Het problematische besef dat onze huidige maatschappijvorm onhoudbaar is geworden door de enorme consequenties waar we een antwoord op dienen te vinden dwingt tot een transitie zonder precedent in de geschiedenis van onze landen én de mens. Hoe heeft het zover kunnen komen en waar zit de oplossing? Daar houden we ons in de Stad van Morgen al sinds 2009 mee bezig en ikzelf al veel langer. Naast eigen werk gebruik ik graag andere bronnen van inspiratie om tot inzichten te komen. Zo kwam de katholieke kerk (de oudste hiërarchische organisatievorm ter wereld) met de 3 niveaus van een menselijke samenleving. Het blijkt interessant om die in de transitie context te plaatsen.
De situatie die we kennen is deze:
De tekening toont een gelaagde samenleving waarin de bevolking (motivatieniveau) overvleugeld wordt door de sturende laag. De hoogste laag, die van de bewustwording en reflectie, wordt door de bestuurlijke laag geblokkeerd voor “het volk”. Bestuurders bepalen hoe we onderwijs krijgen, wat er betaald wordt met ons belastinggeld, hoe we het nieuws voorgeschoteld krijgen, maar ook hoe en met welke dynamiek we omgaan met de grote uitdagingen van deze tijd, enz. Deze laag wordt echter met name door korte termijn economische en politieke belangen aangestuurd. Ethiek wordt getoetst aan de belangen van die middenlaag waardoor de prioriteiten vaak evenredig worden afgestemd, niet proactief en innovatief maar kostbaar afwachtend en reactief, met alle huidige gevolgen van dien.
We zijn er echter allemaal over eens dat deze vorm van blokkerende, sturende tussenlaag het maatschappijbelang niet meer dient wegens de enorme consequenties (zie grijze wolk) waar het amper tot geen antwoord op heeft, vooral omdat het mede veroorzaker is ervan. Lang heeft men de issues nog kunnen verdoezelen door de belastingdruk en bureaucratie te verhogen of de consequenties uit machtsbelang te ontkennen maar uiteindelijk blijkt dat onhoudbaar. Zelfs bestuurders beseffen nu dat meegaan in ingrijpende verandering betere resultaten oplevert dan het blokkeren ervan. In verschillende gebieden (zoals de stad Eindhoven en Provincie Noord Brabant) zien we dat de bestuurders een stapje opzij doen, hun machtspositie opheffen om met autoriteit open te gaan staan voor een brede dialoog en innovatieve samenwerking. Hierbij staat ook het functioneren van de bestuurslaag zelf ter discussie. Zoiets doe je niet zelf maar samen met de andere maatschappelijke actoren die met elkaar duidelijke richtlijnen formuleren die voortkomen uit een nieuw maatschappijproces.
Het nieuwe plaatje ziet er dan zo uit.
In plaats van een hiërarchie ontstaat een proces-gedreven cocreatie, een samenwerking, waarbij het motivatieniveau (de mensen in de maatschappij) structureel betrokken wordt bij de grote ethische vraagstukken (het overwegingsniveau). In feite wordt de maatschappij opengebroken doordat de dogma’s een stap opzij doen en ruimte creëert voor integrale vernieuwing gebaseerd op bewustwording, empathie en cocreatie (bijvoorbeeld “de nieuw faciliterende overheid” en “nieuwe waarde-systemen in plaats van bank-schuld-dominantie”).
Stad van Morgen is mede aanjager van dit proces door al sinds onze oprichting in de “ongedefinieerde” ruimte, die in het midden ontstaat, te gaan staan en een onafhankelijke uitnodigende én verbindende rol te gaan spelen tussen de 3 niveaus die elkaar nu open en transparant beïnvloeden. Alle niveaus worden zo ineens op een geheel andere manier met elkaar gerelateerd dan in de hiërarchie van voorheen. Daar moet iedereen aan wennen, juist omdat de verhoudingen van autoriteit zich anders manifesteren dan toen er sprake was van macht. Niemand is meer de baas, iedereen heeft een vorm van autoriteit. De grote wereldwijde en lokale uitdagingen zijn nu sturend en ieder (groot of klein) draagt zijn/haar steentje bij op basis van inzet en gelijkwaardigheid.
Van lokaal naar wereldwijd
In Eindhoven hebben we deze ervaringen al sinds 2009 op kunnen bouwen, onder andere met de coöperaties AiREAS en STIR Academy. We hebben de cyclus al een keer geheel doorlopen waarbij elke deelnemer, inclusief de oude sturende organen, integraal veranderingen hebben doorgemaakt door ze onderling en met een hoger doel af te stemmen. Dit is een enorm precedent dat we nu ook gedocumenteerd wereldwijd naar buiten brengen.
