Op 18 April kwamen een 60 tal mensen bij elkaar in het Designhuis van Eindhoven om met elkaar fase 2 van gebiedsontwikkeling “groen – blauwe ruit”, ook Rijk Dommel en Aa genoemd, in te vullen volgens de Sustainocratische werkwijze. Fase 1 hadden we op 2 maart gedaan door met elkaar vanuit het hoger doel van gezondheid naar het gebied te kijken en ideeën te opperen.
6 keuze gebieden kwamen uit het 2 maart overleg
Het gebied omvat Eindhoven en Helmond en verschillende kleinere gemeenten
De uitdaging werd extra complex omdat ook de bestuurlijke agenda van het gebied met de werkwijze werd gecombineerd. Daardoor werden de aandachtsgebieden die op 2 maart sustainocratisch werden gekozen uitgebreid met de dossiers waar de overheid mee werkt. Omdat we voor onszelf geen enkele uitdaging uit de weg gaan werd ook nog eens het Visie 2070 onderzoek van de TU/e studenten eraan toegevoegd. Dit gaat niet over kernwaarden noch dossiers maar over trends. Drie verschillende onderbouwingen en manier van kijken naar de werkelijkheid in één middag. Uniek, complex, verwarrend en dynamisch tegelijkertijd. Inspirerend voor de één, totaal onmogelijk voor de ander. Helemaal volgens de tijdgeest waarin we leven.
Tafels in multidisciplinair gesprek over project mogelijkheden
Stap 3
Vanuit Stad van Morgen perspectief werden 5 tafels gecreëerd die 2 keer met elkaar konden zoeken naar innovatieve projectvoorstellen die breed multidisciplinair gedragen konden worden. Stap 3 is dat iedereen in het beoogde gebied meedoet door samen prioriteiten te kiezen tussen de voorstellen. Het voorstel of de voorstellen die het grootste multidisciplinaire draagvlak krijgt wordt uitgewerkt tot project met investering van middelen, commitments en mensen. Doet u mee? Het gaat er om dat u keuzes maakt voor projectvoorstellen waar u een persoonlijke of professionele bijdrage aan kunt leveren. Dit is de stand van zaken dat uit 18 april is gekomen:
1. Mobiliteit en gezondheid
Projectvoorstel a: gegevens verzamelen in de regio over positieve en negatieve mobiliteit in relatie tot gezondheid.
Projectvoorstel b: meetinfrastructuur ala AiREAS (www.aireas.com) uitrollen om het onzichtbare zichtbaar te maken.
2. Natuur en recreatie
Projectvoorstel a: scholen en jongeren actief betrekken via studie, sport en andere programma’s
Projectvoorstel b: uitnodiging tot het uitproberen van innovaties die bij bewezen resultaat als export product gaan dienen.
Dit klinkt dramatisch maar in essentie is het waar het in de huidige wereldorde om gaat. Wij hebben een wereldeconomie gecreëerd dat handelt in dode dingen waar we allemaal veel waarde aan hechten. Wij mensen kleden ons met dode materialen, eten gedood voedsel, wonen in dode stenen huizen en maken levende dingen dood om er de vele producten van te maken waar wij ons mee omringen. Er wordt aangedrongen op een groei-economie omdat we al die dode dingen een economische waarde hebben gegeven en er een sport van maken om de waarde zoveel mogelijk te optimaliseren door ermee te handelen. Een groei economie heeft derhalve behoefte aan veel meer dode dingen en speculeert ermee door een psychologisch gevoel van tekort te veroorzaken in de menselijke mentaliteit van hebzucht.
De complexe dualiteit van de mens geeft ons een keuze
Door deze focus op dode dingen is onze aandacht verdwenen over de essentie van alles, het leven. Niet voor niets worden wij mensen nu gezien als 6e oorzaak van massavernietiging van het leven op Aarde sinds het ontstaan van onze planeet. Dit intense drama speelt zich onder ons af en is zichtbaar door de vele vluchtelingen, armoede en vervuiling in de wereld. Wij hechten zoveel waarde aan deze economie van de dood dat we het leven erbij laten. Maar de mens heeft een keuze. Kiezen wij voor het leven? Of de dood? Welke rol speelt Eindhoven of Nederland in deze? Welke beweging ontstaat er in de wereld? Wat doet de Stad van Morgen?
