Life forms in nature are healthy by definition. Unhealthy ones disappear to make room for a new cycle of healthy life. If human organizations, societies, governance and economies accept unhealthy pollution we destroy ourselves. A new governance appears based on awareness of core human values to sustain our species and living surroundings. It a new democracy called Sustainocracy. Old structures collaps as new, better ones grows. Sustainocracy exists through new age ventures like AiREAS, FRE2SH, COS3I and STIR learning cooperation.
Hoe kan men een situatie van crisis, depressie of chaos ten goede keren door verandering van perspectief? Veel mensen en bestuurders voelen zich gebonden aan allerlei zaken die in de loop der tijd zijn ontstaan. Die “verplichtingen” blijven ook bestaan als er een crisis ontstaat en lijken de problemen alleen maar erger te maken of oplossingen in de weg te staan. Dat geldt voor de individu, een bedrijf, een stad en ook heel een land of regio. Door bewust om te gaan met perspectiefen perceptie kan de situatie volledig veranderen. De Stad van Morgen past dit structureel toe o.a. samen met bestuurders van complexe organisaties maar ook met individuele mensen die in de knel zijn gekomen en even zelf geen uitweg weten te vinden.
Jean-Paul Close legt aan de hand van oefeningen en voorbeelden uit hoe men crisis overbruggend te werk kan gaan en hoe externe organisaties zoals de initiatieven van Stad van Morgen als overbruggende katalysator werken.
STIR avondcollege: toegankelijk voor iedereen.
Kosten: 5€ leden, 10€ niet leden of 1 AiREAS munt.
Deze blogreeks van 20 wordt u aangeboden door Jean-Paul Close ter onderbouwing van het bewustwordingsproces van een maatschappelijke transformatie die de tijd waarin we leven uniek maakt in de geschiedenis van de mens.
Blog 17: Harmonie
Toen ik met mijn persoonlijke missie begon, al ruim voordat ik Stad van Morgen startte in 2009, dacht ik dat harmonieeen evolutionair terugkerend doel was. Telkens als we harmonie hadden bereikt dan nam hebzucht het over en begon de cyclus opnieuw via groei, chaos en aanpassing. Ik plaatste de huidige maatschappij al in 2005 op het randje van de afgrond en mijzelf aan de andere kant (die van bewustwording en aanpassing). Ik had mijn persoonlijke dosis crisis en chaos al gehad en zag mijzelf als voorloper van wat er ging komen voor het collectief, een onoverkomelijk feit dat zich aantoonbaar vele malen had herhaald in onze geschiedenis en het lot van de mens en samenleving bepaalt in cyclische processen.
Het leven bestaat uit de energieke interactie tussen materie en bewustzijn
Nu, 10 jaar later, denk ik daar anders over, mede dankzij de enorme ervaring die ik sindsdien heb opgebouwd door met de menselijke complexiteit te experimenteren. De cyclus is een te beperkte benadering en heeft betrekking op een enkele persoon, een enkel organisme, een enkel samenlevingsmodel (gebaseerd op gebrek aan zelfbewustzijn), een natuurlijk verloop tussen leven, groei, dood en vernieuwing. Het moderne zelfbewustzijn is in staat de evolutionaire cyclus op een bepaald moment te doorbreken en naar eigen hand te zetten. Harmonie wordt dan geen doel maar een keuze. In plaats van ons de cyclus te laten overkomen (eerst doen, consequenties aanvaarden en dan leren zijn door reflectie) leren wij omgaan met de hele cyclus vanuit een nieuw perspectief en context dat de eenzijdigheid van de mens overstijgt . Nu doen we dat nog maatschappelijk vanuit het perspectief “groei economie” waarin we ons allemaal afhankelijk hebben gemaakt van het concept “geld” hetgeen ons een vertekend beeld heeft gegeven van de werkelijkheid en onze situatie daarin. Als we het perspectief “harmonie”, of liever gezegd “samenhang” of “symbiose” (een woord waarin wederkerigheid een plek krijgt), kiezen dan verandert onze perceptie van onze wereld en ook ons gedrag en de keuzes die we maken, inclusief eventueel onze relatie met middelen, zoals geld, technologie en kennis maar ook “de natuur”, grondstoffen en menselijke relaties. Waar het in de context van “geld” gaat om zelfbewust overleven, draait het in de context van “symbiose” om zelfbewust leven.
Zo’n punt is een keuze.
Voorbeeld: Als ik zelfbewust “economisch groei” kies dan word ik misschien een soort Bill Gates die middelen vergaarde in een speculatieve groeimarkt en een deel van de winst teruggeeft aan armoede in de wereld waar hijzelf aan heeft bijgedragen. De groei wordt veroorzaakt door op een concrete, zelfzuchtige manier om te gaan met de omgeving. We proberen de omgeving naar onze hand te zetten. Microsoft heeft veel van haar succes daaraan te danken. Ryanair van Michael O’Leary doet dat ook en kijk hoe ze gegroeid is. Net als Apple destijds van wijlen Steve Jobs.
In deze groei economie leren we een gevoel aanvaarden uit angst om alles kwijt te raken, hetgeen ons motiveert innovatie toe te passen vanuit marketingtechnisch eigenbelang en op groei te focussen uit angst voor verval. We manipuleren onze omgeving vanuit dit gefragmenteerde groeibelang zoals een zwerm sprinkhanen dat doet als ze op plundertocht gaat. Groei is het belangrijkste omdat winst daaruit voortvloeit. We zijn ons niet bewust van de schade die we in het proces berokkenen, het interesseert ons ook niet omdat het buiten ons belevingsveld ligt. In de biodiversiteit van economische groei zijn alle ondernemers “preditors”. Dit Engelse woord geeft bij een uitgebreider gevoel dan alleen de Nederlandse vertaling van “jager”. Het is niets ontziende moordenaar die niet alleen jaagt om te overleven maar ook om mogelijke concurrentie uit de weg te ruimen. Het gaat om heerschappij en dat is nooit harmonieus. Het eindigt ook altijd (op termijn) in chaos.