Ondertussen is de Katholieke Kerk, met de charismatische en visionaire Paus Franciscus, de eerste wereldwijde organisatie die het goede voorbeeld geeft middels een encycliek en haar sturende dogma’s loslaat door uit te nodigen tot multidisciplinair dialoog en innovatie van alles tegelijk. Met dit precedent opent zich een nieuwe wereld waarin de hiërarchie een pas opzij doet en plaats maakt voor integrale samenwerkingsverbanden waar we als Stad van Morgen zoveel ervaring mee op hebben gebouwd. Het is een mooie voedingsbodem om de initiatieven met lokale partners uit te vergroten.
Rijkdom aan inzichten
Het is algemeen bekend dat de Rooms Katholieke Paus Franciscus I zich openlijk, direct, hard en uiterst menselijk uitspreekt over de uitdagingen en misstanden van deze tijd. Zijn tweede encycliek “Laudato Si” is veel besproken en raakt veelal dezelfde snaren die wij als piepkleine STIR stichting (vergeleken bij het bereik van de RK kerk) al jaren bespelen en gebruiken om tot een maatschappelijke transitie te komen. Het is niet vreemd dat de kerkelijke vader en wijzelf tot vergelijkbare analyses komen over wat ons te doen staat. We kijken per slot van rekening naar de mens in de lange termijn context van het bestaan in plaats van de korte termijn politieke en economische stromingen die ons dagelijks beïnvloeden.
Wat veel lastiger is dan het constateren van problemen, misstanden en uitdagingen is de echte weg bepalen naar daadwerkelijke verandering. De Paus probeert met de theologisch context en heldere taal de bewustzijnsbalans te herstellen die gaandeweg in het doorgeslagen geldgedreven kapitalisme verloren is gegaan. Daarbij schroomt hij niet om wegen te bewandelen die zelfs in de kerk ongekend vernieuwend zijn en waar ook theologische wetenschappers over struikelen in hun beeldvorming over de werkelijkheid die zich aftekent. De mens blijft daarbij natuurlijk afgebeeld als bewuste creatie van God (Paus: “de mens bezit een uniciteit die niet volledig verklaard kan worden door de evolutie of andere open systemen”) die echter zich als zondaar misdraagt in de algehele schepping. De Paus en kerk nodigen uit tot gewetensvolle beschouwing en bijbehorende ontwikkeling van onze verantwoordelijkheidszin, die volgens de Paus behoort tot deze theologische opvatting van geschapen uniciteit.
Daar valt veel voor te zeggen en komt grotendeels overeen met de evolutionaire bewustwording-doorbraken die vanuit andere beeldende invalshoeken worden beschreven, inclusief die van mijzelf in de fasering van de historische menselijke ontwikkeling “op zoek naar zichzelf” (zie plaatje hieronder).
Mijn interpretatie van 3 fasen van de menselijke evolutie. De transitie tussen fase 2 en 3 is nu gaande
Hier sluit ik het scheppende Godsbeeld niet uit, in tegendeel, maar beschrijf het grootser en “al het universele leven omvattend” waarin inderdaad de mens een unieke positie op Aarde inneemt waar we in geweten en bewustwording steeds mee worden geconfronteerd. Het mooie van de stellingname van de Paus en de Kerk is dat er zo een nieuwe, aanvullende spiegelende kracht en basis van reële reflectie is ontstaan van wereldformaat, naast:
de onhoudbare speculatieve machtspositie van banken en overheden over de rug van hun bevolking (Paus: ” iedere mens beschouwen als een subject dat nooit kan worden gereduceerd tot de status van een object”)
de positionering van de Verenigde Naties als bewezen onmacht in de handen van de territoriale machthebbers rond de zogeheten “gouden driehoek” of “triple helix” van het gemanipuleerde materialisme (overheid, bedrijfsleven en wetenschap),
de vele gefragmenteerde verenigingen, stichtingen en coöperaties zoals de Club van Rome, Euro-SPES, Greenpeace, Stad van Morgen, enz die werken aan alternatieven vanuit het menselijke of ecologische en holistische belang.
De mogelijke verschillen van mening die allerlei mensen er op na houden worden door de Paus erkend in een uiteenzetting van het begrip “epistemologie“. Hierin aanvaardt hij openlijk het debat wat kennis en geloof nu werkelijk is, hoe het tot stand komt en dat daarin vele verschillende interpretaties mogelijk zijn. Daarmee legitimeert hij juist de leer van kerk als krachtige optie in een wereld van discussie, verwarring, angst en onwetendheid. Ook hierin sluiten we ons aan bij de openheid van deze Paus die verschillende opvattingen niet uitsluit maar vooral uitnodigt ze te benutten naar dat hogere gemeenschappelijke verduurzamingsdoel van het leven en mens-zijn dat we delen met elkaar.
Waarom is de kerkelijke stellingname belangrijk?
De theologische leer kijkt heel anders tegen de werkelijkheid aan dan het korte termijn karakter van politieke en economische hiërarchische belangen. Lange tijd heeft deze kerk zich echter vastgehouden aan haar oude belerende dogma’s die door de huidige individualistische samenleving matig tot niet werden geaccepteerd. Dat had tot resultaat dat de kerk afbrokkelde en steeds minder steun kreeg in de “rijke landen” waarbij het heilige bestaansrechtelijke begrip van God en Geloof was vervangen door Geld en Genoegen. Alleen in de armere landen toonde de kerk zich nog invloedrijk door de boodschap van verlossing, hoop, steun en troost.
