Inzicht wordt gepresenteerd door: Nicolette Meeder
Door omstandigheden hebben we dit college verschoven in de tijd. Nu zal het college van 15 April naar vanavond worden verschoven.
Veel mensen ervaren hooggevoeligheid, raken oververmoeid van allerlei prikkels en sluiten zich af om maar niet te hoeven voelen. Dit college reikt inzichten aan in kenmerken van hooggevoeligheid, situaties voor herkenning en fases ontwikkeling van bewustzijn. Praktische handvatten en oefeningen gaan in dit college samen.
Locatie: Fontys hogeschool te Eindhoven, Rachelmolen 1, gebouw R1
Zoals altijd legt Jean-Paul Close de verbanden met de menselijke complexiteit en de harmoniserende inzichten van Sustainocratie.
Kosten: 1 AiREAS munt of 5€ (leden Stad van Morgen, AiREAS, SAFE of FRE2SH) en 10€ (niet leden)
STIR Academy
Sinds 2009 heeft de STIR Academy vele congressen georganiseerd en vanaf 2013 ook 2x per maand avondcolleges voor bewustwording en uitnodiging tot samenwerking. STIR Academy is een initiatief van de Stad van Morgen dat door Jean-Paul Close werd opgezet om de maatschappelijke transitie naar menselijkheid en duurzame menselijke vooruitgang vorm te geven. Vanaf het eerste uur heeft Nicolette Meeder zich erbij betrokken en zich ingezet voor het opzetten van de Academy. Deze is nu ook Europees, in samenhang met Smart Cities en het opzetten van triple “i” ondernemers HUBs.
Het nieuwe voedsel productie en verdeel seizoen is weer begonnen in de FRE2SH boerderij te Breugel.
Verzamelen in de FRE2SH boerderij te Breugel
Als u mee komt helpen dan gaat de productie omhoog en deelt u mee. U verdient 1 AiREAS muntje per gewerkt uur. Het AiREAS muntje is in het begin van het seizoen nagenoeg waardeloos omdat er nog geen tegenwaarde gecreëerd is. Maar door u in te zetten in de boerderij voor voedselproductie stijgt de inruilwaarde van het muntje evenredig met de overvloed die ontstaat. De verdeelsleutel van de geproduceerde voedselproducten is gebaseerd op de hoeveelheid munten die uitgedeeld zijn.
U kunt de verdiende munten uitgeven aan:
de door uzelf in teamverband geproduceerde voedsel volgens de verdeelsleutel
STIR HUB triple “i” (het nieuwe ondernemen) sessies (1 muntje per sessie in Strijp)
samen eten (1 muntje per keer)
workshops op de boerderij (1 muntje per workshop)
recreatie activiteiten rondom de boerderij (voor kinderen die meekomen bijvoorbeeld)
U kunt zoveel muntjes komen verdienen als u wenst.
Activiteiten zijn: grondbewerking, compost halen, zaaien, onkruid wieden, snoeien, klussen, timmeren, enz. Als er meerdere mensen bijkomen trachten we grondgebruik te vergroten. We verbouwen op 5 niveaus en proberen ook nieuwe dingen uit.
Coördinatie en eindverantwoordelijkheid: Nicolette Meeder
Coöperatieve vereniging: Als u meedoet bent u lid van de coöperatieve vereniging FRE2SH. Doel is om samen zoveel en kwalitatief goed mogelijk voedsel te produceren voor eigen consumptie. Elk jaar leggen we de lat een beetje hoger en complexer. Dit is het tweede seizoen. Hieronder treft u foto’s van seizoen 1.
2014: Samen eten, drinken, plannen maken, overleggen2014: Creativiteit is de basis van vooruitgangLaten zien dat het anders kan. Het goede voorbeeld.Aardappels, groenten, druivenGezelligheid is ook waarde
Op 11 maart ontving de Stad van Morgen twee delegaties van wethouders, Jocko Rensen uit Houten en Ronald van der Meij uit Rijswijk. Zij hadden kennis gemaakt met Sustainocratie en perspectief verandering van geldgedreven afhankelijkheden naar het centraal plaatsen van de mens en duurzame menselijke ontwikkelingen in beleid en maatschappelijke organisatie. De waardengedreven interactie tussen instanties en bevolking zelf, aangestuurd vanuit de menselijke kernbelangen die door wereldwijde uitdagingen worden ingegeven, waren een bezoek waard om te kijken hoe we hiermee in Eindhoven omgaan.
SAFE en Michaelson
SAFE positioneert zich aan de kant van cocreatie en zelf leiderschap
De delegatie uit Rijswijk kwam om 10:30 aan en werd ontvangen in de coöperatieve samenwerking SAFE (veiligheid) in de huiskamer van partner Stichting Michaelson. Rijswijkse burger en initiatiefnemer Jan-Willem Retera is al jaren betrokken bij de Stad van Morgen. Hij is actief in wijkbelangen vanuit zijn burgervereniging, die in het verleden het spanningsveld op had gezocht met de woningcorporatie wegens veiligheid en verduurzamingsbelangen. Hij had de verbinding gelegd met het nieuwe Rijswijkse college dat sinds Mei 2014 het beleid in Rijswijk vorm geeft. Wethouder Ronald van der Meij blijkt een bevlogen nieuwetijdse bestuurder die in het spanningsveld van oudetijdse, zichzelf in stand houdende instellingen en de nadrukkelijke wens om dingen “anders te willen doen”, gecharmeerd is geraakt door de multidisciplinaire werkwijze van de Stad van Morgen. Hij heeft zelf het initiatief genomen om op werkbezoek in Eindhoven zich te laten inspireren.
Deelname aan Sustainocratie voegt waarde toe aan de democratie
Tijdens het gesprek bij Michaelson werd er kennis gemaakt met het concept van chaos in relatie tot de rest van de complexiteit van menselijke vooruitgang (bewustwording, cocreatie naar harmonie en waarde uitvergroting). Voor economische groei gedreven organisaties is armoede, crisis en criminaliteit welhaast een verboden issue dat zo snel mogelijk via instanties zoals jeugdzorg, UWV, bureau HALT, onderwijs, enz teruggebracht moeten worden van een kostenpost naar een arbeidsbijdrage. Wegens gebrek aan arbeid volgens de oude institutionele gedachten, die nog uit het belastbare industriële processen van betaalde arbeid bestaan, zien we dat veel waardevolle mensen in een uitzichtloze en mensonterende situatie terecht komen. SAFE vangt ze via Michaelson op om ze in het waardecreatie circuit weer een nieuw levensperspectief te bieden dan hen in staat stelt beter en gemakkelijk het verleden en de greep van uitkeringen los te laten door zelf en samen-redzaamheid
Tweede stap in het werkbezoek: Stadhuis Eindhoven
De wethouder van Houten, Jocko Rensen, voegt zich om 12:00 bij het gezelschap, samen met een bevlogen media-man uit Houten. Jocko blijkt ook een mensen-mens en is via Twitter in contact gekomen met Stad van Morgen. “Toeval” wil dat Marc Faber (eerste uurs betrokken bij de Stad van Morgen) in Houten woont en redelijk snel met Jocko het boek over Sustainocratie kon delen. Er had echter nog geen persoonlijke kennismaking plaatsgevonden. Vandaag was het moment. Jocko bleek ook iemand die ontmoetingen vastlegt op video voor zijn blog.