Inspirator: Jean-Paul Close
Locatie: Fontys Hogeschool te Eindhoven, Rachelmolen 1, lokaal 0.13
Dit jaar heb ik besloten om te kijken naar de creatieve geest in Eindhoven door de ruim 400 initiatieven te bezoeken die verspreid over de stad zich presenteren tijdens DDW2015. We zijn nu op de helft van de Dutch Design Week en ik bruis van enthousiasme. Het gaat mij niet alleen om de kunst en kitsch die ik tegen kom maar vooral om al die geweldig gedreven, vriendelijke en uitnodigende mensen die hun passie delen zonder dat het een verkooppraatje wordt. Of het nu gaat om hightech applicaties op gebied van gezichtsherkenning, mozaïek kunst of metaalbewerking. Allemaal even vriendelijk, uitnodigend en sympathiek.
Tussendoor staan allemaal eettentjes, wordt muziek gemaakt of kunnen we kijken naar een dans of theater optreden. Het is een en al feest, waar je ook komt. Er is geen reden om iets te missen. Gratis bussen verbinden de lokaties!
Het problematische besef dat onze huidige maatschappijvorm onhoudbaar is geworden door de enorme consequenties waar we een antwoord op dienen te vinden dwingt tot een transitie zonder precedent in de geschiedenis van onze landen én de mens. Hoe heeft het zover kunnen komen en waar zit de oplossing? Daar houden we ons in de Stad van Morgen al sinds 2009 mee bezig en ikzelf al veel langer. Naast eigen werk gebruik ik graag andere bronnen van inspiratie om tot inzichten te komen. Zo kwam de katholieke kerk (de oudste hiërarchische organisatievorm ter wereld) met de 3 niveaus van een menselijke samenleving. Het blijkt interessant om die in de transitie context te plaatsen.
De situatie die we kennen is deze:
De tekening toont een gelaagde samenleving waarin de bevolking (motivatieniveau) overvleugeld wordt door de sturende laag. De hoogste laag, die van de bewustwording en reflectie, wordt door de bestuurlijke laag geblokkeerd voor “het volk”. Bestuurders bepalen hoe we onderwijs krijgen, wat er betaald wordt met ons belastinggeld, hoe we het nieuws voorgeschoteld krijgen, maar ook hoe en met welke dynamiek we omgaan met de grote uitdagingen van deze tijd, enz. Deze laag wordt echter met name door korte termijn economische en politieke belangen aangestuurd. Ethiek wordt getoetst aan de belangen van die middenlaag waardoor de prioriteiten vaak evenredig worden afgestemd, niet proactief en innovatief maar kostbaar afwachtend en reactief, met alle huidige gevolgen van dien.
We zijn er echter allemaal over eens dat deze vorm van blokkerende, sturende tussenlaag het maatschappijbelang niet meer dient wegens de enorme consequenties (zie grijze wolk) waar het amper tot geen antwoord op heeft, vooral omdat het mede veroorzaker is ervan. Lang heeft men de issues nog kunnen verdoezelen door de belastingdruk en bureaucratie te verhogen of de consequenties uit machtsbelang te ontkennen maar uiteindelijk blijkt dat onhoudbaar. Zelfs bestuurders beseffen nu dat meegaan in ingrijpende verandering betere resultaten oplevert dan het blokkeren ervan. In verschillende gebieden (zoals de stad Eindhoven en Provincie Noord Brabant) zien we dat de bestuurders een stapje opzij doen, hun machtspositie opheffen om met autoriteit open te gaan staan voor een brede dialoog en innovatieve samenwerking. Hierbij staat ook het functioneren van de bestuurslaag zelf ter discussie. Zoiets doe je niet zelf maar samen met de andere maatschappelijke actoren die met elkaar duidelijke richtlijnen formuleren die voortkomen uit een nieuw maatschappijproces.
Het nieuwe plaatje ziet er dan zo uit.
In plaats van een hiërarchie ontstaat een proces-gedreven cocreatie, een samenwerking, waarbij het motivatieniveau (de mensen in de maatschappij) structureel betrokken wordt bij de grote ethische vraagstukken (het overwegingsniveau). In feite wordt de maatschappij opengebroken doordat de dogma’s een stap opzij doen en ruimte creëert voor integrale vernieuwing gebaseerd op bewustwording, empathie en cocreatie (bijvoorbeeld “de nieuw faciliterende overheid” en “nieuwe waarde-systemen in plaats van bank-schuld-dominantie”).