Paus Franciscus I is Jezuïet. Dat wil zeggen dat hij normaliter afziet van een machtspositie en zich vooral concentreert op kennisvergaring en hulpverlening. Het feit dat hij het ambt van Paus heeft aanvaard kan gezien worden als uitzonderlijk en een uiting van een persoonlijke pastorale hulpopdracht voor de wereldbevolking én de kerk om zich in te zetten voor de eisen van deze tijd. Door deze opdracht helder en met modern taalgebruik te verwoorden, niet nadrukkelijk verwijzend naar kerkelijke dogma’s maar inspiratie leverend vanuit inzicht en argumentatie, sluit de Paus weer aan bij de gigantische beweging die in de wereld plaats vindt. Hierin treffen we veel passie en gedrevenheid met veel menselijk leed dat onmiddellijk onze aandacht verdient, inclusief de aanpassing of integrale vervanging van het stelsel dat nu zoveel leed en onbalans veroorzaakt. De Paus en zijn wetenschappelijk gefundeerde onderbouwing legt zo een vernieuwend theologische basis gebaseerd op moderne inzichten en empathische betrokkenheid bij de huidige tijd. De kerk transformeert zo weer van een dogmatische hiërarchie die een bepaalde moraal oplegt naar een hulpstructuur die middels kennis en inzichten uitnodigt tot het ethische leer en aanpassingsproces dat zo hard nodig is en van binnenuit de bevolking zelf dient te ontstaan. De oude masculine macht die de kerk vertegenwoordigde en ook tot zoveel misstanden heeft geleid (zoals het veel besproken misbruiken van kinderen, of de uitsluiting van de vrouw in de kerkelijke hiërarchie) lijkt nu te worden doorbroken om de weg vrij te maken naar de beoogde faciliterende en dienstbare autoriteit die een bepaalde kijk op de evolutie en de gedragsontwikkeling van de mens beschrijft en uitnodigt tot permanente reflectie. Daarmee lijkt de kerk weer aansluiting te vinden bij de moderne bevolking, ook in de “materieel rijke en moreel arme” delen van de wereld.
In die context heb ik vorig jaar al een uitnodigende brief geschreven naar de Paus om de wereldwijde infrastructuur en het pastorale kennisnetwerk van de RK kerk te benutten als potentiële, redelijk onafhankelijke (niet onderdeel van de gouden driehoek) sustainocraten in lokale complexe missies. De reactie middels een encycliek, in algemene zin, schept een verwijzingsbasis voor de groei van initiatieven van de Stad van Morgen, net zoals we kunnen verwijzen naar andere gefundeerde inzichten die onze missie onderbouwen. Samenwerking blijft moeilijk omdat de Paus uitnodigt tot reflectie en verantwoordelijkheid name, net zoals wij dat deden met onze congressen in 2009 en 2010, o.a. door de partijen die nu “onderdeel van het probleem in plaats van de oplossing” hierop te wijzen. Hij positioneert de kerk nadrukkelijk als spiegelende kennis-instantie en hulpverlener maar niet als kartrekker van de transitie zoals wij dat hebben verkozen in 2010 met de start van AiREAS en STIR Academy.
Er wordt veel moeite gedaan om de RK kerk niet over te laten komen als een politieke of economische structuur. Ook daarin herkennen wij ons daar de initiatieven van de Stad van Morgen zich plaatsen boven korte termijn politieke en economische belangen vanuit integrale universele menselijkheid en verduurzamende lange termijn ontwikkeling met korte termijn prioriteiten. Het is gebleken dat uit de multidisciplinaire co-creatie activiteiten van de Stad van Morgen nieuwe houdbare politieke en economische stromingen ontstaan waar de deelnemers dankbaar gebruik van maken. Dat maakt de Stad van Morgen tot een zichzelf opheffende katalysator, verbonden aan wereldwijde op te lossen issues, iets wat de RK kerk niet kan en mag doen wegens haar lange termijn reflecterende karakter en positionering. Als we dit zelfbewuste onderscheid verder doorvoeren kunnen we kijken naar de 3 niveau’s die theologische worden beschreven als “de architectuur van het menselijke samen-leven” van waaruit de encycliek ook is beschreven.
De 3 niveaus:
De gelaagdheid die wordt aangedragen bestaat uit drie kernprincipes van de menselijke samenleving:
Het fundamentele niveau van de motiveringen. Dit niveau geeft een beeld van het dagelijkse functioneren van de mens om zich te voorzien in de basisbehoeften door zelfbewuste interactie met de omgeving. De vraag komt in ons op “waarom doen we wat we doen?” en “wat levert het op?”
Het bestuurlijke niveau van de afspraken die we maken over het samen leven in een maatschappij.
