijke processen. Die fysieke en energetische levenselixer zit verwerkt in de planten en dieren die wij eten. Wij eten onze eigen opgebouwde moleculaire evolutie op omdat het past in onze lichaamsstructuur. Wat we eten is onderdeel van ons leven inclusief de opgeslagen zonne-energie die zo ons energie geeft. Als we water of voedsel vervuilen of manipuleren dan vervuilen we onszelf en ons miljarden jaar oude levensmechanisme. De gevolgen zijn een genetisch antropoceen waar van alles mee kan gebeuren. In een uitzonderlijke geval kan er een nieuwe soort uit voort komen. Meestal verdwijnt de manipulerende soort door gebrek aan harmonie in het grotere geheel. De mens zelf is een harmonieus levensmechanisme dat in stand wordt gehouden door de symbiose tussen miljarden levende organismen. Als dat verstoort wordt dan komt de mens in verval van binnen uit net als hoe we de omgeving in verval hebben gebracht. Natuurlijk voedsel en water zijn daarom kernwaarden omdat wij daar fysiek en energetisch bestaansrecht aan ontlenen. De zon natuurlijk ook als externe bron van energie dat de bouwstenen van het leven op stoom houdt.
Gezondheid en Veiligheid zijn basis issues van leven. Het leven is altijd gezond. Dat wat ongezond is gaat dood om ruimte te scheppen voor eventueel nieuw leven dat weer gezond is. Als wij ongezondheid accepteren dan aanvaarden wij onze natuurlijke zelfvernietiging. Gezondheid is dus een kernwaarde.
Veiligheid is ook een essentiële kernwaarde. Zonder veiligheid is het niet mogelijk om productieve groepen te vormen daar iedereen zal trachten individueel te overleven in plaats van samen te leven. Veiligheid is essentieel om de angst die bij bewustzijn hoort een hanteerbare plek te geven. Veiligheid vertaalt zich in onderling respect, empathie met onze omgeving, huisvesting, kleding en het vormen van een gemeenschap. Veiligheid is een verbondenheid in energie en daadkracht.
Samen-redzaamheid is de volgende basis van maatschappijvorming. We kunnen het allemaal niet alleen. Maar als we ons afhankelijk maken van een (zorg)systeem dan verliezen we onze band met de natuurlijke werkelijkheid. Dan ontstaat gemakzucht en hebzucht hetgeen weer de basis vormt van hiërarchieën. Alleen samen-redzaamheid houdt ons alert om tijdig en innovatief te reageren op verandering in de maatschappelijke en natuurlijke omgeving. Hiërarchieën zijn dodelijke structuren als ze niet gaan om de kernwaarden maar om de controle en macht.
Zelfbewustzijn is de verbinding tussen het bovenstaande en de welzijnsontwikkeling van onze gemeenschap. Het geldt niet alleen voor de individu maar ook voor onze maatschappijvorm. Onze wereldgeschiedenis en de ontwikkelde wetenschappelijke kennis van de natuur geeft ons alles wat we nodig hebben om zo vooruitstrevend mogelijk te werken aan ons welzijn zonder de omgeving te verwoesten. Mijlpaal 2 vult dat aan met bewustwording.
Mijlpaal 2
Deze mijlpaal vertegenwoordigt de hoogwaardige innerlijke en uiterlijke balans die de mens zelfbewust waarmaakt door de 5 kernwaarden te leren hanteren, niet alleen door ze te begrijpen maar door ze als permanente verantwoordelijkheid te aanvaarden. Sustainocratie is een maatschappijvorm op basis van deze inzichten. Ze ontstaat in Eindhoven en Brabant (maar ook elders in de wereld) en vertegenwoordigt een nieuwe evolutionaire stap voor de mens met gigantische gevolgen. Mijlpaal 1 gaf ons beheersing en controle over de omgeving, maar ook twijfel, angst, een zoektocht naar onszelf en veel experimenten met het overleven. Mijlpaal 2 geeft ons dieper bewustzijn, wetenschap, verantwoordelijkheid, richting en cohesie. De transitie is gebaseerd op vertrouwen in onszelf en onze levensrelatie met onze omgeving. In plaats van te overleven leren we leven.