Lunch bij wethouder Schreurs
Lunch in de werkkamer van Eindhovense wethouder Mary-Ann Schreurs (op de voorgrond), dan Jocko Rensen, Ronald van de Meij, Jean-Paul Close en Peter van Straalen
De volgende stap in het werkbezoek was een lunch bij de Eindhovense wethouder Mary-Ann Schreurs. Zij is een ervaren bestuurder die bezig is met haar derde termijn en tweede termijn als partner met de Stad van Morgen. Het Stad van Morgen doel van deze bestuurlijke interactie was om te laten zien dat de nieuwe maatschappelijke context van burgerinitiatief en bestuurlijk loslaten niet een scheiding van functies is maar een nieuwe vorm van partnerschap. De overheid is niet de baas in het hogere doel van duurzame menselijke vooruitgang,ook niet de burger, maar het gemeenschappelijke bewustzijn en de gevoelde noodzaak. Het is juist dat hogere doel dat de beide (en meerdere) groepen motiveert om samen proactief en projectmatig op te trekken, ieder vanuit eigen autoriteit en verantwoordelijkheid.
Lunch op de werkkamer van wethouder Schreurs. Op de foto vlnr: Marc Faber (SvM Houten), Jan Willem Retera (SvM Rijswijk), Mary-Ann Schreurs (wethouder Eindhoven), Jocko Rensen (wethouder Houten), Ronals van der Meij (wethouder Rijswijk)
Mary-Ann Schreurs toont het beeld van de stad Eindhoven als een gezonde boom die in samenhang met alles zichzelf duurzaam in stand houdt. De stamhouder is de gemeente, de vele bezigheden worden ingevuld door de vele activiteiten in en rondom de boom die zo min mogelijk mogen worden gestuurd maar wel gefaciliteerd. De gezonde boom metafoor werd in 2009 geïntroduceerd door de Stad van Morgen bij de 300 jaar oude plataan op de Wasvenboerderij als prikkelende bron. Onder die boom van inspiratie had Jean-Paul de industriëlen van Brabant verzameld met de vraag “hoe positioneren jullie je bedrijf in duurzame samenhang met de omgeving net zoals deze gezonde boom dat doet al sinds het ontstaan van het industriële tijdperk (300 jaar geleden in 1730) toen het ook als zaadje ontkiemde?”. Het is inspirerend om te zien hoe de ontwikkeling in Eindhoven zich vorm heeft gegeven rond kernconcepten omdat de stad in de jaren 80 door een enorme crisis ging, o.a. door faillissement van DAF en problemen bij Philips waar het voor werk en welzijn afhankelijk was, en zich een nieuwe identiteit moest gaan aanmeten door zich open te stellen voor verduurzamende veranderingen. Vanuit Brainport, high tech focus ontwikkelingen en het verder invullen van duurzaamheid vanuit menselijkheid en techniek ontstond het moderne Eindhoven dat nu samen met The Natural Step en Stad van Morgen zich ontwikkelt naar de “Stad van de Toekomst” die voor andere steden al vandaag waargenomen kan worden door er samen mee te experimenten en erin te investeren vanuit waardecreatie.
Tijdlijn Stad van Morgen Stad Eindhoven
2006-2009 Verduurzaming burgerinitiatief Bereikbaarheid en economie
2009 – 2014 Gezonde stad (AiREAS)Duurzaamheid en Burgerparticipatie
2014 – 2020 Ecosysteem stad-platteland Gezonde stad, stad ecosysteem
Zo zien we dat vernieuwing in de oude beleidsstructuren met enige vertraging evolutionair voortkomen uit maatschappelijke bewustwording en veranderingen. Een mens schakelt snel, een stad redelijk snel daarna, maar een provincie of land veel langzamer. Stad van Morgen maakt zo haar roepnaam waar. De aanwezige steden hebben nu duurzaamheid in het coalitieakkoord opgetekend, iets dat we in de Stad van Morgen al geruime tijd hebben geconcretiseerd naar gezondheid (AiREAS) en kwaliteit van leven (EQoL, later FRE2SH) dat later ook is overgenomen door het stadsbestuur in Eindhoven. Dat deze steden pols-hoogte zijn komen nemen toont aan dat de betreffende wethouders hun tijd vooruit zijn en wellicht de processen in hun eigen gemeenten weten te versnellen en misschien zelfs Eindhoven op punten vooruit gaan lopen waar ook wij weer inspiratie uit kunnen putten.
Daarom stelt Jean-Paul voor om in elke stad STIR HUBs te plaatsen om zo inspiraties uit te wisselen voor eventuele implementatie in de lokale context.
AiREAS
Hoe betrek je burgers?
De derde stap in het werkbezoek is de Proof of Principle (POP) van AiREAS in de wijk Gestel. Het POP team is daar bezig met de operationele activiteiten van het gezondheid en lifestyle onderzoek in relatie tot luchtkwaliteit. In plaats van een demonstratie van de technieken volgt een openhartige interactie over de samenwerking vanuit verschillende disciplines en de manier waarop de verschillende deelnemers erin staan. Steeds komt de vraag terug van “hoe houdt je jezelf in stand in een geldafhankelijke wereld terwijl je bezig bent met de intensieve inzet in dit waardecreatie traject”. Jean-Paul vertelt over de STIR loop van waardecreatie en uitvergroting, de royalty structuur en wederkerigheid vanuit verschillen in het “verdienmodel” van een gezonde verstedelijking (dat niet in geld is uit te drukken maar wel in uitvergrootbare waarden en productiviteit) en de passie en gedrevenheid waarmee mensen zich verbinden aan het hoger doel zonder daar primair een geldbelang aan te koppelen. Daarbij is niemand in AiREAS noch de Stad van Morgen eenzijdig actief. Het is én én in een complexe wereld waar verandering waarden oplevert die groei veroorzaken totdat nieuwe verandering de groei stop zet en andere zaken vooruitgang brengen.
Voor bestuurders en burgers die in de spagaat zitten van de oude werkelijkheid en kennismaken met de mogelijkheden van de nieuwe werkelijkheid hebben altijd het moment van inspiratie maar ook de complexiteit van het zich eigen maken van de transitie op zichzelf. In Eindhoven is Jean-Paul Close de vereenzelviging van “de andere kant”, de waardengedreven context van de transformatie economie, die uitnodigend de gevestigde orde uitdaagt om naar buiten te treden, samen te werken aan complexe issues en daarmee stapsgewijs hun eigen systeem werkelijkheid transformeren. De complexe issues gaan de hele wereld aan, zijn lokaal oplossingsgericht en kunnen een voorbeeld vormen voor andere gebieden die het overnemen. Zo is een probleem geen kostenpost en hindernis meer maar een investering en vliegwiel voor wereldwijde innovatieve toepassingen.