Het overwegende niveau van de reflectie over gewetens-vraagstukken.
Door te praten over niveaus wordt een hiërarchie gesuggereerd waarin het fundamentele niveau vooral “doe” gerelateerd is (bevolking), het bestuurlijke niveau dit “doen” relativeert binnen een maatschappelijke context (bureaucratie) en het overwegende niveau topdown het “zijn” spiegelt voor evolutionaire aanpassing van vooral de tussenliggende bestuurlijke laag. Dat is in ieder geval één van de interpretaties die ik eraan geef ook al sluit dit de andere mogelijkheden, waar ikzelf de voorkeur aan geef, zeker niet uit. De hiërarchie vanuit deze benadering legt een reflecterende verantwoordelijkheid bij het bestuurlijke niveau, uitgaande van een maatschappelijke werkelijkheid waarin zowel het overwegende als bestuurlijke niveau dienstbaar is aan het fundamentele. De consequenties van het doen leveren met terugwerkende kracht een reflectie op over het zijn met aanpassing tot gevolg.
Door de niveau’s op deze manier te plaatsen in maatschappelijke context kunnen we relatief gemakkelijk de analogie doortrekken naar de huidige remediale duale maatschappijstructuur (economisch belang van -over-consumptie en het belasten van consumptie voor het bestrijden van de effecten ervan). Het mogelijke theologische ideaalbeeld van een zelf-reflecterende en zichzelf corrigerende maatschappij vanuit de 3 niveaus behoort niet meer tot deze (huidige) werkelijkheid. Dit toont de Paus ook door onder andere de nadruk te leggen op de zinsnede ” iedere mens te beschouwen als een subject dat nooit kan worden gereduceerd tot de status van een object”.
Door de mens als object (consument) te beschouwen wordt het dienstbaar aan de hiërarchie in plaats van andersom. De bestuurlijke middenlaag heeft de overhand genomen, blokkeert het gewetensniveau en ontneemt de menselijke basis haar levensfundament, allemaal uit materialistisch eigenbelang. Dit is een “omgekeerde wereld” die we weer terug dienen te draaien willen we de balans terugvinden die we wereldwijd zijn kwijtgeraakt.
Daarin ligt nu juist de moeilijkheid.
Het “fundamentele” is uit het bewustzijns-totaalplaatje van het huidige georganiseerde materialisme verdwenen en wordt alleen nog beleefd door de groeiende hoeveelheid noodlijdende mensen die hun basisbehoeften niet meer in kunnen vullen door de verloren bestuurlijke en overwegende verbinding met de essentie van het leven. Degenen die in de wereld van schijnzekerheden (volle supermarkten, energie uit het stopcontact, water uit de kraan, uitkeringen en pensioenen) hun leven invulling geven zijn het contact met het fundament kwijt geraakt. Zij leven veelal in angst dat men juist de schijnzekerheden kwijt raakt waardoor men zich via geldafhankelijkheid laat manipuleren door macht en gewetenloosheid. Zo ontstaat een maatschappij zonder ziel, zonder fundament, zonder geweten. In feite is deze maatschappij al dood.
Geen hiërarchie maar levensproces
Een andere kijk op de 3 niveaus is die van het levensproces in plaats van hiërarchie. Net als de Paus ziet de Stad van Morgen het gezin als de basis uiting van een maatschappijvorm. Hierin komen alle generaties en belangen evolutionair tot uiting, inclusief de overdracht van leerprocessen, samenlevingsnormen en het spanningsveld van de permanente aanpassingsbehoefte aan een transformerende omgevingswerkelijkheid. Hier bestaat wel een verdeling van verantwoordelijkheden maar geen hiërarchie. De kern van de gezinssamenleving is sociale cohesie, taakverdeling en productiviteit rond het in stand houden van het menselijke levensfundament. Het bestuurlijke én beschouwelijke (overwegende) is onderdeel van de invulling van het fundament, een permanente feedback over welzijn, risico’s en keuzes voor harmonie en vooruitgang. In deze kern komt tot uiting wanneer men met anderen concurreert of met elkaar een hoger doel formuleert dat noopt tot samenhang en co-creatie. Het fundament is leidend, wordt gevoed door het geweten en beschermt door het bestuurlijke, zonder hiërarchie, uitsluitend gedeelde verantwoordelijkheden. Dit zijn de levende communities, zelfbewuste, duurzaam vooruitstrevende samenlevingen die de uitdagingen van deze tijd kunnen beschouwen, aanvaarden en meenemen in de levensprocessen.
