Top ondernemers, juristen, technische specialisten, vaklieden, management talent, leiderschap…. we hebben het allemaal toegeworpen gekregen. Het enige waar ze tegenaan lopen is dat ze als Syrisch vluchteling te boek staan, de weg niet weten, verbondenheid zoeken op niveau maar door hun status in de weg worden gestaan. men spreekt vaak redelijk Engels, is al op weg met Nederlands, en barst van de energie om iets te doen dat meer is dan een tuin aanharken of stickers plakken.
COS3I ging in gesprek met zogenaamde statushouders, mensen die in Eindhoven mogen blijven. Ze willen graag een leven opbouwen, bijdragen aan de maatschappij waarin ze terecht zijn gekomen en kracht opdoen voor het geval ze hun thuisland weer op gaan bouwen. Men sluit zich aan bij COS3I omdat men zich gehoord voelt en de kans ziet om Sustainocratie te benutten voor het opbouwen van hun productiviteit en perspectieven, in Nederland maar straks ook terug in Syrië.
COS3I wil vanuit sociale inclusie 3 scenarios aangaan, steeds begeleiding gevend vanuit taal en cultuur les door participatief leren via School of Talents:
Toptalent selecteren en presenteren aan de lokale top van het bedrijfsleven. Of via de weg naar innovatief ondernemerschap de kandidaten steunen.
Leerwerk stages aanbieden, afgestemd op het beschikbare kennis niveau, inclusief taal en cultuur lessen tot en met complexe thema’s. De context van Sustainocratie en participerende leren in de Brabantse maatschappelijke context spreekt enorm aan mede omdat men heeft ervaren wat het is om zonder de kernwaarden te moeten overleven.
Leer-werk stages verbinden aan het nieuwe ontwerp van de werkgelegenheid in de context van Sustainocratie, de Brabantse Health Deal en zorg voor welzijn.
Stad van Morgen zoekt hiervoor de samenwerking met HRM van de grotere bedrijven die belang hebben bij dit talent.
OnsPlatform.tv wil het sociale interactie platform van Nederland zijn en blijven. Daarvoor moet ze investeren en doet een oproep via crowdfunding waarbij men een rente verstrekt van 7%. Bekijk het filmpje van oprichter Cees Kox:
Vooral organisatie zoals de Stad van Morgen hebben baat bij partnerschap met dit platform omdat het een uitstekende service biedt aan onze wijkgerichte activiteiten. Voor onze 6 COS3i wijken en onze Brabantse aanpak voor sociale inclusie in de Brabantse Health Deal gebruiken we gefocuste sites. COS3i Stratum is daarvan een voorbeeld:
Het is iets lastigs. Wanneer je niet weet hoelang iets nog gaat duren. Hoelang je nog moet wachten of je nog in die onplezierige staat van zijn moet dobberen. Een staat waarin je geen controle hebt. Waarin je overgeleverd bent aan externe zaken. De staat waar wij als westerlingen een ontzettende hekel aan hebben. We zijn zo gewend dat dingen precies gaan zoals we willen. Met onze huidige technologieën en gemakken zijn we gewend onszelf instantly van alles te voorzien. Fijn. Althans dat lijkt. Want het maakt dat we in een vermijndingscultuur leven. Als iets niet gaat zoals we wensen, taaien we ‘m af en regisseren we een meer comfortabele situatie van zijn.
‘Ongeluk verschijnt wanneer dingen niet gaan zoals je zou willen’ En dat lijkt de grote uitdaging van deze tijd; juist te dobberen in die momenten van ongemak. Te accepteren dat dingen niet gaan zoals we graag zouden willen. Ongeluk komt voort uit het feit wanneer we de situatie niet accepteren zoals die op dat moment is. Maar wat als je weet dat alles op dat moment precies moet zijn zoals die is? Dat het enkel onze mind is die ervoor zorgt dat de situatie ongewenst is. Wat als er geen willen meer is, omdat je weet dat het leven je altijd zal geven wat je nodig hebt.
Wat is de potentie?
Het is het tegenovergestelde van controle; het is overgave. Met die wetenschap kun je anders met situaties omgaan. Kun je in plaats van ergens van te balen, kijken wat de potentie is. Stel je staat te wachten in een rij, iemand dringt voor en diegene lijkt ook nog eens een ellenlang pleidooi op te hangen. Je stresslevels stijgen, de persoon in kwestie is doelwit van jouw innerlijke tomatenpakket. Wat als je je beseft, dat ook die situatie precies is zoals die moet zijn. Wat als je in die acceptatie kunt zakken.