Close heeft zich daarvoor deels door omstandigheden en deel zelfbewust helemaal losgemaakt van de oude geldafhankelijke werkelijkheid en zijn eigen huisvesting en voorziening opgebouwd in een context van samen-redzaamheid. Dit bouwt hij verder uit voor andere mensen door vastgoed en landgebruik via coöperatieve verbanden vorm te geven daar waar de oude economische wereld geen soelaas meer biedt. Het blijft lastig voor stadsbewoners om hun afhankelijkheden los te laten maar in dat proces zitten de uitdagingen van de nieuwe STIR verbindingen die weer nieuwe zekerheden geven gebaseerd op menselijkheid en co-creatie in plaats van geld.
Jean-Paul toont ook dat er geëxperimenteerd wordt met de AiREAS munt. Deze wordt verbonden aan gedragsverandering (meetbare waarde) en lokale productiviteit (bijvoorbeeld FRE2SH) en besteedbaar in STIR onderwijs en betrokken lokale samen-redzame voorzieningen en productiviteit.
FRE2SH
De laatste etappe van het bezoek betrof de stadsboerderij van Nicolette Meeder waarmee we het tweede seizoen ingaan. Met de provincie Noord Brabant kijken we of we uit kunnen groeien naar 5 of meer boerderijen die allen de Stad en Platteland belangen en behoeften verbinden.
FRE2SH sluit de cirkel van waardecreatie
Zo hebben we voor SAFE huisvesting nodig in ruil voor productiviteit. Voor STIR Academy hebben we ruimte nodig voor de vele buitenlandse jongeren die bij ons een leerproces volgen, enz.
Verzamelen in de FRE2SH boerderij te Breugel met multiculturele jongeren
De delegatie van Rijswijk vertrok iets vroeger wegens avondverplichtingen van de wethouder. Hierdoor was er nog even persoonlijke interactie mogelijk met wethouder Rensen uit Houten. We waren individueel met Rijswijk gestart en sloten individueel met Houten af. Als mensen-mens toonde Jocko zich ook bewonderenswaardig hoger bewust en sustainocraat in het hart. Hij kon zich goed vinden in het gedachtegoed en experimenteert zelf ook met de werkelijkheid maar wordt door het systeem wel een teruggefloten, zelfs juridisch, omdat bestuurstaken meetbaar en controleerbaar dienen te zijn. Jean-Paul vertelt het verhaal van het ontstaan van de Nederlandse grondwet eind 18e eeuw en de introductie begin 19e eeuw na het verjagen van Napoleon (1814). Gezondheid stond toen ook al snel hoog op de bevoegdheden maar al snel kwamen de eerste bestuurders er achter dat ze voor gezondheid géén democratische verantwoordelijkheid konden nemen, wel voor zorg en randfactoren, zoals wet en regelgeving over vervuiling.
Het vernieuwende van Sustainocratie is dat gezondheid (en veiligheid, samen-redzaamheid, voedsel, zelfbewustzijn) niet aan de overheid wordt uitbesteed maar juist als bindmiddel een blijvende maatschappelijke innovatieve coalitie is zonder politieke noch economische agenda, slechts een praktische regionaal evolutionaire. Jocko vertelt nog dat een andere visionair af wil van stippen op de horizon en juist de horizon breed wil trekken. Die fase hebben we in 2009 gehad met de Stad van Morgen en daar zijn van afgestapt in 2010. De stippen die wij gebruiken zijn evolutionair menselijk en vormen een brede horizon op zich met veel abstractie die concreet wordt als er projectmatige prioriteiten worden gesteld. Het plaatje van vrijheid en sturing hielp daarbij.
Vrijheid is niet vrijblijvend
Daarmee sluiten we een mooie en inspirerende dag af. We zullen kijken wat de delegaties kunnen doen binnen hun eigen context en of de aanwezige sustainocraten in spé de verantwoordelijkheid op zich durven nemen om, in samenspraak met deze hoger bewuste en welwillende bestuurders de knelpunten op te zoeken die met een STIR loop en multidisciplinaire cocreatie het levenslicht kunnen zien. Het hoeft allemaal niet AIREAS, FRE2SH of SAFE te heten of zijn als die dingen niet spelen (wel handig als dat wel zo is). Er kunnen ook vanuit de lokale complexiteit boeiende dingen ontstaan die we dan vanuit die context uitwerken, realiseren, borgen en wereldwijd uitvergroten.
Het STIR avondcollege van 3 maart werd zelfs bezocht via Skype vanuit Barcelona.
Meedoen via skype vanuit BarcelonaBasisinkomen is het thema van de avond
Basisinkomen houdt de gemoederen bezig in het land omdat het een rustgevend maatschappelijk effect zou hebben in tegenstelling tot de druk die nu uitgeoefend wordt op uitkeringsgerechtigden om een baan te vinden in een maatschappij die de banen heeft weggesaneerd naar lagelonenlanden of automatisering van productieprocessen. Het eerste deel van het college ging over de context van geld en maatschappelijke focus. Deel twee ging over de oplossing door basisinkomen te koppelen aan een nieuwe context van waardecreatie in plaats van consumptie.
Schulden situatie in de wereld
Met een totale hoeveelheid geld in de wereld van 75 triljard dollar is het onbegrijpelijk dat er armoede heerst omdat het, verdeeld over de 7 miljard mensen van de wereldbevolking, iedereen op Aarde miljonair zou maken. Als we daarbij kijken naar de schuldverdeling (zie plaatje hierboven met meeste schuld in het rood!) in de wereld dan kunnen wij ons afvragen of het beeld dat wij hebben bij de “rijkste” landen of economieën wel terecht is? Het formele geld dat wij gebruiken en er waarde aan hechten, omdat we er goederen en diensten mee kunnen betalen, blijkt een systeem van onderdrukking, macht, bureaucratie en de basis van een kastensysteem waarin een gevaarlijke oorlog lijkt te woeden van concurrentie en wereldwijde hiërarchie vormen.
Aan geld worden eisen gekoppeld
Maar geld heeft geen eigen waarde meer zoals vroeger via goud en later via arbeid in industriële processen. Sinds de jaren 70 is geld een illusie gekoppeld aan een schuldsysteem dat macht uitoefent op de manier waarop wij omgaan met onszelf en de ontwikkeling van de maatschappij. Om toegang te krijgen tot geld kunnen wij slechts arbeid zoeken in het oude industriële systeem van georganiseerde productiviteit, of een schuld aangaan met ons potentiële arbeidsvermogen als onderpand. Toegang tot een uitkering is alleen mogelijk onder druk van instanties die tot onmenselijk proporties overgaan om mensen te dwingen tot arbeid in een markt van structurele en groeiende arbeidsschaarste. Arbeid in de betekenis van de betaalde vorm want de vrijwillige onbetaalde vorm schept veel waarden die niet in geld uitgedrukt worden maar essentieel zijn voor het menselijke bestaan en onze evolutie.