Conclusie
Uit bovenstaande blijkt dat het leven en levensfundament is verdwenen uit de maatschappijvorm gebaseerd op materialisme en kapitalisme. De 3 theologische niveaus bestaan niet meer omdat het fundament van het leven is vernietigd door de mens als object te plaatsen in een geldgedreven wereld. Het is daarom ook geen maatschappij, geen samen-leving meer. Om een werkelijke maatschappij terug te krijgen dienen we op zoek te gaan naar het fundamentele niveau van de subjectieve motivatie en individueel weer te ontdekken waar het écht om gaat. Dan zijn we in staat om ook het geweten te raadplegen en onszelf te besturen door normering gebaseerd op verantwoordelijkheid, reflectie en gefundeerde, bestaansrechtelijke keuzes. De Paus geeft dit alles een theologische basis, de Stad van Morgen geeft het praktische handen en voeten door gedrag, kennis, bestuur, innovatie en geweten met elkaar te verbinden en projectmatig een levensvatbare maatschappij te vormen rond concrete thema’s die er fundamenteel toe doen. Iedereen die vindt dat ie leeft en wil leven kan eraan meedoen.
De grootste uitdagingen van deze tijd zijn geformuleerd in de bedreiging van klimaatverandering, algehele vervuiling, uitdroging van de Aarde, de bijbehorende enorme massa migraties van armoede naar vermeende kansen, enz. En al deze bedreigingen komen paradoxaal voort uit een maatschappelijke structuur en cultuur waar wij “zekerheden” aan ontlenen. Als wij de bedreigingen aan willen pakken moeten wij de maatschappelijke structuur en cultuur, inclusief de vermeende zekerheden, opzeggen om te kunnen werken aan een nieuwe wereldwijde balans. Maar dat kan niet omdat we gedwongen worden vast te houden aan de oude structuur omdat we daar zogenaamde schulden in hebben opgebouwd die ons ten laste worden gelegd, we afhankelijk zijn van het systeem voor voeding, huisvesting en ander basiszekerheden, en dit alles wordt gereguleerd door een geldsysteem waar wij wettelijk solidair in moeten participeren om zorg terug te krijgen ook al weten we dat dit systeem de Aarde, het klimaat, de natuur en de samenleving kapot maakt. We leven in een omgeving van gedwongen onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen daar waar onze bewustwording ons toe leidt. Als we individueel loslaten is er geen ruimte voor zelf of samen-redzaamheid door sociale en structurele innovatie. Als we vast blijven houden zijn we medeplichtig aan de algehele vernietiging van alles wat ons heilig is, wegens angst, gevoel van onvermogen en korte termijn eigenbelang. We worden gegijzeld door dit gedwongen onvermogen.
Bewustwording
Dit alles dringt pas tot ons bewustzijn door wanneer we in een fase aan zijn geland waarin het systeem zelf ons op het randje van het onvermogen heeft geplaatst omdat de werking ervan geen betrokkenheid van ons meer kan verlangen omdat het geen verbindingen meer biedt (bijvoorbeeld arbeid). We komen emotioneel en functioneel los te staan van de structuur en alleen verbonden via de geld-zekerheden die ons nog tijdelijk worden aangeboden in ruil voor onze systeem solidariteit (waar macht aan is verbonden), een vorm van gedwongen apathie. De mens is echter een actief wezen waarbij zowel onvermogen als gebrek aan activiteit uiteindelijk leidt tot crisis in de vorm van echtscheidingen, gebrek aan positief zelfbeeld, zelfmoordneigingen, verslavingen, enz. Men kan die onderdrukken door de hersenen op nul te zetten en de emoties te verdoezelen door (vaak boos een gefrustreerd) te verwijzen naar de verantwoordelijkheden van het systeem zelf naar ons toe (zogenaamde mensenrechten zonder persoonlijke bijdrage). Men kan ook de persoonlijke nullijn doorbreken en op zoek gaan naar ruimte om de vernieuwing mede vorm te geven in de groepen die ontstaan met doelgerichtheid, passie en medeleven rond de uitdagingen in plaats van de zekerheden (die al snel als onzekerheden worden ervaren).
Stad van Morgen
Al sinds 2009 groepeert de Stad van Morgen (Stichting STIR) mensen die deze nullijn zijn doorgebroken. Dat zijn niet alleen individuen die door de oude cultuur zijn uitgespuugd maar ook mensen in leidinggevende posities binnen organisaties die ook op het randje van het gedwongen onvermogen zitten door de verschillende verplichtingen waar ze aan moeten voldoen en het gebrek aan mogelijkheden om ze waar te maken. Leidinggevenden gaan dan op zoek naar vernieuwende inspiratie en mogelijkheden en komen al snel terecht bij de initiatieven van de Stad van Morgen. Zo zijn er wethouders, bedrijfsdirecties en wetenschappers die zich komen laten inspireren of zich proactief verbinden aan initiatieven omdat ze daar de bronnen vinden voor de vernieuwing van hun eigen instelling en genoegdoening in hun eigen verantwoordelijkheden.
