De media is ook afhankelijk van het perverse politieke en economische bestuur dat ons land regeert maar ook de commerciële spinoffs zoals onze kranten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de journalistiek de politiek naar de mond praat want men is net zo afhankelijk van geld als de belastingdienst.
Prinsjesdag staat voor de deur en de gesponsorde propaganda machine draait weer op volle toeren om slecht nieuws te omhullen met positivisme. Gelukkig is de bevolking niet (meer) gek en laat zich niet meer zo gemakkelijk beïnvloeden met goed weer boodschappen in de trend van “de economie vertoont weer groei” of “de consument trekt massaal de portemonnee” en deze “juichstemming om de begroting”. Volksverlakkerij.
Economie is geen garantie meer voor welzijn nu we zien dat bijvoorbeeld de zorg uitgekleed wordt om de kas te spekken van semioverheden zoals verzekeringen die meer winst draaien dan ooit. Of de groeiende armoede en eenzaamheid die opgelost wordt door onbetaalde vrijwilligers.
De consument kan niet anders dan de portemonnee trekken want de kosten voor levensonderhoud rijzen de pan uit. Dat wil niet zeggen dat men zo gelukkig wordt van het gedwongen consumisme maar heeft veelal geen andere keus. Economie is nu eenmaal “de kunst van het creëren van tekorten en afhankelijkheden”
En die begroting? In 10 jaar tijd is de overheid begroting ver 3-voudigd. Van 100 miljard naar 300 miljard! Dat is geen feestje waard. De maatschappij is er niet aangenamer op geworden met alle belastingen, incassos, eigen risico’s en fuiken op straat. Het goede nieuws komt echt niet uit Den Haag noch de media maar zal door onszelf opgeknapt moeten worden. Bewustwording is als de zon na regenbuien. Het grote positieve aan deze hele situatie is dat Nederland door pijnverwerking leert relativeren waardoor de onzin zich tegen de onzinverstrekkers keert. De maatschappij draait om en prinsjesdag wordt een farce van een oud ritueel dat ons alleen maar bewuster maakt van het einde van een tijdperk dat worstelt met de eigen doodstrijd.
Al jaren maak ik mij hard voor de coöperatieve samenwerking tussen woningbouw corporaties en de huurders. Het is een perverse economische gedachten in de stad dat de burger een financiële melkkoe is die via de noodzaak van leefmechanismen (voedsel, wonen, zorg, onderwijs) structureel uitgemolken kan worden. Een krappe huurvoorraad en totaal gebrek aan interactie met het verhuurbedrijf zorgt voor een makke huurder die al lang blij is met een woning en vooral geen schennis gaat schoppen uit eigenbelang. Dat daarvan geprofiteerd wordt door de verhuurders is duidelijk en die houden hun deuren zo lang mogelijk gesloten voor de invloeden van hun “klanten”.
De nieuwe woning-wet zou het mogelijk moeten maken dat huurders zich in coöperatief verband verenigen voor beheer, onderhoud en voorzieningen in hun panden MET de hulp van de woningcorporaties. Lees hier meer.
Laten we er vooral veel gebruik van maken zodat we ook onze energiezaken via dezelfde gemeenschappelijke belangen tot een oplossingen kunnen brengen en de gezinskosten structureel kunnen verlagen. Ruimte is geschapen, we zijn benieuwd naar de bevindingen, de weerstand die men aantreft en vooral de goede voorbeelden die we kunnen delen met elkaar.
Er is veel gaande in onze wereld van bewustwording en bijbehorende gedragsaanpassingen. Zo heb ik al jaren geen auto meer en doe alles met de fiets en het openbaar vervoer. Als ik dan ooit eens een keer een auto nodig heb dan kan ik die lenen van familie of kennissen, of is een andere vorm van leenoptie mogelijk. Het kan ook dat ik gewoon een keer “nee” zeg wanneer het weer niet mee zit of er andere belemmeringen zijn waardoor mobiliteit moeilijker is. Dan maken we de afspraak voor een andere datum. Simpel.
Ik ben niet alleen in mijn overwegingen. De Stad van Morgen zit er vol mee en geniet zelfs van allerlei ontwikkelingen die rondom deze nieuwe maatschappelijke beleving ontstaat. Denk aan de recente Van Gogh route om waarde-gedreven ondernemerschap met elkaar te verbinden. Of de suggestie van een autoloze zondag rondom de Marathon van Eindhoven.