Harmonie is anders
Als ik echter “harmonie” kies dan kijk ik naar groei als risico en verandering als kans, met samenhang als motivatie. In plaats van te zoeken naar meer zoek ik naar samenhang herstellende innovaties. Ik word bewust van de manier waarop harmonie steeds onder druk staat maar ook wordt veroorzaakt door veranderingen vanuit de groei van de één, chaos van de ander en bewustwording in de omgeving. In feite zien we harmonie en chaos als uitersten die elkaar aanvullen. En we zien groei en verandering als verbindende krachten die het harmonieuze aspect van de evolutie vult met de cyclische beweging. Staande op het punt van harmonie of samenhang is er geen angst meer maar een open mind over het zorgen voor harmonie zonder iets ook maar in stand te willen houden. Groei, chaos en bewustwording doet zijn werk toch, met samenhang als resultaat. Hoe ga je daar als zelf bewust mens mee om? Hoe houd ik mijzelf, mijn stad, mijn community in stand in een harmonieuze context? Het gaat niet om groei, noch concurrentie maar om samenhang vanuit welzijn. Dan is samenhang niet alleen meer menselijk maar te plaatsen in de grotere context van onze natuurlijke omgeving waar we onze levensbronnen in symbiotische vorm uitwisselen.
Om dat te beantwoorden kijken we niet naar de hebzucht van materialisme en blokkerende macht maar naar bewustwording en menselijkheid in de universele context van evolutionaire duurzaamheid. We komen dan op de Sustainocratische kernwaarden van gezondheid, veiligheid, samenredzaamheid, bewustwording en voedsel (inclusief drinkwater). Als deze door hebzuchtige groei of crisis ter discussie komt te staan dan verstoort het onze biodiversiteit en samenhang waardoor het tot innovatieve maatregelen komt vanuit intrinsieke motivatie en aanpassingsdrang. De cyclus wordt doorlopen door de fragmenten maar niet het Geheel. Als men vanuit het geheel redeneert is verandering een constante en samenhang altijd een levendige uitdaging door uitdagende betrokkenheid en aanpassingsvermogen van de delen. Ondernemerschap mag zich plaatsen in groei vanuit een gefragmenteerd belang maar een maatschappij niet. Een maatschappij dient symbiotisch te zijn ten opzichte van haar omgeving. In de eenzijdigheid van een speculatieve economie is dat niet mogelijk. Daar dient minstens de transformatie economie aan toegevoegd te worden zoals wij dat doen in AiREAS, SAFE en alle andere cocreatie initiatieven van de Stad van Morgen gebaseerd op multidisciplinaire harmonie.
Sustainocratie
Redeneren vanuit het geheel kunnen de vertegenwoordigers van de gefragmenteerde belangen niet. Als mens misschien wel, zeker als hun hoger zelfbewustzijn wordt aangesproken vanuit ethiek en verantwoordelijkheid, maar als professional minder door dienstbaarheid aan het eenzijdige, gefragmenteerde belang. Zij hebben professionele oogkleppen op. Pas als men in een situatie komt waarin mens zich plaatst in de context en de eigen toegevoegde waarde of belemmering ontdekt in de stabiliteit van symbiose, dan pas is men ook in staat een transitie of transformatie proces vorm te geven door het leiderschap in zichzelf aan te spreken. Daarom is het belangrijk dat elk gefragmenteerd belang uit eigenbelang betrokken blijft bij het geheel door eraan deel te nemen vanuit eigen innovatie zin.
Deelname aan Sustainocratie voegt waarde toe aan de democratie
In een maatschappelijk initiatief zoals AiREAS, dat werkt aan een holistische benadering van gebiedsontwikkeling met de mens in optimale leefbaarheid relatie tot haar omgeving, is de tafelvoorzitter daarom altijd een Sustainocraat die het geheel overziet en de deelnemers helpt in het bewustwording en transitieproces waarin nieuwe groei-impulsen voortkomen door zelfbewuste investering in harmonie. Paradoxaal zal de waardecreatie die daarna in groei terecht komt op termijn ook weer leiden tot onbalans als de lijn van hebzucht de symbiose verstoort en het mechanisme van correctie in wordt gezet via leiderschap. Zelfbewustzijn door deelname zorgt voor eigen potentiële continuïteit door proactieve innovatie en zelfvernieuwing. Als men niet deelneemt laat men zich verrassen op termijn door de eindigheid van groei en de innovatiekrachten van anderen met chaos en faillissement tot gevolg.
regionaal en landelijk kan samen opgebouwd worden
Het nieuwe Nederland en Europa
De handicap waarin we nu leven is dat we een maatschappelijke bestuurlijke werkelijkheid hebben opgebouwd rondom economische groei. Dat plaatst ons permanent tussen de wens van oude samenhang en de door onszelf gecreëerde chaos die door de niet bestaande oneindigheid van groei wordt veroorzaakt. Onze maatschappijen zijn daardoor gevoelloos, materialistisch en onnatuurlijk waardoor we ons zelfbewustzijn kwijtraken en geconfronteerd worden met uitingen van verval die ons keer op keer en met steeds sterkere dreigingen verrassen. We proberen het verval tegen te gaan door kapitaalinjecties die uiteindelijk het natuurlijke spanningsveld alleen maar groter maken omdat we geen rekening houden met de natuur, niet van de mens noch van de omgeving.
Het nieuwe Nederland en Europa is daarom niet gebaseerd op groei,noch speculatieve economie maar symbiose vanuit waardecreatie. Wij laten het geld los als maatstaf en ontwikkelen een maatstaf van welzijn en samenhang. Sustainocratie geeft daartoe een voorzet door onze belangen te toetsen aan de 5 kernverantwoordelijkheden binnen een symbiotisch geheel: voeding (incl water), gezondheid, veiligheid(incl huisvesting, warmte), samen-redzaamheid en zelfbewustzijn. Dat proces begint bij de mens zelf. We zijn geïndoctrineerd door overheid (groei economie) en banken (schulden economie) dat geld en afhankelijkheid regeert en al het andere blokkeert.