Waarde die niet uitgedrukt wordt in geld
Onze onderdanigheid aan geld beperkt zich tot de wereld van materiële zaken in de vorm van producten en diensten waar wij in afhankelijkheid waarde aan hechten. Door deze afhankelijkheid én het eisenpakket van de geldschieters wordt er gespeculeerd met de menselijke belangen waardoor de échte waarden (gezondheid, veiligheid, leefbaarheid, vrijheid, liefde, geluk, enz) ten onder gaan. Dat ervaren wij als crisis die overheden en democratisch gekozen regeringen op trachten te lossen door de belasting op consumptie en bedrijfsvoering, in de samenwerking met macht gedreven instanties zoals verzekeringen, woningcorporaties en banken, die blijven speculeren met de sociale zekerheden, zodat de maatschappelijke kosten de pan uit rijzen. Omdat de bevolking blind waarde hecht aan consumptie en vermeende zekerheden wordt democratisch gestemd op behoud van deze maatschappelijke context die aantoonbaar door waardeonttrekking en onderdrukking de wereldproblemen veroorzaakt.
De situatie vandaag is explosief gevaarlijk door de maatschappelijk context van consumptie gedreven economische groei en structurele waardeonttrekking aan onze omgeving
Een basisinkomen in deze context lost misschien tijdelijk de sociale onrust op, die nu veroorzaakt wordt door de sociale diensten die menselijkheid uit het oog zijn verloren door de zware druk kosten te besparen op uitkeringen en zoveel mogelijk mensen in een betaalde arbeidssituatie te dwingen die er niet is. Maar het lost het maatschappelijke context probleem niet op waardoor de waardevernietiging onverminderd doorgaat en het basisinkomen snel doet verdampen als waardeloos en onhoudbaar experiment. Het probleem is de niet de mens, ook niet het basisinkomen en sich. Het probleem is de maatschappelijke context waar de kernwaarden van ons bestaan ondergeschikt zijn gemaakt als kostenpost in plaats van verantwoordelijkheid, en wij geregeerd worden aan de hand van georganiseerde hebzucht, als marionet van een wereldwijd waardesysteem dat gebaseerd is op gebakken lucht, schuld en macht.
Het is een ethisch en verantwoordelijkheid probleem dat niet door regeringen, verzekeringen of banken wordt opgelost maar op de eerste plaats door onszelf vanuit bewustwording en concrete keuze. Daarin zijn wij allen voorgegaan die in de Stad van Morgen actief zijn en door persoonlijke crisis tot inzicht zijn gekomen van de werkelijke waarden waar wij voor staan en samen vorm geven.
Stad van Morgen en Sustainocratie is de nieuwe context
Als wij echt tot een oplossing willen komen dan dienen wij de maatschappelijke context te veranderen van onmogelijke economische groei naar structurele waardecreatie ten behoeve van harmonisering van de echte menselijke waarden onderling en met onze natuurlijke omgeving. De mens en het milieu is geen kostenpost dat via belasting en dwang oneindig uitgemolken en gerepareerd kan worden maar een zelfbewust wezen gericht op zelfbehoud en evolutie. Het bewustzijn dringt door tot de massa en ook de bestuurders van vele steden én bedrijven. De afhankelijkheid van geld is gemakkelijk de rug toegekeerd als we zelf verantwoordelijkheid nemen voor de waardecreatie die onze behoeften vervult. De 75 triljoen “geld” verliest de waarde instantaan als wij er geen waarde meer aan toekennen. Deze context is voor de mens een keuze en voor de instanties een transformatieproces waarbij sommige instanties structureel overbodig worden (zoals de sociale diensten). Als arbeid niet meer gereguleerd wordt vanuit puur industriële opvattingen maar gezien wordt als waardengedreven inzet van talent en energie dan vloeit het oude betaalde arbeid en onbetaalde vrijwilligers principe samen tot een cocreatie proces, gestimuleerd en geïnspireerd op de lijst van echte menselijke waarden en uitdagingen van deze tijd.
Daar kan een basisinkomen aan worden gekoppeld omdat de waardecreatie de fondsen blijft voeden en aanvullen omdat het geld geen doel is maar een manier om cocreatie te verdelen. Daarom is het basisinkomen verbonden aan de lokale context en perfect in te vullen met een eigen alternatief waardesysteem dat niet in handen is van de wereldwijde machtscultuur verbonden aan schuld. Het alternatieve waardesysteem is geen schuld maar vermogen en derhalve eigendom van de lokale bevolking en niet de banken. De waardecreatie is gericht op overvloed en deze kan haar overschotten wereldwijd verhandelen via de traditionele transactie economie. Zo ontstaat een handelsdynamiek met de wereld en maatschappelijke cohesie en gedrevenheid lokaal met rust, menselijkheid en harmonisering met onze natuurlijke omgeving voor de invulling van onze kernbelangen.
De toevoeging van structurele waardecreatie als maatschappelijk kader in plaats van groei is de basis van vrede en welzijn
Utopie?
Nee, geen utopie want deze werkwijze wordt in Eindhoven al toegepast door de Stad van Morgen. Onze stichting positioneert zich structureel aan de kant van waardecreatie met initiatieven waar de lokale overheid, wetenschappers, bedrijfsleven en burgers aan meedoen. Een concreet voorbeeld is AiREAS dat in 4 jaar tijd zoveel waarde en spinoffs heeft gecreëerd dat het denkbaar wordt om er een basisinkomen voor de Eindhovens burgers aan te gaan ontlenen. Deze wordt dan uitgedrukt in de lokale AiREAS munt zodat de waardecreatie geborgen blijft in de stad. AiREAS is zo interessant gebleken voor de rest van de wereld dat er in de uitvergroting enorme perspectieven zijn ontstaan die ook de traditionele economie voeden.
We doen het al
De effecten van deze herpositionering van de maatschappelijke context en de introductie van het basisinkomen als stimulans en blijvend fundament voor waardecreatie heeft enorme consequenties voor de hele maatschappij, haar structuur en organisatie. Gaandeweg zal deze zich door de bevolking laten dragen en harmoniseren in vrede en welzijn met uitvergroting wereldwijd.
Herpositionering van de maatschappij is een simpele menselijke keuze rond waardecreatie in plaats van geldafhankelijkheidDe contextverandering komt vanuit onszelf en wordt gaandeweg door de regering overgenomen
Basisinkomen
Gratis geld of maatschappelijk commitment?