Stad van Morgen is mede aanjager van dit proces door al sinds onze oprichting in de “ongedefinieerde” ruimte, die in het midden ontstaat, te gaan staan en een onafhankelijke uitnodigende én verbindende rol te gaan spelen tussen de 3 niveaus die elkaar nu open en transparant beïnvloeden. Alle niveaus worden zo ineens op een geheel andere manier met elkaar gerelateerd dan in de hiërarchie van voorheen. Daar moet iedereen aan wennen, juist omdat de verhoudingen van autoriteit zich anders manifesteren dan toen er sprake was van macht. Niemand is meer de baas, iedereen heeft een vorm van autoriteit. De grote wereldwijde en lokale uitdagingen zijn nu sturend en ieder (groot of klein) draagt zijn/haar steentje bij op basis van inzet en gelijkwaardigheid.
Van lokaal naar wereldwijd
In Eindhoven hebben we deze ervaringen al sinds 2009 op kunnen bouwen, onder andere met de coöperaties AiREAS en STIR Academy. We hebben de cyclus al een keer geheel doorlopen waarbij elke deelnemer, inclusief de oude sturende organen, integraal veranderingen hebben doorgemaakt door ze onderling en met een hoger doel af te stemmen. Dit is een enorm precedent dat we nu ook gedocumenteerd wereldwijd naar buiten brengen.
Ondertussen is de Katholieke Kerk, met de charismatische en visionaire Paus Franciscus, de eerste wereldwijde organisatie die het goede voorbeeld geeft middels een encycliek en haar sturende dogma’s loslaat door uit te nodigen tot multidisciplinair dialoog en innovatie van alles tegelijk. Met dit precedent opent zich een nieuwe wereld waarin de hiërarchie een pas opzij doet en plaats maakt voor integrale samenwerkingsverbanden waar we als Stad van Morgen zoveel ervaring mee op hebben gebouwd. Het is een mooie voedingsbodem om de initiatieven met lokale partners uit te vergroten.
De grootste uitdagingen van deze tijd zijn geformuleerd in de bedreiging van klimaatverandering, algehele vervuiling, uitdroging van de Aarde, de bijbehorende enorme massa migraties van armoede naar vermeende kansen, enz. En al deze bedreigingen komen paradoxaal voort uit een maatschappelijke structuur en cultuur waar wij “zekerheden” aan ontlenen. Als wij de bedreigingen aan willen pakken moeten wij de maatschappelijke structuur en cultuur, inclusief de vermeende zekerheden, opzeggen om te kunnen werken aan een nieuwe wereldwijde balans. Maar dat kan niet omdat we gedwongen worden vast te houden aan de oude structuur omdat we daar zogenaamde schulden in hebben opgebouwd die ons ten laste worden gelegd, we afhankelijk zijn van het systeem voor voeding, huisvesting en ander basiszekerheden, en dit alles wordt gereguleerd door een geldsysteem waar wij wettelijk solidair in moeten participeren om zorg terug te krijgen ook al weten we dat dit systeem de Aarde, het klimaat, de natuur en de samenleving kapot maakt. We leven in een omgeving van gedwongen onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen daar waar onze bewustwording ons toe leidt. Als we individueel loslaten is er geen ruimte voor zelf of samen-redzaamheid door sociale en structurele innovatie. Als we vast blijven houden zijn we medeplichtig aan de algehele vernietiging van alles wat ons heilig is, wegens angst, gevoel van onvermogen en korte termijn eigenbelang. We worden gegijzeld door dit gedwongen onvermogen.
Bewustwording
Dit alles dringt pas tot ons bewustzijn door wanneer we in een fase aan zijn geland waarin het systeem zelf ons op het randje van het onvermogen heeft geplaatst omdat de werking ervan geen betrokkenheid van ons meer kan verlangen omdat het geen verbindingen meer biedt (bijvoorbeeld arbeid). We komen emotioneel en functioneel los te staan van de structuur en alleen verbonden via de geld-zekerheden die ons nog tijdelijk worden aangeboden in ruil voor onze systeem solidariteit (waar macht aan is verbonden), een vorm van gedwongen apathie. De mens is echter een actief wezen waarbij zowel onvermogen als gebrek aan activiteit uiteindelijk leidt tot crisis in de vorm van echtscheidingen, gebrek aan positief zelfbeeld, zelfmoordneigingen, verslavingen, enz. Men kan die onderdrukken door de hersenen op nul te zetten en de emoties te verdoezelen door (vaak boos een gefrustreerd) te verwijzen naar de verantwoordelijkheden van het systeem zelf naar ons toe (zogenaamde mensenrechten zonder persoonlijke bijdrage). Men kan ook de persoonlijke nullijn doorbreken en op zoek gaan naar ruimte om de vernieuwing mede vorm te geven in de groepen die ontstaan met doelgerichtheid, passie en medeleven rond de uitdagingen in plaats van de zekerheden (die al snel als onzekerheden worden ervaren).