Ook landelijk wordt er gekeken naar de veranderende werkelijkheid en druk uitgeoefend op bestuurders die ons dienen te faciliteren met een aangepaste infrastructuur. Op 14 september start daarom Milieudefensie samen met de fietsersbond een onderzoek middels een App. Men gaat kijken hoe en waar of wanneer we ergens fietsen. Hoe meer mensen meedoen des te intenser we de vele fiets patronen kunnen zien.
Het problematische besef dat onze huidige maatschappijvorm onhoudbaar is geworden door de enorme consequenties waar we een antwoord op dienen te vinden dwingt tot een transitie zonder precedent in de geschiedenis van onze landen én de mens. Hoe heeft het zover kunnen komen en waar zit de oplossing? Daar houden we ons in de Stad van Morgen al sinds 2009 mee bezig en ikzelf al veel langer. Naast eigen werk gebruik ik graag andere bronnen van inspiratie om tot inzichten te komen. Zo kwam de katholieke kerk (de oudste hiërarchische organisatievorm ter wereld) met de 3 niveaus van een menselijke samenleving. Het blijkt interessant om die in de transitie context te plaatsen.
De situatie die we kennen is deze:
De tekening toont een gelaagde samenleving waarin de bevolking (motivatieniveau) overvleugeld wordt door de sturende laag. De hoogste laag, die van de bewustwording en reflectie, wordt door de bestuurlijke laag geblokkeerd voor “het volk”. Bestuurders bepalen hoe we onderwijs krijgen, wat er betaald wordt met ons belastinggeld, hoe we het nieuws voorgeschoteld krijgen, maar ook hoe en met welke dynamiek we omgaan met de grote uitdagingen van deze tijd, enz. Deze laag wordt echter met name door korte termijn economische en politieke belangen aangestuurd. Ethiek wordt getoetst aan de belangen van die middenlaag waardoor de prioriteiten vaak evenredig worden afgestemd, niet proactief en innovatief maar kostbaar afwachtend en reactief, met alle huidige gevolgen van dien.
We zijn er echter allemaal over eens dat deze vorm van blokkerende, sturende tussenlaag het maatschappijbelang niet meer dient wegens de enorme consequenties (zie grijze wolk) waar het amper tot geen antwoord op heeft, vooral omdat het mede veroorzaker is ervan. Lang heeft men de issues nog kunnen verdoezelen door de belastingdruk en bureaucratie te verhogen of de consequenties uit machtsbelang te ontkennen maar uiteindelijk blijkt dat onhoudbaar. Zelfs bestuurders beseffen nu dat meegaan in ingrijpende verandering betere resultaten oplevert dan het blokkeren ervan. In verschillende gebieden (zoals de stad Eindhoven en Provincie Noord Brabant) zien we dat de bestuurders een stapje opzij doen, hun machtspositie opheffen om met autoriteit open te gaan staan voor een brede dialoog en innovatieve samenwerking. Hierbij staat ook het functioneren van de bestuurslaag zelf ter discussie. Zoiets doe je niet zelf maar samen met de andere maatschappelijke actoren die met elkaar duidelijke richtlijnen formuleren die voortkomen uit een nieuw maatschappijproces.
Het nieuwe plaatje ziet er dan zo uit.
In plaats van een hiërarchie ontstaat een proces-gedreven cocreatie, een samenwerking, waarbij het motivatieniveau (de mensen in de maatschappij) structureel betrokken wordt bij de grote ethische vraagstukken (het overwegingsniveau). In feite wordt de maatschappij opengebroken doordat de dogma’s een stap opzij doen en ruimte creëert voor integrale vernieuwing gebaseerd op bewustwording, empathie en cocreatie (bijvoorbeeld “de nieuw faciliterende overheid” en “nieuwe waarde-systemen in plaats van bank-schuld-dominantie”).
Stad van Morgen is mede aanjager van dit proces door al sinds onze oprichting in de “ongedefinieerde” ruimte, die in het midden ontstaat, te gaan staan en een onafhankelijke uitnodigende én verbindende rol te gaan spelen tussen de 3 niveaus die elkaar nu open en transparant beïnvloeden. Alle niveaus worden zo ineens op een geheel andere manier met elkaar gerelateerd dan in de hiërarchie van voorheen. Daar moet iedereen aan wennen, juist omdat de verhoudingen van autoriteit zich anders manifesteren dan toen er sprake was van macht. Niemand is meer de baas, iedereen heeft een vorm van autoriteit. De grote wereldwijde en lokale uitdagingen zijn nu sturend en ieder (groot of klein) draagt zijn/haar steentje bij op basis van inzet en gelijkwaardigheid.