Daar staat ze dan, wethouder Mary-Ann Schreurs van Eindhoven, met haar handen voor zich uit gebarend om haar argumenten te bekrachtigen: `Het is niet top-down, ook niet bottom-up, maar allemaal samen horizontaal`. In essentie vertoont ze leiderschap door in de groep te stappen. Maar als je dat doet dan moet er in de leegte die ontstaat een duidelijke richting zijn waar de groep mee aan de slag kan. Als het bestuur de hiërarchie in stand houdt dan vraagt iedereen `wat moet ik doen´? . Maar als het bestuur in de groep stapt ontstaat gelijkwaardigheid in de uitdaging waar men voor staat. Er is geen toestemming-piramide meer maar een gemeenschappelijke uitdaging. Dat is een lastig fenomeen voor mensen en instanties die zich altijd veilig hebben gevoeld onder een laag van instructies en regels. Men hoefde niet zelf na te denken, geen verantwoordelijkheid te nemen en alleen dat te doen wat volgens de bestuurslaag `goed` was. Ineens valt deze weg en komt men in aanraking met keuzes maken, verantwoordelijkheid nemen, afstemmen en actie ondernemen. Men moet gaan nadenken en presteren, niet om de gunst van bestuurders maar om een gemeenschappelijk doel na te streven!
Wethouder Schreurs levert hierin het goede voorbeeld en kan dat doen omdat we al geruime tijd samenwerken in die ruimte die is ontstaan door het `in de groep stappen` van de bestuurder. In het ecosysteem van samenwerkingsverband AiREAS gaat het om het creëren van de gezonde stad. We meten luchtkwaliteit als prikkelend ijkpunt om ons tot actie over te laten gaan. De complexiteit van ons huidige maatschappijmodel wil dat het in de groep stappen van de wethouder slechts een deel is van de oplossing. Er ontstaat een eco-systeem rondom het gezonde stad concept ten behoeve van innovatie. Als mens doet de wethouder het juiste zodat de groep (lees maatschappij) tot actie komt en niet op beleid of instructies zit te wachten. Het belangrijkste werkkapitaal van een gemeenschap is de co-creatieve kracht van doelgerichte samenwerking. Om dat te verwezenlijken is er ook vaak wat geld nodig zodat er dingen aangeschaft kunnen worden die het proces van cocreatie ondersteunen. Zo hebben we in AiREAS moeten investeren in technologie om de luchtkwaliteit in de stad inzichtelijk te maken. Het geldsysteem is (nog) niet met wethouder Schreurs de groep in gestapt. Belastinggeld zit nog steeds sturend in het ego-systeem. ´De oplossing moet dus altijd van de overheid komen` horen we dan waardoor op datzelfde moment het ecosysteem ontploft en we weer als ondergeschikte kudde naar de wethouder kijken met de vraag ´en nu?´. We moeten het samen doen, we willen onze gemeenschappelijke creativiteit ontplooien maar als het om het ons eigen gemeenschapsgeld gaat is het `van de overheid` en niet van de gemeenschap.
De transformatie van ego naar eco is dus integraal, en niet alleen een mooi handgebaar van een welwillende en enthousiaste wethouder. `Samen` betekent samen op alle fronten, zowel de moeite als de middelen. Het is prima dat de overheid de maatschappij belast maar dan dient de belasting de cocreatie te stimuleren als een soort circulair fonds, en niet een toestemmingscultuur handhaven terwijl gevraagd worden of de bevolking de kastanjes uit het vuur haalt `allemaal samen` omdat het bestuur haar vingers heeft gebrand. Daarom stelt de Stad van Morgen twee zaken voor:
Dan pas is leiderschap door in de groep te stappen compleet en kan de nieuwe cyclus en maatschappelijke context zich ontplooien tot een wereldwijd fenomeen. De eerste stap is gezet door het gebaar van wethouder Schreurs en de groepsontwikkeling vanuit de Stad van Morgen met bijvoorbeeld AiREAS als resultaat. Nu de tweede stap nog. Die is dichtbij.
De media is ook afhankelijk van het perverse politieke en economische bestuur dat ons land regeert maar ook de commerciële spinoffs zoals onze kranten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de journalistiek de politiek naar de mond praat want men is net zo afhankelijk van geld als de belastingdienst.
Prinsjesdag staat voor de deur en de gesponsorde propaganda machine draait weer op volle toeren om slecht nieuws te omhullen met positivisme. Gelukkig is de bevolking niet (meer) gek en laat zich niet meer zo gemakkelijk beïnvloeden met goed weer boodschappen in de trend van “de economie vertoont weer groei” of “de consument trekt massaal de portemonnee” en deze “juichstemming om de begroting”. Volksverlakkerij.
Economie is geen garantie meer voor welzijn nu we zien dat bijvoorbeeld de zorg uitgekleed wordt om de kas te spekken van semioverheden zoals verzekeringen die meer winst draaien dan ooit. Of de groeiende armoede en eenzaamheid die opgelost wordt door onbetaalde vrijwilligers.
