Categorie: Sustainocratisch project

FRE2SH groeit in cocreatie van voedselzekerheden

Jean-Paul Close1 reactie

Vandaag was weer een bijzondere middag. Een divers groepje mensen met diversiteit aan expertise kwam samen om kennis te maken met de FRE2SH samenwerking die in Eindhoven is ontstaan. Vorige week werd met verschillende partijen al de uitbreiding van de voedselactiviteiten in het Veemgebouw beklonken ter aanvulling van de activiteiten van Duurzame Kost. Een ruimte wordt nu gebouwd waar we allerlei voedselinnovaties uit kunnen proberen vanuit het 4 x winst principe en de relatie op zoeken tussen de verschillende gewassen, de toegevoegde waarde van samenhang, de relatie met de consumptiepatronen in de stad en de benodigde inzichten om zo goed mogelijk om te gaan met productiviteit en kennisontwikkeling.

De productiviteit vult de bestaande (salades, kruiden, forel en eetbare bloemen) aan met insecten en oesterzwammen. Een proefgebied gaat elke 3 tot 6 maanden nieuwe initiatieven uittesten. Ondertussen zijn er teams die ook kijken naar de nutriënten behoefte, afvalverwerking in een kringloop en het verwerken van afval in kunst. Daarnaast wordt gekeken naar processen van verwerking en toegevoegde waarde voor de aangesloten restaurants.

Bovenstaande was aanleiding om meerdere mensen uit te nodigen tot het team om breder te kijken naar de samenwerking. Expertise verzamelde zich binnen 24 uur op gebied van onderlinge samenhang tussen planten, kennis over schimmels en darmflora, nutriënten en moleculaire verrijkingsprocessen, permacultuur, afzetkanalen naar de consument, sustainocratische processen, enz.

Er werden 7 extra FRE2SH projectideeën voor multidisciplinaire cocreatie gedefinieerd:

  1. Permacultuur kenniscentrum: Het gebouw hebben we maar we zoeken een locatie om het op te bouwen en te exploiteren.
  2. Permacultuur afzet groei: Er zijn op dit moment 21 leverpunten maar kan groeien naar 75. Ook kunnen eieren, vlees en andere zaken toegevoegd worden op termijn. Productie is in Oirschot. Nieuwe mobiliteit kan eraan gekoppeld worden.
  3. Een bewustwordings app voor “companion plants”.
  4. Sowing the seeds…een programma om de bedreigde plantensoorten in Nederland in te zamelen en weer uit te zaaien.
  5. Biologische Kefir workshops
  6. Plantenbordjes als spelelement voor iedereen, vooral scholieren. In combinatie met bomenspiegel activiteiten
  7. Beloning systeem voor betrokkenheid en verbinding (in plaats van het beboeten van slecht eten).

Teams zijn samengesteld die de projecten verder uitwerken met een kop en een staart, een te verwachten eindresultaat binnen het hogere doel van voedselzekerheden, commitments en financiering.

Ook zullen we tijdens DDW2017 workshops en presentaties gaan verzorgen. De uitdaging is om het eerste deel van de opbouw voor nieuwe gewassen allemaal functioneel te hebben voor die tijd. De bovenstaande 7 projectideeën hebben wat langere adem nodig. Mooi proces.

Binnenstedelijke voedselzekerheden Eindhoven

Jean-Paul Close1 reactie

Vandaag is een nieuwe FRE2SH samenwerking vanuit oorspronkelijke intentie beklonken tot formele coöperatie rondom experimenten met voedselzekerheden in Eindhoven. Betrokken zijn in eerste instantie: Duurzame Kost (sla, vis en kruiden), Soulkitchen (restaurant), Bebbans (oesterzwammen), School of Talents (studenten participerend leren), COS3I (sociale integratie en innovatie), Trudo (vastgoed)…..

Project oesterzwammen

Naast de reeds in productie zijnde sla, forel, steur, kruiden en eetbare bloemen worden er nu in een op te starten voedselinnovatie lab nieuwe soorten aan toegevoegd. We beginnen met oesterzwammen en insecten. Naast de eenzijdige stadsproducties wordt ook samen gewerkt aan menu combinaties en verwerkingsinnovaties van de producties. Verder wordt gekeken naar de circulaire vormen van behoud en toevoeging van nutriënten, het verwerken van afval in de keten, en het opzetten van nieuwe verwerkingsmodellen binnen kunst en cultuur. Hieronder ziet u de ruimte waar de FRE2SH voedselinnovatie en zekerheden proeftuin wordt gecreëerd de komende maanden.