Openen en absorberen Maar vaak is het zo dat we vanalles koppelen aan die situatie. Want hierdoor kom je laat op je volgende afspraak, stel je die persoon teleur en als gevolg daarvan wordt jouw innerlijke ik-ben-niet-goed-genoeg-button maximaal ingedrukt wat het tomatenballet er niet beter op maakt. Maar wat als je je kunt neerleggen bij het feit dat dat dan ook hetgeen is wat er klaarblijkelijk nodig is. De persoon in kwestie kan die tijd wellicht ook gebruiken en de pijn die wordt aangeraakt wil graag gezien worden. Wat als je je helemaal kunt neerleggen bij de situatie, je gedachten kunt observeren en vooral het gevoel wat vrijkomt kunt absorberen.
Dichter bij jezelf Als je dat lukt, kun je er vanuitgaan dat het leven je een cadeautje geeft. Een cadeautje die er wellicht anders ook was geweest, enkel jij was niet in staat het te zien omdat je zo vasthing in je frustratie en ergernis. Het is het leven wat je wil bedanken voor het stukje transformatie wat je zojuist hebt gemanifesteerd. Een stukje wat je dichter bij je echte zelf brengt. Een stukje dichter bij vrijheid, omdat je geen speelbal meer bent van wat er om je heen gebeurt, maar je de regie hebt over hoe jij er mee omgaat wat je leven een enorme upgrade gaat geven. For sure!
Het was een dag vol sociale interactie in het wijkgebouw Fab28 te Stratum. Het was de zondag dat COS3i haar kringen presenteerde voor de sociale inclusie van de wijk in gezondheid gedreven activiteiten. De diversiteit was uiterst inspirerend, zowel in de onderlinge kennismaking als de programma’s. Vanaf nu gaan de kringen verder de wijk in middels projecten, workshops en evenementen. Houd de agenda en Meetup in de gaten voor de details. Hieronder enkele foto’s van zondag:
Op de dag van de Marathon organiseert COS3I van de Stad van Morgen, samen met het wijkgebouw Fab28 in Stratum, een wijkgericht participatie festival. We gaan 11 uur ’s ochtends van start en eindigen om 11 uur ’s avonds.
’s Avonds vanaf 18:00 is er live muziek van Music with Strangers, een muzikale samenwerking van expats. De bar is open en uit de keuken kunnen nog lekker dingen komen vanuit het samen eten programma. Ook kunt u biljarten, darten of gewoon met de buurtbewoners netwerken. COS3i muntjes voor drank of hapjes kosten 2€ per stuk….
Music with Strangers
Afgaans restaurant (van de Tongelresestraat) heeft een proeverij….
Overdag zijn er vooral activiteiten die men gratis of tegen geringe kosten kan bijwonen. Het zijn introducties van workshops of activiteiten die met enige regelmaat terugkomen in het wijkgebouw en waar wijkbewoners zich bij aan kunnen melden.
marktkraampje met leuke spullen uit natuurlijke spullen en afval textiel
workshops eten maken,
workshop leuke dingen maken uit afval
verhalen vertellen uit Zuid Amerika samen met gitaar muziek (tussen 3 en 5)
En dan sta je opeens aan de andere kant van de wereld en had je ook nog dat waanzinnige idee om je eerste week in een ashram door te brengen. Sai Baba’s ashram. Een inmiddels overleden Indiase guru met een enorme afro-pruik geliefd door zowat de hele 1.324 miljard-koppige bevolking. En het is deze Sai Baba die me vriendelijk toch dringend verzoekt zuinig te zijn met water en eten en dat levert me tijdens m’n veblijf, laten we zeggen, de nodige weerstand op.
De oude Laxmi ‘No waste and be patience’ zijn de 2 geboden die de oude Laxmi me boven haar pan chai op m’n hart drukt. Het blijken swami’s woorden en zijn, zo zal later blijken, de uitdagingen die mijn verblijf hier in Puttaparthi tekenen. De ashram die me, tezamen met de luide schreeuw van India, al geruime probeerde te lokken. En dus sta ik hier, zonder ook maar enige notie te hebben van wie de beste man is en waarom hij in heel India billboard-waardig materiaal is.
Zuunig
Maar nog voordat ik voet op Puttaparthi’s bodem zet, voel ik al een eerste stille hint; de uitnodiging om zuinig te zijn. Zuinig te zijn met water, zuinig te zijn met eten. Het maakt dat de eerste weerstandhaartjes gelift worden. Want ‘He bah! Ben ik hier eindelijk in het land van de goddelijke curry’s, moet ik op een houtje lopen bijten’. En het is vooral niet klakkeloos m’n impulsen achterna kunnen lopen, iets waar we in ons land zo gewend aan zijn, wat me schurend uitdaagt; we zijn zo gewend te doen waar we zin in hebben en het liefste right away.