Van lokaal naar wereldwijd
In Eindhoven hebben we deze ervaringen al sinds 2009 op kunnen bouwen, onder andere met de coöperaties AiREAS en STIR Academy. We hebben de cyclus al een keer geheel doorlopen waarbij elke deelnemer, inclusief de oude sturende organen, integraal veranderingen hebben doorgemaakt door ze onderling en met een hoger doel af te stemmen. Dit is een enorm precedent dat we nu ook gedocumenteerd wereldwijd naar buiten brengen.
Ondertussen is de Katholieke Kerk, met de charismatische en visionaire Paus Franciscus, de eerste wereldwijde organisatie die het goede voorbeeld geeft middels een encycliek en haar sturende dogma’s loslaat door uit te nodigen tot multidisciplinair dialoog en innovatie van alles tegelijk. Met dit precedent opent zich een nieuwe wereld waarin de hiërarchie een pas opzij doet en plaats maakt voor integrale samenwerkingsverbanden waar we als Stad van Morgen zoveel ervaring mee op hebben gebouwd. Het is een mooie voedingsbodem om de initiatieven met lokale partners uit te vergroten.
De grootste uitdagingen van deze tijd zijn geformuleerd in de bedreiging van klimaatverandering, algehele vervuiling, uitdroging van de Aarde, de bijbehorende enorme massa migraties van armoede naar vermeende kansen, enz. En al deze bedreigingen komen paradoxaal voort uit een maatschappelijke structuur en cultuur waar wij “zekerheden” aan ontlenen. Als wij de bedreigingen aan willen pakken moeten wij de maatschappelijke structuur en cultuur, inclusief de vermeende zekerheden, opzeggen om te kunnen werken aan een nieuwe wereldwijde balans. Maar dat kan niet omdat we gedwongen worden vast te houden aan de oude structuur omdat we daar zogenaamde schulden in hebben opgebouwd die ons ten laste worden gelegd, we afhankelijk zijn van het systeem voor voeding, huisvesting en ander basiszekerheden, en dit alles wordt gereguleerd door een geldsysteem waar wij wettelijk solidair in moeten participeren om zorg terug te krijgen ook al weten we dat dit systeem de Aarde, het klimaat, de natuur en de samenleving kapot maakt. We leven in een omgeving van gedwongen onvermogen om verantwoordelijkheid te nemen daar waar onze bewustwording ons toe leidt. Als we individueel loslaten is er geen ruimte voor zelf of samen-redzaamheid door sociale en structurele innovatie. Als we vast blijven houden zijn we medeplichtig aan de algehele vernietiging van alles wat ons heilig is, wegens angst, gevoel van onvermogen en korte termijn eigenbelang. We worden gegijzeld door dit gedwongen onvermogen.
Bewustwording
Dit alles dringt pas tot ons bewustzijn door wanneer we in een fase aan zijn geland waarin het systeem zelf ons op het randje van het onvermogen heeft geplaatst omdat de werking ervan geen betrokkenheid van ons meer kan verlangen omdat het geen verbindingen meer biedt (bijvoorbeeld arbeid). We komen emotioneel en functioneel los te staan van de structuur en alleen verbonden via de geld-zekerheden die ons nog tijdelijk worden aangeboden in ruil voor onze systeem solidariteit (waar macht aan is verbonden), een vorm van gedwongen apathie. De mens is echter een actief wezen waarbij zowel onvermogen als gebrek aan activiteit uiteindelijk leidt tot crisis in de vorm van echtscheidingen, gebrek aan positief zelfbeeld, zelfmoordneigingen, verslavingen, enz. Men kan die onderdrukken door de hersenen op nul te zetten en de emoties te verdoezelen door (vaak boos een gefrustreerd) te verwijzen naar de verantwoordelijkheden van het systeem zelf naar ons toe (zogenaamde mensenrechten zonder persoonlijke bijdrage). Men kan ook de persoonlijke nullijn doorbreken en op zoek gaan naar ruimte om de vernieuwing mede vorm te geven in de groepen die ontstaan met doelgerichtheid, passie en medeleven rond de uitdagingen in plaats van de zekerheden (die al snel als onzekerheden worden ervaren).