Inzicht gepresenteerd door: Jean-Paul Close
Introductie: Veel discussie is gaande over de invoering van een basisinkomen. De opvatting van voorstanders is dat automatisering van productiviteit in de maatschappij veel werkgelegenheid heeft vernietigd waardoor er geen garantie meer is voor een gesalarieerde arbeidsplaats voor iedereen. In plaats van een uitkering met bijbehorende maatschappelijke druk om werk te vinden zou een basisinkomen rust geven en de medemens stimuleren tot zinnige dingen. Tegenstanders zien het echter als negatieve prikkel dat gemakzucht verder in de hand werkt en vragen zich af waar het geld überhaupt vandaan zou moeten komen?
Stad van Morgen en Sustainocratie relativeert de verschillende inzichten door het perspectief van menselijke complexiteit te koppelen aan maatschappelijk commitment en harmonisering in plaats van het oude arbeidsmodel van geïndustrialiseerde processen. Een basisinkomen zou dan een optie kunnen zijn waar voorwaarden aan zijn gekoppeld. Jean-Paul Close legt de nuances uit en de consequenties die verbonden zijn aan de uitvoering zoals dat in de Stad van Morgen wordt vormgegeven.
STIR avondcollege
2x per maand nodigt Jean-Paul Close (grondlegger Stad van Morgen en Sustainocratie) samen met Nicolette Meeder (HUB verantwoordelijk STIR Academy Eindhoven en verbinding SmartCitiesEU) u uit voor een avond van reflectie over de evolutie van de mens en grondbeginselen van een duurzaam vooruitstrevende samenleving. Vaak wordt daarbij een gastspreker uitgenodigd, soms ook artiesten of kunstenaars met een verhaal. De colleges benaderen de hedendaagse actualiteit vanuit filosofische, praktische en wetenschappelijke inzichten met een kijk op de houdbaarheid ervan.
Kosten: 5€ (of een AiREAS muntje) voor leden van Stad van Morgen initiatieven, 10€ voor niet leden.
Op zoek naar de betekenis, het voordeel en voorbeelden van de unieke toegevoegde waarde van spiritualiteit voor leiderschap en innovatie in organisaties.
PROGRAMMA
(NB: De volgorde van de tafels kan nog veranderen door reistijd of voorkeur van de sprekers)
10:00 – 10:30: Andras LASZLO
Preludium:GlobalVisioning.net – opening met muziek en meditatie
10:30 – 12:00: Eerste ronde tafel – Jean-Paul CLOSE
Thema: De transformerende economie & de aanwezigheid van spiritualiteit (wijsheid economie, deel economie, gift economie, heilige economie, …)
Panel – Jean-Paul CLOSE, Paul DE BLOT, Andras LASZLO, Anne-Marie VOORHOEVE
Interactie met alle aanwezigen
12:00 – 13:30: Tweede ronde tafel: Nicolette Meeder
Moment van stilte + muziek
Thema: Leiden vanuit Spirituele Waarden (herdefinitie human resources, persoonlijke ontwikkeling en empowerment, waarden gedreven leiderschap, …)
Panel -Wessel GANZEVOORT, Alo y SOPPE, Nicolette MEEDER, Ans ROSSY
Aanpak: 4 paneldialogen en muzikale omlijsting in de natuur om GlobalVisioning.net in Nederland te introduceren. De dag eindigt met een receptie en een gezellig SAMEN ZIJN. De rondetafelgesprekken bevatten elk 5 sprekers (elke spreker spreekt 12’) & elk ronde-tafelgesprek wordt gevolgd door 30’ interactieve Q&A met het publiek.
Prof. Dr. Paul DE BLOT De CHAUVIGNY– Business Spirituality as a Force for Organizational Innovation and Renewal – In Search for the Mysticism of Doing Business
Geld is een menselijk bedenksel, een concept dat niet bestaat totdat er betekenis aan wordt gegeven. “Gratis” betekent “kost geen geld”. Dus “gratis geld” geeft betekenis aan niets, een loze dubbelzinnigheid die pas betekenis krijgt als waarde wordt toegekend aan “geld” waarna het eventueel zonder verplichtingen kan worden weggegeven, zoals men suggereert met het basisinkomen. Wij hebben geldsystemen geschapen die pas betekenis kregen toen wij het verbonden hebben aan een geaccepteerd waardemiddel, zoals goud, ruilhandel of arbeid. Geld is niet gratis als het verbonden wordt aan een onderpand. Gratis geld bestaat alleen als er geen echte tastbare waarde aan ten grondslag ligt en toch wordt gebruikt.
Schuld is gratis geld
Deze stelling zullen banken niet leuk vinden maar het is wel zo. De rente en teruggave die de bank verlangt bestaat nog niet. Die moet nog gecreëerd worden. Het geld van de schuld heeft daarom de toekomst als onderpand door een schuldbekentenis te aanvaarden als “waarde”. Als wij daarvoor tekenen zijn we vrijwilligers in een slavernij door de schuldbekentenis. We krijgen geld dat nog niets is. We erkennen dit “niets” als schuld en geven vervolgens macht aan de schuldeisers van niets om ons leven de komende jaren te beheersen. Wat krijgen we ervoor terug? Een huis dat we 3 keer hebben betaald en levenslang hebben geïnvesteerd in het terugbetalen, met rente, van niets. De waarde die ontstaat met schuld is macht van schuldeisers over de toekomst van schuldenaars. Doordat geld als schuld vrij en gratis in omloop wordt gebracht, en wij er dingen mee kunnen kopen die voor ons van waarde zijn (voedsel, kleding, vertier) stellen wij die aanschafwaarde op dus ook op nul. Wij hebben er zelf geen waarde tegenover gesteld, behalve de toekomst die nog niet bestaat, maar consumeren toch waarde die wij onttrekken aan de natuur, creativiteit en arbeid van het verleden en heden. Kortom we vernietigen waarde met geld dat daarom negatieve waarde vertegenwoordigt waar ook nog eens een lange termijn renteplicht tegenover staat (meer waarde onttrekking).
Het alles vernietigende systeem door focus op consumptie en schuld
Het moge duidelijk zijn dat het schuldsysteem met geld een alles vernietigend systeem is, zeker als er meer en meer geld in wordt gestopt om het in stand te houden. Klimaatverandering, vervuiling, armoede, verstedelijking, oorlog, enz kan er allemaal aan worden ontleend. Sterker nog. Als dit zo doorgaat bestaat de mens over enkele decennia niet meer omdat we zoveel waarde hebben onttrokken aan onze omgeving dat er geen natuurlijk bestaansrecht meer mogelijk is. Omdat geld en schuld gratis is wordt de onderbroken evolutie van de mens, en veel ander leven op Aarde, de kostbaarste prijs die wij betalen, die niet uit te drukken is in geld, maar wel in verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid heeft echter (nog) geen formele waarde in het menselijk bestaan. Dat besef dringt langzaam door bij de bevolking maar niet de geld of schuldafhankelijke machtssystemen.