Stad van Morgen
Al sinds 2009 groepeert de Stad van Morgen (Stichting STIR) mensen die deze nullijn zijn doorgebroken. Dat zijn niet alleen individuen die door de oude cultuur zijn uitgespuugd maar ook mensen in leidinggevende posities binnen organisaties die ook op het randje van het gedwongen onvermogen zitten door de verschillende verplichtingen waar ze aan moeten voldoen en het gebrek aan mogelijkheden om ze waar te maken. Leidinggevenden gaan dan op zoek naar vernieuwende inspiratie en mogelijkheden en komen al snel terecht bij de initiatieven van de Stad van Morgen. Zo zijn er wethouders, bedrijfsdirecties en wetenschappers die zich komen laten inspireren of zich proactief verbinden aan initiatieven omdat ze daar de bronnen vinden voor de vernieuwing van hun eigen instelling en genoegdoening in hun eigen verantwoordelijkheden.
Stad van Morgen is dan een katalysator tussen de grote uitdagingen van deze tijd, het opbreken van het gedwongen onvermogen en de opbouw van argumentatie en waardecreatie van de integrale vernieuwing. Aangezien de Stad van Morgen mensenwerk is dat zich vertaalt in professionalisering van de maatschappelijke transformatie, zijn alle mensen welkom die een persoonlijke bijdrage kunnen leveren aan de processen, de een vanuit talent of inzet, de ander vanuit macht, middelen of autoriteit. Dankzij de aanwezigheid van de Stad van Morgen is het gedwongen onvermogen relatief geworden aan persoonlijke keuzes. De dwang van de oude structuur zal zich niet opheffen als er geen aanvaardbaar alternatief voor in de plaats komt. Dat alternatief ontstaat niet zomaar. Stad van Morgen plaatst zich op het fundament van het alternatief dat zich spiegelt aan een nieuwe definitie van welzijn en duurzame menselijke vooruitgang:
“Samen blijven werken aan een gezonde, vitale, veilige, zelfbewuste en samen-redzame menselijke samenleving binnen de aldoor veranderende context van onze natuurlijke omgeving” (Sustainocratie).
Door samen de nieuwe samenleving op te bouwen op dat fundament hevelen we stapsgewijs de bruikbare onderdelen van de oude samenleving over naar het nieuwe formaat en bijbehorende opbouwende zekerheden. Langzaam vervalt de dwang van het oude en ontwikkelt zich de cohesie van de nieuwe. Alle deelnemers ondergaan een geheel eigen transformatie waarin oude zekerheden van afhankelijkheid plaats maken voor nieuwe die door eigen verantwoordelijkheid zijn gecreëerd.
Huidige opties:
Stichting STIR: overkoepelend transformatief onderzoek, uitproberen, evalueren, meten en communiceren. (Zo is sustainocratie ontstaan)
Stichting STIR is overal actief waar voldoende mensen tot groepsvorming over willen gaan.
Deze leercoöperatie werkt op Europees niveau middels allerlei samenwerkingsverbanden en lokaal ge-managede STIR HUBS
Deze coöperatie heeft vele Micro’s (korte leerervaringen) en de School of Talents gericht op mensen met speciale talenten zoals dyslexie, adhd ….
FRE2SH city farm coöperatie:voor lokale productiviteit en consumptie van de menselijke basisbehoeften op basis van betrokkenheid, eerlijke verdeling en kwaliteit.
Er is een FRE2SH city farm in Breugel (nabij Eindhoven) en verschillende proposities in de Brabantse natuur.
Er zijn verschillende FRE2SH initiatieven in wijken van Eindhoven.
TWIP is een apart initaitief
Verbinden is eenvoudig, commitments waarmaken doen we samen.
Nu ik de strategische agenda van AiREAS aan het opsommen ben om te delen met alle leden van deze dynamische gezonde steden groep, valt mij op hoeveel lijnen er uit staan, in Eindhoven, Breda en Helmond maar ook nationaal, in Europa en zelfs met China.