Belachelijke hygiëne-standaarden De ashram kampt met een watertekort en ik voel de stille uitnodiging mijn steentje bij te dragen. Dus daarom douch ik niet, spoel ik de wc enkel bij het hoognodige door en beperk ik ander watergebruik tot het minimum. Het helpt me beseffen dat wij er in ons rijke westen ontzettende hoge hygiëne-standaarden op na houden; gewoon omdat het kan, hebben we ons bizarre gebruiken aangemeten. 2x per dag douchen, je handen na iedere WC-beurt wassen, dingen die bijna als vies worden gezien als je je er niet naar conformeert. Maar als ik bij mezelf ga voelen, is die impuls er helemaal niet, is het een aangeleerd, wenselijk iets wat we met z’n allen klakkeloos hebben geïntegreerd.
Voorkeuren loslaten Maar ondanks het besef, levert het me soms bijna onhebbelijke weerstand op. Zowel eet- als watertechnisch dien ik namelijk de nodige voorkeuren los te laten. Want hoe lekker is het na een dag onder de douche stappen en alles van je af te spoelen (zeker als je 2 uur hebt lopen zweten tijdens een darshan) en hoe aangenaam is het om uit te kijken naar een uitbundige maaltijd wanneer je bezig bent met iets lastigs. Behoeften die tegelijkertijd doorweven zijn met patronen en attachments.
Stroom van het leven Je hebt iets nodig. Je hebt het nodig ergens naar uit te kijken (dus ergens van weg te gaan), je hebt iets nodig om ergens van los te komen. En laat dat nou precies hetgeen zijn wat die krullebol me wil laten zien; je hebt niks nodig, geen routine, geen comfortabelheden, geen vluchtwegen. Het houdt je alleen maar weg van waar het daadwerkelijk om gaat. Het weerhoudt de stroom van het leven om vrijuit te stromen, omdat jij ‘m blokkeert met dingen waaraan je je vasthoudt.
Monkey-mind Vrijheid is wanneer je niks meer nodig hebt. Wanneer je je impulsen kunt onderscheiden van je attachments. Wanneer je voorbij aan conditioneringen kunt ervaren welke beweging er is. Wanneer ik bijvoorbeeld echt wil douchen, wanneer ik bijvoorbeeld echt eten nodig heb in plaats van me verveeld of onderdrukkend te vullen met alles wat los en vast zit. Vrijheid is wanneer je los bent van je monkey-mind en je je dus niet meer hoeft te conformeren naar verslavingen, maar de impulsen vanuit jouw zijn de bewegingen bepalen. Dankjewel Sai Baba voor je ongenaakbare spiegel.
Lenneke kiest niet de gemakkelijkste weg in haar leven. Ze gaat de uitdaging aan met een durf en doorzettingsvermogen die menig ander al bij het idee zelf had doen afhaken. Haar moed en levensreis is daarom een bron van inspiratie voor anderen, zeker als we mee mogen kijken in haar processen van emoties, belevingen, verwerking van indrukken en ervaringen. Probeer u eens in te leven wat deze mooie, jonge Nederlandse vrouw meemaakt in India met haar rugzak, laptopje en nagenoeg zonder geld. Ze blogt rechtstreeks met ons als ze ergens even wifi kan vinden.
Door de poep rijden, door prikkers heen lopen, door een onbegaanbaar pad met metershoge bebossing heen laveren. Het leven test me hoe diep ik wil gaan. Hoe ver wil ik gaan. Wil ik alles ontdekken? Of hou ik ergens nog wat terug. Ben ik bereid tot het gaatje te gaan? Of haak ik halverwege af.
I want it all! Ik wil het weten. Ik ga net zo lang door totdat ik er ben. Omdat ik ergens weet dat dit mijn weg is. Omdat ik weet dat dit de capaciteiten zijn die ik klaarblijkelijk nodig heb. En waarvoor? Ik weet het niet. Gevoelsmatig staat er iets te gebeuren in de toekomst waarvoor we worden klaargestoomd. Voorbij aan onze comfort-zones, voorbij aan ‘being small’, alsof het leven ons vraagt volledig verantwoordelijkheid te nemen voor wie we zijn en de potentie die we in ons dragen.
