De Stad van Morgen werkt vanuit Sustainocratie, de democratie van en voor menselijke kernwaarden. Dit wordt ook wel de participatie maatschappij genoemd, of CO-CITY, Ecopolis, bewustzijnsgedreven cocreatie systeem, het wellness continuüm, enz. In essentie draait het om een proactieve, gemeenschappelijke benadering voor welzijn en kwaliteit van leven.

Onze onafhankelijkheid van de politieke economische werkelijkheid is essentieel. Zo alleen kunnen we gewenste integraal maatschappelijke veranderingen stimuleren of vormgeven die leiden tot de gewenste duurzame menselijke evolutie. Bijvoorbeeld vanuit de gefocuste samenwerkingsverbanden die zijn ontstaan (zoals AiREAS, FRE2SH, COS3i of School of Talents). Deze veranderingen vinden namelijk niet alleen plaats op technologisch vlak maar ook op gebied van bestuurlijke en juridische belemmeringen, regelgeving, bewuste en onbewuste gedragskeuzes, machtsmisbruik, ongelijkheid, onderwijs, bewustwording, levensstijl, infrastructuur, enz. Dat kan alleen als de impuls tot (noodzakelijke) verandering buiten de gangbare structuren wordt aangezet.

Ondanks het aantoonbare algemene belang van de geformuleerde kernwaarden willen oude individuele (geld of macht) belangen zich verzetten. Zo zijn er (nog) geen gestructureerde financiële middelen beschikbaar om de politieke economische (hiërarchische) werkelijkheid en belangenvelden te transformeren. Idealiter zou de Stad van Morgen zich ontwikkelen middels een eigen waardesysteem. We hebben wel ideeën over zo’n waardesysteem maar vooralsnog moeten we het doen met de speculatieve en dominante Euro.

Stad van Morgen kartrekkers hebben op relatief kleine schaal geldmiddelen nodig om tot concrete multidisciplinaire complexe projecten te komen. Eenmaal in projectfase zijn ze wél voorzien van de benodigde middelen omdat iedereen die zich committeert zicht heeft op het eigenbelang, het gewenste integrale resultaat en daarin investeert. Het is de aanloop er naar toe die vaak traag (1 a 2 jaar looptijd), onvoorspelbaar en onbezoldigd is voor de kartrekkers maar wel kosten met zich meebrengt. We doen alles op de fiets, met het OV en zo goedkoop mogelijk, maar toch.

Onze kartrekkende sustainocraten zouden gebaat zijn bij een soort erkenning via een waardemodel, of basisinkomen vanuit een eigen fonds dat we via de projecten zouden kunnen aanvullen. Zo’n Stad van Morgen fonds is een kip en ei verhaal. Wat komt eerst? Zonder voldoende projecten is er geen fonds, zonder fonds komen projecten traag op gang. Daarom wil Stad van Morgen op basis van 7 jaar ervaring, de wereldwijde erkenning van Sustainocratie, het belang van de kernwaarden gedreven manier van werken en de lopende uitdagingen, het volgden trachten te doen in 2018:

• De basis leggen voor een eigen waardesysteem.

• Het concept van het circulaire Stad van Morgen fonds, de werkwijze en reeds opgedaan bewijs, voorleggen aan vermogende investeerders die niet meer willen werken in speculatieve constructies van vastgoed of beurspraktijken maar iets aantoonbaar nuttigs willen doen met hun vermogen.
• Onze kennis, methodes en zichtbaar gemaakte waarden via de School of Talents educatief beschikbaar stellen voor workshops, leerprogramma’s en advieswerk voor bedrijven en instanties die in de nieuwe en aangepaste werkelijkheid een rol wensen te spelen. Een deel van de opbrengst vloeit dan in het fonds.

Een nieuwe maatschappelijke context vergt een leerpad voor iedereen

• Datzelfde geldt voor de projecten die ontstaan in de verschillende coöperaties. De 10-10-80 regel die we nu al hanteren kan zo ingericht worden dat het bijdraagt aan de fondsvorming waaruit zowel de sustainocraten als de leerweg naar meerwaardecreatie door het 1+1>2 principe worden gefinancierd. Stad van Morgen tracht zoveel mogelijk projectmatig te werken.
• De sponsoring van het bedrijfsleven en de overheid voor het integrale innovatieproces dat we samen met studenten en werklozen doen en waar innovaties uit ontstaan, talenten naar voren komen en export kansen zichtbaar worden waar de sponsoren een eerste keuze uit krijgen. Ook het “Geluk(t)” festival wordt zo mogelijk gemaakt om het innovatieve pioniersschap te vieren.
• Deelname in Europese trajecten waar Sustainocratische kernwaarden de boventoon voeren.

• Tot slot zijn er de particulieren, vaak ouderen, die graag bij willen dragen, dit zelf niet meer fysiek kunnen maar wel via gelddonaties graag de wereld voor hun (klein)kinderen wat beter maken. Dat is wat we regelmatig te horen krijgen ook al blijven de donaties uit omdat Stad van Morgen daar geen structuur voor heeft opgebouwd. Deze geïnteresseerde ouderen hebben veelal geen computer of smartphone en raken enthousiast als ze in aanraking komen met de visie en werkwijze via presentaties, burgerdebatten of de krant. “Ik wist niet dat het bestond en wil graag iets bijdragen”….

Sustainocraten zijn meestal niet 100% afhankelijk van de Stad van Morgen. Ze (man/vrouw) zijn ook actief als sociaal ondernemer, organisatoren van evenementen, sprekers, zelfstandig ondernemer, coach, projectleider, enz. Daarom is zo’n basisinkomen slechts een aanvulling om eventuele economische stress te voorkomen door de pieken van inzet, tijd, motivatie en doorzettingsvermogen met behoud van onafhankelijkheid.

De financiële behoefte per Sustainocraat is minimaal. Het bedraagt ongeveer 10.000€ jaarlijks per betrokken persoon en verdeelt zich over 6000€ basisinkomen en 4000€ kosten. Vanaf 2018 gaan we trachten dit vorm te geven. Als we groeien in steden en dorpsgebieden met Sustainocratie dan kunnen we met deze aanpak enkele 1000den mensen uit een uitkering halen en volledig richten op lokale waardecreatie vanuit de menselijke kernwaarden en werkwijze van Sustainocratie. Dit alleen al zou een motivatie moeten zijn voor de overheid om bij te dragen aan het STIR Stad van Morgen fonds.