Alle ogen op AiREAS komt dan helemaal tot uiting toen ik probeerde AiREAS Eindhoven samen te vatten in een enkel creatief beeld. Daar komt ook iets uit dat lijkt op een oog. Kijk zelf:
Blauwe ogen doen het goed in de Stad van Morgen
Dat geeft tegelijk betekenis aan thema’s als “de kijk op de wereld” of “perceptie” dat ons allen beïnvloedt in ons dagelijks functioneren. Kan dat ook op stadsniveau? Met de juiste bezieling en uitdagend hoger doel wel blijkbaar. Door dat oog ontstaat een kijk en verwerkingsproces dat alle inwoners en bezoekers van de stad aangaat én betrekt. Het geeft zintuigen aan een stad en als eco-systeem reageren we daarop.
De andere initiatieven van de Stad van Morgen vertegenwoordigen bij nader inzien juist geheel andere organen:
FRE2SH is minder een oog en meer de creatieve handen waarmee de groep zich voorziet in haar basisbehoeften in samenhang met kennis, vaardigheden en de natuur.
STIR Academy is daarbij vooral ons stemgeluid en de manier waarop we communiceren met anderen om zo ons leerproces te versterken met inspiratie, innovatie en implementatie (triple “i”) terwijl wij dat ook met de anderen doen.
SAFE is ons zesde zintuig dat ons verbindt met de spirituele kracht van onze natuur en op zoek gaat naar evolutie en veiligheid.
Stad van Morgen zelf is dat gebiedsgebonden lichaam waarin alles (oog, handen, stem, gevoel) een oorsprong en plekje heeft en gedragen wordt in een eigen evolutionaire ontwikkeling alsof we een fysieke werkelijkheid zijn, een organisme en identiteit, binnen en vanuit onze cocreatie dynamiek.
En dat misschien ook echt zijn, een nieuwe soort……
Sinds begin dit jaar werkt STIR Academy (Stad van Morgen) samen met Stichting Bij de Tijd om middelbare scholieren uit Turkije te ontvangen in onze kringen vanuit het Europese Erasmus+ subsidie programma. Stad van Morgen maakt van de gelegenheid gebruik om de jongeren te introduceren en betrekken bij onze Sustainocratische ideologie en praktische uitvoering. Deze wordt erg snel begrepen door deze 15/16 jarigen. De mooie ontvankelijkheid van de jongeren is hartverwarmend. Veel van deze jeugd komt uit Turkse kringen die zonder de subsidie nooit in de gelegenheid zou zijn om kennis te maken met een andere cultuur. Gedurende de 15 dagen zorgen wij voor cultuur-historische bezoeken en workshops samen met de Turkse docenten en tolk vertalers. Na zo’n 30 groepen en ruim 120 bezoeksessies (waarvan de Stad van Morgen 10% heeft georganiseerd) zijn er banden ontstaan met Turkije die ook een infrastructuur verschaffen voor het opzetten van reizen tussen Nederlandse scholen met de Turkse cultuur.
Aan het einde zie u wat foto’s van de sessies in Nederland
Nederlandse scholieren naar Turkije
Als een middelbare school uit Nederland mee wil doen aan het Erasmus+ programma dan moet het “project” ingeschreven worden in het programma. STIR heeft een sterke band met de Turkse scholen en steden die meedoen aan het programma waardoor wij vol vertrouwen ook Nederlandse middelbare scholieren een cultuurervaring kunnen laten beleven. STIR en haar partners zorgen voor het schrijven van het project en de aanvraag via de betreffende school. De EU subsidie wordt toegekend aan de school die het dan integraal uitbesteed aan STIR. Zo hoeft de school zelf alleen zorg te dragen voor de deelnemende studenten en meereizende leerkrachten of directieleden. STIR en partners nemen verantwoordelijkheid voor het programma met en in Turkije en verzorgen de vliegreis, de lokale transporten, het verblijf, het eten van de jongeren en het cultuur programma.
Tijdens het STIR Avondcollege van 29 April 2015 vertelde Eugen Oetringer hoe bepaalde therapie soorten zijn zoon hadden geholpen om te gaan met zijn Dyslexie en bij behorende gedragsstoornissen.
Eugen tijdens het college
Alles draait om het snappen dat Dyslexie een normaal verschijnsel is dat voortkomt uit het netwerkmechanisme van het brein. Jean-Paul Close legt het evolutionaire aspect uit van het leven zelf en dat van de mens. Door het filmpje van Harvard University te tonen over Mitochondria laat hij de complexiteit van harmonieuze interactie tussen moleculen ervaren.