Steden zijn structureel kwetsbaar voor voedseltekorten door afhankelijkheid van voedsel van buiten de stad en het speculatieve karakter van de leveranciers. Daarnaast is er een kwaliteit vraagstuk in het hele voedselketen verhaal waar allerlei welvaartsziektes (diabetes, overgewicht, enz) aan kunnen worden ontleend. Het is in het belang van de stadsbewoners dat de kwetsbaarheid mindert door afstand te nemen van oude politieke en economische drijfveren en verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen voedselzekerheid (waar weer geheel nieuwe politieke en economische stromingen aan kunnen worden gerelateerd. FRE2SH is daarvoor de verbindende factor tussen de verschillende belangenpartijen zoals de lokale burgers, ondernemers, onderwijs en overheid.

Om elke vrijdag (op 21 juli weer): rechtstreeks verkoop aan geïnteresseerde burgers van 10 tot 13 uur in Veemgebouw 5e verdieping.

14 Augustus 15 uur: eindpresentatie voedselzekerheden van Bachelor student Ibren Feijen.  Veemgebouw 5e verdieping.

 

 

Het Stad van Morgen gevoel

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Katharina leerde ik kennen tijdens een Indonesische bijeenkomst in de buurt van Amsterdam. Zij was druk in de weer om producten aan de man te brengen maar uitte ook haar bezorgdheid over de ontwikkelingen in Indonesië en de behoefte om bij te dragen aan een betere wereld. Via Facebook hielden we contact toen mij opviel hoe haar leven werd beïnvloed door onrecht, buitensluiting en bijbehorende gevoelens van onmacht. Het raakte mij dat zo’n talentvolle vrouw vol bruisende energie en productiviteit terecht was gekomen in een treurige situatie en haar beklag deed via social media. Ik nodigde haar uit om het Stad van Morgen gevoel te komen ervaren in Eindhoven in de hoop dat ze mee zou gaan deinen in de zee van emotionele overvloed en er zoveel positieve energie uit zou gaan putten om het negatieve te relativeren en het positieve te laten sturen. De dag was zoals gewoonlijk ongepland en we lieten de energie en het universum gewoon het werk doen. Het werd een dag vol spontane ontmoetingen waaruit allerlei mooie verbintenissen ontstonden.

Na afloop en eenmaal terug in Zwolle maakte zij de volgende verrassende fotorapportage. Op Facebook kwam een positieve stroom op gang van opmerkingen zoals “we gaan verhuizen ;-)” en “ik heb veel positieve energie meegekregen”. Dat maakt mij zo enorm gelukkig. Een van de spontane resultaten: Op 7 oktober organiseren wij in ons multiculturele centrum S-Plaza een modeshow “Mode Anders” waar Katharina en andere kledingartiesten hun creaties gaan tonen. Zet het vast in jullie agenda want dit wordt weer speciaal. Doe je ook aan kledingkunst? Laat het ons weten…..je bent van harte welkom.

FB_IMG_1499509671636

Netwerk BBQ aan de Rooyse Plas  

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Zaterdag 24 juni tijdens de nieuwe maan, het St. Jan feest, midzomer of wat je er van wilt maken: de gezonde BBQ…..spontaan en voor een ieder die mee wil doen….

Programma:

14:00 voor de fietsers uit Eindhoven. Verzamelen bij het Station te Eindhoven. 

15:00 huiskamer café Henk in Gemert. Wandeling Gemert met Terry van de Vossenberg 

16:00 naar Handel, De Rooyse Plas. Beachvolley, zwemmen, …..

18:00 BBQ – 16€ + drankjes 

Maak het zo lang als je wilt. Gezelligheid, samen zijn, staat voorop. Kun je zingen, muziek spelen? Neem mee…..

Niet fietsen vanuit Eindhoven dan ga je toch lekker met de auto. Kijk wel of je iemand een lift kunt geven. Reis nooit alleen. 

Sustainocratie en Emoties

Jean-Paul Close1 reactie

Gedurende enige weken vult mijn tijdlijn op Facebook zich met spreuken die te maken hadden met gevoelens, emoties, relaties, vertrouwen, cocreatie.

De opvattingen in de Stad van Morgen

Sommige mensen vroegen zich af wat er aan de hand was? Meestal is men gewend om rationele indrukken te krijgen van de professionele processen van Sustainocratische samenwerkingsverbanden, tekeningen om zaken te verduidelijken en beelden van prestaties die neer zijn gezet. Deze keer ging het heel anders. Het ging over emoties. De reacties waren ineens veel opener van volgers die vaak ook vanuit eigen emoties een verband wisten te leggen. Waar komt dit ineens vandaan? Sommige personen zijn daar debet aan maar het belangrijkste was het COS3I effect.