Stad van Morgen
Al sinds 2009 groepeert de Stad van Morgen (Stichting STIR) mensen die deze nullijn zijn doorgebroken. Dat zijn niet alleen individuen die door de oude cultuur zijn uitgespuugd maar ook mensen in leidinggevende posities binnen organisaties die ook op het randje van het gedwongen onvermogen zitten door de verschillende verplichtingen waar ze aan moeten voldoen en het gebrek aan mogelijkheden om ze waar te maken. Leidinggevenden gaan dan op zoek naar vernieuwende inspiratie en mogelijkheden en komen al snel terecht bij de initiatieven van de Stad van Morgen. Zo zijn er wethouders, bedrijfsdirecties en wetenschappers die zich komen laten inspireren of zich proactief verbinden aan initiatieven omdat ze daar de bronnen vinden voor de vernieuwing van hun eigen instelling en genoegdoening in hun eigen verantwoordelijkheden.
Stad van Morgen is dan een katalysator tussen de grote uitdagingen van deze tijd, het opbreken van het gedwongen onvermogen en de opbouw van argumentatie en waardecreatie van de integrale vernieuwing. Aangezien de Stad van Morgen mensenwerk is dat zich vertaalt in professionalisering van de maatschappelijke transformatie, zijn alle mensen welkom die een persoonlijke bijdrage kunnen leveren aan de processen, de een vanuit talent of inzet, de ander vanuit macht, middelen of autoriteit. Dankzij de aanwezigheid van de Stad van Morgen is het gedwongen onvermogen relatief geworden aan persoonlijke keuzes. De dwang van de oude structuur zal zich niet opheffen als er geen aanvaardbaar alternatief voor in de plaats komt. Dat alternatief ontstaat niet zomaar. Stad van Morgen plaatst zich op het fundament van het alternatief dat zich spiegelt aan een nieuwe definitie van welzijn en duurzame menselijke vooruitgang:
“Samen blijven werken aan een gezonde, vitale, veilige, zelfbewuste en samen-redzame menselijke samenleving binnen de aldoor veranderende context van onze natuurlijke omgeving” (Sustainocratie).
Door samen de nieuwe samenleving op te bouwen op dat fundament hevelen we stapsgewijs de bruikbare onderdelen van de oude samenleving over naar het nieuwe formaat en bijbehorende opbouwende zekerheden. Langzaam vervalt de dwang van het oude en ontwikkelt zich de cohesie van de nieuwe. Alle deelnemers ondergaan een geheel eigen transformatie waarin oude zekerheden van afhankelijkheid plaats maken voor nieuwe die door eigen verantwoordelijkheid zijn gecreëerd.
Huidige opties:
Stichting STIR: overkoepelend transformatief onderzoek, uitproberen, evalueren, meten en communiceren. (Zo is sustainocratie ontstaan)
Stichting STIR is overal actief waar voldoende mensen tot groepsvorming over willen gaan.
Deze leercoöperatie werkt op Europees niveau middels allerlei samenwerkingsverbanden en lokaal ge-managede STIR HUBS
Deze coöperatie heeft vele Micro’s (korte leerervaringen) en de School of Talents gericht op mensen met speciale talenten zoals dyslexie, adhd ….
FRE2SH city farm coöperatie:voor lokale productiviteit en consumptie van de menselijke basisbehoeften op basis van betrokkenheid, eerlijke verdeling en kwaliteit.
Er is een FRE2SH city farm in Breugel (nabij Eindhoven) en verschillende proposities in de Brabantse natuur.
Er zijn verschillende FRE2SH initiatieven in wijken van Eindhoven.
TWIP is een apart initaitief
Verbinden is eenvoudig, commitments waarmaken doen we samen.