Basis inkomen
Veel wordt gesproken over een basisinkomen voor iedereen. Dit zou rust brengen bij alle mensen zodat men zich kan concentreren op het zinnig invullen van het leven. Voorstanders van dit voorstel zien het basisinkomen als voorschot op waardecreatie van morgen, een schuld dus. Anderen zien het als een mogelijke belastingpost (teruggeefgeld) voor de rijken die zoveel geld hebben vergaard over de schulden van de anderen. Zo’n basisinkomen houdt in ieder geval een basis consumptie patroon in stand. Dat is voor velen op dit moment belangrijk omdat het de context decennia lang heeft bepaald van onze huidige maatschappelijke organisatie en cultuur. Maar wat het niet doet is de piramide van leveranciers reguleren die op de achtergrond bijdragen aan de waardeonttrekking door concurrentie en kosten optimalisatie, noch een belastingcultuur die exponentieel stijgt door de consequenties achteraf aan te pakken en daar macht aan ontleent. Hierdoor blijven structureel tekorten ontstaan die het basisinkomen onderhevig maken aan noodzakelijke inflatie om mensen in hun behoeften te laten voorzien. Dit ontwikkelt exponentiële proporties waardoor uiteindelijk de waardeonttrekking zo groot is dat het geld van het basisinkomen gaandeweg waardeloos wordt en de toekomst niet meer bestaat omdat het is leeggezogen zonder er iets voor tegenover te stellen.
De oplossing is geen middenweg maar een omslag
Het probleem van het huidige geld, ook het basisinkomen, is dat het gebaseerd is op het verkeerde onderpand (de toekomst) en al ons materialisme dat daarop is gebaseerd. Geld dient afgestemd te zijn op bestaande reële waarden. De waarden die wij in ons materialisme erkennen zijn uitsluitend die van grondstoffen en arbeid, niet die van verantwoordelijkheid en verduurzaming. De eerste twee zijn betrokken bij de huidige gewaardeerde waardeonttrekking terwijl de laatste twee betekenis geven aan niet gewaardeerde daadwerkelijke waardecreatie. Doordat verantwoordelijkheid niet gewaardeerd wordt met geld slaat de balans door naar onverantwoordelijkheid waar wél een geldbedrag voor staat.
Waardecreatie vanuit verantwoordelijkheid kan meetbaar gekoppeld worden aan een basisinkomen
De oplossing ligt dus in het belonen van verantwoordelijkheden in plaats van onverantwoordelijkheden. Dan kan een basisinkomen gekoppeld worden aan gedragsnormen zoals het opvoeden van de kinderen, het helpen van ouderen, het schoonhouden van de natuur, innoveren op basis van veiligheid en gezondheid, enz. De beloning wordt afgestemd op waardecreatie van nu naar de toekomst door de waardevermindering van verleden aan te pakken. In mijn, in 2011 via email verspreidde boek “The Global Shift” leg ik al wat basis voorwaarden voor een geconditioneerd basisinkomen waarin het geldsysteem gebaseerd is op de waardering van verantwoordelijkheid in plaats van consumptie. Als men het vertrouwen schaadt van verantwoordelijkheid dan kan dat ten kosten gaan van het basisinkomen. Men kan echter ook carrière maken in verantwoordelijkheid door de maatschappelijke basis te overstijgen in ondernemerschap, bestuurlijke functies, cocreatieve samenwerking of kennisontwikkeling en deling. Het verdelen van waardecreatie is een hele andere manier van leven dan dat wat we hebben gecreëerd op basis van schulden en waardevernietiging. Er ontstaat een circulaire economie. Deze passen we in bescheiden kringen al toe in Eindhoven, zoals in AiREAS, maar kan veel meer gestructureerd, met de betrokkenheid van het hele gebied (Sustainocratie). Zo willen we met AiREAS munten mensen belonen die bijdragen aan het cocreëren van de gezonde stad en hen met die munten lokale privileges geven die hun verantwoordelijkheid-zin beantwoordt met erkenning.
De transformatieve omslag kan parallel lopen
De twee verschillende maatschappij modellen en economische systemen staan hier samengevoegd in een tekening dat de basis kan vormen van een cultuuromslag die vanuit Nederland de wereld in kan waaieren.
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
De STIR avondcolleges zijn toegankelijk voor iedereen die belangstelling heeft voor de visie en technieken van de verduurzaming van de menselijke maatschappij en bijbehorende ingrijpende transities. Stichting STIR (Stad van Morgen) hanteert het harmoniserende principe van Sustainocratie, zoals toegepast in AiREAS, FRE2SH, SAFE en deze academy zelf waarin de vele resultaten en inzichten worden geborgen en gedeeld met de wereld. Daarnaast laten wij ons graag inspireren door initiatieven en inzichten van anderen uit onze geschiedenis en de hele wereld.
Onder het tabje van de Academy treft u allerlei sessies die wij de afgelopen jaren hebben georganiseerd. De huidige reeks avondcolleges wordt uitgevoerd in Fontys te Eindhoven. De colleges starten om 19:00 en eindigen om 21:30. Stad van Morgen oprichter en grondlegger Sustainocratie, Jean-Paul Close is inhoudelijke verantwoordelijk en nodigt regelmatig gastdocenten uit om te inspireren. Nicolette Meeder is de gastvrouwe die de gang van zaken coördineert.
De data voor de komende colleges zijn:
Dinsdag 3 februari: Antroposofie en Sustainocratie met Henk Verboom
Woensdag 18 maart: vervangen door 1e HUB “het nieuwe ondernemen” sessie op 25 maart
Dinsdag 31 maart: hooggevoeligheid
Woensdag 15 april: multicultureel
Woensdag 29 april:
Dinsdag 20 mei
Dinsdag 2 juni
Woensdag 17 juni
Dinsdag 7 juli
Woensdag 22 juli
Wilt u uitnodigingen ontvangen?
Mail dan even naar;
Nicolette.meeder@stadvanmorgen.com
Hoe kan men een situatie van crisis, depressie of chaos ten goede keren door verandering van perspectief? Veel mensen en bestuurders voelen zich gebonden aan allerlei zaken die in de loop der tijd zijn ontstaan. Die “verplichtingen” blijven ook bestaan als er een crisis ontstaat en lijken de problemen alleen maar erger te maken of oplossingen in de weg te staan. Dat geldt voor de individu, een bedrijf, een stad en ook heel een land of regio. Door bewust om te gaan met perspectiefen perceptie kan de situatie volledig veranderen. De Stad van Morgen past dit structureel toe o.a. samen met bestuurders van complexe organisaties maar ook met individuele mensen die in de knel zijn gekomen en even zelf geen uitweg weten te vinden.
Jean-Paul Close legt aan de hand van oefeningen en voorbeelden uit hoe men crisis overbruggend te werk kan gaan en hoe externe organisaties zoals de initiatieven van Stad van Morgen als overbruggende katalysator werken.
STIR avondcollege: toegankelijk voor iedereen.