COS3I: Enige maanden geleden is COS3I ontstaan. We meten namelijk al enige jaren de luchtkwaliteit in de stad met AiREAS en hebben middels het bijbehorende POP onderzoek de relatie weten te leggen tussen onze blootstelling aan vervuiling in de lucht en onze levensstijl. Dat vraagt om actie en burgerbetrokkenheid. Maar moraliseren over luchtkwaliteit is te abstract. Om burgers te betrekken bij Sustainocratie en de kernwaarden zoals luchtkwaliteit of voedsel en samenredzaamheid is veel meer nodig. Zo zijn we een COoöperatie gestart die zich richt op Sociale Inclusie, Innovatie en Integratie: COS3I dus. Die groeide al snel tot een 20 tal deelnemers waarvan een deel vanuit een uitkering tracht richting te geven aan het leven, en anderen een zakelijke insteek inbrachten om te kijken of ze omzet konden draaien via de samenwerking. Twee of drie keer per week kwamen we bij elkaar om te kijken waar we onze prioriteiten konden leggen. De mengelmoes van mannen en vrouwen met eigen belangen, maatschappelijke betrokkenheid en persoonlijke situaties werd een basis voor verdiepende relaties.

Terwijl we bezig waren met het leed onder de bevolking en het geven van handvatten aan processen die we vorm wilden geven, weerstand overwinnen van de gemeente of burgers zelf, sloegen ook de vonken over bij de deelnemers zelf. Uiteindelijk zijn wij zelf die maatschappij met dezelfde symptomen onderling als dat wat we willen aanpakken. Lief en leed ligt dicht bij elkaar, hartstocht en verlangen ook, er hoeft derhalve maar weinig te gebeuren of we worden zelf de doelgroep van COS3I. In onze huidige maatschappij heeft iedereen wel een verhaal, een lading onverwerkte emoties of onbeantwoorde verlangens. Als zo’n groep dan bezig is dan wordt het vaak al snel persoonlijk. Een etentje, samen een terrasje pikken, opkomen voor een van de leden, steun zoeken bij elkaar….en voor je het weet ontstaan er verbandjes die alleen maar groter worden. De zakelijkheid verdwijnt en de mens speelt de hoofdrol.

Ook ik ben daar niet immuun voor.  Dat heb ik mogen ervaren. Gedurende de weken die zakelijk waren begonnen heb ik meer life muziek, samen eten, gedeeld leed, samen lachen en verdiepende persoonlijke gesprekken meegemaakt dan ooit.  De spreuken tonen deze processen, de emoties, de bewustwording vanuit verwerking van pijn en de liefde die we mochten ervaren door elkaar steeds weer op te zoeken, gek te doen, leuke dingen met elkaar te ervaren, elkaar te omhelzen en de grenzen op te zoeken van de persoonlijke banden. De romantiek van mooie mensen, volle maan, warme avonden, gezellige terrasjes zorgde voor onze eigen sociale integratie onderling. De blog die ik ooit schreef over de erotiek van cocreatie werd wederom bewezen. Nu verschijnen er ineens op Facebook antwoorden van mensen die zich ook open stellen, hun emoties delen en als mens zich verbinden op zoek naar een stukje heling en harmonie. En er verschijnen ineens wetenschappelijke artikelen over de rol van emoties in ons leven, dat ze er zelfs structureel betekenis aan geeft. Zonder emoties is het leven ondenkbaar…..

http://bigthink.com/stephen-johnson/everyones-thinking-about-emotions-wrong-says-psychologist-lisa-feldman-barrett

Als deze bruisende interactie, de zielsverwarring, de explosieve hart gedreven poëzie en samenhorigheid in een groep van 20 personen kan ontstaan, hoe zit het dan met 20.000 of 2 Miljoen mensen? Hoe kunnen wij daar een positieve bijdrage aan leveren zonder onszelf steeds weer te verwikkelen in die ontlading? Of is dat juist wat ons zo motiveert? Deze weken heeft een nieuwe dimensie zich aan COS3I toegevoegd, dat van het mens ZIJN en de schoonheid van het zien in elkaar dat wat kwaliteit van leven brengt: de lach, de omhelzing, het gesprek, de liefde voor elkaar, de positieve muziek van het leven met elkaar. De “flow” werd het genoemd samen met het proces van loslaten en laten gaan.

Screenshot_2017-06-16-15-53-07

De emotionele omgangsvormen voor sociale integratie en inclusie vormen een productiviteit op zichzelf, een verbindende uitnodiging tot interactie dat veel verder gaat dan de rationele productiviteit van zakelijke doelstellingen. De “verleiding” van het samen zijn en leuke dingen ondernemen is veel sterker dan de uitnodiging zelf. Het ervaren ervan is soms zo’n openbaring dat mensen er tijdelijk last van hebben door onwennigheid, onderdrukking of langdurig gebrek. Als COS3I daar een rol in kan spelen dan gaan we een uiterst boeiende tijd tegemoet, samen!

COS3I wijkgerichte sociale inclusie in Sustainocratie

Jean-Paul Close4 reacties

COS3I is een wijkgerichte samenwerking om de wijkbewoners te betrekken bij hun eigen leefomgeving en duurzame ontwikkeling. Dat kan op vele manieren.