Als we dat snappen op niveau van de energievoorziening van onze cellen dan kunnen we dat verder extrapoleren naar de complexe en uiterst nauwkeurige energetische netwerkmechanismen waaruit ons levende organisme is opgebouwd. Dat geldt voor al onze organen inclusief onze hersenen.
Het brein
De evolutie van de soorten ontstaat door variaties in deze verbintenissen, soms op genetisch of energetisch niveau, vaak ook op mechanisch niveau. Als zoiets plaatsvindt in de hersenen dan heeft dat consequenties. De “normale” werkwijze van het brein hapert dan waardoor er overbelasting kan optreden of het verdwijnen van bepaalde vaardigheden en het verschijnen van geheel andere. De mens die dit heeft ervaart dat op allerlei manieren. Het uit zich in allerlei mogelijke pijnsoorten maar ook gedragsafwijkingen van datgene dat wij als soort tot “norm” beschouwen. De reactie van de omgeving is al snel om de “afwijking” als raar of ziekelijk te bestempelen en er remedies voor zoeken die het onderdrukken of corrigerend zouden werken. Wat we veel moeilijker aanvaarden is dat deze natuurlijke uitingen van diversiteit een evolutionair karakter hebben waarvan er enkelen doorbreken als nieuwe norm omdat de soort zich erdoor versterkt en andere de evolutie niet doorstaan omdat ze de soort verzwakken.
De afwijkingen zijn soms reacties op omgevingsfactoren. Een recente studie toont aan dat blootstelling aan luchtvervuiling tijdens zwangerschap het ongeboren kind een verhoogde kans van dyslexie, ADHD of Autisme geeft. De natuur reageert op de invloeden van de mens zelf. Jean-Paul argumenteert dat het niet de lijders van deze aandoeningen zijn die therapie nodig hebben maar de veroorzakers van de enorme wereldwijde vervuiling. De natuurlijke reactie op deze patronen is door ziekte waardoor een kwetsbare soort verdwijnt totdat er een ontstaat die weerstand heeft tegen de veranderde omgevingsfactoren. Zonder autisme zouden we waarschijnlijk nooit de wetenschappelijke vooruitgang hebben geboekt. De groeiende percentage van dyslexie, ADHD en autisme zijn een duidelijke reactie op de verstoorde omgevingsfactoren die de mensheid zelf veroorzaakt volgens het “Antropoceen”. Dat heeft niet alleen invloed op onze omgeving maar ook op de levensverbindingen in onze eigen complexe lichaamsopbouw en functioneren.
Omgaan met evolutie
Als we de natuur van het leven en de consequenties van onze eigen beïnvloeding doorgronden dan kunnen we ook maatregelen treffen om mensen die lijden, met fysieke klachten, te helpen om te gaan met hun handicap in plaats van het medicinaal te onderdrukken met medicijnen. Eugen presenteert een lijst van therapieën die echt blijken te werken puur door het mechanisme van het brein te beïnvloeden vanuit zelfbewust experimentele ontwikkelingen die aantoonbaar positieve resultaten opleveren ZONDER kostbare medicijnen of hun bijwerkingen. Deze therapieën blijken ook zo effectief en relatief eenvoudig dat ze een factor 10 tot 20 kostenbesparend werken terwijl het welzijn van de betrokkenen en hun omgeving met sprongen erop vooruit gaat. Lange tijd is deze werkwijze ontkend en onderdrukt door de grote economische belangen van de farmaceutische industrieën en gebrek aan kennis in het huisartsen collectief. Het is eenvoudiger om stoffen als Ritalin voor te schijven dan om de unieke problematiek van een jeugdige individu te doorgronden en samen op zoek te gaan naar effectieve steun in plaats van onderdrukking.
Is een afwijking nodig om uit te blinken?
De kracht die mensen met een afwijking van de norm vaak ontwikkelen geeft ze op termijn een onderscheidend vermogen ten opzichte van de “normale” massa. Indien goed begeleid kan dit benut worden in plaats van elke afwijking als een probleem te beschouwen. Hoeveel talent laten we niet onbenut op die manier, door misleiding, onwetendheid, apathie, onderdrukking, onbegrip of gebrek aan steun?