De Staat dient haar verantwoordelijkheid te nemen in de bescherming van haar burgers, óók in het geval van maatregelen om uitstoot van broeikasgassen tegen te gaan. Dat stelt de Nederlandse rechtbank na beoordeling van de argumenten van Urgenda. De brief kunt u hier lezen:
Het oordeel van de Rechtbank
Op de site van Urgenda kunt het hele verloop van het proces nog een nalezen. Stad van Morgen is ook een burgerinitiatief dat verantwoordelijkheid neemt waar “de Staat” het af laat weten. In verschillende geschriften hebben ook wij aangegeven dat de grondwet genoeg instrumenten heeft om verantwoordelijkheid te eisen maar dat operationele werkelijkheid van de wet vaak haaks staat op de oorspronkelijke ethiek waarop het gegrondvest is. Het getuigd van moed, doorzettingsvermogen en juridische durf van zowel Urgenda als de Rechtspraak om vandaag geschiedenis te schrijven. Toch blijft het boeiend én verontrustend te constateren dat recht zich ondergeschikt maakt aan politiek en daarom tot de minimale eis over gaat van 25% reductie ten opzichte van 1990 terwijl de wetenschappelijk morele aanbeveling zich uit tussen 25% en 40%. Het zou daarom de Nederlandse Staat sieren om nu haar verantwoordelijkheid te nemen en de uitdaging van 40% als ambitie te uiten met de uitnodiging aan haar actieve burgers, kennisinstellingen en innovatief bedrijfsleven om dit ook SAMEN waar te gaan maken, niet vanuit regelgeving maar waardengedreven samenwerking en innovatieve co-creatie. Dan kan men putten uit de 5 jaar ervaring van Sustainocratische coalities zoals AiREAS in Eindhoven om dit uit te laten groeien tot landelijke initiatieven waarvan de blauwdrukken al klaar liggen.
Introductie: Laten we Winston Churchill citeren over ondernemerschap: “De een ziet het als een wolf die neergeslagen moet worden, de andere als een koe die je eindeloos moet melken, maar in feite is het ons paard dat de kar moet trekken”. Veel is de laatste tijd te doen over de manier waarop we waarde creëren in een noodlijdende maatschappij die geteisterd wordt door milieuproblemen, grondstof tekorten, financiële problemen, klimaatverstoringen, wereldwijde concurrentie, groeiende werkloosheid en armoede, enz. Velen verwijten ondernemerschap dat het zich eeuwen lang als een wolf heeft gedragen, andere verwijten de overheid dat ze de wolf als koe heeft gemolken en daarom haar gang heeft laten gaan uit eigenbelang. Maar weinigen zien nog het paard voor de wagen die de kar trekt. Welke kar? Waar naar toe? Hebben we nog wel kartrekkende paarden in Nederland?
Jean-Paul Close is oprichter van allerlei ondernemende initiatieven die men kan classificeren onder de Harvard universiteit noemer “bewustzijn gedreven eco-co-creatie” (Zie Otto Scharmer en de Theory U) zoals AiREAS en FRE2SH, de School of Talents en STIR. Maar niet iedereen in die samenwerkingsverbanden is bewustzijn gedreven, de meeste ondernemers en betrokken instanties zijn dat zelfs helemaal niet. Hoe is het dan mogelijk om toch succesvol samen te werken en met een som van egos een enorme eco-co-creatie neer te zetten?
Met behulp van inzichten van hemzelf, Otto Scharmer en Dabrowski zal hij vanavond laten zien hoe iedereen mee doet, ongeacht opstelling of bewustzijnsniveau.
Open avond inspiratie: De avond is open voor deelname voor iedereen die belangstelling heeft voor ondernemerschap, moderne inzichten of de weg vooruit binnen alle uitdagingen die ons raken.
Prijs: 1 AiREAS muntje of 5€ voor leden uit de samenwerkingsverbanden, 10€ voor niet leden
Het is nu 3 jaar geleden dat Nicolette Meeder mij spontaan vroeg om het nog een keer uit te leggen en besloot de uitleg te filmen met haar telefoon. 2000 mensen hebben er ondertussen naar gekeken en allerlei organisaties proberen het toe te passen zoals wij het toepassen in AiREAS, FRE2SH, STIR Academy en SAFE.
Misschien moet we wel vaker dit soort informele dingen posten. We hebben nog zoveel liggen dat de moeite waard is. Dat 2000 mensen de moeite hebben genomen om te kijken en vaak met ons terug te reflecteren geeft ons in ieder geval de motivatie om verder te gaan.