Stad van Morgen is dan een katalysator tussen de grote uitdagingen van deze tijd, het opbreken van het gedwongen onvermogen en de opbouw van argumentatie en waardecreatie van de integrale vernieuwing. Aangezien de Stad van Morgen mensenwerk is dat zich vertaalt in professionalisering van de maatschappelijke transformatie, zijn alle mensen welkom die een persoonlijke bijdrage kunnen leveren aan de processen, de een vanuit talent of inzet, de ander vanuit macht, middelen of autoriteit. Dankzij de aanwezigheid van de Stad van Morgen is het gedwongen onvermogen relatief geworden aan persoonlijke keuzes. De dwang van de oude structuur zal zich niet opheffen als er geen aanvaardbaar alternatief voor in de plaats komt. Dat alternatief ontstaat niet zomaar. Stad van Morgen plaatst zich op het fundament van het alternatief dat zich spiegelt aan een nieuwe definitie van welzijn en duurzame menselijke vooruitgang:
“Samen blijven werken aan een gezonde, vitale, veilige, zelfbewuste en samen-redzame menselijke samenleving binnen de aldoor veranderende context van onze natuurlijke omgeving” (Sustainocratie).
Door samen de nieuwe samenleving op te bouwen op dat fundament hevelen we stapsgewijs de bruikbare onderdelen van de oude samenleving over naar het nieuwe formaat en bijbehorende opbouwende zekerheden. Langzaam vervalt de dwang van het oude en ontwikkelt zich de cohesie van de nieuwe. Alle deelnemers ondergaan een geheel eigen transformatie waarin oude zekerheden van afhankelijkheid plaats maken voor nieuwe die door eigen verantwoordelijkheid zijn gecreëerd.
Huidige opties:
Stichting STIR: overkoepelend transformatief onderzoek, uitproberen, evalueren, meten en communiceren. (Zo is sustainocratie ontstaan)
Stichting STIR is overal actief waar voldoende mensen tot groepsvorming over willen gaan.
Deze leercoöperatie werkt op Europees niveau middels allerlei samenwerkingsverbanden en lokaal ge-managede STIR HUBS
Deze coöperatie heeft vele Micro’s (korte leerervaringen) en de School of Talents gericht op mensen met speciale talenten zoals dyslexie, adhd ….
FRE2SH city farm coöperatie:voor lokale productiviteit en consumptie van de menselijke basisbehoeften op basis van betrokkenheid, eerlijke verdeling en kwaliteit.
Er is een FRE2SH city farm in Breugel (nabij Eindhoven) en verschillende proposities in de Brabantse natuur.
Er zijn verschillende FRE2SH initiatieven in wijken van Eindhoven.
TWIP is een apart initaitief
Verbinden is eenvoudig, commitments waarmaken doen we samen.
Nu ik de strategische agenda van AiREAS aan het opsommen ben om te delen met alle leden van deze dynamische gezonde steden groep, valt mij op hoeveel lijnen er uit staan, in Eindhoven, Breda en Helmond maar ook nationaal, in Europa en zelfs met China.
Alle ogen op AiREAS komt dan helemaal tot uiting toen ik probeerde AiREAS Eindhoven samen te vatten in een enkel creatief beeld. Daar komt ook iets uit dat lijkt op een oog. Kijk zelf:
Blauwe ogen doen het goed in de Stad van Morgen
Dat geeft tegelijk betekenis aan thema’s als “de kijk op de wereld” of “perceptie” dat ons allen beïnvloedt in ons dagelijks functioneren. Kan dat ook op stadsniveau? Met de juiste bezieling en uitdagend hoger doel wel blijkbaar. Door dat oog ontstaat een kijk en verwerkingsproces dat alle inwoners en bezoekers van de stad aangaat én betrekt. Het geeft zintuigen aan een stad en als eco-systeem reageren we daarop.
De andere initiatieven van de Stad van Morgen vertegenwoordigen bij nader inzien juist geheel andere organen:
FRE2SH is minder een oog en meer de creatieve handen waarmee de groep zich voorziet in haar basisbehoeften in samenhang met kennis, vaardigheden en de natuur.
STIR Academy is daarbij vooral ons stemgeluid en de manier waarop we communiceren met anderen om zo ons leerproces te versterken met inspiratie, innovatie en implementatie (triple “i”) terwijl wij dat ook met de anderen doen.
SAFE is ons zesde zintuig dat ons verbindt met de spirituele kracht van onze natuur en op zoek gaat naar evolutie en veiligheid.
Stad van Morgen zelf is dat gebiedsgebonden lichaam waarin alles (oog, handen, stem, gevoel) een oorsprong en plekje heeft en gedragen wordt in een eigen evolutionaire ontwikkeling alsof we een fysieke werkelijkheid zijn, een organisme en identiteit, binnen en vanuit onze cocreatie dynamiek.
En dat misschien ook echt zijn, een nieuwe soort……
In AiREAS is het begrip ontstaan van “het onzichtbare zichtbaar” maken zodat wat we zien ook onderdeel wordt van onze werkelijkheid en dus ook van de manier waarop wij omgaan met ons leven en welzijn in harmonie met onze omgeving. In AiREAS gaat het om de kwaliteit van de lucht die we inademen. We redeneren dan al snel op moleculair niveau en het gedrag van gassen, materialen en bacteriën in de lucht die wij in ademen. Maar ook ons voedsel is zo’n belangrijke samenhang van elementen waarvan we vaak geen weten hebben en die door onwetendheid, domme of criminele (economische) organisaties wordt gemanipuleerd vanuit allerlei belangen.