De blokkerende macht zuigt de oude harmonie én armoede leeg met dwang
We dienen onszelf te overtuigen dat in een gezin en persoon harmonie voortkomt uit een symbiotische relatie met de omgeving en we deze zelfbewust aan kunnen pakken door ons minder afhankelijk op te stellen van geld en systeem en meer werken aan onze eigen waardecreatie (zelf en samen-redzaamheid). Daarom zien we dat de transitie die gaande is zich voltrekt bij pioniers in straten, wijken en stadsdelen eerst en langzaam overgenomen wordt door de bestuurders van deze communities. Door de inzet van de Stad van Morgen bijvoorbeeld is “gezonde stad” overgenomen in het coalitie akkoord van Eindhoven.
Er ontstaat tijdelijk een tweedelig in de landscultuur waarin nog voor een belangrijk deel wordt aangestuurd op economische groei door verzuilde machtige belangen in de hogere, ongevoelige regionen van het beleid. Maar onderop (paradoxaal bovenop in de het bewustzijnsmodel van ethiek, waardoor we praten over de kanteling en volledige omslag van onze maatschappij) ontstaat een nieuwe maatschappelijke inkleuring die opzoek is naar borging met bestuurlijke faciliterende steun.
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
Hierdoor verliest de oude, overheersende cultuur haar maatschappelijk en bestaansrechtelijke fundament (dat ze overigens op onmenselijke manier tracht te handhaven met belastingdruk, solidariteitswetgeving rond geld in plaats van menselijkheid, incassobeleid, een rechtstaat die eigen onrecht niet ter discussie stelt, enz). Het nieuwe leiderschap ontwikkelt zich van onderop en stapsgewijs neemt het ook de hogere treden in beslag door de introductie van een nieuwe cultuur en structuur. De keuzes voor het nieuwe Nederland en Europa zijn gemaakt, de precedenten zijn zichtbaar, niet alleen in Sustainocratie maar ook in vele andere cocreatie initiatieven die geen eigen theoretisch kader hebben gedefinieerd waar wel op een natuurlijke wijze erop uit zijn gekomen.
De natuur vindt altijd wel een weg door beton. Zo werkt het bewustzijn ook ten opzichte van macht.
Dit plaatje laat het mooi zien in zelfbewuste openbaring. Zoals ikzelf pleeg te zeggen “we bewonderen de bloem voor haar ongekende schoonheid omdat we denken dat het nieuw is tot we beseffen dat het zaad allang verborgen zat onder de lelijke betonnen plaat die wij er zelf overheen hadden geplaatst en een er een uitweg doorheen wist te vinden, zoals het leven betaamd”.
Het zaad van zelfbewustzijn breekt door de betonnen muur van angst
Stad van Morgen, harmonie gedreven waardecreatie processen:
AiREAS: gezonde stad via luchtkwaliteit, volksgezondheid en gebiedsdynamiek
SAFE: chaos overbrugging van mensen en instanties die stranden in groei en de weg eruit niet kunnen vinden
FRE2SH: regionale zelfredzaamheid en productiviteit. Consumptie en productie weer bij elkaar brengen
STIR Academy: internationale uitwisseling van inspiratie, best practice and bewustwordingsprocessen. Borging van waardecreatie en kennisontwikkeling voor wereldwijde uitvergroting.
Wederkerigheid is een boeiend fenomeen. In 2009 werd de Stad van Morgen (Stichting STIR) opgericht om de complexe transformatie vorm te geven die wij voor ogen hadden op integraal maatschappelijk, bedrijfskundig en ethisch menselijk niveau. Als individueel mens een bewustzijn transformatie ondergaan is al een enorme openbaring, klus en leerweg. Wanneer we dit projecteren op de helemens-heid dan hebben we het over een evolutionair proces.
AiREAS werd geboren
Na ruim 10 jaar ploeteren met mijn eigen transformatie en bijbehorende verantwoordelijkheden waren de omstandigheden (kredietcrisis en verduurzamingsgolf)in 2009 voldoende om ook de nieuwe maatschappij vorm te gaan geven. Van individu naar collectief is echter een geheel nieuw proces. In de Stad van Morgen waren we al ideologisch experimenterend uitgekomen op luchtkwaliteit en klimaatverandering om al onze transformatie gedachten van fundament te voorzien. AIREAS werd het eerste multidisciplinaire samenwerkingsverband dat het licht zag. De provinciale overheid steunde de ontwikkeling van het proof of concept proces om van ideologie over te stappen op praktische implementatie. De toegekende middelen werden gestort op de Stichting STIR. Daaruit werd de formele oprichting bekostigd van AiREAS als ook de moeite die de initiatiefnemers moesten doen om het concept uit te rollen door de juiste partners eraan te verbinden.
Het leerproces bleek een praktische scholing van de transitie zelf. In plaats van het theoretische verder te onderzoeken in de Stichting STIR deden we dat empirisch in AiREAS door te werken in de praktijk. De kennis die we opdeden hebben we geborgen in de STIR Academy van de Stad van Morgen zodat we ze ook konden gaan aanbieden aan derden. Deze STIR academie richt zich sinds 2009 met evenveel transformatieve verve op het algehele bewustwordingsproces zoals deze zich gaandeweg had geopenbaard individueel in mijzelf en daarna collectief in de Stad van Morgen vanuit de Sustainocratische visie die we hadden uitgezet. Kennis en bewustwording zelf wordt in de oude wereld gezien als economische waarde maar in de Stad van Morgen als middel om op toegepaste wijze tot waardecreatie te komen.