Stad van Morgen
Via deze weg en het samenwerkingsverband COS3i (sociale inclusie) wil de Stad van Morgen daar verandering in aanbrengen. Allereerst willen we de bewustwording door laten dringen aan iedereen die te maken heeft met Dyslexie, ADHD en Autisme of andere natuur uitingen van deze tijd, dat het normaal is en vaak zelfs een zegen (uitzonderingen daargelaten natuurlijk die een natuurlijke grens van verzwakking hebben overschreden waardoor ze een gevaar zijn voor zichzelf of de omgeving, maar dat geldt ook voor despoten zonder empathie of moreel besef die nu de politieke en economische structuren aanvoeren).
Vervolgens willen we de dialoog opstarten over therapieën die er echt toe doen en aantoonbaar mensen hebben geholpen een duurzaam bestaan op te bouwen door de diversiteit van problemen, handicaps of aparte vaardigheden een plek te geven. Niet alles helpt voor iedereen. Net zomin als er een enkele mens hetzelfde is, zijn er ook geen standaard hulpmiddelen, alleen grote gemene delers die toegespitst dienen te worden op de persoon in kwestie. Dat vergt een graad van specialisatie en een open wil om te experimenteren met de werkelijkheid die zich openbaart.
Therapieën die er toe doen (onderzoek Eugen Oetringer)
Tot slot willen we betrokken mensen uitnodigen hun keuzes en ervaringen te delen zodat men ook anderen helpt dit allemaal een plekje te geven. In Eindhoven organiseert SAFE laagdrempelige ontmoetingen voor rechtstreekse interactie tussen kennis en zoekende mensen. Stad van Morgen is niet geld maar waarde gedreven. Dat wil zeggen dat we een omgeving van duurzaam vooruitstrevende menselijkheid op willen bouwen waarin welzijn en productiviteit de maatstaf vormen en niet geld en speculatie. Uit het welzijn en productiviteit halen wij onze 4 x winst (maatschappelijk, individueel, ecologisch en economisch). Het is een complexe interactie waarbij de samenwerking met de andere samenwerkingsverbanden van de Stad van Morgen essentieel is. Het is bijvoorbeeld aangetoond dat goed doordachte omgevingsfactoren zoals luchtkwaliteit, natuurlijk licht, drink water en gezonde voeding, onmiddellijk effect hebben op gedrag (ADHD) en de positieve kijk op het leven van de betrokken personen. Het gaat niet alleen om het remedie tegen hoofdpijn en het her-routeren van hersenfuncties maar het scheppen van optimale omgevingsfactoren. Scholen, wijken, buurthuizen, bejaardenhuizen, enz zijn daar meteen bij gebaat met een meetbaar effect op welzijn. AiREAS houdt zich bezig met luchtkwaliteit, FRE2SH met de kwaliteit Stad/Platteland op gebied van voeding, energie en recreatie.
Wanneer is een afwijking een probleem?
STIR Academy houdt zich bezig met Triple “i”: Inspiratie, Innovatie en Implementatie. Op 20 Mei (2015) bijvoorbeeld gaan we kijken naar de manier waarop we technologie kunnen gebruiken voor de beïnvloeding van gedrag in de stad op gebied van luchtkwaliteit. Dat heeft een direct impact op negatief gedrag.
Meedoen? Schrijf u in en we nemen u mee in onze processen. Heeft u positieve ervaringen die u wilt delen over een therapie of aanpak? Laat ons dat weten, we starten er graag een blogdiscussie over.
Met speciale bijdrage van de Turkse gitaar muziek:
De kijk op de werkelijkheid is voor alle culturen anders. Dat is moeilijk te beseffen als je alleen je eigen cultuur bent gewend. Hoe moet dat dan als je ineens met iemand uit een andere cultuur gaat samenwerken?
Jean-Paul Close heeft in veel landen gewerkt op verschillende niveaus. Hij is ook multicultureel getrouwd geweest en heeft zijn leven gewijd aan het doorgronden van de menselijke complexiteit. Daar is een visie uit ontstaan die in de Stad van Morgen wordt toegepast. Ook treedt hij regelmatig op met zijn toespraak over de “angst voor de ander”.
STIR Academy: Dit is een initiatief van de Stad van Morgen dat sinds 2009 bewustwordingssessies en colleges organiseert rond de ingrijpende maatschappelijke veranderingen die we vormgeven. STIR Academy wordt gehost door Nicolette Meeder. De avondcolleges zijn voor iedereen toegankelijk.
Kosten: 1 AiREAS muntje of 5€ leden, 10€ niet leden
Sustainocratisch leiderschap manifesteert zich allereerst bij de individuele mens en wordt vervolgens toegepast als persoonlijk ondernemerschap met beroepsmatige inspiratie en implementatie. Een nieuwe vorm van burgerinitiatief ontstaat dat niet uitgaat van economische afhankelijkheid maar juist van directe waardecreatie vanuit samen-redzaamheid. In 2014 heeft Stad van Morgen vele initiatieven trachten te bundelen om zo te werken aan schaalvergroting en cohesie.