Kosten: 5€ leden, 10€ niet leden of 1 AiREAS munt.
Deze blogreeks van 20 wordt u aangeboden door Jean-Paul Close ter onderbouwing van het bewustwordingsproces van een maatschappelijke transformatie die de tijd waarin we leven uniek maakt in de geschiedenis van de mens.
Blog 17: Harmonie
Toen ik met mijn persoonlijke missie begon, al ruim voordat ik Stad van Morgen startte in 2009, dacht ik dat harmonieeen evolutionair terugkerend doel was. Telkens als we harmonie hadden bereikt dan nam hebzucht het over en begon de cyclus opnieuw via groei, chaos en aanpassing. Ik plaatste de huidige maatschappij al in 2005 op het randje van de afgrond en mijzelf aan de andere kant (die van bewustwording en aanpassing). Ik had mijn persoonlijke dosis crisis en chaos al gehad en zag mijzelf als voorloper van wat er ging komen voor het collectief, een onoverkomelijk feit dat zich aantoonbaar vele malen had herhaald in onze geschiedenis en het lot van de mens en samenleving bepaalt in cyclische processen.
Het leven bestaat uit de energieke interactie tussen materie en bewustzijn
Nu, 10 jaar later, denk ik daar anders over, mede dankzij de enorme ervaring die ik sindsdien heb opgebouwd door met de menselijke complexiteit te experimenteren. De cyclus is een te beperkte benadering en heeft betrekking op een enkele persoon, een enkel organisme, een enkel samenlevingsmodel (gebaseerd op gebrek aan zelfbewustzijn), een natuurlijk verloop tussen leven, groei, dood en vernieuwing. Het moderne zelfbewustzijn is in staat de evolutionaire cyclus op een bepaald moment te doorbreken en naar eigen hand te zetten. Harmonie wordt dan geen doel maar een keuze. In plaats van ons de cyclus te laten overkomen (eerst doen, consequenties aanvaarden en dan leren zijn door reflectie) leren wij omgaan met de hele cyclus vanuit een nieuw perspectief en context dat de eenzijdigheid van de mens overstijgt . Nu doen we dat nog maatschappelijk vanuit het perspectief “groei economie” waarin we ons allemaal afhankelijk hebben gemaakt van het concept “geld” hetgeen ons een vertekend beeld heeft gegeven van de werkelijkheid en onze situatie daarin. Als we het perspectief “harmonie”, of liever gezegd “samenhang” of “symbiose” (een woord waarin wederkerigheid een plek krijgt), kiezen dan verandert onze perceptie van onze wereld en ook ons gedrag en de keuzes die we maken, inclusief eventueel onze relatie met middelen, zoals geld, technologie en kennis maar ook “de natuur”, grondstoffen en menselijke relaties. Waar het in de context van “geld” gaat om zelfbewust overleven, draait het in de context van “symbiose” om zelfbewust leven.
Zo’n punt is een keuze.
Voorbeeld: Als ik zelfbewust “economisch groei” kies dan word ik misschien een soort Bill Gates die middelen vergaarde in een speculatieve groeimarkt en een deel van de winst teruggeeft aan armoede in de wereld waar hijzelf aan heeft bijgedragen. De groei wordt veroorzaakt door op een concrete, zelfzuchtige manier om te gaan met de omgeving. We proberen de omgeving naar onze hand te zetten. Microsoft heeft veel van haar succes daaraan te danken. Ryanair van Michael O’Leary doet dat ook en kijk hoe ze gegroeid is. Net als Apple destijds van wijlen Steve Jobs.
In deze groei economie leren we een gevoel aanvaarden uit angst om alles kwijt te raken, hetgeen ons motiveert innovatie toe te passen vanuit marketingtechnisch eigenbelang en op groei te focussen uit angst voor verval. We manipuleren onze omgeving vanuit dit gefragmenteerde groeibelang zoals een zwerm sprinkhanen dat doet als ze op plundertocht gaat. Groei is het belangrijkste omdat winst daaruit voortvloeit. We zijn ons niet bewust van de schade die we in het proces berokkenen, het interesseert ons ook niet omdat het buiten ons belevingsveld ligt. In de biodiversiteit van economische groei zijn alle ondernemers “preditors”. Dit Engelse woord geeft bij een uitgebreider gevoel dan alleen de Nederlandse vertaling van “jager”. Het is niets ontziende moordenaar die niet alleen jaagt om te overleven maar ook om mogelijke concurrentie uit de weg te ruimen. Het gaat om heerschappij en dat is nooit harmonieus. Het eindigt ook altijd (op termijn) in chaos.
Harmonie is anders
Als ik echter “harmonie” kies dan kijk ik naar groei als risico en verandering als kans, met samenhang als motivatie. In plaats van te zoeken naar meer zoek ik naar samenhang herstellende innovaties. Ik word bewust van de manier waarop harmonie steeds onder druk staat maar ook wordt veroorzaakt door veranderingen vanuit de groei van de één, chaos van de ander en bewustwording in de omgeving. In feite zien we harmonie en chaos als uitersten die elkaar aanvullen. En we zien groei en verandering als verbindende krachten die het harmonieuze aspect van de evolutie vult met de cyclische beweging. Staande op het punt van harmonie of samenhang is er geen angst meer maar een open mind over het zorgen voor harmonie zonder iets ook maar in stand te willen houden. Groei, chaos en bewustwording doet zijn werk toch, met samenhang als resultaat. Hoe ga je daar als zelf bewust mens mee om? Hoe houd ik mijzelf, mijn stad, mijn community in stand in een harmonieuze context? Het gaat niet om groei, noch concurrentie maar om samenhang vanuit welzijn. Dan is samenhang niet alleen meer menselijk maar te plaatsen in de grotere context van onze natuurlijke omgeving waar we onze levensbronnen in symbiotische vorm uitwisselen.
Om dat te beantwoorden kijken we niet naar de hebzucht van materialisme en blokkerende macht maar naar bewustwording en menselijkheid in de universele context van evolutionaire duurzaamheid. We komen dan op de Sustainocratische kernwaarden van gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en voedsel (inclusief drinkwater). Als deze door hebzuchtige groei of crisis ter discussie komt te staan dan verstoort het onze biodiversiteit en samenhang waardoor het tot innovatieve maatregelen komt vanuit intrinsieke motivatie en aanpassingsdrang. De cyclus wordt doorlopen door de fragmenten maar niet het Geheel. Als men vanuit het geheel redeneert is verandering een constante en samenhang altijd een levendige uitdaging door uitdagende betrokkenheid en aanpassingsvermogen van de delen. Ondernemerschap mag zich plaatsen in groei vanuit een gefragmenteerd belang maar een maatschappij niet. Een maatschappij dient symbiotisch te zijn ten opzichte van haar omgeving. In de eenzijdigheid van een speculatieve economie is dat niet mogelijk. Daar dient minstens de transformatie economie aan toegevoegd te worden zoals wij dat doen in AiREAS, SAFE en alle andere cocreatie initiatieven van de Stad van Morgen gebaseerd op multidisciplinaire harmonie.