Het moeilijkste van alles in een maatschappelijke transitie is het meekrijgen van de bevolking in de nieuwe dynamiek van dagelijks handelen. We zitten allemaal in bepaalde gedragspatronen die we gewend zijn. De som van deze patronen van alle 7 miljard mensen samen op Aarde zijn de basis van de grote problemen waar we nu wereldwijd mee kampen (vervuiling, aanpassing aan klimaatverandering, armoede migraties, geweld). Ook lokale problemen kunnen we daaraan wijten, zoals eenzaamheid, sociale exclusie, agressie en criminaliteit, armoede ontwikkeling, enz.

Als we er iets aan willen doen dan dienen we er zelf en samen de schouders onder te zetten en maatregelen te nemen. Binnen de Stad van Morgen helpen de kernwaarden die we voor onszelf bepaald hebben als richtlijn om acties te ontwerpen. Zo ontstaan al die mooie samenwerkingsverbanden. AiREAS bijvoorbeeld heeft ons veel inzicht gegeven over de manier waarop onze eigen levensstijl onze blootstelling aan luchtvervuiling beïnvloed. Daar kunnen we dus al wat aan doen. Maar een hele organisatie opzetten voor luchtvervuiling alleen is onmogelijk want luchtverontreiniging is het resultaat van vele activiteiten die aandacht behoeven. Als we die activiteiten aan willen pakken dan dient het daarom te gaan en zien we als resultaat een betere luchtkwaliteit. Dan komen we al snel op vraagstukken over onze mobiliteitskeuzes, eetgewoontes, maatschappelijke betrokkenheid, bewustwording, enz.

En daarvoor zijn een 20 tal mensen nu samen COS3I gestart.

Kringen: Uit de grote groep ontstaan thematische kringen waar aandacht wordt gefocust en programma’s worden uitgewerkt in de sfeer van “doe je mee?” We willen dan niet het wiel uitvinden maar vooral bestaande programma’s betrekken en ruimte bieden in het consortium zodat het ene initiatief het andere versterkt. Enkele economische dragers dienen dan de financiële basis te vormen die ook de andere maatschappelijke lijntjes mogelijk maken zonder dat we afhankelijk worden van subsidies.

Wijkgebouw: De centrale kracht is een wijkgebouw waaraan de activiteiten worden verbonden als wijkgerichte projecten. Huidige kringen bevatten niet alleen activiteiten voor de Nederlandse ouderen, werklozen, hulpbehoevenden en gezelligheidsmensen. We richten ons integraal op de multiculturele werkelijkheid waarin ook Expats, studenten, migranten enz een belangrijke rol spelen, zeker in Eindhoven.

Huidige plannen en activiteiten zijn:

  • Samen koken en eten: “Eet je mee?” binnen onze multiculturele bevolking zijn er heel veel mensen die het leuk vinden om te koken. Samen eten is een verbindend element waar we tijd voor nemen. Elke keer een ander gerecht, uit een ander land, samengesteld door mensen uit die landen.
  • Mobiliteit: “Ga je mee?” deze kring is bezig met allerlei vormen van mobiliteit zoals duofietsen, fietstaxi’s, recreatietochten…. maar ook lichamelijke activiteiten zoals sport (fietsen, rugby, wandelen) of spel (animal moves, speurtochten, uitdagingen).
  • Projecten: “Doe je mee?” Wijkgerichte projecten op gebied van tuinonderhoud, buurtfeesten, huizenonderhoud, kunst in de wijk,
  • Huiskamer: “Kom je ook?” Gezellig met elkaar een drankje drinken, kaarten, wat muziek spelen of andere dingen doen…

Enz. Alles laagdrempelig, met de inzet van allen die dat willen.

Woonbeleid kan en moet anders

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Volgens het sustainocratische gedachtegoed behoort wonen tot de kernwaarde “veiligheid”. Zonder veiligheid is er geen duurzame maatschappijvorming mogelijk omdat personen zich genoodzaakt voelen tot overleven. Dat brengt stress met zich mee dat ten kosten gaat van welzijn, rust en stabiliteit, als ook ten kosten van vrede, cohesie en waarden gedreven productiviteit.  Mensen die in een overlevingsdynamiek terecht komen kijken anders naar ethiek en verantwoordelijkheden omdat het korte termijn eigenbelang voorop komt te staan. Dat wordt verder gesterkt als men uitzicht- en kansloos zich in stand moet trachten te houden en zo soms beslissingen neemt die voor de lange termijn dramatisch uitpakken. Het voorbeeld van slechte hypotheken van banken die uiteindelijk hebben geleid tot de kredietcrisis in 2008 is slechts een voorbeeld van de onstabiliteit die wordt veroorzaakt door radeloze mensen en geldbeluste instanties die elkaar vinden in risicovolle en mensonterende scenario’s.