STIR Academy richt zich dan ook op de vermenigvuldiging van de kracht van verandering binnen de Sustainocratische werkwijze van waardecreatie en uitvergroting. Daarin zit ook een economisch component dat dankzij de ervaring opbouw in AiREAS van fundament en inhoud wordt voorzien. Het is logisch dat STIR Academy in het economische circuit een royalty uitkeert aan AiREAS waar de praktische kennis is ontstaan.
AiREAS mocht vandaag haar eerste factuur sturen naar STIR. Waardecreatie, die een keten van waardecreatie veroorzaakt en in wederkerigheid zorgt dat het proces gaande blijft en elkaar in groei blijft voeden. Dat is de essentie van de circulaire transformatie economie die we zo samen vorm hebben gegeven en zichtbaar maken met bewijs.
Volgens het CBS via Metro hebben wij ongeveer 1 miljoen banen gecreëerd in China die rechtstreeks gerelateerd zijn aan productie voor consumptie in Nederland. Tel daarbij op de banen in de logistieke sector om de spullen naar ons te krijgen dan krijgen een beeld van de kansen die we hebben als we productiviteit weer terughalen naar eigen gebied uit samenredzaamheid en milieu overwegingen. De werkloosheid verdwijnt als sneeuw voor de zon. Sustainocratie en FRE2SH
Op 17 April a.s. organiseert Stad van Morgen op verzoek van onze wereldwijde partner Andras Laszlo een dagbijeenkomst ter aankondiging van het wereldwijde spirituele platform voor uitblinkende verduurzaming.
Als locatie willen we graag de open ruimte benutten ergens in Eindhoven. We hebben dit veldje met de juiste vorm en uitstraling op het oog:
Hierbij een korte uitleg in het Engels uit de Europese toer die Laszlo maakt en begint in Budapest eind Februari.
———
GlobalVisioning.net is preparing a new global vision: a Global Spiritual Platform of Sustainable Excellence (GSPSE): this is the unique selling proposition (USP) we believe is required for us to finally emerge from the crises, thereby offering a new dream and deal, a completely new narrative.
GSPSE stands for:
> a transition to a new societal model, a new image of the human being;
a transformation towards a more balanced economic model as well as a more sustainable financing model – in which everyone benefits, and not just the wealthy;
> an alternative child-raising and educational model that re-highlights creativity, individual responsibility and enterprise of young people;
> a transition to a more balanced and humane labor market;
> the transcendence of the current obsolete and crippled power structures;
> a transition to a more authentic communication that really matters; and
> last but not least, a transformation towards positive media
It is high time that we transcend the doom-saying message of acronym tina – “there is no alternative” –, and that we literally enter a new, authentic, and sustainable era with era as the new acronym: ethically responsible action.
The world and its citizens are indeed crying out for more meaning, authenticity, integrity, warmth, compassion, true social contact – in essence for a society where people come together, where people live with one another and where they’re not predisposed and manipulated to working against one another.
——–
De dag zal doorspekt zijn met toespraken van toonaangevende personen op gebied van Spiritualiteit, Business, Economie en Ethiek. Tevens hopen wij een link te leggen met onze verantwoordelijkheden in onze leefomgeving en relatie met onze natuur door de beleving erop af te stemmen. Op de dag wordt muziek gespeeld en streekproducten gebruikt voor de catering.
Het programma volgt. Reserveer 17 April en Eindhoven alvast in uw agenda. Mocht u ideeën hebben of bij willen dragen op een of andere manier dan kunt u mailen met:
Jp@stadvanmorgen.com of
Nicolette.meeder@stadvanmorgen.com
“Chaos hoort erbij”, beargumenteer ik tijdens het STIR avondcollege terwijl ik mijn holistische totaalbeeld van de natuurlijke en menselijke complexiteit laat zien.
Over chaos heen gaan vergt loslaten en moed. Het versterkt de onze spirituele eigenwaarde en kracht
Zonder chaos ontstaan geen nieuwe inzichten, verbindingen of ruimte voor vernieuwing. Zonder chaos zou de evolutie tot stilstand komen en het leven uitsterven. Chaos is een van de fundamenten van harmonie, hoe tegenstrijdig paradoxaal dit ook moge klinken. Omgaan met chaos in de natuur is net zo normaal als het zoeken naar voedsel of paren voor vermenigvuldiging. Veel levende soorten hebben zintuiglijk zich ontwikkeld om chaos een plek te geven in het bestaan. Denk aan de manier waarop bomen hun bladeren loslaten om de lange, koude nachten van de winter te doorstaan en de stormen te overleven zonder om te vallen. Denk aan de vele soorten die leven van de chaos van andere soorten. Het verrottingsproces van een omgevallen boom biedt levensscheppende harmonie voor insecten, schimmels, bacteriën, enz. De ene zijn dood is de ander zijn brood.
In het bewustwordingsproces van de mens is chaos de motor. Pijn van chaos scherpt onze zintuigen, het maakt ons bewust, ontwikkelt onze morele zingeving en ethiek, maakt ons creatief, scheppend en vooruitstrevend. Chaos is de motor van ons spiritueel bewustwordingsproces. Chaos verschoont ons van het onhoudbare en openbaart de vernieuwing voor ons. Als we chaos risicomijdend in de weg staan dan sterft ons bestaan, komt onze creativiteit in verval en brokkelt ons bestaan af totdat een crisis de blokkade doorbreekt en ons weer aanzet tot een nieuwe cyclus. Alle problemen die de mensheid in deze tijden wereldwijd voor haar kiezen krijgt zijn te herleiden tot een neppe maatschappij die geldgroei als oneindige maatstaf heeft genomen en kunstmatig de chaos uit de weg gaat met kapitaalinjecties en manipulatie. De natuur laat zich niet permanent blokkeren en breek door zoals ook een dam of een stad verdwijnt wanneer de natuur weer de vrije hand krijgt. De grote catastrofes in de wereld zijn rechtstreeks resultaat van onze gebrekkige weerbaarheid door de natuurlijke chaos niet meer als instrument van opschonende vernieuwing te zien maar te verdoezelen achter economische groeiplaatjes.