Chemische vervuiling
In dit filmpje legt een deskundige uit wat de effecten op moleculair en bacterie niveau zijn van een product dat door een grote multinational wordt verkocht:
Het kan ook anders
Hier ziet u een filmpje uit Drente met onze eigen oerbacterie deskundige Frodo en vader Piet Dekkers.Zij wonen ondertussen al geruime tijd in de buurt van Eindhoven met hun waardevol activiteit:
De Staat dient haar verantwoordelijkheid te nemen in de bescherming van haar burgers, óók in het geval van maatregelen om uitstoot van broeikasgassen tegen te gaan. Dat stelt de Nederlandse rechtbank na beoordeling van de argumenten van Urgenda. De brief kunt u hier lezen:
Het oordeel van de Rechtbank
Op de site van Urgenda kunt het hele verloop van het proces nog een nalezen. Stad van Morgen is ook een burgerinitiatief dat verantwoordelijkheid neemt waar “de Staat” het af laat weten. In verschillende geschriften hebben ook wij aangegeven dat de grondwet genoeg instrumenten heeft om verantwoordelijkheid te eisen maar dat operationele werkelijkheid van de wet vaak haaks staat op de oorspronkelijke ethiek waarop het gegrondvest is. Het getuigd van moed, doorzettingsvermogen en juridische durf van zowel Urgenda als de Rechtspraak om vandaag geschiedenis te schrijven. Toch blijft het boeiend én verontrustend te constateren dat recht zich ondergeschikt maakt aan politiek en daarom tot de minimale eis over gaat van 25% reductie ten opzichte van 1990 terwijl de wetenschappelijk morele aanbeveling zich uit tussen 25% en 40%. Het zou daarom de Nederlandse Staat sieren om nu haar verantwoordelijkheid te nemen en de uitdaging van 40% als ambitie te uiten met de uitnodiging aan haar actieve burgers, kennisinstellingen en innovatief bedrijfsleven om dit ook SAMEN waar te gaan maken, niet vanuit regelgeving maar waardengedreven samenwerking en innovatieve co-creatie. Dan kan men putten uit de 5 jaar ervaring van Sustainocratische coalities zoals AiREAS in Eindhoven om dit uit te laten groeien tot landelijke initiatieven waarvan de blauwdrukken al klaar liggen.
Hier kunt u een overzicht van therapieën downloaden. Niet alle zullen meteen beschikbaar zijn in Eindhoven maar we groeien er wel naar toe naar mate de ervaring en betrokkenheid opbouwt.
Woont u in Eindhoven of omgeving en wilt u met uw kind en school in overleg geef dan ons even via onderstaande formulier (zonder verplichtingen) een seintje:
Introductie: Laten we Winston Churchill citeren over ondernemerschap: “De een ziet het als een wolf die neergeslagen moet worden, de andere als een koe die je eindeloos moet melken, maar in feite is het ons paard dat de kar moet trekken”. Veel is de laatste tijd te doen over de manier waarop we waarde creëren in een noodlijdende maatschappij die geteisterd wordt door milieuproblemen, grondstof tekorten, financiële problemen, klimaatverstoringen, wereldwijde concurrentie, groeiende werkloosheid en armoede, enz. Velen verwijten ondernemerschap dat het zich eeuwen lang als een wolf heeft gedragen, andere verwijten de overheid dat ze de wolf als koe heeft gemolken en daarom haar gang heeft laten gaan uit eigenbelang. Maar weinigen zien nog het paard voor de wagen die de kar trekt. Welke kar? Waar naar toe? Hebben we nog wel kartrekkende paarden in Nederland?
Jean-Paul Close is oprichter van allerlei ondernemende initiatieven die men kan classificeren onder de Harvard universiteit noemer “bewustzijn gedreven eco-co-creatie” (Zie Otto Scharmer en de Theory U) zoals AiREAS en FRE2SH, de School of Talents en STIR. Maar niet iedereen in die samenwerkingsverbanden is bewustzijn gedreven, de meeste ondernemers en betrokken instanties zijn dat zelfs helemaal niet. Hoe is het dan mogelijk om toch succesvol samen te werken en met een som van egos een enorme eco-co-creatie neer te zetten?
Met behulp van inzichten van hemzelf, Otto Scharmer en Dabrowski zal hij vanavond laten zien hoe iedereen mee doet, ongeacht opstelling of bewustzijnsniveau.
Open avond inspiratie: De avond is open voor deelname voor iedereen die belangstelling heeft voor ondernemerschap, moderne inzichten of de weg vooruit binnen alle uitdagingen die ons raken.