Sinds de jaren 70 is de landelijke overheid zo geobsedeerd met de stijgende zorgkosten van een vergrijzende maatschappij dat ze het speculatieve kapitalistische systeem hebben omarmd om geld te creëren uit het niets. Destijds was het een geniaal concept. De consequenties werden echter niet alleen onderschat, men was zich er vaak niet eens nog van bewust. Daarmee heeft men tevens de geldgedreven bestuurlijke corruptie van banken, bestuurders en vastgoedmagnaten de ruimte gegeven om zichzelf te verrijken over de rug van de bevolking. Dit vastgoedbeleid is gebaseerd op het creëren van tekorten zodat de huizenprijs stijgt door de enorme vraag. Het geldelijke vermogen in het land werd zo afgestemd op de virtuele waarde van het vastgoed en de terreinen, niet op het gebruik ervan. Zo kon het gebeuren dat leegstand groeide tegelijk met de woonbehoefte en beide elkaar niet konden vinden.

In dezelfde periode verdubbelde de bevolking door migratie. Deze werd allereerst gestuurd door de werving van goedkope handjes voor de simpele fabriek en logistieke processen waar Nederland zich op focuste. Dit, gecombineerd met de geforceerde tekorten in de huizenmarkt, de cultuur van echtscheidingen, waardoor vele mensen alleenstaand werden, al dan niet met kinderen, heeft enorme gevolgen voor het echte welzijn in Nederland. Er is een beperkte rotatie in het wonen omdat mensen een pand niet loslaten voordat ze een ander hebben gevonden. De noodzaak dwingt tot het maken van schulden waardoor geen enkel land in de wereld heeft zo’n enorme geforceerde schuldenlast om te wonen heeft dan Nederland. Het legt tevens de bevolking klem in haar vrijheid tot creatief vermogen omdat men aangewezen is tot een vorm van levenslang gesalarieerde slavernij. Ondertussen stijgen de lasten van mensen die bezwijken onder de lasten, stress en burnouts.

Nu, bijna 50 jaar later komen we als bevolking (niet noodzakelijkerwijs de bestuurders) tot de conclusie dat het anders kan en moet. Aan de speculatieve groei-economie is echter macht verbonden die zich niet zomaar laat opheffen. De gerelateerde wet en regelgeving gaat niet om de mens maar om het in stand houden van deze werkelijkheid die welzijn, speculatie en corruptie tot een beleidscombinatie hebben verheven en het als noodzakelijk en “normaal” afschildert als men erom vraagt. Ondertussen groeit de maatschappelijke ellende.

Hoe dan anders? Volgens Sustainocratie dient de bevolking de maatschappij te dragen, niet technologie, vastgoed of kapitaal. Dit zijn slechts middelen in een constante samenwerking voor duurzaam welzijn en kwaliteit van leven. Een maatschappij waarbinnen het belangrijkste vermogen bestaat uit een creatieve, ondernemende, zelfbewuste bevolking is huisvesting een middel om de betrokken partijen vast te houden en te stimuleren. Huisvesting zou in zo’n geval gratis moeten zijn in ruil voor inzet en betrokkenheid. De huizen zouden zoveel mogelijk zelfvoorzienend moeten zijn en in ruimtelijk opzicht optimaal geprojecteerd worden op kleinschaligheid van duurzaam wonen, of dat nu communities zijn, eenpersoons of gezinswoningen. De betrokken burgers zijn interactief en productief waardoor men met elkaar eet, creëert, liefheeft en activiteiten ontplooit waardoor de gemeenschappelijke ruimtes net zo belangrijker worden als de individuele. Deze laatsten zijn van belang voor het veiligheid aspect van privacy. De gemeenschappelijke ruimtes zijn van belang voor de interactie van plezier, nut en gemeenschappelijke zekerheden.

Het Sustainocratische gedachtegoed ligt echter veel te ver van de werkelijkheid die ons nu omringt. Als we ons stappenplan omarmen dan komen we tot boeiende tussenoplossingen die ruimte proberen te krijgen in een wereld vol (helaas mens eigen) misbruik en macht. We klagen natuurlijk ook het misbruik aan dat we zichtbaar trachten te maken zodat het opzij stapt voor de logica en kracht van onze burger samenwerking.

Zo denken anderen er ook over en delen de visie met ons via allerlei wegen. Ecodorp Boekel is een voorbeeld van een initiatief dat op natuurlijke waarden zich tracht te ontwikkelen. Zo ook dit voorstel dat ik van Hans Steenbergen ontving.