Het is moeilijk voor mensen om het totaalplaatje te overzien en chaos te leren liefhebben zoals we ook harmonie zodanig intens waarderen dat we het hebzuchtig willen laten groeien totdat het weer in chaos uiteen barst. De meeste mensen kijken niet veel verder dan hun neus lang is en kijken vooral alleen maar achteruit omdat daar de zekerheden te vinden zijn die men ooit heeft genoten. Vooruit ziet men alleen maar niet ingevulde tijd en ruimte met chaos vaak als angstaanjagende hindernis. Aan de hand van plaatjes met recente gebeurtenissen maak ik dit duidelijk.
Vlak voor de chaos
Op de levenslijn is het moeilijk het geheel te overzien
Als we op de levenslijn vlak voor de chaos staan, zoals we recent hebben kunnen meemaken met de aanslag in Parijs en alle gevolgen ervan in de wereld, dan zien we voor ons een hoop mogelijke ellende op ons afkomen en achter ons de zekerheden die we zouden kwijtraken.
Op het punt vlak voor chaos is het logisch dat angst de diversiteit aan keuzes bepaalt
De mensen in de wereld voelen zich aangevallen in hun vrijheid (niet alleen van meningsuiting) en tonen dat via social media en massale opkomst in solidariteit betuigingen. De politici, die zelf aan de basis staan van het risicomijdende economische groeipatroon dat ingrijpende veranderingen structureel in de weg staat en enorme misstanden veroorzaakt die tot chaos leiden, verzamelen zich uit angst dat hun machtspositie ondermijnd wordt en de onrust verder escaleert dan alleen de claim voor gerechtigheid tegen laffe moorden, de vrijheid van meningsuiting of het verdedigen van respect voor geloofsuitingen. Er zijn genoeg probleemsituaties van financiële onderdrukking van voldoende explosieve aard om de politieke en materialistische despoten tot paniek te drijven. Zij kijken vooral naar manieren om hun hebzucht en eigenbelang te behouden. Snel op de foto met de massa is dan een doelbewuste keuze. Maar de massa is niet gek en doorziet al snel de verwerpelijke tactiek door de vele regeringsleiders die zich zogenaamd solidair verklaren te wijzen op hun eigen onethische, onmenselijke keuzes in hun dagelijkse activiteiten.
De moed om chaos te overstijgen
Uit het holistische plaatje is duidelijk op te maken dat chaos slechts een onderdeel is van de werkelijkheid. Op de vooravond van een chaos is men vooral risicomijdend uit angst zekerheden kwijt te raken waar men waarde aan hecht. Maar men kan ook chaos aanvaarden als vaststaand feit en zich er overheen projecteren vanuit bewustzijn en een beeld scheppen over wat men los dient te laten om een nieuwe cyclus op te starten. Dit schept een nieuwe wereld van belangen en cocreatie dat ik zo heb geprobeerd aan te tonen:
Als je jezelf plaatst op de evolutie lijn ná de chaos, wat zien je dan?
Inzoemend op dit beeld komen we hier terecht:
Achter ons zien we de chaos en voor ons de nieuwe werkelijkheid die we zelf creëren
Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan zegt menigeen. Toch is het een keuze. Chaos is een loslaat en bewustwordingsinstrument voor ons als mens en organisatie. Door het te aanvaarden en in perspectief te plaatsen kunnen we het spanningsveld opzoeken te behoud via onze management cultuur van controle en verbetering van het oude, en de leiderschap behoefte aan verandering van passie en zingeving.
Stad van Morgen hanteert dan een richtlijn voor de harmonisering van de maatschappij op basis van de definitie van duurzame menselijke vooruitgang en de vijf kernverantwoordelijkheden voor mens en maatschappij (voedsel/water, gezondheid, veiligheid, samen-redzaamheid en zelfbewustzijn). Die verantwoordelijkheden liggen soms nog erg ver in de realisatie maar de weg er naar toe is voldoende richtinggevend om de eerste positieve keuze te maken die al over de chaos heen zijn gestapt. Zo doen we dat met de uitnodiging aan iedereen, mens en instantie, om mee te doen aan AiREAS, FR2ESH, SAFE en de STIR Academy, allemaal chaos overstijgende initiatieven. Door de keuze te maken wordt men geconfronteerd met het loslaten van oude zekerheden en het opbouwen van nieuwe. Dat kan een chaos op zichzelf opleveren, zeker voor oudetijdse instellingen, maar een korte termijn stip met voldoende leiderschapsmentaliteit zorgt ervoor dat er een brug geslagen over de chaos heen wordt waar men volledig achter kan staan.
Er is moed voor nodig om het oude los te laten en het nieuwe te gaan cocreëren
De cyclus heb ik nogmaals getekend met de verschillende gemoedstoestanden waar men mee in aanraking komt, zelf en de overheersende omgevingscultuur. Zo zien we nu veel mensen die bezig zijn met het opbouwen van een nieuw leven maar tegengehouden worden door een dominant systeem dat haar eigen sterven tegen probeert te gaan. We noemen dat de wet van de tegenstellingen. Daar kan men bewust mee omgaan door rekening te houden met de positie in de cyclus van de gesprekspartners. Iemand in de fase van opbouw straalt zelfvertrouwen uit en passie terwijl iemand in de fase van het ophouden van een oude werkelijkheid juist angst en wantrouwen toont. De uitnodiging om over de chaos heen te stappen is een proces van moed, durf en inzicht waarbij het goede voorbeeld vaak overtuigend werkt.
Als men zelfbewust over chaos heen stapt dan wordt communicatie anders
Blokkerende werking machthebbers is levensgevaarlijk
Tot slot ben ik ingegaan op de blokkerende werking van machthebbers die het financiële systeem als enige werkelijkheid zien en er alles aan doen om het tegen alle natuurlijke spanningen in in stand te houden. Dit is levensgevaarlijk omdat zo elke vorm van creativiteit en vernieuwing wordt tegengewerkt die nodig is voor de ontwikkeling van de mens en mensheid. De spanningen lopen op en worden onderdrukt door kapitaalinjecties.