Op 17 April kondigde de Stad van Morgen de beweging van de Spiritual Transformation in Business aan, een co-creatie die vorm gegeven wordt door Jean-Paul Close (initiatiefnemer Stad van Morgen en grondlegger van Sustainocratie) en Andras Laszlo (initiatiefnemer GlobalVisioning.net) en waartoe alle mensen met een bezielde visie en talentvolle bijdrage over de veranderende werkelijkheid uitgenodigd worden zich te verenigen in daadkracht en dienstbaarheid voor de wereld. Als centrum voor deze toewijding en hulpverlening aan een era in ontwikkeling (die voor deze mensen al bestaat en ingevuld wordt) wordt het ouderlijk huis van Andras in het centrum van Europa (Brussel) aangeboden als ontmoetingscentrum. Het huis omvat een bibliotheek aan kennis en gastvrijheid die Andras koestert maar ook ruimtelijk en praktisch beschikbaar stelt aan de verenigingen beweging.
Recent nodigde hij een aantal vooraanstaande mensen uit om hun beeld van de Spirituele Transformatie in Business in woorden te brengen. Deze opnames zijn ervan het resultaat.
Aanvullend zal een aparte blog opgestart worden voor Engelstalige communicatie met de wereld waarin dit soort videos, boekbesprekingen, visies en adviesmogelijkheden worden gedeeld. Het is een blog van ons allemaal waar een ieder die zich verbindt met Talent en Inzet bijdragen aan kan leveren.
Een frisse kijk en nieuwe mogelijkheden in Eindhoven. Na de reacties op het avondcollege van 29 april willen wij op 6 juni een volgende stap maken.
Uitnodiging tot samenwerking
Voor wie: Deskundigen op gebied van natuurlijke (niet medicinale) therapieën, bestuurders scholen, leerkrachten, ouders met kinderen met een sociale handicap in deze wereld die hun talent niet benut zien.
Stellingen:
Jean-Paul Close – Uitgangspunt is dat de mens allereerst “natuur” is en ook verzorging kan krijgen door deze “natuur” te begrijpen en er lichamelijk en geestelijk op af te stemmen. Technologie is met name een hulpmiddel als aanvulling op de natuur in plaats van vervanging of onderdrukking ervan. Dat geldt ook voor medicijngebruik en labelen van mensen als ze niet in vastgestelde patronen passen. Dat is tegenstrijdig de natuur.
Jean-Paul Close
Eugen Oetringer – Na aanleiding van de zoektocht naar hulp voor zijn eigen zoon, met toepassing van kennis op gebied van complexe netwerken (die net zoals de hersenen functioneren, bijvoorbeeld het verkeer of computer netwerken) leverde een analyse 18 therapieën en preventietechnieken op. Deze gebruiken waarschijnlijk Tom-Tom-achtige technieken. De technieken leveren in de meeste gevallen veel sneller, goedkoper en effectiever resultaat dan de vormen van onderdrukking.
Eugen Oetringer
Wat hebben wij nodig om dit in Eindhoven structureel voor elkaar te krijgen?
Vanuit de STIR Academy (Stad van Morgen) is geopperd om de School of Talents op te zetten die zich richt op deze doelgroep van jongeren, ter ondersteuning van de jongeren zelf, de ouders en het reguliere onderwijs. Het plan zou kunnen zijn om professionele deskundigen op gebied van therapieën, die uit de analyse van Eugen succesvol blijken, uit te nodigen zich te verenigen in deze school. De school biedt dan persoonsgerichte programma’s in samenspraak met de jongere, ouders en de school waar het kind is ingeschreven. Doel is dat het kind voldoende vaardigheden en talent ontwikkelt dat het weer mee kan draaien op de oorspronkelijke school.
Wie doet mee? Tegen welke hindernissen lopen we? Hoe overbruggen we ze? Kunnen we voor seizoen 2015/2016 een proefprogramma voorzien? Hebben we voldoende deskundigen in ons netwerk om dit mogelijk te maken? Hoe financieren we de School of Talents, enz
STIR Academy: Dit is de academie onder de Sustainocratische vlag van de Stad van Morgen. Sinds 2009 is deze stichting actief met het vermenselijken van de maatschappij door multidisciplinaire samenwerkingsvormen op te zetten die de mens weer harmoniseert met haar natuurlijke omgeving. De colleges staan inhoudelijk onder leiding van Jean-Paul Close en dienen niet alleen als bron van inspiratie maar ook innovatie en implementatie (triple “i”). Nicolette Meeder is gastvrouwe en geeft individuele begeleiding mocht daar behoefte aan zijn.
Locatie: in Eindhoven (Exacte locatie volgt)
Aanvang: 13:00 Pauze: 14:30 Einde 17:00
Kosten: koffie 5-je (5€) voor leden of partners, of een AiREAS munt. Niet leden 10€.
Stad van Morgen 