BETAALBARE-HUISVESTING-IS-MOGELIJK

Of dit stuk, waarin de ontwikkeling van onze huidige maatschappelijke koers de problemen alleen maar groter maakt en we uiteindelijk niet meer anders kunnen dan het heft in eigen handen nemen om onze kernwaarden te waarborgen.

https://www.corporatienl.nl/artikelen/we-nationaliseren-de-corporatiebranche-en-geven-mensen-geen-uitkering-maar-een-sleutel-van-een-huis/

Er is heel wat gaande maar de basis is dat we de ruimte niet lijken te krijgen voor de vernieuwing waar zoveel menselijkheid en maatschappelijk welzijn vanaf hangt. Ruimte opeisen is voor velen een brug te ver juist omdat we het hebben over veiligheid en niet over opstand. Maar of er een vreedzame weg is dat zal de nabije toekomst moeten uitwijzen.

Guus Meeuwis brengt het goede naar boven

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

Opa en Oma zijn respectievelijk 84 en 82 jaar oud. Ze hebben via de giroloterij kaartjes gewonnen voor Guus Meeuwis in woonplaats Eindhoven. Op vrijdagavond 9 juni is het zover. ’s Ochtends zat opa al te mopperen dat dit niks voor hem is. Zoveel mensen, een stadion vol, muziek, onzekerheid, angst, slecht ter been….en als er wat gebeurt? Maar het avontuur bleek doorslaggevend. Oma wil altijd overal op tijd zijn. Het concert begint om 19:45 maar om 17:30 staat ze al klaar om te vertrekken. Je weet maar nooit.

Eenmaal in het PSV stadion bleken de gewonnen kaartjes een zitplaats te vertegenwoordigen in de uiterste nok van het stadion. De eerste twee trappen gingen nog maar daarna werd het steeds steiler, zonder leuningen en met een enorme diepte onder de voeten. Welwillende omstanders hielpen ze dat stukje verder omhoog tot ze op hun plekje konden neerstrijken. “Als we dat geweten hadden…?”

Opeens werden ze door omstanders een pilsje in hun handen gedrukt. “He? Hoezo? Waar hebben we dat aan verdiend?” Wildvreemde mensen die hen zo maar even een liefdevol cadeautje gaven. Moeten we ze nu betalen? Nee….jullie hebben het verdiend!

Even later komt een stadionmedewerker met de opmerking dat hij voor speciale gevallen een aparte zitplaats kan regelen. Stomverbaasd gaan opa en oma mee, onderweg geholpen door allerlei omstanders. En inderdaad krijgen ze een prachtige zitplaats waar uiteindelijk Guus zelf een aantal keer langskomt. De sfeer is geweldig. Elk liedje wordt luidkeels meegezongen. Opa en oma worden omhelst door jongeren, krijgen spontaan knuffels en kussen van omstanders en gaan mee in de vreugde van de show.

Vlak voor het einde van de show besluit oma met opa al aan te wandelen, bang voor de meute die dadelijk het stadion gaan verlaten. Iemand die hen tegenkomt onderweg vraagt spontaan “hebben jullie het leuk gehad?” en weer volgt een omhelzing. Een politie helikopter vliegt boven het stadion maar die lijkt bij het proces te horen, net als alle politie die zich heeft verzameld rondom het stadion. Ze hebben geen weet van de mogelijke dreiging die is ontstaan en ervaren de politiedrukte als een bijkomstigheid.

Eenmaal thuis zijn opa en oma doodmoe maar enthousiast. “Het was geweldig! Met al die lieve en enthousiaste mensen rondom ons heen kan de wereld toch niet slecht zijn!”

En gelijk heeft ze. Guus haalt het beste in de mensen naar boven en de mensen zijn gewoon goed, behalve als je naar de ellende op televisie kijkt.

Gaat het wel goed met Eindhoven?

Jean-Paul Close1 reactie

Kapitalisme functioneert optimaal vanuit materiële en vastgoed belangen. Dat daarmee geknoeid wordt hebben we kunnen ervaren dankzij de kredietcrisis. Maar beheer van grond en gebouwen heeft al sinds de transitie van jagen naar verbouwen de machtsverhoudingen beheerst. Politiek gaat om belangen en vooral het “eigenbelang”. Voor de komst van internet kon de gevestigde orde hun gang gaan met het eigengemaakte wetboek in de hand over de rug van de bevolking en was opstand of oorlog het middel om misstanden te doorbreken. Tegenwoordig is de burger mondiger, analytisch en heeft toegang tot de vele openbare documenten. Men laat zich niet zo snel meer bedonderen, manipuleren en onderdrukken. De burger wordt slimmer, de witte boord corruptie ook. Dit verhaal gaat over bestuurlijk wangedrag in Eindhoven maar helaas is het een fenomeen dat eerder norm is dan uitzondering, ook in de vele andere steden en het platteland. Een bestuurder zei mij daarop heel open “onze enige fout was dat u het te weten hebt kunnen komen.” 