De blokkerende macht zuigt de oude harmonie én armoede leeg met dwang
De doorbraak komt van mensen zelf die zich groeperen achter de muur van verzet van de oude belangen. Deze hebben weliswaar de wet in de hand die ze zodanig manipuleren dat het eigenbelang gediend blijft in plaats van het gemeenschappelijke belang en de transitie. Door de nieuwe groepering ontstaat een nieuwe werkelijkheid die tijdelijk parallel in de wettelijke “illegaliteit” vertoeft maar in de spirituele kracht van ethiek en verantwoordelijkheid steeds zichtbaarder leiderschap ontwikkelt en zich zichtbaar maakt. Het spanningsveld bouwt zich op maar de nieuwe wereld zorgt tevens voor een consoliderende basis waar het loslaatproces uiteindelijk toch weer houvast krijgt, echter onder nieuwe voorwaarden van cocreatie.
Twee Nederlanden. De ene machtig en blokkerend, de andere gedreven en ethisch op een nieuw niveau
Locatie: Fontys hogeschool te Eindhoven – Rachelmolen 1
Tijd: 19:00 – 21:30 – toegankelijk voor iedereen
Onderwerp: De onvermijdelijke chaos
Introductie onderwerp:
Recent zijn we wereldwijd opgeschrikt door de laaghartige moordaanslag op het redactieteam van het Franse satirische magazine Charlie Hebdo. Het feit werd de meest gebruikte hashtag (#jesuischarlie) op Twitter en een golf van verontwaardiging ging door iedereen die vrijheid van meningsuiting hoog acht. Twitter explosie #jesuischarlie
Toch is het magazine niet vrij van kritiek door de manier waarop het zonder schroom of eigen beperking een ieder op de hak neemt met een vorm van onsubtiele schunnigheid. In feite wordt het ook gezien als vorm van agressie dat niet met kogels maar met het potlood wordt uitgevochten. Hoofden afsnijdende godsdienststrijders, moordende figuren, schandalige tekeningen, ghettos, criminaliteit, witte boorden misdaad, woekerpolissen, rente vragende financiers, armoede ontwikkeling, macht misbruik? enorme vluchtelingen groepen, oorlogen, onrust, catastrofes, het ene drama na het andere….chaos! Op kleinere schaal zien we zelfmoord, drank, drugs, megafeesten, orgies, comadrinken, het lijkt wel een ontsnappingspoging aan een zekere werkelijkheid.
Volgens het natuurlijke en menselijke complexiteit model van Jean-Paul Close is chaos onvermijdelijk. Bovenstaande is verklaarbaar en maar een tipje van de sluier. Alles komt voort uit een verkeerde positionering en maatschappelijke benadering die we sinds de jaren 70 ter harte hebben genomen en de wereld tot een menselijk drama dreigt te drijven. Hoe zit dat? Wat kunnen we eraan doen? Wat is de typische reactie van de mens? Hoe komen we er uit? Wat voor keuzes hebben we persoonlijk en collectief? SAFE positioneert zich aan de kant van cocreatie en zelf leiderschap
Chaos hoort erbij en is bewustmakend goed als je ermee om kunt gaan.
Tijdens het college gaat Jean-Paul Close in op het fenomeen en de moeilijkheid voor mens en instanties om ermee om te gaan waardoor ze zelf de chaos dreigen te vergroten. Gelukkig zijn er pioniers die wel raad weten met het fenomeen en de basis leggen voor de integrale vernieuwing. Waar staat uzelf? Vlak voor de chaos? Er middenin? Of bent u een vernieuwer?
Wat brengt de nabije toekomst? Wat kunt uzelf doen om zonder kleerscheuren de chaos te overbruggen?
Docent Jean-Paul Close
Jean-Paul is grondlegger van Sustainocratie en initiatiefnemer van de Stad van Morgen van waaruit chaos overstijgend initiatieven zoals AiREAS, FRE2SH, STIR Academy en SAFE zijn ontstaan.
Nicolette Meeder is gastvrouw en mede verantwoordelijk voor de STIR Academy als partner.
Kosten: 5€ voor Stad van Morgen partners, of 1 AiREAS munt. 10€ voor andere deelnemers.
Je eigen ervaringen zijn doorslaggevend voor bewustwording en gedragsverandering. Zo ben ik al geruime tijd bewust van de mogelijke effecten van de straling van mobiele telefoons op het menselijke lichaam. Natuurlijk laat ik mij ook beïnvloeden door de twijfels die gezaaid worden door ontkennende wetenschappers en leveranciers. Totdat er iets gebeurde dat mij persoonlijk raakt.
Pijn in schouder en borst
De pijn had een onverklaarbaar karakter. Het leek wel of mijn schouder, ribben links en borstbeen ontstoken waren. Ik kon maar moeilijk ademhalen en beweging met mijn linker arm was onmogelijk door de enorme pijn. In eerste instantie dacht ik dat het met wat pijnstillers vanzelf weg zou gaan maar na een week was het probleem onverminderd erg. Slapen kon alleen met pijnstillers want anders kon ik niet draaien in bed noch opstaan zonder te vergaan van de pijn. Irritatie botweefsel
Huisarts
Uiteindelijk besloot ik toch de huisarts te raadplegen. Na onderzoek bevestigde hij de pijnlijke irritatie van weefsel om de botten in mijn borstkas en schouder. Het komt erg vaak voor, vertelde hij, maar we weten niet waar het vandaan komt en het kan erg lang aanhouden. De enige oplossing is doorgaan met de pijnstillers.