Milagros Maldonado is de voorzitter van de Latijns Amerikaanse vriendengroep in Eindhoven. Zij is Venezolaanse van oorsprong en schrijft dit over haar identiteit en loyaliteit aan Nederland en Eindhoven. De velen onder ons die lange tijd in een ander land hebben gewoond of nog steeds wonen zullen zich herkennen in haar krachtige woorden en commitment om het leven in te kleuren daar waar je woont en leeft als rijkdom van je identiteit:
MILAGROS
Ik ben, uit Venezuela
Mijn wereld van magie en kleuren
Je hebt een penseel met toverkleuren nodig om mijn leven te vertellen.
Het is vol van kleuren, het heeft over land en zee gereisd en mensen ontmoet die het hebben verrijkt
Ik kwam vanwege de liefde op latere leeftijd, liet kleuren, geuren, rivieren en bergen achter. Ik liet de verbeelding van mijn goden achter, liet een deel van mijn leven achter.
De rit ging beginnen
Ik zei tegen mezelf:
• Het is verboden te huilen, ik moet leren
• Het is verboden te klagen, ik moest werken
• Het is verboden om achterom te kijken, het was nodig om te geloven
• Egoïsme was verboden, ik moest helpen.
Ik breng enthousiasme, een groot hart, vriendschap, gastvrijheid, een ik wil een voorbeeld zijn voor nieuwe zonen en dochters (kinderen) die ik op mijn weg tegenkom.
En nu ik meer ben geworden dan Ik was. Mijn leven verrijkt heb.
Geen angst heb voor mijn herinneringen. Van alles tot stand heb gebracht, en mijn familie hier heb.
En nu, vraag je me nog steeds
“Blijf je later in Nederland wonen? Ben je gelukkig in Nederland?”
Heb geen medelijden met mij, noem me geen buitenlander, houdt erover op dat ik een dubbele nationaliteit heb en dat fijn vind, betwijfel mijn loyaliteit niet, laat me van je land houden, laat me gelukkig zijn.
Laat me doorgaan met mijn magie en mijn wereld vol kleuren.
Na een serie blogs over de vrouwelijke energie en de activiteiten van de bijbehorende vrouwelijke kring in onze maatschappelijke inclusie processen in COS3I (sociale inclusie), is het nu de beurt aan de mannelijke kring.
Het is grappig dat ik (de blogger) ineens gezien wordt als “iemand die iets met vrouwen heeft”. Dit omdat ik schrijf over emoties en een aantal blogs produceerde over de vervrouwelijking in onze samenleving om tot échte gelijkwaardigheid en harmonie te komen. Dit is niets nieuws. Al in 2008 schrijf ik hierover o.a. in het boek over “Geheimen van Echte Welvaart”.
Daarin staat ook dat de ideale harmonieuze maatschappijvorm bestaat uit de vooruitstrevende en gelijkwaardige interactie tussen de vrouwelijke en mannelijke energie. Nu overheerst in ons politieke en economische stelsel de mannelijke energie (doe-gerichte, bureaucratische, hiërarchische structuur, geldafhankelijkheid en macht). Terwijl de vrouwelijke energie (inhoud, moraal, zingeving, verandering, ethiek, spiritualiteit) exponentieel groeit komt de mannelijke flink onder druk te staan. Organisaties vallen om, overheden verhogen hun controle uit angst voor machtsverlies, semi overheden bedenken van alles om hun bestaansrecht te waarborgen. Chaos kondigt zich aan terwijl beide energieën een nieuwe harmonie trachten te vinden.
De man adopteert steeds vaker rollen in het leven die vroeger alleen aan vrouwen waren toebedeeld. Terwijl de vrouwelijke energie (die niet alleen vrouwen toebehoort maar een maatschappelijk kenmerk vertegenwoordigt van zingeving en dieper bewustzijn voor man en vrouw) verwarring veroorzaakt over de rolverdeling van mensen en specifiek die van de vrouw, geeft het toch duidelijk een richting aan, op weg naar een nieuwe dimensie van samenleving.
De mannelijke energie geeft echter angst en onzekerheid omdat oude zekerheden en status weg komen te vallen, structuren afbrokkelen en voor velen het gevoel van chaos veroorzaakt. De fase van bewustwording is er dan nog niet terwijl men geconfronteerd wordt met intense loslaten zonder dat er nog iets tegenover lijkt te staan behalve het verlies van wat ooit was.
Dit is enorm het geval bij bedrijven, instellingen en overheden die de teugels van bureaucratie en kostenbesparingen aantrekken in een drang te willen overleven. Hierdoor blokkeren ze zichzelf en de omgeving voor de noodzakelijke verandering en lopen de emotionele spanningen alleen maar op. Wat kan de mannelijke kring van COS3I in de Stad van Morgen daar nu aan bijdragen?