De consument kan niet anders dan de portemonnee trekken want de kosten voor levensonderhoud rijzen de pan uit. Dat wil niet zeggen dat men zo gelukkig wordt van het gedwongen consumisme maar heeft veelal geen andere keus. Economie is nu eenmaal “de kunst van het creëren van tekorten en afhankelijkheden”
En die begroting? In 10 jaar tijd is de overheid begroting ver 3-voudigd. Van 100 miljard naar 300 miljard! Dat is geen feestje waard. De maatschappij is er niet aangenamer op geworden met alle belastingen, incassos, eigen risico’s en fuiken op straat. Het goede nieuws komt echt niet uit Den Haag noch de media maar zal door onszelf opgeknapt moeten worden. Bewustwording is als de zon na regenbuien. Het grote positieve aan deze hele situatie is dat Nederland door pijnverwerking leert relativeren waardoor de onzin zich tegen de onzinverstrekkers keert. De maatschappij draait om en prinsjesdag wordt een farce van een oud ritueel dat ons alleen maar bewuster maakt van het einde van een tijdperk dat worstelt met de eigen doodstrijd.
Twee keer per maand organiseert de STIR leercoöperatie avondinspiraties in een collegezaal van Fontys Hogeschool te Eindhoven. Dit leerjaar staan de avondsessies in het teken van bewustwording, empathie en co-creatie. Onder de vlag van Sustainocratie worden goede voorbeelden en inzichten gedeeld met een ieder die eraan mee wil doen. De sessie zijn laagdrempelig, toegankelijk voor jong en oud, en altijd uitnodigend tot praktische verbinding. STIR leercoöperatie wordt inhoudelijk aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van Sustainocratie, samen met gastvrouwe en persoonlijk begeleidster Nicolette Meeder.
The Wise City
Reflectie over de Summer School resultaten in Eindhoven
Inspiratie door: Anne van Strien
Lokatie: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1, Gebouw R1, collegezaal
Aanvang: 19:00 koffiepauze rond 20:00 Einde: 21:30
Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt
Introductie: Gedurende de zomer heeft de Summer School in Eindhoven plaats gevonden onder de noemer “The Wise City”. De ideologie komt sterk overeen met die van de Stad van Morgen waarin de mens centraal staat in de context van een levendig, zelfsturend ecosysteem. Wise City heeft van alles toegepast en kennis vergaard over de belevingswereld van mensen om samen te komen tot een verduurzamende samenleving. Anne van Strien komt ons die ervaringen vertellen en gaat samen met ons de interactie aan om te kijken hoe we elkaar naar de toekomst zouden kunnen versterken?
U kunt zich hier aanmelden:
Twee keer per maand organiseert de STIR leercoöperatie avondinspiraties in een collegezaal van Fontys Hogeschool te Eindhoven. Dit leerjaar staan de avondsessies in het teken van bewustwording, empathie en co-creatie. Onder de vlag van Sustainocratie worden goede voorbeelden en inzichten gedeeld met een ieder die eraan mee wil doen. De sessie zijn laagdrempelig, toegankelijk voor jong en oud, en altijd uitnodigend tot praktische verbinding. STIR leercoöperatie wordt inhoudelijk aangeboden door Jean-Paul Close, grondlegger van Sustainocratie, samen met gastvrouwe en persoonlijk begeleidster Nicolette Meeder.
Spaanse eco-communities
Lokatie: Fontys Hogeschool, Rachelmolen 1, Gebouw R1, collegezaal
Aanvang: 19:00 koffiepauze rond 20:00 Einde: 21:30
Kosten: 5€ (koffiebijdrage) of 1 AiREAS munt
Introductie: In heel Europa zijn dorpen leeggelopen door de trek naar de grote steden. Door de veranderende inzichten, vooral sinds de kredietcrisis en de daaropvolgende gevolgen, zijn er steeds meer mensen op zoek naar mogelijkheden om op een andere manier een maatschappij te vormen. Stad van Morgen is op zoek gegaan naar de ideale maatschappijvorm voor de uitdagingen van deze tijd en werkt aan de transformatie van een noodleidende, vaak pervers gevaarlijke maatschappijstructuur naar een kader waarin menselijke waarden voorop staan in harmonieuze relatie tot onze natuur. Andere initiatieven richting zich op het beginnen van Eco-dorpen of vertrekken naar de lege dorpen om daar een toekomst en gemeenschap op te bouwen. In die diversiteit van opties gaan we vandaag stilstaan samen met Rosanne Top.
Rosanne Top heeft een master thesis gemaakt rond de herbevolking van leeggelopen dorpen in Spanje. Ze heeft drie verschillende voorbeelden bezocht en geanalyseerd. Vandaag komt ze ons haar bevindingen vertellen en samen reflecteren over de opties en constateringen.
U kunt zich hier aanmelden:
Stad van Morgen 