Sustainocratie
Redeneren vanuit het geheel kunnen de vertegenwoordigers van de gefragmenteerde belangen niet. Als mens misschien wel, zeker als hun hoger zelfbewustzijn wordt aangesproken vanuit ethiek en verantwoordelijkheid, maar als professional minder door dienstbaarheid aan het eenzijdige, gefragmenteerde belang. Zij hebben professionele oogkleppen op. Pas als men in een situatie komt waarin mens zich plaatst in de context en de eigen toegevoegde waarde of belemmering ontdekt in de stabiliteit van symbiose, dan pas is men ook in staat een transitie of transformatie proces vorm te geven door het leiderschap in zichzelf aan te spreken. Daarom is het belangrijk dat elk gefragmenteerd belang uit eigenbelang betrokken blijft bij het geheel door eraan deel te nemen vanuit eigen innovatie zin.
Deelname aan Sustainocratie voegt waarde toe aan de democratie
In een maatschappelijk initiatief zoals AiREAS, dat werkt aan een holistische benadering van gebiedsontwikkeling met de mens in optimale leefbaarheid relatie tot haar omgeving, is de tafelvoorzitter daarom altijd een Sustainocraat die het geheel overziet en de deelnemers helpt in het bewustwording en transitieproces waarin nieuwe groei-impulsen voortkomen door zelfbewuste investering in harmonie. Paradoxaal zal de waardecreatie die daarna in groei terecht komt op termijn ook weer leiden tot onbalans als de lijn van hebzucht de symbiose verstoort en het mechanisme van correctie in wordt gezet via leiderschap. Zelfbewustzijn door deelname zorgt voor eigen potentiële continuïteit door proactieve innovatie en zelfvernieuwing. Als men niet deelneemt laat men zich verrassen op termijn door de eindigheid van groei en de innovatiekrachten van anderen met chaos en faillissement tot gevolg.
regionaal en landelijk kan samen opgebouwd worden
Het nieuwe Nederland en Europa
De handicap waarin we nu leven is dat we een maatschappelijke bestuurlijke werkelijkheid hebben opgebouwd rondom economische groei. Dat plaatst ons permanent tussen de wens van oude samenhang en de door onszelf gecreëerde chaos die door de niet bestaande oneindigheid van groei wordt veroorzaakt. Onze maatschappijen zijn daardoor gevoelloos, materialistisch en onnatuurlijk waardoor we ons zelfbewustzijn kwijtraken en geconfronteerd worden met uitingen van verval die ons keer op keer en met steeds sterkere dreigingen verrassen. We proberen het verval tegen te gaan door kapitaalinjecties die uiteindelijk het natuurlijke spanningsveld alleen maar groter maken omdat we geen rekening houden met de natuur, niet van de mens noch van de omgeving.
Het nieuwe Nederland en Europa is daarom niet gebaseerd op groei,noch speculatieve economie maar symbiose vanuit waardecreatie. Wij laten het geld los als maatstaf en ontwikkelen een maatstaf van welzijn en samenhang. Sustainocratie geeft daartoe een voorzet door onze belangen te toetsen aan de 5 kernverantwoordelijkheden binnen een symbiotisch geheel: voeding (incl water), gezondheid, veiligheid(incl huisvesting, warmte), samen-redzaamheid en zelfbewustzijn. Dat proces begint bij de mens zelf. We zijn geïndoctrineerd door overheid (groei economie) en banken (schulden economie) dat geld en afhankelijkheid regeert en al het andere blokkeert.
De blokkerende macht zuigt de oude harmonie én armoede leeg met dwang
We dienen onszelf te overtuigen dat in een gezin en persoon harmonie voortkomt uit een symbiotische relatie met de omgeving en we deze zelfbewust aan kunnen pakken door ons minder afhankelijk op te stellen van geld en systeem en meer werken aan onze eigen waardecreatie (zelf en samen-redzaamheid). Daarom zien we dat de transitie die gaande is zich voltrekt bij pioniers in straten, wijken en stadsdelen eerst en langzaam overgenomen wordt door de bestuurders van deze communities. Door de inzet van de Stad van Morgen bijvoorbeeld is “gezonde stad” overgenomen in het coalitie akkoord van Eindhoven.
Er ontstaat tijdelijk een tweedelig in de landscultuur waarin nog voor een belangrijk deel wordt aangestuurd op economische groei door verzuilde machtige belangen in de hogere, ongevoelige regionen van het beleid. Maar onderop (paradoxaal bovenop in de het bewustzijnsmodel van ethiek, waardoor we praten over de kanteling en volledige omslag van onze maatschappij) ontstaat een nieuwe maatschappelijke inkleuring die opzoek is naar borging met bestuurlijke faciliterende steun.
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
Hierdoor verliest de oude, overheersende cultuur haar maatschappelijk en bestaansrechtelijke fundament (dat ze overigens op onmenselijke manier tracht te handhaven met belastingdruk, solidariteitswetgeving rond geld in plaats van menselijkheid, incassobeleid, een rechtstaat die eigen onrecht niet ter discussie stelt, enz). Het nieuwe leiderschap ontwikkelt zich van onderop en stapsgewijs neemt het ook de hogere treden in beslag door de introductie van een nieuwe cultuur en structuur. De keuzes voor het nieuwe Nederland en Europa zijn gemaakt, de precedenten zijn zichtbaar, niet alleen in Sustainocratie maar ook in vele andere cocreatie initiatieven die geen eigen theoretisch kader hebben gedefinieerd waar wel op een natuurlijke wijze erop uit zijn gekomen.
De natuur vindt altijd wel een weg door beton. Zo werkt het bewustzijn ook ten opzichte van macht.
Dit plaatje laat het mooi zien in zelfbewuste openbaring. Zoals ikzelf pleeg te zeggen “we bewonderen de bloem voor haar ongekende schoonheid omdat we denken dat het nieuw is tot we beseffen dat het zaad allang verborgen zat onder de lelijke betonnen plaat die wij er zelf overheen hadden geplaatst en een er een uitweg doorheen wist te vinden, zoals het leven betaamd”.
Het zaad van zelfbewustzijn breekt door de betonnen muur van angst
Stad van Morgen, harmonie gedreven waardecreatie processen:
AiREAS: gezonde stad via luchtkwaliteit, volksgezondheid en gebiedsdynamiek
SAFE: chaos overbrugging van mensen en instanties die stranden in groei en de weg eruit niet kunnen vinden
FRE2SH: regionale zelfredzaamheid en productiviteit. Consumptie en productie weer bij elkaar brengen
STIR Academy: internationale uitwisseling van inspiratie, best practice and bewustwordingsprocessen. Borging van waardecreatie en kennisontwikkeling voor wereldwijde uitvergroting.
Stad van Morgen 