Eenmaal thuis bleef ik onbevredigd met de diagnose. Hoe kan mijn weefsel rondom mijn botten geïrriteerd raken juist op die uitgebreide schaal. Ineens kwam ik tot inzicht dat ik recent een nieuwe mobiele telefoon had ontvangen die ik, net als altijd, in de linker borstzak van mijn hemd bewaarde. De nieuwe telefoon was uitgerust met een groot scherm en communiceert o.a. met G4 technologie. De pijn en nieuwe telefoon vertoonden chronologische overeenkomsten. Zou het aan de telefoon liggen?
Telefoon anders dragen
Onmiddellijk besloot ik om anders om te gaan met het apparaat, te beginnen met het niet meer dragen ervan in mijn borstzak. Tot mijn verbazing verminderde de pijn al snel en na enkele dagen was het grotendeels verdwenen. Af en toe vergis ik mij nog en stop bij gelegenheid automatisch de telefoon in mijn borstzak. Al snel komt de irritatie terug als gevoelige herinnering aan mijn eerdere problemen.
Welke straling uiteindelijk de boosdoener is weet ik niet maar dat het probleem door mijn telefoon wordt veroorzaakt staat bij mij buiten kijf. Vanaf nu ga ik anders om met het apparaat omdat ik vermoed dat de straling ook andere effecten zou kunnen veroorzaken die ik liever niet wil meemaken. Er is te weinig publiekelijk bekend over deze problemen en de apparatuur is te veel in gebruik om er lichtzinnig mee om te gaan.
Op 6 januari, een datum waarop de drie koningen traditie in bepaalde Christelijke gemeenschappen wordt gevierd, hielden wij bij STIR Academy een avondcollege over “tradities en de houdbaarheid ervan”.
Zwarte piet:
Aanleiding voor het college was de opeenvolging van discussies over tradities in ons land. In korte tijd kwam Zwarte Piet en het slavernij verleden van Nederland aan de orde en even later het enorm luchtvervuilende karakter van vuurwerk tijdens nieuwjaar. Waar komen tradities vandaan? Welk nut dienen ze? En hoe ontwikkelen ze zich in de tijd?
Als introductie hanteerde ik eerst een onderscheid tussen de begrippen gewoonte, ritueel en traditie.
* Gewoonte: een handeling die zich regelmatig herhaalt, bijvoorbeeld op gezette tijden eten, een stopwoord, een vaste route naar school, enz.
* Ritueel: een gewoonte waar men niet buiten denkt te kunnen.
* Traditie: ritueel dat men overdraagt van generatie tot generatie.
Op Internet vond ik een onderzoekje over de top 100 Nederlandse tradities. In dit plaatje toon ik de top 60.
Tradities in Nederland
Uit het lijstje blijkt dat als we praten over Nederlandse tradities we niet noodzakelijkerwijs refereren naar tradities die hier zijn ontstaan maar die in het multiculturele Nederland gebruikelijk zijn. Via allerlei pagina’s op Internet leren we dat de Sinterklaas traditie ook niet meteen in Nederland is ontstaan maar eerder al in de Middeleeuwen in Duitsland en Frankrijk behoorde tot een beleving die in de 12e eeuw zich introduceerde in dit land. De Sinterklaas traditie heeft zich in de loop van de tijd steeds aangepast, beïnvloed door de tijdgeest of bepaalde initiatieven van een of meerdere personen. Zo is opvallend dat de introductie van een donker getinte page als hulp van St Nicolaas voor het eerst werd geïntroduceerd in een boekje van ene Jan Schenkman in 1850. Dit personage ging een eigen leven leiden en werd door Canadese bevrijdingssoldaten net na de tweede wereldoorlog uitvergroot tot een eenmalig feest met heel veel zwarte Pieten. Dit werd daarna een traditie.
Boeiend was ook dat de goed heiligman niet uit Spanje kwam maar juist naar Spanje ging om lekkernijen te halen voor de (arme) kinderen. Ook blijkt dat 6 december geen verjaardag is maar sterfdag van de bisschop in het jaar 342. Dat het verhaal zich transformeert heeft te maken met de tijdgeest, spelende belangen, hoe het verhaal doorverteld wordt, publiekelijk wordt geaccepteerd en de plek van de maatschappij in de cyclus van menselijke complexiteit. Zo wil in deze tijd van een consumptie gedreven maatschappij en groei economie de gangbare tradities gekleurd worden door materialisme en cadeaus met een stimulans door verkoopbelangen. In tijden van armoede en ellende wil de aandacht meer gaan naar dankbaarheid en samenhorigheid.
Cyclus en type tradities
In alle fasen van de cyclus krijgen de tradities een aangepaste emotionele lading. Maar de onderliggende waarde en oorsprong blijft de rode draad. Zo blijft het (arme) kind in het Sinterklaas verhaal de rode draad net als de vrijgevigheid van geschenken aan de behoeftige jongeren.
Tijdens het college kijken we ook naar wat tradities in andere landen. Deze zijn ontstaan door gebeurtenissen of duizenden jaren van verering van seizoenen en bijbehorende menselijke belangen rond vruchtbaarheid, voedsel, angstverwerking, enz. Sommige tradities van andere gebieden zijn schokkend voor onze begrippen (bijvoorbeeld dierenleed of verminking van lichaamsdelen) terwijl ze daar als onderdeel van een cultuur worden gehandhaafd. Andere tradities komen kinderlijk naïef over bij onze Nederlandse nuchterheid. Elke traditie kleurt een volk en haar cultuur door overdracht van lokale boodschappen en belevingen.
Tradities gaan met de tijd mee
Terugkomend op ons voorbeeld van de figuur van Zwarte Piet. Deze zal zich gaandeweg aanpassen omdat niemand in deze tijd geassocieerd wil worden met slavernij ook al heeft het verhaal er geen oorsprong in. Daar komt ook bij kijken dat een bevolking geen enkele interesse heeft in een valse beschuldiging die haar tradities besmet door iemand die verschillende geschiedenislijnen manipuleert om een persoonlijke statement ten gelde te maken. Daarom zal de transitie van de traditie in fasen gaan om zeker niet geassocieerd te worden met de aanklacht maar wel met een grotere tijdgeest van vrijheid en vrijheid beleving waarin het vrolijke, dartele en vrijgevige pieten verhaal al lang een stempel heeft gedrukt. Door de discussie kan dit aspect gaan behoren tot een nieuwe traditie dat verder gaat dan het Sinterklaas verhaal en verbonden wordt met bevrijding, vrijheid, vrolijkheid en empatische vrijgevendheid. Een kleurrijke piet past mooi in dat tijdbeeld van loslaten dat overeenkomt met “de dwaas” uit de Tarot.