Bedrijven, overheden en instellingen
Van drama naar kans is een bewustwordingsprogramma voor organisaties die een transitie verwachten of er middenin zitten. Eenzijdige kostenbesparingen en aankondigen van reorganisaties of fusies zijn geen optie en zetten alleen maar angst en onzekerheden uit in de organisatie waardoor mensen defensief en negatieve trekjes gaan vertonen. Het programma ontwikkelt een context waarin de positieve energie in de organisatie wordt aangeboord, gesterkt en benut voor duurzame transitieprocessen.
Transitiewerk samen vanuit positivisme
Maatschappelijke cocreatie: Veel instanties stellen zich nog eenzijdig en gefragmenteerd op in het behartigen van hun belangen. Dat levert concurrentie en overlevingsstrijd op dat op termijn altijd tot verlies leidt. De nieuwe maatschappelijke wereld in de Stad van Morgen verbindt organisaties structureel vanuit authenticiteit aan multidisciplinaire 4 x winst processen. De verbinding levert zoveel duurzame interactie op dat de organisatie middels permanente feedback en innovatieve interactie zichzelf steeds weer vernieuwd, sterkt en uitvergroot. Maar dit is een situatie die geleerd dient worden omdat het een hele andere gedragsdynamiek verlangt dan wat we in de gefragmenteerde wereld zijn gewend. Het vertegenwoordigt een nieuwe dimensie in beleidskeuzes en verbindende verantwoordelijkheden.
Individuele mannelijkheid
Hier zien we een ongekende en vernieuwende zoektocht van jonge mannen naar volwassenheid. En oudere mannen naar een nieuwe bezieling wanneer duidelijk wordt dat het hele leven van generaties gemanipuleerd is geweest vanuit belangen van partijen die macht hebben uitgeoefend.
In onze evolutie als mens zien we dat elk levenspatroon eerst door de bekende fasen gaat voordat men er vanuit eigenheid iets nieuws aan toe kan voegen. Vele jongeren missen een rolmodel om zich aan te spiegelen omdat het verleden ter discussie staat en de toekomst nog niet is ingekleurd. Het risico loopt men dan dat jongeren hun heil zoeken in alcohol, drugs, zinloos bestaan en in een diep bestaansrechtelijk dal terecht komen. De Stad van Morgen biedt echter een nieuw perspectief, een uitdaging, waardoor de jonge mannen weer in hun kracht gezet kunnen komen met zin in het bestaan en liefde voor zichzelf en hun mogelijkheden.
Programma’s van onze leden omvatten de grote verscheidenheid aan belevingen die jonge mannen tot volwassenheid brengen, en oudere mannen tot een nieuwe bezieling en betrokkenheid, vaak samen met de jongeren.
De mannelijke energie manifesteert zich in dans, rituelen en krachtvormen in diersoorten
COS3I (sociale inclusie) is een beweging van de Stad van Morgen die al 12 thematische kringen telt. Elk van die kringen is al bezig met sociale inclusie, integratie en innovatie op zichzelf wegens de belangstelling van leden in de thema’s. Door deze kringen zich te laten presenteren in de wijken proberen we wijkgerichte betrokkenheid te creëren zodat we bruisende wijkactiviteiten kunnen organiseren. Een festival zorgt daarvoor.
Op 8 oktober 2017 van 11 tot 11 is het de beurt van Fab28 in Stratum. De kringen bereiding zich voor. Het programma volgt. Het wordt muzikaal, levendig en speciaal. Wijkbewoners van Stratum worden uitgenodigd om mee te doen, met de kringen, interesse te tonen in wijkgerichte continuïteit of door zelf initiatieven voor te stellen.
Elke kring heeft de ruimte om zich zo goed mogelijk te tonen
Het is iets lastigs. Wanneer je niet weet hoelang iets nog gaat duren. Hoelang je nog moet wachten of je nog in die onplezierige staat van zijn moet dobberen. Een staat waarin je geen controle hebt. Waarin je overgeleverd bent aan externe zaken. De staat waar wij als westerlingen een ontzettende hekel aan hebben. We zijn zo gewend dat dingen precies gaan zoals we willen. Met onze huidige technologieën en gemakken zijn we gewend onszelf instantly van alles te voorzien. Fijn. Althans dat lijkt. Want het maakt dat we in een vermijndingscultuur leven. Als iets niet gaat zoals we wensen, taaien we ‘m af en regisseren we een meer comfortabele situatie van zijn. 