Prijs: 1 AiREAS muntje of 5€ voor leden uit de samenwerkingsverbanden, 10€ voor niet leden
Het is nu 3 jaar geleden dat Nicolette Meeder mij spontaan vroeg om het nog een keer uit te leggen en besloot de uitleg te filmen met haar telefoon. 2000 mensen hebben er ondertussen naar gekeken en allerlei organisaties proberen het toe te passen zoals wij het toepassen in AiREAS, FRE2SH, STIR Academy en SAFE.
Misschien moet we wel vaker dit soort informele dingen posten. We hebben nog zoveel liggen dat de moeite waard is. Dat 2000 mensen de moeite hebben genomen om te kijken en vaak met ons terug te reflecteren geeft ons in ieder geval de motivatie om verder te gaan.
In toenemende mate groeien de processen van de initiatieven die in de Stad van Morgen zijn ontstaan. Dat gaat niet alleen projectmatig maar ook educatief. Denk bijvoorbeeld aan het uitwisselingsprogramma met Turkse studenten dat verder groeit met studenten uit andere landen. Of aan de STIR Academy bijeenkomsten voor het opbouwen en delen van Sustainocratische kennis en ervaringen. De ontwikkeling van de School of Talents met de toevoer van jongeren die vanuit natuurlijke bronnen om leren gaan met hun handicaps en talenten.
Al sinds 2011 zijn we op zoek naar een geschikte plek dat het operationele hart van Sustainocratie moet worden, een wereldwijd educatief centrum waarin de mens en haar relatie met elkaar en de natuurlijke omgeving centraal staat. Het moet een ontmoetingscentrum zijn van kunst, creativiteit en productiviteit, van bezieling en rust tot de ontwikkeling van transformatieve co-creatie die de mensenwereld weer in balans brengt.
Bezieling en nutgedreven samenwerking
Groot Bijstervelt in Oirschot is een plek waar dit mogelijk gemaakt kan worden. Het centrum dat wij voor ogen hebben staat niet geïsoleerd in het landschap maar integreert zich doelgericht en transformatief, waardengedreven met de omgeving. Lokale markten, bijeenkomsten, natuurbelevingen en fietsroutes zullen de levendigheid en ontwikkeling van platteland activiteiten bevorderen. Ondertussen wordt het gebied zoveel mogelijk zelf en samen-voorzienend gemaakt volgens de FRE2SH-TWIP ideologie. Het draagt bij aan de lokale cohesie en nodigt uit tot toerisme en recreatie gebaseerd op kwaliteit van leven.
FRE2SH sluit de cirkel van waardecreatie
De gemeenteraad van Oirschot heeft de taak om te kijken wat het meest passend is bij de filosofie van de lokale politiek en visie. In het geval van de Stad van Morgen wordt de gemeente (en provincie) gekenmerkt als waardengedreven partner op gebied van leefbaarheid, productiviteit, infrastructuur en gemeenschappelijke kwaliteit op gebied van sustainocratische kernwaarden: voedsel/water, gezondheid, veiligheid, samen-redzaamheid en zelfbewustzijn. Stad van Morgen is niet geldgedreven en functioneert altijd multidisciplinair met partijen die verschillende belangen dienen maar zich op hoger menselijk doel aanvullen. Stad van Morgen voegt economie toe aan de regio door samen te investeren in complexe LOKALE waardecreatie op gebied van sociale, technologische en beleid-innovaties, en deze via partnerkanalen wereldwijd uit te vergroten. Stad van Morgen heeft harmonisering als innovatieve drijfveer waardoor er steeds nieuwe innovaties ontstaan die zich lokaal bewijzen en internationaal uitvergroten.
Stad van Morgen positioneert zich aan de kant van de waardengedreven transformatie economie
Het hele Brabantse gebied is ons levende laboratorium, naar voorbeeld van AiREAS in Eindhoven dat zich nu uitbreidt naar andere steden van Nederland en Europa. Zelfs China komt om samen te werken vanuit de ideologie die we alhier zichtbaar maken door het allereerst op onszelf en voor onze eigen harmonieuze samenleving en welzijn toe te passen. Het is wennen voor alle partijen die normaliter redeneren vanuit kosten en aansprakelijkheden in plaats van investeringen, participatie en cocreatie van waarden. We zijn benieuwd of we de gemeente Oirschot meekrijgen inde uitnodiging om samen de menselijke en natuurlijke waarden in de regio verder op te bouwen en zichtbaar te maken voor de hele wereld vanuit welzijn, cohesie, productiviteit en evenwicht.
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
Stad van Morgen creëert een coöperatief verband met het hogere doel van het opbouwen van de Sustainocratische waarden in de regio waarin de gemeente en provincie, de lokale burgers en ondernemers, de wetenschap en scholen, het bedrijfsleven, enz in participeren. Bij de overdracht van het eigendom en de verantwoordelijkheden wordt de toekomst bepaald door co-creatie en resultaten, niet door exploitatie. Groot Bijstervelt is een plek waarin samensmelting van belangen dienstbaar wordt aan het hogere goed van duurzame menselijke vooruitgang. Het “eigendom” is van ons allen, het resultaat ook.
Stad van Morgen 