Helaas bouwen we daar geen duurzame maatschappij mee. Het is ook niet gezond noch Sustainocratisch. Stad van Morgen creëert dan ook een andere maatschappelijke inrichting gebaseerd op gelijkwaardigheid, respect, vertrouwen en samenwerking. Hedendaagse, historische maatschappelijke corruptie en misbruik kunnen we alleen maar aanpakken door de nieuwe werkelijkheid massaal te omarmen en samen onze gebiedsontwikkeling aan te pakken op de Sustainocratische manier en dit ook op te eisen. 

Eindhoven de slimste?

Naïef? Met veel trots vertellen we wereldwijd over Eindhoven, onze stad die uiteindelijk geleerd heeft slim te zijn, bijvoorbeeld door sustainocratische kernwaarden als gezondheid ook bestuurlijk in 2016 te omarmen middels de Brabantse Health Deal. Dit nadat de Stad van Morgen in 2010 al uitnodigde tot het creëren van de gezondste stad vanuit luchtkwaliteit middels het gezamenlijk opzetten van AiREAS.  Met veel enthousiasme zoeken we nu ook de gezonde interactie tussen burgers om samen wat te maken van de stad op gebied van al onze zekerheden, zoals, naast luchtkwaliteit (AiREAS) voedsel (via FRE2SH), bewustwording leren (via de School of Talents), sociale integratie (COS3I) en allerlei burgerparticipatie programma’s die gefundeerd zijn op deze gemeenschappelijke ambitie van gezondheid en het permanente en lucratieve innovatieproces op basis van de Sustainocratische kernwaarden. Dit groeit. Daar hoort ook gebiedsontwikkeling bij vanuit betrokkenheid, cocreatie en samenredzaamheid. Met veel mensen maken we niet alleen de stad Eindhoven sustainocratisch, maar ook de groen-blauwe ruit, het land van Dommel en Aa, heel Brabant, Europa en de hele wereld. Wij vinden ons niet naïef, we denken dat het zo moet zijn in deze tijd. 

Eindhoven de corruptste?

Maar elke positieve kant heeft ook zijn kanttekeningen. Zo wordt de Stad van Morgen de laatste tijd benaderd door radeloze burgers die het gevoel en vaak het bewijs hebben slachtoffer te zijn of worden van macht-politieke vastgoed spelletjes in de gemeente. In dit geval gaat het om het Kanaalgebied, maar het fenomeen wordt breed getrokken. De techniek die toegepast zou worden door bepaalde bestuurders is:

  • het bewust stichten van verwarring door allerlei programma’s aan te kondigen en uit te laten werken zodat niemand meer weet waar het over gaat, ook de gemeenteraad niet.
  • programma’s te versnipperen zodat het gebiedsoverzicht wordt verloren. Bij vraag om participatie het bericht geven dat de plannen al zover gevorderd zijn dat inspraak niet meer mogelijk is…..
  • betrokkenheid van lokale burgers en bijbehorende top professionals mijden totdat de plannen al zijn uitgewerkt, uitbesteedt en beklonken met het eigen netwerk.
  • achter deuren maatregelen nemen met het eigen projectontwikkelaars netwerk, grond verkopen inclusief vergunningen zodat niemand meer een juridische poot heeft om op te staan.

De chaos die is gecreëerd door de Vestdijk met gigantisch veel geld aan te pakken zonder een totaalplan voor de stad levert al een hele lading kritiek op van bestuurlijk onvermogen en incompetentie. Stad van Morgen pleit voor een autoloze stad waar de dynamiek van stedelijke mobiliteit wordt verzorgd door goed openbaar vervoer en veel kleine voertuigen in de reeks van fietstaxis, duofietsen, enz. De integrale aanpak van de binnenstad levert enorme besparingen op wegens het minderen van verkeersgerelateerde infrastructuur en het bevorderen van winkel en horecagebruik door langzaam wandel en fiets mobiliteit. Geen chaos en ergernis maar dynamiek en interactie, niet deze halve, te dure en inefficiënte oplossing.

Dit is tegenstrijdig aan Sustainocratie, maar ook niet ethisch in het democratische proces. Geld en bedrog stuurt, niet het algemeen belang en de participatie. Ook voor de Stad van Morgen is bijvoorbeeld het Kanaalgebied in Eindhoven een geweldige kans om het groen-blauwe karakter van de stad te verbeteren en te omringen met natuur, recreatie, horeca en woongenot. Zo wordt het de bevolking en raad ook sinds jaar en dag politiek verkocht (Een raadsinformatiebrief uit 2004 spreekt nog boekdelen. Raadsinformatiebrief_Betreft__voortgang_project_herinrichting_Eindhovens_Kanaal__buiten_de_gemeentegrens___raadsnummer_04.R935.001_ ) maar het tegendeel blijkt waar.