FRE2SH en VE2RS
De verdeeldheid in de maatschappij tussen de geld en machtgedreven verharding en de zachte groei van waarden gedreven productiviteit voor eigen gebruik liet zich steeds meer zien. Allerlei initiatieven werden zichtbaar op gebied van Stadslandbouw, regionale verbindingen Stad en Platteland, energie coöperatieven en gebruik van vrijgekomen panden die in de wereld van geldgedrevenheid geen kostendekkende bestemming meer konden vinden en in fase van faillissement verkeren.
Initiatiefnemers van VE2RS (later FRE2SH wegens Europa) zoals Ben Nas en Wilma Slomp ontwikkelden verbindende fietsroutes tussen de vele kleinschalige initiatieven in de wijken in de hoop te komen tot samenwerking via kennismaking. Dat bleek moeilijker dan gedacht. Pioniers waren steeds bang om hun eigenheid en onafhankelijkheid te verliezen terwijl VE2RS deze juist wilde versterken en consolideren. Die boodschap kwam (nog) niet over en blijkt ook een proces op zichzelf te zijn. We gaan gewoon ermee door in 2015.
De eerste FRE2SH boerderij ontwikkelde zich positief en zichtbaar onder leiding van Nicolette Meeder. Voor het eerst konden we de regionale productiviteit tastbaar maken vanuit diversiteit en innovatie maar ook kennismaking met oude bodemproblemen en de complexiteit van het betrekken van stadsmensen. Dit laatste is een uitdaging op zich omdat de geldafhankelijkheid in de steden wordt opgevangen door maatschappelijke zekerheden die de motivatie tot zelfredzaamheid in de weg staan en de maatschappij verder op kosten jagen. Daar wordt weer politieke macht aan ontleend waardoor we wél in de sfeer van handel maar amper die van eigen verantwoordelijkheid konden bouwen.
De in oktober 2013 afgesproken samenwerking met AiREAS ontwikkelde zich positief tot en met de definitie van de POP en structuuropbouw voor onderzoek en burgerparticipatie in de Gestelse wijk Ooievaarsnest. 2015 staat dan ook in het teken van de verdieping van de relatie en experimenteren met het verleiden van stadsbewoners tot het mede nemen van verantwoordelijkheden rond leefbaarheid, gebiedsdynamiek en zelfvoorzienende productiviteit.
De wens om verder te groeien middels het gebruik van 5 boerderijen in de omgeving van Eindhoven wordt bemoeilijkt door de overheersende economische belangen en blokkades die coöperatie vorming vaak moeilijk maken, maar niet onmogelijk. We zetten door en gebruiken de ruimte die ontstaat in chaos maar positioneren ook een stad platteland visie waar we alle mogelijke partijen bij uitnodiging. Ook nemen we de gelegenheid om de visie te communiceren tijdens de vele brainstorm sessies waartoe we uitgenodigd worden omdat we een “bron van inspiratie” blijken te zijn.
SAFE coöperatie
Binnen het spanningsveld van de twee uitersten raken steeds meer mensen bekneld. Zij worden door het overheersende systeem zwaar onder druk gezet, vaak met onmenselijke maatregelen, om terug te keren in een belastbare situatie. Andere mensen zitten in een uitzichtloze positie waardoor ze tot vele verschillende uitingen van onmacht worden gedreven. Zelfmoord, apathie, criminaliteit, ghetto vorming, enz zijn bezigheden die een tegenpool vormen van de witteboord criminaliteit van economische systeembelangen, beiden even verwerpelijk.
Stad van Morgen is samen met verschillende installaties gestart met SAFE, een samenwerkingsverband gebaseerd op veiligheid, respect, bewustwording en waarden gedreven productiviteit ontwikkeling vanuit zelfredzaamheid en harmonie. De mensen in de knel worden opgevangen en uitgenodigd mee te doen aan programma’s terwijl ze zichzelf, met hulp, ontrafelen, loskoppelen van het verleden en bouwen aan een positieve, nutgedreven toekomst.
2015 zal dit SAFE initiatief verder verbinden met FRE2SH, AiREAS en STIR Academy om te komen tot een gemeenschappelijke groei van kansen.
Stad van Morgen 