Buitenlandse tradities
Uit het lijstje halen we ook tradities die niet in Nederland zijn ontstaan maar wel hier worden beleefd. Sommige tradities zijn specifiek gerelateerd aan bevolkingsgroepen die naar Nederland zijn verhuisd en hun tradities hebben meegebracht (bijvoorbeeld het Suikerfeest). Andere tradities zijn geïntroduceerd door commerciële belangen (Kerstman), over komen waaien via social media (Valentijnsdag) of onze moderne reislust.
We besteden daarom ook tijd aan de oorsprong van tradities. Hierin zien we een diepgewortelde gelaagdheid die haar oorsprong vindt in de menselijke eerbiediging en benadering van de wonderen en dreigementen van het universum en de natuur. Natuurverschijnselen, catastrofes, perioden van voedseltekort, enz zorgen voor herhaling van belevingen in theatrale voorstellingen en bijeenkomsten met feestelijke of dramatische uitingen. Veel van deze voorstellingen zijn ondergebracht in religieuze stromingen die op een eigen manier omgaan met de overdracht van de boodschappen. Het gunstig stemmen van Goden of een enkele God behoort tot deze categorie.
oorsprong van tradities
Dan zien we dat landen gevormd worden met afgebakende territoria en cultuurbelevingen die afgestemd zijn op de demografische en historische context doorspekt met familietradities die soms uitgroeien tot een levenswijze in de regio. De laatste honderden jaren heeft de industrialisering en economische context de tradities zwaar beïnvloed waardoor er velen zijn verdwenen of genuanceerd in relatie tot arbeidstijd, economische doelstellingen en de boodschap van een groei-economie. Ook de ontwikkeling van wetenschappelijke inzichten heeft veel religieuze belevingen en tradities gebaseerd op natuurverschijnselen geminimaliseerd.
Conclusie
Tradities geven ons houvast met ons verleden en bieden een gemeenschapszin die de emoties raakt van het horen bij een collectief. Mensen kunnen tegelijkertijd bij verschillende groepen horen die elk andere tradities erop na houden. Tradities zijn op geen enkele manier blijvend ook in een vaste vorm maar onderhevig aan de stromingen van de tijd. Wél blijft de mens behoefte hebben aan verhalen met een boodschap die generaties lang overgedragen worden om een fundament te geven aan ethiek, moraal en verantwoordelijkheden. In die zin zijn tradities vaak zinvoller dan wetten en regels omdat ze een veel bredere insteek omvatten die niet alleen rationeel maar ook spiritueel, lichamelijk of emotioneel bijdraagt aan bewustwording. Deze tradities overleven alle cyclussen en hebben een meer blijvend karakter dan de tijdelijke belangenspelletjes die door stromingen worden geïntroduceerd. Tradities beschrijven het evolutie verhaal van ons verleden dat wij vandaag interpreteren voor de inkleuring van ons heden en toekomst. De interpretatie wordt gedaan aan de hand van de graad van ethisch bewustzijn van het moment. Dat bepaalt ook de houdbaarheid van tradities die komen en gaan al na gelang de steun en band die ze nog op weten te brengen.
Verhalen uit het verleden kleuren het heden en de toekomst
Sociale Driegeleding
Een maatschappelijke visie vanuit de Antroposofie.
Gastdocent: Henk Verboom
Introductie: Kort na de eerste wereldoorlog heeft Rudolf Steiner al een concept voor een maatschappelijke visie ontwikkeld, die als visie nog steeds van kracht is en geworteld in een integrale mens- en kosmosvisie. HenkVerboom zal dit fundament voor een nieuwe maatschappij trachten te schetsen vanuit de bredere context van de antroposofie en met een mogelijke doorkijk , naar de visie op de gezondheid vanuit de antroposofie.
Wie is Henk Verboom
Henk Verboom is bestuursvoorzitter van Stichting Mercuur. Dit gezondheidscentrum richt zich op genezing & bevorderen gezondheid voor de hele mens, naar lichaam ziel en geest. Daarnaast initieert hij antroposofische initiatieven, lezingen en verbindingen in en rond Eindhoven, zoals o.a. de samenwerking met Huize Glorieux. In dit kleinschalige woonproject krijgen de bewoners de gelegenheid om met passende zorg (en verpleging) op antroposofische basis omringd te worden.
STIR avondcollege
2x per maand nodigt Jean-Paul Close (grondlegger Stad van Morgen en Sustainocratie) samen met Nicolette Meeder (HUB verantwoordelijk STIR Academy Eindhoven en verbinding SmartCitiesEU) u uit voor een avond van reflectie rond de evolutie van de mens en grondbeginselen van een duurzaam vooruitstrevende samenleving. Vaak wordt daarbij een gastspreker uitgenodigd, soms ook artiesten of kunstenaars met een verhaal. De colleges benaderen de hedendaagse actualiteit vanuit filosofische, praktische en wetenschappelijke inzichten met een kijk op de houdbaarheid ervan.
Jean-Paul Close is visionair en, net als Steiner, grondlegger van een maatschappijmodel dat veel overeenkomsten toont maar ook verschillen. In open dialoog met Verboom gaat Close kijken wat we allemaal kunnen doen met de inzichten en wat een en ander in de weg staat.
Kosten: 5€ (of een AiREAS muntje) voor leden van Stad van Morgen initiatieven, 10€ voor niet leden.
Stad van Morgen 