Onderzoek van burgers levert een aanklacht op die op 1 juni naar een van de drie bestuurlijke controle organen van de Nederlandse Staat, de Raad van State (de andere twee zijn: de Rekenkamer en de Ombudsman) is gestuurd en met vele mensen in de omgeving is gedeeld. Deze deelden het weer met de Stad van Morgen wegens onze samenwerking in het gebied. De analyse kunt u hier downloaden. Opzettelijke verwarring over kanaalzones tbv oa RvS ingeleverd 06062017 . Steeds meer mensen willen weg uit deze stad omdat deze “met dit soort praktijken zichzelf en de medemens kapot maakt”.  Wetenschappelijk onderzoek over de Staat heeft het falen van de Staat aangetoond omdat deze wel in staat is tot zelfreflectie (wat doe ik fout?) maar niet tot zelfcorrectie (hoe maak ik het goed?) wegens de politiek-economische democratie en kapitalistische sturing in de schaduw. De onderbouwde aanklacht verwijst naar een schaduwproces dat zich als een virus heeft geïnstalleerd in de maatschappij. De klacht komt terecht in hetzelfde netwerk van zelfreflectie alsof we een wolf vragen zich als een huishamster te gaan gedragen. In het verleden zouden er wat politici, die met naambekendheid zich hieraan schuldig maken en “zo dom waren zich bekend te maken hierin”, aan de publieke schandpaal worden genageld om zo de aandacht van het systeem zelf af te wentelen. Iedereen tevreden en men gaat gewoon door met de schaduwpraktijken.

En nu?

Stad van Morgen heeft dit gebeuren natuurlijk aangekaart bij de nieuw aangestelde programma managers Brabantse Health Deal van de Provincie. Bovenstaande onethische gang van zaken is een overheid aangelegenheid en dient aangepakt te worden als we samen naar een nieuwe maatschappelijke orde willen. Met moet niet zo naïef zijn dat dit soort praktijken in het huidige tijdperk zomaar doorgang mogen en kunnen vinden. Wij gaan gewoon door met de uitnodiging om vanuit Sustainocratische niveau 4 samenwerking de gebiedsontwikkeling vorm te geven op basis van aangepaste voorwaarden en regels. Wij trachten dit met zoveel mogelijk steden te doen zodat er ergens wel een gebied is waar men bereid is zowel de samenwerking als de ethiek te formaliseren. We hadden goede hoop dat Eindhoven hierin het voortouw zou nemen samen met ons maar misschien waren we daarin wel een tikje te optimistisch.

 

Meisjes en jongens doen het anders

Jean-Paul CloseEen reactie plaatsen

AiREAS was een van de vele opdrachtgevers in HAVO/VWO. Het Heerbeeck College in Best had het dit jaar anders aangepakt. Dit jaar geen individuele presentaties in de les. Aan zo’n 20 tafels in de Aula konden de vele groepjes van 4 jongeren hun onderzoek presenteren. Als opdrachtgever konden we op die manier meerdere presentaties meemaken. 

Los van de inhoudelijke presentatie van onze eigen groep werden we vooral geïnteresseerd in de manier waarop deze 16 tot 18 jarigen hun onderzoek hadden uitgevoerd in teamverband. Tot onze verrassing bleken de teams die uitsluitend uit jongens bestonden het volledig anders aan te pakken dan de groepjes die volledig uit meisjes bestonden.

De jongens creëerden al snel een hiërarchie. Een van de jongens was de baas of voorzitter terwijl de rest onderling taken kregen toebedeeld. Bij de ene groep werkte dit uitstekend omdat de “baas” autoriteit had in de vorm van visie en kennis. De presentatie en het eindproduct had kwaliteit en de groep toonde cohesie maar ook afhankelijkheid van de autoriteit. Voor een andere groep werkte de hiërarchie juist averechts. De “voorzitter” had een economische insteek die alleen maar leidde tot verwarring, onenigheid en gebruik van macht in plaats van dialoog. De eindpresentatie was dan ook 3xniks.

Bij de meisjes waren de presentaties en inhoudelijke resultaten bewonderenswaardig. Elk van de teamleden bleek even deskundig en inhoudelijk op de hoogte. Bij navraag over hun manier van organiseren bleken ze op basis van gelijkwaardigheid en overleg hun project uitgevoerd te hebben. Een van de groepjes bleken vriendinnen die als groep hadden gewerkt. Een andere groep had elkaar door het project leren kennen en ook dezelfde techniek toegepast. Gaandeweg waren ze vriendinnen geworden. 

We hebben te weinig groepjes kunnen spreken om een statistisch oordeel te kunnen vellen. De eerste indruk van de verschillen waren frappant genoeg om uit te nodigen tot vervolg onderzoek tijdens andere interacties met scholieren.